# data[].attributes.attachment_link.title
Jak motywować dziecko do nauki - 6 skutecznych sposobów

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jesteśmy w trakcie nowego doświadczenia. Zostajemy w domach, ograniczamy wyjścia do niezbędnego minimum, w tle ciągle słyszymy nowe doniesienia o koronawirusie. Tuż przy nas, w tym czasie są także dzieci, które, podobnie jak my, doświadczają wielu trudnych emocji- od lęku, przez smutek i złość. One również mierzą się z wyzwaniami i pytaniami: „Co się teraz będzie działo?", czy „Jak przetrwać z rodzicami w czterech ścianach?" ;). Zapraszam was do... długiego, ale mam nadzieję bogatego w konkrety, wpisu o tym jak można wspierać dzieci w czasie epidemii.
Nazywaj i akceptuj emocje dziecka. Wszystkie.

Okres kwarantanny/ciągłego przebywania w domu jest i będzie trudny. Dla wszystkich. Nie mam na myśli żadnych katastroficznych wizji, ale fakt: bycie praktycznie non stop w domu (tu szczególnie wspieram rodziców mieszkających w bloku, bez dostępu do ogrodu L), w rutynie jest trudne. Wszyscy jesteśmy istotami społecznymi- potrzebujemy spotkań, wyjść z domu. Rutyna na dłuższą metę nas przytłacza, cztery ściany mogą skutecznie obniżać nastrój.

Bardzo dużo w kontekście koronawirusa mówimy o lęku. I wspaniale- na pewno jest to emocja, która przeważa w doświadczeniu dzieci w obecnej sytuacji. Jednak chciałabym tutaj podkreślić, że w większości doświadczamy i będziemy doświadczać także innych trudnych: złości, niepewności, smutku, znudzenia, zniecierpliwienia.

Mamy prawo to czuć. Dzieci mają prawo to czuć. Mają prawo się bać, mają prawo się złościć, mają prawo się smucić.

Nazywanie i akceptowanie emocji zawsze jest ważne. Nie tylko w okresie epidemii. Jednak teraz, przy takim ich nagromadzeniu, jest szczególnie ważne. Dlatego, gdy widzisz, że twojemu dziecku jest trudno. NAZYWAJ i AKCEPTUJ.

„Widzę, że boisz się koronawirusa. Tak, to trudne. Może opowiesz mi o tych strachach?"

„Złościsz się, że ciągle musimy siedzieć w domu. Rozumiem. Też mnie złości, że nie możemy pobawić się na placu zabaw. Może zastanowimy się jak zrobić mini plac zabaw w domu?"

„Smutno ci, że twoje urodziny spędzimy we czwórkę. Opowiedz mi o Twoim smutku..."

To pomaga. To wspiera. To daje bliskość.

Stwórz przestrzeń do rozmowy o emocjach i przeżyciach

Jak wspomniałam powyżej, wszyscy mamy prawo do doświadczania wielu emocji. Jeżeli dzieci o nich opowiedzą to „uff"- po pierwsze dadzą im ujście, po drugie mamy możliwość okazania im wsparcia, zrozumienia i pomocy.

Trudniej, jeżeli nie opowiedzą. To, co niewypowiedziane, chowa się „do środka". Męczy, dusi, przytłacza. Stąd tak ważne jest stworzenie przestrzeni do mówienia o uczuciach, która wejdzie do waszego codziennego schematu dnia. Czasami wystarczy pytanie: Jak się czujesz? Jak się dziś czułaś? Jakie emocje cię odwiedziły?

Czasem nie wystarczy i przydadzą się dodatkowe, kreatywne pomoce, które otwierają drzwi do rozmowy.

I tym samym zaczynam akcję #wsparciewkoronie i na dniach będę Wam podrzucać min. materiały, dzienniki nastroju, które wspierają w codziennych rozmowach i nazywaniu uczuć, bo to bardzo ważne!

Stwórzcie „własnego" koronawirusa i porozmawiajcie o nim

...yyyy ale, że jak? Stworzyć własnego koronawirusa? Taaak! Narysujcie go, stwórzcie z klocków, z plasteliny, nadajcie mu imię. Dzieci potrzebują konkretu, „namacalnej" postaci, na bazie której wyobrażą sobie i poukładają, co się dzieje i dlaczego. Abstrakcja, to, że wymagamy od dzieci ciągłego „musisz zrozumieć, jest taki wirus..." wzmagają niepewność, niezrozumienie i nasilają lęk. Dzieci potrzebują faktów, dostosowanych do ich okresu rozwojowego. Gdy już stworzycie postać/ stworka „Koronawiruska" to macie wspaniałą bazę, by opowiedzieć sobie: co go powiększa, co go pomniejsza i za tym: dlaczego tak wygląda profilaktyka i obecne działania.

Powodzenia i do dzieła!

...a na dniach pokażę wam mojego, graficznego Koronawiruska, który być może będzie inspiracją. 🙂

Opowiadaj na pytania i pozwól pytać

Niby proste, a tak trudne. W moim odczuciu jednak trudne. Większość najtrudniejszych pytań, które usłyszałam w swoim życiu były od dzieci. I pewnie u Was takie się pojawią lub pojawiają.

„Czy umrzemy od tego wirusa? Czy dziadek umrze? Czy jesteśmy bezpieczni? A czy ten wirus się kiedyś skończy? A czy on może wejść przez szparę w oknie?"

Często mamy przekonanie, że najważniejsza jest treść naszej odpowiedzi. Owszem jest ważna, ale równie ważna jest nasza postawa do zadawania pytań. Te pytania wynikają z nagromadzonego napięcia i niepewności, z którą wszyscy obecnie musimy się mierzyć. Stąd niezwykle istotna jest nasza gotowość-gdy odpowiadamy, prosimy o zadawanie pytań, pokazujemy: „jestem gotowa/y" i wprowadzamy atmosferę bezpieczeństwa. Gdy unikamy, zmieniamy temat, robimy wszystko, by dziecko nie zapytało „czy umrzemy?", wprowadźmy atmosferę napięcia i niepewności, wysyłamy komunikat „nie radzę sobie". Dzieci potrzebują spokoju, bezpieczeństwa i przekonania, że rodzic rozumie, co się dzieje i panuje nad sytuacją.

No dobrze... A jak odpowiedzieć na te pytania? W oparciu o fakty, dostosowane do rozwoju dziecka z dodatkiem wsparcia i poczucia bezpieczeństwa „Kochanie, wszyscy ludzie się bardzo zjednoczyli i robimy wszystko, by wirus sobie poleciał. W naszym domu jesteśmy bezpieczni", „Dziadek jest również w swoim domu, często myje ręce, tato dowozi mu zakupy i jest bezpieczny", „Tak. Ten wirus się kiedyś skończy", „Nie, wirusy nie wchodzą przez szparę. Zarażamy się nim, będąc blisko osób chorych, dlatego czasowo jesteśmy wszyscy w domu, by wyleczyć chorych i by wirus zniknął".

Wyeliminuj/ maksymalnie ogranicz przekazy medialne dotyczące koronawirusa

Zastanawiałam się, czy dodać ten punkt. Mało mówi o wsparciu, bardziej o wyeliminowaniu dodatkowych obciążeń. Po czym stwierdziłam, że to na tyle ważne, że chcę tutaj to wyraźnie podkreślić.

Czas z dziećmi to nie moment, by w tle leciały wiadomości, audycje o koronawirusie.

Po pierwsze: nam też to nie służy. Jesteśmy, jako dorośli, przeciążeni ilością informacji, która na nas spada (dla jasności: nie uważam, że mamy się od nich w 100% odciąć, ale na pewno dla własnego zdrowia psychicznego ograniczyć czas spędzany na czytaniu o wirusie).

Po drugie, tu najważniejsze z perspektywy dziecka. Dzieci nie rozumieją wiadomości. „Na marginesie": to często argument, który stosujemy „No ale on i tak tego nie rozumie". Tak, prawda, nie rozumie. Gdy czegoś nie rozumiemy odczuwamy napięcie i lęk. Gdy czujemy lęk, zmieszanie informacyjne, wyłapujemy informacje selektywnie, skupiając się na zagrażających przekazach. Więc z audycji w radio/ w wiadomościach dzieci przeważnie wyłapują hasła: „śmiertelne zagrożenie", „opanowuje cały świat", „nie radzimy sobie", „brakuje lekarzy ".

Wprowadź do domowej codzienności ćwiczenia oddechowe i relaksacyjne

Mamy różne możliwości, które pomagają nam radzić sobie z emocjami, układać je. Jednym z nich jest mówienie o nich, wyrażanie, akceptowanie, innym: ćwiczenia oddechowe i relaksacyjne. To czas nagromadzenia trudnych emocji i napięcia. Im więcej napięcia, tym trudniej nam to pomieścić (dosłownie pomieścić)... w sobie. A nie chodzi o to, by je upychać w nas- przeciwnie: ważne by je uwalniać. Stąd w obecnym czasie konieczne jest zatrzymanie się, relaksowanie, wprowadzenie ćwiczeń oddechowych i uwalnianie emocji.

Doskonale sprawdzą się tutaj ćwiczenia oddechowe, bajki relaksacyjne (które również są w planie: do przygotowania).

Pozwól dziecku radzić sobie w dziecięcy sposób

Piosenka, rymowanka o koronawirusie? Tak.

Zabawa w uciekanie przed koronawirusem? Tak.

Żartowanie, wygłupy z koronawirusem w tle? Tak

Tworzenie/ rysowanie koronawirusa i budowanie dla niego rakiety, by wyleciał w kosmos? Tak.

To dziecięce, ZDROWE sposoby na radzenie sobie z obecną sytuacją. Czasami ich nie rozumiemy. To w porządku, to super moc dzieci, którą dorośli czasami zatracają (choć nie zawsze!). Co istotne: tu nie musimy wszystkiego rozumieć, po prostu nie przeszkadzajmy 🙂

Szukajcie, podkreślajcie pozytywy codzienności

Dużo tutaj pisałam o towarzyszeniu w przeżywaniu emocji, z naciskiem na te wynikające z trudnych doświadczeń.

Równie ważne jest wspólne przeżywanie radości, wdzięczności, ekscytacji oraz wspólne nazywanie i wyłapywanie dobrych, miłych, cennych chwil. Pielęgnowanie wdzięczności. To także cenny czas. To, że może być trudny, nie oznacza, że będzie tylko taki. Każdy, wspólny dzień może mieć w sobie wiele cudownych chwil. W dużej mierze zależą one od nas- od tego jak poukładamy ten czas i czy pochylimy się nad dostrzeganiem tego co cenne i ważne. Wielu z nas ma możliwość nadrobić zaległości w planszówkach, wygłupach, przytulaniu do południa. Jednym słowem nadrobić czas w byciu razem.

Zatem ćwiczmy wdzięczność, dostrzeganie pozytywów i do pakietu codzienności dodajemy „co dobrego?". 🙂

Co dobrego dziś nam się przydarzyło? Co było dla Ciebie ważne? Co ci się podobało? Jaka zabawa utkwiła Ci w pamięci? Za co jesteś wdzięczny?

No właśnie...

A tobie co daje ten czas? <3

Na zakończenie chcę Wam napisać przede wszystkim: trzymajcie się dzielnie, czerpcie z tego czasu, tyle ile możecie dobrego, a kiedy będzie Wam trudno, pamiętajcie: to kiedyś minie. Musi.

# data[].attributes.attachment_link.title
Jak wspierać dziecko w trakcie epidemii koronawirusa? #wsparciewkoronie

# data[].attributes.attachment_link.description
Jesteśmy w trakcie nowego doświadczenia. Zostajemy w domach, ograniczamy wyjścia do niezbędnego minimum, w tle ciągle słyszymy nowe doniesienia o koronawirusie. Tuż przy nas, w tym czasie są także dzieci, które, podobnie jak my, doświadczają wielu trudnych emocji- od lęku, przez smutek i złość.

# data[].attributes.headline
kursy dla nauczycieli, rodziców, uczniów

# data[].attributes.subject
kursy dla nauczycieli, rodziców, uczniów

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Algorytmika i programowanie

Programowanie w Scratch Junior z Klubem Młodego Programisty

Szkoła podstawowa, Nauczyciele

(klasy I-III, rodzice)

Kurs jest pierwszym krokiem w nauce programowania. Uczestnicy poznają możliwości aplikacji Scratch Junior i stworzą w niej swoje pierwsze programy. Nauczą się wykonywać animacje, kartki okolicznościowe i proste gry zręcznościowe. Przekonają się też, że programowanie to sposób na kreatywne spędzenie czasu.

# data[].attributes.attachment_link.description
Algorytmika i programowanie Szkoła podstawowa, Nauczyciele (klasy I-III, rodzice) Kurs jest pierwszym krokiem w nauce programowania. Uczestnicy poznają możliwości aplikacji Scratch Junior i stworzą w niej swoje pierwsze programy. Nauczą się wykonywać animacje, kartki okolicznościowe i proste gry zręcznościowe. Przekonają się też, że programowanie to sposób na kreatywne spędzenie czasu.

# data[].attributes.body
Zapraszam do zajrzenia na ich stronę: https://dbamomojzasieg.pl/materialy-pomocnicze/
A tu przykładowy plik stamtąd:

# data[].attributes.headline
"Trening dla wyczerpanych" artykuł z magazynu "Charaktery" wydanie 04/2021

# data[].attributes.subject
"Trening dla wyczerpanych" artykuł z magazynu "Charaktery" wydanie 04/2021

# data[].attributes.body
Coś dla nas, ale dla starszych uczniów też można to wykorzystać :)

# data[].attributes.attachment_link.title
Trening dla wyczerpanych - Charaktery - magazyn psychologiczny

# data[].attributes.headline
Interaktywny film do wykorzystania na lekcjach wychowawczych.

# data[].attributes.subject
Interaktywny film do wykorzystania na lekcjach wychowawczych.

# data[].attributes.body
Projekt „Otwórz się na pomoc”, czyli interaktywny film, w którym sami pokierujecie losami 12-letniego Dominika uzależnionego od gier komputerowych. Decyzje wpłyną na przebieg fabuły – jedne zbliżą Dominika do rodziny, inne spowodują pogłębienie cyfrowego uzależnienia.

Projekt zawiera też prawdziwe historie o:

problemach zdrowia psychicznego rodzin w izolacji spowodowanej epidemią

hejcie i przemocy w sieci

nastoletniej depresji

uzależnieniu od alkoholu u nastolatka.

Każda z historii zawiera komentarz doświadczonej psycholog dziecięcej i terapeutki Mai Pisarek.

Pokieruj życiem Dominika. Pamiętaj, że decydujesz o jego przyszłości ☞

Link do filmu:

https://naszemiasto.pl/otworz-sie-na-pomoc/re?fbclid=IwAR2y7IolATT82Q8eGJGq9EIDUTpb2kFgScAs4eQNaUfyEpYHdefJ7u98naY

# data[].attributes.body
https://www.facebook.com/ActionForHappinessPL/photos/a.123393382560807/291378879095589/

# data[].attributes.body
https://blog.ceo.org.pl/prowadzenie-lekcji-przez-internet-jak-zaangazowac-uczniow-i-uczennice-podczas-lekcji-zdalnej/?fbclid=IwAR1rdRhSK__PFoBF37ZNhj8d0WFIpC3RRiONLqWEgQDVKWGVk_9uI7oJdu0

# data[].attributes.body
https://progressproject.pl/zarzadzanie-projektami-mity-i-prawdy-na-temat-motywacji

# data[].attributes.body
"Motywacja w czasach zarazy"

# data[].attributes.headline
Rita Pierson "Każde dziecko potrzebuje mistrza"

# data[].attributes.subject
Rita Pierson "Każde dziecko potrzebuje mistrza"

# data[].attributes.attachment_link.title
Transcript of "Every kid needs a champion"

# data[].attributes.attachment_link.description
TED Talk Subtitles and Transcript: Rita Pierson, a teacher for 40 years, once heard a colleague say, "They don't pay me to like the kids." Her response: "Kids don't learn from people they don't like.'" A rousing call to educators to believe in their students and actually connect with them on a real, human, personal level.

# data[].attributes.headline
Więcej o ocenianiu kształtującym można dowiedzieć się na stronie:

# data[].attributes.subject
Więcej o ocenianiu kształtującym można dowiedzieć się na stronie:

# data[].attributes.body
https://ok.ceo.org.pl/?gclid=Cj0KCQjwvYSEBhDjARIsAJMn0li9x-uMQguv9Ki2o4h04_QC08bn5dl2vIs_tSpW0PAW-G1cncF8dBQaAla8EALw_wcB

# data[].attributes.body
Pho3nix Kids – sportowa aplikacja dla dzieci (pho3nix-kids.com)

# data[].attributes.headline
"Nauczyciele są jak ogrodnicy" - Sir Ken Robinson

# data[].attributes.subject
"Nauczyciele są jak ogrodnicy" - Sir Ken Robinson

# data[].attributes.attachment_link.title
Nauczyciele są jak ogrodnicy - Sir Ken Robinson

# data[].attributes.headline
Motywowanie - gdy nie ma budżetu na podwyżki

# data[].attributes.subject
Motywowanie - gdy nie ma budżetu na podwyżki

# data[].attributes.body
https://www.wstronerozwoju.com/wiedza-i-dobre-praktyki/co-robic-gdy-nie-ma-budzetu-na-podwyzki/

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wstronerozwoju.com | Profesjonalne Szkolenia, kursy dla firm

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zdarza się, że w firmie w związku z zawirowaniami gospodarki i innymi czynnikami nie ma środków na podwyżki i nagrody pieniężne dla pracowników za osiągnięte wyniki. Szef zespołu zastanawia się i martwi o motywacje do pracy swoich podwładnych. Często przychodzi mu na myśl, że dla podwładnych najlepszym motywatorem jest nagroda pieniężna. Być może często tak jest. Warto jednak pamiętać, że jest to uzależnione od poziomu dochodów pracowników. Na tych, których dochody są niskie stosowanie narzędzi finansowych rzeczywiście działa i jest dla nich ważne. Inaczej przedstawia się to u pracowników, których dochody są na poziomie pozwalającym na zaspokojenie ich potrzeb. Wówczas skuteczniejszymi narzędziami motywacji będą te pozafinansowe.

Wracając do pustego budżetu i dylematu szefa, jak sprawić, by pracownikowi się chciało.
Oto kilka ważnych zasad, które warto zastosować:

1. Porozmawiaj szczerze z pracownikiem o sytuacji firmy i wyjaśnij, dlaczego nie będzie nagród pieniężnych.

2. Doceń jego pracę i realizacje celów. Pamiętaj, że uznanie i docenienie wysiłku/zaangażowania ma działanie motywacyjne na pracownika.

3. Dowiedz się, co motywuje Twoich pracowników. Dobrym momentem na poznanie źródeł motywacji pracowników są rozmowy oceniające, w trakcie których można zadać pracownikowi następujące pytania:

1. Co jest dla Ciebie ważne w pracy?

2. Jaki jest Twój cel zawodowy?

3. Co chciałbyś osiągnąć?

4. Jakie czynniki wpływają na to, że praca sprawia Panu/Pani przyjemność?

5. Co Cię motywuje do pracy?

4. Na podstawie uzyskanej wiedzy dobierz narzędzia motywacji pozafinansowej, dzięki którym będziesz mógł wpłynąć na motywacje pracownika . Pamiętaj, że nie każde narzędzie będzie działało na każdego pracownika. W związku z tym ważne jest, abyś wiedział, co wpływa na motywacje każdego członka Twojego zespołu. Dla jednego pracownika takim motywatorem może być wyzwanie zawodowe, dla innego symboliczna nagroda, np. lunch z szefem.

Oto przykłady narzędzi, z których można korzystać:

Uznanie (pochwała)

Awans

Rozwój, np. szkolenie, ciekawe zadanie

Odpowiedzialność - uczynienie pracownika odpowiedzialnym za realizację zadania

Sprawiedliwa ocena

Doskonalenie zawodowe - udział w szkoleniach, kursach

System wyróżnień - dyplomy, nagrody

Nadanie pracy znaczenia - określenie ważności zadania, które ma wykonać pracownik, pokazanie, jak jego wykonanie jest ważne dla firmy/szefa całego zakładu

Możliwość prowadzenia projektu

Wykorzystanie własnego potencjału - angażowanie pracownika w realizację zadań związanych z jego predyspozycjami

Nagrody-symbole, np. tylko Pan Kwiatkowski może odbierać faktury, tylko Pan Malinowski może podpisywać....itd.

Elastyczne godziny pracy

Praca zespołowa

Zniżka na produkty oferowane przez firmę

Wspomnij swojemu szefowi o zawodowym sukcesie swojego pracownika

Powierz pracownikowi zadanie, które sprawia mu przyjemność

Po sukcesie swojego zespołu zaproś pracowników na lunch, aby uczcić sukces

5. Pamiętaj, że z motywacją jest jak z ogniskiem - gdy zapomnisz o dorzuceniu chrustu, gaśnie. W związku z tym obserwuj pracowników i kiedy widzisz, że pracownik wykonuje zadanie wolniej, że gorzej spełnia swoje obowiązki, naciśnij guzik „Motywuje".

6. Pamiętaj, żeby stosować zamiennie narzędzia motywacyjne, ponieważ pracownicy szybko się do nich przyzwyczajają, np. kiedyś elastyczny czas pracy był nagrodą, ale w związku z tym, że pozwoliłeś korzystać z tej nagrody przez pół roku, stało się to normą i nie ma już mocy motywacyjnej.

Ważna rada dla szefów brzmi: W trudnych czasach korzystaj z narzędzi motywacji pozafinansowej, bo warto jest podejmować działania, które uświadomią pracownikom, że szefowi zależy na nich i ich pracy oraz sprawią, że będzie im się „chciało chcieć". Powodzenia !

W naszej ofercie szkolenie:

Motywowanie i inspirowanie zespołu

# data[].attributes.attachment_link.title
Związane ręce szefa- czyli, gdy nie ma budżetu na podwyżki

# data[].attributes.attachment_link.description
Zdarza się, że w firmie w związku z zawirowaniami gospodarki i innymi czynnikami nie ma środków na podwyżki i nagrody pieniężne dla pracowników za osiągnięte wyniki. Szef zespołu zastanawia się i martwi o motywacje do pracy swoich podwładnych. Często przychodzi mu na myśl, że dla podwładnych najlepszym motywatorem jest nagroda pieniężna.