# data[].attributes.body
Een surrealistisch werk van de Duitse kunstenaar Oppenheim, ook bekend als ‘Lunch in bont’ (Honour & Fleming, 1992). Een met bont beklede theekop, schotel en lepeltje, bedoeld om de zintuigen te prikkelen. Het bont, zacht en sensueel maar volstrekt onbruikbaar om nog thee uit te drinken, geeft het werk een onmiskenbare erotische lading.

# data[].attributes.body
De Turkse kunstenaar Nilbar Güreş werkt in diverse media waaronder fotografie, video, performancekunst en gemengde media op textiel, zoals in dit collagewerk. In het bovenste deel zien we een donkere ruimte waar een queer-persoon een webcamsex-sessie heeft. Het onderste deel toont een Turks dekbed, dat het ‘andere’, traditionele leven van deze persoon symboliseert (Sumac Space, 2020). Güreş neemt de biografie als vertrekpunt om allerlei kwesties te bevragen als queerness, genderrollen en interculturele identiteiten (Nilbar Güreş, 2021).

# data[].attributes.headline
Martin Kippenberger - Happy to be Gay, 1993

# data[].attributes.subject
Martin Kippenberger - Happy to be Gay, 1993

# data[].attributes.body
Een activistisch posterwerk van de Duitse kunstenaar Kippenberger om de aidsepedemie onder de aandacht te brengen. Het maken van posters vormde een wezenlijk onderdeel van het kunstenaarschap van Kippenberger, hij maakte er in totaal 178, vaak met humor en een maatschappijkritische ondertoon. Zoals te zien is op deze provocerende poster (Watling, 2012).

# data[].attributes.headline
Hal Fischer Signifiers for a Male Response (Gay Semiotics series), 1977

# data[].attributes.subject
Hal Fischer Signifiers for a Male Response (Gay Semiotics series), 1977

# data[].attributes.body
Semiotiek houdt zich bezig met de betekenis en representatie van tekens. We zien een zwart-witfoto van een man waarop allerlei woorden te lezen zijn. De Amerikaanse fotograaf Fischer onderzoekt in zijn werk de homocultuur in verschillende wijken van San Francisco, door uiterlijke kenmerken en codes van homoseksuele mannen vast te leggen en te classificeren (MoMA, z.d.).

# data[].attributes.headline
Valentin Serov - Portrait of Sergei Diaghilev, 1904

# data[].attributes.subject
Valentin Serov - Portrait of Sergei Diaghilev, 1904

# data[].attributes.body
We zien een schilderij waarop de Rus Diaghilev is geportretteerd, een artistieke visionair en oprichter van het legendarische Ballets Russes. In Parijs boekte dit balletgezelschap grote artistieke successen, waaronder het revolutionaire en spraakmakende Le sacre du printemps (1913). Diaghilev was homoseksueel, hoewel er binnen de hogere kringen van het tsaristische Rusland enige tolerantie bestond, was sodomie in die tijd nog steeds strafbaar (Scheijen, 2011).

# data[].attributes.headline
Elsa von Freytag-Loringhoven - Self-portrait as a dancer, 1920

# data[].attributes.subject
Elsa von Freytag-Loringhoven - Self-portrait as a dancer, 1920

# data[].attributes.body
Barones Freytag-Loringhoven was als dada-kunstenaar bevriend met Marcel Duchamp en poseerde regelmatig voor Man Ray. “With a shaved head and penchant for cross-dressing, she defied gender conventions and refused to conform to societal espectations” (Hessel, 2022, p. 160). In dit dadaïstische fotowerk zien we haar als levend kunstwerk waarbij het lichaam als medium wordt gebruikt.

# data[].attributes.attachment_link.title
Elsa von Freytag-Loringhoven - Self-portrait as a dancer, 1920

# data[].attributes.headline
Meret Oppenheim - Ma gouvernante - My Nurse – Mein Kindermädchen, 1936-1967

# data[].attributes.subject
Meret Oppenheim - Ma gouvernante - My Nurse – Mein Kindermädchen, 1936-1967

# data[].attributes.body
Een paar witte pumps met witte ruches, ingebonden in een rolladenetje op een zilveren schaal, worden gepresenteerd als een chique diner. De vrouwenschoen fungeert hier als seksueel fetisjobject. De verschillende werken van de Duitse kunstenaar Oppenheim gaan over: “. . .  the construction of “femininity”. In that perspective, the string around the shoes can be read as a symbol of how roles are forced upon women“(Moderna Museet, z.d.).

# data[].attributes.attachment_link.title
Meret Oppenheim - Ma gouvernante – My Nurse – Mein Kindermädchen, 1936-1967

# data[].attributes.headline
Pierre et Gilles - Portrait of Jean Paul Gaultier, 1990

# data[].attributes.subject
Pierre et Gilles - Portrait of Jean Paul Gaultier, 1990

# data[].attributes.body
De Franse modelegende en queer-activist Gaultier wordt goedlachs weergegeven op deze foto van het Franse kunstenaars- en liefdesduo Pierre et Gilles. Gaultier draagt een Bretonse streep en wordt omringd door madeliefjes, ook heeft hij een madelievenboeket in zijn handen. Op de achtergrond doemt er nog een Eiffeltoren souvenir op.

# data[].attributes.attachment_link.title
Pierre et Gilles – Portrait of Jean Paul Gaultier, 1990

# data[].attributes.headline
Gustave Courtois - Portrait of Carl Ernst von Stetten, c. 1878

# data[].attributes.subject
Gustave Courtois - Portrait of Carl Ernst von Stetten, c. 1878

# data[].attributes.body
Courtois is een Franse kunstenaar en op dit schilderij zien we de Duitse kunstenaar Carl von Stetten geportretteerd. Er wordt verondersteld dat de mannen een levenslange liefdesrelatie onderhielden. Samen zijn de kunstenaars ook vastgelegd op een kunstwerk dat bekend staat als “. . . the First known image of a modern homosexual couple in the history of European art” (Katz, 2025, p. 128), van de Franse schilder Pascal Dagnan-Bouveret die eveneens homoseksueel was.

# data[].attributes.attachment_link.title
Gustave Courtois - Portrait of Carl Ernst von Stetten, c. 1878

# data[].attributes.headline
Gustave Courtois - Portrait de l'athlète Maurice Deriaz, 1907

# data[].attributes.subject
Gustave Courtois - Portrait de l'athlète Maurice Deriaz, 1907

# data[].attributes.body
Courtois is een Franse kunstenaar en op dit schilderij zien we de bodybuilder Maurice Deriaz met ontbloot bovenlijf. Er gaat een zekere erotische lading uit van het werk. Het is bovendien een ongewoon portret voor die tijd, en toen het op de Parijse Salon werd getoond, deed het de wenkbrauwen fronsen. “What intense pleasure M. Gustave Courtois must have felt while giving shape to the triumphant torso of the athlete Maurice de Riaz! How he has caressed its sinuous contours!” (Febles, 2023), schreef een journalist, waarmee hij zinspeelde op de homoseksualiteit van de maker.

# data[].attributes.attachment_link.title
Gustave Courtois - Portrait de l'athlète Maurice Deriaz, 1907

# data[].attributes.body
Morcillo is een Spaanse kunstenaar uit Granada, waar het Alhambra zich bevindt, Moorse architectuur met islamitische kunst. Het werk van Morcillo heeft vaak een oriëntaals thema ”. . . in which Europeans imagine the East as rife with forms of sexuality that are foreclosed in the West” (Katz, 2025, p. 256). Veel modellen op zijn schilderijen zijn sekswerkers, en er gaat een homo-erotische werking van uit, iets wat destijds niet werd opgemerkt door het Franco-regime.

# data[].attributes.body
De verhalende en gekleurde wandtapijten van de Nederlandse modeontwerper en kunstenaar Bas Kosters bestaan uit meerlagig textiel. In dit wandtapijt heeft Kosters de kleding van zijn overleden vader verknipt als een patchwork waar ‘Love is all alone’ naast ‘Together all alone’ op staan. Het wandtapijt viert de overdracht van vader op zoon maar gaat ook over verlies (Bohlmeijer, 2022).

# data[].attributes.headline
Aaron McIntosh - Entanglements Meadowgrass Piss Pig, 2024

# data[].attributes.subject
Aaron McIntosh - Entanglements Meadowgrass Piss Pig, 2024

# data[].attributes.body
De Amerikaanse quilt-kunstenaar McIntosh komt uit een quilt-familie wiens grootouders bekende quilters waren. De maker: “. . . a nerdy Appalachian queer guy” (McIntosh, z.d.) stelt met zijn meerlagige ‘lappendekens’ actuele vragen over de heteronormativiteit als sociale constructie en wat het betekent om hiervan af te wijken als lhbtiq+- of queerpersoon. In deze quilt verwerkt McIntosh oude queer-porno, een digitaal gedrukte cover met ‘farm boi’ uit het Amerikaanse gaymagazine Playguy.

# data[].attributes.attachment_link.title
Aaron McIntosh - Entanglements Meadowgrass Piss Pig, 2024

# data[].attributes.body
Deze boetvaardige Maria Magdalena van de Italiaanse renaissancebeeldhouwer Donatello verbeeldt “. . . een door vasten en onthouding uitgeteerde gestalte” (Veen & Vasari, 2011, p. 119). De kunstenaar verwerpt in dit houten beeld de klassieke esthetica, niets is geïdealiseerd door het fysiek realisme. Maria, een volgeling van Jezus, werd door de katholieke kerk in een kwaad daglicht gesteld als bekeerde sekswerker, misogynie in het kwadraat. Een vrouw die tegenwoordig geldt als inspiratiebron voor vrouwenemancipatie en als boegbeeld van het feminisme.

# data[].attributes.headline
Ithell Colquhoun - Volcanic Landscape, c. 1941

# data[].attributes.subject
Ithell Colquhoun - Volcanic Landscape, c. 1941

# data[].attributes.body
We zien een vulkaankrater waaruit een regenboog de lucht in schiet. Op de plek waar de regenboog het land weer raakt, ontstaat een blauw-witte waterval. De stijl van de Britse schilder Ithell is verwant aan het surrealisme, en in deze gouache zijn de vier elementen aarde, lucht, vuur en water verwerkt (Chambers, 2024). Door een roze bril bekeken is de regenboog hét internationale symbool van de lhbtiq+-gemeenschap. De vlag staat voor ‘pride’ en het idee achter de regenboogkleuren is dat ze iedereen representeren; de diversiteit in seksualiteit, gender, ras, leeftijd en andere verschillen.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ithell Colquhoun - Volcanic Landscape, c. 1941

# data[].attributes.body
Deze Sint Sebastiaan wordt getroffen door een drietal raketten waarmee het verhaal van Sebastiaans verzet door de Oekraïense kunstenaar Beliaeva naar de actualiteit wordt getrokken. Sebastiaan staat tegenwoordig te boek als ‘gay icon’ maar is dat van origine niet. De martelaar Sebastiaan, halfnaakt afgebeeld en doorboord met pijlen, is slachtoffer van de christenvervolging door de Romeinen in de 3de eeuw na Christus waarna hij later door de Katholieke Kerk heilig wordt verklaard (Anthonissen & Van Straaten, 2019).

# data[].attributes.headline
Marlow Moss - Wit, zwart, rood en grijs, 1932

# data[].attributes.subject
Marlow Moss - Wit, zwart, rood en grijs, 1932

# data[].attributes.body
De Engelse kunstenaar Moss werkt in een constructivistische stijl. “[A] style devoid of external reference, wich feels universal, and not necessarily tied to the binaries of gender” (Hessel, 2022, p. 223). Misschien speelt de queer-identiteit van de kunstenaar een rol in de keuze om in deze stijl te werken, die sterk verwant is aan Piet Mondriaan en die Moss ook heeft beïnvloed (Hessel, 2022).

# data[].attributes.attachment_link.title
Marlow Moss - Wit, zwart, rood en grijs, 1932

# data[].attributes.headline
Cornelis van Haarlem - The fall of Ixion (Ovid, Met. 4461), c. 1588

# data[].attributes.subject
Cornelis van Haarlem - The fall of Ixion (Ovid, Met. 4461), c. 1588

# data[].attributes.body
Een intieme blik op de billen en het kruis van de naakte Ixion, die gillend in de vurige afgrond stort. Ixion verleidde Hera, de vrouw van oppergod Zeus, en als straf wordt hij eeuwig aan een ronddraaiend rad gebonden. De Nederlandse schilder Van Haarlem toont zijn artistieke vaardigheden door het gespierde mannenlichaam in een ingewikkelde pose te schilderen om dit mythologisch verhaal te verbeelden (Museum Boijmans van Beuningen, z.d.).

# data[].attributes.attachment_link.title
Cornelis van Haarlem - The fall of Ixion (Ovid, Met. 4461), c. 1588

# data[].attributes.body
De Curaçaose kunstenaar De Rooy maakt veelal: “. . . kleurrijk en dromerig werk vol mythologische figuren, is in de jaren zeventig en tachtig de eerste kunstenaar die via zijn werk vrijuit vertelt wat het betekent om queer en Caribisch te zijn” (Stedelijk Museum Schiedam, 2025). Op dit schilderij is een bosgeest uit het winti-geloof (een traditionele Surinaamse religie) verbeeld, een bovennatuurlijk wezen dat genderfluïde is en zowel een mannelijke als vrouwelijke gedaante kan aannemen (Van Binsbergen, 2023).

# data[].attributes.headline
Louis Marie de Schryver - Lesbians, 1907

# data[].attributes.subject
Louis Marie de Schryver - Lesbians, 1907

# data[].attributes.body
De Franse kunstenaar De Schryver schildert het Parijse leven tijdens de Belle Époque (1871–1914). Zijn werk is een mix van realisme en impressionisme. We zien twee vrouwen in een intieme setting, waarnaar de titel van de pastel ‘Lesbians’ verwijst. Dit werk veroorzaakte destijds een schandaal op de Salon de Paris en werd van de tentoonstelling verwijderd (Rehs Galleries, z.d.).

# data[].attributes.attachment_link.title
Louis Marie de Schryver - Lesbians, 1907

# data[].attributes.headline
Jan Ciągliński - Symbolic dance, 1897-98

# data[].attributes.subject
Jan Ciągliński - Symbolic dance, 1897-98

# data[].attributes.body
We zien twee kussende, naakte vrouwen in een erotische, lesbische scène van de Poolse schilder Ciągliński. De Kunstenaar werkte in Rusland en wordt door Russische kunstcritici beschouwd als de eerste impressionist die daar actief was (Znojewska-Prokop, 2020).

# data[].attributes.headline
Glyn Warren Philpot - Black Man and Hibiscus, 1932

# data[].attributes.subject
Glyn Warren Philpot - Black Man and Hibiscus, 1932

# data[].attributes.body
Dit is een portret van Félix, een Frans-Caribisch model, die meerdere keren poseerde voor de Britse kunstenaar Philpot. Het werk verwijst naar een schilderij van de Franse kunstenaar Paul Gauguin. Niettemin staat Philpots oeuvre bekend “. . . for its often heroic, sensitive depictions of Black subjects” (Katz, 2025, p. 68), terwijl zijn eigen homoseksualiteit een publiek geheim was.

# data[].attributes.attachment_link.title
Glyn Warren Philpot - Black Man and Hibiscus, 1932

# data[].attributes.body
De Japans-Sāmoaanse kunstenaar Kihara voert in dit videowerk de Britse bioloog Charles Darwin op, die een bekentenis aflegt. “I kept a secret about the queer animal queendom” (Churchman, 2025). Vervolgens wordt Darwin verplaatst naar een kleurrijk koraalrif. De wetenschapper verschijnt in drag geïnspireerd op clownvissen. Een vissoort die door sociale druk het geslacht van mannelijk naar vrouwelijk kan veranderen, een verschijnsel dat protandrisch hermafroditisme wordt genoemd (Wikipedia-bijdragers, 2021). ⇾ Queering de evolutietheorie!

# data[].attributes.headline
Sergio Bonilla Pinzón - Dans la langue du feu - Jean Diot et Bruno Lenoir, Paris 1750, 2025

# data[].attributes.subject
Sergio Bonilla Pinzón - Dans la langue du feu - Jean Diot et Bruno Lenoir, Paris 1750, 2025

# data[].attributes.body
We zien twee innig kussende figuren op de brandstapel en aan de strop, geschilderd door de Colombiaanse kunstenaar Pinzón. Zijn werk “. . . delves into the complexities of human desire, the abjection of the body, and the liberation of marginalized sexualities” (The Queer Archive, 2025). De afgebeelde mannen, Jean Diot en Bruno Lenoir, werden in 1750 in Parijs gearresteerd en geëxecuteerd als straf voor homoseksualiteit. Zij waren de laatsten in Frankrijk die hiervoor de doodstraf kregen.

# data[].attributes.attachment_link.title
Sergio Bonilla - Dans la langue du feu - Jean Diot et Bruno Lenoir, Paris 1750, 2025

# data[].attributes.body
De Tsjecho-Slowaakse kunstenaar Toyen biedt een queer-perspectief op het surrealisme. Toyen is een genderneutraal pseudoniem en in hun werk zit  “. . . vol onverhuld queerverlangen en (homo-)erotische thematiek“ (Van Kappel, 2025). We zien een lijntekening van een naakte figuur, waarvan het bovenlichaam vrouwelijk is en het onderlichaam mannelijk. De hand van deze ‘gebroken’ figuur raakt een zeeschelp aan, die de vorm van een vagina heeft.

# data[].attributes.body
De Amerikaanse schrijver, performer en kunstenaar Vaginal Davis werd geboren als intersekse-persoon. Deze genderqueer performer geldt als de ‘founding mother’ van de queer-punk in het Los Angeles van de jaren tachtig. “Amid the onset of the HIV/AIDS epidemic, Ms. Davis built spaces for anti-normative, anti-capitalist punk and queer politics” (Gropius Bau, 2025). Op dit kleurrijke fotowerk wordt Davis vastgelegd door queer-fotograaf Opie.

# data[].attributes.headline
Vivianne Sassen - Consequences / Cadavre Exquis, 2020

# data[].attributes.subject
Vivianne Sassen - Consequences / Cadavre Exquis, 2020

# data[].attributes.body
De Nederlandse kunstenaar Sassen maakt bodycollages die geïnspireerd zijn op surrealistische voorbeelden, zoals de ‘exquisite corpse’ techniek uit het verleden. Losse lichaamsdelen worden samengevoegd tot hybride schepsels die verwijzen naar metamorfose en transformatie (Museum More, 2023).

# data[].attributes.attachment_link.title
Vivianne Sassen - Consequences - Cadavre Exquis, 2020

# data[].attributes.headline
Stanislaus Julian Walery  - Josephine Baker, 1926

# data[].attributes.subject
Stanislaus Julian Walery  - Josephine Baker, 1926

# data[].attributes.body
We zien een foto van Josephine Baker, een Franse variétéartiest én verzetsheldin tijdens de Tweede Wereldoorlog. Daarnaast was ze een activiste die streed voor gelijke rechten van Afro-Amerikaanse burgers (Van der Ziel, 2025). Baker was ook openlijk biseksueel, ze was getrouwd met mannen en had daarnaast seksuele relaties met vrouwen. Dit maakt haar ook een belangrijke lhbtiq+-pionier.

# data[].attributes.attachment_link.title
Stanislaus Julian Walery  - Josephine Baker, 1926

# data[].attributes.headline
Pierre et Gilles - Saint Sébastien de la mer, Laurent Combes, 1994

# data[].attributes.subject
Pierre et Gilles - Saint Sébastien de la mer, Laurent Combes, 1994

# data[].attributes.body
Deze Sint Sebastiaan is gesitueerd in een zeemotief, compleet met matrozenbaret, in een fotowerk van het Franse kunstenaars- en liefdesduo Pierre et Gilles. Sebastiaan staat tegenwoordig te boek als ‘gay icon’ maar is dat van origine niet. De martelaar Sebastiaan, halfnaakt afgebeeld en doorboord met pijlen, is slachtoffer van de christenvervolging door de Romeinen in de 3de eeuw na Christus waarna hij later door de Katholieke Kerk heilig wordt verklaard (Anthonissen & Van Straaten, 2019).

# data[].attributes.attachment_link.title
Pierre et Gilles - Saint Sébastien de la mer, Laurent Combes, 1994

# data[].attributes.headline
Jason Byron Gavann - Sylvia Sidney, c. 1983

# data[].attributes.subject
Jason Byron Gavann - Sylvia Sidney, c. 1983

# data[].attributes.body
De Amerikaanse fotograaf Gavann maakt foto’s van queers in Boston en Provincetown. Zijn werk toont het bruisende queer-nachtleven en de regenbooggemeenschap van de jaren ’70 tot en met de jaren ’90. Veelal jonge lhbtiq+-ers legt hij vast in een tijd die niet erg tolerant was. Op deze foto zien we een flamboyante dragqueen uit de jaren tachtig (Hartley, 2024).

# data[].attributes.attachment_link.title
Jason Byron Gavann - Sylvia Sidney, c. 1983

# data[].attributes.headline
Zanele Muholi - Mini and Le Sishi, Glebelands Durban 2010

# data[].attributes.subject
Zanele Muholi - Mini and Le Sishi, Glebelands Durban 2010

# data[].attributes.body
In het werk van de Zuid-Afrikaanse fotograaf en visueel activist Muholi staat “[d]e verbeelding van lesbische en transgender identiteit(en)” (Vvma, 2025) centaal. Muholi legt hierbij de zwarte lhbtiq+ identiteit vast, niet alleen vanuit negatieve ervaringen maar vooral ook vanuit een positieve pride gedachte. Dit doet de maker vanuit een insider positie (Stedelijk Museum Amsterdam, 2017).

# data[].attributes.attachment_link.title
Zanele Muholi - Mini and Le Sishi, Glebelands Durban 2010

# data[].attributes.body
De Amerikaanse ‘lens-based’ kunstenaar Young “. . .explores themes of masculinity, personal identity, community, and memory” (Young, z.d.). We zien een collage gemaakt van vintage homoporno-kalenders uit de jeugd van de maker, een soort tijdscapsule die “. . . sexualized heterosexual archetypes that many in the gay community have appropriated” (Stirling, 2022) toont.