# data[].attributes.body
Jak pozyskać zainteresowanie nastoletniego odbiorcy zajęciami z języka angielskiego

# data[].attributes.body
projekt edukacyjny

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Mrs. Poppy radzi: Angielski to (nowa) podstawa! Czyli jak się nie dać zmianom? Spotkanie pierwsze. Projekt edukacyjny - moja miłość!
Drodzy Państwo! Pozwólcie, że przedstawię mistrza wśród najbardziej interaktywnych metod nauczania. Bohaterem dzisiejszego odcinka jest PROJEKT:

P - jak Praktyczne podejście, Planowe działanie, Przetwarzanie (informacji)

R - jak Rozwijanie kompetencji przyszłości i Rozwiązywanie problemów

O - jak Oryginalność i Otwartość

J - jak Język obcy

E -jak (Nowa) Era nauczania

K - jak Kreatywność i (efektywna) Komunikacja

T - jak (zróżnicowane) Techniki pracy oraz Teamwork (czyli praca w zespole)

Maria Montessori mówiła: „Największą oznaką sukcesu dla nauczyciela jest bycie zdolnym, by powiedzieć: te dzieci pracują, jak gdybym nie istniała". Dobrze przeprowadzony projekt to zobrazowanie tych słów, a pomysły na temat zadania i sposoby jego przeprowadzenia znajdziemy w każdym rozdziale podręczników wydawnictwa Nowa Era dla szkoły podstawowej - Hello Explorer, Junior Explorer i Teen Explorer.

Jak pokochać pracę metodą projektu na etapie klas 1-3
...i czy to możliwe?​

Przede wszystkim musimy wziąć pod uwagę, że kreatywność i produktywność językowa jest znacznie ograniczona przez wąski zakres środków językowych, którymi dysponują uczniowie. Bądźmy sobą i pozwólmy naszym uczniom zaprzyjaźnić i oswajać się z językiem. Ma on przecież przyczyniać się do wszechstronnego rozwoju dziecka, a nie być celem samym w sobie. Jak to zrobić?

Wspierajmy uczniów w próbach mówienia, pozwalajmy na błędy

Rozbudzajmy pozytywne nastawienie do nauki języka obcego

Budujmy postawę otwartości i tolerancji wobec wielokulturowości otoczenia

Wspierajmy ucznia w budowaniu poczucia własnej wartości i wiary we własne możliwości

O czym zatem warto pamiętać? Oto 5 wskazówek od nauczycieli praktyków:

1. Przeprowadzajcie krótkoterminowe „miniprojekty" (np. obejmujące jedną lub dwie jednostki lekcyjne). Dobrym pomysłem jest włączanie rodziców w etap planowania (np. przygotowanie niezbędnych materiałów, znalezienie informacji czy potrzebnych obrazków)

2. Umożliwiajcie dzieciom pracę w ruchu, w parach lub małych grupach, w poczuciu bezpieczeństwa i współpracy oraz wiary we własne możliwości, dajcie im przestrzeń na kreatywność i oryginalność. Niech będzie kolorowo i różnorodnie. Wykorzystajcie przestrzeń w klasie - podłoga i ściany - a nie tylko ławki - mogą służyć za miejsce pracy

3. Poruszajcie tematy bliskie i znajome dzieciom, najlepiej, aby w temacie projektu było słowo „moje" - np. moje ulubione potrawy, zwierzęta, zabawy, pory roku, moja szkoła, mój dom i rodzina

4. Nie zapominajcie o multisensoryczności dzieci - niech królują obraz, ruch, dźwięk oraz techniki wspierające potrzeby rozwojowe i zainteresowania uczniów (rysowanie, malowanie, wyklejanie, śpiewanie) z jednoczesnym różnicowaniem form wykonania (plakat, film, fotografia, origami, figurki z modeliny/plasteliny, wycinanki)

5. Umożliwiajcie obcowanie z materiałami autentycznymi na zajęciach - z pomocą przychodzą tu nowoczesne technologie - film, tablica interaktywna, multibooki, płyty CD czy internet oraz własna inicjatywa i umiejętność „zbieractwa" (wycinki z gazet, autentyczne mapki, menu czy programy telewizyjne)

Młodzi gniewni? To dobrze! - Metoda projektu w klasach IV-VIII

Na tym etapie edukacyjnym praca projektowa jest niezwykle pomocna, gdyż pozostaje świadomą formą wyrażania własnego zdania, realizowania pasji czy prezentowania hobby i zainteresowań. Na tym etapie zwróćmy uwagę, aby:

1. Dobrze zaplanować pracę - wydłużyć czas organizacji i przeprowadzenia wszystkich etapów projektu. Na poziomie klas IV-VI mogą to być projekty rozłożone na kilka jednostek lekcyjnych, natomiast w klasach VII-VIII można podjąć się większych przedsięwzięć, np. zorganizować projekt semestralny - ważne, aby uczniowie wybrali działania, które będą zgodne z ich zainteresowaniami i pasjami. Nie narzucajmy decyzji i nie sterujmy nimi. Projekt będzie większą frajdą, jeśli pozwolimy uczniom na swobodę przekazu

2. Różnicować formy pracy - w klasach IV-VI wytwory manualne są nadal bardzo ważne (powstają „produkty" pracy projektowej), natomiast wśród młodzieży z klas VII-VIII dobrze jest położyć nacisk na kształtowanie umiejętności cyfrowych i używanie komputerów i internetu

3. Zachęcać do swobodnej komunikacji podczas zajęć oraz różnych rodzajów interakcji (zarówno w mowie, jak i w piśmie - poprzez prace plastyczne, ale również portfolio, wirtualne wywiady, artykuły czy eseje problemowe), które pokazują przydatność posługiwania się językiem obcym do realizacji własnych celów komunikacyjnych - tym sposobem na pierwszym miejscu staje nadrzędny cel podstawy programowej (a o to nam przecież chodzi!)

4. Różnicować tematy z wykorzystaniem materiałów autentycznych/źródłowych oraz z uwzględnieniem zakresu środków językowych, którymi dysponują uczniowie na tym etapie kształcenia, a także z jednoczesnym dążeniem do coraz wyższego stopnia poprawności językowej

5. Kształtować postawy otwartości, ciekawości i tolerancji wobec innych kultur - sprzyja temu promowanie nauczania interkulturowego, organizacja wydarzeń wewnątrz- i pozaszkolnych, udział w imprezach (np. o zasięgu powiatowym) i konkursach językowych czy angażowanie się w europejskie programy współpracy typu eTwinning oraz promowanie znaczenia języków obcych w różnych dziedzinach życia społecznego

6. Poszerzać różnorodność technik służących uczeniu się - stosowania projektów z uwzględnieniem ścieżek edukacyjnych, m.in. Uczenie się poprzez nauczanie ( LdL) czy Odwrócona lekcja/klasa ( Flipped Classroom)

7. Organizować projekty międzyprzedmiotowe z naciskiem na CLIL( Content and Language Integrated Learning) i dwutorowość nauczania, łączenie treści z kilku przedmiotów, podczas których uczniowie spotykają sytuacje edukacyjne sprzyjające rozwijaniu ich pasji i zainteresowań oraz opowiadaniu o nich.
KU PAMIĘCI! - zamiast zakończenia 🙂
Prezentacja efektów pracy i ich ocena to moment kulminacyjny każdego projektu. Warto przemyśleć formę promocji i ekspozycji prac uczniów w szkole, tak aby efekty ich pracy były widoczne w środowisku klasowym, szkolnym, ale również w mediach lokalnych oraz na portalach społecznościowych.

Może to być np. zorganizowanie wydarzenia w szkole - Dnia Projektów Językowych, Festiwalu Talentów Językowych czy Dnia Języków Obcych - podczas którego zaprezentowane zostaną wytwory uczniów (np. wystawy prac dzieci, prezentacja projektu na zebraniu z rodzicami lub imprezie klasowej, albumy ze zdjęciami czy portfolio z dokumentacją projektową). Z pomocą przychodzi też wydawnictwo Nowa Era z działaniami konkursowymi dla nauczycieli i uczniów... so stay tuned!!!

🙂
Pobierz materiały
Specjalnie na to spotkanie przygotowaliśmy autentyczne materiały National Geographic, które pomogą wam przygotować wasze zadania projektowe!

Zobacz 1 odcinek Mrs Poppy radzi: Project edukacyjny!

MRS POPPY, CZYLI KIM JEST JUSTYNA MAK?
Nauczycielka, trener i coach językowy; zafascynowana narzędziami, które usprawniają proces nauczania/uczenia się i świadomie wspierają w rozwoju; autorka innowacji pedagogicznych oraz szkolna koordynatorka wielu TIK-owych projektów i programów.

# data[].attributes.attachment_link.title
Spotkanie pierwsze. Project edukacyjny - Moja miłość

# data[].attributes.attachment_link.description
Mrs. Poppy radzi: Angielski to (nowa) podstawa! Czyli jak się nie dać zmianom? Spotkanie pierwsze. Projekt edukacyjny - moja miłość! Drodzy Państwo! Pozwólcie, że przedstawię mistrza wśród najbardziej interaktywnych metod nauczania.

# data[].attributes.body
odwrócone nauczanie

# data[].attributes.attachment_link.title
Odwracanie nauczania z Nową Erą angielskiego, czyli o Flipped Classroom słów kilka - Nowa Era Angielskiego

# data[].attributes.attachment_link.description
Jak „zacząć od końca" i odnieść sukces na lekcji? Czy jesteśmy gotowi na to, aby wyjść ze strefy nauczycielskiego komfortu i oddać odpowiedzialność za proces uczenia się naszym uczniom? Czy warto czasami „stanąć na głowie", aby lekcja się udała? Dlaczego „odwracanie nauczania" zrobiło się modne?

# data[].attributes.body
more info :)

# data[].attributes.body
Nowa Era Kompetencji Nauczyciela - warsztaty GREAT

# data[].attributes.body
Nowa Era Kompetencji Nauczyciela - warsztaty GREAT

# data[].attributes.body
odwrócona lekcja

# data[].attributes.attachment_link.title
interankiety: Twórz ankiety i formularze online

# data[].attributes.attachment_link.description
Szybko twórz i udostępniaj ankiety. Analizuj wyniki w czasie rzeczywistym. interankiety pozwalają tworzyć ankiety, formularze i zaawansowane badania online.

# data[].attributes.body
AnswerGarden

# data[].attributes.body
TodaysMeet

# data[].attributes.body
Tricider

# data[].attributes.body
Piotr Bucki

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Uwielbiam konferencje, na których mam okazję spotkać się z wykładowcami - lektorami uczącymi języków na uczelniach. Głównie dlatego, że dzięki tym spotkaniom wychodzę podbudowany. Jesteście fantastyczni! Mówię to, biorąc pod uwagę tych, których spotkałem. To oczywiste. Ale powtarzam też z pełną świadomością, że nauczyciel to najważniejszy zawód świata. Warto sobie o tym od czasu do czasu przypomnieć. Głównie po to, by lepiej motywować się do działania. I by przy okazji budować silną markę, która będzie ważna dla naszych studentów, dla naszych pracodawców i dla nas samych. Budowę i szukanie marki warto zacząć od trzech pytań, a odpowiedzi na nie często sobie przypominać.
Dlaczego robię to, co robię?
Niby proste pytanie. Jednak warto przez chwilę nad nim się zastanowić. Zwłaszcza, jeśli jedyne odpowiedzi, jakie nam przychodzą do głowy, to: bo muszę, bo mi za to płacą. Oczywiście nie ma nic złego w gratyfikacji finansowej za wykonywaną pracę. Jednak jak się okazuje, poza tradycyjnie postrzeganą motywacją - przez pryzmat kija i marchewki - warto poszukać motywacji wewnętrznej. Tej, która kryje się właśnie za pytaniem: dlaczego robię to, co robię. Świetnie o tym mówi Dan Pink w swojej książce Drive i w wykładzie, który znajdziesz na TED.com. Warto go obejrzeć, zatrzymać się nad tym pytaniem o sens swojego działania. Warto też podyskutować o tym ze studentami.
Jak robię to, co robię?
To kolejne ważne pytanie. Podobne stawia Simon Sinek w jednym z popularniejszych TED talków. Jak robię to, co robię jest pochodną pytania dlaczego to robię! Jak odnosi się do metod, narzędzi, ale też do wartości. Jeśli nauczam nowocześnie, niesztampowo, ale z wykorzystaniem najlepszych tradycyjnych i sprawdzonych metodyk, to właśnie... tak to robię.
Co robię?
Tu odpowiedź jest oczywista. Pozornie. Przecież uczę! Ale tak naprawdę robisz coś znacznie więcej i musisz sobie zdać z tego sprawę. Ucząc angielskiego, szlifujesz kompetencje swoich studentów. Uczysz ich myśleć, wskazujesz ważne idee. A może też sam się uczysz? Każdego dnia czegoś nowego. Piękne w tym zawodzie jest to, co niektórych boli, czyli nieustające doskonalenie się. Jednak spójrz na to jak na błogosławieństwo. To, co robisz, wiąże się też z nową rolą nauczyciela (nie tylko zresztą akademickiego).
Nowe czasy, nowa rola
Rozmawiałem kiedyś z profesorem Baumanem, który powiedział, że za czasów jego młodości problemem było dojście do wiedzy. Teraz problemem nie jest jej dostępność, ale jej ogrom. I często nieumiejętność weryfikowania. Dlatego tak ważny staje się nauczyciel, który już nie musi być tylko „encyklopedią", ale człowiekiem, który uczy myśleć. I weryfikować tezy. Nawet (a może szczególnie) w obszarze humanistyki. Nauczyciel już nie jest marką typu „mędrzec", czyli typem Ateny - która stoi na straży reguł gry. Źródłem jego potęgi nie musi być już wiedza, którą chętnie przekazuje innym. To już nie ktoś, kto stoi na straży zasad i status quo, nie ktoś, kto mówi: wszystko pozostanie na swoim miejscu, to nie surowy władca - to raczej otwarty towarzysz.
Marka towarzysz, marka stwórca
Woli pozostawać w cieniu rzeczy, które tworzy, niż stać w blasku jupiterów. Dla niego liczy się uczeń, drugi człowiek. Ten typ marki to skromny, pomocny zwykły człowiek, który woli pozostać w drugim szeregu, by bohater mógł zbierać owoce sławy. Przykładem jest IKEA, która z tylnego siedzenia mówi: „ty tu urządzisz". Przykładem może być wielu wspaniałych nauczycieli, których spotykam, którzy dają wszystkie narzędzia i cieszą się, że studenci z nich korzystają. Ktoś, kto wskazuje idee warte rozpatrzenia, jak TED. To też marka, która nie boi się obecności w mediach społecznościowych.
Nauczyciel akademicki w mediach społecznościowych
Jeden z moich znajomych, który jest wykładowcą Uniwersytetu SWPS i naucza filozofii w liceum, prowadzi część swoich zajęć, wykorzystując Snapchat, czyli bardzo popularną wśród młodych ludzi z pokolenia Z aplikację. Inny mój znajomy, nauczyciel, wykładowca i zapalony podróżnik prowadzi blog, na którym inspiruje nie tylko do nauki angielskiego, ale też motywuje do działania. Sam o sobie mówi: Epic English Teacher. To oczywiście tylko przykłady. Silne marki, które są świadome, ale reprezentują zaledwie ułamek tego, kim może być dziś wykładowca. Także w mediach społecznościowych. Marki (również te osobiste) komunikują - czy tego chcą, czy nie chcą. Warto więc zastanowić się, czy i jak komunikować w mediach społecznościowych. Część wykładowców, których znam, decyduje się na tworzenie blogów - o różnej tematyce. Traktują je jako przedłużenie swojej działalności edukacyjnej, a także jako narzędzie realizacji i ekspresji. Podobnie jest z mediami społecznościowymi. Decyzję o tym, gdzie i jak „tworzyć swoją markę", pozostawiam Tobie. Podobnie jak decyzję, czy w ogóle o niej chcesz myśleć. Pamiętaj jednak, że marka osobista tworzy się, czy tego chcemy, czy nie - ponieważ tworzy się w oczach obserwatora. To proces ciągły, który często przebiega na poziomie nieuświadomionym, bo przecież różne sygnały można różnie odbierać. Marka tworzy się w oczach obserwatora już w pierwszych sekundach poznania drugiego człowieka. Twoi studenci tworzą marki w Twoich oczach. Ty również jesteś poddawany ocenie. Jeśli masz profil na Facebooku czy Instagramie, to koniecznie zdecyduj o jego prywatności i ustaw wszystko tak, aby mieć nad nim kontrolę. Moje treści publiczne są dostępne dla wszystkich, ale mam zasadę, że ze studentami „zaprzyjaźniam się" dopiero po skończonym procesie edukacji i to tylko wtedy, gdy oni tego chcą. Taki jest mój wybór, ale wiem, że różne są preferencje. Warto jednak mieć świadomość, że im młodsi studenci, tym większa ich biegłość w internecie i kto wie, czy nie odwiedzą Twojego profilu. Skąd na to brać czas? Jasne, że prowadzenie bloga czy świadome budowanie marki z wykorzystaniem narzędzi internetowych zabiera czas. Czas, który może jest potrzebny do czegoś innego. Może jednak świadome tworzenie swojego wizerunku i na przykład pisanie bloga czy stworzenie kanału na YouTubie Ci się spodoba? Może kiedyś wystąpisz na lokalnie organizowanym TEDx i wtedy przyda się doświadczenie w świadomym szukaniu tematów? Kto wie? Jeśli się zdecydujesz, pamiętaj, że:

zawsze możesz po prostu przestać, jeśli nie będzie Ci się to podobało;

pisząc regularnie, piszesz coraz lepiej i szybciej;

masz na pewno dużo ciekawych doświadczeń, którymi możesz się podzielić.

Krótki przewodnik, jak zabrać się za blogowanie, znajdziesz tutaj.
Najprostszą receptą na tworzenie dobrej marki wykładowcy jest po prostu powrót do źródeł i zrozumienie swojej roli przewodnika, towarzysza. Kogoś, kto stoi z boku i podobnie jak marka Red Bull - stwarza swoich bohaterów. Proces tworzenia czy porządkowania swojej marki warto zacząć od zadania sobie pytań:

Dlaczego robię to, co robię?

Jakie są moje wartości i jak te wartości realizuję w praktyce?

Jak działam i z jakimi markami wchodzę w interakcje - tu kluczowe jest to, z jakich podręczników uczysz, jakimi przykładami się posługujesz, jaką komunikacją nasiąkasz.

O pytaniu - dlaczego robię to, co robię, już pisałem. Warto poza oczywistymi odpowiedziami (bo to mój zawód, bo „muszę", bo tak zarabiam) pomyśleć o wewnętrznych motywacjach. No i warto się też zastanowić nad wartościami, którymi się kierujemy w działaniu (nie tylko deklaratywnie). Proponuję Ci też bardzo prosty test, na który trafiłem dzięki świetnemu wystąpieniu Shawna Achora na TED.com. To test, który bada Twoje najważniejsze i najmocniejsze kompetencje. Na stronie www.viacharacter.org znajdziesz test, który możesz wykonać po polsku lub po angielsku. To dobrze wystandaryzowany test psychometryczny. Dzięki niemu odkryjesz swoje najmocniejsze cechy, które potem warto wykorzystać w działaniu. Możesz też polecić ten test studentom, a potem koniecznie wspólnie obejrzyjcie wykład Shawna Achora na TED.com. Często, kiedy uczę nauczycieli (na przykład na zajęciach w Szkole Głównej Mistrzostwa Edukacyjnego czy na studiach podyplomowych na WSB), szczerzę mówię, że nauczyciel to najważniejszy zawód na świecie. Szczególnie teraz, gdy dostęp do wiedzy jest nieograniczony, potrzebujemy ludzi, którzy wiedzą, jak ją weryfikować, jak pomagać się uczyć i jak szlifować kompetencje XXI wieku. Potrzebujemy Was.

# data[].attributes.attachment_link.description
Uwielbiam konferencje, na których mam okazję spotkać się z wykładowcami - lektorami uczącymi języków na uczelniach. Głównie dlatego, że dzięki tym spotkaniom wychodzę podbudowany. Jesteście fantastyczni! Mówię to, biorąc pod uwagę tych, których spotkałem. To oczywiste. Ale powtarzam też z pełną świadomością, że nauczyciel to najważniejszy zawód świata.

# data[].attributes.body
Aniela Tekiela

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jedną z najważniejszych wartości reprezentowanych przez National Geographic Learning jest zapewnienie uczniom warunków do nabywania kompetencji kulturowych, które poprzez rozbudzanie ciekawości, empatii i otwartości na świat poszerzają ich horyzonty, ucząc odpowiedzialności za siebie i innych. Dzięki temu nauka języka obcego nie ogranicza się tylko do opanowywania struktur gramatyczno-leksykalnych, co samo w sobie w kontekście realiów i wyzwań XXI wieku jest niewystarczające.

W realiach dzisiejszego świata język traktowany jest jako medium - to narzędzie, które przekazuje istotne treści, wyjaśnia i ułatwia zrozumienie wszelkich omawianych zjawisk - zarówno kulturowych, jak i tych zachodzących w przyrodzie. Materiały i podejścia proponowane przez National Geographic Learning zachęcają do wplatania wyżej wspomnianych zagadnień praktycznie na każdym etapie lekcji, dzięki czemu nie stanowią one odseparowanych wątków pojawiających się doraźnie, ale tworzą integralną część całego procesu uczenia się języka obcego. Podręczniki National Geographic Learning bazujące na autentycznych materiałach są wręcz naszpikowane wiedzą z zakresu obyczajów, tradycji, obrzędów, historii i zawierają wiele ciekawostek przyrodniczych poszerzających wiedzę nie tylko ucznia, ale także nauczyciela. Zadaniem nauczyciela staje się stworzenie warunków do rozbudzania świadomości poprzez zaszczepianie w uczniu zainteresowania danym zagadnieniem, zachęcania go do poznawania i doświadczania różnorodności, jaka nas otacza, przy jednoczesnym zachowaniu szacunku i dumy z własnej tożsamości i przynależności do danego kręgu kulturowego. W tym procesie niesłychanie ważne jest też obiektywne selekcjonowanie, przekazywanie i przetwarzanie informacji. Tematyka związana z kulturą może stanowić idealny grunt do promowania krytycznego myślenia, dzięki któremu uczeń będzie w stanie wyciągać własne wnioski, odróżniając szkodliwe stereotypy od faktów oraz inne nierzetelne treści od tych, za którymi stoją merytoryczne argumenty.

Jak nauczyciel może to osiągnąć?

Zadbaj o to, aby uczniowie otaczali się materiałami autentycznymi, przedstawiającymi zagadnienia związane z kulturą, zżyciem społecznym i środowiskiem naturalnym. Mogą to być plakaty, artykuły, filmy lub inne autentyczne źródła. Ciekawym rozwiązaniem jest organizowanie wirtualnych wycieczek z wykorzystaniem Google Maps i opcji street view w ramach zadania dotyczącego opracowania trasy podróży i organizacji wycieczki do danego miasta lub innego miejsca, na przykład wodospadu Niagara. Możemy skorzystać też z wszelkiego rodzaju stron internetowych hoteli, restauracji czy innych miejsc charakterystycznych dla danego regionu i zachęcać uczniów do zbierania informacji, wyrażania opinii, dokonywania wyborów bądź innych aktywności pod kątem danego kryterium.

Zaproś ciekawą postać, która zainteresuje uczniów danym tematem i zaszczepi w nich chęć dalszego poznawania zagadnienia. W zależności od naszych możliwości może to być osoba pochodząca z obcego kraju, reprezentująca inną kulturę lub typ obieżyświata, znanego podróżnika, blogera bądź kogoś z najbliższego otoczenia, kto sporo podróżuje i będzie umiał z pasją podzielić się swoim doświadczeniem. Taka osoba, stanowiąca rzetelne i wiarygodne źródło praktycznej wiedzy, będzie w stanie poświadczyć, że język sam w sobie nie jest celem, lecz narzędziem do zdobywania szeroko pojętych kompetencji komunikacyjnych i kulturowych.

Wykorzystuj założenia, na jakich opierają się bardzo efektywne podejścia metodyczne, takie jak praca metodą projektu edukacyjnego, CLIL (content and language integrated learning), LdL (Lernen durch Lehren) czy metoda odwróconej klasy (flipped classroom). Są to metody o bardzo dużym potencjale i szerokim spektrum możliwości. Dzięki nim możemy zaplanować proces dydaktyczny tak, aby „przemycać" docelowe treści kulturowe, społeczne i przyrodnicze oraz w ciekawy sposób angażować uczniów do różnych aktywności. Na przykład:

praca metodą projektu umożliwi uczniom zaangażowanie się w rozbudowany proces, w trakcie którego opracują prezentację z zakresu podobieństw i różnic w komunikacji niewerbalnej i mowy ciała w wybranych krajach;

wdrażając założenia CLIL, automatycznie mamy zapewnione podłoże do wykorzystywania języka w zdobywaniu wiedzy, na przykład z zakresu tradycji noworocznych w wybranych krajach świata;

w metodzie LdL uczniowie sami zbierają, selekcjonują informacje, na podstawie których przygotowują materiał dydaktyczny, prezentując go na forum i przygotowując do wykorzystania przez innych uczniów, na przykład na temat starożytnych cywilizacji;

motyw odwróconej klasy zapewnia alternatywne rozwiązanie w kwestii prac domowych, gdzie uczniowie, w zależności od koncepcji i instrukcji, mogą przeanalizować krótki filmik dotyczący sposobów oszczędzania energii i dbania o środowisko naturalne. Tak zdobytą wiedzę będą wykorzystywali na zajęciach w trakcie dyskusji czy burzy mózgów, która przebiegnie wówczas o wiele sprawniej.

Projektuj zadania tak, aby uczniowie mieli możliwość analizowania, poznawania i opisywania swojej kultury za pomocą języka obcego, w zestawieniu ze zjawiskami zachodzącymi w innych kulturach. To pozwoli im na poszerzenie perspektywy, uświadomienie sobie, że każda kultura, łącznie z ich własną, rządzi się swoimi prawami i należy jej się szacunek. Warto skorzystać z procedur obowiązujących w trakcie debaty oksfordzkiej, gdyż to narzędzie w bardzo przystępny i praktyczny sposób uczy mechanizmów krytycznego myślenia. Taka forma prowadzenia dyskusji, wyciągania wniosków i rozwiązywania problemów pozwala na wyodrębnienie faktów i rzetelną interpretację określonych zjawisk poprzez odróżnienie tego, co racjonalne, od subiektywnych opinii i emocji.

Organizuj ciekawe ćwiczenia utrwalające wiedzę i umiejętności z zakresu kultury, na przykład w postaci analogowych bądź też multimedialnych quizów, gier czy innych ćwiczeń. Uczniowie mogą tworzyć takie quizy samodzielnie, dzięki czemu jeszcze bardziej zaangażują się w zdobywanie wiedzy. Zapraszam do wykorzystania przykładowego materiału, który w przyjemny sposób wesprze uczniów i nauczycieli we wdrażaniu powyższych założeń.

# data[].attributes.attachment_link.description
Jedną z najważniejszych wartości reprezentowanych przez National Geographic Learning jest zapewnienie uczniom warunków do nabywania kompetencji kulturowych, które poprzez rozbudzanie ciekawości, empatii i otwartości na świat poszerzają ich horyzonty, ucząc odpowiedzialności za siebie i innych. Dzięki temu nauka języka obcego nie ogranicza się tylko do opanowywania struktur gramatyczno-leksykalnych, co samo w sobie w kontekście realiów i wyzwań XXI wieku jest niewystarczające.

# data[].attributes.headline
Umiejętności 21 wieku w twojej szkole językowej - to proste!

# data[].attributes.subject
Umiejętności 21 wieku w twojej szkole językowej - to proste!

# data[].attributes.body
Aniela Tekiela

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zgodnie z filozofią National Geographic Learning szkoła językowa, która dostarcza usługi na najwyższym poziomie, powinna zdawać sobie sprawę z kluczowej roli, jaką odgrywa rozwijanie w słuchaczach najważniejszych kompetencji XXI wieku. Oprócz znajomości języka, który stał się narzędziem do zdobywania wiedzy, ważne są również kompetencje pozajęzykowe, takie jak umiejętne korzystanie z technologii informacyjno-komunikacyjnych, nawiązywanie relacji, selekcjonowanie informacji, samodzielność, skuteczne negocjowanie, sprawna komunikacja czy kreatywne rozwiązywanie problemów. Dlatego też sale lekcyjne powinny być „otwarte" na dynamicznie zmieniającą się rzeczywistość i stwarzać słuchaczom jak najwięcej możliwości do rozwoju umiejętności, które przydadzą się nie tylko tu i teraz, ale też w przyszłości.

Jakie metody i podejścia warto wdrażać, aby wesprzeć słuchaczy i zapewnić im optymalne warunki do rozwijania wyżej wymienionych kompetencji?

Zachęcaj uczniów do aktywnej pracy poprzez wyszukiwanie informacji, tworzenie własnych materiałów dydaktycznych bazujących na treściach z podręczników NGL lub innych ogólnodostępnych źródłach, współpracę z innymi słuchaczami, a następnie wykorzystywanie tak zdobytej wiedzy i prezentowanie jej na forum klasy, szkoły lub szerszego grona odbiorców. W ten sposób uczeń nie będzie biernym odtwórcą, ale stanie się dumnym z siebie twórcą wartościowych materiałów i treści, przez co wzrośnie jego samodzielność, pewność siebie, a co za tym idzie - motywacja do nauki i zdobywania kolejnych umiejętności.

Wprowadzaj elementy uczenia się poprzez nauczanie (metoda LdL). Jest to jeden z najbardziej efektywnych sposobów na zdobywanie wiedzy i umiejętności przez ucznia. Spoczywa na nim wtedy odpowiedzialność wyszukania i selekcjonowania informacji, korzystania z nowoczesnych technologii, przygotowania materiału i rzetelnego przedstawienia go słuchaczom. W ten sposób uczeń zdobywa cenne doświadczenie i przechodzi przez wszystkie poziomy uczenia się, przetwarzając informacje zarówno w sposób bierny (czytanie, słuchanie wykładu z filmiku, oglądanie ilustracji itp.), jak i czynny (sporządzanie notatek, przygotowywanie prezentacji, przedstawianie materiału innym, odpowiadanie na pytania, dyskusja itp.). Jeśli takie podejście jest dla Ciebie nowością, wprowadzaj elementy uczenia się poprzez nauczanie. Zachęć uczniów do prezentowania ciekawych informacji, na jakie w ostatnim czasie natknęli się w internecie, telewizji czy magazynach. Może się to odbywać w postaci bardzo krótkich prezentacji, w trakcie których uczeń przedstawia jakieś wydarzenie z telewizyjnego serwisu informacyjnego, streszcza artykuł lub opowiada o ciekawym filmiku, który widział na Facebooku. Uczeń może wesprzeć swoją prezentację ilustracjami, filmami czy innymi gadżetami związanymi z tematem lub nakręcić krótkie wideo, w którym przedstawi dane zagadnienie

WSKAZÓWKA nr 2 - Uczniowie tworzą materiały dydaktyczne

Popularne w nauczaniu języków obcych gry i gotowe materiały dydaktyczne niekoniecznie muszą pochodzić od wydawnictw. Równie cenne pod kątem dydaktycznym będą materiały stworzone przez uczniów, którzy sami będą wypełniali treściami okienka gier planszowych, sami będą tworzyli karty do Taboo albo zamiast gotowej „wyszukiwarki" słów sami wypełnią krateczki odpowiednimi słowami w wybranej przez siebie konfiguracji, a następnie przekażą tak przygotowany materiał innemu słuchaczowi do rozwiązania. Podobnie jak w przypadku krzyżówek - uczeń z przyjemnością zaprojektuje krzyżówkę i pytania, które da do rozwiązania koledze lub koleżance w grupie.

WSKAZÓWKA nr 3 - Uczniowie modyfikują teksty z podręczników

Nie trzymaj się kurczowo zadań sugerowanych w podręcznikach. Mimo że są rzetelnie przygotowane przez autorów, to jest to jednak „gotowiec", który nie zawsze w pełni motywuje ucznia do pracy. Zanim uczniowie przejdą do rozwiązywania zadań na rozumienie tekstów czytanych opracowanych przez autorów podręczników, zachęć ich do samodzielnego stworzenia autorskiego tytułu danego tekstu, nagłówków poszczególnych akapitów czy bloków tekstu, pytań otwartych, zdań typu prawda czy fałsz lub zadań wielokrotnego wyboru. W ten sposób uczniowie będą zmuszeni do głębszego przetwarzania informacji zawartych w tekstach, ich treść będzie faktycznie zrozumiana i dokładniej przeanalizowana, przez co kolejne zadania sugerowane przez podręcznik pójdą im o wiele łatwiej i sprawniej.

WSKAZÓWKA nr 4 - Odwrócona klasa

Aby wesprzeć ucznia w bardziej aktywnym i efektywnym uczestnictwie w zajęciach, z pomocą przychodzi nam metoda flipped classroom. Model odwróconej klasy polega na tym, że część informacji, które mają być wykorzystane na kolejnych zajęciach, jest analizowana i przygotowywana przez słuchacza samodzielnie przed zajęciami. W takim podejściu lektor zaopatruje uczniów w odpowiednie treści, na przykład wskazuje docelowy materiał w podręczniku czy link do filmu lub artykułu. Uczeń w ramach pracy domowej zapoznaje się z materiałem, wykonuje związane z nim zadanie, które polega przykładowo na zapoznaniu się z treścią filmiku na temat pracy za granicą, sporządzeniu na jego podstawie argumentów za i przeciw. Kiedy tak przygotowany uczeń będzie już na zajęciach, wszelkiego rodzaju zadania, takie jak wyrażanie opinii, dyskusje lub pisanie rozprawki, staną się dla niego o wiele łatwiejsze, a jakość jego pracy pod kątem językowym będzie o wiele wyższa.

WSKAZÓWKA nr 5 - Współpraca uczniów

Bardzo ważne jest też zachęcanie uczniów do współpracy poprzez pracę w parach, mniejszych lub większych grupach. Warto organizować zadania tak, aby pary lub grupy przygotowywały ćwiczenia dla innych par lub grup. Inną formą współpracy może być znana metoda generowania pomysłów w trakcie „burzy mózgów". W trakcie tego procesu każdy dokłada swoją cegiełkę do efektu finalnego, co uświadamia uczniom, że wspólne rozwiązywanie jakiegoś problemu czy tworzenie rozwiązań przyczynia się do wspólnego dobra. Podobnie jest w przypadku przeprowadzania projektów edukacyjnych stanowiących pracę zespołową, w trakcie której uczniowie wybierają temat, określają cele, przeprowadzają przydzielone zadania, a na koniec publicznie przedstawiają efekty. W tego typu aktywnościach warunkiem realizacji zadania musi być to, że każdy uczeń wnosi swój wkład. Nie może być 'pasażerów na gapę'.

WSKAZÓWKA nr 6 - Sprytna korekta błędów

Stwarzaj przyjazne i bezpieczne warunki, w których słuchacz nie będzie odczuwał strachu przed wyrażaniem swoich opinii czy prezentowaniem swojej wiedzy i umiejętności. Najczęstszym czynnikiem zniechęcającym uczniów do aktywności na zajęciach jest nadmierne skupienie się nauczyciela na korygowaniu błędów uczniów. Aby uniknąć nadmiernego poprawiania uczniów, warto skorzystać z następującej metody: za każdym razem, kiedy uczniowie zaangażowani są w produkcję języka w postaci wypowiedzi ustnych lub pisemnych, staraj się notować fragmenty ich wypowiedzi, które zawierały błędy warte omówienia. Tak sporządzoną listę wydrukuj i wręcz uczniom do wglądu lub wyświetl na tablicy interaktywnej albo rzutniku. Zadaniem uczniów będzie korygowanie błędów, jakie dostrzegają w poszczególnych przykładach w ramach pracy indywidualnej, w parach lub zespołowo jako cała klasa. W ten sposób przemycimy błędy w neutralnej postaci, żaden z uczniów nie powinien czuć się „wytykany" na forum za to, że popełnił błąd.

WSKAZÓWKA nr 7- Zawsze ucz kreatywnie

Aktywizuj uczniów na przeróżne kreatywne sposoby, które zachęcą ich do udziału w dyskusjach, prezentowaniu swoich opinii i innych treści. W materiale dodatkowym znajdują się przykładowe pomysły wspomagające przeprowadzanie dyskusji, wyrażanie opinii, argumentowanie, zgadzanie się lub niezgadzanie z opiniami innych, przeznaczone dla uczniów od poziomu B1 wzwyż i oparte na przykładowych pytaniach zaczerpniętych z podręczników National Geographic Learning (Close-up B1 i Close-up B2).
➩➩➩ POBIERZ MATERIAŁ DODATKOWY TUTAJ

# data[].attributes.attachment_link.description
Zgodnie z filozofią National Geographic Learning szkoła językowa, która dostarcza usługi na najwyższym poziomie, powinna zdawać sobie sprawę z kluczowej roli, jaką odgrywa rozwijanie w słuchaczach najważniejszych kompetencji XXI wieku. Oprócz znajomości języka, który stał się narzędziem do zdobywania wiedzy, ważne są również kompetencje pozajęzykowe, takie jak umiejętne korzystanie z technologii informacyjno-komunikacyjnych, nawiązywanie relacji, selekcjonowanie informacji, samodzielność, skuteczne negocjowanie, sprawna komunikacja czy kreatywne rozwiązywanie problemów.

# data[].attributes.body
platformaNearpod

# data[].attributes.body
Pearltrees

# data[].attributes.headline
"Kreatywne szkoły. Oddolna rewolucja, która zmienia edukację"

# data[].attributes.subject
"Kreatywne szkoły. Oddolna rewolucja, która zmienia edukację"

# data[].attributes.body
Ken Robinson & Lou aronica

# data[].attributes.headline
"Uczyć (się) z pasją. Jak sprawić, by uczenie (się) było fascynującą podróżą"

# data[].attributes.subject
"Uczyć (się) z pasją. Jak sprawić, by uczenie (się) było fascynującą podróżą"

# data[].attributes.body
Pernille Ripp

# data[].attributes.body
Manfred Spitzer

# data[].attributes.body
Margret Rasfeld, Stephan Breidenbach

# data[].attributes.body
John Hattie