# data[].attributes.body
In dit filmpje wordt Marjolijn van Heemstra geïnterviewd. Marjolijn van Heemstra vertelt in het filmpje dat ze voor haar verhalen (waarvan sommige in een theatervoorstelling zijn verwerkt) vaak mensen uit het dagelijks leven uit verschillende culturen en met verschillende geschiedenissen als inspiratiebron gebruikt. Ook ontmoet ze mensen in deze situaties persoonlijk om een zo een goed mogelijk beeld te vormen en daarmee een zo goed mogelijk verhaal te kunnen schrijven. Daarnaast heeft ze godsdienstwetenschappen gestudeerd en ze haalt ook inspiratie uit het lezen over die onderwerpen.

# data[].attributes.body
De titel van het boek is: ‘’En we noemen hem’’. Dit verwijst naar de zwangerschap en de geboorte van het kind van Marjolijn. Als de baby geboren is zeg je bijvoorbeeld ‘’We hebben een zoontje gekregen en we noemen hem’’. De zin kom je in het boek niet tegen, maar de naamgeving van het kind staat wel centraal in het verhaal. De reden om meer over haar oom te weten proberen te komen is naast nieuwsgierigheid ook om te kijken of ze haar zoontje wel naar haar oom moet vernoemen. Was deze oom nou wel echt zo’n oorlogsheld? In het boek zelf is de daadwerkelijke naam van het kind niet genoemd, maar volgens het internet had de naam Eise moeten zijn. Dit is vernoemd naar de sterrenkundige Eise Eisinga. In het verhaal heeft ze het Planetarium bezocht en daar de sterrenkijker gezien en daarnaast wordt haar zoontje als sterrenkijker geboren (hij ligt bij de bevalling met zijn hoofd naar beneden gekeerd en zijn ogen omhoog).

Het motto van het boek luidt: ‘’In talking about the past we lie with every breath we draw.’’ (William Maxwell) Vertaling: Als je over het verleden praat ben je eigenlijk constant aan het liegen. Hiermee wordt bedoeld dat je in principe de waarheid altijd wel een beetje verdraait. Dit geldt ook voor de situatie van de oom van Marjolijn. De waarheid wordt namelijk altijd verkleurd door de positie die je inneemt. Een achteraf verteld verhaal is altijd maar een afspiegeling van de waarheid. De verhalen van de verschillende bronnen van wie Marjolijn informatie krijgt zijn allemaal gedeeltelijk ingekleurd, ze zal nooit weten wat er precies echt is gebeurd.

Er waren verschillende verhaalmotieven te vinden in het boek. Ten eerste een zoektochtmotief. De verteller, Marjolijn, gaat op zoek naar de geschiedenis van haar oom naar wie ze haar ongeboren zoon wellicht wil vernoemen. Ze moet uitzoeken of haar oom wel de legende is wat ze altijd had gedacht of dat er ook nog andere verhalen achter schuilden. Daarnaast is de dood ook nog een motief. Allereerst waren er drie slachtoffers bij de aanslag in Den Haag waar haar oom betrokken bij was. Daarnaast is het zoontje van haar oom bij de bevalling overleden. Ook is de moeder van Frans jong gestorven. Marjolijn heeft op 21-jarige leeftijd een abortus ondergaan na een ongewenste zwangerschap door een onenightstand. Ten slotte is ook Frans overleden in Spanje. Een laatste motief dat ik heb gevonden is spijt. Het enige wat de nabestaanden van het omgekomen dienstmeisje waarbij Frans betrokken was wilden was een betuiging van spijt van de dader. Daarnaast vroeg Marjolijn zich ook af of Frans wel spijt had van zijn daden.

# data[].attributes.body
In het verhaal kom je verschillende dingen te weten over de verteller. De verteller is gelijk aan de schrijfster van het boek; Marjolijn van Heemstra. Je leert Marjolijn op een indirecte manier kennen, via haar gedrag en gedachtes vorm je een beeld van Marjolijn. Marjolijn is in het verhaal iets gevoeliger dan haar partner D. Dit zou te maken kunnen hebben met bepaalde hormonen in de zwangerschap maar het kan ook in haar karakter liggen. Marjolijn is vrij eigenwijs in het verhaal. De artsen vertellen Marjolijn dat ze moet rusten aangezien ze bovenop haar zwangerschap ook nog eens problemen heeft met haar bloeddruk, maar ze negeert hun adviezen en zet haar zoektocht naar de geschiedenis van haar oom tóch voort. Daarnaast is Marjolijn ook vrij nieuwsgierig. Ze wil er heel graag achter komen wie haar oom nou echt was en ze besluit ook grondig onderzoek te doen. Hierbij gaat gepaard dat Marjolijn ook erg gedisciplineerd is: alhoewel haar zoektocht niet altijd al te voorspoedig gaat geeft ze niet op en blijft ze haar zoektocht voortzetten.

De verteller is niet geheel betrouwbaar. Ten eerste is Marjolijn zwanger, de hormonen kunnen haar beeld op de werkelijkheid beïnvloeden, op zowel een positieve als een negatieve manier. Daarnaast is Marjolijn zelf ontzettend betrokken bij het onderwerp, ofwel de daden van haar oom. Ze is verwante van haar oom waardoor ze misschien af en toe sommige dingen juist wel of niet wil geloven. Het is natuurlijk verschrikkelijk om te horen dat je oom vreselijke dingen heeft gedaan, misschien probeert ze de negatieve verhalen minder sterk te geloven dan de positieve verhalen. Door deze twee factoren is Marjolijns beeld op de werkelijkheid niet geheel betrouwbaar.

De vertelsituatie past zeker goed bij het onderwerp van het verhaal. Er wordt vertelt in de ik-vorm en grotendeels in de onvoltooid tegenwoordige tijd. Dit is een logische keuze in verband met de spanning van het verhaal. Daarnaast staat Marjolijn ook ontzettend dichtbij het onderwerp van het verhaal. Ze zoekt een gedeelte van haar familiegeschiedenis uit, en ze is zelf ook deel van die familie. Daarnaast is de gehele oorzaak voor de zoektocht naar haar familiegeschiedenis haar zwangerschap. Marjolijn is hierin het personage dat zwanger is, dus ook in dit opzicht past de vertelsituatie goed bij het onderwerp.

# data[].attributes.body
Marjolijn was er haar hele leven al van overtuigd dat haar oom een verzetsheld was die ontzettend heldhaftige daden heeft gedaan. Pas bij haar zwangerschap begon Marjolijn twijfels te krijgen en ging ze op zoek naar de echte geschiedenis achter haar oom. Op die manier kwam ze erachter dat Frans niet was hoe haar altijd verteld was. Dit heeft me toch wel aan het denken gezet. Niet alles wat je verteld wordt moet je altijd maar aannemen, aan elk verhaal kunnen haken en ogen zitten. Haar hele leven heeft Marjolijn haar oom bewonderd om er later achter te komen dat de man niet zo geweldig was als ze altijd had geloofd. Hoe zaken waar je nooit bij hebt getwijfeld ook een hele andere kant kunnen hebben heeft me erg aan het denken gezet.

# data[].attributes.body
In sommige opzichten was het boek aan de ongeloofwaardige kant. Het draait in het boek grotendeels om de zwangerschap en Marjolijn heeft daarbij ook nog eens bloeddrukproblemen wat een risico vormt voor haarzelf en voor de baby. Het lijkt alsof het niet helemaal tot Marjolijn doordringt hoe riskant haar acties zijn en dat dit een gevaar veroorzaakt voor de zwangerschap. Alhoewel de artsen haar verteld hebben te rusten besluit Marjolijn toch telkens haar zoektocht voort te zetten. Daarnaast besluit Marjolijn om met het vliegtuig naar Spanje te reizen voor meer informatie, dit is ook vrij onverantwoord voor een zwangere vrouw. Zelf ben ik uiteraard nog nooit zwanger geweest en ik kan dan ook lastig beoordelen hoe plausibel de acties van Marjolijn zijn, maar naar mijn idee leek Marjolijn zich weinig zorgen te maken wegens de omstandigheden. Samengevat vind ik een aantal handelingen van Marjolijn niet echt geloofwaardig.

# data[].attributes.body
Het boek is ingedeeld in hoofdstukken waarin afgeteld wordt in weken naar de bevalling (alhoewel je er later in het boek achter komt dat het net even anders in elkaar zit). Dit aftellen maakt het verhaal ontzettend spannend. Er is een deadline die de hoofdpersoon moet halen. Je denkt regelmatig: ‘Schiet op, want je hebt nog maar zoveel weken!’. En aangezien de zoektocht naar de geschiedenis van haar oom niet altijd even vlot gaat kan je hier als lezer ook gefrustreerd door raken. Dit maakt het boek nog veel spannender. Kortom: het aftellen maakt het boek ontzettend spannend.

# data[].attributes.body
Als Marjolijn van Heemstra 18 jaar oud is besluit ze dat ze als ze ooit een zoon krijgt hij de naam zal krijgen van haar oudoom en verzetsheld Frans Julius Johan, in de familie ook wel bekend als ‘’Bommenneef’’. Jaren later is haar eerste zoon op komst en beginnen de twijfels te groeien bij Marjolijn. Wie was deze man nou eigenlijk? Van verschillende bronnen krijgt Marjolijn bevestigende informatie over de heldhaftige daden van haar oom, maar via het internet en via de tweede vrouw van Frans komt Marjolijn aangrijpende informatie te weten. Marjolijn bezoekt in Spanje de man die bij Frans’ dood aanwezig is geweest en vertelt haar schokkende informatie die voor Marjolijn doorslaggevend is. Na een vervroegde bevalling in verband met bloeddrukproblemen van Marjolijn is de baby geboren. Een paar dagen na de geboorte heeft ze de naam van haar zoon bedacht. Maar is de baby vernoemd naar de Frans of heeft de gevonden informatie Marjolijn van mening laten veranderen?