# data[].attributes.attachment_link.description
See all the wonderful things Sylwia Józefczyk has made

# data[].attributes.body
ZUŻYCIE OSTRZA

Zużycie ostrza to zaistniałe zmiany geometryczne, związane lub niezwiązane z ubytkiem materiału, zmiany właściwości wywołane odkształceniami, temperaturą, chemicznymi działaniami ośrodka współpracującego.

Przyczyny zużywania się ostrzy:

- Wysoka temperatura skrawania.

- Bardzo duże naciski jednostkowe, często o udarowym charakterze.

- Względne przemieszczanie się materiału obrabianego i ostrza.

# data[].attributes.body
Jest to sposób obróbki, w którym wieloostrzowe narzędzie, zwane frezem, wykonuje ruch główny obrotowy, a ruchy posuwowe wykonuje najczęściej przedmiot zamocowany na stole frezarki.

Frezowanie po toczeniu to najczęściej spotykany sposób obróbki skrawaniem.

Cechami charakterystycznymi frezowania jest: - cykliczność pracy ostrzy, - zmienność przekroju warstwy skrawanej.

Frezowaniem obwodowym można uzyskać 10 kl. dokładności i Ra = 2,5mm.

Frezowaniem czołowym można uzyskać 8 kl. dokładności i Ra = 0,63mm.

# data[].attributes.body
kształtuje się otwory za pomocą narzędzi zwanych wiertłami.

Wiercenie można realizować nie tylko na wiertarkach ale także na tokarkach, wytaczarkach

oraz na frezarkach.

W wierceniu ruchy główne (obrotowe) może realizować narzędzie (na wiertarkach, wytaczarkach i frezarkach) lub przedmiot obrabiany (na tokarkach).

# data[].attributes.body
jest sposobem obróbki, w którym zarówno ruch narzędzia jak i obrabianego przedmiotu są ruchami prostoliniowymi.
Ze względu na to czy ruchem głównym jest ruch narzędzia, czy przedmiotu, rozróżnia się struganie poprzeczne i wzdłużne.
W struganiu poprzecznym ruchem głównym jest ruch narzędzia, a ruchem posuwowym (skokowym) ruch przedmiotu (wraz ze stołem strugarki).
Struganie poprzeczne może być poziome lub pionowe. Pionowe struganie poprzeczne nazywa się dłutowaniem.
W struganiu wzdłużnym ruchem głównym jest ruch przedmiotu (wraz ze stołem strugarki), a ruchem posuwowym (skokowym) ruch narzędzia.

# data[].attributes.body
na wiertarko-frezarkach (wytaczarkach) realizowane jest do wykonywania otworów, powierzchni przynależnych do tych otworów oraz powierzchni sprzężonych, tzn. związanych z sobą wymiarami, jak np. otwory pod łożyska w korpusach przekładni zębatych, wrzeciennikach itp.

Ze względu na znaczne rozmiary wytaczarek obrabia się na nich przedmioty du na nich przedmioty duże.

Głównym ruchem roboczym jest tu zawsze ruch obrotowy narzędzia. Ruch posuwowy wykonuje narzędzie lub przedmiot, zamocowany bezpośrednio na stole lub w uchwycie obróbkowym.

Na wiertarko-frezarkach można:

- obrabiać pow. wewnętrzne i zewnętrzne, w tym gwinty,

- wiercić,

- pogłębiać,

- frezować itp.

# data[].attributes.body
Toczeniem
nazywamy taki rodzaj obróbki skrawaniem, w którym ruch główny, obrotowy o

prędkości vc wykonuje przedmiot obrabiany napędzany od wrzeciona tokarki (lub stołu w

przypadku tokarek karuzelowych), a ruchy posuwowe, o prędkość vf, wykonują najczęściej

jednoostrzowe narzędzia zwane nożami tokarskimi.

# data[].attributes.body
XD

# data[].attributes.headline
Korzystny kształt wiewiura można osiągnąć poprzez:

# data[].attributes.subject
Korzystny kształt wiewiura można osiągnąć poprzez:

# data[].attributes.body
• łamacze i zwijacze wiórów,

• rozdzielacze wióra (rozdzielenie wióra na jego

szerokości),

• specjalnie ukształtowane ostrza

(krawędzie skrawające)

(podział warstwy skrawanej

na segmenty),

• drgania wymuszone,

• parametry skrawania,

• zmianę materiału obrabianego

# data[].attributes.body
Wiór jest produktem odpadowym jednak w wielu przypadkach, jeśli jego postać jest niekorzystna, może odgrywać w procesie wytwarzania skrawaniem bardzo istotną, destruktywną rolę, np.:

• stwarzając zagrożenie dla zdrowia operatora lub osób postronnych,

• zbytnio skupiając na sobie uwagę operatora i odwracać jego zainteresowanie od innych ważnych zadań,

• niszcząc obrabiarkę, a szczególnie wszelkie jej przewody, prowadnice, powłoki lakiernicze, itp.,

• utrudniając lub uniemożliwiając realizację procesu skrawania,

jeśli wystąpią problemy z usuwaniem wiórów ze strefy skrawania

lub z rowków wiórowych narzędzi, np. podczas

wiercenia i przeciągania długich otworów, frezowania

kanałków, itp.,

• poprzez konieczność przerywania procesu skrawania aby

usunąć wióry, w przypadku nawinięcia się ich na przedmiot

obrabiany, oprzyrządowanie lub narzędzie,

• uniemożliwiając obróbkę prowadzoną bez nadzoru pracownika,

• trąc o obrabianą powierzchnię i pogarszać jej jakość,

• spowalniać proces skrawania, wymuszaniem stosowania cykli

wycofywania narzędzia z otworu w celu usunięcia wiórów,

• utrudnianiem transportu wiórów z obrabiarki, zwiększaniem

powierzchni magazynowania, jeśli wióry mają skłębioną postać

i zajmują dużą objętość z powodu dużego współczynnika wióra,

• wymuszaniem konieczność prasowania wiórów przed

wysłaniem ich do huty, itp.

# data[].attributes.body
Zadaniem obróbki użytkowej jest usunięcie określonej objętości materiału, zwanej naddatkiem, celem uzyskania wymaganych wymiarów i kształtów, a także określonych właściwości warstwy wierzchniej przedmiotu, rodzajem takiej obróbki jest obróbka skrawaniem.
Obróbkę skrawaniem przeprowadza się narzędziami jedno- lub wieloostrzowymi o zdefiniowanej ściśle liczbie i kształcie ostrzy skrawających.

# data[].attributes.body
Filmik :)

# data[].attributes.attachment_link.description
http://www.technoport.com.pl/ Obróbka skrawaniem zwana również obróbką wiórową jest częścią procesu produkowania elementów urządzeń technicznych, w której część obrabiana, w wyniku usuwania ostrzem narzędzia określonej objętości materiału, uzyskuje wymagane wymiary i jakość powierzchni. Usuwany materiał zostaje zamieniony na wióry, stąd nazwa - obróbka wiórowa.