# data[].attributes.body
- https://tiny.pl/72m3w
- https://tiny.pl/72bkd
- https://tiny.pl/72bkp
- https://tiny.pl/72bkn
- https://tiny.pl/72bkk
- https://tiny.pl/72bk2
- https://tiny.pl/72bk8

# data[].attributes.body
- https://tiny.pl/723jn
- https://tiny.pl/723js
- https://tiny.pl/723lz

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/723jb

# data[].attributes.body
- https://tiny.pl/723p3
- https://tiny.pl/7234h
- https://tiny.pl/7234x

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/723l2

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/72339

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89h8

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89qn

# data[].attributes.headline
"Remember My Story-ReMoved Part " (przemoc)

# data[].attributes.subject
"Remember My Story-ReMoved Part " (przemoc)

# data[].attributes.body
1    https://tiny.pl/r89xt
2    https://tiny.pl/r89xh

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89xc

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89xf

# data[].attributes.headline
"Mocna kawa wcale nie jest taka zła". (wulgaryzmy w Polskich filmach)

# data[].attributes.subject
"Mocna kawa wcale nie jest taka zła". (wulgaryzmy w Polskich filmach)

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89xl

# data[].attributes.headline
"Grandma s day" (wulgaryzmy w Polskich filmach

# data[].attributes.subject
"Grandma s day" (wulgaryzmy w Polskich filmach

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89xz

# data[].attributes.headline
Amatorski film krótkometrażowy pt. "I miejsce"

# data[].attributes.subject
Amatorski film krótkometrażowy pt. "I miejsce"

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89m7

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89mn

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89m6

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89m3

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/t3x7q

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/g6rvs

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89gc

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89gj

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89gl

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89g2

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89g2

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89tm

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89t9

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/784g5

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89tb

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89ts

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/g2cfx

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/ggpt3

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/7wvbb

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/gslcr

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r897s

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r8976

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89rh

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89rg

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r89r9

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r8926

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/r8d75

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/7kdlm

# data[].attributes.attachment_link.title
15 Fun classroom energizers for students

# data[].attributes.attachment_link.description
Children are busy people. But when it comes to school they just freeze. They have to sit still for a long time and that’s why they get tired. There is not much of physical stimulation. Of course, there are teachers who teach in a very interactive way, but that doesn’t mean that school isn’t exhausting. Thinking all the time can be draining.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Nasi uczniowie, ale też nauczyciele wrócą niebawem do tradycyjnych szkół po długim czasie edukacji zdalnej i wakacjach. Warto, abyśmy ten pierwszy tydzień wykorzystali na integrację, odnowienie relacji, wspólnoty i kształtowanie właściwych stosunków społecznych.

Niezbędne będzie oczywiście ustalenie i omówienie zasad bezpiecznego przebywania w szkole według zasad epidemiologicznych.

Długa izolacja wpłynęła z pewnością na niższe poczucie własnej wartości i poczucia bezpieczeństwa wielu uczniów, ale też nauczycieli. Nie można przejść zatem w tej sytuacji do prządku dziennego i zacząć nowy rok szkolny od realizacji podstawy programowej. Przepracujemy wspólnie ten miniony czas poprzez swobodne rozmowy, dzielenie się spostrzeżeniami, emocjami i planowanie nowej rzeczywistości szkolnej.
Nie możemy także zapomnieć o rodzicach, na których w czasie edukacji zdalnej mogliśmy polegać, którzy byli dla nas wsparciem i ogromną pomocą. Bez rodziców nic by się nie udało. Podziękujemy i ustalmy kierunki dalszej współpracy. Warto podtrzymać potencjał, który wypracowaliśmy podczas e-lekcji. Kontynuujemy uczenie się od siebie, wymianę doświadczeń i wspólne podnoszenie komeptfncji cyfrowych, bo z pewnością będą jeszcze nie raz przydatne.

W związku z tym przygotowałyśmy kilka propozycji swobodnych, integrujących aktywności, które przydadzą się na początku roku szkolnego.

1. Lizaki z emocjami

Warto przygotować lizaki z buźkami emocji. Zapytajmy uczniów z jakimi emocjami przyszli do szkoły. Poprośmy o wybór sygnalizatora z buźką, która odpowiada ich samopoczuciu. Nie wracajmy do tego co było, nie pytajmy o ich odczucia z edukacji zdalnej, pracujemy nad tym czego chcą i czego oczekują po powrocie do szkoły. Niech opowiedzą o swoich nadziejach, o tym czego chcieliby się nauczyć, z kim zaprzyjaźnić itd. Propozycję przygotowania lizaków opisywałyśmy tutaj.

2. Słoik oczekiwań.
Przygotujemy z uczniami kolorowy, ozdobny słoik do którego będą wrzucać anonimowo karteczki z opisami tego czego chcieliby się w nowym roku nauczyć. Jeśli nie potrafią pisać niech narysują. Następnie nauczyciel będzie losował karteczki i odpowiadał w jaki sposób można spełnić te propozycje. Uczniowie również mogą podawać swoje sugestie. Wdrażajmy uczniów do prowadzenia dyskusji, do rozumienia potrzeb innych, a przy okazji stawiajmy do rozwijanie słownictwa i logicznego myślenia.

3. Moje imię, moją mocą.

Ćwiczenie mające na celu rozpoznawanie i przypomnienie imion dzieci oraz nauczycieli. Każdy uczestnik zabawy pisze na kartce swoje imię pionowo. Następnie wymienia się kartką ze swoją koleżanką lub kolegą i do każdej litery imienia kolegi dopisuje wyraz, który przedstawi jego dobre cechy, talenty, mocne strony, zabawne cechy, coś co u nich lubimy, szanujemy, może ich motto życiowe. Oddajemy następnie kartki autorom i czytamy je na głos. Oprócz przyjaznej atmosfery w klasie doskonalimy technikę czytania i wystąpień publicznych.

4. Kapelusz pytań.
Każdy uczestnik zabawy pisze na małej kartce swoje pytanie, na które chciałby uzyskać odpowiedź od innych uczestników zabawy. Nie nominuje nikogo, ponieważ te karteczki będziemy losować z kapelusza, do którego trafią. Pytania nie mogą być obraźliwe i zbyt osobiste, zwłaszcza jeżeli uczestnicy jeszcze się niezbyt dobrze znają. Zabawa sprzyja wzajemnemu poznaniu się i integracji w klasie, ale także stworzenie pozytywnej atmosfery.

Tworzymy koło fortuny z imionami uczniów i nauczyciela. Następnie losujemy je kolejno i prosimy wylosowaną osobę o wskazanie swojej supermocy. Taka zabawa pozwala na lepsze poznanie się, kształtowanie pozytywnego wizerunku i wzajemnego szacunku do siebie. Jeśli nie chcemy mówić o sobie, to wylosowany uczeń może wybrać innego ucznia w klasie i opowiedzieć o jego supermocy. Inny pomysł na zastosowanie koła to zaproponowanie wyzwania, który wcześniej wpisujemy do koła, a zadaniem ucznia jest wylosowanie i ewentualnie przedstawienie pomysłów na jego realizację.

6. Dzieci uwielbiają technologię, dlatego dobrym pomysłem na pierwszą lekcję w nowej klasie, będzie stworzenie wirtualnych, spersonalizowanych kart na stronie BigHugeLabs. Narzędzie to pozwala tworzyć cyfrowych treści z obrazów i tekstu. Wystarczy dodać swoje zdjęcie, wpisać imię i najważniejsze informacje o sobie, Można również dodać ikonki, które będą nawiązywały do tego, czym się interesujemy. Karty pobieramy w formacie jpg lub wysyłamy mailem z wygenerowanym linkiem. Cyfrowe wizytówki można umieścić na Padlecie i udostępnić klasie. Dzięki takiej galerii, dzieci będą mogły się lepiej poznać. Z BigHugeLabs można również stworzyć karty bohaterom omawianych lektur, na lekcji historii karty znanych postaciach historycznych, na geografii karty ciekawych miejsc.Narzędzie to nie wymaga logowania, jeżeli jednak zdecydujemy się założyć konto, będziemy mieli dostęp do stworzonych materiałów.

Więcej o narzędziu pisałyśmy TUTAJ.

Uczniowie siedzą w kole. Jeśli mamy możliwość to na dywanie, jeśli nie, warto tak ustawić ławki, by każdy uczeń widział innych kolegów i koleżanki. To dobra zabawa integracyjna, kiedy klasa się już trochę poznała i ma ochotę odkryć się przed innymi na forum. Nie róbmy jej jako pierwszej spośród gier i zabaw na integrację. Przygotujmy kolorową kostkę, taką która dodatkowo wyzwoli emocje i zachęci do zabawy.
Każda osoba, która rzuci kostką musi podać tyle informacji o sobie, ile wypadnie oczek.
W innej wersji uczestnik zabawy może np. podawać tyle swoich umiejętności, ile wypadnie oczek. Tyle obszarów do rozwoju, które uważa za ważne w procesie jego edukacji. Może podać też tematy, które go interesują, a które warto poruszyć na lekcjach z wychowawcą. Wszystko zależy od tego, jaki cel chcemy osiągnąć.

8. Kołujące karteczki.

Uczniowie siedzą w kole na dywanie lub w ławkach ustawionych w koło. Na swoich małych karteczkach zapisują pytanie, które chcieliby zadać swoim kolegom w klasie. Następnie kładą karteczki przed siebie i wybrana osoba lub nauczyciel losuje za pomocą kostki liczbę oczek, która wskaże nam liczbę przesunięć karteczki w prawo lub lewo. W tym samym momencie, wszyscy głośno licząc, rytmicznie przekładają karteczkę leżąco przed sobą o tyle miejsc ile wyrzucono kostką. Następnie każdy uczeń zabiera kartkę, odczytuje pytanie i na nie odpowiada. Losujemy ponownie i kartki wędrują znów w określonym kierunku.

# data[].attributes.attachment_link.title
Zabawy integrujące uczniów po powrocie do szkół.

# data[].attributes.attachment_link.description
Nasi uczniowie, ale też nauczyciele wrócą niebawem do tradycyjnych szkół po długim czasie edukacji zdalnej i wakacjach. Warto, abyśmy ten pierwszy tydzień wykorzystali na integrację, odnowienie relacji, wspólnoty i kształtowanie właściwych stosunków społecznych. Niezbędne będzie oczywiście ustalenie i omówienie zasad bezpiecznego przebywania w szkole według zasad epidemiologicznych.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Witam serdecznie! Dziś propozycja gry, która sprawdzi się na każdej lekcji i nie trzeba wielkich przygotowań. Zapraszam!

Gra polega na pytaniach, na które odpowiedź brzmi tak lub nie. Na rękach malujemy dzieciom litery T jak tak i N jak nie. Nie jest to konieczne. Wystarczy instrukcja "lewa ręka to tak, a prawa to nie", ale ile radości przy malowaniu rąk :) Użyłam farby do malowania farbami, ale mozna użyć jakiejkolwiek, którą da się łatwo zmyć po zabawie.

Potrzebne będzie też coś, na czym dzieci będą musiały położyć rękę. Ja wykorzystałam do tego wieczko puszki, które przymocowałam do ławki masą mocującą.

Przygotowujemy sobie pytania Tak/Nie, np. Czy biedronka ma 8 nóg? Czy słowo krokodyl ma 4 sylaby? Czy dziś jest czwartek? Czy 7+9 to 16? itp.

Wypowiadamy pytanie, a dzieci muszą jak najszybciej położyć właściwą rękę na wieczku puszki. Liczy się refleks i poprawna odpowiedź. Punkt otrzymuje ten, kto jako pierwszy położył rękę z właściwą odpowiedzią. Dzieci szybko zorientowały się, że czasem warto się chwilkę zastanowić, a nie wybierać odpowiedź na chybił trafił.

Grę można modyfikować na wiele sposobów. Polecam :)

# data[].attributes.attachment_link.description
Witam serdecznie! Dziś propozycja gry, która sprawdzi się na każdej lekcji i nie trzeba wielkich przygotowań. Zapraszam! Gra polega na pytaniach, na które odpowiedź brzmi tak lub nie. Na rękach malujemy dzieciom litery T jak tak i N jak nie. Nie jest to konieczne.

# data[].attributes.attachment_link.description
Do przeprowadzenie tej lekcji wychowawczej zaintrygował mnie facebookowy mem. Uczniowie odpowiadali na pytanie: Gdybym spotkał/a siebie... Co Ci się w tej osobie podoba? Co Ci się nie podoba? O…

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Każda okazja jest dobra, żeby popracować z naszymi uczniami „na emocjach". W tym wypadku wspaniałym punktem wyjściowym jest krótki film animowany „ Lost property ", który w ciekawy sposób wprowadzi nas w tematykę uczuć i emocji.

Dzisiaj, nieco odmiennie, nie przedstawię jednego scenariusza zajęć, ale kilka pomysłów do wykorzystania w pracy indywidualnej, w parach oraz grupach.

Struktura lekcji jest o tyle ważna, że powinna zawierać wprowadzenie (podanie tematu i celu zajęć), rozgrzewkę (np. podanie cechy charakteru/emocji/uczucia rozpoczynającej/ego się na pierwszą literę naszego imienia), wybrane zadanie (np. z zestawu poniżej) oraz podsumowanie (refleksję). To ostatnie jest bardzo istotne, można zadać proste pytania: Co spodobało Ci się najbardziej? Czego się dzisiaj nauczyłem/łam?

Pomysły na wykorzystanie filmu - praca w parach/grupach

1. Stwórzcie/opowiedzcie losy bohatera lub bohaterki, zanim się poznali (forma literacka lub komiks).

2. Opowiedzcie historię przedstawioną w filmie, wykorzystując słowa: samotny, przygnębiony, radosny, szczęśliwy, zaskoczony.

3. Zadajcie jak najwięcej pytań, na które nie odpowiada film.

4. Stwórzcie plakat zawierający alfabet uczuć i emocji, które wywołuje film. Zobrazujcie go emotikonami. Uzasadnijcie swą opinię (np. E - empatia - to, co czujemy, oglądając film; P - przygnębiona bohaterka z powodu nieodnalezienia klucza).

Pomysły na wykorzystanie filmu - praca indywidualna

1. Dopisz dalsze losy pary.

2. Wyobraź sobie, że jesteś jedną z rzeczy znajdujących się w Biurze Rzeczy Znalezionych. Napisz swoją historię, uwzględniając uczucia i emocje.

3. Wyobraź sobie, że bohaterka odnalazła zagubiony klucz. Napisz, co jest za drzwiami, które on otwiera.

Film można zatrzymać również w wybranym momencie i poprosić uczniów o dopisanie zakończenia, a potem porównać ich historie z tym, które przedstawiono w animacji.

Oczywiście moje pomysły to tylko część z morza możliwości, w jakich można poruszać się wokół tego filmu. Więcej, w języku angielskim, znajdziecie tutaj.
Grafika wpisu pochodzi z zamieszczonego poniżej filmu. Oktawia Gorzeńska jest dyrektorką Gimnazjum nr 1 w Gdyni - Szkoły z mocą zmieniania świata według Fundacji Ashoka, ekspertką dramy, metod nieformalnych, koordynatorką projektów, trenerką, członkinią grupy Superbelfrzy RP oraz autorką bloga www.eduzmieniacz.com

# data[].attributes.attachment_link.title
Biuro Uczuć Znalezionych - kreatywne pomysły na lekcje nie tylko wychowawcze

# data[].attributes.attachment_link.description
Każda okazja jest dobra, żeby popracować z naszymi uczniami „na emocjach". W tym wypadku wspaniałym punktem wyjściowym jest krótki film animowany „ Lost property ", który w ciekawy sposób wprowadzi nas w tematykę uczuć i emocji. Dzisiaj, nieco odmiennie, nie przedstawię jednego scenariusza zajęć, ale kilka pomysłów do wykorzystania w pracy indywidualnej, w parach oraz grupach.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
reż. Andreas Hykade, 5 min. (2014)
„Nuggets" to film krótkometrażowy w reżyserii Andreasa Hykadego, który w bardzo obrazowy sposób przedstawia mechanizm tworzenia się uzależnień i fizyczne ich następstwa. Bohaterem filmu jest ptak nielot, który odnajduje na swojej ścieżce pyszne złote kąski. Dzięki nim może wzlecieć do góry. Niestety z czasem potrzebuje coraz więcej kąsków, zmienia się także jego kondycja i wygląd.

Dobitna i rozbudzająca wyobraźnię animacja Andreasa Hykadego pozwala poszerzyć dyskusję na temat narkotyków o inne uzależnienia. Daje okazję, by porozmawiać na lekcji wychowawczej o różnorodnych uzależniających zachowaniach ludzi. Dzięki temu uczniowie mogą zwiększyć swoją świadomość dotyczącą możliwych negatywnych konsekwencji nadużywania mediów społecznościowych, gier komputerowych, robienia zakupów itp.

Polecamy dodatkowe materiały dostępne na stronie http://www.narkotyki.pl/wokol-uzaleznien/uzaleznienie, a także film animowany wyjaśniający społeczne przyczyny uzależnień, udostępniony przez autorów (wraz z polskim tłumaczeniem) na kanale Youtube Everything we Know About Addictions is Wrong („Wszystko, co wiemy o uzależnieniach, to mit")

Inne filmy podejmujące temat uzależnień:

Addiction (2015), Kurzgesagt - In a nutshell, 6′
https://www.youtube.com/watch?v=ao8L-0nSYzg

Spoty Kampanii Głównego Inspektora Sanitarnego „Melanż - oczekiwania vs. rzeczywistość"
http://www.melanz.tv/kampania

Amy (2015), reż. Asif Kapadia, 128′
https://www.youtube.com/watch?v=Za3lZcrzzcM&t=10s

Szkolny chwyt (2006), reż. Ryan Fleck
https://www.youtube.com/watch?v=P9acvEpz5ZA

Przetrwać w Nowym Jorku (1995), reż. Scott Kalvert, 102′
https://www.youtube.com/watch?v=NyfX9UHyxgY&t=14s

Że życie ma sens (2000), reż. Grzegorz Lipiec, 87′
http://filmpolski.pl/fp/index.php?film=129047

Web junkie (2013), reż. Hillia Medalia, Shosh Shlam, 74′
http://www.imdb.com/title/tt2064745/

Love Child (2014), reż. Valerie Vetch, 75′
http://www.imdb.com/title/tt3469420/

Azyl (1982), reż. Andrzej Titkow, 10'
http://ninateka.pl/film/andrzej-titkow-azyl-wfdif

Młodzieżowy Ruch MONAR (audycja radiowa)(1981), opowiada Marek Kotański, 15'
http://ninateka.pl/audio/rozglosnia-harcerska-mlodziezowy-ruch-monar-spotkanie-na-zabkowskiej

# data[].attributes.attachment_link.description
reż. Andreas Hykade, 5 min. (2014) „Nuggets" to film krótkometrażowy w reżyserii Andreasa Hykadego, który w bardzo obrazowy sposób przedstawia mechanizm tworzenia się uzależnień i fizyczne ich następstwa. Bohaterem filmu jest ptak nielot, który odnajduje na swojej ścieżce pyszne złote kąski. Dzięki nim może wzlecieć do góry.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Co roku do naszych szkół przychodzą nowi uczniowie. Niektórzy są zaciekawieni, inni radośni, a pozostali głównie przestraszeni. W dodatku czas pandemii wprowadza wewnętrzny niepokój. Co zrobić, aby ułatwić nowym uczniom adaptację w naszej placówce? Integracja jest działaniem długofalowym. Cały czas trzeba o nią zabiegać. My, nauczyciele, musimy stać na straży zjednoczenia klasowego zespołu. Pełna integracja zapewnia spokój, bezpieczeństwo, życzliwość i tolerancję każdemu podopiecznemu. Dobrze wiemy, że nie jest to łatwe zadanie, ale jeśli zadbamy o nią od samego początku, mamy szansę poprowadzić klasę do końca bez większych zgrzytów. Wówczas będzie nam łatwiej prowadząc zdalne nauczanie czy tez hybrydowe. Początek września trzeba dobrze wykorzystać. Podzielę się z Wami moimi sprawdzonymi sposobami.
Po rozpoczęciu roku szkolnego wychowawca wraz z nowymi uczniami udaje się do sali, aby poznać się, pokazać szkołę, czy podać plan lekcji. Oprócz takich działań warto usiąść z uczniami w kole/ podkowie (można przygotować salę wcześniej). Każdy na początku przedstawia się, może coś o sobie powiedzieć, ale nie musi. To bardzo ważne, aby decyzję wypowiedzi pozostawić samemu wychowankowi. Następnie na środku kładziemy planszę "Powiedz nam".

Przygotuj cukierki zapakowane w różnych kolorach. Na środku sali połóż planszę „Powiedz nam", która jest legendą. Uczniowie widzą, co kryje się pod każdym kolorem, więc mogą wylosować cukierek tej samej barwy, co pytanie, na które chcą odpowiedzieć. To bardzo ważne w tej fazie poznawania się. Uczniowie nie będą odczuwali dyskomfortu ani przymusu. Zamiast cukierków można wykorzystać kolorowe patyczki, guziki, karteczki, nakrętki, klocki.

Inspiracji w tym pomyśle dostarczył mi blog Kreatywnej Pedagogiki.

Można też przygotować podobną planszę w wybranym programie komputerowym:
Dowolność wypowiedzi w tej fazie poznawania się jest szczególnie ważna dla ucznia. Nie zmuszajmy, nie wypytujmy o szczegóły na pierwszych lekcjach. Niech uczniowie mówią to, co chcą powiedzieć. W ten sposób nie będą czuć skrępowania i zakłopotania. A przy okazji osłodzą sobie i tak stresujący dla nich moment. Możecie zastosować inne pytania.
Jeżeli chodzi o klasy drugie czy trzecie, także możecie taką zabawę wykorzystać, ale z innymi pytaniami do kolorów, np.:

1. Opowiedz o człowieku, który w wakacje wpłynął na twoje dalsze plany życiowe. Kim była ta osoba?

2. Które wspomnienie wakacyjne zapadło ci najbardziej w pamięci i dlaczego?

3. Czego doświadczyłeś/łaś w minione wakacje? Opowiedz o tym zdarzeniu.

4. Jak wykorzystałeś/łaś wakacje do rozwoju swoich pasji/zainteresowań? Opowiedz.

5. Opowiedz o Twoich ulubionych potrawach.

6. Czego dowiedziałeś/łaś się o sobie w te wakacje?

7. Co Cię zaskoczyło w czasie wakacji?

Janusz Korczak

# data[].attributes.attachment_link.description
Co roku do naszych szkół przychodzą nowi uczniowie. Niektórzy są zaciekawieni, inni radośni, a pozostali głównie przestraszeni. W dodatku czas pandemii wprowadza wewnętrzny niepokój. Co zrobić, aby ułatwić nowym uczniom adaptację w naszej placówce? Integracja jest działaniem długofalowym. Cały czas trzeba o nią zabiegać. My, nauczyciele, musimy stać na straży zjednoczenia klasowego zespołu.

# data[].attributes.attachment_link.description
Interaktywny przewodnik po zaufaniu według teorii gier

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
JAK BYĆ PRAWDZIWYM PRZYJACIELEM?

#pomysł na godzinę wychowawczą z filmem

Młodzież lubi rozmawiać o przyjaźni. Ta lekcja wychowawcza sprawi, że uczniowie zastanowią się trochę nad swoimi relacjami z przyjaciółmi. Uświadomią sobie, że nie zawsze oni powinni być w centrum tej relacji. Każdy z nas chce mieć kogoś, na kim może polegać, bez względu na wiek.

Zaczynamy od rozmowy:

1. Jakimi słowami określić przyjaźń? Czym jest dla człowieka? Dlaczego każdy jej pragnie?

2. Następnie przeprowadzamy zajęcia z kłębkiem wełny. Nauczyciel zaczyna i wręcza kłębek wybranej osobie, mówiąc jej miłe słowa, np." cenię w Tobie radość", "lubię w Tobie poczucie humoru ". Każdy każdemu podaje kłębek, mówiąc miłe słowa. W ten sposób utworzy się pajęczyna przyjaźni klasowej. Uczniowie zdadzą sobie sprawę, że każdy jest ważny i potrzebny.

3. Następnie nauczyciel zapisuje na tablicy hasło PRZYJACIEL. Każdy uczeń dopisuje obok jedną, najważniejszą cechę swojego przyjaciela. Po wykonaniu zadania komentujemy wspólnie zapisane hasła.

4. Młodzież odpowiada na pytanie: Co utrudnia przeżywanie przyjaźni? Co ją niszczy?

5. Następnie czytam im tekst o przyjaźni Damona i Pytiasa. ( tekst znaleziony w sieci, przepraszam, ale tak było najprościej ;-) )

6. Rozmawiamy z uczniami o tekście. Czy zdziwił ich powrót Pytiasa i pewność Damona? Zadajemy im pytanie: kim oni są w tej opowieści? Królem, który nigdy nie zaznał prawdziwej przyjaźni? Damonem, który ma oddanego przyjaciela? Czy Pytiasem- gotowym na każde poświęcenie dla przyjaciela? Co robicie, gdy wasza przyjaźń słabnie? Macie jakieś rady?
5. Następnie nauczyciel wyświetla uczniom fragment filmu "Shrek":

6. Uczniowie w każdym wieku uwielbiają Shreka! Po obejrzeniu fragmentu, zastanawiają się nad przedstawioną sytuacją. Komentują zachowanie Shreka i słowa Osła. Wyciągają z sytuacji wnioski. Co jest ważne w przyjaźni? Dlaczego Shrek tak się zachowuje? Jaką prawdę o przyjaźni pokazuje ten fragment?

7. Następnie włączam animowany film "Bociany".

8. W trakcie projekcji zatrzymujemy film na sekwencji 3.45 i zadajemy pytanie uczniom: Co teraz się wydarzy? Co dalej z przyjaźnią Chmurki i Bociana? Czy ich przyjaźń przetrwa?

9. Po projekcji całości filmu zwracamy uwagę na izolację Chmurki- głównego bohatera od pozostałych. Tylko ona jedna jest pochmurna, a reszta różowa-wesoła. Jak oceniacie relacje Chmurki z Bocianem? Co was zaskoczyło? Zdziwiło? Jaką prawdę odkrywamy o przyjaźni? Czy Wy jesteście dobrymi przyjaciółmi?

10. Na koniec robimy giełdę cytatów o przyjaźni. Każdy szuka swojej złotej myśli, sentencji, powiedzenia, przysłowia w internecie, a następnie uzasadnia przed klasą swój wybór.

# data[].attributes.attachment_link.description
JAK BYĆ PRAWDZIWYM PRZYJACIELEM? #pomysł na godzinę wychowawczą z filmem Młodzież lubi rozmawiać o przyjaźni. Ta lekcja wychowawcza sprawi, że uczniowie zastanowią się trochę nad swoimi relacjami z przyjaciółmi. Uświadomią sobie, że nie zawsze oni powinni być w centrum tej relacji. Każdy z nas chce mieć kogoś, na kim może polegać, bez względu na wiek.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dawno, dawno temu było sobie pewne miasto, którego wszyscy mieszkańcy żyli ze sobą w pełnej zgodzie, byli zdrowi i szczęśliwi. Tkwił w tym pewien sekret. Otóż każdy z nowo narodzonych mieszkańców miasta dostawał woreczek z Ciepłym i Puchatym, które miało to do siebie, że im więcej rozdawało się go innym, tym więcej przybywało. Dlatego wszyscy swobodnie obdarowywali się nawzajem Ciepłym i Puchatym wiedząc, że nigdy go nie zabraknie.

Matki dawały Ciepłe i Puchate dzieciom, kiedy wracały do domu. Mężowie i żony wręczali je sobie na powitanie, po powrocie z pracy, przed snem. Nauczyciele rozdawali w szkole, sąsiedzi na ulicy i w sklepie, znajomi przy każdym spotkaniu. Nawet groźny szef w pracy nierzadko sięgał do swojego woreczka z Ciepłym i Puchatym. Nikt tam nie chorował i nie umierał, a szczęście i radość mieszkały we wszystkich domach. Pewnego dnia do miasta sprowadziła się zła czarownica, która żyła ze sprzedawania ludziom leków i zaklęć przeciw różnym chorobom i nieszczęściom. Szybko zrozumiała, że nic tu nie zarobi, więc postanowiła działać. Poszła do pewnej młodej kobiety i w największej tajemnicy powiedziała jej, żeby nie szafowała zbytnio swoim Ciepłym i Puchatym, bo w końcu jego zapas się wyczerpie, i żeby uprzedziła o tym swoich bliskich. Kobieta schowała swój woreczek głęboko na dno szafy i do tego samego namówiła męża i dzieci. Stopniowo wiadomość rozeszła się po całym mieście, ludzie poukrywali Ciepłe i Puchate, gdzie tylko kto mógł. Wkrótce w miasteczku zaczęły się szerzyć choroby i nieszczęścia, coraz więcej ludzi zaczęło umierać. Czarownica z początku cieszyła się bardzo: drzwi jej domu na dalekim przedmieściu nie zamykały się. Lecz wkrótce wyszło na jaw, że jej specyfiki nie pomagają i ludzie przychodzili coraz rzadziej.

Zaczęła więc sprzedawać Zimne i Kolczaste, co trochę pomagało, bo przecież był to - wprawdzie nie najlepszy - ale zawsze jakiś towar. Ludzie już nie umierali tak szybko, jednak ich życie toczyło się wśród chorób i nieszczęść.

I byłoby tak może do dziś, gdyby do miasta nie przyjechała pewna kobieta nie znająca argumentów czarownicy. Zgodnie ze swoimi potrzebami zaczęła całymi garściami obdzielać Ciepłym i Puchatym dzieci i sąsiadów.

Z początku ludzie dziwili się i nawet nie bardzo chcieli brać - bali się, że będą musieli oddawać. Ale kto by tam upilnował dzieci! Brały, cieszyły się, powyciągały z różnych schowków swoje zapomniane woreczki i znów jak dawniej zaczęły rozdawać. Jeszcze nie wiadomo, jak skończy się ta bajka. Co będzie dalej - zależy od Ciebie...

Aneta Janiak-Olejnik

# data[].attributes.attachment_link.description
Dawno, dawno temu było sobie pewne miasto, którego wszyscy mieszkańcy żyli ze sobą w pełnej zgodzie, byli zdrowi i szczęśliwi. Tkwił w tym pewien sekret. Otóż każdy z nowo narodzonych mieszkańców miasta dostawał woreczek z Ciepłym i Puchatym, które miało to do siebie, że im więcej rozdawało się go innym, tym więcej przybywało.

# data[].attributes.attachment_link.title
Tu i teraz − co robić, gdy jest trudno... - Emocje Ciało Umysł

# data[].attributes.attachment_link.description
Łatwo przekonywać do tego, żeby odnajdywać bogactwo kryjące się w każdej chwili, gdy ta chwila jest przyjemna.Trudniej przekonywać do tego, żeby być tu i teraz, gdy wcale nie jest tak dobrze...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
POROZMAWIAJMY O POZORACH...

Uważam, że wszyscy podświadomie oceniamy ludzi wokół. Kategoryzujemy, szufladkujemy, nadajemy etykiety, przyklejamy tzw. "łatki". Dotyczy to zarówno nas- nauczycieli, ale także uczniów w ich codziennych relacjach. Oderwanie się od pozorów jest trudną umiejętnością, ale uświadomiona młodzież będzie baczniej przyglądała się sytuacjom wokół siebie. Po prostu, my-wychowawcy, musimy o tym rozmawiać w szkole. Przygotowałam dla Was, kochani, propozycję lekcji wychowawczej na ten temat.

1. Na początku lekcji odczytujemy cytat: "Sądzimy po pozorach, łatwo i często oceniamy. Tymczasem nie wszystko jest tym, czym się wydaje." ("Feliks, Net i Nika").

2. Dyskutujemy z uczniami o problemie oceny po pierwszym wrażeniu. Czy pierwsze wrażenie jest istotne? Czy na co dzień zwracają uwagę na ubiór, wygląd? Czy wydali kiedyś krzywdzącą opinię o kimś? Dlaczego pierwsze wrażenie jest mylne? Dlaczego oceniamy innych? Po co to robimy? Jakie są tego konsekwencje?

3. Rozdajemy uczniom karty Klanza Persona. Wybierają jedną postać i próbują ją ocenić po wyglądzie. Chętni uczniowie wypowiadają się na forum. Inni włączają się w dyskusję. Oponują. Zadajemy pytania: Czy łatwo ocenia się ludzi? Jak czują się, wydając opinie o kimś, kogo nie znają?

4. Wyświetlamy grafikę i dyskutujemy nad przedstawioną sytuacją (obrazek znaleziony w zasobach internetu):

5. Dzielimy klasę na grupy. Włączamy występ z brytyjskiego "Mam talent". Zatrzymujemy film na sekwencji 1.34. Każdy zespół ma wypisać na kolorowych samoprzylepnych kartkach tzw. etykietki, "łatki", które przypięliby Jonathanowi, gdyby spotkali go na przykład w sklepie. Wszystkie "łatki" przyklejamy do tablicy. Odczytujemy je. Następnie włączamy ciąg dalszy filmu, czyli występ Jonathana. Po wysłuchaniu pytamy się młodzieży, jak czują się z tym, że ocenili bohatera tego filmu po pozorach? Co teraz mogą o nim powiedzieć, kiedy znają jego wartość? Jaka była reakcja jurorów i tłumu przed występem, a jaka po? Jak czuł się Jonathan na scenie- przed, w trakcie i po występie?

6. Kiedy skończymy rozmawiać o niesamowitym występie Jonathana, włączamy kolejny film.

7. Dyskutujemy wspólnie z klasą o zachowaniu właściciela sklepu i bezdomnego, o reakcjach sąsiadki i córki. Jaką prawdę o ocenie drugiego człowieka odnajdujemy w tym filmie? Czego uczy nas ten film? Na co mamy zwracać uwagę na co dzień? Jakich błędów nie możemy popełniać? Jak moglibyśmy opisać uczucia bezdomnego? Jak zapobiegać ocenom po pozorach?

8. Na koniec włączamy jeszcze krótki spot:

9. Robimy rundę niedokończonego zdania: "Na dzisiejszej lekcji dowiedziałem się, że...", "Od dzisiaj...", "Zwrócę uwagę na...", "Zrozumiałem...".

# data[].attributes.attachment_link.description
POROZMAWIAJMY O POZORACH... Uważam, że wszyscy podświadomie oceniamy ludzi wokół. Kategoryzujemy, szufladkujemy, nadajemy etykiety, przyklejamy tzw. "łatki". Dotyczy to zarówno nas- nauczycieli, ale także uczniów w ich codziennych relacjach. Oderwanie się od pozorów jest trudną umiejętnością, ale uświadomiona młodzież będzie baczniej przyglądała się sytuacjom wokół siebie.

# data[].attributes.attachment_link.description
Lekcje zdalne. Metody dydaktyczne. Język polski. Nowe technologie. Pomysły na lekcje języka polskiego i lekcje z wychowawcą.

# data[].attributes.attachment_link.title
pudełko dobrych myśli - Zakręcony belfer

# data[].attributes.attachment_link.description
dzień myśli braterskiej, dnb, bądźmy dla siebie dobrzy, budujemy relacje, pudełko dobrych myśli, skautingiem inspirowane

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
reż. Andreas Hykade, 5 min. (2014)
„Nuggets" to film krótkometrażowy w reżyserii Andreasa Hykadego, który w bardzo obrazowy sposób przedstawia mechanizm tworzenia się uzależnień i fizyczne ich następstwa. Bohaterem filmu jest ptak nielot, który odnajduje na swojej ścieżce pyszne złote kąski. Dzięki nim może wzlecieć do góry. Niestety z czasem potrzebuje coraz więcej kąsków, zmienia się także jego kondycja i wygląd.

Dobitna i rozbudzająca wyobraźnię animacja Andreasa Hykadego pozwala poszerzyć dyskusję na temat narkotyków o inne uzależnienia. Daje okazję, by porozmawiać na lekcji wychowawczej o różnorodnych uzależniających zachowaniach ludzi. Dzięki temu uczniowie mogą zwiększyć swoją świadomość dotyczącą możliwych negatywnych konsekwencji nadużywania mediów społecznościowych, gier komputerowych, robienia zakupów itp.

Polecamy dodatkowe materiały dostępne na stronie http://www.narkotyki.pl/wokol-uzaleznien/uzaleznienie, a także film animowany wyjaśniający społeczne przyczyny uzależnień, udostępniony przez autorów (wraz z polskim tłumaczeniem) na kanale Youtube Everything we Know About Addictions is Wrong („Wszystko, co wiemy o uzależnieniach, to mit")

Inne filmy podejmujące temat uzależnień:

Addiction (2015), Kurzgesagt - In a nutshell, 6′
https://www.youtube.com/watch?v=ao8L-0nSYzg

Spoty Kampanii Głównego Inspektora Sanitarnego „Melanż - oczekiwania vs. rzeczywistość"
http://www.melanz.tv/kampania

Amy (2015), reż. Asif Kapadia, 128′
https://www.youtube.com/watch?v=Za3lZcrzzcM&t=10s

Szkolny chwyt (2006), reż. Ryan Fleck
https://www.youtube.com/watch?v=P9acvEpz5ZA

Przetrwać w Nowym Jorku (1995), reż. Scott Kalvert, 102′
https://www.youtube.com/watch?v=NyfX9UHyxgY&t=14s

Że życie ma sens (2000), reż. Grzegorz Lipiec, 87′
http://filmpolski.pl/fp/index.php?film=129047

Web junkie (2013), reż. Hillia Medalia, Shosh Shlam, 74′
http://www.imdb.com/title/tt2064745/

Love Child (2014), reż. Valerie Vetch, 75′
http://www.imdb.com/title/tt3469420/

Azyl (1982), reż. Andrzej Titkow, 10'
http://ninateka.pl/film/andrzej-titkow-azyl-wfdif

Młodzieżowy Ruch MONAR (audycja radiowa)(1981), opowiada Marek Kotański, 15'
http://ninateka.pl/audio/rozglosnia-harcerska-mlodziezowy-ruch-monar-spotkanie-na-zabkowskiej

# data[].attributes.attachment_link.description
reż. Andreas Hykade, 5 min. (2014) „Nuggets" to film krótkometrażowy w reżyserii Andreasa Hykadego, który w bardzo obrazowy sposób przedstawia mechanizm tworzenia się uzależnień i fizyczne ich następstwa. Bohaterem filmu jest ptak nielot, który odnajduje na swojej ścieżce pyszne złote kąski. Dzięki nim może wzlecieć do góry.

# data[].attributes.body
Osobowosc

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Mówiąc o uzależnieniach, myślimy o narkotykach. Ale substancji uzależniających w naszym otoczeniu jest bardzo dużo. Wśród nich są takie, których nie podejrzewa się o jakiekolwiek negatywne działanie, bo są używane codziennie.

# data[].attributes.attachment_link.title
Sonda 2: odc. 33, Używki - programy, Oglądaj na TVP VOD

# data[].attributes.attachment_link.description
Mówiąc o uzależnieniach, myślimy o narkotykach. Ale substancji uzależniających w naszym otoczeniu jest bardzo dużo. Wśród nich są takie, których nie podejrzewa się o jakiekolwiek negatywne działanie, bo są używane codziennie.

# data[].attributes.attachment_link.title
Scarlett - animated short (Scarlett Contra el Cancer)

# data[].attributes.attachment_link.description
„Jest całkiem spoko, jak na Żyda", „A ten pedał też tam będzie?", „Zapytaj się tego czarnucha, o co mu chodzi." Zdarza Ci się mówić o innych w ten sposób? To nie są żarty, zaczepki ani niewinne komentarze... To mowa nienawiści. Takie słowa obrażają i mogą prowadzić do przemocy wobec osób o innym kolorze skóry, pochodzeniu, wyznaniu lub orientacji seksualnej.

# data[].attributes.attachment_link.title
Wzruszająca reklama o samotności podczas Świąt.

# data[].attributes.attachment_link.title
11 rzeczy, które ROBISZ NA FACEBOOKU, A BYŁYBY DZIWNE W PRAWDZIWYM ŻYCIU

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ciekawa i aktywna „godzina wychowawcza".

Proces tworzenia klasy jako spójnej grupy społecznej odbywa się na wielu płaszczyznach równocześnie - zajęciach dydaktycznych, godzinach do dyspozycji wychowawcy klasy, kółkach zainteresowań, wycieczkach, imprezach szkolnych, itp. Tak więc od wychowawcy wiele zależy - jak zaplanuje i zorganizuje „życie" swoich wychowanków, jak ułoży relacje z uczniami, czyli jaki skonstruuje program wychowawczy - takie zbierze owoce swoich działań. Jednym z elementów tego programu jest tematyka tzw. godzin wychowawczych. W zależności od etapu kształcenia, potrzeb rozwojowych uczniów oraz ich zainteresowań zagadnienia poruszane na tych zajęciach będą różne. Ważne jest jedno, aby te godziny nie były tylko czasem na rozliczenie frekwencji, zbieraniem usprawiedliwień, omawianiem słabych ocen (np. „Dlaczego Jasiu masz aż trzy niedostateczne z matematyki?!) lub dodatkową godziną przedmiotu, którego uczy wychowawca.

Do godziny wychowawczej powinniśmy się szczególnie dobrze przygotować. Warto wykorzystywać na nich metody aktywizujące, gry i zabawy interakcyjne oraz potencjał i pomysły naszych uczniów. Oto kilka przykładów zabaw interakcyjnych do wykorzystania na zajęciach:
Cudowny dywan
Cel; podejmowanie decyzji i rozwiązywanie problemów w trudnych sytuacjach

Przebieg: podział na 5-6 osobowe grupy. Grupa ma odwrócić dywan do góry nogami. W trakcie wykonywania zadania uczestnikom nie wolno żadną częścią ciała dotykać ziemi poza dywanem i wszyscy muszą być cały czas w kontakcie z dywanem.

Podsumowanie: co można było zrobić, żeby wszyscy mieli udział w rozwiązaniu problemu? Co było najważniejsze? W dzisiejszym świecie łatwo jest zapomnieć o nawiązaniu relacji i skoncentrować się całkowicie na realizacji celów.
Przeprawa przez rzekę
Cel: ukazanie, jak ważna jest każda osoba w grupie, rozwijanie kreatywnego myślenia.

Przebieg: podział na 9-osobowe grupy. Każda grupa otrzymuje „4 kamienie". Grupa musi przeprowadzić wszystkich bezpiecznie na „drugi brzeg" korzystając z „kamieni". Ponieważ jest ich za mało, trzeba się zastanowić, co zrobić, żeby wszyscy dotarli na linię mety.

Podsumowanie: Żeby wykonać zadanie, niezbędna jest współpraca wszystkich członków zespołów. Czy wszyscy czuli się, że są potrzebni i że inni ich słuchają?
Kupisz to?
Cel: zachęcenie do współpracy, przełamywanie nieśmiałości, zbliżenie członków grupy

Przebieg: podział na kilkuosobowe grupy. Każda grupa ma zareklamować swój produkt, namawiając pozostałych uczestników do zastosowania go w nowatorski sposób. Grupa musi zrobić wszystko, by przekonać innych, że produkt jest wartościowy. Wszelkie sposoby są dozwolone. Trzeba puścić wodze fantazji. Grupy po kolei prezentują swoje reklamy.

Podsumowanie: wymiana myśli, wspólna praca i zabawa zbliżają ludzi.

Poniżej przedstawiam dwie propozycje scenariuszy zajęć na godziny wychowawcze dla różnych etapów kształcenia.
Scenariusz zajęć na godzinę wychowawczą Savoir-vivre na co dzień.
Zajęcia dla klasy III - męskiej w Zespole Szkół Zawodowych

(można temat realizować również w innych klasach, zwłaszcza w szkole ponadgimnazjalnej)

Cele:

Po zakończonej lekcji uczeń:

-potrafi się zachować w różnych sytuacjach

-potrafi zastosować teorię w codziennym życiu

Czas: 45 minut

Środki i metody:

-praca w grupach, elementy dramy (odgrywanie scenek)

-polecenia dla grup, przygotowane przez nauczyciela

Przebieg zajęć:

Wstęp

Podziel klasę na grupy (5) i rozdaj im polecenia. Powiedz, że na przygotowanie scenek mają około 5-7 minut.

Grupy otrzymują następujące polecenia:

Idziecie ulicą: po jednej stronie chłopak i dziewczyna, po drugiej 2 chłopców w towarzystwie starszej osoby. Pokażcie scenkę przedstawiającą powitanie

( podanie ręki, przedstawienie się). Kto kogo pozdrawia? Którą stroną ulicy idziesz, chcąc minąć przechodniów? (może to być przypomnienie z młodszej klasy; można tez to polecenie pominąć, wtedy prezentować się będą 4 grupy)-materiał nr 1

Na parkingu: planujecie wyjazd samochodem rodziców. Będziesz nim kierował (posiadasz prawo jazdy). Razem z Tobą jedzie mama, babcia, młodszy brat i kolega. Odegrajcie scenkę prawidłowego rozsadzenia pasażerów. Pamiętajcie o pomocy związanej z wsiadaniem i wysiadaniem, zwłaszcza wobec pań -materiał nr 2

Będziesz dzielić wspólny pokój z jeszcze jedna osobą. Ustalcie warunki wspólnego mieszkania, postępowanie wobec sąsiadów.- materiał nr 3

Zależy ci na zdobyciu sympatii innych ludzi(dziewczyny). Wypiszcie, jacy powinniście być na co dzień, aby zyskać sympatię osoby(osób) na których wam zależy. Odegrajcie scenkę, w której chłopak spotyka dziewczynę, która mu się podoba. Jak się zachowuje? W jaki sposób próbuje kontynuować znajomość?-materiał nr 4

Zaprosiłeś dziewczynę do kawiarni. Zaprowadź ją do stolika, złóż zamówienie. Zauważyłeś znajomych. Jak się zachowujesz? Odegrajcie scenkę, do momentu opuszczenia przez was lokalu.

Rozwinięcie.

Grupy prezentują przygotowane scenki (max 7 minut prezentacja z komentarzem nauczyciela i uczniów).

Propozycje elementów, na które młodzież powinna zwrócić uwagę:

Grupa 1

Ręce są wyciągnięte z kieszeni. Rękę zawsze pierwsza wyciąga kobieta do mężczyzny lub osoba starsza do młodszej. Jeśli idziemy z inna osoba i ona kogoś pozdrawia, również ja pozdrawiamy. Jeśli osoba, która pierwsza wyciąga rękę, nie ściąga rękawiczki, również pozostałe nie musza tego robić. Gdyby powitanie odbywało się w pomieszczeniu należy pamiętać, że mężczyzna witając się wstaje, kobieta nie musi (chyba, że wita się ze starszą

od siebie osobą). Idziemy zawsze prawa strona chodnika. Chłopak na dowód szacunku ma dziewczynę po prawej stronie. Jeśli jednak zachodzą okoliczności, np. ochlapania jej przez jadące auta, chłopak idzie po prawej stronie.

Grupa 2

Jeśli, jak w tym przypadku gospodarz siedzi za kierownicą, pierwsze zaszczytne miejsce jest obok gospodarza, drugie po prawej stronie tylnego siedzenia, trzecie po lewej stronie a ostatnie w środku. Kobieta wsiada tyłem, dokonuje zwrotu o 90% w lewo, prawa ręką np. trzyma sukienkę. Mężczyzna powinien przytrzymać drzwiczki, a przy wysiadaniu również podać lewą rękę.

Grupa 3

Młodzież powinna zwrócić uwagę na:

-szacunek dla pracy i wypoczynku

-nie szperanie w cudzych szafkach i nie pożyczanie sobie niczego bez wiedzy właściciela

-wietrzenie pokoju, nie gromadzenie brudnych ubrań np. we wspólnej szafie

-dbałość o meble i wspólne sprzęty

-dbanie o czystość w częściach wspólnych, w łazience, kuchni, korytarzy

-uprzejmość, dyskrecję

Grupa 4

Przykładowe cechy zachowania, by wzbudzić sympatię:

-dbałość o wygląd zewnętrzny

-nie obrażanie się o byle co

-umiejętność przyznania się do błędu , przeproszenie

-nie użalamy się nad sobą

-uśmiechanie się

-wykorzystywanie mocnych stron

-aktywne słuchanie

Chłopak pierwszy proponuje spotkania(dziewczyna może mu to ułatwić). Po spotkaniu chłopak odprowadza dziewczynę. Dziewczyna nie wymusza wyznań, zachowuje się naturalnie. Jeśli poważnie chłopak traktuje sympatię, przedstawia ją znajomym i rodzicom( są razem zapraszani np. na imprezy).

Grupa 5

Chłopak prowadzi dziewczynę do stolika i pomaga jej zdjąć okrycie (przy stoliku nie zajmujemy się własna powierzchownością - można to zrobić przed wejściem na salę).Proponuje dziewczynie miejsce przodem do sali lub pyta, gdzie woli usiąść. Znajomym spotkanym w lokalu kłania się z daleka. Jeśli są płócienne serwetki, kładzie się je na kolana, a po skończonej konsumpcji serwetki papierowe zmięte na talerzu. Rachunek płaci mężczyzna lub osoba, która zaprasza. (jeśli idzie grupa znajomych, każdy płaci za siebie).

Zakończenie.

Podsumuj, że kultura zachowania obowiązuje na co dzień, każdego i w każdym miejscu.

Również przy stole, w ubiorze czy używalności telefonów komórkowych, o czym jeszcze porozmawiacie innym razem.

Literatura:

1. Hryniewicz Helena „Jak cię widza, tak cię piszą" savoir vivre dla wszystkich, KAW, Warszawa 1988

2. Pietkiewicz Edward„Savoir vivre dla każdego" , Świat Książki, Warszawa 1997

Opracowała: Danuta Wiśniewski - nauczycielka ZSZ w Szczecinku
Scenariusz zajęć na godzinę wychowawczą Zagrożenia w Internecie
Zajęcia dla uczniów szkól gimnazjalnych.
Cele:
Po zakończeniu zajęć uczeń:

- zna najczęstsze rodzaje zagrożeń, na jakie narażony jest użytkownik Internetu

- zna sposoby przeciwdziałania zagrożeniom

- rozpoznaje sygnały ostrzegawcze najczęstszych zagrożeń płynących z Internetu

- wie, jak należy się właściwie zachować używając Internetu
Metody:

podająca - miniwykład informacyjny połączony z prezentacją

problemowe - aktywizujące : burza mózgów, mind mapa,

śnieżna kula

Formy:
Przebieg zajęć:
1. Ćwiczenie 1. Oblicza Internetu - burza mózgów

Prowadzący prosi uczniów, aby określili, dlaczego Internet można porównać do kopalni i do śmietnika? Uczniowie podają propozycje, nauczyciel zapisuje je na tablicy w tabeli np.:

Podsumowanie. Co uświadomiło nam to ćwiczenie?

2. Ćwiczenie 2. Zagrożenia na Internecie - śnieżna kula

Uczniowie dzielą się na 4-osobowe grupy, każda grupa dostaje kartkę z jednym hasłem do zdefiniowania metodą śniegowej kuli.

Po wykonaniu pracy każda grupa odczytuje swoją definicję, krótka dyskusja - czy ktoś z was spotkał się z którąś z form i miał w związku z tym problemy?

Na zakończenie nauczyciel omawia jeszcze inne zagrożenia płynące z Internetu:

- szkodliwe treści

- wartość i wiarygodność źródeł internetowych

- grooming - czyli uwodzenie dzieci w sieci: w sposób delikatny wyjaśnia na czym on polega, jakie niesie za sobą skutki i jak można go unikać

3. Ćwiczenie 3. Rodzaje zagrożeń - mind mapa

Nauczyciel wpisuje w punkcie centralnym dużego arkusza papieru „ Rodzaje zagrożeń" i odchodzące od hasła głównego drogi :zagrożenia techniczne, zagrożenia fizyczne, zagrożenia wychowawcze, zagrożenia psychiczne; prosi uczniów, aby za pomocą burzy mózgów podawali swoje propozycje. Może uzupełniać wiedzę uczniów.

4. Ćwiczenie 4. Dekalog nastolatka w sieci - plakat

Uczniowie w małych grupach przygotowują zbiór zasad, jakie należy przestrzegać podczas korzystania z sieci. Przenoszą je na duży format papieru, tworząc ciekawy plastycznie plakat - mogą rysować, przyklejać zdjęcia, wycinki z gazet, itp.

Wywieszenie prac, omówienie i porównanie zaproponowanych zasad.
5. Rundka na zakończenie zajęć.
Uczniowie wypowiadają się: Co mi dały dzisiejsze zajęcia? Co zapamiętam na przyszłość?

Literatura:

M. Woźniak, „Szkoła w walce ze współczesnymi problemami dzieci i młodzieży. Zagrożenia w Internecie". FORUM Poznań 2009

Strona internetowa: www.dzieckowsieci.pl

Opracowała: T. Ogniewska

# data[].attributes.attachment_link.title
Ciekawa i aktywna „godzina wychowawcza". | CEN Koszalin

# data[].attributes.attachment_link.description
Proces tworzenia klasy jako spójnej grupy społecznej odbywa się na wielu płaszczyznach równocześnie - zajęciach dydaktycznych, godzinach do dyspozycji wychowawcy klasy, kółkach zainteresowań, wycieczkach, imprezach szkolnych, itp. Tak więc od wychowawcy wiele zależy - jak zaplanuje i zorganizuje „życie" swoich wychowanków, jak ułoży relacje z uczniami, czyli jaki skonstruuje program wychowawczy - takie zbierze owoce swoich działań.

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/7wgjd

# data[].attributes.body
https://tiny.pl/rvxcm