# data[].attributes.headline
1 Αφήγηση ιστοριών

# data[].attributes.subject
1 Αφήγηση ιστοριών

# data[].attributes.body
Αφού μελετήσετε τα κείμενα της σελίδας 21-22 του σχολικού σας βιβλίου καθώς και το λήμμα Προσευχή της βικιπαίδεια να συντάξετε ένα σύντομο άρθρο για το σχολικό ιστολόγιο με θέμα τον τρόπο επικοινωνίας/ προσευχής των αγίων.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η προσευχή αποτελεί ενεργή προσπάθεια να επικοινωνήσει ο άνθρωπος με μια θεότητα ή πνεύμα, περιλαμβανομένου του μονοθεϊστικού Θεού, με τους Αγίους, με θεούς που είναι μέρος ενός πανθέου ή με άλλους. Περιλαμβάνει την προσφορά αίνου, την υποβολή αιτημάτων (δεήσεων), την εξομολόγηση αμαρτιών ή απλά την έκφραση των σκέψεων και των συναισθημάτων. Οι λέξεις μιας προσευχής μπορεί να αποτελούνται από συγκεκριμένους ύμνους ή ξόρκια, ή να αποτελούν αυθόρμητη λεκτική διατύπωση του ατόμου.

Οι τρόποι να προσεύχεται κανείς είναι πολλοί και στη δυτική κουλτούρα καταγράφονται ως και 21. Όλοι αυτοί φαίνονται να μπορούν να προέρχονται συνδυαστικά από 4 βασικές κατηγορίες, σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα αξιολόγησης. Αυτές είναι οι εξής:

1. "Καθημερινή" προσευχή (Colloquial Prayer): Είναι η προσευχή που εκτελείται τυπικά ως μια φυσική πράξη καθημερινότητας. Ζητείται από το θείο καθοδήγηση, ευλογία, συγχώρεση, απάλυνση των πόνων του κόσμου και γίνεται συνήθως με λόγια του καθενός του ιδίου προς το θείο.

2. "Απαιτητική" προσευχή (Petitionary Prayer): Γίνεται απαίτηση στο θείο για "διεκδίκηση δικαιωμάτων" για τον ίδιο ή άλλα πρόσωπα όπως θεραπεία, σωτηρία, υλικά αγαθά κλπ για το παρόν και για το μέλλον. Μια ιδιαίτερη εκδοχή της προσευχής αυτής είναι η "διαπραγμάτευση" με το θείο προκειμένου να πραγματοποιηθεί μια ευχή υπό τους όρους μιας προσφοράς (κάνε μου αυτό κι εγώ θα κάνω εκείνο).

3. Τελετουργική προσευχή (Ritualistic Prayer): Υμνείται το θείο και του αποδίδονται μεγαλείο και τιμές με απαγγελίες στίχων.

4. Διαλογισμική προσευχή (Meditative Prayer): Είναι προσευχή χωρίς λόγια που φέρνει την αίσθηση της ύπαρξης του θείου, αντανακλά την εικόνα του θείου όπως πηγάζει από τις γραφές, γίνεται λατρεία του και πολλές φορές αποζητείται διάλογος με το θείο.

Προσευχές πέραν των δυτικών προτύπων κατηγοριοποίησης

Σε μοναστήρια του κεντρικού Θιβέτ η προσευχή δεν γίνεται με λόγια, δεν απαγγέλλεται, αυτός που προσεύχεται δεν απαιτεί και δεν παζαρεύει πράξη από το θείο προς όφελος του ιδίου ή άλλων, ούτε αποζητείται ο διάλογος με το θείο. Κατά τη θιβετιανή αυτή προσευχή σχηματίζεται στο νου η προβολή της πραγματοποίησης της εικόνας που εύχεται ο προσευχόμενος, ο οποίος βιώνει αίσθηση πραγματοποίησης της ευχής του με σκοπό η "αίσθηση" αυτή να αντανακλάται και να επηρεάζει τελικά την ίδια την πραγματικότητα. Αυτός ο τύπος προσευχής φαίνεται να υπήρχε στα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού, πριν την αναπροσαρμογή των βιβλικών κειμένων το 325 μ.Χ. όπως φαίνεται στα Χειρόγραφα της Νεκράς Θάλασσας. Επίσης ο ίδιος τύπος προσευχής εμφανίζεται στις ερήμους της αμερικάνικης νοτιοδυτικής υπαίθρου.

Στην Αγία Γραφή, αυτή η ευλαβική επικοινωνία μπορεί να απευθύνεται είτε προς τον αληθινό Θεό είτε προς ψεύτικους θεούς. Λόγια που απευθύνονται στον Θεό δεν αποτελούν απαραίτητα προσευχή, όπως γίνεται φανερό από την εξαγγελία κρίσης στον κήπο της Εδέμ και στην περίπτωση του Κάιν. ( Γένεση 3:8-13· 4:9-14) "Όλη η ανθρωπότητα έρχεται σε Εσένα, Εσύ που ακούς προσευχή", ανέφερε για τον Θεό ο Δαβίδ. ( Ψαλμός 64:3/65:2, )

Ανάμεσα στις πιο αξιοσημείωτες προσευχές που καταγράφονται στη Γραφή είναι του Ιακώβ ( Γέν 32:9-12), του Μωυσή ( Δευτ 9:25-29), του Ιώβ ( Ιώβ 1:21), της Άννας ( 1 Σαμ/1 Βασ 2:1-10), του Δαβίδ ( 2 Σαμ/2 Βασ 7:18-29· 1 Χρον/1 Παραλ 29:10-19), του Σολομώντα ( 1 Βασιλ/3 Βασιλ 3:6-9· 8:22-61), του Ασά ( 2 Χρον/2 Παραλ 14:11), του Ιωσαφάτ ( 2 Χρον/2 Παραλ 20:5-12), του Ηλία ( 1 Βασιλ/3 Βασιλ 18:36, 37), του Ιωνά ( Ιωνάς 2:1-9), του Εζεκία ( 2 Βασιλ/4 Βασιλ 19:15-19), του Ιερεμία ( Ιερ 20:7-12· το Βιβλίο των Θρήνων), του Δανιήλ ( Δαν 9:3-21), του Έσδρα ( Έσδ 9:6-15), του Νεεμία ( Νε 1:4-11), κάποιων Λευιτών ( Νε 9:5-38), του Αββακούμ ( Αβ 3:1-19), του Ιησού ( Ιωάν 17:1-26· Μάρκ 14:36) και των μαθητών του Ιησού ( Πραξ 4:24-30).

Εντούτοις, υπάρχουν προσευχές τις οποίες ο Θεός αρνείται να εισακούσει. Για παράδειγμα, αναφέρει ο Σολομών: "Όποιος απομακρύνει το αφτί του από το να ακούει το νόμο-ακόμη και η προσευχή του είναι κάτι απεχθές". ( Παροιμίες 28:9, ) Στο βιβλίο του Ησαΐα, ο ίδιος ο Ιεχωβά λέει: "Όταν υψώνεται τα χέρια σας, κλείνω τα μάτια μου να μη σας βλέπω. Κι όταν απανωτές λέτε τις προσευχές σας, εγώ δεν τις ακούω, γιατί τα χέρια σας είναι στο αίμα βουτηγμένα". ( Ησαΐας 1:15, )

Νοερά προσευχή λέγεται η προσευχή που γίνεται με το νου. Αυτή είναι, κατά την ορθόδοξη χριστιανική θεολογία, η τέλεια προσευχή, που κατορθώνεται όταν ο νους ελευθερωθεί από την υποδούλωσή του στη λογική, τα πάθη και τον περιβάλλοντα κόσμο, και επιστρέψει στην καρδιά. Έτσι, η νοερά προσευχή γίνεται με το νου μέσα στην καρδιά, ενώ η λογική προσευχή γίνεται με τη λογική. Στα πλαίσια της Ορθοδοξίας ο όρος "νοερά προσευχή" αναφέρεται συνήθως στην μονολόγιστη ευχή "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με". Αυτή είναι μια προσευχή που μπορεί κανείς να λέει κάθε στιγμή, αλλά και σε δύσκολες στιγμές, της ζωής του νοερά και ιδιαίτερα όταν βρίσκεται εκτός ναού. Με αυτήν ο Χριστιανός ζητά το έλεος και την αγάπη του Θεού Πατέρα μέσω του Υιού.

# data[].attributes.attachment_link.description
Η προσευχή αποτελεί ενεργή προσπάθεια να επικοινωνήσει ο άνθρωπος με μια θεότητα ή πνεύμα, περιλαμβανομένου του μονοθεϊστικού Θεού, με τους Αγίους, με θεούς που είναι μέρος ενός πανθέου ή με άλλους. Περιλαμβάνει την προσφορά αίνου, την υποβολή αιτημάτων (δεήσεων), την εξομολόγηση αμαρτιών ή απλά την έκφραση των σκέψεων και των συναισθημάτων.

# data[].attributes.headline
2 Ο Χριστός προσεύχεται

# data[].attributes.subject
2 Ο Χριστός προσεύχεται

# data[].attributes.body
Με αφορμή την προσευχή του Ιησού ( μελετήστε τη σελίδα 23 του σχολικού βιβλίου) να καταγράψετε σε μορφή σύντομου άρθρου για το σχολικό ιστολόγιο πότε, πώς και γιατί προσευχόταν ο Ιησούς.

# data[].attributes.headline
Τρόπος επικοινωνίας των αγίων 

# data[].attributes.subject
Τρόπος επικοινωνίας των αγίων 

# data[].attributes.body
Η προσευχή είναι ένας τρόπος να επικοινωνήσουμε με τον Θεό, είτε όταν θέλουμε να ζητήσουμε μια ευχή είτε ζητάμε την συγχώρεση Του. Βέβαια, αυτή η προσευχή θα πρέπει να είναι τακτική, να πιστέψουμε στην δύναμη Του και της πίστης μας. Όταν δεν πιστεύουμε στην προσευχή, δεν μπορούμε να περιμένουμε αντάλλαγμα, αυτή η μικρή πράξη πρέπει να περιέχει όλο μας το είναι, να επιζητούμε την παρουσία και την επικοινωνία του θεού, να έχουμε συγκεντρώσει όλες μας τις δυνάμεις και τις σκέψεις μας. Αντιθέτως όμως, αν δεν πιστεύουμε, δεν μπορούμε να ζητάμε βοήθεια του, ούτε την αναγνώριση των αναγκών μας. Η δύναμη της θέλησης και η σοβαρότητα μας, αυτή μας οδηγεί σε Εκείνον.

# data[].attributes.headline
Η προσευχή των Αγίων

# data[].attributes.subject
Η προσευχή των Αγίων

# data[].attributes.body
Η προσευχή αποτελεί ενεργή προσπάθεια να επικοινωνήσει ο άνθρωπος με μια θεότητα ή πνεύμα, περιλαμβανομένου του μονοθεϊστικού Θεού, με τους Αγίους, με θεούς που είναι μέρος ενός πανθέου ή με άλλους. Περιλαμβάνει την προσφορά αίνου, την υποβολή αιτημάτων , την εξομολόγηση αμαρτιών ή απλά την έκφραση των σκέψεων και των συναισθημάτων. Σύμφωνα με τα κείμενα  ο άνθρωπος μετά την ολοκλήρωση των αιτημάτων του πρέπει να συνεχίσει να προσεύχεται, έτσι ώστε να βρίσκεται κοντά στον Θεό.Η προσευχή για να γίνει σωστά πρέπει να γίνεται ταυτόχρονα με σώμα και πνεύμα.Μόνο έτσι θα πετύχουμε την συνάντηση με τον Θεό.Η δύναμη της θέλησης και η σοβαρότητα προς την προσευχή θα μας οδηγήσουν στην πνευματική ελευθερία.

ΒΔ

# data[].attributes.headline
Η δύναμη της προσευχής

# data[].attributes.subject
Η δύναμη της προσευχής

# data[].attributes.body
Η προσευχή είναι ένας τρόπος επικοινωνίας με τον Θεό. Πολλές φορές όμως νιώθουμε ότι η προσευχή μας δεν εισακούγεται και γι' αυτό χάνουμε την ελπίδα μας. Ωστόσο, εμείς θα πρέπει να συνεχίζουμε την προσευχή ακόμα κι αν δεν λαμβάνουμε αυτό που ζητάμε. Αλλά ακόμα και όταν το λάβουμε, να ευχαριστούμε τον Θεό για όσα έχουμε και να μην τα θεωρούμε δεδομένα. Για να ακούσει ο Θεός την προσευχή μας οφείλουμε να την ακούμε εμείς οι ίδιοι πρώτα και να είμαστε ολοκληρωτικά αφοσιωμένοι σε αυτήν με όλη μας την ψυχή γιατί μόνο έτσι θα είναι αληθινή! Μπορούμε να προσευχόμαστε οπουδήποτε και οποτεδήποτε χωρίς όρια καθώς η προσευχή είναι μία πράξη ελευθερίας. Πρέπει να αγαπάμε τον Θεό αλλά ταυτόχρονα να αγαπάμε και τους ανθρώπους για να δημιουργήσουμε μία ειλικρινή σχέση μαζί Του. Το μόνο που μετρά για το πετύχουμε αυτό είναι η δύναμη της θέλησης και η ταπεινότητα.

Κατερίνα

# data[].attributes.body
Η προσευχή αποτελεί ενεργή προσπάθεια να επικοινωνήσει ο άνθρωπος με μια θεότητα ή πνεύμα, περιλαμβανομένου του μονοθεϊστικού Θεού, με τους Αγίους, με θεούς που είναι μέρος ενός πανθέου ή με άλλους. Περιλαμβάνει την προσφορά αίνου, την υποβολή αιτημάτων (δεήσεων), την εξομολόγηση αμαρτιών ή απλά την έκφραση των σκέψεων και των συναισθημάτων. Οι λέξεις μιας προσευχής μπορεί να αποτελούνται από συγκεκριμένους ύμνους ή ξόρκια, ή να αποτελούν αυθόρμητη λεκτική διατύπωση του ατόμου.
Όσον  αφορά τον τρόπο προσευχής, σύμφωνα με το κείμενο στην σελίδα 21, όπου κι αν βρίσκεσαι πρέπει να προσεύχεσαι χωρίς να αναζητάς συγκεκριμένο τόπο  αφού το μόνο που χρειάζεται για μια σωστή προσευχή είναι η εσωτερική διάθεση και η σκέψη. Ακόμη,  όσον αφορά τον τρόπο προσευχής πρέπει να είναι ασταμάτητη και συνεχής είτε λάβεις αυτό που ζητάς από τον Θεό είτε όχι.
Μαρία-Νικολέττα Γασπαρινάτου.

# data[].attributes.headline
Απάντηση στην δραστηριότητα1 ( εδώ μπορείτε να αναρτάτε τα άρθρα σας)

# data[].attributes.subject
Απάντηση στην δραστηριότητα1 ( εδώ μπορείτε να αναρτάτε τα άρθρα σας)

# data[].attributes.headline
Απάντηση στην δραστηριότητα 2

# data[].attributes.subject
Απάντηση στην δραστηριότητα 2

# data[].attributes.headline
Εργασία από Αγγελίνα και Μαρία Α'3

# data[].attributes.subject
Εργασία από Αγγελίνα και Μαρία Α'3

# data[].attributes.body
Σε αυτό το κείμενο μαθαίνουμε ποτέ, που και γιατί προσεύχεται ο Χριστός. Συγκεκριμένα ο Χριστός προσεύχεται σε ήσυχα και απομακρυσμένα μέρη, μακριά από τους μαθητές του και τον υπόλοιπο κόσμο. Προσεύχεται όποτε νιώσει την ανάγκη να επικοινωνήσει με τον πατέρα του, γιατί θέλει να πάρει από αυτόν κουράγιο και να Του ζητήσει βοήθεια!!

# data[].attributes.body
Μεσα απο το κειμενο φαινεται η αναγκη του ανθρωπου να επικοινωνησει με τον θεο. Μεσα απο την πιστη ο ανθρωπος νιωθει εσωτερικη ηρεμια διοτι εχει την αναγκη τακτικα να επικοινωνει μαζι του μεσω της προσευχης.

# data[].attributes.headline
''Όπως των αγίων η προσευχή''

# data[].attributes.subject
''Όπως των αγίων η προσευχή''

# data[].attributes.body
Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, στο λόγο του ''Είς την επίλυση της Χαναναίας'' αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει εμείς οι άνθρωποι, να απευθυνόμαστε στο Θεό, πως εμείς οι άνθρωποι , πρέπει να προσευχόμαστε.
Σε πρώτο επίπεδο, ο Άγιος μας προτρέπει να ζητούμε από τον ύψιστο, οτιδήποτε θέλουμε, να τον ικετεύουμε. Εν συνεχεία, ο ένας εκ των τριών ιεραρχών, μας θέτει ως προυπόθεση για την πραγματοποίηση των ευχών μας, την ουσιώδη συγκέντρωση αλλά και την αντίληψη των λεγόμενών μας την ώρα κατά την οποία προσευχόμαστε. Σε άμεση συνάρτηση με αυτό, μας παροτρύνει, ακόμα κι αν οι προσευχές μας, εκ των προτέρων, δεν εισακούσθηκαν, να προσευχηθούμε ακόμα πιο πολύ, πιό βαθιά για να λάβουμε ό,τι ζητούμε^. και όταν εν τέλει το λάβουμε, να προσευχηθούμε και πάλι και να ευχαριστήσουμε το Θεό για την εκπλήρωση των δικών μας ευχών. Τέλος ο άγιος αναφέρει πως δεν υφίσταται συγκεκριμένος τόπος προσευχής, αλλά ο καθένας μας, έχει τη δυνατότητα να προσευχηθεί ατομικά οπουδήποτε και αν εκείνος βρίσκεται.

Π.Κ.  (7οΓΕ.Λ.Π.    Α'2)

# data[].attributes.headline
Προσευχή αδιάλειπτη

# data[].attributes.subject
Προσευχή αδιάλειπτη

# data[].attributes.body
Ο άνθρωπος έχει ανάγκη ψυχικής επικοινωνίας με τους συνανθρώπους του, τον εαυτό του αλλά κυρίως με τον Θεό. Ο τρόπος επικοινωνίας με τον δημιουργό είναι η προσευχή. Είναι ύψιστο αγαθό που πρέπει να πραγματοποιείται κατά  το πρέπον . Πρέπει να είναι αδιάλειπτη και να γίνεται όχι με το νου, όχι με το στόμα αλλά με την καρδιά. Αιτούμαστε στον Κύριο, ελπίζουμε να εισακουσθούμε, δεν σταματάμε την προσευχή μας ακόμα και να  ικανοποιηθούν τα αιτήματα μας. Ο Θεός είναι μας είναι απών-παρών. ΟΙ άνθρωποι λόγω της φύσης του θεωρούν ότι ο Θεός πρέπει να είναι είναι εκεί πάντα για αυτούς,. Πρέπει όμως να κάνουμε την υπέρβαση, είμαστε παιδιά του και πάντα μας φροντίζει ακόμα και με την απουσία του. Προσευχή αδιάλειπτη και χωρίς ανταλλάγματα. Προσευχή  με σύνεση, υπομονή και αγάπη, Προσευχή με τα μάτια της καρδιάς μας για την επικοινωνία μας με τον Κύριο μας.
Ο Θεός μας θέλει να μας ακούει και ο μόνος τρόπος μας είναι η προσευχή.
Σοφία Μ.

# data[].attributes.headline
Προσευχή: Ο βασικότερος τρόπος επικοινωνίας των Αγίων

# data[].attributes.subject
Προσευχή: Ο βασικότερος τρόπος επικοινωνίας των Αγίων

# data[].attributes.body
Η άμεση επικοινωνία των ανθρώπων και των Αγίων με το Θεό επιτυγχάνεται με την παράκλησή τους σε Αυτόν. Αυτό γίνεται με τον πιο διαδεδομένο τρόπο που δεν είναι άλλος από την προσευχή. Πρόκειται για μία βασική πτυχή της πνευματικής ζωής. Είναι ο μυστικός αγωγός(καλώδιο) που συνδέει τον άνθρωπο με τον δημιουργό του και οι λέξεις της αποτελούνται από συγκεκριμένους ύμνους ή ξόρκια ή αποτελούν αυθόρμητη λεκτική διατύπωση του ατόμου. Σύμφωνα με τον Ιωάννη το Χρυσόστομο ο κάθε άνθρωπος οφείλει να έχει πίστη και να επιμένει καθ'όλη τη διάρκεια της επίκλησης, αφού στο τέλος ο Θεός πάντα μας ακούει. Εν τέλει, η προσευχή μπορεί να παρομοιασθεί με ένα βέλος που είναι φτιαγμένο να πετύχει το στόχο του και να περάσει πολλά εμπόδια με την προϋπόθεση ότι θα εκτοξευθεί από γέρο τόξο και σταθερό χέρι, άρα αυτό που χρειάζεται είναι η άνθρωποι να έχουν θέληση και πίστη.

Θεοδοσία, Χρήστος

# data[].attributes.headline
Στις ημέρες μας η πρ

# data[].attributes.body
Στις ημέρες μας η προσευχή είναι απαραίτητη για τον άνθρωπο.Σύμφωνα με τον Ιωάννη Χρυσόστομο,δεν πρέπει να σταματάμε την προσευχή,μόνο όταν μας δοθεί  εκείνο που ζητάμε.Ωστόσο ακόμα και άμα ικανοποιηθεί το αίτημα μας πρέπει και πάλι να εξακολουθήσουμε να προσευχόμαστε,είτε βρισκόμαστε στον δρόμο,είτε βρισκόμαστε στο κρεβάτι. Όπως μας λέει ο Αντώνιος Σουρόζ πρέπει κάποιες φορές να παραδεχτούμε ότι ο Θεός είναι απών.Συχνά νιώθουμε την ανάγκη να αρχίσουμε να προσευχόμαστε για να κάνουμε τον Θεό να φανερωθεί.Ύστερα,μια συνάντηση με τον Θεό είναι μια πράξη ελευθερίας στην οποία ο Θεός έχει τον έλεγχο.
Παναγιώτης

# data[].attributes.headline
Η δύναμη της προσευχής

# data[].attributes.subject
Η δύναμη της προσευχής

# data[].attributes.body
Η προσευχή είναι ιδιαίτερα σημαντική για έναν άνθρωπο, για αυτό θα πρέπει να είναι και ιερή.Δεν πρέπει να προσευχόματε μόνο οταν ζητάμε κάτι απο τον Θεό, καθώς η σχέση Θεού και ανθρώπου πρεπει να είναι αμοιβαία και χωρις ανταλλάγματα. Επιπλέον δεν υπάρχει συγκεκριμένος τόπος προσευχης, αρκεί η προσευχή να γίνεται με προσήλωση και ουσιαστική αγάπη για τον Θεό. Ο Θεός δεν μας προσφέρεται όταν δεν είμαστε σε θέση να νιώσουμε την παρουσία Του, αλλά εμείς πρέπει να Τον καρτερούμε με σεβασμό και υπομονή. Εάν λοιπόν αγαπήσουμε πραγματικά τον Θεό, προσευχόμαστε καθημερινά σε Εκείνον με δέος και ελέγχουμε τις αδυναμίες του χαρακτήρος μασ, το μόνο σίγουρο είναι πως ο Θεός θα βρίσκεται για πάντα και κάθε στιγμή διπλα μας.
Δήμητρα  Αλεξίου

# data[].attributes.headline
Φαίνεται μέσα από τα

# data[].attributes.body
Φαίνεται μέσα από τα κείμενα πως η επικοινωνία με τον Θεό κάνει τον άνθρωπο να νιώθει εσωτερική γαλήνη και ηρεμία. Είναι απαραίτητο να πω πως ο κάθε άνθρωπος πρέπει να προσεύχεται και να μην χάνει την πίστη προς τον Θεό γιατί ακόμα και αν βρισκόμαστε σε μια δύσκολη κατάσταση και νομίζουμε ότι ο θεός απουσιάζει δεν πρέπει να χάνουμε την πίστη μας γιατί ο Θεός δεν απουσιάζει είναι εκεί ακόμα και αν εμείς δεν το καταλαβαίνουμε.
ΓΕΩΡΓΙΤΣΌΠΟΥΛΟΣ ΓΙΏΡΓΟΣ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΛΑΤΑΡΑΣ

# data[].attributes.headline
Προσευχη part2

# data[].attributes.subject
Προσευχη part2

# data[].attributes.body
Με λιγα λογια ειναι απαραιτητη η πιστη και η επικοινωνια καθως σε μια τοσο δυσκολη εποχη οπως τωρα πρεπει να πιστευουμε και να μιλαμε με τον θεο. ΥΓ ΛΕΞ ΤΓΚ ΜΟΝΟ

# data[].attributes.headline
Η προσευχή του Ιησού στον Θεό-Πατέρα

# data[].attributes.subject
Η προσευχή του Ιησού στον Θεό-Πατέρα

# data[].attributes.body
Ο Χριστός επικοινωνεί με τον Θεό-Πατέρα διότι δεν ήθελε να αποφύγει το σταύρωμα.

# data[].attributes.headline
Με αφορμή τα διαδικτ

# data[].attributes.body
Με αφορμή τα διαδικτυακά μαθήματα των θρησκευτικών γράφω ένα άρθρο σχετικά με το πότε, πώς και γιατί προσευχόταν ο Ιησούς. Αρχικά ο Χριστός προσευχόταν σε έρημα μέρη, μόνος του, με το κεφάλι στο έδαφος και επικοινωνούσε με τον πατέρα του και του ζητούσε δύναμη για να φέρει εις πέρας το θέλημα του Θεού. Τέλος, ο Χριστός προσευχόταν γιατί όποιος ζητάει λαμβάνει , όποιος ψάχνει βρίσκει και οποίος χτυπά του ανοίγεται. ΓΕΩΡΓΙΤΣΌΠΟΥΛΟΣ ΓΙΏΡΓΟΣ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΛΑΤΑΡΑΣ

# data[].attributes.body
Μέσα από τα κείμενα των δύο πατέρων της εκκλησίας μας καταλαβαίνουμε καλύτερα την έννοια της προσευχής. Συγκεκριμένα, καταλαβαίνουμε ότι πρέπει να έχουμε υπομονή και να αφοσιωνομαστε πραγματικά σε αυτό που ζητάμε και να μην χάνουμε τις ελπίδες μας αν δεν το λάβουμε αμέσως από τον Θεό. Επίσης, καταλαβαίνουμε ότι ένας άνθρωπος πρέπει να αγαπάει τον εαυτό του αλλά και να τον ξεχνάει ώστε να μπορεί να προσεύχεται και να συγκεντρώνεται στην επιθυμία του και στον ίδιο τον Θεό. Επιπροσθέτως, ενημερωνόμαστε για το ότι ο Θεός είναι πάντα κοντά μας όταν προσευχόμαστε και ακούει τις επιθυμίες μας ακόμα και αν δεν μας φανερώνεται ή δεν τις πραγματοποιεί αμέσως. Εμείς όμως πρέπει να κατανοούμε την απουσία Του και να συνεχίσουμε την προσπάθεια. Τα παραπάνω μας δείχνουν τον ρόλο της προσευχής στην επικοινωνία μας αλλά και στην σχέση μας με τον Θεό.

# data[].attributes.headline
H ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΣΤΑΥΡΩΣΗ

# data[].attributes.subject
H ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΣΤΑΥΡΩΣΗ

# data[].attributes.body
Ο Χριστός σαν θεάνθρωπος που ήταν είχε αδυναμίες, όπως όλοι οι άνθρωποι. Λύγισε λίγο πριν την σύλληψή του και απομακρύνθηκε από το πλήθος και του μαθητές του για να απομονωθεί και να προσευχηθεί στον Θεό. Σε αυτήν λοιπόν την ερημιά, όπως άλλωστε έκανε πάντα, έπεσε με το πρόσωπο στην γη και με αγωνία προσευχόταν για πολλή ώρα. Αυτό δεν είναι εξάλλου, το πραγματικό νόημα της προσευχής; << Πατέρα, παρελθέτω απ εμού το ποτήριον τούτο>>. <<Ας γίνει το θέλημα Σου και όχι το δικό μου>> συμπλήρωσε αντλώντας δύναμη από την προσευχή και την επικοινωνία με τον Πατέρα Του.Έτσι μπόρεσε να ξεπεράσει μία στιγμή αδυναμίας και απόγνωσης.
Αλεξίου Δήμητρα

# data[].attributes.headline
→ Απάντηση στην 2η δραστηριότητα( σελίδα 23).

# data[].attributes.subject
→ Απάντηση στην 2η δραστηριότητα( σελίδα 23).

# data[].attributes.body
Αφού επεξεργαστηκαμε το κείμενο στη σελίδα 23 με τίτλο: Ο Χριστός προσεύχεται, το οποίο είναι από το σχολικό βιβλίο της Β' Γυμνασίου, συμπεραίνουμε πολλά πράγματα για:
→το που
→ το πότε
→το πως και
→το γιατί
Ο Χριστός προσευχόταν σκυφτός με το κεφάλι στραμμένο στη γη και έλεγε αυτά τα λόγια: «πατέρα μου,αν είναι δυνατόν, ας μην πιω αυτό το ποτήρι όμως ας μη γίνει το δικό μου θέλημα αλλά το δικό σου». Αυτό το έκανε διότι πίστευε ότι «όποιος ζητάει λαμβάνει και όποιος ψάχνει βρίσκει και όποιος χτυπά του ανοίγεται» όπως αναφέρει και ο στίχος 8 του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου .Το νόημα αυτού του στίχου είναι ότι όταν κάποιος έχει πίστη και υπομονή στην προσευχή και στον Θεό, θα ανταμειφθεί με αυτά που ζητάει.
~•Μελίνα•~
~•Λίνα•~
Από το τμήμα Α5

# data[].attributes.headline
' Η προσευχή ως σχέση και επικοινωνία με τον Θεό στην Ορθόδοξη Πίστη. '

# data[].attributes.subject
' Η προσευχή ως σχέση και επικοινωνία με τον Θεό στην Ορθόδοξη Πίστη. '

# data[].attributes.body
Μέσα από τα δύο κείμενα κατανοούμε το γεγονός ότι η προσευχή παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην επικοινωνία και στην σχέση με τον Θεό. Κατ’ αρχάς, χρειάζεται να νιώθεις τα λόγια της προσευχής και να συνεχίζεις να προσεύχεσαι ακόμα και όταν λάβεις αυτά που ζητάς και να ευχαριστήσεις τον Θεό γι’ αυτό. Επιπλέον, δεν πρέπει να σταματήσεις όταν ο Θεός δεν σου ανταποκρίνεται και συχνά σου εμφανίζεται και δεν το καταλαβαίνεις γιατί ίσως κλονίσει τις αξίες σου. Εν τέλει, θα μπορούσες να επωφεληθείς από την απουσία του Θεού και να κρίνεις ο ίδιος τον εαυτό σου αλλά να συνεχίσεις να Τον αγαπάς και να υπομένεις.
Λίνα

# data[].attributes.headline
Μέσα από τα κείμενα 

# data[].attributes.body
Μέσα από τα κείμενα αυτά μπορουμε να καταλάβουμε την πραγματικη αξία της προσευχης. Η προσευχη είναι μια υπόθεση μεταξυ εμάς και του Θεου. Εμείς ζητουμε και ο θεος προσφερει. Πολλές φορές όμως φαίνεται να απαιτούμε πολλά περισοτερα από όσα προβλεπονται η πολλα διαφορετικά. Καλυτερα θα ήταν αν αντιλαμβανόμαστε τα όσα μας παρεχει ο θεος και να μην έχουμε κάποιο παραπονο η να πιστευουμε πως οι προσευχες μας δεν πιανουν τόπο. Όλα αυτά τα καθημερινά απλά που έχουμε είναι το πραγματικο και ουσιαστικό δώρο για το οποίο πρεπει να ευγνομωνουμε. Μας παρεχει την αγάπη και τους συνανθρώπους μας. Ο θεος ακουει τις προσευχες μας φροντίζει για εμάς!

# data[].attributes.headline
ΠΡΟΣΕΥΧΗ: TO ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ << ΕΡΓΑΛΕΙΟ>> ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ  ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ..

# data[].attributes.subject
ΠΡΟΣΕΥΧΗ: TO ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ << ΕΡΓΑΛΕΙΟ>> ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ  ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ..

# data[].attributes.attachment_link.title
Η προσευχή είναι ο  κύριος  δίαυλος με τον Θεό

# data[].attributes.headline
O Χριστός προσεύχεται.

# data[].attributes.subject
O Χριστός προσεύχεται.

# data[].attributes.body
Λίγο πριν από την σταύρωση Του η φήμη Του απλωνόταν όλο και περισσότερο και πλήθος ανθρώπων πήγαιναν κοντά Του και του ζητούσαν απεγνωσμένα να τους θεραπεύσει από τις ασθένειες τους.Ωστόσο, εκείνος αποσυρόταν σε ερημικά μέρη προκειμένου να προσευχηθεί στον πατέρα Του.Λίγες ώρες πριν από την σύλληψη Του,ο Χριστός απομακρύνθηκε από τους μαθητές Του για να προσευχηθεί.Έπεσε με το πρόσωπο στη γη.Ήξερε το μαρτύριο που πρόκειται να περάσει και παρακάλεσε τον πατέρα Του να μειώσει τον τρόπο με τον οποίο θα οδηγηθεί στον θάνατο..Εκείνη όμως την στιγμή έφτασαν στον χώρο εκείνο  οι στρατιώτες οι οποίοι τον συνέλαβαν και στην συνέχεια τον οδήγησαν στην Σταύρωση.
Παναγιώτης.

# data[].attributes.headline
Η προσευχή ως επικοινωνία

# data[].attributes.subject
Η προσευχή ως επικοινωνία

# data[].attributes.body
Ποιος είναι αλήθεια ο πραγματικός ρόλος της προσευχής; Και πώς ο άνθρωπος προσεγγίζει τον Θεό αποτελεσματικά; Τα κείμενα του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου και του Αντωνίου του Σουρόζ θα μας προσφέρουν σαφείς και αξιόπιστες απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά.
Είναι προφανές ότι η προσευχή πρέπει να είναι ασταμάτητη, να πραγματοποιείται σε κάθε τόπο και χρόνο, με όποιον τρόπο είναι αυτή δυνατή. Εάν η προσευχή αντιμετωπίζεται ως μία απλή καθημερινή και ''μίζερη'' πράξη, έτσι δεν έχει ουσία, άρα δεν υπάρχει και ανταπόκριση από τον Θεό. Οφείλουμε να αντιμετωπίζουμε την προσευχή ως ένα μέσο επικοινωνίας, κατά το οποίο εμείς ως άνθρωποι θα έχουμε μια φαινομενικά έστω μονομερή σχέση με τον Θεό. Κι όμως, αν επιτύχουμε αυτό κατά την διάρκεια της ζωής μας, τότε θα επιτύχουμε ταυτόχρονα και την συνάντηση με τον Θεό.
Εν κατακλείδι, όπως είπε και ο ίδιος ο Ιησούς, πρέπει να ζητούμε για να μας δοθεί, να ψάχνουμε για να βρούμε. Γιατί όποιος ζητά του δίνεται και όποιος ψάχνει, βρίσκει. Είμαστε όμως υποχρεωμένοι να ευχαριστούμε για αυτά που μας δόθηκαν και να ακολουθήσουμε και εμείς το παράδειγμα Του.
Γιώργος Κ.
Α2

# data[].attributes.headline
"Ο Χριστός προσεύχεται"

# data[].attributes.subject
"Ο Χριστός προσεύχεται"

# data[].attributes.body
Καθώς διαβάζουμε τους στίχους αυτούς, καταλαβαίνουμε πως ο Ιησούς κατέφευγε συχνά σε απόμερα μέρη για να προσευχηθεί και να έρθει σε επαφή με τον Επουράνιο Πατέρα του. Συνειδητοποιούμε πως ο άνθρωπος αυτός τέθει ως πρώτη προτεραιότητα να επικοινωνήσει μέσω της προσευχής. Επιπλέον μας δείχνει μέσα από τα λεγόμενα του τις πράξεις που θα έπρεπε να πραγματοποιούνται από εμάς σήμερα, που πολλές φορές μάλιστα παραλείπουμε ακόμα και τα στοιχειώδη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι φράσεις {Ζητάτε και θα σας δοθεί, ψάχνετε και θα βρείτε, χτυπάτε και θα σας ανοιχτεί. Γιατί όποιος ζητάει λαβαίνει και όποιος ψάχνει βρίσκει και όποιος χτυπά του ανοίγεται...} κατά τις οποίες εκφράζονται όροι και ενέργειες που θα έπρεπε να τηρούμε και σήμερα. Γενικότερα με τα συμφραζόμενα αυτά, πρέπει να θεωρήσουμε πως ο Ιησούς προσευχόταν για τον ίδιο αλλά και για τον συνάνθρωπο, καθώς γνωρίζουμε πως θυσιάστηκε για εμάς. Με λίγα λόγια, ο Ιησούς συγκέντρωνε δυνάμεις και επιθυμίες για να εκφράσει στην προσευχή του, κάνοντας τον έτσι ένα αξιόλογο θρησκευτικό πρόσωπο και πρότυπο το οποίο θα πρέπει και εμείς να ακολουθήσουμε πιστά.
Μαρία
(Ά2 / 7ο ΓΕ.Λ.Π)

# data[].attributes.headline
Η προσευχή και η επικοινωνία μας με τον Θεό 

# data[].attributes.subject
Η προσευχή και η επικοινωνία μας με τον Θεό 

# data[].attributes.body
Σύμφωνα με τα κείμενα στις σελίδες 21,22 καθώς και από το λήμμα της Βικιπαίδειας ,αντλούμε πολλές πληροφορίες για την προσευχή. Προσευχή, αρχικά, είναι η προσπάθεια του ανθρώπου να επικοινωνήσει με τον Θεό και στόχος της είναι να συνδέει τον άνθρωπο με την ευλογία Του αλλά και να φέρνει την αίσθηση της ύπαρξης του θεού καθώς αντανακλά την εικόνα Του όπως πηγάζει από τις γραφές. Σύμφωνα με τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο, η προσευχή είναι μία πράξη λατρείας που λαμβάνει χώρα σε οποιοδήποτε μέρος αρκεί να υπάρξει θέληση της ψυχής για την επικοινωνία με τον Θεό. Επίσης, κατά τον Αντώνιο του Σουρόζ, η συνάντηση με τον θεό είναι δυνατή όταν η αγάπη του προσευχόμενού είναι τόσο δυνατή που μπορεί να ξεχνά και να αποσπάται από τον εαυτό του και να στρέφεται ολοκληρωτικά προς τον Θεό. Όταν προσευχόμαστε πρέπει να εστιάζουμε μόνο στην σχέση μας με τον θεό και να μην αποσπάται η προσοχή μας, αρκεί να προσευχόμαστε από τα βάθη της ψυχής μας. Ουσιαστικά η προσευχή είναι η συνάντηση με τον θεό, δηλαδή μία πράξη ελευθερίας και ευφορίας κατά την οποία πρέπει να είμαστε ταπεινοί και να μπορούμε να υπομένουμε ακόμα και να επωφελούμαστε από την απουσία του Θεού. Τέλος, η προσευχή είναι σαν το βέλος, δηλαδή έχει τη δυνατότητα να ικανοποιήσει και να φτάσει στον στόχο της μόνο όταν εκτοξευτεί από δυνατά χέρια δηλαδή ισχυρές και δυναμικές ψυχές.
Σοφία Κ.(Α2)

# data[].attributes.headline
Η προσευχή του Ιησού Χριστού 

# data[].attributes.subject
Η προσευχή του Ιησού Χριστού 

# data[].attributes.body
Από τα κείμενα που διαβάσαμε στην σελίδα 23 καταλαβαίνουμε ότι ο Ιησούς Χριστός κατέφευγε συχνά σε απομακρυσμένες και απόμερες τοποθεσίες, για να προσευχηθεί.  Η προσευχή του Χριστού τον έφερνε σε επαφή και επικοινωνία με τον επουράνιο πατέρα Του, δηλαδή τον Θεό. Προσευχόταν για πολλή ώρα και η αγωνία τον κυρίευσε. Παρακαλούσε τον πατέρα του να μην πραγματοποιήσει το θέλημα του(του Ιησού)αλλά να πραγματοποιηθεί το θέλημα του Πατέρα. Στα λόγια Του τονίζονται πολλές από τις πράξεις που θα έπρεπε να πραγματοποιούνται από τους ανθρώπους,όπως το να προσφέρουμε απλόχερα στους άλλους. Η προσευχή του έδινε δύναμη να συνεχίσει το έργο Του αλλά και σιγουριά ότι μία μέρα η δύναμη του Θεού θα επικρατήσει.
Σοφία Κ.(Α2)

# data[].attributes.headline
Η προσευχή στην ζωή του Χριστού.

# data[].attributes.subject
Η προσευχή στην ζωή του Χριστού.

# data[].attributes.body
Ο Ιησούς παρά το γεγονός ότι ήταν συνεχώς απασχολημένος με τα πλήθη τηρούσε απαρέγκλιτα την συνήθεια του να παίρνει χρόνο και να αποσύρεται σε ερημικά μέρη για να προσευχηθεί. Ακόμα και την στιγμή που γνωρίζει ότι πλησιάζει μια πολύ δύσκολη ώρα απαντά με προσευχή. Βλέπουμε ότι επίσης στην προσευχή του εξέφρασε την επιθυμία του στο Θεό αλλά την ίδια στιγμή ζήτησε να γίνει το θέλημα του Θεού έστω και αν αυτό ήταν αντίθετο από αυτό που Εκείνος επιθυμούσε. Αυτό σημαίνει ότι ακόμα και αν γνώριζε ότι δεν θα ήταν θέλημά Του  αυτός έκανε την προσευχή Του. Το ίδιο διδάσκει και σε εμάς, να κάνουμε δηλαδή την προσευχή μας, να γνωστοποιούμε στον Θεό τις επιθυμίες μας χωρίς να σημαίνει αυτό ότι ο Θεός θα τις πραγματοποιήσει.
Σοφία Μ.(Α2)

# data[].attributes.headline
«Η Προσευχή του Ιησού»

# data[].attributes.subject
«Η Προσευχή του Ιησού»

# data[].attributes.body
Σύμφωνα με το κείμενο στην σελίδα 23 του σχολικού μας βιβλίου ο Χριστός φαίνεται πως είχε έναν ιδιαίτερο τρόπο να προσεύχεται προς τον Θεό. Αρχικά, επέλεγε να προσεύχεται είτε πολύ νωρίς το πρωί είτε πολύ αργά το βράδυ και σε ερημικά μέρη προκειμένου να αποφύγει την πολυκοσμία και να επικαλεστεί τον Θεό με γαλήνη μιας και η φήμη του εκείνη την εποχή ήταν ευρέως διαδεδομένη. Στη συνέχεια, όπως παρουσιάζεται μέσα από το συγκεκριμένο κείμενο, ο Χριστός προσευχόταν πάντα γονατιστός και με σκυμμένο το κεφάλι στο έδαφος. Τέλος, αναφέρεται ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα προσευχής του Ιησού προς τον Θεό το οποίο είναι το εξής:«Πατέρα μου, αν είναι δυνατόν, ας μην πιω από αυτό το ποτήρι· όμως ας μη γίνει το δικό μου θέλημα αλλά το δικό σου» και επιπλέον προσθέτεται η φράση «Ζητάτε και θα σας δωθεί, ψάχνετε και θα βρείτε, χτυπάτε την πόρτα και θα σας ανοιχτεί» εννοώντας πως με λίγη υπομονή, επιμονή και πίστη ο καθένας μπορεί να ανταμοιφθεί.

Χρήστος, Θεοδοσία

# data[].attributes.headline
Ο επικοινωνιακός ρόλος της προσευχής

# data[].attributes.subject
Ο επικοινωνιακός ρόλος της προσευχής

# data[].attributes.body
Η προσευχή αποτελεί τρόπο επικοινωνίας των συναισθημάτων, των σκέψεων και του ασυνείδητου του ανθρώπου με μία θεϊκή μορφή. Μέσα από την προσευχή αποκαλύπτεται η αγωνία και η προφανής αδυναμία του ανθρώπου, να υφίσταται και να χειραφετείται, να είναι ελεύθερος, καθώς έχει ανάγκη την καθοδήγηση και την πίστη πως κάτι ανώτερο χειρίζεται αυτόν και το μέλλον του, μη μπορώντας να λάβει την αποκλειστική ευθύνη των πράξεών του και ταυτόχρονα να πράξει με γνώμονα την επιθυμία και την επιλογή του. Τίθεται εν ολίγοις σε μία διαδικασία υποταγής.

Για τους πιστούς, η προσευχή είναι ένας δεσμός με το ανώτερο ον, κάτι που φαίνεται να έχει ως αποτέλεσμα την σιγουριά και την ασφάλεια του ανθρώπου, που του εξασφαλίζει την κοινή πορεία με την θεϊκή ύπαρξη και τον φέρνει πιο κοντά σε αυτήν. Στην προκειμένη περίπτωση, οι πιστοί λαμβάνουν ως αντάλλαγμα την πνευματική αρτίωση, ερχόμενοι όλο και πιο κοντά με την αποκρυστάλλωση της πίστης τους, αποκτώντας κουράγιο, δύναμη και προσήλωση των θρησκευτικών τους ιδανικών

Εν κατακλείδι, ίσως η προσευχή αντικατοπτρίζει την σχέση που θα μπορούσαμε να έχουμε με τους γύρω μας, μία σχέση εμπιστοσύνης, αλληλεγγύης, μη κερδοσκοπικής, αλλά αφαιρώντας το στάδιο της υποτέλειας της ανθρώπινης δραστηριότητας και δημιουργίας.

Νικόλας Γ.
Άννα Μπ.
Α΄3

# data[].attributes.headline
 '' Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ ''     {ΛΥΔΙΑ ΦΛ. Α5}

# data[].attributes.subject
 '' Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ ''     {ΛΥΔΙΑ ΦΛ. Α5}

# data[].attributes.body
Μελετώντας το ομότιτλο κείμενο στη σελίδα 23 του σχολικού μας βιβλίου αντλούμε πληροφορίες για το πότε, το πώς και το γιατί προσευχόταν ο Ιησούς. Σημαντικό είναι να αναφέρουμε ότι σύμφωνα με την ορθόδοξη πίστη και λατρεία, ο Χριστός είναι Θεάνθρωπος καθώς στο πρόσωπό του ενώθηκαν οι δύο τέλειες φύσεις, η θεία και η ανθρώπινη. Σύμφωνα με το κείμενο, ο Ιησούς Χριστός επέλεγε να προσεύχεται τις πρώτες πρωινές ώρες, πριν ακόμα φέξει. Επιπρόσθετα, κατέφευγε σε ερημικά και απόμακρα μέρη, όπως σε κορυφές βουνών, προφανώς για να μπορεί να προσεύχεται αναπόσπαστα και με προσήλωση για να επιτευχθεί πλήρως η επικοινωνία του με τον Θεό. Ακόμα πληροφορούμαστε ότι παρ' όλη τη φήμη και το πλήθος των ανθρώπων που τον ακολουθούσε, εκείνος συνέχιζε να αποσύρεται σε ερημικά μέρη προκειμένου να πραγματοποιήσει την προσευχή του. Καταληκτικά, προσευχόταν για πολλή ώρα με το πρόσωπο στραμμένο στη γη .   ΛΥΔΙΑ ΦΛ. Α5 7ο ΓΕΛ

# data[].attributes.headline
Ο Χριστός προσεύχεται 

# data[].attributes.subject
Ο Χριστός προσεύχεται 

# data[].attributes.body
Μέσω του συγκεκριμένου κειμένου ενημερώνομαστε για τον τρόπο προσευχής του Χριστού. Εκείνος, "καταφεύγει" σε ερημικά και ήσυχα μέρη χωρίς να περιτριγυρίζεται από πλήθος ανθρώπων ώστε να προσεύχεται στον Θεό όποτε το έχει ανάγκη. Πέφτει στην γη με το πρόσωπο του και Τον παρακαλά για το καλύτερο παίρνοντας κουράγιο και δύναμη να συνεχίσει.
Α2 Αλεξία

# data[].attributes.headline
Θρησκευτικα 

# data[].attributes.subject
Θρησκευτικα 

# data[].attributes.body
Πατερ ημων ο εν τις τις ουρανοις .Απο την αρχαιοτητα η ανθρωποι πιστευαν σε καποιον θεο .Ο θεος στον οποιο πιστευω εγω ειναι εκ των προτερων ο Ιησους Χριστος αλλα και ολιγον ο DIEGO ARMANDO MARADONA.Η ζωη του ηταν σαν παραμυθι . Οι δαιμονες που τον κυνηγουσαν τον κατεστρεψαν .
Α ΛΥΚΕΙΟΥ 7ο ΓΕΛ ΠΑΤΡΑΣ

# data[].attributes.headline
ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥ

# data[].attributes.subject
ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥ

# data[].attributes.body
Άγιοι Απόστολοι , εσεις κηρύξατε σ' όλη την οικουμένη τη γνώση της αγάπης του Θεού . Και η αμαρτωλή ψυχή μου γνώρισε αυτή την αγάπη με το ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ .Και το ποθώ και σας παρακαλώ να δεηθείτε στον Κύριο να ανανεώσει για μένα τη δωρεά τπυ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ,το οποίο γνωρίζει η ψυχή μου ,και εγώ θα προσεύχομαι για όλο τον κόσμο,ώστε να έλθει η ειρήνη στη γη
ΝΙΚΟΛΑΟΣ Λ. Α3 7ο ΓΕΛ

# data[].attributes.headline
ΠΡΟΣΕΥΧΗ; Ο ΤΡΟΠΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ [ ΦΛ. ΛΥΔΙΑ Α5 ]

# data[].attributes.subject
ΠΡΟΣΕΥΧΗ; Ο ΤΡΟΠΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ [ ΦΛ. ΛΥΔΙΑ Α5 ]

# data[].attributes.body
Μελετώντας τα κείμενα στις σελίδες 21,22 του σχολικού μας βιβλίου καθώς και το λήμμα ''Προσευχή'' της Βικιπαίδεια αντλούμε ποικίλες πληροφορίες για την έννοια και τη σημασία της προσευχής, καθώς και για τον τρόπο προσευχής των αγίων.
Συγκεκριμένα, η προσευχή αποτελεί ενεργή προσπάθεια να επικοινωνήσει ο άνθρωπος με μια θεότητα ή πνεύμα, περιλαμβανομένου του μονοθεϊστικού Θεού και με τους Αγίους.  Περιλαμβάνει την προσφορά αίνου, την υποβολή αιτημάτων (δεήσεων), την εξομολόγηση αμαρτιών ή απλά την έκφραση των σκέψεων και των συναισθημάτων. Οι λέξεις μιας προσευχής μπορεί να αποτελούνται από συγκεκριμένους ύμνους ή να αποτελούν αυθόρμητη λεκτική διατύπωση του ατόμου.
Επιπλέον, από τον λόγο του αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, αντιλαμβανόμαστε τις θέσεις των αγίων όσων αφορά τον τρόπο που θα έπρεπε να προσευχόμαστε. Αναλυτικότερα, ο άγιος Χρυσόστομος πιστεύει πως δεν πρέπει να σταματάμε να προσευχόμαστε όταν ικανοποιούνται τα αιτήματά μας, αλλά να εξακολουθούμε να προσευχόμαστε. Επιπρόσθετα, τονίζει ότι πολλοί άνθρωποι προσεύχονται χωρίς όμως να είναι συγκεντρωμένοι με αποτέλεσμα να μην ακούν ούτε οι ίδιοι την προσευχή τους. Άρα δεν γίνεται να ακούσει ο Θεός την προσευχή μας εάν πρώτα δεν την ακούσει η δική μας ψυχή. Επομένως, πρέπει να προσευχόμαστε διαρκώς, όπου βρεθούμε, και τα μόνα πράγματα που χρειάζονται είναι η εσωτερική μας διάθεση και σκέψη.                                Όσον αφορά τον Αντώνιο του Σουρόζ,  υποστηρίζει πως δεν πρέπει να αποθαρρυνόμαστε από την απουσία του Θεού ορισμένες φορές, καθώς μια συνάντηση με τον Θεό είναι μία πράξη ελευθερίας στην οποία ο Θεός έχει τον έλεγχο. Και μόνο όταν είμαστε ταπεινοί, και συγχρόνως αρχίζουμε να αγαπούμε τον Θεό, είναι που μπορούμε να υπομένουμε, ή ακόμη και να επωφελούμαστε από την απουσία Του.     ΛΥΔΙΑ Φ. Α5 7ο ΓΕΛ

# data[].attributes.headline
ΕΡΓΑΣΙΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ Α5 , ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ ΤΕΠΕΛΙΔΗ

# data[].attributes.subject
ΕΡΓΑΣΙΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ Α5 , ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ ΤΕΠΕΛΙΔΗ

# data[].attributes.body
Η προσευχή για τον κάθε άνθρωπο είναι κάτι μοναδικό και με διαφορετικό νόημα . Πολλοί άνθρωποι θεωρούν την προσευχή ένα μέσο για να επικοινωνήσουν με τον θεό , άλλοι όποτε θέλουν κάτι να καλυτερέψει στην ζωή τους , ενώ άλλοι ένα τρόπο για να τον ευχαριστήσουν . Το γεγονός πως νιώθουν πως η προσευχή με τον θεό τους ενώνει , τους επιφέρει γαλήνη και πολλές φορές ασφάλεια για ένα αύριο το οποίο δεν ξέρουν τι θα συμβεί , παρ΄ όλα αυτά εναποθέτουν τις ελπίδες τους στην πίστη που τους ενώνει με τον θεό . Επιπλέον τους ηρεμεί και τους αποσυνδέει για λίγο από την πιεστική καθημερινότητα τους,  κάνοντάς  τους να αναλογιστούν και να αντιληφθούν πόσο τυχεροί είναι για αυτά που ήδη κατέχουν.

# data[].attributes.headline
Τελικά, τι σημαίνει πρόσωπο και τι προσωπείο;

# data[].attributes.subject
Τελικά, τι σημαίνει πρόσωπο και τι προσωπείο;

# data[].attributes.body
Αυτές οι λέξεις μπορεί να μοιάζουν στην γραφή, αλλά όχι απαραίτητα και στην σημασία.

Το προσωπείο, από την μία δηλώνει κάτι αρνητικό , όπως καταναγκασμό, βαρετή ρουτίνα, κάτι ότι και τόσο ευχάριστο δηλαδή.  Το προσωπείο αποτελεί την έννοια του εγκλωβισμού, του φόβου και κυρίως αυτού του θανάτου, ή του "βιολογικού τερματισμού", καθώς και την ανελευθερία, τον ατομισμό, και την άρνηση της δημιουργίας.

Βέβαια, ο άνθρωπος δεν αποτελείται μόνο από το προσωπείο, που σημαίνει πως κατέχει και θετικά χαρακτηριστικά, ωστόσο, κατέχει και το πρόσωπο, το οποίο εκτός της κοινής του σημασίας, στην Χριστιανοσύνη διακατέχεται από θετική ενέργεια.

Το πρόσωπο λοιπόν αποτελείται από την ελεύθερη βούληση και το δικαίωμα της προσωπικής επιλογής, δεν είναι τέλειο, ούτε ιδιαίτερα διαμορφωμένο, αφού συνεχίζει να εξελίσσεται. Είναι επίσης κίνηση και ζωή αφού ταυτίζεται με την εικόνα του θεού, που επιζητά ιδιαίτερη εργασία μέχρι να φτάσει στην θέωση. Επιπρόσθετα είναι η ελεύθερη δημιουργία διαπροσωπικών σχέσεων, σχέσεις φιλίας και αγάπης, της προόδου.

Συνοψίζοντας, το προσωπείο χαρακτηρίζεται ως ένα από τα ελαττώματα του ανθρώπου, όμως το πρόσωπο έρχεται και ισορροπεί αυτή την σχέση ανάμεσα στα χαρακτηριστικά του ανθρώπου.

Μαρία Μ. Α2, 7ο ΓΕ.Λ Πατρών

# data[].attributes.headline
Η προσευχή για τον κάθε ά

# data[].attributes.body
Η προσευχή για τον κάθε άνθρωπο είναι κάτι μοναδικό και με διαφορετικό νόημα . Πολλοί άνθρωποι θεωρούν την προσευχή ένα μέσο για να επικοινωνήσουν με τον θεό , άλλοι οπότε θέλουν κάτι να καλυτερέψει στην ζωή τους , ενώ άλλοι ένα τρόπο για να τον ευχαριστήσουν . Το γεγονός πως νιώθουν πως η προσευχή με τον θεό τους ενώνει , τους επιφέρει γαληνή και πολλές ασφάλεια για ένα αύριο το οποίο δεν ξέρουν τι θα συμβεί , παρ΄ όλα αυτά αναποθέτουν τις ελπίδες τους στην πίστη που τους ενώνει με τον θεό . Επιπλέον τους ηρεμεί και τους αποσυνδέει για λίγο από την πιεστική καθημερινότητα τους , κάνοντας τους να αναλογιστούν και να αντιληφθούν πόσο τυχεροί είναι για αυτά που ήδη κατέχουν

# data[].attributes.body
Οι Άθλιοι(1862) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Βίκτορος Ουγκώ και αποτελεί ένα από τα δημοφιλέστερα μυθιστορήματα του δεκάτου ενάτου αιώνα. Ασχολείται με τις ζωές αρκετών Γάλλων χαρακτήρων, οι οποίες αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, για μια περίοδο άνω των είκοσι ετών στις αρχές του δεκάτου ενάτου αιώνα.

Το έργο εστιάζει στις προσπάθειες του πρωταγωνιστή Γιάννη Αγιάννη, ενός πρώην καταδίκου, ο οποίος προσπαθεί να επανεντάξει τον εαυτό του στην κοινωνία, και επιπλέον μελετά την επίδραση των πράξεων του ήρωα για χάρη της κοινωνικής αναγνώρισης. Στο μυθιστόρημα εξετάζεται η φύση του καλού και του κακού και ο νόμος σε μία εκτεταμένη ιστορία, που περιλαμβάνει θέματα όπως την ιστορία της Γαλλίας, την πολιτική, το νόμο, τη θρησκεία και τα είδη του έρωτα και της οικογενειακής αγάπης.

# data[].attributes.headline
Άγιος Ιωάννης Κλιμακος

# data[].attributes.subject
Άγιος Ιωάννης Κλιμακος

# data[].attributes.body
Ἐπὶ κλίμαξι κλίμακας πυκνῶς, Πάτερ,

Τὰς σὰς ἀρετὰς θείς, ἔφθασας πόλου μέχρι.

Χαῖρεν Ἰωάννης τριακοστῇ ἐξαναλύων.

Βιογραφία

Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακας γεννήθηκε πιθανότατα το 523 μ.Χ. στη Συρία. Ήταν γιος πλούσιας και ευσεβούς οικογένειας. Σε νεαρή ηλικία, παρακολούθησε ανώτερο κύκλο μορφώσεως, ώστε να διακρίνεται ανάμεσα στους συνομήλικούς του. Εκείνος όμως, ενδιαφερόταν περισσότερο για την προσευχή, τις θεολογικές μελέτες, την συγγραφική εργασία και την άσκηση. Πήγε στο Όρος Σινά, κοντά στον φημισμένο αναχωρητή Μαρτύριο, ο οποίος καθοδήγησε πνευματικά τον νεαρό Ιωάννη. Μετά από τέσσερα χρόνια άσκησης, εκάρη μοναχός ενώ η φήμη των αρετών και της σοφίας του είχε ευρύτερα διαδοθεί. Γι' αυτό πολλοί μοναχοί και λαϊκοί, αλλά και αξιωματούχοι έρχονταν στη Μονή για να ζητήσουν τη συμβουλή του. Είχε και το χάρισμα της θαυματουργίας. Λόγω της διαβίωσής του στην Ιερά Μονή Σινά ονομάζεται και Σιναΐτης. Μετά το θάνατο του ηγούμενου της Μονής και κατόπιν απαιτήσεως των αδελφών δέχθηκε να γίνει Ηγούμενος της ιεράς Μονής Σινά για μερικά χρόνια. Η νοσταλγία, όμως, της ερημικής ζωής, έκανε τον Ιωάννη να αποσυρθεί πάλι στην έρημο και να αφοσιωθεί πάλι στις μελέτες του. Εκοιμήθη εν ειρήνη περί το 606 μ.Χ. και άφησε δύο σπουδαιότατα συγγράμματα, την «Κλίμακα» και τον «Λόγον προς τον Ποιμένα».

Η «Κλίμακα» περιλαμβάνει τριάντα λόγους περί αρετής, όπου ο καθένας λόγος περιλαμβάνει και μια αρετή, ξεκινώντας από τις πιο πρακτικές και ανεβαίνοντας σαν σκαλοπάτια κατέληξε στις θεωρητικά υψηλές. Στη πνευματική ζωή έχουμε βαθμίδες χαμηλές και υψηλές, καταστάσεις κατώτερες και ανώτερες. Γι' αυτό και το σύγγραμμα ονομάζεται Κλίμακα των αρετών. Στο έργο του αυτό ο συγγραφέας παρουσιάζει συστηματικά τις ιδέες του για την κοινοβιακή κυρίως, αλλά και για την ερημική ζωή, ταξινομώντας αυτές κατά τρόπο που δείχνει πορεία προς την ηθική τελείωση. Είναι γραμμένο σε κομψή ελληνική γλώσσα, καλοδουλεμένη με χάρη και μελωδικότητα. Έχει διαύγεια, γλαφυρότητα, παραστατικότητα και παρουσιάζει πλούτο εκφράσεως, καλαισθησία και ευγένεια. Στη διακόσμηση του λόγου με εικόνες και παρομοιώσεις ο ιερός συγγραφέας είναι απαράμιλλος. Πάσης φύσεως σχήματα λόγου αναδύονται καθώς και ωραίες και επιτυχημένες προσωποποιήσεις. Από την αρχή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής το σύγγραμμά του διαβάζεται σε όλα τα ορθόδοξα μοναστήρια. Επειδή είναι παγκόσμιο κειμήλιο αναλύσεως όλων των παθών και των αρετών, η Εκκλησία τιμά ιδιαίτερα σε αυτή τη πνευματική περίοδο τον συγγραφέα άγιο Ιωάννη της Κλίμακας και το προτείνει για ανάγνωσμα. Η μνήμη του εορτάζεται στις 30 Μαρτίου και την Δ΄ Κυριακή των Νηστειών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Μερικοί λόγοι του, από την Κλίμακα:

1) Η ταπεινοφροσύνη είναι ουράνιος ανεμοστρόβιλος που μπορεί να ανεβάσει την ψυχή από την άβυσσο της αμαρτίας στα ύψη του ουρανού.

2) Μητέρα της πηγής είναι η άβυσσος των υδάτων πηγή δε της διακρίσεως η ταπείνωσις

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)

Ἦχος γ'. Θείας πίστεως.

Θεῖον κλίμακα, ὑποστηρίξας, τὴν τῶν λόγων σου, μέθοδον πάσι, Μοναστῶν ὑφηγητὴς ἀναδέδειξαι, ἐκ πρακτικῆς Ἰωάννη καθάρσεως, πρὸς θεωρίας ἀνάγων τὴν ἔλαμψιν. Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον

Ήχος πλ. δ'.

Ταῖς τῶν δακρύων σου ῥοαῖς, τῆς ἐρήμου τό ἄγονον ἐγεώργησας· καί τοῖς ἐκ βάθους στεναγμοῖς, εἰς ἑκατόν τούς πόνους ἐκαρποφόρησας· καί γέγονας φωστήρ τῇ οἰκουμένῃ, λάμπων τοῖς θαύμασιν, Ἰωάννη, Πατήρ ἡμῶν ὅσιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.

Κοντάκιον

Ἦχος α'. Χορὸς Ἀγγελικός

Καρπούς ἀειθαλεῖς, ἐκ τῆς βίβλου προσφέρων, διδάγματα σοφέ, καθηδύνεις καρδίας, τῶν τούτοις μετά νήψεως, προσεχόντων μακάριε· Κλίμαξ γάρ ἐστι, ψυχὰς ἀνάγουσα γῆθεν, πρὸς οὐράνιον, καί διαμένουσαν δόξαν, τῶν πίστει τιμῶντων σε.

-Νικη

# data[].attributes.headline
ΤΡΟΠΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ/ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΑΓΙΩΝ 

# data[].attributes.subject
ΤΡΟΠΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ/ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΑΓΙΩΝ 

# data[].attributes.body
Η προσευχή αποτελεί ενεργή προσπάθεια να επικοινωνήσουν  οι άγιοι με τον Θεό . Κατά τη διάρκεια της προσευχής υποβάλλουν αιτήματα , εξομολογούνται τις αμαρτίες τους , εκφράζουν τις σκέψεις τους και τα συναισθήματα τους . Πρόκειται για μια ευλαβική επικοινωνία με τα θεία που τους δίνει δύναμη , τους κάνει να αισθάνονται ζωντανά την παρουσία του θεού και τους βοηθά να ξεπερνούν τις καθημερινές δυσκολίες , διασχίζοντας κάθε εμπόδιο .
ΔΙΟΝΥΣΙΑ Σ. Α5 7ο γέλ

# data[].attributes.headline
Δραστηριότητα 3

# data[].attributes.subject
Δραστηριότητα 3

# data[].attributes.body
Η έννοια του προσώπου στη χριστιανική θεολογία και ανθρωπολογία.
Αφού μελετήσουμε τα κείμενα των σελίδων 33-36 του σχολικού μας βιβλίου, ας υποδυθούμε τον λεξικογράφο και ας καταγράψουμε τον ορισμό της λέξης "πρόσωπο" με την ορθόδοξη σημασία του.

# data[].attributes.headline
Απάντηση στην Δραστηριότητα 3 για τον ορισμό του προσώπου με την ορθόδοξη σημασία του

# data[].attributes.subject
Απάντηση στην Δραστηριότητα 3 για τον ορισμό του προσώπου με την ορθόδοξη σημασία του

# data[].attributes.body
Η λέξη "πρόσωπο" χρησιμοποιείται γιατί αντιπροσωπεύει τον άνθρωπο. Καταρχάς, προέρχεται από το προς + ωψ = όψη, οφθαλμός και σχετίζεται με το Εγώ, το οποίο επικοινωνεί με το Άλλο τους και η μεταξύ τους σχέση είναι ο Εαυτός μας.

Βέβαια, ένας άνθρωπος δεν γεννιέται ως πρόσωπο αλλά γίνεται όταν ενσωματώνεται στην Εκκλησία και αρχίζει να πιστεύει στον Θεό. Από την δημιουργία του ανθρώπου το "κατ' εικόνα" που αναφέρει η Εκκλησία αναφέρεται στα στοιχεία που χαρακτηρίζουν και "ακολουθούν" το πρόσωπο μας, όπως αποτελεί η λογική και η ελεύθερη βούληση.

Το πρόσωπο σημαίνει ελεύθερη και υπεύθυνη εκλογή, το οποίο σταδιακά αναπτύσσεται, αλλάζει και ωριμάζει καθώς η διαφορά του από την εικόνα του Θεού το προτρέπουν στο να φτάσει στη θέωση μέσα από την πίστη, η οποία ενισχύεται από τις πράξεις.

Επιπρόσθετα, το πρόσωπο επικοινωνεί και αλληλεπιδρά με τα άλλα πρόσωπα της κοινωνίας χωρίς να χάνει την ταυτότητά του με οδηγό την αγάπη αντί για το ΄φόβο διότι είναι ενεργό, σκεπτόμενο μέλος με συναισθήματα.

Ενώ, ο Θεός είναι πιο κοντά από όσο πιστεύουμε επειδή χρησιμοποιώντας την Θεία Κοινωνία με τον σωστό τρόπο θα οδηγηθούμε στη θέωση και στην ομοιότητα με τον Δημιουργό μας.

Εν τέλει, αξιοσημείωτη αποτελεί η σημαντική διαφορά του προσώπου από το προσωπείο, το οποίο είναι κάτι ψεύτικο, ένα θέατρο και μια προσωποποιημένη καταπίεση.

Λίνα Χαραλαμπίδη Α'5

# data[].attributes.headline
Η έννοια του προσώπου στη χριστιανική θεολογία και ανθρωπολογία. Ιφιγένεια Χ. Α5

# data[].attributes.subject
Η έννοια του προσώπου στη χριστιανική θεολογία και ανθρωπολογία. Ιφιγένεια Χ. Α5

# data[].attributes.body
Η εικόνα του Θεού περιλαμβάνει το ανθρώπινο πρόσωπο, το σώμα και την ψυχή στα οποία ο σεβασμός μας εκφράζεται μέσω της ορθόδοξης λατρείας.

Πρόσωπο είναι μια ύπαρξη που έχει την ανάγκη να επικοινωνεί, να σχετίζεται και να συμμετέχει με τους άλλους. Η εκκλησία , για τη δημιουργία του κόσμου και του ανθρώπου αναφέρεται πρώτα στη λογική και την ελεύθερη βούληση (κατ' εικόνα) και μετά στην ομοίωση και την εικόνα με το Θεό ( καθ' ομοίωσιν).

Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από χώμα και ψυχή, που σημαίνει ότι προέρχεται από ύλη και ζωή. Δεν μπορεί να ζει απομονωμένος και έχει την ανάγκη να αναπτύσσει σχέσεις αγάπης και ελευθερίας και με άλλα πρόσωπα της κοινωνίας και του Θεού, να δημιουργεί και να προοδεύει.

# data[].attributes.headline
Η έννοια του προσώπου στη θεολογία.

# data[].attributes.subject
Η έννοια του προσώπου στη θεολογία.

# data[].attributes.body
(Απάντηση στην εργασία 3)

Το πρόσωπο:  (προς + ωψ =όψη, οφθαλμός) χαρακτηρίζεται από την ελεύθερη και υπεύθυνη βούληση. Ένα από τα σημαντικότερα γνωρίσματά του είναι η ατομικότητα και η διαφορετικότητα που κάνει τον κάθε άνθρωπο ιδιαίτερο και ξεχωριστό. Το πρόσωπο δεν είναι τέλειο, καθώς αναπτύσσεται συνεχώς. Είναι η εικόνα του Θεού, έτσι χρειάζεται πολλή προσπάθεια ώστε να ολοκληρωθεί και ο άνθρωπος να φτάσει στο "καθ' ομοίωσιν Θεού". Συμπερασματικά, το πρόσωπο είναι κίνηση και ζωή που συνεχώς αλλάζει και εξελίσσεται προς το καλύτερο.
Σοφία Κ.(Α2)

# data[].attributes.headline
ΕΡΓΑΣΊΑ ΣΕΛΊΔΑ 33

# data[].attributes.body
ΕΡΓΑΣΊΑ ΣΕΛΊΔΑ 33
Η ΈΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΏΠΟΥ ΣΤΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΉ ΘΕΟΛΟΓΊΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΊΑ:
Σύμφωνα με τα κείμενα 4-5 των σελίδων 34-35 η λέξη πρόσωπο χαρακτηρίζεται από την ελεύθερη και υπεύθυνη εκλογή.Η λέξη αυτή αποτελεί την εκρηκτική διάσπαση του ατόμου, κάτι  το οποίο διασπά τον απομονωτισμό του και έρχεται σε προσωπική σχέση με τα άλλα πρόσωπα της κοινωνίας.Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη θέση του φόβου να καταλαμβάνει η αγάπη και η προσφορά μας προς τον Θεό αλλά και την κοινωνία χωρίς ανταλλάγματα και ιδιοτέλεια.
ΓΕΏΡΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΤΣΌΠΟΥΛΟΣ
ΓΕΏΡΓΙΟΣ ΜΑΛΑΤΑΡΑΣ
Α3

# data[].attributes.headline
Απάντηση στην δραστηριότητα 3

# data[].attributes.subject
Απάντηση στην δραστηριότητα 3

# data[].attributes.body
Στην Ορθοδοξία  δεσπόζει η έννοια του προσώπου. Ο άνθρωπος είναι άνθρωπος γιατί κοινωνεί με τον Θεό του, το απόλυτο πρόσωπο καθώς και με τους άλλους ανθρώπους. Η απουσία κοινωνίας ανθρώπων, δηλ. η απουσία κοινωνίας με τον Θεό και τους άλλους ανθρώπους μέσα από την αποξένωση, τον ατομικισμό και την απουσία αγάπης οδηγούν τον άνθρωπο στην «αιχμαλωσία».  Ο άνθρωπος γίνεται πρόσωπο μόνο με την υπέρβαση του εγώ. Με το προπατορικό αμάρτημα, η τάση της αυτονόμησης έναντι του Θεού, η φιλαυτία οδήγησαν στον υποβιβασμό από πρόσωπο σε άτομο και για το λόγο αυτό μόνο αν ο άνθρωπος αποβάλλει της φιλαυτία του θα επανέλθει σε πρόσωπο. Δίνεται η ευκαιρία με την συμμετοχή του στην λειτουργική ζωή , στην κοινωνία των ανθρώπων της Εκκλησίας, να υπάρξει ο δρόμος που τον οδηγεί προς τον Θεό μέσω της αγάπης προς τον πλησίον. Δυστυχώς στην σύγχρονη κοινωνία, σε αυτή την "κόλαση" του σύγχρονου ανθρώπου επικρατεί η πλήρη υποτίμηση προς το συνάνθρωπο καθώς επικρατεί η βία, ο εγωισμός, η αποξένωση,  και υπάρχουμε ως άτομα και όχι ως πρόσωπα. Η πρόταση της Ορθοδοξίας μας είναι  η συμμετοχή του ανθρώπου στο σώμα της Εκκλησίας με την συμμετοχή του στην λειτουργική ζωή ώστε να πετύχει στην μετάβαση από το άτομο στο πρόσωπο.
Σοφία Μ.(Α2)

# data[].attributes.body
Το πρόσωπο έχει μεν την ατομικότητα και την ιδιαιτερότητα του αλλά κυριότερο γνώρισμά του  είναι η εξέλιξή του καθώς σκοπός του είναι η ολοκλήρωσή του ώστε να φτάσει σε σημείο ''καθ' ομοίωσιν" θεού. Επίσης πρέπει μέσα από την σχέση του με τα άλλα πρόσωπα της κοινωνίας να αποζητά την αγάπη χωρίς ιδιοτέλεια και ανταλλάγματα.
Μαρία-Νικολ Γ. Α1

# data[].attributes.headline
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 3: Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΣΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ 

# data[].attributes.subject
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 3: Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΣΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ 

# data[].attributes.body
Τι εννοούμε ως πρόσωπο στην ορθόδοξη παράδοση; Και πώς διαφέρει από το προσωπείο;

Πρόσωπο, σύμφωνα με την ορθοδοξία εννοείται ο άνθρωπος, ο οποίος ως ον από την φύση του, πρέπει να πλησιάσει τους άλλους, να αγαπήσει τον συνάνθρωπό του και τον Θεό, για να μπορεί εκτός από το <<κατ'εικόνα του Θεού>>, να φτάσει και στο ανώτερο πνευματικό στάδιο, το <<καθ'ομοίωσιν του Θεού>>. Υπάρχει η ατομική υπόσταση, αλλά δεν είναι η μόνη και δεν είναι και η κύρια. Το πρόσωπο καταφέρνει να ξεπεράσει το <<εγώ>> του για να αγαπήσει πραγματικά του άλλους και τον Θεό. Το πρόσωπο είναι ατελές, μιας και μιλάμε για την ανθρώπινη φύση, είναι όμως ειλικρινές και αυθεντικό. Αναπλάθεται και δημιουργείται σιγά σιγά καθ'όλη την διάρκεια της ζωής για να μπορέσει κάποτε να ολοκληρωθεί. Συμβολίζει την αγάπη και την πίστη, διαπνέεται από την ίδια την ζωή και την αγνότητα της ψυχής. Από την άλλη, το προσωπείο είναι μία μάσκα, είναι ψεύτικο. Εκφράζει το άτομο μόνο όσον αφορά την ατομικότητά του, χωρίς να συνδέεται με τους άλλους. Η σύνδεση με τους άλλους, όμως, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την αναζήτηση της πραγματικής αλήθειας του Θεού και την θέωσή του ανθρώπου. Συμπερασματικά, το πρόσωπο εκφράζει τον άνθρωπο, ενώ το προσωπείο το άτομο κυρίως. Το πρόσωπο εκφράζει δηλαδή την ζωή και όχι την ύπαρξη. Το προσωπείο το αντίστροφο. Εξάλλου, ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει πραγματικά, αν δεν αγαπάει και δεν νοιάζεται για τον συνάνθρωπό του. Καλό θα ήταν να χτίσουμε μία κοινωνία γεμάτη πρόσωπα και όχι γεμάτη προσωπεία.
- Σοφιανοπούλου Ραφαέλα, Α4