# data[].attributes.headline
Als kind speelde ik niet echt met poppen (behalve ziekenhuisje) terwijl ik cowboy wilde zijn en altijd het stoerste meisje van de klas was. (en dus soms ook het hardste sloeg) Tot mijn 15e ging ik ervan uit da ik ook geen kinderen wilde, die baarmoeder mocht er wat mij betreft wel uit. Ergens tussen 15 en 25 is de omslag gekomen. Nu blij met mijn dochters: de ene stoer, de andere druk met poppen geweest. Allemaal goed. 

# data[].attributes.subject
Als kind speelde ik niet echt met poppen (behalve ziekenhuisje) terwijl ik cowboy wilde zijn en altijd het stoerste meisje van de klas was. (en dus soms ook het hardste sloeg) Tot mijn 15e ging ik ervan uit da ik ook geen kinderen wilde, die baarmoeder mocht er wat mij betreft wel uit. Ergens tussen 15 en 25 is de omslag gekomen. Nu blij met mijn dochters: de ene stoer, de andere druk met poppen geweest. Allemaal goed. 

# data[].attributes.headline
opgevoed met binaire kijk van man-vrouw, jongen -meisje, door mijn werk geleerd dat er veel meer mogelijkheden zijn en toch bemerk ik bij mijzelf dat ik buiten mijn werk nog steeds denk vanuit wat ik geleerd heb

# data[].attributes.subject
opgevoed met binaire kijk van man-vrouw, jongen -meisje, door mijn werk geleerd dat er veel meer mogelijkheden zijn en toch bemerk ik bij mijzelf dat ik buiten mijn werk nog steeds denk vanuit wat ik geleerd heb

# data[].attributes.body
Ik identificeer mezelf als iemand die probeert de mens zelf te zien, en open te staan voor iedereen.

# data[].attributes.body
ik heb als boodschap over gendernormen meegekregen om je als vrouw wel vrouwelijk te kleden, maar ook weer niet te. Zeker niet teveel opvallen. En niet dat ik hier heel bewust voor kies maar ik doe het toch wel, uit gewoonte? ik voel me er prima bij, en tegenwoordig vind ik het niet ook prima om wel eens op te vallen.

# data[].attributes.headline
zelf ben ik wel typisch vrouw. maar mijn kinderen uiten zich qua kleding wel wat diverser (gelukkig, veel interessanter)

# data[].attributes.subject
zelf ben ik wel typisch vrouw. maar mijn kinderen uiten zich qua kleding wel wat diverser (gelukkig, veel interessanter)

# data[].attributes.body
Ik ben geboren met de genderkenmerken van een jongen en voel me ook man, maar als kinds speelde ik graag met poppen, wat niet paste binnen de gendernorm van een jongen. Mijn ouders reageerde hierop vaak erg afkeurend.

# data[].attributes.body
Ik vind het fijn om aan te trekken waar ik me die dag comfortabel bij voel. Soms is dat meer feminine en soms mee masculine. Mijn moeder zegt regelmatig dat ik mij 'mannig'k kleed en dat dit zonde is. Ik vind dat jammer en pijnlijk

# data[].attributes.body
Mijn dochter had een keer bij mijn zoontje teennagelak opgedaan. Blij kwam hij de school inrennen om zijn zus op te halen op zijn teenslippers. Bij de deur werd hij gelijk aangesproken door een jongetje dat dat echt alleen voor meisjes is.

# data[].attributes.headline
In mijn familie was mijn oudste zoon toen nog alleen de enige jongen tussen 3-4 meiden. Hij speelde graag met ze mee, ook wanneer ze met poppen speelde. Een keer liep hij met een pop rond op een familie feestje en een oom riep tegen hem dat poppen alleen voor meiden zijn. Ik was daar zo boos over en heb een flinke discussie erover gehad met mijn oom.

# data[].attributes.subject
In mijn familie was mijn oudste zoon toen nog alleen de enige jongen tussen 3-4 meiden. Hij speelde graag met ze mee, ook wanneer ze met poppen speelde. Een keer liep hij met een pop rond op een familie feestje en een oom riep tegen hem dat poppen alleen voor meiden zijn. Ik was daar zo boos over en heb een flinke discussie erover gehad met mijn oom.

# data[].attributes.body
Toen mijn zoontje een jaar of vier was wilde hij heel graag roze crocs dus ik kocht ze voor hem. Ik vond het leuk dat hij een uitgesproken smaak had. Maar hoe pijnlijk was het dat hij om de haverklap commentaar kreeg van leeftijdsgenootjes. Roze schoenen hoorden voor veel kleuters bij meisjes. Dit was tien jaar geleden. Ik hoop dat dit inmiddels wat veranderd is...

# data[].attributes.body
Ik kreeg als meisje gewoon de ruimte om bomen te klimmen, mijn haar kort te knippen etc. De onuitgesproken verwachtingen van lief en aardig zijn, aanpassen en ondersteunen zijn wel onbewust in de opvoeding meegegeven.

# data[].attributes.body
Mijn stem is nogal zwaar voor vrouw en wordt vaak als meneer aangesproken aan d telefoon dat vind ik dan zo pijnlijk, ik schaam me er ook voor.

# data[].attributes.body
Ik drink als vrouw weleens bier. Ik ben daar in het verleden regelmatig op aan gesproken, zowel door vriendinnen als door wildvreemden in de kroeg die vonden dat ik beter wijn kon drinken. Ik vond dat (uiteraard) onzin, maar ben me er wel bewust door geworden dat ik hierdoor blijkbaar misschien minder vrouwelijk over zou kunnen komen bij anderen.

# data[].attributes.headline
Ik werd afgewezen door vrouwen omdat ik, als man, over mijn gevoelens praat. Dat is volgens deze vrouwen iets vrouwelijks, en daarom vonden ze mij niet aantrekkelijk!

# data[].attributes.subject
Ik werd afgewezen door vrouwen omdat ik, als man, over mijn gevoelens praat. Dat is volgens deze vrouwen iets vrouwelijks, en daarom vonden ze mij niet aantrekkelijk!

# data[].attributes.body
Mij is geleerd, behandel een ander zoals jezelf ook behandeld wilt worden.

# data[].attributes.body
Mijn ouders, maar vooral mijn Indische moeder, lieten ons zijn wie we wilden zijn. Wanneer we "naar" spraken over een ander persoon zijn uiterlijk of sexuele voorkeur zei ze altijd dat wij niet beter waren dan een ander!

# data[].attributes.body
Ik speelde als jongen graag met poppen en dat werd door mijn ouders bestempeld als voor meisjes, na mijn 4de mocht dat alleen thuis en mochten de poppen niet meer mee naar buiten. Vanaf mijn 6de werden dat Action Mans die stoere mannen poppen daar mocht ik wel mee gezien worden.

# data[].attributes.body
Ik was een jongensachtig meisje (nog) en heb de mazzel gehad dat dat nooit een probleem is geweest in het gezin, wat voor die tijd (jaren 60 in een klein dorp) best vooruitstrevend was.

# data[].attributes.body
In mijn jeugd heb ik veel druk ervaren van de zogeheten gendernormen. Mijn moeder was er vel op tegen dat ik kleding droeg die niet in het plaatje van een 'meisje' of 'vrouw' paste. Ik mocht enkel videogames spelen samen met mijn broer, want videogames spelen in je eentje was niet iets wat een 'meisje' deed. Als ik niet vrolijk was, dan moest ik doen alsof; niemand had zin in een 'meisje' of 'vrouw' die niet glimlachte. Zo heb ik nog veel meer voorbeelden maar ik zal ze niet allemaal noemen. Wat ik wil meegeven is dat gendernormen, bewust of onbewust, heel schadelijk kunnen zijn voor de zelfexpressie van een kind en ook voor de zelfexpressie van een volwassene. Ik hoop dat in de toekomst gendernormen compleet vervagen en niemand de druk moet voelen om iemand te zijn die ze niet zijn.

# data[].attributes.headline
Ik ben modern opgevoed. Mijn moeder gaf mijn broertje bv een pop en ik kreeg net zo goed een auto of trein. Mijn moeder was maatscappelijk werker en hamerde ons er op dat iedereen mag zijn wie die wil zijn. Ongeacht, ras, geloof en sekse.

# data[].attributes.subject
Ik ben modern opgevoed. Mijn moeder gaf mijn broertje bv een pop en ik kreeg net zo goed een auto of trein. Mijn moeder was maatscappelijk werker en hamerde ons er op dat iedereen mag zijn wie die wil zijn. Ongeacht, ras, geloof en sekse.

# data[].attributes.headline
Ik ben opgegroeid in de bijbelbelt al hoewel mijn ouders niet heel gelovig waren werden er toch bepaalde verwachtingen geschept als huis boompje beestje. Ik heb niks van dit alles behalve het huis dan ;-) En merk nog wekelijks dat mensen het vreemd vinden als je bewust kiest voor geen kinderen en een vaste relatie.

# data[].attributes.subject
Ik ben opgegroeid in de bijbelbelt al hoewel mijn ouders niet heel gelovig waren werden er toch bepaalde verwachtingen geschept als huis boompje beestje. Ik heb niks van dit alles behalve het huis dan ;-) En merk nog wekelijks dat mensen het vreemd vinden als je bewust kiest voor geen kinderen en een vaste relatie.

# data[].attributes.headline
Voetbal was niet voor meisjes toen ik opgroeide. Het verhaal werd dat ik niet van sporten hield. Allerlei sporten heb ik geprobeerd. Dat ik iedere vrije middag op het plein ging voetballen, maakte niets uit. “Ik hield niet van sporten.” Wat zou er gebeurd zijn als ik wel op voetbal had gemogen? Maar ook: was dat een fijne(re) kleedkamer geweest? Uiteindelijk ben ik structureel gaan spijbelen van gym op school: ik wilde de kleedkamer niet in.

# data[].attributes.subject
Voetbal was niet voor meisjes toen ik opgroeide. Het verhaal werd dat ik niet van sporten hield. Allerlei sporten heb ik geprobeerd. Dat ik iedere vrije middag op het plein ging voetballen, maakte niets uit. “Ik hield niet van sporten.” Wat zou er gebeurd zijn als ik wel op voetbal had gemogen? Maar ook: was dat een fijne(re) kleedkamer geweest? Uiteindelijk ben ik structureel gaan spijbelen van gym op school: ik wilde de kleedkamer niet in.

# data[].attributes.headline
opgegroeid in een katholiek gestuurd gezin als 4de van 6 kinderen. Rolpatronen zeer duidelijk, geen ruimte voor ontdekken-onderzoeken.Nooit m'n plaats gevoeld. Mijn vrouwenlichaam was oke maar het seksisme was beklemmend. Ik paste er niet in. Nu dus n groot pleitbezorger voor het creëren van platvorm voor diversiteit. En voele dat iedereen past :) 

# data[].attributes.subject
opgegroeid in een katholiek gestuurd gezin als 4de van 6 kinderen. Rolpatronen zeer duidelijk, geen ruimte voor ontdekken-onderzoeken.Nooit m'n plaats gevoeld. Mijn vrouwenlichaam was oke maar het seksisme was beklemmend. Ik paste er niet in. Nu dus n groot pleitbezorger voor het creëren van platvorm voor diversiteit. En voele dat iedereen past :) 

# data[].attributes.body
Mijn moeder was een groot voorstander van de slogan: een grote meid is op haar toekomst voorbereid. Ik was als jong kind  geen meisje meisje. Ik was altijd buiten en was vaak modderig tegen de avond. Ik ben zonder vader opgegroeid en heb daardoor zeer zelfstandig dingen geleerd als klussen in en om het huis. Ik vond de travestieshows waar ik soms heen ging met mijn moeder geweldig. En mijn moeder had ook een aantal homoseksuele vrienden die regelmatig langs kwamen. Voor mij is anders zijn dan ook nooit een probleem geweest. Sterker nog ik keek er verbaasd van op dat er mensen zijn die daar wel moeite mee hebben.

# data[].attributes.body
Ik kom uit een dorpje in Brabant en ben echt opgevoed met jongens doen jongens dingen (spelen met auto's en klimmen in bomen) en meisjes doen meisjes dingen (spelen met poppen). Ik kreeg als meisje dat graag in bomen klom en buiten speelde en me vies maakte vaak te horen dat ik een jongen leek. Ik weet nog dat ik dit als kind nooit begreep, ik voelde me een meisje maar werd veroordeeld op dat ik niet met poppen speelde. Inmiddels ben ik zelf moeder en vind ik het prima als mijn zoontje vraagt of ik ook zijn teennagels wil lakken

# data[].attributes.body
Ik ben opgegroeid in midden in het centrum van Utrecht. Waarin er van jongs af aan al werd aangegeven dat iedereen anders is en zich anders kan uiten. Mijn ouders waren dan ook (soms bewust) bezig met het mixen van "jongens" en "meiden" speelgoed en aan onze kleding was ook duidelijk te zien dat mijn ouders zich niet geheel wilde houden aan de gendernormen. Echter is het niet alleen thuis waar je de gendernormen mee krijgt, op school, bij andere thuis, op de naschoolse of activiteiten kreeg je mee wat de gendernormen waren. Ik heb zelf gelukkig niet mee hoeven maken dat ik niet binnen de normen val, en de gelukkig zeg ik omdat ik het lastig vind om te horen hoe mensen hiermee kunnen struggelen. Sinds dat ik verpleegkunde ben gaan studeren kwam ik erachter dat er niet over seks gepraat werd bij een somatische ziekten (dat hier wel invloed op zou kunnen hebben) en wilde ik mij inzetten voor de mensen die hier hulp bij kunnen krijgen. Het genderdysforie centrum is altijd mijn droom geweest om te werken.

# data[].attributes.body
Ik ben opgevoed in een gendernormatieve omgeving en ook op school leek het alsof lhbti personen niet bestonden. Ik wist al jong dat ik daar niet in paste maar heb dit heel lang voor mijzelf gehouden omdat ik al snel doorhad dat dit in de maatschappij om mij heen moeilijk geaccepteerd zou worden.
Toen ik uiteindelijk in transitie ging, heb ik een hele ontwikkeling doorgemaakt van aangeleerd gedrag af leren en uitvinden wat nu echt bij mij past, en wel transitie pad bij mij past. Gelukkig kon ik daar de tijd voor nemen en vond ik uiteindelijk ook zorgverleners die mij daarin steunden.
Ik heb daardoor nu de juiste balans gevonden en een veel stevigere basis om de maatschappij tegemoet te treden en ook als zichtbaar trans/queer arts mijn werk goed te doen en bij te dragen aan diversiteit in de zorg.

# data[].attributes.body
Ik ben mij altijd bewust hoe ik overkom op anderen. Nemen collega-artsen mij wel serieus als ik mij kleedt of uitdruk op een manier die niet volledig past bij hun verwachtingen van mijn gender? Ik besef me dat ik, bij intercollegiale consulten/extramurale overleggen, vaak mijn lagere stemtoon gebruik, mij masculiener gedraag, omdat ik er vanuit ga dat ik dan eerder serieus genomen zal worden, en mijn kennis en kunde wordt herkend. Een soort theaterrol, uit zorg om anders niet als volwaardig of kundig collega gezien te worden.

# data[].attributes.body
Mijn ouders hadden een traditionele rolverdeling. Mijn moeder zorgde voor mij en mijn broer, mijn vader werkte de hele week. In mijn eigen gezin werkt mijn man evenveel als ik, zodat we ook aan onze kinderen laten zien dat het huishouden een gedeelde verantwoordelijk is.