# data[].attributes.headline
αντίληψη στον χώρο: ο 

# data[].attributes.body
αντίληψη στον χώρο: ο χώρος αφού μπήκαν τα αντικείμενα στο μυαλό μου μετατράπηκε από μια τράπεζα με φοιτητητεσ σε έναν χώρο εργασίας κάπως και έρευνας δυστηχως τα σχέδια μου δεν περιγράφουν τόσο τα αντικριμενα όσο τουσ ανθρώπους προσπάθησα να απεικονίσω την σχέση των συμφοιτητών μου με τον χώρο για το θεώρησα πιο ενδιαφερον

# data[].attributes.headline
εδώ βλέπουμε πάλι 2 φο

# data[].attributes.body
εδώ βλέπουμε πάλι 2 φοιτητές εκ των οποίων ο ένας λειτουργούσε σαν αντικείμενο μέσα στον χώρο και ο άλλος εστιαζειο στο αντικείμενο τησ επιλογής του, μου πένεται πολύ ενδιαφέρον η παρατήρηση παρατηρητών πιο πολύ από το θεμα

# data[].attributes.headline
 Λέξεις κλειδιά

# data[].attributes.subject
 Λέξεις κλειδιά

# data[].attributes.body
κατοικώ

Αυγο

Πατρίδα

Σύμπαν

όστρακο

Καταφύγιο

Κέλυφος

Το πλάσμα αποσυρεται-φυγη

Σφραγιδα ενσίικτου

Πενεμενη τελειοτητα

Δε θα μπορουσε να υπαρχει κατι καλυτερο

Παραλλαγες

Επιστημονικη κριτικη

Χαρα ασεβειας

Επωαση

Αθωας μαγειας

Φτερωτης ζωης

Αθέατο

Συλλογη

Ζωντανη φωλια

Ανθρωπος το πλασμα που εχει χασει την εμπιστοσύνη των πουλιων

Νεα συγκίνηση

Κατοικία

Ονειρευομαστε σε 2 επιπεδα

Στεγη

Ληθη

Αργαλειος των ονειρων

Το σπιτι που κατασκευασετε απο σωμα για σωμα

Ετεροκλιτη

Εφημερη

Ζουμε σε ενα ειδος απλοικοτητας

Κοσμικη εμπιστοσυνη

# data[].attributes.headline
Παύλος παυλιδης- τα λουλούδια 

# data[].attributes.subject
Παύλος παυλιδης- τα λουλούδια 

# data[].attributes.body
εγώ προσωπικά μεταφράζω αυτό το κομμάτι η πιο συγκεκριμένα αυτούς τουσ στοίχους όχι με την απόλυτη μοναξιά αλλά με το να βρίσκεις φωλιά στον εαυτό σου λέξη κλειδί: το σπίτι που κατασκευάζετε από σώμα για σώμα ουσιαστικά εμείς οι άνθρωποι δεν έχουμε κάποια συγκεκριμένη δόμηση τησ φωλιάς Μάς δεν έχουμε οδηγίες ούτε κάποιο ένστικτο εκ γενετής για να την χτίσουμε αλλά κατα τη γνώμη μου η φωλιά ειθναι το να νιώθεις ασφαλής με τον εαυτό σου, τισ σκέψεις σου, το σώμα σου.

# data[].attributes.headline
η Χιονάτη και οι 7 νάνοι

# data[].attributes.subject
η Χιονάτη και οι 7 νάνοι

# data[].attributes.body
οι χιονάτη και οι 7 νάνοι είναι μία ταινία κινουμένων σχεδίων παραγωγήσ disney ειναι μια πριγκίπισσα που τα είχε σχεδον όλα ή ισως δεν είχε και τίποτα το κάστρο της ηταν το κατάλειμα της αλλα δεν ήταν ποτέ η φωλία της ή το σπίτι της βρήκε τη φωλιά της σε ενα είδος απολοικότητας σε μικα καλύβα στο δάσοσ μαζι με 7 ξένους, η κοπέλα καταλήγει να είναι ευτιχισμένη και να νιώθει ασφαλησ με τον εαυτό της και με τουσ 7 νανους

# data[].attributes.body
ο Νάρκισσος ήταν ένας πανέμορφος νέος στην Ελληνική μυθολογία που όλοι τον ερωτευόντουσαν αλλά αυτός τουσ απέρριπτε όλους .Μια από τισ απογοητευμένες ερωμένες του η νύμφη μαράζωσε από θλίψη και η θεά νέμεσισ αποφάσισε να τον τιμωρήσει.Μια μέρα ο Νάρκισσος είδε την αντανάκλαση του στην πηγή και μαγεύτηκε από την ίδια του την εικόνα, τότε από τον μεγάλο έρωτα φύτρωσε ο νάρκισσοσ ένα πανέμορφο λουλούδι. Συμβολικά βρήκε φωλιά στον εαυτό του γιατι δεν μπορούσε να αγαπήσει κανέναν άλλον πέρα οσο τον εαυτό του παγιδευμένος σε έναν αυτοθαυμασμό που εν τέλη τον κατέστρεψε

# data[].attributes.headline
Το ασχημόπαπο

# data[].attributes.subject
Το ασχημόπαπο

# data[].attributes.body
Το ασχημόπαπο είναι ένα παιδικό παραμύθι με ηθικό δίδαγμα, ουσιαστικά το ασχημόπαπο δεν ήταν ποτέ πάπια ήταν κύκνος είχε χαθεί και έψαχνε την αποδοχή στισ πάπιεσ αλλά δεν την έβρισκε κάποια στιγμή κατάλαβε ότι ΄

είναι διαφορετικός και πιο όμορφος από όλα τα αλλά παπάκια έτσι κατάφερε να βρει τη φωλιά του , το σμήνος του την ασφάλεια του δίπλα σε μια οικογένεια που τον υπολόγιζε και έναν εαυτό που τον αγαπούσε

# data[].attributes.headline
Αφού λοιπόν ξεχάστηκα- Παύλος παυλίδης

# data[].attributes.subject
Αφού λοιπόν ξεχάστηκα- Παύλος παυλίδης

# data[].attributes.body
Το «Αφού λοιπόν ξεχάστηκα» είναι ένα τραγούδι που αποτυπώνει αυτήν την αναζήτηση της προσωπικής ισορροπίας, της αυτογνωσίας και ίσως μιας ήρεμης «φωλιάς» μέσα στην αποδοχή της ίδιας της ύπαρξης. Οι στίχοι του μιλούν για μια κατάσταση λησμονιάς, σχεδόν υπαρξιακής διάλυσης, αλλά και για μια ήρεμη παραίτηση από την ανάγκη να παλεύεις αδιάκοπα με τον εαυτό σου.

Με αυτό το τραγούδι, ο Παυλίδης δείχνει πως η μουσική του δεν είναι απλά καλλιτεχνική δημιουργία αλλά ένας εσωτερικός τόπος, ένας προσωπικός κόσμος όπου βρίσκει παρηγοριά, έκφραση και τελικά μια «φωλιά» μέσα στον ίδιο του τον ήχο.

# data[].attributes.body
Ένα από τα πιο διάσημα έργα που συμβολίζουν την ισορροπία του ανθρώπου με το σύμπαν. Ο Ντα Βίντσι απεικονίζει τις τέλειες αναλογίες του ανθρώπινου σώματος, βασισμένες στη γεωμετρία και τη φυσική αρμονία. σύνδεση με την προσωπική ισοροπια, για τον νταβιντσι το σχεδιον αυτό είναι απόδειξη ότι η τέχνη και η επιστήμη δεν είναι ξεχωριστές αλλά δυο όψεις τησ ίδιας αλήθειας και σε αυτή την ένωση βρίσκει το δικό του καταφυγιο

# data[].attributes.body
Ο Καραβάτζιο βρίσκει «φωλιά» στο έργο Νάρκισσος (1597-1599) μέσα από τη θεματική του φωτός και του σκότους, της αυτοαντανάκλασης και της υπαρξιακής αγωνίας—στοιχεία που χαρακτηρίζουν όλη την τέχνη και τη ζωή του.

Για έναν καλλιτέχνη που έζησε έντονα, με βίαιες εξάρσεις και διαρκή συγκρούσεις, η μορφή του Νάρκισσου γίνεται σύμβολο της δικής του πάλης με την ταυτότητα, τη φήμη και την αυτοκαταστροφή. Μέσα από την τέχνη του, όπως και ο Νάρκισσος στο είδωλό του, ο Καραβάτζιο βρίσκει τη δική του «φωλιά»—έναν χώρο όπου μπορούσε να δει τον εαυτό του, να τον εκφράσει και, τελικά, να τον αντιμετωπίσει.

# data[].attributes.body
Ένα βίντεο στο οποίο δείχνω αποσπασματικά κομμάτια από τη ζωή μου τον τελευταίο καιρό, ταυτοχρονα με τον εαυτό μου που είναι παντα στα

παρασκήνια.

# data[].attributes.attachment_link.title
Αστική άγρια φύση.

# data[].attributes.headline
Η πόλη ως παλίμψηστο

# data[].attributes.subject
Η πόλη ως παλίμψηστο

# data[].attributes.body
Η πόλη ως παλίμψηστο

Η κεντρική ιδέα του έργου μας με θεματική «Η πόλη ως παλίμψηστο» ξεκίνησε ως μια έρευνα στον ευρύτερο κόσμο της Φλώρινας. Έχοντας ως έναυσμα την έννοια αυτή, (του παλίμψηστου) εμβαθύναμε κυρίως στην παρέμβαση , στην υποκειμενική κλίμακα και γενικότερα προσπαθήσαμε να απαντήσουμε σε ερωτήματα όπως «Ποιος είναι ο τόπος μας;» και «Πώς αυτός διαφοροποιείται μέσα από τις αισθήσεις ή το σώμα μας;»

Αρχίζοντας με το κομμάτι της παρέμβασης στο Νέο πάρκο , στον σταθμό (ΟΣΕ) και στο βουνό επιχειρήσαμε μέσω του σώματος και των πράξεων μας να δημιουργήσουμε «νέους τόπους» εμπειρικά και να τους καταγράψουμε στην κάμερα. Δράσεις όπως ασυνήθιστη χρήση αντικειμένων και μεταφορά αστικότητας στην φύση, υπάρχουν σε αυτό το έργο. Η πρώτη είχε μορφή και χαρακτηριστικά των λεγόμενων «happening» ενώ η δεύτερη αφορούσε ιδίως μια κριτική βασισμένη στην παρανοϊκή αστική αντίληψη. Ύστερα, πέρα από τον οπτικά παράδοξο κόσμο της πόλης, φέραμε και τον ακουστικό στην καταγραφή αυτή. Χρησιμοποιήσαμε προπάντων ήχους από την πόλη ως αστικό ακουστικό τοπίο αλλά και την γύρω φύση που περιέχεται μέσα της. Επίσης όσο αναφορά το ακουστικό πεδίο γράφτηκε ένα ποίημα εμπνευσμένο από το ίδιο το έργο, το οποίο όχι μόνο περιγράφει σουρεαλιστικά (δηλαδή βασικά συναισθηματικά) την ιδέα του έργου αλλά προσφέρει στο τελικό αποτέλεσμα έναν ήχο. Πιο συγκεκριμένα ακούγεται ως απαγγελία ενώ παίζει το βίντεο και λειτουργεί ενοποιητικά.

Όλες αυτές οι δράσεις μας οδήγησαν στην δημιουργία ενός ψηφιακού έργου το οποίο αποτελείται αρχικά από ένα βίντεο και δευτερεύοντα από ένα σύνολο υλικού σε μορφή «διαφημιστικού καταλόγου» της πόλης. Μέσα σε αυτό περιέχονται ντανταϊστικά στοιχεία όπως είναι μερικά κείμενα αλλά και φωτογραφικό υλικό και βίντεο τα οποία προβάλλονται σκανάροντας τα. Βρίσκεται γενικότερο τουριστικό ύφος στον κατάλογο και σκοπός του είναι μια ιδιαίτερη ανάδειξη της πόλης της Φλώρινας χωρίς να είναι απαραίτητα ρεαλιστική. Ή μήπως είναι;

ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΗΚΑΝ:

Γιώργος Μαγλάρας

Κατερίνα Μπουζάνα

Λαμπριανός Πρασσάς

Νίκη Γκερσάνη

Δημήτρης Γιάννος

Δήμητρα Περτσεμλή

Ελευθερία Καρακοντάκη

Άννα Πατσιατζή

Παρθένα Λαζαρίδου

Κώστας Φουστέρης

Αλέξανδρος Βασιλάκης