# data[].attributes.body
Geïnspireerd door Mondriaan.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De Nederlandse kunstenaar Piet Mondriaan is bij het grote publiek vooral bekend om zijn abstracte en non-figuratieve kunst en als grondlegger van kunstbeweging De Stijl. Een beknopte biografie van deze beroemde kunstenaar.
Piet Mondriaan werd op 7 maart 1872 geboren aan de Kortegracht in Amersfoort. In zijn geboortewoning is tegenwoordig het Mondriaanhuis gevestigd. Mondriaan's vader, die ook Piet heette, verdiende de kost als christelijke hoofdonderwijzer en voedde zijn gezin streng christelijk op. Op latere leeftijd zou zijn zoon zich hier sterk tegen afzetten. Het leven aan de Kortegracht was niet eenvoudig. De gezinswoning verkeerde in slechte staat, onder meer doordat de gracht waaraan deze lag geregeld overstroomde en delen van de woning waterschade opliepen. Piet's moeder Johanna had een zwakke gezondheid. Een groot deel van het huishouden kwam hierdoor op de schouders van Piet's zus Johanna terecht.

In april 1880 verhuisde het gezin Mondriaan naar Winterswijk, waar vader Piet een nieuwe betrekking als schoolhoofd had gevonden. Naast zijn werk op school verdiende hij ook geld door tekeningen van feest- en gedenkplaten te maken. Ook zoon Piet tekende veel. Op advies van zijn vader volgde de jonge Piet Mondriaan na voltooiing van de lagere school een opleiding tot tekendocent. Maar een carrière als docent kwam uiteindelijk niet van de grond. Piet Mondriaan besloot te gaan voor het kunstenaarschap, net als zijn oom Frits die de kust verdiende met schilderijen van landschappen in de stijl van de Haagse School. Samen met zijn oom trok Piet Mondriaan geregeld de natuur in om schilderijen te maken. Volgens kenners vertonen de werken van de twee uit deze periode grote gelijkenissen.

Rijksacademie

Op twintigjarige leeftijd, in 1892, vertrok Piet Mondriaan naar Amsterdam om een opleiding tot kunstenaar aan de Rijksacademie in Amsterdam te volgen. Dit tot ongenoegen van zijn vader die weigerde de studiekosten te betalen. Dat Mondriaan zijn studie toch kon voltooien was onder meer te danken aan het Koninklijk Huis, dat hem voor een periode van twee jaar een beurs verstrekte. Hierna brak een moeilijke periode aan. Mondriaan schreef daar zelf later over:

"Op mijn 22e begon (1894/1895) een zeer moeilijke tijd voor mij. Om in mijn levensonderhoud te voorzien deed ik allerlei soorten werk: bacteriologische tekeningen maken, schilderijen kopiëren in Musea, ook gaf ik les. Toen begon ik landschappen te verkopen en ik was blij dat ik net genoeg geld kon verdienen om te doen wat ik wilde doen."

Piet Mondriaan: een eigen stijl

In Amsterdam bouwde Mondriaan een netwerk op en ontmoette hij meer kunstenaars. Ook sloot hij zich aan bij de vereniging 'Arti et Amicitiae' en de schildersvereniging 'St. Lucas'. Na de voltooiing van zijn studie bleef Mondriaan aanvankelijk in Amsterdam. Geld verdiende hij vooral met landschapsschilderijen. Na enige tijd kwam hij er echter achter dat de aangeleerde methodes en manieren van de Rijksacademie eigenlijk helemaal niet bij hem pasten. Het Mondriaanhuis schrijft daarover in zijn vaste presentatie:

"Daar, in Amsterdam, begint de ontwikkeling van zijn eigen stijl - die niet meer ophoudt."

In Amsterdam raakt Mondriaan onder de invloed van voorlopers als Breitner en Isaac Israëls. Ook liet hij zich inspireren door het symbolisme, om zich daarna weer voor lange tijd te richten op de landschapsschilderkunst. Regelmatig was Mondriaan ook buiten de stad te vinden. Met name het Zeeuwse landschap was een belangrijke bron van inspiratie, met de vuurtoren van Westkapelle als één van de bekendste voorbeelden. Invloed van het werk van Vincent van Gogh is bijvoorbeeld te zien in het werk Molen bij zonlicht.

Zijn hele leven zou Piet Mondriaan op zoek blijven naar de volmaakte compositie. Een kunstwerk dat ontdaan was van alle bindingen met de uiterlijke wereld. Uiteindelijk zou Mondriaan zo komen tot werken die beperkt waren tot nog maar enkele essentiële factoren, zoals rechte lijnen, rechthoeken en drie primaire kleuren (rood, geel en blauw) met daarbij de schakeringen zwart en wit. Kort voor zijn overlijden stelde Mondriaan ooit:

"Ik denk dat het destructieve element te veel wordt verwaarloosd in de kunst."

Destructie was voor Mondriaan gekoppeld aan evolutie. Door weg te laten creëerde hij feitelijk dus méér. De weg naar deze harmonieuze eigen stijl waarbij de techniek van het weglaten letterlijk tot kunst verheven werd was lang. Wie de kunstwerken van Mondriaan chronologisch bekijkt ziet hoe de kunstenaar stukje bij beetje meer elementen begint weg te laten en zich uiteindelijk ontwikkelt tot een van de grondleggers van het neoplasticisme, een kunsttheorie waarin geometrische elementen centraal staan. In Mondriaan's ontwikkeling speelde ook de theosofie een rol. De kunstenaar verdiepte zich in deze universele religieuze filosofie, die onder meer geïnspireerd was op het werk Geheime Leer van Helena Blavatsky. In Mondriaan's triptiek Evolutie (1910-11) is theosofische symboliek terug te vinden.

Parijs

In 1912 verhuisde Mondriaan naar Parijs, waar hij zijn naam verkortte tot Piet Mondrian (toepasselijk een anagram van 'I paint modern'). De kunstenaar maakte hier kennis met het werk van Picasso en leerde moderne kunstenaars als Diego Rivera en Amedeo Modigliani kennen. Mede onder invloed van het kubisme, werd het werk van Mondriaan in deze periode steeds abstracter. In 1914 keerde Mondriaan terug naar Nederland om zijn zieke vader te bezoeken. Vanwege het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog was het hierna niet mogelijk terug te keren naar Frankrijk en verbleef hij noodgedwongen in Nederland.

De Stijl

Mondriaan vestigde zich in kunstenaarsdorp Laren. Veel kunst maakte hij in deze periode niet, maar hij schreef wel veel en ontwikkelde eigen theorieën die hij deelde met collega's als Bart van der Leck, Theo van Doesburg en Vilmos Huszár. In 1917 richtte Mondriaan met hen een eigen kunsttijdschrift op: De Stijl. Leden van dit tijdschrift (en uiteindelijk de kunststroming) streefden naar een radicale hervorming van de kunst, waarbij vooral ruimte was voor geometrische vormen, primaire kleuren en horizontale en verticale lijnen. Samen met architect Theo van Doesburg was Piet Mondriaan dé drijvende kracht achter de abstracte kunstbeweging. Het Mondriaanhuis:

"De Stijl groeit in de loop van honderd jaar uit tot een 'merk' van formaat. Van een bescheiden tijdschrift wordt het de naam van een hele kunststroming. Dat is opvallend, want de kunst van de leden heeft meer verschillen dan overeenkomsten. De Stijl is geen stijl, maar een manier om revolutionaire ideeën over kunst te delen en te ontwikkelen."

Na de Eerste Wereldoorlog keerde Mondriaan terug naar Parijs (1919) waar hij wat teleurgesteld was over het feit dat de kubisten zich in de tussentijd nauwelijks leken te hebben ontwikkeld, terwijl hij zelf met De Stijl nieuwe visies en ideeën over 'de kunst' had geformuleerd. Vanuit Parijs besloot Mondriaan verder te gaan op de ingeslagen weg, maar in de lichtstad sloegen zijn vernieuwende werken aanvankelijk niet erg aan. Om toch in zijn levensonderhoud te kunnen voorzien besloot Mondriaan zo nu en dan ook bloemen te schilderen.

New York

Dankzij zijn goede internationale contacten wist Mondriaan in de loop van de jaren twintig toch steeds meer aandacht te krijgen voor zijn abstracte werk. Zijn werk werd geregeld geëxposeerd en zijn ateliers werden artistieke trekpleisters. Kort voor de Tweede Wereldoorlog uitbrak verruilde Mondriaan de stad Parijs voor Londen. Toen die stad steeds vaker gebombardeerd werd door de nazi's, verkaste Mondriaan naar New York. Daar brak de zeventigjarige kunstenaar definitief door. Door velen werd hij beschouwd als dé voorman van de abstracte kunst. In zijn periode in New York maakte Mondriaan ook nauwer kennis met de boogiewoogie- en bluesmuziek. Mondriaan, altijd al dansliefhebber geweest, liet zich bij het maken van zijn werk Broadway-Boogie-Woogie (1942/43) inspireren door die muziek.

Victory Boogie Woogie

Een van de bekendste kunstwerken van Piet Mondriaan is Victory Boogie Woogie (1942-44). Het is zijn laatste, onvoltooide werk. Eind jaren negentig kocht de Nederlandse staat dit werk aan voor 80 miljoen gulden. Tegenwoordig is het te bewonderen in het Gemeentemuseum in Den Haag. Uit brieven en getuigenissen blijkt dat Mondriaan het werk gedurende de laatste tien dagen van zijn leven nog grondig aanpaste. Victory Boogie Woogie bevat naast gekleurde vakken in olieverf ook veel gekleurde stukjes tape, waarmee Mondriaan de verschillende kleurpatronen wilde testen. De kunstenaar overleed voordat hij deze tape kon vervangen door verf aan een longontsteking. Bij het maken van het beroemde werk liet Mondriaan zich onder meer inspireren door het stratenplan van New York. De naam Victory Boogie Woogie komt overigens niet van Mondriaan zelf, maar is vermoedelijk aan het werk gegeven door een nazaat die zich daarbij liet inspireren op Mondriaan's eerdere werk Broadway-Boogie-Woogie.

Mondriaan werd in bijzijn van veel van zijn vrienden en collega's begraven op de Cypress Hill Cemetery in New York.

Liefdesleven

Piet Mondriaan trouwde nooit, maar was wel twee keer verloofd. In 1905 verloofde hij zich met Greta Heijbroek. Van een huwelijk kwam het echter niet. Rond 1911 verbrak Mondriaan de verloving. Hij had zich naar eigen zeggen laten verblinden door Greta's schoonheid waardoor hij zelfs de kunst enige tijd uit het oog was verloren. Iets wat hij problematisch vond. Op bijna zestigjarige leeftijd verloofde Mondriaan zich een tweede keer. Nu met de veel jongere Lily Bles (21). Op aandringen van haar vader, die bezwaar had tegen het grote leeftijdsverschil, werd deze verloving verbroken.

Het merk Piet Mondriaan

Na zijn dood bleef Mondriaan populair. Zijn bekendheid groeide zelfs, onder meer doordat zijn late kunstwerken als inspiratiebron werden gebruikt door andere kunstenaars en ontwerpers. Bekend is bijvoorbeeld de Mondriaanjurk die de Franse couturier Yves Saint Laurent in 1965 maakte. Ook in de commerciële wereld was het werk van Mondriaan gewild. Hiervan getuigen bijvoorbeeld objecten als Mondriaan-sokken, -mokken, -klokken en -badpakken.

Het Gemeentemuseum in Den Haag bezit met ruim driehonderd werken de grootste collectie Mondriaans ter wereld.

Ook interessant: De Schepping van een Aards Paradijs
...of: De Stijl - Kenmerken en achtergrond van de kunstbeweging
Boek: Piet Mondriaan - De man die alles veranderde

Video: Het geheim van de Meester Piet Mondriaan

-Kunst van de Twintigste Eeuw - Ruhrberg e.a. - p. 171-173
-https://devalk.com/kunstenaars/mondriaan/mondriaan.html
-Mondriaanhuis Amersfoort, https://www.mondriaanhuis.nl/nl
-https://villamondriaan.nl/nl/over-piet-mondriaan
-https://www.nrc.nl/nieuws/1994/10/21/schilderen-als-zuiveringsactie-hoe-theosofisch-was-7242837-a846399
-https://www.ensie.nl/betekenis/neoplasticisme
-20.000 jaar Schilderkunst - Hans L.C. Jaffé (red.) - p. 335
-https://www.ensie.nl/kunst-abc/theosofie

Anderen lazen ook:

# data[].attributes.attachment_link.title
Piet Mondriaan (1872-1944) - Kunstschilder | Historiek

# data[].attributes.attachment_link.description
De Nederlandse kunstenaar Piet Mondriaan is bij het grote publiek vooral bekend om zijn abstracte en non-figuratieve kunst en als grondlegger van kunstbeweging De Stijl. Een beknopte biografie van deze beroemde kunstenaar. Piet Mondriaan werd op 7 maart 1872 geboren aan de Kortegracht in Amersfoort. In zijn geboortewoning is tegenwoordig het Mondriaanhuis gevestigd.

# data[].attributes.body
Thema Samenwerken

# data[].attributes.body
Thema week 1: Kleuren

# data[].attributes.body
Kleuren sorteren

# data[].attributes.body
Kinderen zijn creatief bezig voor ouderen tijdens corona crisis.

# data[].attributes.attachment_link.description
De Krant Nieuws - Het laatste nieuws uit de gemeente Noordenveld, Westerkwartier en Haulerwijk, Hoogkerk en omliggende plaatsen.

# data[].attributes.body
Thema week 1: Kleuren

# data[].attributes.body
Thema week 1: Kleuren

# data[].attributes.body
Inspiratie Elmer

# data[].attributes.body
Het belang van muziek in de klas

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
'We moeten muziek in onze schoolopleiding verankeren en opnieuw voor iedereen invoeren', schrijft Martijn Dendievel, assistent-dirigent bij Symfonieorkest Vlaanderen.

Met veel interesse las ik in het regeerakkoord goede voornemens en belangrijke beslissingen om de kwaliteit van ons onderwijs te verbeteren. Volop inzetten op taalkunde, kennis van de geschiedenis én actualiteit, de werkdruk voor onze leraars verminderen,... Het zijn allemaal zaken die ik alleen maar kan toejuichen.

Één ding heb ik echter gemist. Het is iets dat elk kind kan ontwikkelen. Het is iets dat een samenhorigheidsgevoel creëert en de sociale vaardigheden helpt ontwikkelen. Het is iets dat kinderen leert om de eigen gevoelens te ontdekken. Het is iets dat een soort mirakelelixir voor een verbetering van de studieprestaties is, omdat het onder andere de cognitieve capaciteiten vergroot.

In ons onderwijs komt muziek helaas bijna niet meer aan bod.

Kon u raden waarover ik schrijf? Ik heb het over muziek. Zingen, spelen, neuriën, luisteren, gewoon iets met muziek doen! In ons onderwijs komt het helaas (bijna) niet meer aan bod. Toen ik in de kleuterklas zat, leerden wij per maand nog een tweetal kinderliedjes en zongen die samen met onze leerkracht, vandaag kan je in een doorsnee school de 8-jarigen die "Kortjakje" kennen op één hand tellen. In de lagere school wordt niet meer gezongen, en een regelmatig contact met muziek binnen de schoolmuren is er niet. Alleen kinderen waarvan de ouders besluiten om hen in de muziekschool in te schrijven, komen in aanraking met de wonderbaarlijke wereld van akoestische klanken en tonen.

In de laatste tijd zijn er nochtans een aantal studies en experimenten geweest, die bewijzen hoe belangrijk muzische vorming voor iedereen is. In 2014 stelde een Amerikaans onderzoek een duidelijk verschil vast tussen uitvoerende vaardigheden (executive functions) bij kinderen met en zonder muzische vorming. Belangrijk detail: de volledige testgroep kwam uit hetzelfde sociale milieu en had ongeveer hetzelfde IQ, wat bij voorafgaande studies een kritiekpunt was. Tijdens een gedachtenis- en reageertest werd onder andere volgend opmerkelijk verschil in hersenactiviteit tussen kinderen met en zonder muzikale ervaring bemerkt.

Probleemscholen in Bradford (Engeland) en Roxbury (Verenigde Staten van Amerika) maakten een bocht van 180 graden door van muziek, kunst en dans een vast bestanddeel in de opleiding te maken. Zo verbeterden in korte tijd niet alleen de prestaties, maar ook de sfeer en omgang met elkaar. In vijf jaar tijd kon de school in Bradford het aantal leerlingen dat de verwachte Engelse standaards voor lezen, schrijven en wiskunde haalde, van 53% tot 74% verhogen. De Amerikaanse school, voordien bekend voor geweld en schoolverlaters, verving in 2010 het veiligheidspersoneel door kunstleerkrachten en kon reeds na twee jaar een enorme stijging in snelheid van kennisopname vaststellen. Het pesten verdween, scholieren konden zich beter concentreren, en kregen betere kansen op verdere studies.

In het Duitse Bremen resideert een orkest van wereldklasse, de Deutsche Kammerphilharmonie, in een middelbare school, eet 's middags samen met de leerlingen in de refter, en maakte van de repetitieruimte een extra leslokaal. Daardoor spaart het orkest de kosten voor infrastructuur en werkt ze terzelfdertijd aan haar sociaal-artistieke verantwoordelijkheid, die ze zichzelf opgelegd heeft. " Zukunftslabor" doopten ze hun project, het laboratorium van de toekomst. Een paar dagen geleden ging hun achtste "Stadtteiloper" in première, een muziektheaterproject dat studenten, leerkrachten, orkestmusici en buurtbewoners verenigt. Ook hier: naar deze school wou twintig jaar geleden niemand, in 2018 werd ze in een lijst van twintig beste scholen in Duitsland opgenomen.

Hier te lande zijn dit soort initiatieven schaars, en meestal georganiseerd door geëngageerde culturele instellingen of individuen. Als we met Vlaanderen internationaal op de eerste rij willen staan in zaken onderwijskwaliteit en innovatie, moeten we muziek in onze schoolopleiding verankeren en opnieuw voor iedereen invoeren, vanaf de eerste kleuterklas tot en met het zesde secundair.

Als we kinderen vroeg genoeg de liefde voor het musiceren bijbrengen, verlagen we de drempel die zich voor veel volwassenen nog steeds als elitair aanvoelt.

Enkele voorstellen: in de kleuterklas moet terug op speelse wijze gezongen worden (uiteraard met bijbehorende cursus in de opleiding kleuterbegeleider). In het lager onderwijs kunnen professionele muzikanten via de succesvolle Kodaly-methode regelmatig grote groepen in contact brengen met de basisprincipes van muziek. Ook kunnen muziekscholen van het DKO instrumentenvoorstellingen naar het klaslokaal brengen en kinderen stimuleren in het DKO les te volgen. Middelbare scholen moeten aangemoedigd worden om schoolkoren en -ensembles te organiseren en regelmatig aan repetities, concerten en muziekvoorstellingen deel te nemen.

In de Vlaamse conservatoria kan er dan weer een opleiding naar het principe van de Duitse " Musikvermittlung" gestart worden, zodat musici de juiste tools voor bovenstaande opgaves kunnen ontwikkelen. We hebben in Vlaanderen zoveel creatieve geesten die maar al te graag met deze materie aan de slag willen gaan, en op het startschot wachten.

Als we kinderen vroeg genoeg de liefde voor het musiceren bijbrengen, verlagen we de drempel die zich voor veel volwassenen nog steeds als elitair aanvoelt. Het fijne aan muziek, en kunst in het algemeen, is dat het geen negatieve bijwerkingen heeft, mensen in dialoog zet en met elkaar verbindt, aanzet tot kritisch nadenken, en op kleine en grote schaal het leven (terug) een kleurtje kan geven.
Martijn Dendievel is een dirigent uit Oostkamp die in het Duitse Weimar woont. Hij is assistent-dirigent bij Symfonieorkest Vlaanderen en werkt daar mee aan de open repetities, waar kinderen van binnenin het orkest de wereld van muziek leren kennen.
Met veel interesse las ik in het regeerakkoord goede voornemens en belangrijke beslissingen om de kwaliteit van ons onderwijs te verbeteren. Volop inzetten op taalkunde, kennis van de geschiedenis én actualiteit, de werkdruk voor onze leraars verminderen,... Het zijn allemaal zaken die ik alleen maar kan toejuichen. Één ding heb ik echter gemist. Het is iets dat elk kind kan ontwikkelen. Het is iets dat een samenhorigheidsgevoel creëert en de sociale vaardigheden helpt ontwikkelen. Het is iets dat kinderen leert om de eigen gevoelens te ontdekken. Het is iets dat een soort mirakelelixir voor een verbetering van de studieprestaties is, omdat het onder andere de cognitieve capaciteiten vergroot. Kon u raden waarover ik schrijf? Ik heb het over muziek. Zingen, spelen, neuriën, luisteren, gewoon iets met muziek doen! In ons onderwijs komt het helaas (bijna) niet meer aan bod. Toen ik in de kleuterklas zat, leerden wij per maand nog een tweetal kinderliedjes en zongen die samen met onze leerkracht, vandaag kan je in een doorsnee school de 8-jarigen die "Kortjakje" kennen op één hand tellen. In de lagere school wordt niet meer gezongen, en een regelmatig contact met muziek binnen de schoolmuren is er niet. Alleen kinderen waarvan de ouders besluiten om hen in de muziekschool in te schrijven, komen in aanraking met de wonderbaarlijke wereld van akoestische klanken en tonen. In de laatste tijd zijn er nochtans een aantal studies en experimenten geweest, die bewijzen hoe belangrijk muzische vorming voor iedereen is. In 2014 stelde een Amerikaans onderzoek een duidelijk verschil vast tussen uitvoerende vaardigheden (executive functions) bij kinderen met en zonder muzische vorming. Belangrijk detail: de volledige testgroep kwam uit hetzelfde sociale milieu en had ongeveer hetzelfde IQ, wat bij voorafgaande studies een kritiekpunt was. Tijdens een gedachtenis- en reageertest werd onder andere volgend opmerkelijk verschil in hersenactiviteit tussen kinderen met en zonder muzikale ervaring bemerkt.Probleemscholen in Bradford (Engeland) en Roxbury (Verenigde Staten van Amerika) maakten een bocht van 180 graden door van muziek, kunst en dans een vast bestanddeel in de opleiding te maken. Zo verbeterden in korte tijd niet alleen de prestaties, maar ook de sfeer en omgang met elkaar. In vijf jaar tijd kon de school in Bradford het aantal leerlingen dat de verwachte Engelse standaards voor lezen, schrijven en wiskunde haalde, van 53% tot 74% verhogen. De Amerikaanse school, voordien bekend voor geweld en schoolverlaters, verving in 2010 het veiligheidspersoneel door kunstleerkrachten en kon reeds na twee jaar een enorme stijging in snelheid van kennisopname vaststellen. Het pesten verdween, scholieren konden zich beter concentreren, en kregen betere kansen op verdere studies. In het Duitse Bremen resideert een orkest van wereldklasse, de Deutsche Kammerphilharmonie, in een middelbare school, eet 's middags samen met de leerlingen in de refter, en maakte van de repetitieruimte een extra leslokaal. Daardoor spaart het orkest de kosten voor infrastructuur en werkt ze terzelfdertijd aan haar sociaal-artistieke verantwoordelijkheid, die ze zichzelf opgelegd heeft. "Zukunftslabor" doopten ze hun project, het laboratorium van de toekomst. Een paar dagen geleden ging hun achtste "Stadtteiloper" in première, een muziektheaterproject dat studenten, leerkrachten, orkestmusici en buurtbewoners verenigt. Ook hier: naar deze school wou twintig jaar geleden niemand, in 2018 werd ze in een lijst van twintig beste scholen in Duitsland opgenomen. Hier te lande zijn dit soort initiatieven schaars, en meestal georganiseerd door geëngageerde culturele instellingen of individuen. Als we met Vlaanderen internationaal op de eerste rij willen staan in zaken onderwijskwaliteit en innovatie, moeten we muziek in onze schoolopleiding verankeren en opnieuw voor iedereen invoeren, vanaf de eerste kleuterklas tot en met het zesde secundair. Enkele voorstellen: in de kleuterklas moet terug op speelse wijze gezongen worden (uiteraard met bijbehorende cursus in de opleiding kleuterbegeleider). In het lager onderwijs kunnen professionele muzikanten via de succesvolle Kodaly-methode regelmatig grote groepen in contact brengen met de basisprincipes van muziek. Ook kunnen muziekscholen van het DKO instrumentenvoorstellingen naar het klaslokaal brengen en kinderen stimuleren in het DKO les te volgen. Middelbare scholen moeten aangemoedigd worden om schoolkoren en -ensembles te organiseren en regelmatig aan repetities, concerten en muziekvoorstellingen deel te nemen. In de Vlaamse conservatoria kan er dan weer een opleiding naar het principe van de Duitse "Musikvermittlung" gestart worden, zodat musici de juiste tools voor bovenstaande opgaves kunnen ontwikkelen. We hebben in Vlaanderen zoveel creatieve geesten die maar al te graag met deze materie aan de slag willen gaan, en op het startschot wachten. Als we kinderen vroeg genoeg de liefde voor het musiceren bijbrengen, verlagen we de drempel die zich voor veel volwassenen nog steeds als elitair aanvoelt. Het fijne aan muziek, en kunst in het algemeen, is dat het geen negatieve bijwerkingen heeft, mensen in dialoog zet en met elkaar verbindt, aanzet tot kritisch nadenken, en op kleine en grote schaal het leven (terug) een kleurtje kan geven. Martijn Dendievel is een dirigent uit Oostkamp die in het Duitse Weimar woont. Hij is assistent-dirigent bij Symfonieorkest Vlaanderen en werkt daar mee aan de open repetities, waar kinderen van binnenin het orkest de wereld van muziek leren kennen.

# data[].attributes.attachment_link.title
'In ons onderwijs komt muziek helaas bijna niet meer aan bod'

# data[].attributes.attachment_link.description
'We moeten muziek in onze schoolopleiding verankeren en opnieuw voor iedereen invoeren', schrijft Martijn Dendievel, assistent-dirigent bij Symfonieorkest Vlaanderen. Met veel interesse las ik in het regeerakkoord goede voornemens en belangrijke beslissingen om de kwaliteit van ons onderwijs te verbeteren. Volop inzetten op taalkunde, kennis van de geschiedenis én actualiteit, de werkdruk voor onze leraars verminderen,...

# data[].attributes.body
Thema week 1: Kleuren

# data[].attributes.body
Klas thema: Sprookjes
Schimmenspel van Goudlokje
en de 3 beren

# data[].attributes.body
Inspiratie boeken

# data[].attributes.body
Klas thema: Sprookjes
Zelf een huisje van steen bouwen.

# data[].attributes.body
Leer lezen wat een kind tekent

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Voor 'grote' mensen is het al lastig gevoelens onder woorden te brengen, laat staan voor kinderen. Zij vertellen vaak zonder woorden en met tekeningen. Kun je die beeldentaal lezen, dan begrijp je beter wat er in je kind omgaat.

# data[].attributes.attachment_link.title
Je kind tekent niet zo maar wat: leer 'lezen' wat omgaat in hun koppies

# data[].attributes.attachment_link.description
Voor 'grote' mensen is het al lastig gevoelens onder woorden te brengen, laat staan voor kinderen. Zij vertellen vaak zonder woorden en met tekeningen. Kun je die beeldentaal lezen, dan begrijp je beter wat er in je kind omgaat.

# data[].attributes.body
Thema week 1: Kleuren

# data[].attributes.body
Klas thema: Sprookjes

# data[].attributes.body
Kleuren zoeken in de klas

# data[].attributes.body
Kinderen zonder tuin beginnen krijt tekeningen te maken in de stad.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wat doen stadskinderen zonder tuin zoal, nu ze niet naar school kunnen en 'in hun kot' moeten blijven, maar de lentezon uitdagend schijnt? Krijten voor de deur op straat, zo blijkt. Er valt niet naast te kijken: stoepkrijt geeft het beton in de Antwerpse straten heel wat meer kleur. Tekeningen, boodschappen en hinkelpaden: kinderen weten zich tijdens deze coronacrisis wel creatief bezig te houden met krijt.

# data[].attributes.attachment_link.title
Wat doen stadskinderen zonder tuin? Knutselen en krijten

# data[].attributes.attachment_link.description
Wat doen stadskinderen zonder tuin zoal, nu ze niet naar school kunnen en 'in hun kot' moeten blijven, maar de lentezon uitdagend schijnt? Krijten voor de deur op straat, zo blijkt. Er valt niet naast te kijken: stoepkrijt geeft het beton in de Antwerpse straten heel wat meer kleur.

# data[].attributes.body
Thema week 1: Kleuren

# data[].attributes.body
Thema week 1: Kleuren

# data[].attributes.body
Thema week 1: Kleuren

# data[].attributes.body
Voelen en kleuren sorteren

# data[].attributes.body
Creaties aan de ruiten om het straatbeeld op te vrolijken.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
In deze heftige tijd is het hartstikke fijn als er mensen met ideeën komen om de boel een beetje op te vrolijken. Laatst vertelde ik al dat veel verzorgingshuizen vroegen om tekeningen van kinderen, om daar de bewoners mee te verrassen en het op te hangen. Daar werd massaal gehoor aan gegeven. Maar je kunt ook je eigen huis een beetje opfleuren, door je ramen te beplakken met mooie kunstwerkjes van je kinderen. Zo wordt het straatbeeld wat gezelliger!

Facebookgroep Heel Holland Plakt

Het is nog maar een paar dagen geleden dat de Facebookgroep 'Heel Holland Plakt' werd opgericht en momenteel heeft deze groep al ruim 9.000 leden. Het doel van de groep is om massaal je ramen te beplakken en daarmee het straatbeeld wat gezelliger te maken. Heel veel mensen doen mee en overal zie je steeds meer beplakte ramen. En dat staat zo leuk!

Hier in huis zijn de kinderen al druk aan het knippen en plakken. Ze zijn bezig met bloemen, vlinders, rupsen, bijtjes, hartjes en mijn peuter is net klaar met de zon. De eerste dingetjes zijn opgeplakt en het staat al hartstikke gezellig.

Hoe plak je het vast?

Het eerste wat ik dacht toen ik hoorde over dit idee was 'hoe plak je dat dan op?'. Daar zijn verschillende manieren voor. Veel mensen doen dit met plakband of met dubbelzijdig tape. Een andere manier om het op te plakken, is met behanglijm. Het schijnt dat je dat makkelijk weer kunt verwijderen van je ramen en het zorgt ervoor dat de knutsels goed blijven plakken.

Andere ideeën

Plakken is natuurlijk een leuk idee, maar je kunt ook op andere manieren je ramen versieren. Je kunt bijvoorbeeld gaan schilderen op je ramen of iets anders mooi ophangen. Op de Facebookgroep zag ik een raam voorbij komen met allemaal prachtige gehaakte werkjes. En zo zie je maar, je hoeft niet perse (jonge) kinderen te hebben om je ramen op te vrolijken!

Klik hier voor de Facebookgroep Heel Holland Plakt. Ga jij ook meedoen?

# data[].attributes.attachment_link.description
In deze heftige tijd is het hartstikke fijn als er mensen met ideeën komen om de boel een beetje op te vrolijken. Laatst vertelde ik al dat veel verzorgingshuizen vroegen om tekeningen van kinderen, om daar de bewoners mee te verrassen en het op te hangen. Daar werd massaal gehoor aan gegeven.

# data[].attributes.body
Verven met kleuren en ballonnen

# data[].attributes.body
Voorwerp in een kleur zoeken

# data[].attributes.body
Inspiratie boeken

# data[].attributes.body
Versiering

# data[].attributes.body
Tours in musea voor baby's.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
In het buitenland wordt er al jaren flink mee geëxperimenteerd: babytours in de kunstmusea. In de Nederlandse musea is er nog geen educatief aanbod voor kinderen onder de drie jaar oud. Tot nu: op dinsdag 11 juli organiseert Kunstfanaatjes de eerste Nederlandse baby museumtour. De pilot-rondleiding, genaamd Boogie Woogie, Baby!, is gratis toegankelijk en vindt plaats in het Gemeentemuseum Den Haag. Zoals de naam al zegt, staat de activiteit helemaal in het teken van Mondriaan: baby's zijn namelijk dol op het kleurrijke werk van deze abstracte kunstenaar.

Naar het museum met jonge kinderen
Een kunstmuseum bezoeken met een baby of peuter is voor sommige mensen nog even wennen. In de Verenigde Staten Engeland en Duitsland zijn al heel wat instellingen die educatieve programma's aanbieden voor de allerkleinsten en hun ouders. Ook in België wordt er sinds vorig jaar mee geëxperimenteerd. In de Nederlandse kunstmusea is er nog geen aanbod. Als deze leeftijdsgroep al in het museum komt, is dat vaak wanneer er een activiteit voor oudere broers of zussen georganiseerd is. De taak van de ouders is dan om de kleintjes in toom te houden: niet laten gillen, huilen, kruipen of rennen tussen de peperdure kunstwerken. Wij vinden het nu tijd om aan de allerkleinsten te denken. Ook baby's en peuters kunnen van kunst genieten. Het is een volwaardige doelgroep die serieus genomen moet worden en een warm welkom verdient in het museum.

Effect van kunst op baby's
Behalve het plezier legt een positieve museumervaring op jonge leeftijd ook een basis voor het hele leven. Uit onderzoek blijkt dat de hersenen van een baby in het eerste levensjaar harder groeien. Er worden meer dan honderd verbindingen gemaakt tussen allerlei cellen in de hersenen. Vanaf 4 maanden kunnen baby's vormen en kleuren onderscheiden. Het bestuderen van interessante vormen, lijnen en kleuren bevorderd de neurologische verbindingen in de hersenen en leidt bij jonge kinderen al tot een groot observatievermogen.

Mondriaan & De Stijl, Gemeentemuseum Den Haag. Fotografie Gerrit Schreurs.

Kunstfanaatjes Babytour
Kunstfanaatjes heeft een leuke en innovatieve rondleiding ontwikkeld voor baby's van 4 - 18 maanden oud en hun ouders. Alle zintuigen komen tijdens de tour aan bod: ontdekken en beleven zijn de sleutelwoorden. Ouders leren hoe ze samen met hun jonge kinderen naar kunst kunnen kijken. Naast het kijken naar kunst, staat ook de ontmoeting centraal. De interactie tussen ouders en kind en het ontmoeten van andere ouders. Reis samen met je baby mee door de wereld van Piet Mondriaan in het overzichtsspektakel De Ontdekking van Mondriaan, die tot 24 september te zien is in het Gemeentemuseum Den Haag. De Kunstfanaatjes Baby Tour vindt plaats voor openingstijd van het museum en heeft een heel relaxed karakter - geen zorg dus over slapende kindjes, voedingsmomenten of een poepluier. En er liggen ter plekke draagzakken klaar.

De keuze om de eerste Kunstfanaatjes Baby Tour te laten plaatsvinden in het Gemeentemuseum Den Haag is niet toevallig. Baby's zijn dol contrast en primaire kleuren. Mondriaans abstracte werken zijn dus perfect voor deze leeftijd. En waar kun je zijn werk het beste bewonderen dan op de plek met de meeste Mondriaans bij elkaar?

Kunstfanaatjes Baby Tour: Boogie Woogie, Baby!
Wanneer: dinsdag 11 juli 9:00 - 10:00 Gemeentemuseum Den Haag (alleen toegankelijk op vertoon van inschrijving)
Leeftijd: baby's van 4 - 18 maanden en hun ouders
Prijs: gratis - omdat het een pilot is, zijn er geen kosten aan verbonden
Inhoud: een interactieve tour waarin baby's en ouders door middel van liedjes en voorwerpen worden meegenomen in de wereld van Piet Mondriaan.
Inschrijven: via Kunstfanaatjes, voor maandag 26 juni (let op vol=vol) info@kunstfanaatjes.nl
Foto header: Omroep West / Neta Suryana Baharum / Fotobewerking Omroep West

# data[].attributes.attachment_link.title
Kunstfanaatjes lanceert eerste Baby Museum Tour in Nederland

# data[].attributes.attachment_link.description
In het buitenland wordt er al jaren flink mee geëxperimenteerd: babytours in de kunstmusea. In de Nederlandse musea is er nog geen educatief aanbod voor kinderen onder de drie jaar oud. Tot nu: op dinsdag 11 juli organiseert Kunstfanaatjes de eerste Nederlandse baby museumtour.