# data[].attributes.body
Als je door omstandigheden een handicap hebt waarbij je niet op een normale , begrijp hieronder zittend , dan wordt je in deze maatschappij al vlug paria , want je kan nergens liggend terecht .. kan ik zitten , ja een tijdje , maar is niet aangenaam , op iets zadelachtigs lukt beter , omdat het een andere houding is dan op stoel .. wat bij de Romeinen normaal was , liggend ergens kunnen zijn , is anno 2024 een no go geworden , begrip ? Samenhorigheid ? Zelfs dokters begrijpen de handicap niet en wat dat met je leven doet .. rugproblemen kunnen wat veroorzaken , soms kan ik iets , soms ook niets , soms zie je het , soms ook niet , er zouden ook samenlevingsvormen moeten komen voor mensen met een beperking of chronisch zieken , want er is weinig begrip voor ons , want men niet zelf meemaakt … wordt vaak niet begrepen , het is mijn droom om zoiets te kunnen realiseren als woonvorm , al contact opgenomen met “ hoe je erfenis te regelen .. goed geregeld …maar deze formule staat er niet bij .. en niemand wil dat dan ook opstarten … nou probeer dan eens iets positief te doen voor de maatschappij , waar mensen niet de hel moeten meemaken , waar ik door heen moet en nog steeds moet spartelen ! Een ligrolstoel ? Als je hem zelf kunt kopen ja , maar als je nog kunt stappen of uw armen werken nog , neen .. precies of het een is geralateerd aan het ander !!! Omdenken zou in de FOD en VAPH niet misstaan .. en bij dokters staat het niet in hun boekje , dan ook niet he … triestig toch ? Inzicht proberen geven ? Ze begrijpen het niet … tja misschien eens een “ doe mee” week lanceren , van wat kan ik niet en wat heeft dat voor gevolgen op uw leven ???

Dus een vorm van samenleven voor senioren met gemeenschappelijke ruimte en samen zijn mogelijkheden , maar ook elk zijn appartement en eigenheid , en als de behoefte er is , samen kunnen zijn .

En dat niet iedereen met iedereen kan samenwonen , dat is ook zo , daarom dat er ook gekeken wordt of je in de groep past …

Dat zou pas een grote stap voor de mensheid zijn ! Onlangs door val in herstel oord geweest , niets 0,0 aangepast aan mijn handicap ! Oh wat een mooi vooruitzicht voor de toekomst heb ik !!! Niet buiten je kamer kunnen … weer in eenzaamheid slijten , ze hebben wel een rolstoel , maar geen ligrolstoel .. tja t is niet omdat er wieletjes onder staan dat ik kan zitten he !!! Bed kon niet uit de kamer ! Bij brandalarm .. gingen er bij mij ook belletjes af hoor … hoe zouden ze dat hier oplossen ??? Denken zij er aan ? NEEN !

# data[].attributes.body
Mijns inziens is die eenzaamheid een effect van de trend naar individualisering, het ontdekken en streven naar onze individuele onafhankelijkheid. Het is een beetje de puberperiode van onze cultuur. Het is een fase, we moeten die doorgroeien om zo interafhankelijk te worden, waar een gezonde balans ontstaat tussen individuele waarden en rekening houden met elkaar. Ik vind dit initiatief tot gezamenlijk stilstaan en reflecteren alvast een mooie bijdrage tot die groei. Praktisch zie ik mogelijkheden op verschillende plaatsen. Bijvoorbeeld op buurtevenementen zou er meer kunnen ingezet worden op het in verbinding brengen van mensen die elkaar nog niet kennen. Daar wordt nog niet vaak voor gekozen omdat men nog steeds schrik heeft van het schenden van "de heiligheid van de individuele vrijheid". Er zullen toch meer van die initiatieven moeten komen en die schriktrends moeten meer links gelaten worden.

# data[].attributes.body
Als je sociaal schuchter bent is het sowieso al niet gemakkelijk om contacten te leggen, laat staan als gemaakte banden met mensen meteen ook wel vrij definitief vastliggen doordat je er tussen woont.

Om discussies of onenigheid te vermijden is het aanlokkelijker om buren op een afstand te houden. Als je verder van huis of online met iemand clasht door bvb. sterk afwijkende overtuigingen, dan kun je die persoon gemakkelijk vermijden, maar als je er vlakbij woont...

Samenhuisprojecten waarin bepaalde basiswaarden vastliggen kunnen dan wel een uitkomst zijn om lokale sociale cohesie te stimuleren zonder schrik om te clashen omwille van diepe overtuigingen. In een klassieke straat/wijk/appartementsgebouw ben je bijna zeker dat die schrik reëel is, zie maar de fanatieke uitingen van politieke voorkeuren op gevels/ramen/vlaggenmasten...

# data[].attributes.body
Ik voel mij niet eenzaam ,iedereen praat tegen iedereen

En als de zomer start houd men wijkfeesten

# data[].attributes.body
Wij wonen in een cohousing project met 28 gezinnen. we hebben samen hard gewerkt om dit project te realiseren. Daardoor is er nu een intense band tussen de bewoners. We delen gemeenschappelijke ruimtes en een tuin. Het is gezellig (soms ook spannend). Cohousing is in mijn ogen een goede oplossing om eenzaamheid te voorkomen en om sociale cohesie te bevorderen.

# data[].attributes.body
anders wonen misschien wel, anders samenwonen is niet evident; buurvrouw is bemiddelaar en heeft véél werk, tolerantie neemt af en niet toe

# data[].attributes.body
Hoe woningen en buurten gebouwd worden kan ECHT een verschil maken. Ieder zijn eigen huisje en ommuurd tuintje helpt vaak niet met sociale cohesie.

Onze buurt bloeide open toen we startten met een gemeenschappelijke moestuin. De buren ontmoeten elkaar nu jaarlijks tot 6 maal voor een bijeenkomst, we hebben een leuke whatsappgroep waar we elkaar constant helpen, en nu stoppen we ook om een babbeltje te slaan als we elkaar tegenkomen op straat. En dat gewoon door een simpel gemeenschappelijk project.

Er is een goede balans nodig tussen voldoende privé-ruimte en gedeelde ruimte en gedeelde projecten. Hoe we onze buurten en onze woonprojecten bouwen maakt wel degelijk een verschil!

# data[].attributes.body
Naar mijn mening heeft de woonvorm slechts een beperkt effect op de sociale cohesie. Natuurlijk nodigt een dichtere woonvorm met aansluitende grenzen meer uit tot interactie dan een zeer landelijke, zeer gespreide bebouwing. De band met de buren is het belangrijkste. Als er voldoende raakvlakken zijn en men is wederzijds vriendelijk en schappelijk, is het zeer aangenaam wonen. Factoren die een hechte band nadelig (kunnen) beïnvloeden zijn volgens mij grote culturele verschillen, een gesloten (teruggetrokken) levensstijl. Laat ons aub weer "goeiedag" zeggen tegen de mensen in onze buurt.

# data[].attributes.body
Anders wonen zal niet veel helpen, mensen die het (te) goed hebben zijn niet meer geïnteresseerd in hun medemens. Ik heb het zien gebeuren vanaf het eind van de jaren vijftig met de hogere lonen en de opkomst van TV en auto. Dat velen zich eenzaam voelen en/of een depressie krijgen, hoeft niet te verbazen.

# data[].attributes.body
Voor meer info over deze campagne en meer stellingen, ga naar https://www.grondstoftotnadenken.be