# data[].attributes.headline
ตอนทำหุ่นงานบอล จุฬา-ธ

# data[].attributes.body
ตอนทำหุ่นงานบอล จุฬา-ธรรมศาสตร์ นี่ทำจนผ้าดิบหมด ถ้าไม่ได้จีฉ่อยนี่คือต้องเด้งไปพาหุรัดเลย

เพื่อน ๆ ที่เรียนละครเรียนถาปัดบอกจีฉ่อยเป็นเหมือนคลังแสงของนิสิตจุฬา มีทุกอย่างเหมือนเสกได้ พอรู้ว่าไปต่อไม่ไหวก็ใจหายเหมือรกันนะ 😢

# data[].attributes.headline
เคยไปหาซื้อเครื่องกำจั

# data[].attributes.body
เคยไปหาซื้อเครื่องกำจัดขุยผ้าที่จีฉ่อย ตอนนั้นที่ร้านไม่มีขายแต่คุณยายพยายามช่วยหาสุด ๆ ว่ามีอะไรใช้แทนได้บ้าง 55555 ใจดีมากเลยค่ะ ขอบคุณนะคะที่ช่วยหนูวันนั้น อยากให้อยู่ด้วยกันนาน ๆ

# data[].attributes.headline
อันนี้นอกเหนือการให้กำลังใจนะครับ 

# data[].attributes.subject
อันนี้นอกเหนือการให้กำลังใจนะครับ 

# data[].attributes.body
จีฉ่อย คงไม่ต่างกับการเปลี่ยนเเปลง ทางโลก หรือ ระบบทุนนิยมทั่วไป มีเกิด คงอยู่ เเละเเตกดับไป

คำถามที่น่าสนใจคือ ถ้าให้ จีฉ่อยกลับมา จะสามารถสู้ ร้านทุนนิยม ที่ดักอยุ่ทั้ง 2 หัวมุม u center ได้ไหม ถ้าได้ สิ่งที่จีฉ่อยควรขายคือ อะไร สิ่งที่ทำให้เด็กรุ่นใหม่เข้าหาร้านจีฉ่อย คืออะไร การช่วยจาก ฬ ถ้าเเค่ ลดค่าเช่า เพื่อให้ร้านเป็นเเค่ สิ่งรำลึกของ ฬ เเละสามย่านคงไม่ใช่คำตอบในระยะยาว

# data[].attributes.headline
ด้วยความระลึกถึงจีฉ่อย จากกิมเส็ง เกียมอุดมและอักษรจุฬา

# data[].attributes.subject
ด้วยความระลึกถึงจีฉ่อย จากกิมเส็ง เกียมอุดมและอักษรจุฬา

# data[].attributes.body
สมัยผมเรียนเตรียมอุดมยังไม่เข้าไปจุฬา (น่าจะปี 2550) ผมพยายาทหาซื้อร่มกระดาษเพื่อใช้สำหรับแปรอักษร หายังไงก็หาไม่ได้ก็เลยไปจีฉ่อยเพราะเชื่อว่านี่คือร้านที่มีทุกอย่าง แต่พอไปจริงที่จีฉ่อยไม่มีร่มให้ แต่ที่ร้านก็ให้คอนเนคชั่นร่มสักร้านจากบ่อสร้างเชียงใหม่มา ซึ่งกลายเป็นว่าร้านไม่ได้กำไรอะไรจากเด็กอย่างพวกผมเลยสักบาท แต่ได้ใจพวกผมไปเลย มีอะไรเล็กๆ น้อยๆ ก็จะแว๊บไปจีฉ่อยตลอดจนถึงสมัยเข้าเรียนที่จุฬาเลยครับ ขอบคุณนะครับอีกหนึ่งตำนานที่อยู่คู่จุฬามาตลอด ถึงผมอาจจะเป็นรุ่นท้ายๆ ของตำนานนี้ แต่ก็เคยได้สัมผัสได้ตัวเอง ไม่ใช่แค่อ่านจากวิกิพีเดียครับ รักร้านจีฉ่อยนะครับ แล้วเจอกันใหม่ครับ

# data[].attributes.headline
ไม่เคยเป็นลูกค้าจีฉ่อยเลยครับ

# data[].attributes.subject
ไม่เคยเป็นลูกค้าจีฉ่อยเลยครับ

# data[].attributes.body
เเต่รู้จักจีฉ่อยจาก "ไร้สาระนุกรม" ครับ

# data[].attributes.headline
ขอบคุณมากที่มีอยู่มานาน ถึงเราเรียนอยู่ศิลปากร เราก็ไปซื้อของที่นี่ กลับไปล่าสุดเห็นร้านว่างก็คิดว่าจะปรับปรุง ความนายทุนนี่คิดจะกำจัดวิถีชาวบ้านทุกอย่างเลยเนอะ

# data[].attributes.subject
ขอบคุณมากที่มีอยู่มานาน ถึงเราเรียนอยู่ศิลปากร เราก็ไปซื้อของที่นี่ กลับไปล่าสุดเห็นร้านว่างก็คิดว่าจะปรับปรุง ความนายทุนนี่คิดจะกำจัดวิถีชาวบ้านทุกอย่างเลยเนอะ

# data[].attributes.headline
เป็นกำลังใจให้ร้านจีฉ่อยค่ะ

# data[].attributes.subject
เป็นกำลังใจให้ร้านจีฉ่อยค่ะ

# data[].attributes.body
ขอบคุณการมีอยู่ของร้านตลอดระยะเวลาของการเป็นนิสิตค่ะ เชื่อว่าไม่ว่าร้านจะอยู่ที่ไหนจะมีเด็กๆตามไปอุดหนุนแน่นอนค่ะ

# data[].attributes.headline
เป็นนักเรียนเตรียมอุดมฯ เมื่อราว 20 ปีที่แล้ว จีฉ่อยคือร้านที่มีทุกอย่างแบบออนไลน์โดยวิถีอนาล็อค ถ้าขาดจีฉ่อยไปวัยเด็กคงขาดส่วนสำคัญไปแน่นอน ดังนั้นจีฉ่อยจึงไม่ได้เป็นแค่ตำนาน แต่คือความผูกพันตลอดไป 

# data[].attributes.subject
เป็นนักเรียนเตรียมอุดมฯ เมื่อราว 20 ปีที่แล้ว จีฉ่อยคือร้านที่มีทุกอย่างแบบออนไลน์โดยวิถีอนาล็อค ถ้าขาดจีฉ่อยไปวัยเด็กคงขาดส่วนสำคัญไปแน่นอน ดังนั้นจีฉ่อยจึงไม่ได้เป็นแค่ตำนาน แต่คือความผูกพันตลอดไป 

# data[].attributes.headline
สมัยเป็นนิสิต เกือบ 30 ปีที่แล้ว อยากได้อะไร หาที่ไหนไม่ได้ก็ต้องไปจีฉ่อย ได้ทุกอย่างจริงๆ จะฉิ่ง กลอง ผ้า รถเข็น ฯลฯ ร้านก็หามาให้ได้ อยากขอบคุณจริงๆ กลับมาเป็นอาจารย์ ก็ได้แวะเวียนไปอุดหนุนบ้าง หาซื้ออุปกรณ์การเรียนให้ลูกบ้าง ตำนานที่เป็นตำนานจากรุ่นสู่รุ่น เสียดายและเสียใจจริงๆ

# data[].attributes.subject
สมัยเป็นนิสิต เกือบ 30 ปีที่แล้ว อยากได้อะไร หาที่ไหนไม่ได้ก็ต้องไปจีฉ่อย ได้ทุกอย่างจริงๆ จะฉิ่ง กลอง ผ้า รถเข็น ฯลฯ ร้านก็หามาให้ได้ อยากขอบคุณจริงๆ กลับมาเป็นอาจารย์ ก็ได้แวะเวียนไปอุดหนุนบ้าง หาซื้ออุปกรณ์การเรียนให้ลูกบ้าง ตำนานที่เป็นตำนานจากรุ่นสู่รุ่น เสียดายและเสียใจจริงๆ

# data[].attributes.headline
ได้รับคำร่ำลือว่าร้านจีฉ่อยมีทุกอย่างจนได้ไปพิสูจน์ด้วยตัวเอง

# data[].attributes.subject
ได้รับคำร่ำลือว่าร้านจีฉ่อยมีทุกอย่างจนได้ไปพิสูจน์ด้วยตัวเอง

# data[].attributes.body
ตอนอยู่เตรียมฯ แล้วกีฬาสีต้องไปซื้อตัวหนีบแบบหลายโหล ไปถึงจีฉ่อยบอกให้นั่งรอ รอนานมาก ระหว่างรอถามว่าร้านจีฉ่อยมีทุกอย่างจริงมั้ย บ้านพร้อมที่ดินไรงี้มีขายป่าว? นางบอกมีแคตตาล็อค รอจนนางเลี้ยงน้ำอัดลมกับเพื่อนคนละขวด ไม่ยอมให้กลับให้รอต่อ สรุปประมาณสองชม.กว่าผ่านไป ได้ตัวหนีบตามต้องการ 😂

# data[].attributes.headline
ร้านจีฉ่อยมีทุกอย่างที่อยากได้จริงๆ เด็กจฬ.และเด็กสาธิตไม่มีใครไม่รู้จัก 

# data[].attributes.subject
ร้านจีฉ่อยมีทุกอย่างที่อยากได้จริงๆ เด็กจฬ.และเด็กสาธิตไม่มีใครไม่รู้จัก 

# data[].attributes.headline
ไม่ว่าร้านจะอยู่ที่ไหนจะตามไปอุดหนุนแน่นอนค่ะ เป็นกำลังใจให้ร้านจีฉ่อยนะคะ ขอให้หาทางออกได้โดยเร็วค่ะ ขอส่งกำลังใจให้พี่แฟรงก์ด้วยนะคะ 

# data[].attributes.subject
ไม่ว่าร้านจะอยู่ที่ไหนจะตามไปอุดหนุนแน่นอนค่ะ เป็นกำลังใจให้ร้านจีฉ่อยนะคะ ขอให้หาทางออกได้โดยเร็วค่ะ ขอส่งกำลังใจให้พี่แฟรงก์ด้วยนะคะ 

# data[].attributes.body
ปล.ชอบอ่าน the unlock มากค่า

# data[].attributes.headline
เคยได้เป็นลูกค้าที่ร้า

# data[].attributes.body
เคยได้เป็นลูกค้าที่ร้านสมัยอยู่หอยู อาม่าน่ารัก หาแก้วน้ำไว้ใช้ที่หอได้ถูกใจ ราคาไม่แพงเลย เป็นกำลังใจให้นะคะ

# data[].attributes.headline
ตอนเป็นนิสิตหารายได้เส

# data[].attributes.body
ตอนเป็นนิสิตหารายได้เสริมด้วยการสอนพิเศษแล้วต้องหาลูกเต๋าไปสอนก็ได้จากร้านจีฉ่อย แล้วก็คุณภาพดีมาก ๆ ตอนนั้นอาม่าลดให้ราคาพิเศษเพราะเอาไปใช้สอนหนังสือ ขอบคุณมากนะค้าาา เสียดายมาก ๆ ที่ตอนนี้ร้านไม่อยู่แล้ว เป็นกำลังใจให้ร้านค่ะ

# data[].attributes.headline
กลับมาด้วยนะคะ ต้องกลับมานะคะ

# data[].attributes.subject
กลับมาด้วยนะคะ ต้องกลับมานะคะ

# data[].attributes.body
ถึงจะจบแล้วยังแวะไปซื้ออยู่เลย ไม่ว่าจะไปที่ไหน จะตามกลับไปซื้อนะคะ เพราะงั้นอย่าไปเลยนะ

# data[].attributes.headline
คลังแสงของนิสิต ร้านผู้อุ้มชูชีวิตและกิจกรรม

# data[].attributes.subject
คลังแสงของนิสิต ร้านผู้อุ้มชูชีวิตและกิจกรรม

# data[].attributes.body
ส่งกำลังใจให้นะครับ

# data[].attributes.headline
เคยไปซื้อสีเอาไปใช้ทำง

# data[].attributes.body
เคยไปซื้อสีเอาไปใช้ทำงานคณะ แล้วมันหลายกระปุกมากจนถือกลับคนเดียวไม่ได้ ร้านเอามอไซค์ไปส่งที่คณะบัญชีเลย ละให้เรานั่งซ้อนไปด้วย คือดีมากจริงๆ

# data[].attributes.headline
วันนั้นติดฝน ไม่มีที่ไ

# data[].attributes.body
วันนั้นติดฝน ไม่มีที่ไหนมีร่มขายเลยในโซนตรงนั้นที่เดินแล้วจะไม่เปียก ตอนนั้นไม่รู้จักจีฉ่อยด้วยซ้ำแต่ก็ลองเดินเข้าไปดูกับเพื่อนอีกสามคน ปรากฎว่าที่ร้านไม่มีร่ม แต่มีเสื้อกันฝน (ซึ่งตอบโจทย์กว่าด้วย เพราะฝนตกหนัก ร่มน่าจะเอาไม่อยู่) เลยทำให้นอกจากจะได้รู้จักร้านจีฉ่อย ยังสนิทกับเพื่อนร่วมชะตากรรมอีกสามคนไปเลย 😬

ขอให้ร้านชุมชนแบบนี้ได้มีโอกาสสร้างสิ่งดีๆ ไปอีกนานๆ นะคะ

# data[].attributes.headline
เคยอยู่สามย่าน จีฉ่อยมีทุกอย่างจิงๆ ลูกค้าแน่นร้านมาก

# data[].attributes.subject
เคยอยู่สามย่าน จีฉ่อยมีทุกอย่างจิงๆ ลูกค้าแน่นร้านมาก

# data[].attributes.headline
เคยมีโอกาสไปอุดหนุนจีฉ

# data[].attributes.body
เคยมีโอกาสไปอุดหนุนจีฉ่อยอยู่ครั้งหนึ่งเหมือนกัน พอหายไปก็ใจหายเหมือนกัน อยากให้กลับมา

# data[].attributes.headline
เคยได้ยินจากคุณพ่อว่าซื้อรถเบนซ์ที่จีฉ่อยได้ค่ะ

# data[].attributes.subject
เคยได้ยินจากคุณพ่อว่าซื้อรถเบนซ์ที่จีฉ่อยได้ค่ะ

# data[].attributes.body
ส่วนตัวเคยแวะอุดหนุนซื้อน้ำหลายครั้งค่ะ น่ารักมากก รู้สึกใจหายมากค่ะ

# data[].attributes.headline
จีฉ่อยคือตำนานของแทร่

# data[].attributes.subject
จีฉ่อยคือตำนานของแทร่

# data[].attributes.body
น้อง ๆ 7-11 จริง ๆ มันคือสิ่งดึงดูดตาเรามาตลอด แม้ว่าเราจะไม่ค่อยได้ซื้อ แต่พอเดินผ่าน มันอุ่นใจที่มีร้านนี้มาโดยตลอด เวลามองมาจากคณะบัญชี มันต้องมีจีฉ่อย ในยุคสมัยเกือบ 20 ปีที่แล้ว

# data[].attributes.headline
ครั้งหนึ่งยี่สิบปีมาแล้ว

# data[].attributes.subject
ครั้งหนึ่งยี่สิบปีมาแล้ว

# data[].attributes.body
ในห้องเรียนวิชาเลือกวิชา idel grad เป็นวันที่ทุกsec เรียนรวมในห้องประชุมใหญ่ แต่ละ sec มีตัวแทนส่งขึ้นพูดอภิปราย ยุคนั้นโลตัสคาฟูร์ เพิ่งเข้ามาได้ไม่นาน

นิสิตคนนึง บรรยายในหัวข้อ ประมาณความสะดวกของห้างขายปลีก

แล้วดันยกตัวอย่างขึ้นมาว่า

ห้างสะดวกมีทุกอย่างครบครัน

ลองคิดดูว่า ถ้าเราจะไปซื้อของเนี่ย ระหว่างไป "จีฉ่อย" กับ โลตัส เราจะไปที่ไหน !!

นิสิตทั้งห้องประชุม ประสานเสียงพร้อมกันทั้งห้องว่า "จีฉ่อย!!!!"

นิสิตคนนั้นยังพยายามต่อด้วยการยกตัวอย่างสินค้าแปลกๆ ที่จีฉ่อย ไม่น่าจะมี มาอีกหลายยก ...

ค่ะนิสิตทั้งห้องประชุม รวมตัวกันตอบเสียงดังว่า "จีฉ่อย!!!" อีกหลายรอบเช่นกัน

ปล. นิสิตคนนั้นไม่เคยไปซื้อของที่จีฉ่อย

# data[].attributes.headline
มีทุกอย่างที่จีฉ่อย

# data[].attributes.subject
มีทุกอย่างที่จีฉ่อย

# data[].attributes.headline
เป็นกำลังใจให้ครับผม ✌️   ถึงแม้ตอนเรียนผมไม่เคยมาซื้อของที่ร้านเลย เลย  555 แต่ผมสนับสนุนคนตัวเล็กตัวน้อยเสมอครับ   

# data[].attributes.subject
เป็นกำลังใจให้ครับผม ✌️   ถึงแม้ตอนเรียนผมไม่เคยมาซื้อของที่ร้านเลย เลย  555 แต่ผมสนับสนุนคนตัวเล็กตัวน้อยเสมอครับ   

# data[].attributes.body
จากนี้ไม่ว่าร้านจะไปอยู่ที่ไหนเป็นกำลังใจให้สู้ต่อไปนะครับ 🙂❤️

# data[].attributes.headline
ใจหายเลย เป็นร้านที่ช่วยชีวิตนักเรียนมาตลอดเวลาหาอุปกรณ์ใดๆ ไม่ว่าจะเป็นเมล็ดพืชวิชาการงาน กระดาษร้อยปอนด์ รองเท้าพละ 🤣 เจ้มีทูกอย่าง ลอแป๊บนึงๆ แล้วก็หามาให้จนได้ ขอบคุณที่อยู่คู่กันมาหลายสิบปีค่ะ

# data[].attributes.subject
ใจหายเลย เป็นร้านที่ช่วยชีวิตนักเรียนมาตลอดเวลาหาอุปกรณ์ใดๆ ไม่ว่าจะเป็นเมล็ดพืชวิชาการงาน กระดาษร้อยปอนด์ รองเท้าพละ 🤣 เจ้มีทูกอย่าง ลอแป๊บนึงๆ แล้วก็หามาให้จนได้ ขอบคุณที่อยู่คู่กันมาหลายสิบปีค่ะ

# data[].attributes.headline
วันนี้แวะไปร้านจีฉ่อย ใจหายเลย

# data[].attributes.subject
วันนี้แวะไปร้านจีฉ่อย ใจหายเลย

# data[].attributes.body
กลับมานะคะ พวกเราชาวจุฬาคิดถึงจีฉ่อย🥹

# data[].attributes.headline
ยังจำได้ว่าตอนสมัยเรียนจุฬา ตัวเราและเพื่อนๆมาหาซื้อของที่จีฉ่อยเสมอ และไม่เคยได้รับคำปฏิเสธว่าไม่มีเลย เต็มใจหาให้สุดๆ ปืนป่าย ตะขอเกี่ยวสุดฤทธิ์ พอรู้ว่าจะปิดกิจการก็ใจหายแต่ก็เข้าใจและเคารพการตัดสินใจค่ะ จะเก็บเป็นความทรงจำที่ดีเสมอค่ะ ❤️❤️❤️

# data[].attributes.subject
ยังจำได้ว่าตอนสมัยเรียนจุฬา ตัวเราและเพื่อนๆมาหาซื้อของที่จีฉ่อยเสมอ และไม่เคยได้รับคำปฏิเสธว่าไม่มีเลย เต็มใจหาให้สุดๆ ปืนป่าย ตะขอเกี่ยวสุดฤทธิ์ พอรู้ว่าจะปิดกิจการก็ใจหายแต่ก็เข้าใจและเคารพการตัดสินใจค่ะ จะเก็บเป็นความทรงจำที่ดีเสมอค่ะ ❤️❤️❤️

# data[].attributes.headline
เคยซื้อของกับคุณยายสมัย10ปีที่แล้ว คิดถึงคุณยายนะคะ 🤔

# data[].attributes.subject
เคยซื้อของกับคุณยายสมัย10ปีที่แล้ว คิดถึงคุณยายนะคะ 🤔

# data[].attributes.headline
ในโลกทุนนิยม ธุรกิจที่กำไรน้อย ย่อมต้องจากไปครับ

# data[].attributes.subject
ในโลกทุนนิยม ธุรกิจที่กำไรน้อย ย่อมต้องจากไปครับ

# data[].attributes.body
ขออนุญาตเห็นต่าง แต่ในยุคที่เรามีแอปสั่งของออนไลน์แบบทุกวันนี้ ธุรกิจแบบร้านจีฉ่อยไม่น่าจะอยู่ได้จริงๆครับ การลดค่าเช่าคงไม่ใช่ทางออกที่ฐาวร ทุกอย่างย่อมมีการเปลี่ยนแปลง ดีใจที่เคยสัมผัสตำนานร้านจีฉ่อย แต่ไม่เห็นด้วยกับการยื้อไว้ แค่เพื่อรักษาร้านตำนานนี้ครับ

# data[].attributes.body
ราว 25 ปีที่แล้ว จัดค่าย แล้วเรามีหน้าที่เตรียมของอย่างนึง ซึ่งก็กะว่าจะไปหาซื้อซักวัน

แต่ก็ไม่ได้ไปซักที จนกระทั่งพรุ่งนี้จะเดินทาง กลับเป็นวันที่ยุ่งสุดๆ เตรียมงานจนตึกจุลฯปิด ก็คือ 3 ทุ่มแล้ว พึ่งนึกได้ว่า

ยังไม่ได้ซื้อเลยนี่หว่าาาาาาา

ระหว่างเดินไขึ้นรถเมล์ตรงสามย่าน ก็คิดไปตลอด ว่าทำไงดี ที่เร็ว ง่าย ไม่ทำให้เรานอนดึกนัก เพราะต้องเดินทางแต่เช้า

และแล้ว ก็นึกได้ว่า ต้องเดินผ่านร้าน จีฉ่อย ในตำนานนี่นา หวังว่าจะยังไม่ปิด ซึ่งก็โชคดี อาม่ากำลังเก็บร้านพอดี แต่จะมีขายมั้ยนะ ยังไงก็ต้องลอง

อาม่าครับ มี "แบงค์กงเต้ก" ขายมั้ยครับ

อาม่ามองหน้า เดินกลับเข้าร้านไป แล้วออกมาพร้อมด้วยปึกแบงค์กงเต้กในมือ

ตำนานไม่เกินจริง ไม่ต้องกลับไปตัดกระดาษที่บ้านละ 5555

ด้วยความระลึกถึงร้านจีฉ่อยในตำนาน

# data[].attributes.headline
ตำแหน่งอยู่ไม่นาน ตำนานอยู่ตลอดไป

# data[].attributes.subject
ตำแหน่งอยู่ไม่นาน ตำนานอยู่ตลอดไป

# data[].attributes.body
เป็นกำลังใจให้ร้านจีฉ่อยนะคะ 🫰 เป็นความระลึกถึงที่จะอยู่ในใจเราไปเรื่อย ๆ 🥰

# data[].attributes.headline
ขอบคุณจีฉ่อยที่เป็นส่วนหนึ่งในเรื่องราวของชีวิตนิสิต

# data[].attributes.subject
ขอบคุณจีฉ่อยที่เป็นส่วนหนึ่งในเรื่องราวของชีวิตนิสิต

# data[].attributes.body
การปฏิบัติการลับที่จีฉ่อยพร่ำบอกเสมอได้สร้างความสุขให้กับนิสิตในขณะนั้นมาก ขอให้ผู้ที่เกี่ยวข้องกับจีฉ่อยมีแต่ความสุข แม้ร้านจะอยู่ หรือไม่อยู่ ก็จะเป็นตำนานคู่จุฬาฯ ตลอดไป

# data[].attributes.headline
นิสิตรหัส 51 ได้พึ่งพาอาศัยร้านจีฉ่อยตั้งแต่ร้านอยู่ริมถนน เป็นความประทับใจมิรู้ลืมค่ะ ไม่อยากให้ร้านหายไปเลย 

# data[].attributes.subject
นิสิตรหัส 51 ได้พึ่งพาอาศัยร้านจีฉ่อยตั้งแต่ร้านอยู่ริมถนน เป็นความประทับใจมิรู้ลืมค่ะ ไม่อยากให้ร้านหายไปเลย 

# data[].attributes.headline
เสียดายนะคะ..

# data[].attributes.subject
เสียดายนะคะ..

# data[].attributes.body
คุณยายเจ้าของร้านหาของให้ได้ทุกอย่างทุกเวลาเลยจริงๆค่ะ นั่งทำแบบที่คณะแล้วกระดาษวาดสีน้ำ กับกระดาษทำแบยหมดกลางดึก นึกไม่ออกว่าจะไปหาซื้อที่หหนได้ เลยลองเดินไปที่ร้านจีฉ่อยซึ่งก็ปิดแล้ว แต่เคยมีคนบอกกันมาว่าเรียกได้ เรียกยายอยู่นานจนเกรงใจคนแถวนั้น และยายเปิดประตูมาถามว่าจะเอาอะไร เราก็บอกไปแบบไม่แน่ใจว่ายายจะหาให้เราได้ไหม รอนานเกือบครึ่ง ชม. ได้กระดาษสีน้ำ กับกระดาษร้ฝ่างทำแบบมาจริงๆด้วย เราดีใขมากว่าคืนนี้ทำงานต่อได้แล้ว ถึงแม้กระดาษจะออกเหลืองนิดๆ แต่มันใช้ได้ ต้องขอบคุณยายมาๆที่ทำให้เรามีอุปกรณ์ทำงานจรฝนเสร็จ เป็นความทรงจำที่ดีจริงๆ น่าจะมีทางออกให้กับจีฉ่อยมากกว่านี้ ไม่แน่ใจว่าถ้าปรับรูปแบบการขายสินค้าของร้าน เพื่อให้เหมาะกับยุคปัจจุบัน จะยังคงเป็นตำนานต่อไปได้ไหม

# data[].attributes.headline
คิดถึงจีฉ่อย 

# data[].attributes.subject
คิดถึงจีฉ่อย 

# data[].attributes.body
เป็นกำลังใจให้จีฉ่อยนะคะ

# data[].attributes.headline
จีฉ่อย...คือ ร้านที่มีเวทย์มนต์ของแท้ ยิ่งกว่าโดราเอมอน และร้านทั้งหลายตรอก Diagon Alley

# data[].attributes.subject
จีฉ่อย...คือ ร้านที่มีเวทย์มนต์ของแท้ ยิ่งกว่าโดราเอมอน และร้านทั้งหลายตรอก Diagon Alley

# data[].attributes.body
ทุกอย่างที่จำเป็น และไม่คิดว่าจะหาได้ สุยอดนักขายอย่าง "อาม่า" หามาให้ได้ทุกอย่าง และแน่นอน Service Mind ที่ยอดเยี่ยม ไม่เคยหน้างอ ไม่เคยมีคำว่า "ไม่มี" เป็นจุดขายที่ลูกค้าทุกคนตราตรึง วลีเด็ดของอาม่า "ลื้อรอแป๊บนึง" แปลว่า อาม่าจะใช้เวทย์มนต์อันอัศจรรย์ ไปสรรหามาให้ในเวลา "ไม่นานนัก" หากต้องรออาม่าก็จะมีกลยุทธ์ ผูกใจลูกค้า เลี้ยงน้ำบ้าง ชวนคุยบ้าง หรือถ้าสินค้านั้นไม่มีจริงๆ ก็พยายามจะหาอย่างอื่นที่ทดแทนกันได้มาให้เสมอ

เราเรียนนิเทศ เมื่อ 30 กว่าปีที่แล้ว เป็นคณะที่กิจกรรมฉ่ำมาก และแน่นอนทำกิจกรรมกันหามรุ่งหามค่ำ เราอยู่ชมรมโฟโต้ ซึ่งในแต่ละปีจะมีการจัด "Photo Long Trip" เหมือนไปเดินทาง ถ่ายรูปต่างจังหวัดที่ไกลๆทริปนั้นเจอไปแม่ฮ่องสอน เชียงใหม่ ด้วยความเป็นนิสิตปีหนึ่ง ต้องเป็นสตาฟเตรียมของ ก่อนออกทริป ซึ่งมีสารพัดรายการที่ต้องเตรียม และบางมื้อต้องทำอาหารเอง และวันที่ชมรมต้องขึ้นไปถ่ายพระอาทิตย์ขึ้น ที่ห้วยน้ำดัง ต้องออกตั้งแต่ตี 4 เราต้องเตรียมก่อไฟ เพื่อต้มน้ำร้อนชงเครื่องดื่มตอนเช้าบนภู พี่ๆให้เตรียม"ขี้ไต้"ไว้จุดไฟ และแน่นอนที่แรกที่เราไปคือ "จีฉ่อย" ไม่ต้องเดา มีขายจร้า... แต่ที่พีคสุดยอดกว่านั้น คือตอนเราไปที่ร้านจีฉ่อย หิวข้าวมาก ตอนนั่งรอเลยบอกอาม่าว่า อยากกินผัดไท คือไม่ได้จะสั่งซื้อ แค่ชวนคุยระหว่างรอของ แกได้ยินว่าเราอยากกิน เท่านั้นแหละ วลีเด็ดของ อาม่าก็หลุดออกมา "อยากกิน ลื้อรอแป๊บนึง" แกหายเข้าไปหลังร้านสัก 15 นาที พอเดาได้ไหมว่าเหตุการณ์จะเป็นอย่างไร...

ใช่ค่ะ...แกกลับออกมาพร้อมห่อผัดไทยร้อนๆ กลิ่นหอมฉุย เราได้แต่อื้ง อ้าปากค้าง ก็เลยถามว่าอาม่าเอามาจากไหน อาม่าตอบว่า หลังร้าน มีรถเข็นมาขายผัดไทยพอดี...คุณพระ😳😳😳 จะมีจริงๆหรือนางจะเสกมาก็ไม่รู้ได้

จีฉ่อย "มีทุกอย่าง เป็นตำนานที่ไม่เกินจริง" ทุกความต้องการของเรา ฉี่ฉ่อยพร้อมตอบสนอง ไม่ว่าจะยากเย็นหรือดูเป็นไปไม่ได้ ขนาดไหนก็ตาม

วันนี้เดินทางมาถึง วันที่ "ตำนานที่มีลมหายใจ" ต้องปิดตัวลง ยุติบทบาท "ที่พึ่งพิง" ของนิสิตจุฬาลงแล้ว ด้วยสายลมแห่งการเปลี่ยนแปลงของกาลเวลา และยุคสมัย

ไม่ว่า "จีฉ่อย" จะอยู่ที่ไหน จะไม่มีวันจะถูกลบไปจากความทรงจำของนิสิตจุฬา และเราขอเป็นกำลังใจให้ "จีฉ่อย ผู้ให้บริการด้วยใจและสุดยอดของร้านสะดวกซื้อ" ในดวงใจตลอดไป

ด้วยรักและอาลัย

บัณฑิตนิเทศศาสตร์ จุฬาฯ รหัส 32

# data[].attributes.headline
เป็นกำลังใจให้นะคะ และ

# data[].attributes.body
เป็นกำลังใจให้นะคะ และขอบคุณที่ดูแลพวกเรานิสิตจุฬามายาวนานค่ะ จะคิดถึงมากๆเลยค่ะ

# data[].attributes.headline
เรียกไม่ถูกว่าจะซื้ออะไร คุณยายก็ยังหยิบมาให้ถูก

# data[].attributes.subject
เรียกไม่ถูกว่าจะซื้ออะไร คุณยายก็ยังหยิบมาให้ถูก

# data[].attributes.body
คุณยายใจดี ร้านจีฉ่อยเป็นที่พึ่งของเด็ก ๆ เสมอ สุดท้ายไม่ว่าจะย้ายไปไหน คุณยาย และจีฉ่อยยังอยู่ในใจพวกเราตลอดไป ขอบคุณครับ - CUD 32 -

# data[].attributes.headline
ระลึกถึงจีฉ่อย และขอบคุณที่เป็นที่พึ่งยามยากให้ชาวจุฬาครับ

# data[].attributes.subject
ระลึกถึงจีฉ่อย และขอบคุณที่เป็นที่พึ่งยามยากให้ชาวจุฬาครับ

# data[].attributes.body
ปี2553ต้องทำซุ้มรับน้อง แล้วอุปกรณ์หมดบางอย่าง ตอนนั้น4ทุ่มห้างก็ปิดแล้ว จริงๆไม่ได้รีบมาก ยังเหลืออีก5วันก่อนวันรับน้อง จะทำวันหลังก็ได้ แต่เหลืออีกแค่นิดเดียว อยากให้เสร็จๆไปจะได้ไม่ต้องมาอีก และตอนนั้นก็อยากลองของจีฉ่อยในตำนาน เลยตัดสินใจไปซื้อของที่ขาด แล้วป้ามีทุกอย่างจริงๆ ก็เลยซื้อมาทำและเสร็จงานวันนั้นเลย

ปี2554รุ่นน้องสมัยเรียนตปท.ด้วยกันจะกลับมาเรียนอินเตอร์ที่จุฬา น้องเค้าต้องไปสอบCU-TEP แล้วไม่รู้ว่าเค้าไม่ให้ใส่กางเกงยีนส์ ด้วยความที่น้องสอบรอบเช้า จึงยังไม่มีห้างไหนเปิด เราเลยพาน้องเค้าข้ามไปซื้อกางเกงสแล๊คที่จีฉ่อย

สมัยก่อนจีฉ่อยคือที่พึ่งของชาวจุฬาจริงๆ เพราะแกสต๊อคของเยอะมาก (เคยได้ยินรุ่นพี่เล่าว่าอะไรที่แกไม่มีในร้านแกก็หามาให้ได้ภายในไม่กี่ชั่วโมง) ป้าๆเปรียบเสมือนแม่ที่เป็นที่พึ่งในยามเดือดร้อนจริงๆ แต่พอมาสมัยนี้ช่องทางการซื้อของมีเยอะมาก อะไรขาดและต้องใช้ด่วนจริงๆ เราสามารถสั่งโดยตรงจากร้าน แล้วจ้างให้ไรเดอร์มาส่งก็ได้ ไม่ต้องเดินข้ามไปไกลด้วย ต่อให้ช่วยให้จีฉ่อยไม่ต้องเสียค่าเช่า ยังไงจีฉ่อยก็อยู่ไม่ได้ เพราะคนจะซื้อน้อยลง

# data[].attributes.headline
เสียดายจีฉ่อย กับ ค่าเช่าที่ ที่หน้าเลือดเกินไป  กลับมาเปิดใหม่ในพื้นที่อื่นนะคะ

# data[].attributes.subject
เสียดายจีฉ่อย กับ ค่าเช่าที่ ที่หน้าเลือดเกินไป  กลับมาเปิดใหม่ในพื้นที่อื่นนะคะ

# data[].attributes.headline
ธาตุแท้ของนายทุนกำลังแสดงออกมา

# data[].attributes.subject
ธาตุแท้ของนายทุนกำลังแสดงออกมา

# data[].attributes.headline
เป็นกำลังใจให้ครับ ตอนอยู่จุฬาได้ใช้บริการบ่อยๆ

# data[].attributes.subject
เป็นกำลังใจให้ครับ ตอนอยู่จุฬาได้ใช้บริการบ่อยๆ

# data[].attributes.headline
กระดาษทราย 3M ดีงาม ใช้ทำงานวิจัย

# data[].attributes.subject
กระดาษทราย 3M ดีงาม ใช้ทำงานวิจัย

# data[].attributes.headline
เคยต้องใช้ปังตอกับไม้ไผ่ ก็นึกสงสัยว่าแถวนี้จะไปหาจากไหน แล้วก็เดินไปจีฉ่อย มีให้จริงๆด้วยนะเออ 555 ขอขอบคุณที่เป็นหนึ่งในตำนานและความทรงจำดีๆ ณ ขณะชีวิตมหาลัยของผม ถึงจะไม่มีอยู่แล้ว แต่เชื่อว่าร้านค้าสารพัดนึกแห่งนี้จะเป็นที่จดจำของใครหลายคนไปอีกยาวนานครับ 

# data[].attributes.subject
เคยต้องใช้ปังตอกับไม้ไผ่ ก็นึกสงสัยว่าแถวนี้จะไปหาจากไหน แล้วก็เดินไปจีฉ่อย มีให้จริงๆด้วยนะเออ 555 ขอขอบคุณที่เป็นหนึ่งในตำนานและความทรงจำดีๆ ณ ขณะชีวิตมหาลัยของผม ถึงจะไม่มีอยู่แล้ว แต่เชื่อว่าร้านค้าสารพัดนึกแห่งนี้จะเป็นที่จดจำของใครหลายคนไปอีกยาวนานครับ 

# data[].attributes.headline
คิดถึงนะครับ...

# data[].attributes.subject
คิดถึงนะครับ...

# data[].attributes.body
ถ้าเปิดร้านที่ใหม่อย่าลืมมาตามพวกผมไปซื้อด่วน

# data[].attributes.headline
ปี 2512 (55 ปีมาแล้ว) เรียน drawing ต้องใช้กระดาษเขียนแบบ ก็ซื้อที่จีฉ่อย เปิดเทอมแรก ซัก 2 เดือน ต้องใช้ sliderule ก็ไปซื้อยี่ห้อ Hemmi ที่จีฉ่อย เป็นที่พึ่งของนิสิต ทุกยุคทุกสมัย ให้กำลังใจ จีฉ่อยครับ

# data[].attributes.subject
ปี 2512 (55 ปีมาแล้ว) เรียน drawing ต้องใช้กระดาษเขียนแบบ ก็ซื้อที่จีฉ่อย เปิดเทอมแรก ซัก 2 เดือน ต้องใช้ sliderule ก็ไปซื้อยี่ห้อ Hemmi ที่จีฉ่อย เป็นที่พึ่งของนิสิต ทุกยุคทุกสมัย ให้กำลังใจ จีฉ่อยครับ

# data[].attributes.headline
ขอให้ได้ที่เปิดใหม่ดีนะคับ❤️❤️

# data[].attributes.subject
ขอให้ได้ที่เปิดใหม่ดีนะคับ❤️❤️

# data[].attributes.headline
ทุกครั้งที่ผ่านยังคงชะเง้อหาอาซิ้มอยู่เสมอ  ที่พึ่งของเด็กครุศาสตร์เวลาทำสื่อการสอนแบบด่วนๆ ต้องส่งงานแล้ววันนี้ ขอให้ได้ทำเลทองไวๆ และมีสุขภาพดีนะคะ

# data[].attributes.subject
ทุกครั้งที่ผ่านยังคงชะเง้อหาอาซิ้มอยู่เสมอ  ที่พึ่งของเด็กครุศาสตร์เวลาทำสื่อการสอนแบบด่วนๆ ต้องส่งงานแล้ววันนี้ ขอให้ได้ทำเลทองไวๆ และมีสุขภาพดีนะคะ

# data[].attributes.headline
ร้านจีฉ่อยเป็นตำนานเล่าขานกันมา จนวันนึงได้ไปเรียนแถวนั้น จึงได้พิสูจน์คำเปรียบเปรยว่า "มีตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ"นั้นไม่เกินจริง อะไรที่หาซื้อไม่ได้ ไม่ได้เอามาขายแม้กระทั่งศึกษาภัณฑ์ แต่ร้านจีฉ่อยมี!! เป็นที่พึ่งในยามยาก หลายงานบรรลุเสร็จสิ้นไม่ได้เลยถ้าไม่มีร้านจีฉ่อย แถมบางอย่างอาม่าแนะนำวิธีทำมาให้ ดีกว่าที่พวกเราคิดซะอีก ถ้าจะเปรียบกับ7-11 ร้านจีฉ่อยไม่ได้มีแค่ของที่ต้องการ แต่จีฉ่อยมีหัวใจ "หัวใจของผู้ช่วยเหลือ24ชม." ต่างหาก

# data[].attributes.subject
ร้านจีฉ่อยเป็นตำนานเล่าขานกันมา จนวันนึงได้ไปเรียนแถวนั้น จึงได้พิสูจน์คำเปรียบเปรยว่า "มีตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ"นั้นไม่เกินจริง อะไรที่หาซื้อไม่ได้ ไม่ได้เอามาขายแม้กระทั่งศึกษาภัณฑ์ แต่ร้านจีฉ่อยมี!! เป็นที่พึ่งในยามยาก หลายงานบรรลุเสร็จสิ้นไม่ได้เลยถ้าไม่มีร้านจีฉ่อย แถมบางอย่างอาม่าแนะนำวิธีทำมาให้ ดีกว่าที่พวกเราคิดซะอีก ถ้าจะเปรียบกับ7-11 ร้านจีฉ่อยไม่ได้มีแค่ของที่ต้องการ แต่จีฉ่อยมีหัวใจ "หัวใจของผู้ช่วยเหลือ24ชม." ต่างหาก