# data[].attributes.body
Prjemizdeki tüm arkadaşlarıma ve öğrencilerime armağan ediyorum

ÇOBAN ÇEŞMESİ

Derinden derine ırmaklar ağlar,
Uzaktan uzağa çoban çeşmesi,
Ey suyun sesinden anlıyan bağlar,
Ne söyler şu dağa çoban çeşmesi.

"Göynünü Şirin'in aşkı sarınca
Yol almış hayatın ufuklarınca,
O hızla dağları Ferhat yarınca
Başlamış akmağa çoban çeşmesi..."

O zaman başından aşkındı derdi,
Mermeri oyardı, taşı delerdi.
Kaç yanık yolcuya soğuk su verdi.
Değdi kaç dudağa çoban çeşmesi.

Vefasız Aslı'ya yol gösteren bu,
Kerem'in sazına cevap veren bu,
Kuruyan gözlere yaş gönderen bu...
Sızmadı toprağa çoban çeşmesi.

Leyla gelin oldu, Mecnun mezarda,
Bir susuz yolcu yok şimdi dağlarda,
Ateşten kızaran bir gül arar da,
Gezer bağdan bağa çoban çeşmesi,

Ne şair yaş döker, ne aşık ağlar,
Tarihe karıştı eski sevdalar.
Beyhude seslenir, beyhude çağlar,
Bir sola, bir sağa çoban çeşmesi...

Faruk Nafiz ÇAMLIBEL

# data[].attributes.headline
Merve Canca-Namık Oğul İlkokulu Manisa-Akhisar

# data[].attributes.subject
Merve Canca-Namık Oğul İlkokulu Manisa-Akhisar

# data[].attributes.body
Namık Oğul İlkokulu 3-B sınıfı öğrencilerime armağan ediyorum.

Bağlanmayacaksın

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.

Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin onu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de
                   korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları...
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"O benim." diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan bir şeylerin...
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait
                      olacaksın.
Mesela turuncuya, ya da pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden, çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak...

Can Yücel

# data[].attributes.headline
Merve CANCA-Namık Oğul İlkokulu Manisa-Akhisar

# data[].attributes.subject
Merve CANCA-Namık Oğul İlkokulu Manisa-Akhisar

# data[].attributes.body
Projemizdeki tüm arkadaşlarıma hediye etmek istiyorum.

Giderken

bilerek mi yanına
almadın giderken
başının yastıkta
bıraktığı
çukuru
güveniyordum
oysa ben sevgimize
vapur iskelesi
ya da tren istasyonundaki
saatin doğruluğu kadar
beni senin gibi
bir de annem terketmişti
ki göbeğimde durur
onun yokluğundan
bana kalan
çukur.

Sunay Akın

# data[].attributes.headline
Derya KIPIK/Yahya Kemal Beyatlı İlkokulu Gebze/KOCAELİ

# data[].attributes.subject
Derya KIPIK/Yahya Kemal Beyatlı İlkokulu Gebze/KOCAELİ

# data[].attributes.body
CAN YÜCEL – SEVDİĞİN KADAR SEVİLİRSİN

Yerin seni çektiği kadar ağırsın
Kanatların çırpındığı kadar hafif…
Kalbinin attığı kadar canlısın
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç…

Sevdiklerin kadar iyisin
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Ne renk olursa olsun kaşın gözün
Karşındakinin gördüğüdür rengin..

Yaşadıklarını kar sayma:
Yaşadığın kadar yakınsın sonuna
Ne kadar yaşarsan yaşa,
Sevdiğin kadardır ömrün..

Gülebildiğin kadar mutlusun
Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin
Sakın bitti sanma her şeyi,
Sevdiğin kadar sevileceksin.

Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer
Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın
Bir gün yalan söyleyeceksen eğer
Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.
Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret
Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın

Unutma yagmurun yağdığı kadar ıslaksın
Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.
Kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsın
Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü.
Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin..

İşte budur hayat!
işte budur yaşamak
Bunu hatırladığın kadar yaşarsın
Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün
Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun
Çiçek sulandığı kadar güzeldir
Kuşlar ötebildiği kadar sevimli
Bebek ağladığı kadar bebektir
Ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren,

Sevdiğin
Kadar
Sevilirsin…

# data[].attributes.headline
Gülnur Atik Halide Hatun İlkokulu Efeler/Aydın 

# data[].attributes.subject
Gülnur Atik Halide Hatun İlkokulu Efeler/Aydın 

# data[].attributes.body
21 Mart Dünya Şiir Gününde Nazım Hikmet'in Davet şiirini memleket sevdalısı olan tüm insanlara hediye ediyorum.
Dört nala gelip uzak Asyadan
Akdeniz'e bir kısrak başı gibi uzanan
Bu memleket bizim.
Bilekler kan içinde
Dişler kenetli
Ayaklar çıplak
Ve ipek bir halıya benzeyen toprak
Bu cehennem bu cennet bizim
Kapansın el kapıları
Bir daha açılmasın
Yok edin insanın insana kulluğunu
Bu davet bizim
Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
Ve bir orman gibi kardeşçesine
Bu hasret bizim
Nazım Hikmet

# data[].attributes.headline
GÜLAY YILMAZER MİMAR SİNAN İLKOKULU EDREMİT/BALIKESİR

# data[].attributes.subject
GÜLAY YILMAZER MİMAR SİNAN İLKOKULU EDREMİT/BALIKESİR

# data[].attributes.body
KIZIMIN BANA YAZDIĞI İLK ŞİİRİ

# data[].attributes.headline
Serkan Özer Mehmet Yaren Gümeli İlkokulu

# data[].attributes.subject
Serkan Özer Mehmet Yaren Gümeli İlkokulu

# data[].attributes.body
21 Mart Dünya Şiir Gününde Serkan Özer'in "Üç Yüz Altmış Beş Gün Çanakkale" adlı şiirini yüreğinde Çanakkale'yi hisseden tüm insanlığa armağan ediyorum.

Üç Yüz Altmış Beş Gün Çanakkale

Bana Çanakkale’yi anlatın biraz!

Göğsünde mermi sektiren askerimizi.

Ardına bile bakmadan koşarak cepheye gelenleri,

Bana boğazı eliyle sıkan o şanlı şehitleri anlatın!

Tabyalardan tabyalara tüm zamanını vatan diyenleri,

Türk’ün sabırla beklediği haklı gururunu anlatın!

İçinde analar olsun, içinde evlatlar, gelecek yarınlarla,

Bana Çanakkale’yi anlatın, Kilitbahir’i biraz!

Ben görmedim atalarım gördü onları da anlatın!

Bir gülüş içine gizlenmiş o kutlu zaferimizi,

Gözyaşlarıyla Gelibolu’ya akmış boğazı,

Kanlarıyla sınıf tahtalarına yazılacak dersleri anlatın!

Bana Çanakkale’yi ağlatmayın!

Elini göğe açmış analarımızı ağlatmayın!

Anlatacaksanız kumlar nasıl kızardı mayınla onu anlatın!

Boğazımıza dayanan kılıçları, onları nasıl kırdığımızı anlatın!

Bana unutmayacağım bir Çanakkale yazın!

Her bir harfini kazıya kazıya Anafartalar’a yazın!

On sekiz mart bin dokuz yüz on beş kere yazın!

Bir ülke üç yüz altmış beş gün Çanakkale’dir yazın!

Serkan Özer

# data[].attributes.body
21 Mart şiir gününde Nazım Hikmet’in “Yaşamaya Dair” şiirini bütün insanlığa hediye ediyorum
Yaşamaya Dair - II

Diyelim ki, ağır ameliyatlık hastayız,

yani, beyaz masadan,

bir daha kalkmamak ihtimali de var.

Duymamak mümkün değilse de biraz erken gitmenin kederini

biz yine de güleceğiz anlatılan Bektaşi fıkrasına,

hava yağmurlu mu, diye bakacağız pencereden,

yahut da sabırsızlıkla bekleyeceğiz

en son ajans haberlerini.

Diyelim ki, dövüşülmeye değer bir şeyler için,

diyelim ki, cephedeyiz.

Daha orda ilk hücumda, daha o gün

yüzükoyun kapaklanıp ölmek de mümkün.

Tuhaf bir hınçla bileceğiz bunu,

fakat yine de çıldırasıya merak edeceğiz

belki yıllarca sürecek olan savaşın sonunu.

Diyelim ki hapisteyiz,

yaşımız da elliye yakın,

daha da on sekiz sene olsun açılmasına demir kapının.

Yine de dışarıyla birlikte yaşayacağız,

insanları, hayvanları, kavgası ve rüzgarıyla

yani, duvarın ardındaki dışarıyla.

Yani, nasıl ve nerede olursak olalım

hiç ölünmeyecekmiş gibi yaşanacak...

# data[].attributes.body
21 Mart Dünya Şiir gününde Nazım Hikmet Ran şiiri olan "Bence Şimdi Sen De Herkes Gibisin" Şiirini armağan ediyorum.

Gözlerim gözünde aşkı seçmiyor
Onlardan kalbime sevda geçmiyor
Ben yordum ruhumu biraz da sen yor
Çünkü bence şimdi herkes gibisin

Yolunu beklerken daha dün gece
Kaçıyorum bugün senden gizlice
Kalbime baktım da işte iyice
Anladım ki sen de herkes gibisin

Büsbütün unuttum seni eminim
Maziye karıştı şimdi yeminim
Kalbimde senin için yok bile kinim
Bence sen de şimdi herkes gibisin

Nazım Hikmet

# data[].attributes.body
TOKİ ŞEHİT JANDARMA ER ALİ BAKIŞ İLKOKULU / BURSA
"21 Mart Dünya Şiir Günü" etkinliği aracılığıyla şiir sever dostlara Cahit Sıtkı Tarancı şairimizin "Memleket İsterim" şiirini armağan ediyorum.

MEMLEKET İSTERİM
Memleket isterim
Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun;
Kuşların çiçeklerin diyarı olsun.

Memleket isterim
Ne başta dert, ne gönülde hasret olsun;
Kardeş kavgasına bir nihayet olsun.

Memleket isterim
Ne zengin fakir, ne sen ben farkı olsun;
Kış günü herkesin evi barkı olsun.

Memleket isterim
Yaşamak sevmek gibi gönülden olsun;
Olursa bir şikayet ölümden olsun.
Cahit Sıtkı Tarancı

# data[].attributes.body
Hasan Yahşi İlkokulu

21 Mart Dünya Şiir Gününde Aşık Veysel'in Kardeşim şiirini tüm şiir severlere hediye ediyorum.

KARDEŞİM
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?

Ne var ise sende bende
Aynı varlık her bedende
Yarın mezara girende
Sen toksun da ben aç mıyım?

Topraktandır cümle beden
Nefsini öldür ölmeden
Böyle emretmiş yaradan
Sen kalemsin ben uç muyum?

Tabiata Veysel aşık
Topraktan olduk,kardaşık.
Aynı yolcuyuz yoldaşık
Sen yolcusun ben bac mıyım

# data[].attributes.body
Halit Fahri Ozansoy İlkokulu

21 Mart Dünya Şiir Gününde Behçet Necatigil'in Evler şiirini şiir severlere hediye ediyorum.

EVLER
İnsanlar yüzyıllar yılı evler yaptılar.
İrili ufaklı, birbirinden farklı,
Ahşap evler, kagir evler yaptılar.
Doğup ölenleri oldu, gelip gidenleri oldu,
Evlerin içi devir devir değişti
Evlerin dışı pencere, duvar.

Vurulmuş vurgunların yücelttiği evlerde
Kalbi kara insanlar oturdu.
Gündelik korkuların çökerttiği evlerde
O fıkara insanlar oturdu.

Evlerin çoğu eskidi gitti, tamir edilemedi,
Evlerin çoğu gereği gibi tasvir edilemedi.
Kimi hayata doymuş göründü,
Bazılara zamana uydular.
Evlerin içi oda oda üzüntü,
Evlerin dışı pencere, duvar.

Evlerde saadetler sabunlar gibi köpürdü:
Eve geldi bir tane, nar gibi,
Arttı, eksilmedi.
Evleri felaketler taunlar gibi süpürdü.
Kaderden eski fırtınalar gibi,
Ardı kesilmedi.

Evlerin çoğunda dirlik düzen
Kalan bir hatıra oldu geçmişte.
Gönül almak, hatır saymak arama.
Evlatlar aileye asi işte,
Bir çığ ki kopmuş gider, üzüntüden.
Evlerde nice nice cinayetler işlendi,
Ruhu bile duymadı insanların.
Dört duvar arasında aile sırları,
Bunca çocuk, bunca erkek, bunca kadın,
Gözyaşlarıyla beslendi.

Çocuklar, büyük adam yerine evlerin kiminde:
Çocukları işe koştu kalabalık aileler.
Okul çağının kadersiz yavruları,
Ufacık avuçlardan akşamları akan ter,
Tuz yerine geçti evlerin yemeğinde.

İnananların kaderi besbelli evlere bağlı,
Zengin evler fakirlere çok yüksekten baktılar,
Kendi seviyesinde evler kız verdi, kız aldı.
Bazıları özlediler daha yüksek hayatı,
Çırpındılar daha üste çıkmaya
Evler bırakmadı.

Yeni yeni tüterken ocakların dumanı
Kadın en büyük kuvvet erkeğin işinde
Erkekleri kaçtı, kadınları kaçtı
Evler dilsiz şikayet kaçmışların peşinde.

Şu dünyada oturacak o kadar yer yapıldı,
Kulübeler, evler, hanlar, apartmanlar
Bölüşüldü oda oda, bölüşüldü kapı kapı
Ama size hiçbir hisse ayrılmadı
Duvar dipleri, yangın yerleri halkı,
Külhanlarda, sarnıçlarda yatanlar.