# data[].attributes.body
İkinci Yeni şiirinin aksine “umut ve yarına inanç, direnme ve isyan” konuları şiire hâkimdir.

Şairler kendilerini toplumun sözcüsü olarak görmüşlerdir.

İkinci Yeni Şiiri’nin aksine açık anlatım tercih edilmiştir.

Şiirde şekil unsurlarından çok içeriği, anlamı önemsemişlerdir.

Sosyal temaları daha etkileyici hale getirmek için “slogan” üslubundan yararlanılmıştır.

Şiir, toplum bilincini uyaran ve toplumu dönüştüren bireysel bilincin sesidir.

Şiir, sosyal ve politik sorunlar karşısında bireyin eleştirel duruşunu ve özgürlük arayışını yansıtmalıdır.

Toplumcu Şiiri savunan şairlerde; 1940 toplumcuları ve Nazım Hikmet, Namık Kemal, Tevfik Fikret ve Mehmet Akif gibi şairler arasında şiire toplumsal bir görev yükleme bakımından bir ortaklık söz konusudur.

https://www.turkedebiyati.org/ikinci-yeni-sonrasi-toplumcu-siir/

# data[].attributes.body
Sosyalist (Toplumcu)-Gerçekçi şairlerin başında gelir.

İlk şiiri Feryad-ı Vatan adı ile yayımlanmıştır.

Sanat hayatının başlangıç döneminde heceye bağlı bir şairken o daha çok serbest şiirleriyle tanınmıştır.

Rusya dönüşünde yayımladığı 835 Satır, Nazım Hikmet’in biçimsel farklılığını müjdeleyen ilk başarılı eser olarak edebiyat tarihine geçecektir. 835 Satır gibi biçimsel farklılığıyla dikkat çeken bir diğer eseri de Jokond ile Si·ya·u’dur. (Basamaklı dize yapısı)

Şiirlerinde özellikle “ses ve ritim” duygusu ön plandadır. “Makineleşmek İstiyorum” adlı şiiri söylemi ve yapısı açısından çok dikkat çekmiştir.

Nazım Hikmet’in şöhretini artıran en önemli eseri, Simavna Kadısı Oğlu Şeyh Bedrettin Destanı‘dır. Uzun şiirlerinde bir senaryo havası söz konusudur.

Rus şair Mayakovski ve Fütürizm akımının kurucusu İtalyan şair Marinetti’den etkilenmiştir.

Fütürist bir şair olarak kabul edilir.

https://www.turkedebiyati.org/toplumcu-siir-anlayisi/

# data[].attributes.attachment_link.title
Toplumcu Gerçekçi Şiir 📌/ 12.Sınıf Edebiyat Şiir Ünitesi / Deniz Hoca +PDF📘📕

# data[].attributes.headline
MİLLİ EDEBİYAT ZEVK VE ANLAYIŞINI SÜRDÜREN ESERLER

# data[].attributes.subject
MİLLİ EDEBİYAT ZEVK VE ANLAYIŞINI SÜRDÜREN ESERLER

# data[].attributes.body
Bu anlayışı sürdüren roman ve hikayelerde I. Dünya Savaşı ve Milli Mücadele dönemi, bu dönemden sonra Atatürk ilke ve inkılaplarının Anadolu’ya benimsetilmesi ile ilgili konular işlenmiştir.

Halkın ve Anadolu insanının yaşama tarzı konu edilmiş, yanlış batılılaşmanın getirdiği ahlak bozuklukları, geri kalmış halk arasındaki hurafeler, halk-aydın ilişkisi ele alınmıştır.

Tanzimat‘tan beri eserlerde yer bulan doğu- batı çatışması işlenmeye devam edilmiştir.

https://www.turkedebiyati.org/milli-edebiyat-zevk-ve-anlayisini-surduren-eserler/

# data[].attributes.body
Bu kadronun ana özelliği hece ölçüsüne ve edebiyatın klasik değerlerine sıcak bakmasıdır.

1940 sonrasında GARİP şiirine ilk tepki 1950 yılında çıkmaya başlayan HİSAR dergisi etrafında toplanan bir grup şair tarafından ortaya konmuştur.

Onlara göre başka ulusları taklit ederek ulusal bir sanat oluşturulamaz.

Yeni bir sanat oluşturmak için mutlaka eskisini reddetmek gerekmez.

Yenilik eskisinin içinden doğmalıdır.

Sanat ideolojinin baskısı altında olmamalı, belli bir dünya görüşünün propagandasını yapmamalıdır.

Şiir dili öztürkçeci ve tasfiyeci olmamalıdır. Yaşayan dil kullanılmalıdır.

Hisar şairlerini memleketçi şiirin takipçisi görebiliriz. Geleneği reddeden Garip Akımına ve ideolojik şiire yönelen Nazım Hikmet‘e karşı çıkmışlardır.

https://www.turkedebiyati.org/hisarcilar/

# data[].attributes.body
Aklın mantıksal işleyişine sırt çevirdiler, gerçeküstücülüğü daha bilinçli benimsediler.

Anlama değil imgeye kapılarını sonuna kadar açtılar.

Konuşma diline uzak kaldılar, edebi sanatlara özgürlük tanıdılar.

I. Yeni’nin (Garip Akımı) tam tersi noktadan yola çıkarak halk kültüründen uzaklaştılar.

Anlamı karartan ve gizleyen bir tavır takındılar. Sözcüklerin çağrışımlarla derinleşen ve çoğalan değerine önem verdiler.

Folklorik malzemenin şairin kişiliğini ezeceğini savunduklarından “Folklor şiire düşman” sloganını geliştirdiler.

Kentli küçük insan tipinin çizilmesine ve bu tipin “Süleyman Efendi” tiplemesinde olduğu gibi idolleştirilmesine son verdiler.

Duyguya ve çağrışıma dayanarak şiirin içsel zenginliğini daima yeni yorumlara açık bıraktılar.

Garip şiiri yoksul çoğunluğun yaşama koşullarını ve zevk anlayışını dikkate alırken, İkinci Yeniciler, daha çok aydın kesimin ve elit tabakanın zevkine hitap ettiler.

Şiiri, diğer sanatlarla yakın ilişkiye soktular.

Şiiri aklın, ahlaki endişelerin, yasaların ve alışılmış her türlü sınırlayıcı, baskıcı düzeneklerin dışına çıkarmak istediler.

Biçimin içerikten önce geldiğini savunan İkinci Yeniciler, siyaset dışı kalmaya özen gösterdiler.

https://www.turkedebiyati.org/ikinci-yeni-siiri-ozellikleri-temsilcileri/

# data[].attributes.body
1. Ölçü ve kafiyeye karşı çıkmışlardır.

2. Günlük konuşma dilini şiire uygulamaya çalışmışlardır.

3. Mecaza, süse ve yapaylığa karşı çıkıp; sâdeliğe/yalınlığa önem verdiler.

4. Halk şiirinin anlatım ve deneyimlerinden faydalandılar.

5. O güne kadar şiirimizde kullanılmayan bir takım sözcükleri kullandılar.

6. Sıradan insanlar şiire konu olmuştur.

7. Yaşama sevinçlerini fazlasıyla şiire yansıtmışlardır.

8. Kaynağını batı şiirinden alan Garip akımı eskiye ait olan her şeyin karşısında olup özellikle şairane söyleyişin karşısında olmuşlardır.

9. Şiirde söz ve anlam oyunları bırakılmıştır.

https://www.turkedebiyati.org/garip-akimi/

# data[].attributes.body
Yedi Meşaleciler 1928’de kurulmuştur.

“Canlılık, samimiyet ve daima yenilik” sloganıyla hareket etmişlerdir.

“Sanat, sanat için olmalı.” anlayışını benimsediler, konuları alabildiğine genişletmek istediler.

Olaylara daha gerçekçi yaklaştılar; iç dünyalarına, eşyaya izlenimci bir ressam gibi baktılar.

Sürekli yenilik için buluş adını verdikleri yeni söyleyişlerin arayışı içine girdiler.

Şiirlerde duygu ve hayalden çok gözlemi dile getirdiler.

Heceyi geliştirmeyi amaçladılar.

Verlaine, Mallerma gibi Fransız şairleri örnek aldılar.

Anadolu’yu yurtseverlik anlayışıyla anlatmayı düşünmüşlerdir; ancak pek başarılı olamamışlardır.

Temsilcileri: Sabri Esat Siyavuşgil, Ziya Osman Saba, Yaşar Nabi Nayır, Muammer Lütfi, Vasfi Mahir Kocatürk, Cevdet Kudret, Kenan Hulusi Koray.

https://www.turkedebiyati.org/yedi-mesaleciler/

# data[].attributes.body
Hecenin beş şairi adıyla da anılan bu sanatçılar Milli Edebiyat Akımından etkilenmiş ve şiirlerinde hece ölçüsünü kullanmışlardır.

Şiirde sade ve özentisiz olmayı ve süsten uzak olmayı tercih etmişlerdir.

Beş hececiler şiire birinci dünya savaşı ve milli mücadele döneminde başlamışlardır.

Beş hececiler ilk şiirlerinde aruz ölçüsünü kullanmışlar daha sonra heceye geçmişlerdir.

Şiirde memleket sevgisi, yurdun güzellikleri, kahramanlıklar ve yiğitlik gibi temaları işlemişlerdir.

Hece vezni ile serbest müstezat yazmayı da denediler.

Mısra kümelerinde dörtlük esasına bağlı kalmadılar yeni yeni biçimler aradılar.

Nesir cümlesini şiire aktardılar ve düzyazıdaki söz dizimini şiirlerde de görülmesi beş hececiler de çok rastlanan bir özelliktir.

https://www.turkedebiyati.org/bes-hececiler/