# data[].attributes.headline
ได้รับข้อเสนอแ

# data[].attributes.body
ได้รับข้อเสนอแนะจากอาจารย์ ซึ่งทำให้ การปรับรูปแบบการนำเสนอเข้าใจง่ายขึ้น เช่น เปลี่ยนคำที่อ่านไม่ออก หรือ เข้าใจยาก และอาจารย์ช่วยแนะนำวิธีการปรับสไลด์

เคยขอคำเสนอแนะจากเพื่อนกลุ่ม 7 โดยเฉพาะเรื่อง วิธีการหาค่า Carbon

ค้นหาข้อมูลจากอินเทอร์เน็ต และ เว็บต่างๆ และจัดกิจกรรมให้ความรู้ ผ่าน Social Media

เห็นนโยบายในโรงเรียน เช่น การแยกขยะ, ลดใช้ถุงพลาสติก, และ การประหยัดพลังงาน (ปิดไฟ) ซึ่งนำมาเชื่อมโยงกับต้นแบบของกลุ่มเรา

# data[].attributes.headline
ในการหาข้อมูลหรือคำแนะนำในการพัฒนาต้นแบบ นอกเหนือจากสมาชิกในกลุ่มแล้ว นักเรียนได้ติดต่อ/ขอความร่วมมือจาก "เครือข่าย" หรือ "ผู้ที่มีความเกี่ยวข้อง" (เช่น ครู, ผู้เชี่ยวชาญ, ผู้ประกอบการ, ชุมชน) อย่างไร เพื่อช่วยให้เป้าหมายของต้นแบบบรรลุผล

# data[].attributes.subject
ในการหาข้อมูลหรือคำแนะนำในการพัฒนาต้นแบบ นอกเหนือจากสมาชิกในกลุ่มแล้ว นักเรียนได้ติดต่อ/ขอความร่วมมือจาก "เครือข่าย" หรือ "ผู้ที่มีความเกี่ยวข้อง" (เช่น ครู, ผู้เชี่ยวชาญ, ผู้ประกอบการ, ชุมชน) อย่างไร เพื่อช่วยให้เป้าหมายของต้นแบบบรรลุผล

# data[].attributes.headline
ต้นแบบของกลุ่มนักเรียนมี "แนวคิดใหม่" (Novel Solution) หรือมีการใช้วิธีการที่ "ไม่ซ้ำใคร" ในการลดคาร์บอนฟุตพริ้นท์อย่างไร

# data[].attributes.subject
ต้นแบบของกลุ่มนักเรียนมี "แนวคิดใหม่" (Novel Solution) หรือมีการใช้วิธีการที่ "ไม่ซ้ำใคร" ในการลดคาร์บอนฟุตพริ้นท์อย่างไร

# data[].attributes.headline
กลุ่มนักเรียนได้นำความรู้หรือกระบวนการที่มีอยู่แล้ว (เช่น หลักการ 3Rs: Reduce, Reuse, Recycle หรือการใช้พลังงานทางเลือก) มาประยุกต์ใช้ในการพัฒนาต้นแบบอย่างไร และมีการปรับเปลี่ยนให้เข้ากับสถานการณ์ใหม่ของผลิตภัณฑ์นักเรียนหรือไม่ อย่างไร

# data[].attributes.subject
กลุ่มนักเรียนได้นำความรู้หรือกระบวนการที่มีอยู่แล้ว (เช่น หลักการ 3Rs: Reduce, Reuse, Recycle หรือการใช้พลังงานทางเลือก) มาประยุกต์ใช้ในการพัฒนาต้นแบบอย่างไร และมีการปรับเปลี่ยนให้เข้ากับสถานการณ์ใหม่ของผลิตภัณฑ์นักเรียนหรือไม่ อย่างไร

# data[].attributes.headline
ในการวิเคราะห์เส้นทางคาร์บอนฟุตพริ้นท์ของผลิตภัณฑ์ กลุ่มนักเรียนระบุได้อย่างไรว่า "ขั้นตอนใด" ในกระบวนการผลิตมีการปล่อยคาร์บอนมากที่สุด และเป้าหมายที่ชัดเจนที่สุดของกลุ่มในการลดคาร์บอนฟุตพริ้นท์คืออะไร

# data[].attributes.subject
ในการวิเคราะห์เส้นทางคาร์บอนฟุตพริ้นท์ของผลิตภัณฑ์ กลุ่มนักเรียนระบุได้อย่างไรว่า "ขั้นตอนใด" ในกระบวนการผลิตมีการปล่อยคาร์บอนมากที่สุด และเป้าหมายที่ชัดเจนที่สุดของกลุ่มในการลดคาร์บอนฟุตพริ้นท์คืออะไร

# data[].attributes.headline
แรงจูงใจในการออกแบบต้นแบบของกลุ่มนักเรียนคืออะไร? และกลุ่มของนักเรียนได้นำ "ความกังวล" หรือ "ความต้องการ" ของบุคคลอื่น (เช่น เกษตรกร/ผู้บริโภค/ชุมชน) มาพิจารณาในการออกแบบต้นแบบนี้อย่างไร

# data[].attributes.subject
แรงจูงใจในการออกแบบต้นแบบของกลุ่มนักเรียนคืออะไร? และกลุ่มของนักเรียนได้นำ "ความกังวล" หรือ "ความต้องการ" ของบุคคลอื่น (เช่น เกษตรกร/ผู้บริโภค/ชุมชน) มาพิจารณาในการออกแบบต้นแบบนี้อย่างไร

# data[].attributes.headline
ก่อนเริ่มการพัฒนาต้นแบบ นักเรียนมีความไม่มั่นใจในด้านใดบ้าง หลังจากเสร็จสิ้นการพัฒนาต้นแบบนี้ นักเรียนได้พัฒนาความมั่นใจในความสามารถด้านใดในการจัดการกับปัญหาคาร์บอนฟุตพริ้นท์

# data[].attributes.subject
ก่อนเริ่มการพัฒนาต้นแบบ นักเรียนมีความไม่มั่นใจในด้านใดบ้าง หลังจากเสร็จสิ้นการพัฒนาต้นแบบนี้ นักเรียนได้พัฒนาความมั่นใจในความสามารถด้านใดในการจัดการกับปัญหาคาร์บอนฟุตพริ้นท์

# data[].attributes.headline
แม้จะต้องเผชิญกับข้อจำกัดด้านทรัพยากรหรือเวลา นักเรียนยังมีความเชื่อมั่นอย่างไรว่าความพยายามของกลุ่มจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ดีขึ้นในการลดคาร์บอนฟุตพริ้นท์ได้

# data[].attributes.subject
แม้จะต้องเผชิญกับข้อจำกัดด้านทรัพยากรหรือเวลา นักเรียนยังมีความเชื่อมั่นอย่างไรว่าความพยายามของกลุ่มจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ดีขึ้นในการลดคาร์บอนฟุตพริ้นท์ได้

# data[].attributes.headline
ในระหว่างการออกแบบและพัฒนาต้นแบบ นักเรียนได้พบปัญหาที่ซับซ้อนที่สุดคืออะไร และนักเรียนได้สร้างแผนการทำงานที่เป็นขั้นตอน (Actionable Plan) อย่างไรเพื่อแก้ไขปัญหานั้น

# data[].attributes.subject
ในระหว่างการออกแบบและพัฒนาต้นแบบ นักเรียนได้พบปัญหาที่ซับซ้อนที่สุดคืออะไร และนักเรียนได้สร้างแผนการทำงานที่เป็นขั้นตอน (Actionable Plan) อย่างไรเพื่อแก้ไขปัญหานั้น

# data[].attributes.headline
หากผลการทดสอบต้นแบบในครั้งแรกไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง หรือได้รับข้อเสนอแนะเชิงลบที่ทำให้นักเรียนรู้สึกท้อแท้ นักเรียนมีวิธีจัดการความรู้สึกนั้นอย่างไร เพื่อให้สามารถกลับมาทำงานต่อได้ (ระบุวิธีที่เป็นขั้นตอน/การกระทำ)

# data[].attributes.subject
หากผลการทดสอบต้นแบบในครั้งแรกไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง หรือได้รับข้อเสนอแนะเชิงลบที่ทำให้นักเรียนรู้สึกท้อแท้ นักเรียนมีวิธีจัดการความรู้สึกนั้นอย่างไร เพื่อให้สามารถกลับมาทำงานต่อได้ (ระบุวิธีที่เป็นขั้นตอน/การกระทำ)

# data[].attributes.body
ถ้าทำแล้วมันยาก หรือรู้สึกท้อแท้ หนูเคยท้อแท้และเหนื่อยมาก ค่ะ บ่อยมากด้วย

วิธีการจัดการของเราคือ:

พักผ่อนก่อน: หนูจะ หยุดพัก หรือ นอน สักแป๊บหนึ่ง

ทบทวนและแก้ไขทีละขั้น: ตื่นขึ้นมาก็จะ ทบทวน ว่า ปัญหาไหนบ้างที่แก้ปัญหาง่ายที่สุด แล้วก็ แก้ไปทีละสเต็ป จนมันสำเร็จ

ให้เวลาเรียนรู้: ให้เวลาตัวเองเรียนรู้ เพราะบางทีมันเข้าใจยาก ก็เลยจะไป ทำความเข้าใจใหม่เรื่อยๆ

# data[].attributes.body
ปัญหา:

ค่า Carbon หาได้ยาก: บางอย่างมัน หาข้อมูลยาก เช่น เราต้องรู้ว่าอันนี้ Carbon เท่าไหร่ แล้วบางทีมันก็ ไม่มีตอบ

ต้องแปลงหน่วยเยอะ: ค่า Carbon ที่หามา ต้องเอามาคำนวณ และ แปลงหน่วยให้มันเท่ากัน ซึ่งค่อนข้างยาก

ปัญหาที่ซับซ้อนที่สุดของเราไม่ใช่แค่การหาข้อมูล แต่คือการนำไปใช้จริง แผนของเราคือการใช้รถบรรทุก EV แต่ปัญหาคือ ในพื้นที่เกษตรกรรมอาจไม่มีสถานีชาร์จ EV

แผนการทำงานที่เป็นขั้นตอน (Actionable Plan) เพื่อแก้ไขคือ:

1.     หาข้อมูลจากหลายแหล่ง: หาจากหลายๆ แหล่ง แล้วก็เอามารวมกัน

2.     เปรียบเทียบและคัดเลือก: เอามาเปรียบเทียบ แล้วก็นำข้อมูลที่ดีที่สุดมาตอบ

3.     ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ: ถามจากผู้เชี่ยวชาญบ้าง (เช่น อาจารย์ หรือถามแม่)

4.     แก้ปัญหาการคำนวณ: พัฒนาทักษะการคำนวณ และการคิดวิเคราะห์ปัญหา

# data[].attributes.headline
กลุ่มเรามีความ

# data[].attributes.body
กลุ่มเรามีความเชื่อมั่นว่าความพยายามของกลุ่มจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ดีได้ค่ะ เพราะ เราลดได้เยอะมากๆ

ตัวเลขลดลงชัดเจน: ขั้นตอนย่อ (ที่เราออกแบบมา) ปล่อย Carbon 19.8kgCO₂​​e ซึ่ง ต่างกันอยู่ 12.405kgCO₂​​e จาก ขั้นตอนเต็ม ที่ปล่อย 32.205kgCO₂​ ​e

ใช้พลังงานสะอาด: เราเปลี่ยนไปใช้ พลังงานสะอาด และ รถ EV ในการขนส่งและซื้อบรรจุภัณฑ์ ซึ่งช่วยลดมลพิษได้มากค่ะ

ซึ่งตอนนี้ เรามั่นใจว่าสามารถเป็นผู้นำ  เวิร์กช็อปเล็กๆ เพื่อ แบ่งปันความรู้นี้ ให้กับกลุ่มอื่นๆ หรือแม้แต่เกษตรกรในท้องถิ่นได้ กลุ่มเรารู้วิธีประเมินคาร์บอนฟุตพริ้นท์เบื้องต้น และเราพร้อมที่จะนำเสนอแนวทางของเราเพื่อช่วยให้ผู้อื่นนำไปปรับใช้

# data[].attributes.headline
ก่อนเริ่มโครงก

# data[].attributes.body
ก่อนเริ่มโครงการ (ความไม่มั่นใจ):

ไม่มั่นใจมาก เพราะ ไม่เคยเรียน เรื่อง Carbon Footprint มาก่อน

ขาดความรู้ประสบการณ์ เกี่ยวกับกิจกรรมที่ทำให้ลด Carbon Footprint ได้

หลังเสร็จสิ้นโครงการ (ความมั่นใจที่พัฒนาขึ้น):

ความรู้เพิ่มขึ้น: รู้ว่าการคำนวณ Carbon Footprint เป็นยังไง และ ลด Carbon เป็นยังไง

ทักษะพัฒนา: ได้พัฒนาทักษะ การคํานวณ การคิดวิเคราะห์ปัญหา การทํางานเป็นทีม การคิดเชิงระบบ และ การแก้ปัญหา

# data[].attributes.headline
แรงจูงใจหลัก: 

# data[].attributes.body
แรงจูงใจหลัก: เพื่อช่วย ลดปริมาณ Carbon ในชุมชน และลดภาวะโลกร้อน ซึ่งจะทำให้อากาศดีขึ้น

การนำความกังวลของผู้อื่นมาพิจารณา:

สุขภาพ/สิ่งแวดล้อม: การลด Carbon Footprint ช่วย ลดมลพิษ และ ลดการเกิดโรคระบบหายใจ

แรงงานคน: เราเลือกใช้ แรงงานคน ในการ เก็บเกี่ยว, ปอกเปลือก, และ แยกเมล็ด และ แพ็คของ แทนเครื่องจักร ซึ่งไม่ใช้ Carbon และเป็นการจ้างงานคนในท้องถิ่น

# data[].attributes.headline
ขั้นตอนที่มีกา

# data[].attributes.body
ขั้นตอนที่มีการปล่อย Carbon มากที่สุด (ก่อนลด):

ขั้นตอนการปลูกต้นตาล (ใช้ปุ๋ย) : ถ้าใช้ ปุ๋ยเคมี จะใช้ 24kgCO₂​e แต่ถ้าใช้ ปุ๋ยธรรมดา จะใช้ 18kgCO₂​e

การขนส่ง: การขนส่งโดยรถบรรทุกดีเซล ปล่อย 12.405kg CO2​e

เป้าหมายที่ชัดเจนที่สุดของกลุ่มในการลด Carbon Footprint คือ:

1.     ลด Carbon ให้ได้ 12.405 kgCO₂​e

2.     เปลี่ยนปุ๋ย: เปลี่ยนไปใช้ ปุ๋ยอินทรีย์ ในการปลูกต้นตาล

3.     เปลี่ยนรถขนส่ง: เปลี่ยนจากรถบรรทุกดีเซล เป็น รถ EV

# data[].attributes.body
หลักการ 3Rs: Reduce (ลดการใช้):

ลดการใช้เครื่องจักร: ใช้ แรงงานคน แทนเครื่องจักรในการปอกเปลือกและแพ็คของ

ลดการใช้พลังงาน: ประหยัดพลังงาน โดยการ ปิดไฟทุกครั้งก่อนออกจากห้อง

การใช้พลังงานทางเลือก:

ใช้ รถ EV ในการขนส่ง ซึ่งเป็นการ ลดการใช้พลังงานจากน้ำมันฟอสซิล

ใช้ ปุ๋ยอินทรีย์ ในการปลูกต้นตาล

การปรับเปลี่ยนให้เข้ากับสถานการณ์ใหม่: ใช้ ถุงผ้าแทนถุงพลาสติก และ รณรงค์ให้ใช้วัสดุที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

# data[].attributes.body
1.     ใช้คนแพ็คของแทนเครื่องจักร: การเปลี่ยนจาก แพ็คของโดยเครื่องจักร (0.205 kgCO₂​e ต่อ 50 กล่อง) มาเป็น แพ็คของโดยคน ซึ่งไม่ใช้ Carbon

2.     การเปรียบเทียบ Carbon Footprint แบบ Full Life Cycle: เรามีการ เปรียบเทียบค่า Carbon อย่างละเอียดใน ทุกขั้นตอน ตั้งแต่ปลูก, เก็บเกี่ยว, ปอกเปลือก, แยกเมล็ด, ซื้อบรรจุภัณฑ์, แพ็คของ จนถึงขนส่ง

3.     การใช้ EV ในห่วงโซ่อุปทานเล็กๆ: การระบุถึงการใช้ รถ EV ในการขนส่งบรรจุภัณฑ์จากบริษัทมาให้ ซึ่งเป็นการลด Carbon ตั้งแต่ต้นทาง

# data[].attributes.body
ถ้าผลการทดสอบไม่เป็นไปตามที่คิด หรือโดนติจนท้อแท้ หนูเคยเจออุปสรรคที่ว่าขั้นตอนในการลดคาร์บอนมันเยอะจนเกินไป

วิธีการจัดการของเราคือ

หนูจะ ใจเย็นๆ ค่อยๆ คิด ว่า อันไหนพอลดได้แล้วก็ลดก่อน

หาแนวทางเพื่อมาเปรียบเทียบ ว่า ก่อนพัฒนาและหลังพัฒนา คาร์บอนมันลดลงมากแค่ไหน

ขอคำเสนอแนะจากอาจารย์ ให้ ลดขั้นตอนบางขั้นตอนที่มันเกินความจำเป็นออกไป

# data[].attributes.body
ปัญหาคือ

อัลมอนด์อบเนยมีขั้นตอนที่ซับซ้อนมากและ บางขั้นตอนอาจจะต้องเข้าถึงพวกอุปกรณ์การใช้ไฟฟ้ามากๆ

สูตรต่างๆ ที่เราเจอมาค่อนข้าง ยากสำหรับเรา

กล่องชานอ้อย อาจมีปัญหาการรั่วซึม

แผนการทำงานที่เป็นขั้นตอน (Actionable Plan) คือ:

1.     ไปเสิร์ชดูในเว็บต่างๆ ที่พวก เกษตรกรหรือคนที่ผลิตอันเนี้ย เขามาแนะนำ

2.     หาดูแล้วก็มาปรับใช้ให้มันเหมาะกับขั้นตอน ของเรา

3.     หาแนวทางเพื่อมาเปรียบเทียบ ว่าคาร์บอนลดลงมากแค่ไหน

4. เมื่อเรารู้ว่า 'กล่องชานอ้อย' ที่เราเลือกใช้อาจมีปัญหาการรั่วซึม เราจึงวาง 'แผนป้องกัน' โดยการออกแบบให้มีการเคลือบผิวกล่องด้วย 'ไขผึ้งชีวภาพ' (Beeswax) ที่ย่อยสลายได้ เพื่อป้องกันการรั่วซึมโดยไม่เพิ่มคาร์บอนฟุตพริ้นท์

# data[].attributes.body
เราเชื่อมั่นค่ะ เพราะเราได้เปลี่ยนหลายขั้นตอนให้ใช้พลังงานสะอาดและวัสดุที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

เราเชื่อว่าจะ ช่วยลดคาร์บอนฟุตพริ้นท์ที่จะมีผลกระทบในระยะยาว

ช่วยทำให้สินค้าของเราเนี่ยรักโลกมากยิ่งขึ้น

เป็นแนวทางให้ทุกคนหันมาลดการปล่อยคาร์บอนฟุตพริ้นท์

เราอยากจะ ปรับปรุงขั้นตอนในส่วนที่แบบขั้นตอนมันเยอะไป และถึงแม้ว่า การใช้พลังงานสะอาดทั้งหมดเนี่ยมันจะมีค่าใช้จ่ายที่สูงมาก ก็จะ ค่อยๆ ขยับขึ้นมา

# data[].attributes.body
ก่อนเริ่มโครงการ

ไม่มั่นใจเลย เพราะ ขั้นตอนมันค่อนข้างเยอะ และ ไม่รู้ว่าแต่ละขั้นตอนจะลดได้จริงหรือเปล่า

รู้สึกว่ามัน ยุ่งยากมาก เป็น เรื่องใหญ่ ที่เรา ไม่สามารถเข้าถึงมันได้

ไม่รู้ถึงความหมายของคาร์บอนฟุตพริ้นท์แบบจริง ๆ

หลังเสร็จสิ้นโครงการ

มีทักษะในการวิเคราะห์ข้อมูล, สืบหาข้อมูล, และ การแก้ไขปัญหา

มีทักษะการ ทำงานเป็นทีม, การนำเสนอ, การทำสไลด์, และ การสื่อสาร

ทำให้เรา กล้าคิดกล้าทำมากยิ่งขึ้น

เรามั่นใจในทักษะการวิเคราะห์ของเรามากพอที่จะเป็นผู้นำเสนอ ต้นแบบนี้ และสามารถสอนเพื่อนกลุ่มอื่น เกี่ยวกับขั้นตอนพื้นฐานในการคำนวณคาร์บอนฟุตพริ้นท์ได้

# data[].attributes.body
เพื่อช่วย ลดโลกร้อน และ ช่วยลดคาร์บอนฟุตพริ้นท์

การนำความกังวลของผู้อื่นมาพิจารณา:

ผู้บริโภค/ชุมชน: ทำให้อากาศ บริสุทธิ์ขึ้น และ สุขภาพของคนในชุมชนดีขึ้น

ผู้บริโภค/ตลาด: ทำให้ ผลิตภัณฑ์มีความทันสมัย และ เป็นแนวทาง ให้คนหันมารักษ์สิ่งแวดล้อม

# data[].attributes.body
ขั้นตอนที่มีการปล่อยคาร์บอนมากที่สุด คือ ขั้นตอนที่ใช้พลังงานจากเชื้อเพลิงฟอสซิลหรือไฟฟ้าปกติในปริมาณมาก

การปลูก โดยการใช้ ปุ๋ยเคมี ปล่อย 0.5−2kgCO₂​e/kg อัลมอนด์

การเก็บเกี่ยว โดยใช้ เครื่องจักรปกติ (1,000kWh) ปล่อยประมาณ 200kgCO2​e

เป้าหมายที่ชัดเจนที่สุดของกลุ่มในการลดคาร์บอนฟุตพริ้นท์

1.     เปลี่ยนจากการใช้ปุ๋ยเคมีเป็นการใช้ปุ๋ยอินทรีย์

2.     ใช้ เครื่องจักรพลังงานสะอาด ในการ เก็บ, ตีเนย, และ อบ

3.     ใช้ กล่องชานอ้อย แทนกล่องปกติ เพราะ Carbon Footprint น้อยกว่า

4.     ขนส่งโดยใช้รถ EV แทนรถที่ใช้น้ำมันพลังงานฟอสซิล

# data[].attributes.body
1.     การใช้พลังงานสะอาดแบบครบวงจร: เปลี่ยนการใช้พลังงานในขั้นตอน เก็บเกี่ยว, ตีเนย, และ อบ ให้เป็น พลังงานสะอาดทั้งหมด

2.     การเลือกกล่องชานอ้อย: การใช้ กล่องชานอ้อย ที่มี Carbon Footprint น้อยกว่าถ้วยกระดาษ (0.01−0.03 kgCO₂​ ต่อถ้วย)

3.     ใช้ Flow Chart ในการคิดเชิงระบบ: มีการใช้ Flow Chart เพื่อ คิดแบบเป็นระบบ และทำให้ เห็นภาพรวมของงาน

# data[].attributes.body
การใช้ 3Rs (Reduce)  โดยลดขั้นตอนบางขั้นตอนที่มันเกินความจำเป็นออกไป

การใช้พลังงานทางเลือก ได้แก่

ใช้พลังงานลมหรือพลังงานแสงอาทิตย์ มาแทน พลังงานฟอสซิล ใน เครื่องจักรเก็บเกี่ยว

ใช้เตาอบพลังงานสะอาด และเครื่องตีเนยพลังงานสะอาด (เชื่อมต่อมาจาก โซล่าเซลล์)

การจัดการของเสีย โดยใช้ กล่องชานอ้อย แทนกล่องปกติ เพราะ สามารถย่อยสลายได้

# data[].attributes.body
ได้รับคำเสนอแนะจากอาจารย์ ให้ ลดขั้นตอนบางขั้นตอนที่มันเกินความจำเป็นออกไป และให้ กรอกข้อมูลตัวไหนเป็นส่วนมาก หรือ ตัดข้อมูลตัวไหนไป

ขอดูตัวอย่าง ของเพื่อนต่างกลุ่ม ทำให้ เกิด Idea และอยาก เจาะลึกไปอธิบายรายละเอียด เหมือนเขาเป็นแนวทาง

ไปเสิร์ชดูในเว็บต่างๆ ที่พวก เกษตรกรหรือคนที่ผลิต อัลมอนด์มาแนะนำ

เราได้ปรึกษาอาจารย์ และค้นคว้าจากเกษตรกร นอกจากนี้ เรายังคิดที่จะติดต่อ 'โรงงานน้ำตาลในขอนแก่น' ซึ่งมีผู้ปกครองทำงานที่นั้น เพื่อสอบถามความเป็นไปได้ในการรับกากอ้อยมาผลิตกล่อง เพื่อทำบรรจุภัณฑ์ต่อไป

# data[].attributes.body
ถ้าทำแล้วมันไม่ได้ผลตามที่คาดหวัง หรือได้รับข้อเสนอแนะเชิงลบที่ทำให้รู้สึกท้อแท้ หนูเคยท้อแท้และเหนื่อยมาก แล้วก็กังวลอีกด้วย

วิธีการจัดการของกลุ่มเราคือ

พวกเราจะ ตั้งเป้าหมายเล็กๆ แล้วค่อยๆ ทำ ไป

หนูจะหยุดพัก หรือนอน สักแป๊บหนึ่ง พอตื่นขึ้นมาก็จะทบทวนว่าปัญหาไหนบ้างที่แก้ปัญหาง่ายที่สุด แล้วก็ แก้ไปทีละสเต็ป จนมันสำเร็จ

ขอคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญ เช่น อาจารย์ หรือ ปรึกษาเพื่อนในทีม แล้วก็ทบทวนแรงจูงใจ ของเรา

เมื่อฉันรู้สึกกังวล ฉันจะพักก่อน จากนั้น เมื่อฉันรู้สึกดีขึ้น ฉันจะ พูดให้กำลังใจเพื่อนร่วมทีม ที่กำลังท้อแท้เหมือนกัน เพื่อให้เราทุกคนมีกำลังใจกลับมาทำงานต่อได้

# data[].attributes.body
ปัญหาที่เราพบคือ

พลาสติกจากพืช อาจอ่อนหรือแตกหักง่ายกว่าพลาสติกปกติ

พลาสติกชีวภาพบางชนิด อาจมีราคาสูงกว่าพลาสติกทั่วไป

ความไม่แน่ใจของต้นแบบของเรา ว่า จะได้รับการยอมรับ หรือ สร้างผลกระทบเชิงบวกได้จริงหรือเปล่า

แผนการทำงานที่เป็นขั้นตอน (Actionable Plan) เพื่อแก้ไขคือ:

1.     อาจจะปรับสูตรการผลิต เช่น เพิ่มสาร ที่ช่วยเสริมความแข็งแรง หรือ ปรับอัตราส่วนของวัตถุดิบ

2.     ใช้สารเคลือบกันน้ำที่ย่อยสลายได้ หรือ ปรับปรุงกระบวนการผลิต ให้พลาสติกมีความทนต่อความชื้นมากขึ้น

3.     มองหาวัตถุดิบทางเลือกที่มีต้นทุนที่ต่ำลง หรือ ปรับปรุงกระบวนการผลิตให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น

# data[].attributes.body
กลุ่มเราค่อนข้างมั่นใจมาก เพราะเราได้เปลี่ยนไปใช้ พลาสติกจากพืช และ พลาสติกรีไซเคิล ซึ่งส่งผลดีมาก ดังนี้

ลดการพึ่งพาเชื้อเพลิงฟอสซิล เพราะพลาสติกจากพืชมาจาก วัตถุดิบหมุนเวียน เช่น อ้อยหรือข้าวโพด

พืชที่ใช้ผลิตพลาสติก สามารถดูดซับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ระหว่างการเจริญเติบโต ทำให้การผลิตโดยรวมปล่อยก๊าซ CO₂​ น้อยกว่าปกติ

พลาสติกจากพืช ย่อยสลายได้ง่ายกว่า และช่วย ลดปัญหาขยะพลาสติกตกค้าง

# data[].attributes.body
ก่อนเริ่มโครงการ

รู้สึกไม่มั่นใจมาก

ยังขาดความรู้ประสบการณ์ เกี่ยวกับเรื่อง Carbon footprint

ตัวข้อมูลมันเยอะ แล้วก็ ทำความเข้าใจได้ยาก

หลังเสร็จสิ้นโครงการ

ได้พัฒนาทักษะการสรุปวิเคราะห์ข้อมูล ค้นหาข้อมูลความน่าเชื่อถือ  และการคิดอย่างมีระบบ

รู้ว่าการคำนวณ Carbon footprint เป็นยังไง และ ลด Carbon เป็นยังไง

ได้ใช้เครื่องมือ Google และ ChatGPT , และได้ทำแผนผัง Flow Chart

มั่นใจในทักษะการวิเคราะห์ข้อมูลและสามารพนำความรู้ในการคำนวณคาร์บอนฟุตพริ้นท์เบื้องต้นเกี่ยวกับการผลิตขวดน้ำนี้ ไปบอกเล่าและสอนแก่แก่กลุ่มอื่นๆและคนในท้องถิ่นของฉันได้

# data[].attributes.body
เพื่อ ลดภาวะโลกร้อน และ สร้างความยั่งยืนในอนาคต และลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก

การนำความกังวลของผู้อื่นมาพิจารณา ได้แก่

ชุมชน/สุขภาพ: เพื่อให้ชุมชนมี คุณภาพอากาศที่ดีขึ้น ลดมลพิษ , และลดผลกระทบต่อสุขภาพของคน

ผู้บริโภค: ส่งเสริมการใช้วัสดุที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม สามารถกระตุ้นให้คนในชุมชนตระหนัก ถึงปัญหาขยะและร่วมกัน ลดการใช้พลาสติกแบบใช้แล้วทิ้งครั้งเดียว

เราเลือกพลาสติกจากพืช (เช่น จากอ้อยหรือข้าวโพด) ไม่ใช่แค่เพื่อลดคาร์บอน แต่เราคำนึงถึงเกษตรกรด้วย เพราะการเลือกใช้วัสดุจากพืชยังช่วยสร้างรายได้ที่ยั่งยืน ให้กับเกษตรกรที่ปลูกวัตถุดิบเหล่านี้

# data[].attributes.body
เราเริ่มจากการดูขั้นตอนการผลิตขวดน้ำว่า ขั้นตอนไหนน่าจะมีการปล่อยก๊าซ CO2​ บ้าง พบว่า

ขั้นตอนที่มีการปล่อย Carbon มากที่สุด คือ

เนื่องจากพลาสติกทั่วไป (PET) ต้องใช้แก๊สธรรมชาติและปิโตรเลียม ซึ่งทำให้มีการปล่อยแก๊ส มากกว่า พลาสติกจากพืช ขั้นตอนนี้เรา ลดได้ (50%-60%)

เป้าหมายที่ชัดเจนที่สุดของกลุ่มในการลด Carbon footprint คือ

1.     ใช้ พลาสติกรีไซเคิล หรือ พลาสติกจากพืช แทน

2.     ใช้ พลังงานหมุนเวียน เช่น โซล่าเซลล์ ในการ ฉีดขึ้นรูปพรีฟอร์ม และ เป่าขึ้นรูป

3.     ลดการใช้วัตถุดิบ โดยใช้ ฉลากที่บางลงกว่าเดิม

4.     ใช้ รถไฟฟ้า ในการขนส่งทั้งในโรงงานและส่งออกขาย

# data[].attributes.body
หลักการ 3Rs ซึ่งการ Recycle โดยใช้ พลาสติกรีไซเคิลมาหลอมใหม่เป็นขวดน้ำใหม่ ซึ่งเชื่อมโยงกับนโยบายให้การนำขวดพลาสติกที่ใช้แล้วไปขาย

ติดตั้งระบบพลังงานแสงอาทิตย์บนโรงงาน เพื่อใช้ พลังงานหมุนเวียน ในกระบวนการขึ้นรูป

การปรับเปลี่ยนให้เข้ากับสถานการณ์ใหม่ ได้แก่

ลดการใช้วัตถุดิบ โดยใช้ ฉลากที่บางลง และ ลดหมึกพิมพ์

ใช้ รถไฟฟ้า ซึ่งมี ประสิทธิภาพการใช้พลังงานดีกว่ารถที่ใช้น้ำมัน

# data[].attributes.body
1.     การใช้ Solar Cell ในขั้นตอน ฉีดขึ้นรูปพรีฟอร์ม และ เป่าขึ้นรูป

2.     ลดฉลากที่บางลงกว่าเดิม และใช้หมึกที่นำมาจากสีของธรรมชาติ เพื่อลดการใช้ทรัพยากร

3.     การใช้ Google และ ChatGPT ในการหาข้อมูลและสร้างแผนผัง Flow Chart เพื่อให้เห็นกระบวนการลดCarbon footprint ที่ชัดเจน

# data[].attributes.body
ได้รับคำแนะนำและมุมมองในการสร้างชิ้นงานจากอาจารย์อัครวัฒน์ อาจารย์ช่วยให้เราทำความเข้าใจ ว่าแม้ ขั้นตอนเล็กๆ น้อยๆ ก็ปล่อย Carbon footprint ได้ และ ช่วยปรับปรุงขั้นตอนต่างๆ

เห็นนโยบายในโรงเรียน เช่น การคัดแยกขยะ และ นโยบายให้การนำขวดพลาสติกที่ใช้แล้วไปขาย ซึ่งเราใช้เป็นแนวทาง

ได้รับคำเสนอแนะจากเพื่อนร่วมทีม และ อาจารย์ ให้ปรับปรุงการนำเสนอ ให้ เข้าใจง่ายขึ้น

ใช้ Google และ ChatGPT เพื่อสืบค้นข้อมูล

# data[].attributes.body
ถ้าผลมันไม่เป็นไปตามที่เราคิด หรือโดนติจนท้อแท้ เราจะไม่ให้มีอารมณ์รุนแรงครับ

วิธีจัดการของเราคือ

สงบสติก่อนครับ

ถ้าท้อหรือไม่รู้จะทำยังไง ก็จะ ขอคำปรึกษาจากอาจารย์ ว่าจะเอาแบบไหนดี

ถ้าเพื่อนในกลุ่มทำงานไม่ทัน หรือไม่ได้ตามที่เราต้องการ ก็จะ บอกเพื่อนให้ช่วย คือช่วยกันทำครับ

# data[].attributes.body
ปัญหาที่ซับซ้อนที่สุดคือ การออกแบบไม่ตรงตามที่คาดหวังครับ แล้วก็ รู้สึกกังวลว่ามันจะซ้ำกับกลุ่มอื่น

แผนการทำงานที่เป็นขั้นตอน คือ

1.     ถ้าออกแบบไม่ตรง ก็ต้องหาทางเพื่อปรับแก้ และพัฒนาต่อไป

2.     เมื่อรู้สึกว่าไม่รู้จะทำแบบไหนดี ก็ต้อง ขอคำปรึกษาจากอาจารย์ เพื่อเลือกแนวทางที่เราจะทำ

3.     เราเห็นว่ากล่องข้าวจากไม้ไผ่ก็ลดคาร์บอนได้ เราก็เลยเลือก ใช้จากอ้อย แทน เพื่อให้ไม่ซ้ำกันมาก

# data[].attributes.body
เรามีความเชื่อมั่นมากๆ ครับ เพราะ ต้นแบบของเราทำจากอ้อย ซึ่งเป็นวัสดุที่ย่อยสลายได้ทางธรรมชาติ และการผลิตจากอ้อยก็ ปล่อย CO₂​ น้อยกว่า การผลิตจากพลาสติกธรรมดามากๆ

เราเชื่อว่ามันจะ ช่วยลดการใช้พลาสติกและกระดาษที่ไม่ย่อยสลายได้

มันจะช่วยลดการปล่อยคาร์บอนฟุตพริ้นท์ จากการผลิตได้จริง

สุดท้ายเราก็อยากปรับปรุงให้สามารถผลิตในปริมาณที่มากขึ้น เพื่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ดีที่สุดต่อชุมชนและโรงเรียนครับ

กลุ่มเราสามารถนำความรู้เกี่ยวกับการคำนวณคาร์บอนฟุตพริ้นท์นี้ ไปอธิบายและประชาสัมพันธ์ให้เพื่อนๆ และบุคคลทั่วไปรับฟังได้

# data[].attributes.body
ก่อนเริ่มโครงการ

ไม่มั่นใจบ้าง ครับว่าแบบเราจะทำได้ไหม

กังวลว่า จะออกแบบแบบไหนดี

หลังเสร็จสิ้นโครงการ

รู้สึกมั่นใจมากขึ้น ที่ได้ ออกแบบและพัฒนา

ได้ทักษะใหม่ๆ เช่น การใช้วัสดุที่ย่อยสลายได้

เราสามารถ ออกแบบ และ ลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมได้

# data[].attributes.body
แรงจูงใจของเราคือการ ช่วยลดผลกระทบต่อชุมชน เช่น มลพิษ หรือ การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ครับ

การนำความกังวลของผู้อื่นมาพิจารณา

เราคำนึงถึงชุมชนโดยการทำผลิตภัณฑ์ที่ ไม่ผลิตคาร์บอนฟุตพริ้นท์ในจำนวนมาก

เราออกแบบให้กล่องข้าว ย่อยสลายได้ 100% เพื่อไม่ให้มีปัญหาขยะตกค้างในชุมชน

# data[].attributes.body
เราใช้วิธี วิเคราะห์หาแหล่งที่มาของการปล่อยก๊าซ

ขั้นตอนที่มีการปล่อยคาร์บอนมากที่สุด

คือ ขั้นตอนที่ 1-3 (การเก็บเกี่ยว, การบีบ, และการทำให้แห้ง) ซึ่งปล่อยประมาณ 1.1 - 3.0 กิโลกรัม CO₂​ ​ น่าจะเพราะต้องใช้เครื่องจักรในการเก็บเกี่ยวและแปรรูป.

การผลิตจากพลาสติก โดยรวมปล่อย CO₂​ ​ สูงกว่า การผลิตจากอ้อยมาก (6-8 kg CO₂​ ​/ kg ผลิตภัณฑ์)

เป้าหมายที่ชัดเจนที่สุดในการลดคาร์บอนฟุตพริ้นท์

1.     เปลี่ยนวัตถุดิบ: ใช้ อ้อยจากแหล่งเพาะปลูกที่ยั่งยืน และ ลดการใช้ปุ๋ยเคมี

2.     ใช้พลังงานสะอาด: ใช้ พลังงานสะอาดในกระบวนการแปรรูปเยื่ออ้อย

3.     ลดการขนส่ง: ใช้ ขนส่งที่ปล่อยก๊าซต่ำ เช่น EV หรือ ขนส่งในระยะสั้น

# data[].attributes.body
เราใช้หลักการ ใช้ซ้ำ และมองไปถึงการย่อยสลายได้ 100% ซึ่งเป็นการประยุกต์ใช้กับวัสดุใหม่

เราใช้พลังงานสะอาดใน กระบวนการแปรรูปเยื่ออ้อย

การปรับเปลี่ยนให้เข้ากับผลิตภัณฑ์ของเรา:

เราใช้เทคโนโลยีประหยัดพลังงาน เช่น Molding ที่อุณหภูมิต่ำ ในการขึ้นรูปกล่อง

เราลดการใช้สารเคลือบกันน้ำที่ไม่ย่อยสลายง่าย

# data[].attributes.body
1.     เราใช้ อ้อย ซึ่งเป็นวัสดุที่ ลดการใช้ทรัพยากรจากฟอสซิล ได้ และเป็นวัสดุที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพ

2.     เรา ออกแบบบรรจุภัณฑ์ให้ซ้อนกันได้ง่าย เพื่อ ลดพื้นที่ขนส่ง ซึ่งจะช่วยให้การขนส่งประหยัดต้นทุนและลดคาร์บอนได้

3.     เราจะ ให้ข้อมูลลูกค้าเกี่ยวกับการทิ้งอย่างถูกต้อง เพื่อให้มั่นใจว่ากล่องจะถูกกำจัดอย่างถูกต้องและย่อยสลายได้ 100%

# data[].attributes.body
ได้รับข้อเสนอแนะจากครู ที่ช่วย ปรับปรุงการออกแบบต้นแบบ ให้สามารถใช้งานได้จริงและมีประสิทธิภาพมากขึ้น อาจารย์ช่วยให้เราเข้าใจว่าแม้ ขั้นตอนเล็กๆ น้อยๆ ก็ปล่อยคาร์บอนฟุตพริ้นท์ได้

เรา เคยเห็นในอินเทอร์เน็ต เช่น เห็นกล่องข้าวจากไม้ไผ่ เราเลยนำมาใช้เป็นแนวทางในการออกแบบกล่องจากอ้อย ของเรา

มีการไปขอ คำแนะนำจากเพื่อนกลุ่มข้างๆ ซึ่งทำผลิตภัณฑ์คล้ายๆ กัน

เคยเห็นนโยบายที่ ส่งเสริมการใช้วัสดุที่ย่อยสลายได้ และการใช้วัสดุเก่ามาใช้ ทำให้เรามั่นใจในการเลือกใช้อ้อยครับ

# data[].attributes.body
ถ้าผลมันไม่เป็นไปตามที่เราต้องการ หรือโดนอาจารย์ว่ามาเราจะไม่ค่อยมีปัญหานะคะ เพราะพวกเรา รักกันดี ค่ะ แต่ถ้ามีปัญหา หรือรู้สึกท้อแท้ หนูก็จะจัดการตัวเองแบบนี้ค่ะ:

หนูพยายามจะ ควบคุมอารมณ์ ตัวเองไว้ก่อน เพราะส่วนใหญ่ปัญหาจะมาจากครูที่ปรึกษามากกว่าเพื่อนในกลุ่ม

อย่างตอนที่อาจารย์ให้ทำสไลด์แล้วหนู ตีโจทย์ผิด เราก็ แบ่งงานกัน แล้ว แก้ในคาบเลย ถึงจะไม่ดีที่สุดแต่ก็เสร็จทัน และ ภูมิใจ ค่ะ

# data[].attributes.body
ปัญหา

การผลิต โปรตีนจากแมลงสาบ มัน ยังไม่แพร่หลายขนาดนั้น การทดลองก็ยังไม่จริงจังขนาดเป็นผลิตภัณฑ์ออกมา

เวลาหนูใช้ ChatGPT หรือหาข้อมูลหลายที่ วิธีการคำนวณ Carbon footprint ก็ ไม่เหมือนกัน

แผนการทำงานที่เป็นขั้นตอน คือ

1.   เราต้องยึดเลยว่า เราจะเอาข้อมูลอันไหนมาใช้

2.   หนูหาข้อมูลเพิ่มเติมที่หาจริงๆ ค่ะ ไม่ใช่แค่หา Flow diagram ทั่วไป แต่ต้องไปดูว่า วิธีการผลิตโปรตีนจากแมลงสาบใช้วิธีการยังไง

3.  เอาข้อมูลมา เขียนเป็น Flow diagram ให้เพื่อนและตัวเองเข้าใจ เพื่อให้ชัดเจนในการเปรียบเทียบปัญหากับต้นแบบ

4. เราระบุไปเลยว่าวิธีการคำนวณจะเป็นแบบไหน เพื่อให้สามารถเอามาเปรียบเทียบกับปัญหาได้

ในอนาคตเรารู้ว่าปัญหาใหญ่ของโปรตีนแมลงสาบ คือ การยอมรับของผู้บริโภค เราจึงวางแผนป้องกัน ปัญหานี้ โดยการออกแบบผลิตภัณฑ์ให้เป็น ผงโปรตีน(Whey) และพัฒนา สูตรผสมกลิ่นผลไม้ เพื่อกลบภาพลักษณ์ของแมลงสาบ

# data[].attributes.body
หนูมีความเชื่อมั่นว่าความพยายามของกลุ่มจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ดีกว่า มากๆ  ได้แก่

การผลิตโปรตีนจากเนื้อวัว ปล่อย Carbon footprint ทั้งหมด 30-35 kg CO₂​ ​ ต่อ 1 kg โปรตีน แต่ของเรา ปล่อยแค่ 2-10 kg CO₂​ ​ ต่อ 1 kg โปรตีน

แมลงสาบ ใช้ทรัพยากรน้อยกว่าวัว มาก

อาหาร: วัวใช้หญ้า/ฟาง 5kg แต่แมลงสาบกินเศษอาหารแค่ 2.25−3.4kg

น้ำ: วัวใช้น้ำ 20,000L ต่อตัว แต่แมลงสาบใช้น้ำแค่ 10−15L ต่อ 1kg โปรตีน

แมลงสาบมีแนวโน้มจะ อยู่นานกว่ามนุษย์อีก ทำให้การผลิต ยั่งยืน ค่ะ

เรามั่นใจอย่างยิ่งว่าการเปรียบเทียบของเรา ไม่ใช่แค่รายงาน แต่เป็น 'แนวทางใหม่' ที่สามารถใช้เป็น 'มาตรฐาน' ให้กับอุตสาหกรรมอาหารในการประเมินโปรตีนทางเลือกอื่นๆ เราตื่นเต้นที่สิ่งนี้จะช่วยเปลี่ยนแปลงโลกได้จริง

# data[].attributes.body
ก่อนเริ่มโครงการ

มั่นใจระดับหนึ่ง เพราะศึกษาเรื่องนี้มาพอสมควร แต่ยัง ไม่มีความรู้ความชำนาญที่ถูกต้องแม่นยำขนาดนั้น

ยังกังวลว่า งานมันจะยังไม่เป็นที่ยอมรับ หรือแพร่หลายในเรื่องนี้

หลังเสร็จสิ้นโครงการ

ได้พัฒนาความสามารถในการสามัคคี และการทำงานร่วมกับเพื่อนๆ

ได้พัฒนาทักษะในการเรียงลำดับ กระบวนการทำงานเพื่อดูว่า ปัญหาที่เราต้องการแก้เนี่ยมันตรงกันไหม

ได้ทักษะในการสืบค้นข้อมูล การ เรียงลำดับ การ เปรียบเทียบ และการ แก้ปัญหาให้ตรงจุด

# data[].attributes.body
แรงจูงใจของเราคือ แก้ไขปัญหาการปล่อยคาร์บอนที่มีจำนวนมากจากการผลิตโปรตีนจากเนื้อวัว และต้องการให้สิ่งแวดล้อมมันโอเคขึ้น ทุกคนอยู่ได้ดี

การนำความกังวลของผู้อื่นมาพิจารณาโดย

ผู้บริโภค/ตลาดโลก: หนูตระหนักว่ามัน ยากที่จะให้คนยุโรปมากินแมลง และมันก็ยังเป็นไปได้ยากในตอนนี้ แต่เราก็ทำเพราะเชื่อว่าโปรตีนจากแมลงสาบมีโปรตีนที่เยอะกว่าเนื้อวัว อยู่แล้ว

ชุมชน/สิ่งแวดล้อม: เราต้องการลด Carbon footprint เพื่อ ชะลอผลกระทบที่จะเกิดจากภาวะโลกร้อน ในระยะยาว และทำให้ทุกคนในชุมชนไม่ต้องมากังวลว่าฉันจะสูดอะไรเข้าไปในปอดรึเปล่า

# data[].attributes.body
เราใช้วิธีหาข้อมูลเกี่ยวกับการผลิตโปรตีน แล้วมา เขียน Flow diagram เพื่อเปรียบเทียบ

ขั้นตอนที่มีการปล่อยคาร์บอนมากที่สุด (ของวัว)

การเลี้ยงวัว (40%) และ การปลูกอาหารและให้น้ำ (32%) รวมกันเป็น (72%) เลยค่ะ

ขั้นตอนที่มีการปล่อยคาร์บอนมากที่สุด (ของแมลงสาบ):

การบวนการทำให้แห้ง (47%) โดยการอบหรือแช่แข็ง

เป้าหมายที่ชัดเจนที่สุดในการลดคาร์บอนฟุตพริ้นท์

เปลี่ยนแหล่งโปรตีน: เปลี่ยนจากโปรตีนเนื้อวัว ที่รวม Carbon footprint 25−65kg CO₂​ ​ ต่อ 1kg โปรตีน มาเป็น โปรตีนจากแมลงสาบ ที่รวมแค่ 2.5−6.5kgCO₂​ ​ ต่อ 1kg โปรตีน

ลดทรัพยากร: ลดปริมาณอาหารและน้ำที่ใช้ในการผลิตโปรตีนให้ลดลงตามส่วน

# data[].attributes.body
เราไม่ได้นำหลักการ 3Rs มาใช้ตรงๆ แต่ใช้หลักการ "การเปลี่ยนทางเลือก" และ "ประสิทธิภาพพลังงาน"

การใช้พลังงานทางเลือก/ประสิทธิภาพพลังงาน: เราเน้นเรื่อง พลังงานโรงเรือน และ พลังงานไฟฟ้าสำหรับกระบวนการอบแห้ง โดยใช้สูตรคำนวณปริมาณไฟฟ้าที่ใช้ (kWh) คูณกับ Emission Factor ของไฟฟ้า ซึ่งช่วยให้เรารู้ว่าควรลดการใช้พลังงานในขั้นตอนไหน

การปรับเปลี่ยนให้เข้ากับสถานการณ์ใหม่

เปลี่ยนวัตถุดิบ โดยจากเนื้อวัว (ใช้หญ้า/ฟาง) มาเป็นแมลงสาบ (กินเศษอาหาร) เพื่อลดการใช้ทรัพยากรในการปลูกอาหารสัตว์

ปรับการขนส่ง ถึงแม้ว่าการขนส่งต่อ 1kg จะใกล้เคียงกัน แต่ในภาพรวม โปรตีนแมลงสาบขนส่งในประเทศปล่อย 0.2kg CO₂​ ​/kg โปรตีน ซึ่งน้อยกว่าเนื้อวัว 0.5−1kg CO₂​ ​/kg

# data[].attributes.body
แนวคิดของเราคือการใช้ "โปรตีนทางเลือก" ที่ไม่เหมือนใคร

1.     การเลือกโปรตีนจากแมลงสาบ แทนที่จะเป็นแมลงชนิดอื่นที่แพร่หลายกว่า เพราะเราเชื่อว่าแมลงสาบมี โปรตีนเยอะกว่าเนื้อวัว และมีแนวโน้ม อยู่นานกว่ามนุษย์

2.     เราทำ การคำนวณและเปรียบเทียบ การปล่อย Carbon footprint อย่างละเอียด ในทุกขั้นตอน ของวัวกับแมลงสาบ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างอย่างชัดเจน

3.     เราไม่ได้แค่เรียนรู้  เรื่องโปรตีนแมลงสาบ แต่เราสร้างแนวทางใหม่ ในการประเมินผล 'Flowchart เปรียบเทียบ' ที่เราออกแบบ คือ เครื่องมือ  ซึ่งเป็นวัตกรรมใหม่ที่แสดงให้เห็นคาร์บอนฟุตพริ้นท์ของโปรตีนแต่ละชนิดอย่างชัดเจน ซึ่งสามารถใช้เป็นตัวกลางสำหรับการวิจัยโปรตีนอื่นๆ ในอนาคต

4.     แมลงสาบสามารถ กินเศษอาหาร ซึ่งเป็นการลดของเสีย จากแหล่งอื่นไปในตัว

# data[].attributes.body
เราได้รับคำแนะนำจากเครือข่ายภายนอก ดังนี้

ได้รับคำแนะนำและตกลงกันในกลุ่ม ว่าตอนแรกจะทำโปรตีนจากพืชแทนเนื้อสัตว์ แต่โปรตีนไม่พอ ก็เลยเปลี่ยนมาทำโปรตีนจากแมลงสาบแทน

อาจารย์ช่วยให้เรา แบ่งงานกันได้โอเค และช่วยในการแก้ปัญหา

อินเทอร์เน็ต โดยเราต้องหาข้อมูลจากแหล่งที่ให้ข้อมูลเกี่ยวกับ การทดลองจริง และพวกบริษัทแต่ละห้องแลป ที่ทำโปรดักต์ออกมาแล้ว เพื่อใช้เป็นพื้นฐานในการออกแบบ

นอกจากการปรึกษาครูแล้ว ได้โดยติดต่อ (1) ฟาร์มวัว ในท้องถิ่น เพื่อสอบถามต้นทุนและทรัพยากรที่ใช้จริงในการผลิตเนื้อวัว และ (2) ภาควิชาเทคโนโลยีอาหาร คณะเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยขอแก่น  เพื่อสอบถามความเห็นเกี่ยวกับโปรตีนทางเลือก

# data[].attributes.body
ถ้าผลมันออกมาไม่ดี หรือได้รับข้อเสนอแนะเชิงลบที่ทำให้รู้สึกท้อแท้ พวกเราไม่ค่อยมีอารมณ์กันครับ เพราะพวกเรา แบ่งงานกันดี ก็เลยไม่มีปัญหาอะไรกับเพื่อนๆ

วิธีการจัดการของเราคือ

เราจะ จัด ว่างานนี้มันเป็น To Do List อันดับที่เท่าไหร่ เพราะตอนนั้นงานอื่นมันเยอะและเวลาสั้นมาก

เราก็แค่ต้อง ทำไปเลยให้ทันตามเวลา เพราะว่ามันเป็นช่วงท้ายเทอมแล้ว

ไม่ค่อย เพราะว่างานอื่นก็เป็นงานเขียนอยู่แล้ว

# data[].attributes.body
ปัญหาที่พบคือ ในไทย มีโรงงานผลิตกระดาษน้อย ทำให้มี data ข้อมูลที่เอามาใช้ทำกิจกรรมน้อย และส่วนใหญ่จะเป็น เปเปอร์ภาษาอังกฤษ และ กระดาษรีไซเคิล ที่เราเลือกใช้อาจมีปัญหาเรื่อง 'คุณภาพหรือสีที่ไม่สม่ำเสมอ

แผนการทำงานที่เป็นขั้นตอนเพื่อแก้ไข ดังนี้

1.     ใช้ AI ช่วยแปล: เอาไฟล์เปเปอร์ภาษาอังกฤษนั้นไปแปลใน SciSpace AI ครับ มันเป็น AI แปลเปเปอร์ภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทย

2.     เราต้องออกแบบให้คนอื่นสามารถเข้าใจได้ง่ายที่สุด เพราะถ้าเราทำซับซ้อน คนอื่นจะเข้าใจยาก

3. เมื่อเรารู้ว่า 'กระดาษรีไซเคิล' ที่เราเลือกใช้อาจมีปัญหาเรื่อง 'คุณภาพหรือสีที่ไม่สม่ำเสมอ' เราจึงวาง 'แผนป้องกัน' โดยการออกแบบกระบวนการ 'ฟอกเยื่อด้วยสารเคมีชีวภาพ' เพิ่มเติม เพื่อควบคุมคุณภาพกระดาษให้คงที่

# data[].attributes.body
เรามีความเชื่อมั่นว่าความพยายามของเราจะช่วยให้ Carbon footprint ลดลงได้ อย่างมีประสิทธิภาพ เช่น

เราคำนวณแล้วว่า CO₂​ ​ ที่ปล่อยทั้งหมด สามารถลดได้จาก 5.6 - 7.7 ตัน เหลือ 3.2 - 4.25 ตัน ในกระบวนการผลิตกระดาษ

การลด Carbon footprint เนี่ย จะ ยืดระยะเวลาที่โลกจะเดือด คือมันทำให้โลกมันดีขึ้น

เรามั่นใจอย่างยิ่งว่าการลด CO2 ได้ 3.2-4.25 ตัน ไม่ใช่แค่ตัวเลข แต่จะเป็น 'แนวทางใหม่' และเป็น โรงงานต้นแบบ ที่สร้างแรงบันดาลใจให้อุตสาหกรรมกระดาษทั้งหมดหันมาใช้พลังงานสะอาด

# data[].attributes.body
ก่อนเริ่มโครงการ

กังวลเรื่อง เวลาอันสั้น ที่ต้องรีบทำงาน

อาจจะไม่ได้มั่นใจมากเพราะมันเป็นเรื่องใหม่

หลังเสร็จสิ้นโครงการ

ได้ทักษะใหม่คือ การหาข้อมูล และ สรุปข้อมูล เพื่อใช้ในการทำกิจกรรม

ได้เรียนรู้ทักษะการเปลี่ยนรูปข้อมูลของ AI การใช้ AI ในการช่วย จัดทำออกแบบสไลด์ และการ แปลข้อมูลต่างๆ

ได้ทักษะในการใช้โปรแกรมที่สามารถเอาข้อมูลไป ทำเป็นกราฟ ให้ AI ทำกราฟให้ได้ครับ

ได้ทักษะในการสืบค้นข้อมูล การ เรียงลำดับ การ เปรียบเทียบ และการ แก้ปัญหาให้ตรงจุด

# data[].attributes.body
เพื่อแสดงให้เห็นว่า การผลิตกระดาษแต่ละขั้นตอน สามารถลดคาร์บอนได้ยังไงบ้าง

การนำความกังวลของผู้อื่นมาพิจารณา

ชุมชน/สังคม: เราต้องการให้ อากาศในชุมชนดีขึ้น เพราะปริมาณ Carbon ลดลง

อุตสาหกรรม: เราต้องการ ส่งเสริมความยั่งยืนในอุตสาหกรรมการผลิตกระดาษ และทำให้คนในชุมชน ตระหนักถึงข้อเสีย ของ Carbon footprint

เราเลือกใช้วัสดุรีไซเคิล ไม่ใช่แค่เพื่อลดคาร์บอน แต่เราคำนึงถึงสังคมด้วย เพราะการรับซื้อกระดาษรีไซเคิลยังช่วยสร้างรายได้ ให้กับชุมชนที่คัดแยกขยะ และช่วยลดปริมาณขยะ ในหลุมฝังกลบของเทศบาลด้วย

# data[].attributes.body
ขั้นตอนที่มีการปล่อยคาร์บอนมากที่สุด คือ

การเลือกและเตรียมวัตถุดิบ (3−4 ตัน CO₂​ ​) เพราะมีการตัดต้นไม้ ทำให้สูญเสียการดูดซับ CO₂​

การต้มเยื่อ (1.2−1.5 ตัน CO₂​ ​) เพราะใช้พลังงานฟอสซิล ในการต้ม

เป้าหมายที่ชัดเจนที่สุดในการลดคาร์บอนฟุตพริ้นท์ คือ

ลด CO₂​ ให้เหลือ 3.2 - 4.25 ตัน: จากเดิม 5.6 - 7.7 ตัน CO₂​

ใช้วัสดุรีไซเคิล: ลดการปล่อย CO₂​ ได้ถึง 1.5−2 ตัน เมื่อเทียบกับเยื่อไม้ใหม่ 1 ตัน

# data[].attributes.body
ใช้ วัสดุรีไซเคิล ในขั้นตอนการเลือกและเตรียมวัตถุดิบ

ลดการเผาไหม้ขยะ หรือวัสดุที่ไม่สามารถใช้ได้

การใช้พลังงานทางเลือก/ประสิทธิภาพพลังงาน โดยใช้พลังงานทดแทน (ชีวมวล/แสงอาทิตย์/ลม) ในการ ต้มเยื่อ, อบแห้ง, และ รีดกระดาษ และใช้พลังงานไฟฟ้าที่สะอาด ในการ ฟอกและปรับปรุงเยื่อ

การปรับเปลี่ยนให้เข้ากับสถานการณ์ใหม่ โดยใช้ สารฟอกที่ย่อยสลายได้ (ไม่มีคลอรีน) และใช้พาหนะพลังงานไฟฟ้า ในการขนส่ง

เราบูรณาการแนวคิดของเราเข้ากับโครงสร้างพื้นฐานเดิมของขอนแก่น โดยการเลือกใช้วัสดุรีไซเคิล จะเชื่อมโยงโดยตรงกับโครงการคัดแยกขยะของเทศบาล และร้านรับซื้อของเก่า ที่มีอยู่แล้วในท้องถิ่น ทำให้แนวทางของเราทำได้จริง

# data[].attributes.body
1.     การใช้ AI แปลและวิเคราะห์ข้อมูล Paper งานวิจัย: เราใช้ SciSpace AI และAI ช่วยจัดทำกราฟ ในการแปลและสรุปข้อมูลที่ซับซ้อนจากต่างประเทศ ซึ่งช่วยให้เราเข้าถึงข้อมูลเชิงลึกได้

2.     การออกแบบเพื่อลด Carbon footprint ตลอดทั้ง Flow Diagram: เราไม่ได้ลดแค่บางขั้นตอน แต่มีการกำหนดวิธีการลดและตัวเลขการลดใน ทุกขั้นตอน ของการผลิตกระดาษ (1 ถึง 7) อย่างเป็นระบบ

3.     การนำเสนอนโยบายชุมชนเข้ามาใช้: การที่เรานำเอาสิ่งที่เห็นในชุมชน เช่น การใช้โซล่าเซลล์ และ การขับรถไฟฟ้า มาปรับใช้กับโรงงานผลิตกระดาษของเรา

4. นวัตกรรมของเราคือการ 'พัฒนาแนวทางการวิจัยใหม่' (a new research approach) เราไม่เพียงแค่ใช้ AI แปล แต่เราใช้ AI ช่วยออกแบบสไลด์และสร้างกราฟ ทำให้เราพัฒนากระบวนการทำงานที่ 'เปลี่ยนข้อมูลที่ซับซ้อนให้เข้าใจง่าย' ได้อย่างรวดเร็ว

# data[].attributes.body
ได้รับข้อเสนอแนะ จากอาจารย์ทำให้เรา ปรับปรุงด้านเนื้อหาในการนำเสนอ ให้เข้าใจง่ายขึ้น

ได้รับคำแนะนำจาก กลุ่มที่นั่งข้างๆ ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่อง ด้านการนำเสนอ เพราะกลุ่มพวกผมทำสไลด์ไม่สวย ก็เลยให้เพื่อนแนะนำการ ทำสไลด์ให้มันสวยงามขึ้น

: ใช้ AI และ Chat GPT ในการสืบค้นข้อมูลและแปลเปเปอร์ภาษาอังกฤษ

ได้รับข้อมูลจากสิ่งที่เห็นในชุมชน เช่น การ รณรงค์ไม่ให้เผาขยะ, การแยกขยะ, การใช้ ระบบโซล่าเซลล์ และการ ขับรถไฟฟ้า ซึ่งนำมาปรับใช้กับต้นแบบของเรา

นอกจากการทำงานเป็นทีมแล้ว เรายังติดต่อ (1)  โรงงานผลิตกระดาษ เพื่อสอบถามข้อมูลพลังงานที่ใช้จริง และ (2) บริษัทขนส่ง เพื่อเปรียบเทียบต้นทุนรถ EV

# data[].attributes.body
ถ้าทำแล้วมันยาก หรือรู้สึกท้อแท้ หนูปล่อยวางเลยค่ะ หรือถ้าหงุดหงิดเพื่อนก็ ปล่อยวางเลย เพราะงานมันยากมากอยู่แล้ว

วิธีการจัดการของเราคือ

เราจะยอมรับว่างานมัน รู้สึกยากเลย และรู้สึกไม่โอเค

ปล่อยวาง โดยไม่ต้องเก็บมาหงุดหงิด

เราจะ หาข้อมูลเพิ่มเติม จากพวก ChatGPT หรือ Google เพื่อแก้ปัญหาที่ว่าเรา คำนวณไม่เป็น

# data[].attributes.body
ปัญหาที่ซับซ้อนที่สุด ที่เราเจอคือ หนูคำนวณไม่เป็น และไม่มีความรู้อะไรเรื่องนี้เลย ทำให้รู้สึกยากมาก

แผนการทำงานที่เป็นขั้นตอน (Actionable Plan) เพื่อแก้ไขคือ

1.     ศึกษาข้อมูลพื้นฐาน เกี่ยวกับ Carbon Footprint

2.     ใช้ ChatGPT และ Google ในการหาข้อมูลเพิ่มเติม เพื่อเรียนรู้วิธีการคำนวณ

3.     วิเคราะห์สถานการณ์จริงในชุมชน และ ศึกษาตัวอย่างโครงการที่ประสบความสำเร็จ

4.     กำหนดปัญหาหลักที่ต้องการแก้ไข (เช่น ลดการใช้ไฟฟ้าในขั้นตอนไหน)

# data[].attributes.body
แม้ว่าตอนแรกเราจะรู้สึกไม่ค่อยมั่นใจ เพราะ ไม่มีความรู้ แต่เราเชื่อมั่นว่าความพยายามของเราจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ดีได้ เพราะ

เราเปลี่ยนมาใช้ กำลังของคน (ใช้มือตีแทนเครื่องปั่น) และเปลี่ยนมาใช้ตู้เย็นที่มีประสิทธิภาพสูง

เรารู้สึกว่าต้นแบบนี้ สามารถนำไปใช้ในชีวิตจริงได้ด้วย เช่น ทำให้เรารีบปิดตู้เย็น หรือ ปิดเครื่องใช้ไฟฟ้าต่างๆ เพราะกลัวมันเปลือง

เรามั่นใจอย่างยิ่งว่า การวิเคราะห์วัฏจักรชีวิต (LCA) ที่เราทำ จะเป็นแนวทางใหม่ ที่สร้างแรงบันดาลใจให้โรงงานผลิตเนยอื่นๆ หันมาใช้ ฟาร์มโคนมที่ยั่งยืน และพลังงานสะอาดได้จริง

# data[].attributes.body
ก่อนเริ่มโครงการ

รู้สึกไม่ค่อยมั่นใจ

ไม่มีความรู้อะไรเรื่องนี้เลย

หลังเสร็จสิ้นโครงการ

รู้สึกว่าเราก็รู้เยอะขึ้น

พัฒนาความมั่นใจในความสามารถด้านการวิเคราะห์และแก้ปัญหา

ได้ทักษะการวิจัยและการเก็บข้อมูล และการคิดเชิงออกแบบ

มีการ ตระหนัก ถึง Carbon Footprint เพิ่มขึ้น

ได้ทักษะในการสืบค้นข้อมูล การ เรียงลำดับ การ เปรียบเทียบ และการ แก้ปัญหาให้ตรงจุด

# data[].attributes.body
การออกแบบต้นแบบนี้คือเพื่อ ลดการปล่อยก๊าซ และลดมลพิษทางอากาศ

การนำความกังวลของผู้อื่นมาพิจารณา ได้แก้

สุขภาพ/ชุมชน: เราออกแบบเพื่อช่วย ลดการเกิดโรคระบบหายใจ ของคนในชุมชน และทำให้คุณภาพชีวิตดีขึ้น

ผู้บริโภค/เกษตรกร: เราเน้นการ เลี้ยงโคนมแบบยั่งยืน และใช้อาหารสัตว์ที่มีสารเสริม เพื่อ ลดการปล่อยก๊าซมีเทน จากกระบวนการย่อยอาหารของวัว

เราเลือกฟาร์มโคนมที่ยั่งยืน ไม่ใช่แค่เพื่อลดมีเทน แต่เราคำนึงถึงสังคม ด้วย เพราะการทำฟาร์มแบบนี้จะช่วยสร้างอาชีพที่มั่นคงให้เกษตรกร และสร้างความมั่นคงทางอาหาร (Food Security) ให้ชุมชนในระยะยาว

# data[].attributes.body
ขั้นตอนที่น่าจะปล่อย Carbon มากที่สุด คือ

การเลี้ยงโคนมและการผลิตวัตถุดิบ ซึ่งรวมถึงการ เลี้ยงโคนมแบบยั่งยืน และการลดการปล่อยก๊าซมีเทน

ตู้เย็น/เครื่องปั่น โดย Carbon Footprint จากตู้เย็นที่ใช้ไฟ 500kWh/ปี ปล่อย 150−300kg/ปี และเครื่องปั่นใช้ไฟ 0.5−1kWh/ชั่วโมง

เป้าหมายที่ชัดเจนที่สุดของกลุ่มในการลด Carbon Footprint คือ

1.     เปลี่ยนจากเครื่องปั่นเป็นใช้มือตี

2.     เปลี่ยนไปใช้ ตู้เย็นที่มีประสิทธิภาพสูง ใช้ไฟ 300kWh (จากเดิม 500kWh/ปี)

3.     เปลี่ยนจากพลาสติกเป็นพลาสติกรีไซเคิล ในการเก็บความเย็น

# data[].attributes.body
·       หลักการ Reduce (ลดการใช้) ได้แก่ เปลี่ยนจากการใช้เครื่องปั่นมาเป็น การใช้กำลังของคน (มือตี) และออกแบบให้ใช้บรรจุภัณฑ์น้อยที่สุด

·       หลักการ Reuse (นำกลับมาใช้) โดย เศรษฐกิจหมุนเวียนซึ่ง สนับสนุน ระบบบรรจุภัณฑ์กลับมาใช้ใหม่

พลังงานทางเลือก โดยใช้ พลังงานสะอาด เช่น พลังงานแสงอาทิตย์ พลังงานลม หรือ ไบโอแก๊ส ในโรงงานผลิต

# data[].attributes.body
แนวคิดที่ไม่ซ้ำใครของเราคือ "การใช้แรงงานคนแทนเครื่องจักร" และ "การจัดการของเสียในฟาร์ม"

1.     การเปลี่ยนไปใช้มือตี (กำลังของคน) แทนเครื่องปั่นที่ใช้ไฟฟ้า 0.5−1 kWh/ชั่วโมง ซึ่งช่วยลด Carbon footprint ให้เหลือ 0.05−0.1 kg CO₂​e

2.     ใช้ระบบจัดการมูลสัตว์จากฟาร์มโคนม เพื่อผลิตไบโอแก๊ส ซึ่งเป็นการใช้พลังงานหมุนเวียนมาใช้ในโรงงาน

3.     นำของเสียจากการผลิต เช่น บัตเตอร์มิลด์ ไปใช้ประโยชน์ เช่น ทำอาหารสัตว์ หรือ ผลิตเวย์โปรตีน

นอกจากนี้เราไม่ได้แค่เรียนรู้ แต่เราสร้างแนวทางใหม่ ในการประเมินผล การวิเคราะห์วัฏจักรชีวิต (LCA) ที่เราออกแบบ คือ เครื่องมือ นวัตกรรมใหม่ที่ใช้เปรียบเทียบกระบวนการผลิตเนย ซึ่งสามารถใช้เป็นแพลตฟอร์ม สำหรับการวิจัยผลิตภัณฑ์นมอื่นๆ ในอนาคต

# data[].attributes.body
ไปขอคำเสนอแนะจาก กลุ่ม 5 โดยเฉพาะเรื่อง วิธีการหาค่า Carbon

ขอคำเสนอแนะจาก อาจารย์ทับทิม โดยถามเรื่อง แผนผัง และ วิธีการลด Carbon คือ ให้อาจารย์ช่วยเกริ่นแนวคิดให้

เราใช้ ChatGPT และ Google ในการหาข้อมูลเพื่อแก้ปัญหาที่ว่าคำนวณไม่เป็น

เราเชื่อมโยงกับนโยบาย เช่น การจัดการขยะ ในโรงเรียน และการใช้รถไฟฟ้า แทนรถยนต์พลังงานเชื้อเพลิง