# data[].attributes.headline
"น้าแกก็เหลือ ว่าวก็มีอีก

# data[].attributes.body
"น้าแกก็เหลือ ว่าวก็มีอีกตั้งตัวไม่รู้จะเก็บไว้ทำไม เอาละวะเขาไม่ได้ทำให้เราเชิดชัก เป็นพูหญิงก็มีหัวคิดจะกลัวอะไร...."

ข้อความนี้เป็นคำพูดที่ยายพูดกับหลาน ช่วยแสดงให้ผู้อ่านเข้าใจแก่นเรื่องได้ว่าถึงคนอื่นเขาจะไม่ได้เชิดชูเราเพราะเราเป็นผู้หญิง แต่ถึงเราเป็นผู้หญิงเราก็มีหัวคิด มีสติปัญญา เราจะกลัวอะไร 

# data[].attributes.attachment_link.description
See all the wonderful things Saowalak Suwannaphak has made

# data[].attributes.body
จากข้อความนี้ทำให้ผู้อ่านเข้าใจแก่นเรื่องปลาหางเปียได้กล่าวถึงผู้หญิงที่ไม่ว่าจะมีหน้าตาสวยหรือหล่อเหลา ก็ไม่เท่ากับคนที่เฉลียวฉลาดมากด้วยสติปัญญา

“เดี๋ยวจะตีให้หมอบ พูดคำเหี้ยมหาญขึ้นทุกวัน ดู้ดูเถอะ ลูกผู้หญิงเลี้ยงให้ดียากเย็นแค่ไหน นี่พ่อไปทาง แม่ก็ไปทาง อย่าให้ฉันต้องหนักใจซ้ำอีกว่า เลี้ยงอีลูกลักเพศไว้ในบ้านเลยแม่คุ้ณ”

ในข้อความนี้พูดโดยยายถึงหลานให้เห็นถึงความไม่เท่าเทียมกันของเพศหญิงและชายได้อย่างชัดเจน

# data[].attributes.body
แล้วคำถามแรกของครุล่ะคะ??
ก้ครูนายไม่อธิบายอ้า !!!!!!!!!

อ่านซิค้าาาา
ตอนอธิบายก็ไม่ฟัง

“ไม่มีใครให้อะไรปล้องสักอย่าง ทีป๊อดเดี๋ยวมีว่าวเล่น เดี๋ยวมีนู่นนี่เล่ยเยอะแยะ แล้วจะให้ปล้องไปเล่นอะไร..”

ข้อความนี้ทำให้ผู้อ่านเข้าใจแก่นเรื่องปลาหางเปีย เพราะข้อความแสดงให้เห็นว่าปล้องเกิดอาการน้อยใจที่น้าซื้อว่าวปลาคราบจากญี่ปุ่นมาฝากน้องชาย แต่ปล้องไม่ได้อะไรเลย ด้วยเหตุผลที่ว่าว่าวเป็นของเล่นของเด็กผู้ชาย ปล้องจึงรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้เป็นที่ต้องการของผู้ใหญ่ และคนในครอบครัว ซึ่งแนวคิดสำคัญของเรื่องนี้คือความแตกต่างระหว่างเพศหญิงชาย โดยเปรียบเทียบผ่านตัวละคร เด็กหญิงปล้องและเด็กชายป๊อด

# data[].attributes.body
ตอบคำถาม:
ไม่ว่าจะมีรูปร่างหน้าตาสวยสง่าหล่อเหลาแค่ไหน ไม่ว่าจะเป็นชายหรืหญิง ไม่มีค่าเท่าคนที่มีสติปัญญาเฉลียวฉลาด ทรัพย์สินเงินทองหรือจะสู้ทรัพย์ทางสติปัญญาได้

"น้าแกก็เหลือ ว่าวก็มีอีกตั้งตัวไม่รู้จะเก็บไว้ทำไม เอาละวะเขาไม่ได้ทำให้เราเชิดชัก เป็นพูหญิงก็มีหัวคิดจะกลัวอะไร...."

ข้อความนี้เป็นคำพูดที่ยายพูดกับหลาน ช่วยแสดงให้ผู้อ่านเข้าใจแก่นเรื่องได้ว่าถึงคนอื่นเขาจะไม่ได้เชิดชูเราเพราะเราเป็นผู้หญิง แต่ถึงเราเป็นผู้หญิงเราก็มีหัวคิด มีสติปัญญา เราจะกลัวอะไร

# data[].attributes.body
จากข้อความนี้ ทำให้ผู้อ่านได้เข้าใจแก่นเรื่องของปลาหางเปียว่า

"ของเล่นมีไม่เล่นกลับสาระแนไปเล่นห่ามๆ หลอกให้คนอื่นเขาเดือดร้อนไปหมด เจ้าป๊อดมันเป็นผู้ชายยังไม่เห็นทำตัวน่าหนักใจเท่าขี้เล็บ"
ในข้อความนี้แสดงให้เห็นว่า ปล้องไม่เห็นคุณค่าของความเป็นผู้หญิงเพราะ ชีวิตของตนกับน้องที่เป็นผู้ชายนั้น ช่างแตกต่างกันซะเหลือเกิน ปล้องจึงคิดว่า การเป็นผู้หญิงมันไร้ค่าจึงทำตัวและเล่นให้เหมือนกับเด็กผู้ชายเค้าทำกัน แต่สุดท้ายแล้วก็โดนว่าเหมือนเคย แถมยังถูกนำไปเปรียบเทียบน้องที่เป็นผู้ชายอีกว่า น้องขนาดเป็นผู้ชายยังไม่ซนหรือทำเรื่องไม่เป็นเรื่องอย่างนี้เลย และนี้เป็นหนึ่งในเทคนิคที่ผู้แต่งใช้ในการสือให้ผู้อ่านได้เห็นถึงแก่นหลักของเรื่อง หรือว่า ความไม่เท่าเทียมกันระหว่างเพศชายและเพศหญิงผ่านตัวละครพี่สาวและน้องชายคู่หนึ่ง

# data[].attributes.body
"โอมรูปสวยรวยทรัพย์นับค่าล้น ไม่เท่าคนรวยปัญญาสง่าศรี จำไว้นะนังสมองใส เอ้า เพี้ยง" ข้อความนี้กล่าวไว้เกี่ยวกับผู้หญิงที่ไม่ว่าจะมีรูปร่างหน้าตาที่สวยขนาดไหน ก็ไม่มีคุณค่าเท่ากับสติปัญญา ซึ่งข้อความนี้สนับสนุนเเก่นเรื่องของปลาหางเปีย โดยการบอกกับตัวละครว่าผู้หญิงไม่จําเป็นต้องสวยอย่างเดียว เเต่ควรที่จะมีปัญญาที่ฉลาดหลักเเหลมด้วย

# data[].attributes.body
ไว ๆ ค่ะ

"พี่ปล้องต้องเป็นแม่มดจริงๆ ด้วย ถึงเสกให้ชื่อป๊อดเข้าไปอยู่ถึในไข่ไดัแบบนี้ อู้ฮู"
เรื่องราวที่เกิดจากความอิจฉาริษยาเพราะความไม่เข้าใจ  อัญชันให้ตัวละครแสดงอาการก้าวร้าว  กิริยาที่ไม่เหมาะสม   “ปล้อง”  เด็กสาวผู้ที่คิดมาโดยตลอดว่าไม่มีใครรักตนเอง  ทุกคนรัก “ป๊อด” น้องชายของเธอ  อัญชันจึงสอดใส่พฤติกรรมด้านมืดในการแสดงความเกลียดชัง  ความริษยา หลายครั้งที่ปล้องด่าน้องชายเพราะความเกลียดชัง