# data[].attributes.body
Vragen A,C en I
de hoofdpersonen in het verhaal zijn: Desiré Cordier, een 74 oude man die in een verzorgingstehuis komt. Zijn vrouw, Moniek de Petter, de reden waarom Desiré naar het verzorgingstehuis wou gaan, want hij was klaar met het volgen van bevelen van zijn vrouw. Charlotte en Hugo, de zoon en dochter van Desiré, die soms op bezoek komen. Ook zat de jeugdliefde van Desiré in het verzorgingstehuis, Rosa. Desiré zoekt veel contact met haar op. Daarnaast is Kampcommandant Alzheimer ook in het verzorgtehuis, hier heeft de hoofdpersoon veel contact mee.
de hoofdpersoon, Desiré, maakt een verandering door in het verhaal. Hij volgde eerst altijd de bevelen van zijn vrouw op, maar dat doet hij niet meer. Daarnaast doet hij net alsof hij dementeert, maar op het eind van het verhaal laat hij bij zijn zelfmoord een teken achter dat dit toch niet waar was.

# data[].attributes.body
Vragen A,D en G
Het verhaal word verteld vanuit de hoofdpersoon, Dimitri Verhulst en heeft een ik-perspectief, je hoort het hele verhaal dus vanuit een persoon zijn gedachtes en gesprekken.
Een ik-verteller is meestal betrouwbaar, maar in dit geval is het iets ander. Dit komt doordat de hoofdpersonage net doet alsof hij dementie heeft, en daardoor weet je niet altijd of je hem kan vertrouwen.
nee, er zijn geen verandering in perspectief, het hele verhaal word vanuit de ik persoon verteld.

# data[].attributes.body
De film notebook past goed bij dit boek, omdat Alli, een hoofdpersoon uit The Notebook, lijdt aan dementie. Dementie word vaak gebruikt in films en boeken, net zoals dus De laatkomer en The notebook. Ik vond Het boek erg leuk om te lezen en de film erg leuk om te kijken. Dementie is in beide verhalen wel verschillend gebruikt, Desiré doet net alsof hij dementeert, maar Alli uit Notebook heeft wel echt dementie.

# data[].attributes.body
origineel
het verhaal is erg origineel, omdat ik nog nooit een verhaal heb gelezen met een vergelijkbare verhaallijn aan dit verhaal. Er zijn wel delen van het verhaal die vaker voorkomen, zoals het feit dat een man klaar is met zijn vrouw of bijvoorbeeld dat een man zijn jeugdliefde achterna gaat. Maar ik heb nog nooit gelezen over een man die liegt over het feit dat hij dementeert. dit maakt het verhaal leuker om te lezen.

herkenbaar
Het verhaal is erg herkenbaar omdat iedereen wel eens wil ontsnappen uit het echte leven, net zoals Desiré Cordier. Hij is klaar met zijn vrouw en zijn leven en daarom kiest hij ervoor om te ontsnappen door net te doen of hij dement is. veel mensen hebben dit gevoel ook wel eens en willen graag ontsnappen uit het echte leven. Daarom is het erg herkenbaar, alleen veel mensen lossen het niet op deze manier op.

zet me wel aan het denken.
het verhaal zet me wel aan het denken, omdat het verhaal een laat zien dat wat iemand zegt of doet niet altijd waar is. De familie en vrienden van Desiré denken dat hij dement is, maar dat is niet het geval. 'Hoewel volkomen opzettelijk, is het zeer tegen mijn zin dat ik iedere nacht opnieuw in mijn bed schijt’. Het verhaal heeft dus personages met verschillende kijken op het verhaal wat het erg interessant maakt en je laat nadenken over de situaties.

# data[].attributes.body
Desiré Cordier is een 74 jaar oude man die getrouwd is met Moniek de Petter. Hij is zijn vrouw en zijn leven zat en besluit in plaats van te scheiden net te doen of hij dement is en samen met zijn jeugdliefde in een verzorgingstehuis te komen. Wanneer het hem is gelukt krijgt hij zijn eigen kamertje en doet mee met alle activiteiten om dichterbij zijn jeugdliefde te komen, genaamd Rosa. Hij spreekt ook met een andere man, met hetzelfde idee als hem, hij zit hier ook zonder dat hij dement is. Ook spreekt hij veel met een oud nazi-soldaat. ze noemen hem Kampcommandant Alzheimer. Uiteindelijk komt Rosa niet meer opdagen bij activiteiten en komt er een hoop media bij het verzorgingstehuis. Wat zou er gebeurd zijn en hoe loopt het af?