# data[].attributes.headline
อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย

# data[].attributes.subject
อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย

# data[].attributes.body
“การผจญภัยสุดหดหู่และสิ้นหวังของสามพี่น้องโบดแลร์”

เรื่องราวของสามพี่น้องแห่งตระกูลโบดแลร์ ไวโอเล็ต เคลาส์ และซันนี่ ที่ต้องกลายเป็นเด็กกำพร้า เมื่อพ่อแม่ของพวกเขาเสียชีวิตในกองเพลิง มิหนำซ้ำต่อมาเด็ก ๆ ต้องเผชิญกับ เคาต์โอลาฟ ญาติห่างๆๆๆ ผู้มาพร้อมกับแผนฮุบมรดกของพวกเขาด้วยวิธีการอันชั่วร้าย

น.ส.อชิรญา วชิรหัตถ์ ม.4/8 เลขที่39

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้เขียน: กองบรรณาธิการ

# data[].attributes.headline
กุ๋งกิ๋งไปตลาด

# data[].attributes.subject
กุ๋งกิ๋งไปตลาด

# data[].attributes.body
“กุ๋งกิ๋งไปตลาด”

เช้าวันอาทิตย์ กุ๋งกิ๋งไปซื้อของกับคุณแม่ที่ตลาด ได้เจอข้าวของเยอะแยะเลย ทั้งผัก ผลไม้ เนื้อสัตว์ ไข่ คุณแม่สอนวิธีเลือกซื้ออาหารสดให้กุ๋งกิ๋งด้วย พอกลับมาบ้านกุ๋งกิ๋งก็ช่วยคุณแม่ทำอาหาร กุ๋งกิ๋งชอบไปตลาดจังเลย

พศิน ธีรชัยธัญญศักดิ์ เลขที่5 ชั้นม.4/8

# data[].attributes.headline
disappear เกิดขึ้น รักอยู่ ดับไป

# data[].attributes.subject
disappear เกิดขึ้น รักอยู่ ดับไป

# data[].attributes.body
เบื้องหลังความสงบงามทุกสิ่งอย่างล้วนบ้าคลั่งแต่ความบ้าคลั่งนั้นปกติที่สุดแล้ว"เสี้ยวความคิด ความจริง และความฝันที่กระจัดกระจาย เป็นหลักฐานความร้ายกาจและมหัศจรรย์ของรัก รักซึ่งทำเราตัวเล็กจิ๋วที่คิดว่าฉลาดเท่าทันกลับโง่ ที่คิดว่ารักบริสุทธิ์กลับเป็นเพียงลักชโมย ช่วงชิงเศษตัวตนจากคนอื่นมาประกอบตัวเอง ทั้งด้วยเต็มใจและขัดขืนความสัมพันธ์เป็นเรื่องธรรมดาซ้ำซาก แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าวิเศษ

(น.ส.วรรณญาณีย์ จันทเลิศ 36 4/8)

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้เขียน : ชิจิริ​ นากายามะ

# data[].attributes.headline
ฆาตกร​มนุษย์​กบกับศพปริศนา​

# data[].attributes.subject
ฆาตกร​มนุษย์​กบกับศพปริศนา​

# data[].attributes.body
เรื่องย่อ:

ศพเปลือยของหญิงสาวถูกตะขอเกี่ยวห้อยลงมาที่ชั้นสิบสามในอพาร์ตเมนต์หรู
มีลายมือที่เหมือนเด็กเขียนไว้ใจความว่า
วันนี้จับกบได้แล้ว
เอาใส่กล่องเล่นโน่น
เล่นนี่ แต่ชักเบื่อแล้ว
นึกขึ้นได้ ทำให้เป็นหนอน
ปลอกดีกว่า เอาเข็มเกี่ยว
ปากไปแขวนไว้บนที่สูง
สูงดีกว่า

นี่เป็นความโหดร้ายครั้งแรกที่กระทำโดยฆาตกร "มนุษย์กบ"
ซึ่งทำให้ชาวบ้านละแวกนั้นตกอยู่ในวังวนแห่งความหวาดกลัวและความสับสน

ในขณะที่การสืบสวนของตำรวจไม่คืบหน้า
การฆาตกรรมครั้งที่สองและสามก็เกิดขึ้น สร้างความตื่นตระหนกไปทั่วเมือง

ตัวตนที่แท้จริงของมนุษย์กบที่ยังคงฆ่าอย่างต่อเนื่องและแปลกประหลาดขึ้นทุกทีคือใคร
และตำรวจจะหยุดยั้งฆาตกรต่อเนื่องคนนี้ได้หรือไม่

นายดวิน​ช​์​ธีร์​ แพทย์​สุวรรณ​์ เลขที่3 ม.4/8

# data[].attributes.attachment_caption
หนังสือเล่มนี้จัดทำโดย ธนาคารแห่งประเทศไทย

# data[].attributes.headline
เศรษฐศาสตร์เล่มเดียวอยู่ ฉบับปรับปรุงใหม่

# data[].attributes.subject
เศรษฐศาสตร์เล่มเดียวอยู่ ฉบับปรับปรุงใหม่

# data[].attributes.body
เศรษฐศาสตร์เป็นเรื่องที่ใกล้ตัวและไม่ได้ยาก อย่างที่หลายคนเข้าใจกัน หนังสือเล่มนี้จึงเป็นหนังสือเรียนเสริมวิชาเศรษฐศาสตร์ที่อธิบายถึงที่มาที่ไปของสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวันด้วยหลักทางเศรษฐศาสตร์ เช่น ทำไมราคาสินค้าชิ้นเดียวกันถึงมีทั้งช่วงที่ราคาถูกและราคาแพงแตกต่างกันออกไป เป็นต้น โดยมีเนื้อหาสาระครบถ้วน และมีความถูกต้องตามหลักวิชาการ พร้อมยกตัวอย่างในชีวิตประจำวันมาประกอบความเข้าใจเนื้อหาในแทบทุกหน้า ช่วยให้ผู้อ่านเห็นภาพได้ง่ายขึ้น รวมทั้งมีคำถามชวนคิดแทรกเป็นระยะๆ ช่วยให้ผู้อ่านสนุกไปกับการวิเคราะห์ตามความรู้ที่เพิ่งได้รับมา

(นายปัณณธร ยอดสุข เลขที่7 ม.4/8)

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้เขียน: อายาสึจิ ยูกิโตะ (Yukito Ayatsuji) 

# data[].attributes.headline
คดีฆาตกรรมในบ้านสิบเหลี่ยม

# data[].attributes.subject
คดีฆาตกรรมในบ้านสิบเหลี่ยม

# data[].attributes.body
หกเดือนก่อน เกิดเหตุฆาตกรรมขึ้นในเคหาสน์สีน้ำเงินบนเกาะแห่งนี้
ไฟไหม้บ้านทั้งหลังทําให้มีผู้เสียชีวิตสี่คน สองคนคือเจ้าของบ้านและภรรยาส่วนอีกสองคนคือคนดูแลบ้าน ช่างแต่งสวนที่หายตัวไปอย่างลึกลับ จึงถูกตั้งข้อหาว่าเป็นฆาตกร หกเดือนต่อมานักศึกษาชมรมวิจัยนิยายสืบสวนของมหาวิทยาลัยต้องการไปสํารวจที่เกาะแห่งนั้น
เพราะยังเหลือบ้านอีกหนึ่งหลังที่ไม่ได้รับความเสียหาย บ้านสิบเหลี่ยม บ้านที่ไม่มีไฟฟ้า ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ ไม่มีเรือมาเทียบท่าพวกเขาต้องอยู่ในบ้านสิบเหลี่ยมเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์เพื่อเขียนวารสารเล่มใหม่ของชมรมแต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อนักศึกษาคนหนึ่งถูกฆาตกรรม การตามหาฆาตกรบนเกาะแห่งนี้จึงเริ่มต้นขึ้น…

( น.ส.อินธิรา ชีวะเจริญ ม.4/8 เลขที่ 40)

# data[].attributes.headline
นาซาก็พาเธอกลับมาไม่ได้ 

# data[].attributes.subject
นาซาก็พาเธอกลับมาไม่ได้ 

# data[].attributes.body
เป็นข้อความเกี่ยวกับความรักครั้งเก่าที่เราคิดถึง

เธอเหมือนส่วนหนึ่งของความคิดถึง

บางทีเราก็คิดถึงเขาบ่อยๆ นะ แต่เขาไม่จำเป็นต้องรู้หรอก
เพราะไม่มีความหมายอะไรกับความรู้สึกเขาอยู่แล้ว

เหมือนจะเฉยๆ แต่ก็ไม่ใช่

คำว่า คิดถึง...บางครั้งก็แปลว่ากลับมาได้ไหม

การที่เราคิดถึงเขาทำทุกทาง ทำยังไง เขาก็ไม่กลับมาอยู่ดี

( น.ส ธนัชชา วรรณประภา 4/8 เลขที่ 25 )|

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้เขียน จูเลีย ควินน์

# data[].attributes.headline
แด่ ฟิลลิปด้วยดวงใจ

# data[].attributes.subject
แด่ ฟิลลิปด้วยดวงใจ

# data[].attributes.body
เรื่องย่อของหนังสือเล่มนี้เป็นเรื่องราวของ เอโลอีส บริดเจอร์ผู้เป็นสาวโสด ทึกทึน แแต่วันหนึ่งเธอได้ส่งจดหมายไปยังเซอร์ฟิลลิป เนื่องจากเขาเพิ่งเสียภรรยาที่เป็นญาติห่างๆของเอโลอีส พวกเขาทั้งสองได้ส่งจดหมายตอบกลับกันเป็นเวลา1ปี โดยที่ไม่เคยเห็นหน้าคาตากันเลย จนวันหนึ่งฟิลลิปส่งจดหมายมาพร้อมคำขอแต่งงาน เอโลอีสเริ่มคิด และสงสัย พอรู้ตัอีกที่ เธอก็ได้เช่ารถม้าไปหาชายหมุ่มซะแล้ว

นส.ปณัฎฐ์ชยา นิลบดี ม.4/8 เลขที่28

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้เขียน: มาจิดะ โซโนะโกะ สำนักพิมพ์: Piccolo

# data[].attributes.body
เรื่องราวของหญิงสาวผู้มีแผลใจซึ่งถูกคนในครอบครัวผลักไสมาทั้งชีวิต กับเด็กชายคนหนึ่งที่เรียกตัวเองว่า มูชิ ซึ่งถูกแม่แท้ๆ ทำร้ายร่างกายมาตลอด เมื่อคนสองคนถูกทำร้ายอย่างหนักหน่วงได้มาเจอกันเพราะความเหงา เรื่องราวบทใหม่จึงได้เริ่มต้นขึ้น แต่ก็ไม่รู้ว่าท้ายที่สุดแล้วจะมีใครได้ยินเสียงของวาฬที่เหงาที่สุดในโลกทั้ง 2 ตัวนี้หรือไม่ หากถามว่าวาฬ 52 เฮิร์ตซ์คืออะไร มันก็คือวาฬเพียงตัวเดียวในโลกที่ส่งเสียงด้วยความถี่สูงจนวาฬตัวอื่นๆไม่ได้ยินเสียงของมัน มันไม่สามารถติดต่อกับวาฬตัวไหนๆบนโลกนี้ได้ ไม่มีฝูง ไม่มีเพื่อน ไม่มีคู่ และในทางกลับกัน วาฬตัวอื่นๆก็ไม่สามารถรับรู้การมีอยู่ของมันด้วย แล้วจะเป็นอย่างไรเมื่อชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งกับเด็กชายคนหนึ่งต้องเป็นเหมือนดั่งวาฬตัวนี้ เมื่อไม่มีใครเข้าใจหรือรับรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของพวกเขาเลยเช่นกัน... พบกับเรื่องราวอบอุ่นหัวใจที่จะทำให้คุณหันมาใส่ใจคนรอบตัวมากขึ้นและเข้าใจความเหงาอย่างแท้จริง

นายณัฐวุฒิ สีหาพล เลขที่8 ม.4/8

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้เขียน : แสตมป์เบอรี่

# data[].attributes.headline
Sweetie น่ารักกว่านี้...ก็แฟนผมแล้วล่ะ

# data[].attributes.subject
Sweetie น่ารักกว่านี้...ก็แฟนผมแล้วล่ะ

# data[].attributes.body
เป็นนิยายที่เล่าถึงชีวิตในโรงเรียนของ “มิโซะ” สาวน้อยที่มีชีวิตแสนวุ่นวาย อยู่ดีๆ ก็มีอาการประหลาด  ถ้าเมื่อไหร่ที่ร้องไห้ นิสัยจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน จากสาวใสๆ น่ารัก แสนอ่อนแอ กลายเป็นยัยโหดจอมหาเรื่อง ต่อยตีเก่งยิ่งกว่าผู้ชาย ทำให้เธอถูกเชิญออกจากโรงเรียนเป็นว่าเล่น จนคุณพ่อต้องยื่นคำขาด Kirise High School จะเป็นโรงเรียนสุดท้ายของมิโซะ ดังนั้นเธอต้องห้ามร้องไห้และก่อเรื่องอีกเด็ดขาด!

แต่เรื่องมันง่ายซะที่ไหนล่ะ ก็เพื่อนสนิทคนเดียวของเธอ ‘เท็นจุล’ ดันเป็นถึงหนุ่มฮอตสุดหล่อของโรงเรียน ทำให้ มิโซะ โดนแกล้งไม่หยุดหย่อน โชคดีที่ประธานนักเรียนจอมโหดอย่าง ‘เวย์ชิน’ รู้เรื่องนี้เข้า ก็เลยออกตัวช่วยปกป้อง รวมทั้งห้ามใครรังแกมิโซะเด็ดขาด แต่เจ้าตัวเองก็มีความลับแปลกๆ ที่ยังหาทางแก้ไม่ได้อยู่เหมือนกัน

(น.ส.พรภัสสรณ์ นิสสัยซื่อ ม .4/8 เลขที่31)

# data[].attributes.body
เรื่องย่อ :
เดินเรื่องผ่าน โจ ทัลเบิร์ต นักศึกษาที่จับพลัดจับผลูได้สัมภาษณ์คาร์ล ไอเวอร์สัน อดีตนักโทษเมื่อสามสิบปีก่อน
คาร์ลถูกจับกุมในข้อหาฆ่าข่มขืน เขายืนกรานปฏิเสธมาโดยตลอดแต่แล้วจู่ๆ เขากลับรับสารภาพและยอมติดคุกตลอดชีวิตแต่โดยดี
ระหว่างที่สัมภาษณ์ชายชรา โจพบว่าคดีเมื่อหลายสิบปีก่อนอาจไม่ใช่อย่างที่คิด ยิ่งขุดลึกลงไปก็ยิ่งสับสน เพราะดูเหมือนมีความจริงกับ
คำโกหกซ้อนทับกันอยู่ในโลกนี้เต็มไปด้วยคนที่ฆ่าและคนที่โกหกรวมทั้งมีคนมากมายที่ทั้งฆ่าและโกหกไปพร้อมกันทางเดียวที่โจจะรู้ความจริงได้คือต้องไม่ไว้ใจอะไรเลย...
แม้สัญชาตญาณจะส่งเสียงเตือนว่ามีอันตรายถึงชีวิต

ฤดีรัตน์ โสพิมพ์ เลขที่ 35 4/8

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้เขียน:ศิวกร ปล้องใหม่

# data[].attributes.body
Above Average : วิธีปลดล็อกศักยภาพกลายเป็นคนเหนือค่าเฉลี่ย

เมื่อมองภาพใหญ่ คนทั้งหมดถูกแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม
1.คนส่วนน้อยที่ประสบความสำเร็จน้อยที่สุด อยู่ด้านซ้าย
2.คนส่วนน้อยอีกส่วนที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด อยู่ด้านขวา
3.คนระดับ "ค่าเฉลี่ย" ที่มากองอยู่ตรงกลาง และมีจำนวนมากที่สุด ซึ่งก็คือคนส่วนใหญ่ของสังคม
ไม่ว่าคุณจะอยู่ในวงการใหม่ มีเป้าหมายอะไร สิ่งที่คุณควรทำคือการพยายามอย่างไรก็ได้ให้อย่างน้อยคุณหลุออกจากกองค่าเฉลี่ยของวงการนั้นๆ มาอยู่ในด้านขวาของแผนภูมิเพื่อที่จะมีชีวิตที่ดีกว่าคนทั่วไป ทั้งเพื่อตัวคุณเอง และคนรอบข้างคุณ

นาย กิตติณัฏฐ์ คำหอมรื่น ม.4/8 เลขที่11

# data[].attributes.headline
โต๊ะโตะจัง เด็กหญิงข้างหน้าต่าง

# data[].attributes.subject
โต๊ะโตะจัง เด็กหญิงข้างหน้าต่าง

# data[].attributes.body
โต๊ะโตะจัง เด็กหญิงข้างหน้าต่าง

หนังสือ "โต๊ะโตะจัง เด็กหญิงข้างหน้าต่าง" เล่มนี้ ได้รับเลือก
เป็นหนังสืออ่านนอกเวลา ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น วิชาภาษาไทย
ตามประกาศของกรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ ถ่ายทอดมาจาก
ประสบการณ์จริงของผู้เขียน ที่เล่าออกมาในรูปของวรรณกรรมทำ
ให้อ่านง่าย สนุก และชวนติดตาม

เรื่องราวของโต๊ะโตะจังถูกไล่ออกจากโรงเรียนเก่าขณะเรียนชั้นประถมหนึ่ง
ด้วยเหตุผลว่าจะเป็นการรบกวนเด็กคนอื่นในชั้นเรียน โรงเรียนใหม่ของ
โต๊ะโตะจังชื่อโรงเรียนโทโมเอ โรงเรียนนี้ช่างไม่มีอะไรเหมือนโรงเรียนเก่า
ของเธอเลย ห้องเรียนเป็นตู้รถไฟซึ่งไม่ได้ใช้แล้ว โต๊ะโตะจังคิดว่าโรงเรียนนี้
แปลกดี อีกไม่กี่วันต่อมาเธอสัญญากับตัวเองว่าโรงเรียนดีๆ อย่างนี้จะไม่ยอม
ขาดเรียนเลยสักวันเดียว ต่อมา เธอได้รู้ว่าได้มาอยู่ในโรงเรียนแสนพิเศษที่สุด
แห่งหนึ่งในโลก มีครูที่รักและเชื่อมั่นในตัวเด็กอย่างครูโคบายาชิ ใครที่อ่าน
เรื่องนี้แล้วจะลืมโรงเรียนและคุณครูผู้นี้ไม่ลง ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าใดก็ตาม

น.ส.ลักษณ์นารา ทรัพย์ประเสริฐ ม4/8 เลขที่34

# data[].attributes.headline
มุมมองนักอ่านพระเจ้า

# data[].attributes.subject
มุมมองนักอ่านพระเจ้า

# data[].attributes.body
[ สามวิธีการเอาชีวิตรอดในโลกที่ล่มสลาย ]

คือชื่อของนิยายออนไลน์กว่าสามพันตอนที่มีเขาเป็นผู้อ่านแค่ 'คนเดียว' เขารู้เรื่องราวทั้งหมดของมัน รู้ว่าแต่ละฉากจะดำเนินไปแบบไหน และรู้ว่าเรื่องนี้จะจบลงอย่างไร ดังนั้น...เมื่อจู่ๆโลกใบนี้ก็เปลี่ยนไป กลายเป็นเหมือนกับในนิยาย ท่ามกลางหายนะต่างๆนานาและ 'ซีนาริโอ' ที่เข้ามาท้าทายเหล่ามนุษย์ คิมดกจาจึงรู้ดีว่าจะผ่านเงื่อนไขแต่ละฉากไปได้ด้วยวิธีไหน แต่การ 'รู้' กับการ 'ทำได้จริง' มันก็เป็นคนละเรื่องกัน โลกเปลี่ยนแปลงไปแล้วและนิยายที่เคยมีเขาเป็นผู้อ่านเพียงหนึ่งเดียวจนถึงบทสุดท้ายก็ค่อยๆเปลี่ยนแปลงไป เพราะเขาเข้ามาเป็นตัวแปรเช่นกัน

นางสาวกวิศสรา สมคิด เลขที่19 ชั้นม.4/8

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้เขียน: นงนุช ปรีชาว่องไวกุล สำนักพิมพ์: GMS Book.

# data[].attributes.body
เมื่อลูกหมูสามตัวต้องออกไปใช้ชีวิตข้างนอก และสร้างบ้านอยู่อาศัยเอง แม่หมูกำชับให้สร้างบ้านที่แข็งแรงเพื่อป้องกันสัตว์ร้าย ลูกหมูแต่ละตัวสร้างบ้านตามที่คิดฝัน แต่แล้วก็มีหมาป่าหิวโซคิดจะจับลูกหมูทั้งสามกิน มันเป่าทำลายบ้านของลูกหมูทีละหลังๆ บ้านของลูกหมูตัวไหนจะต้านทานหมาป่าได้กันนะ

นางสาว ชิชญา เทียนประชา ชั้นม.4/8 เลขที่23

# data[].attributes.headline
เพราะเป็นวัยรุ่น จึงเจ็บปวด

# data[].attributes.subject
เพราะเป็นวัยรุ่น จึงเจ็บปวด

# data[].attributes.body
“เพราะเป็นวัยรุ่นจึงเจ็บปวด” หนังสือเล่มนี้ผู้เขียนถ่ายทอดแง่คิด ประสบการณ์ในช่วงวัยรุ่นและชีวิตของผู้เขียนให้กับผู้อ่าน หนังสือเล่มนี้ให้ข้อคิดอะไรหลายอย่าง มีทั้งที่เห็นด้วยและไม่เห็นด้วย หลังจากอ่านจบแล้วเลยอยากสรุปข้อคิดหลายๆอย่างจากหนังสือเล่มนี้แบ่งปันให้ คนอื่นบ้าง เผื่อได้ข้อคิดอะไรและไปปรับใช้กับชีวิตตัวเองดูบ้างครับ

โดยในเริ่มเเรกหนังงสือใช้การเปรียบเทียบชั่วโมงในนาฬิกากับอายุจริงที่อายุขัย 80 ปี ซึ่งในคำนำสำนักพิมพ์ได้เปรียบเทียบไว้ประมาณนี้ครับ

ถ้าตอนนี้คุณอายุ 20 ปี นาฬิกาชีวิตคุณอยู่ที่ 6 โมงเช้า พระอาทิตย์ขึ้นพอดี

ถ้าตอนนี้คุณอายุ 30 ปี นาฬิกาชีวิตคุณอยู่ที่ 9 โมงเช้า เป็นเวลาในการทำงาน

ถ้าตอนนี้คุณอายุ 40 ปี นาฬิกาชีวิตคุณอยู่ตอนเที่ยงตรง เป็นช่วงเวลาพักสั้นๆ ก่อนจะกลับไปสู่ชีวิตอีกครั้ง

ถ้าตอนนี้คุณอายุ 60 ปี นาฬิกาชีวิตคุณอยู่ที่เวลา 6 โมงเย็น เป็นช่วงเวลาอาทิตย์อัสดง และเป็นช่วงเวลาเลิกงาน

ซึ่งเอาจริงๆตรงนี้ก็ไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไรครับ แต่ก็อันนี้เเล้วเเต่ตัวบุคคลเนอะ แต่ point ที่อาจารย์คิมต้องการจะสื่อหลักๆเลยคือ สำหรับหนุ่มสาวที่กำลังจะเรียนจบ หรือ เพิ่งเรียนจบออกมาได้ไม่นานคุณไม่จำเป็นต้องรีบที่จะประสบความสำเร็จขนาดนั้นก็ได้ เพราะอย่างที่รู้กันในปัจจุบันโลกของเรานั้นถูกตรึงไว้กับ social media อย่างมาก เราเห็นคนอายุน้อยหลายคนประสบความสำเร็จตั้งเเต่ช่วง 20 ต้นๆ ซึ่งมันเป็นปัจจัยที่ผลักดันให้คนหนุ่มสาวสมัยนี้มุ่งมั่นที่จะประสบความสำเร็จ (ประสบความสำเร็จ ณ ที่นี้คือรวยยยยยย ) แต่คำถามที่อาจารย์คิมอยากจะสื่อออกมานั้นก็คือ การประสบความสำเร็จของเเต่ละบุคคลมันไม่เหมือนกัน ที่สำคัญคือคุณต้องรู้ตัวว่าประสบความสำเร็จของคุณคือแบบไหน

อาจารย์คิมได้ทิ้งคำถามว่าผู้อ่านคิดว่าดอกไม้ชนิดไหนเยี่ยมที่สุด ไม่ใช่ดอกไม้ที่คุณชอบ แต่หมายถึงดอกไม้ที่เยี่ยมที่สุดในความคิดคุณ? ถ้าคุณคิดดู อาจจะมีคำตอบได้ต่างๆนานา เเละหลายคนก็คงตอบว่าไม่มีดอกไม้ที่เยี่ยมที่สุด เนื่องจากดอกไม้แต่ละชนิดมีเวลาในการผลิบานและอยู่ในช่วงที่สวยที่สุดในต่างฤดูกาลและต่างช่วงเวลากัน

ปัญหาก็คือ เราเข้าใจเรื่องของดอกไม้นี้ได้อย่างง่ายดาย แต่พอเป็นชีวิตจริงเราทุกคนกลับมองว่าดอกไม้ที่ผลิบานก่อนคือดอกไม้ที่งดงามที่สุด

“เราต้องการอะไร ?”

“ ทำอะไรแล้วมีความสุข ? ”

“อะไรที่เราถนัดบ้าง ? ”

“ เราเป็นใคร ? ”

จงทบทวนตัวเองอยู่เสมอ เพราะคำตอบนั้นไม่อาจหาได้จากไหนนอกจากตัวคุณเอง

ชีวิตเราเหมือนจิ๊กซอร์ขนาดใหญ่ที่จะต้องต่อทีละชิ้นๆให้ประสานกันเป็นอย่างดี

ในชีวิตเรา สิ่งที่จำเป็นมากกว่านาฬิกาคือเข็มทิศ สิ่งที่สำคัญมากกว่าไปได้เร็วแค่ไหน คือ ไปถูกทางหรือไม่ นอกจากนี้สิ่งที่จำเป็นมากกว่าเข็มทิศ คือ กระจก เราต้องส่องกระจกย้อนดูตัวเองเสมอว่า ตอนนี้ตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ แต่คนเรามักต้องการนาฬิกามากกว่าเข็มทิศ และต้องการเข็มทิศมากกว่ากระจก ความสำเร็จในชีวิตไม่ใช่ความสำเร็จยิ่งใหญ่เพียงครั้งเดียว แต่เป็นการทักถอชัยชนะขึ้นทุกวัน ตรงนี้ทำให้นึกถึงหนังสือ Homofinisher ของนิ้วกลมเหมือนกัน ลองคิดภาพง่ายๆ ถ้าคุณอยากวิ่งจบมาราธอน (42.195 km) ภายในเวลาที่กำหนดมันไม่มีทางที่คุณจะทำได้เลย วินัยในการฝึกซ้อมอย่างต่อเนื่องเเละนานพอเท่านั้นที่จะทำให้คุณประสบความสำเร็จได้

“If you want to run, run a mile. If you want to experience a different life, run a marathon.” Emil Zatopek

ดังนั้นจงร่างภาพจิ๊กซอร์ของชีวิตคุณตั้งแต่ตอนนี้ จินตนาการถึงภาพขนาดใหญ่ของชีวิตที่อยากเห็นในวันสุดท้าย เมื่อต้องลาจากโลกใบนี้ไป ถ้าคิดว่าวันนี้เป็นจิ๊กซอร์ชิ้นหนึ่งของชีวิต หากจิ๊กซอร์ชิ้นนี้ขาดหายไป คุณจะรู้สึกเสียดายมากแค่ไหน ทุกคนมีโจรขโมยเวลาอยู่ในตัวเอง ถ้าไม่จับโจรขโมยเวลาให้ได้ก่อน ก็เป็นไปได้ยากที่เราจะสามารถจัดการเวลาได้อย่างมีประสิทธิภาพที่สุด

เคล็ดลับการจัดการเวลา

การจัดการเวลาให้สัมพันธ์กับเป้าหมาย ตั้งเป้าหมายให้ชัดเจนและเป็นรูปธรรมที่สุด ต้องเรียงลำดับงานก่อนหลังให้เหมาะสม และต้องตัดสินใจทิ้งสิ่งที่ไม่จำเป็นไปบ้าง

จงงดงานอดิเรกที่ไม่มีประโยชน์ต่อชีวิต การพบตัวเองถือเป็นการใช้เวลาได้อย่างมีคุณค่าที่สุด การครุ่นคิดกับตัวเองว่าเราต้องการอะไรกันแน่ อยากใช้ชีวิตรูปแบบใดยิ่งยุ่ง ยิ่งมีเวลา ในช่วงที่ยุ่งเราจะมีพลังในการผลักดันจนทำงานเสร็จอย่างรวดเร็ว กลายเป็นยิ่งยุ่งยิ่งมีเวลามากขึ้น เวลาของคุณมีค่ามากกว่าที่คุณคิด

หลักการหนึ่งต่อหนึ่ง กล่าวคือ ถ้าลงทุนเรื่องใดก็ตามวันละ 1 ชั่วโมงเป็นระยะเวลา 1 ปี จะต้องเกิดอะไรดีๆขึ้นกับชีวิต

*ประเด็นเรื่องอื่นๆที่ชอบจากหนังสือเล่มนี้

ในยุคนี้ใบปริญญาไม่สามารถการันตีความสำเร็จในชีวิตคุณได้อีกแล้ว อย่าคิดว่าการเรียนต่อหรือเตรียมสอบจะช่วยแก้ไขปัญหาเรื่องงานได้ (แต่ในความคิดของเรา ถ้าหากมีโอกาส เราคิดว่าเลือกที่จะเรียนให้จบปริญญาตรี ยังเป็นสิ่งที่จำเป็น ยิ่งถ้าได้เรียนในคณะที่คุณชอบจะยิ่งส่งเสริมคุณมากๆ)

ปริมาณค่าใช้จ่ายไม่ได้มีค่าเท่ากับคุณภาพชีวิตเสมอไป นั่นก็คือ คนส่วนมากในยุคปัจจุบัน มักจะชอบหางานที่รายได้มั่นคง และรายได้สูง ซึ่งจารย์คิมได้กล่าวว่า หลังจากที่เขาเป็นนักวิชาการภาควิชาการบริโภคมานาน เขาจึงพบว่า ปริมาณค่าใช้จ่ายหรือความสนุกในการจับจ่ายนั้น เทียบไม่ได้เลยกับความสุขที่ได้ทำงานที่ตัวคนๆนั้นชอบ งานที่มีรายได้สูง อาจจะซื้อวัตถุหรือของที่ต้องการได้มาก แต่กลับเกิดความรู้สึกกลวงข้างใน ก็คือมันไม่ได้เติมเต็มในทุกด้านของชีวิตคนๆนั้น

อย่าผูกตนเองกับกระแสจนยอมละทิ้งความสามารถที่มีอยู่ในตัว คิดถึงงานที่ทำได้ดีที่สุด ซึ่งไม่ได้มีแค่หมอ,วิศวะ,บัญชี เท่านั้น

ไม่ควรเปรียบเทียบตัวเองกับผู้อื่น นั่นก็คือ การเอาความสุขของตัวเอง ไปเปรียบเทียบกับความสุขของผู้อื่น นั่นก็คือ การไปโฟกัสที่คนอื่น ไม่ใช่ตัวเอง ซึ่งเราจะเป็นทุกข์มากกว่าถ้าทำเช่นนั้น ถ้าไปโฟกัสที่คนอื่นหรือมองเส้นทางของคนอื่นๆ และเห็นคนอื่นได้ดีกว่าตัวเอง เมื่อนั้นแหละ มันจะทำให้เกิดทุกข์

ถ้าคุณลำบาก มองคนที่อยู่ต่ำกว่า แต่ถ้าอยากพัฒนาตัวเอง ให้มองคนที่สูงกว่า

เส้นทางของความสุขอยู่ที่ความซาบซึ้งในสิ่งที่คุณมี คุณอาจจะลำบากจนอยากตาย แต่อาจจะมีใครบางคนอยากเป็นคุณแม้เพียงวันเดียว

สุดท้ายนี้ หนังสือเล่มนี้ก็คงเป็นหนึ่งใน tools ต่างๆที่ช่วยให้เหล่าวัยรุ่นทั้งหลายได้ใช้มันเพื่อหาคำตอบของชีวิตตัวเองได้มากขึ้นบ้างไม่มากก็น้อย

“ชีวิตของเราไม่ว่าจะอยู่ในวัยไหน ก็มีการเติบโตและต้องเรียนรู้ไม่มีวันสิ้นสุด

สิ่งที่เลวร้ายมากกว่าความผิดพลาด คือไม่ยอมลงมือทำอะไรเลย”

นายพุฒิเมธ นพกูลวศ์ ม.4/8 เลขที่4

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้เขียน: ชิเน็น มิกิโตะ  

# data[].attributes.headline
คดีฆาตกรรมนกกระเรียนพันตัว

# data[].attributes.subject
คดีฆาตกรรมนกกระเรียนพันตัว

# data[].attributes.body
“ผมอยากให้ชันสูตรศพผมทันทีที่ผมตาย” จิฮายะชันสูตรศพตามคำสั่งเสียของพ่อ และได้พบกับรหัสลับภายในผนังกระเพาะของพ่อ เมื่อจิฮายะรู้ว่าพ่อเป็นอดีตตำรวจสายสืบที่ตามสืบคดีฆาตกรรมเมื่อ 28 ปีก่อน แต่กลับลาออกทันทีหลังจากคดีนั้น จิฮายะจึงร่วมมือกับชิโอริ เพื่อนหมอพยาธิวิทยา เพื่อถอดรหัสที่ถูกสลักไว้ในกระเพาะ ขณะเดียวกันนั้นเกิดคดีฆาตกรรมที่คล้ายกับคดีเมื่อ 28 ปีก่อนขึ้นมาพอดี

ด.ญ.รัชปภา แดงกลับ ม.4/8 เลขที่33

# data[].attributes.headline
ณ ป่าแห่งหนึ่งมีแม่เป็

# data[].attributes.body
ณ ป่าแห่งหนึ่งมีแม่เป็ดตัวหนึ่ง ฟักไข่อยู่เป็นเวลานาน จนกระทั่งวันหนึ่ง ลูกเป็ดตัวน้อยๆ ก็เริ่มเจาะเปลือกไข่ออกมาทีละตัว ๆ จนเกือบหมด เหลือไข่ใบใหญ่หนึ่งฟอง ที่ยังไม่ยอมออก แม่เป็ดจึงนั่งกกไข่ต่อไป ในที่สุด ไข่ใบสุดท้าย ก็แตกออก ลูกเป็ดโผล่ออกมาจากไข่ตัวโต คอยาว ขนสีเทา รูปร่างน่าเกลียดแม่เป็ดรู้สึกสงสัยในตัวลูกเป็ดตัวนี้มาก คิดในใจว่า คงไม่ใช่ลูกของเรา วันรุ่งขึ้น แม่เป็ดพาลูกเป็ดน้อยๆ ไปว่ายน้ำที่สระ เพื่อจะได้ทดสอบว่า ลูกเป็ด ขี้เหร่ตัวใหญ่ จะว่ายน้ำได้หรือไม่

ลูกเป็ดขี้เหร่ไม่มีความสุขเลย เพราะลูกเป็ดตัวอื่น ๆ รุมจิกตี ดังนั้น วันหนึ่งลูกเป็ดขี้เหร่จึงหนีไปอยู่หนองน้ำใหญ่แห่งหนึ่ง ลูกเป็ดอาศัยอยู่ที่นั่นเป็นเวลาหลายวัน วันหนึ่งมีหมาล่าเนื้อตัวหนึ่ง วิ่งผ่านมาพบลูกเป็ดเข้า หมานั้นหยุดจ้องดูลูกเป็ดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็วิ่งเลยไป "โธ่เอ๊ย" ลูกเป็ดพูด "ฉันคงน่า

เกลียดมาก จนหมาก็ไม่อยากมอง"

ผู้แต่ง ฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน

นางสาวกฤติกานต์ ลัดลอย เลขที่18 ม.4/8

# data[].attributes.body
ผู้เขียน: Bacteria. สำนักพิมพ์: นาบู/NABU. หมวดหมู่: หนังสือวาย ยูริ , นิยายวาย นิยายยูริ

เธียร ได้เกิดหัวใจวายุกะทันหัน เขาได้รับบริจาคหัวใจจาก ทอฝัน ที่เสียชีวิตวันเดียวกับที่เธียรหัวใจวาย หัวใจดวงใหม่ถูกแทนที่ดวงเก่า และได้เปลี่ยนชีวิตเธียรไปตลอดกาล เขาอยากตอบแทนทอฝันที่ให้ชีวิตที่สองกับเขา และค้นหาความหมายของชีวิตว่าทำไมคนอย่างเขาถึงมีสิทธิ์ที่จะอยู่บนโลกต่อเป็นครั้งที่สอง

เขาได้ขึ้นไปบนหมู่บ้านผาปันดาวเพื่อไปเป็นครูอาสาแทนทอฝัน ที่นั่นเขาได้เจอกับ หัวหน้าภูผา เจ้าหน้าที่อุทยานฯ หัวหน้าหน่วยพระพิรุณที่ดูแลหมู่บ้านผาปันดาว คอยมาดูแลเธียร แต่เพราะความลูกคุณหนูของเธียร ทำให้ภูผาไม่พอใจที่เขาไม่เตรียมพร้อมที่จะเป็นครูอาสาและไล่เขากลับ แต่เธียรก็พยายามพิสูจน์ตัวเองจนภูผาเห็นความตั้งใจและความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ดีขึ้นและค่อย ๆ พัฒนาความรู้สึก จนเธียรเองสงสัยว่าความรู้สึกนี้เกิดจากหัวใจของทอฝันที่เคยรักหัวหน้าภูผา หรือเกิดจากเขาเองที่เริ่มหวั่นไหวกับความสัมพันธ์นี้เอง แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นความลับเดียวที่เขาไม่อยากให้หัวหน้าภูผา และชาวบ้านผาปันดาวรู้คือ ทอฝันได้จากพวกเขาไปแล้ว และเขามีหัวใจของทอฝันอยู่ในตัวของเขา

นายกรณรง มูลสุวรรณ เลขที่ 10 ชั้นม.4/8

# data[].attributes.body
เกี่ยวกับสุนัขที่มีนิสัยขี้ขโมยอยู่ตัวหนึ่ง วันหนึ่งมันเดินเข้าไปในตลาดและได้พบเข้ากับเนื้อชิ้นใหญ่ชิ้นหนึ่งวางอยู่ มันไม่รอช้ารีบเข้าไปคาบเนื้อชิ้นนั้นแล้ววิ่งหนีออกมา เมื่อมาถึงกลางสะพานมันก็ชะโงกหน้ามองลงไปในลำธาร แล้วเห็นสุนัขตัวหนึ่งกำลังคาบเนื้อชิ้นใหญ่กว่าที่มันขโมยมาพลันคิดในใจว่า “โอ้โห! ทำไมเจ้าสุนัขตัวนั้นจึงมีเนื้อชิ้นใหญ่กว่าข้าเสียอีก” และด้วยความโลภอยากได้เนื้อชิ้นนั้นมา มันจึงเห่าสุนัขตัวที่อยู่ในลำธารนั้นเพื่อหวังจะแย่งเอาเนื้อที่ชิ้นใหญ่กว่ามาเป็นของตน ในทันใดนั้นเองเนื้อที่คาบอยู่ในปากของมันก็ตกลงไปยังน้ำในลำธารนั้น ซึ่งกว่าจะรู้ว่าสุนัขกับเนื้อชิ้นใหญ่ชิ้นนั้นเป็นเงาของตนเองก็สายเกินไปเสียแล้ว

ผู้แต่ง อีสป หรือ ไอซอโปส

น.ส.มณฑณัช ภิญโญ เลขที่ 16 ม.4/8

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้เเต่ง:NAOE

# data[].attributes.headline
โตเกียวเอเลียน

# data[].attributes.subject
โตเกียวเอเลียน

# data[].attributes.body
เรื่องย่อ:กุนจิ อากิระ นักเรียน ม.ปลาย แสนธรรมดาผู้หนึ่ง
ถูกหญิงแก่ที่มีหนวดปลาหมึกงอกจากหลังจับตัวไป
ในระหว่างเดินทางกลับจากโรงเรียน สุดท้ายก็ได้รู้ว่าหญิง
คนนั้นเป็นสิ่งมีชีวิตนอกโลกที่อาศัยอยู่บนดาว
คุเนะคุนะ และในระหว่างที่กำลังสับสนอยู่นั่นเอง
คนที่มาช่วยเขาไว้ก็คือ เท็นคูบาชิ โช เพื่อนรุ่นเดียวกัน..!?

น.ส.นัทธมน พรมสวัสดิ์ 4/8 26

# data[].attributes.headline
ชีวิตคนเรามีสี่พันสัปดาห์

# data[].attributes.subject
ชีวิตคนเรามีสี่พันสัปดาห์

# data[].attributes.body
เรืองย่อ : ชีวิตคนเรามีอายุขัยเฉลี่ยประมาณ 80 ปี เวลาเดินไปอย่างรวดเร็ว เราต้องวางแผนทำทุกอย่าง มีความคาดหวังต่อสิ่งต่างๆ และสังคมบีบคับให้เราต้องประสบความสำเร็จในชีวิตด้วยเวลาที่จำกัด บางทีเราอาจจะพลาดโอกาสในการทำสิ่งต่างๆไปมากมาย ดังนั้นเราควรออกไปทำอะไรใหม่ๆ หรือสิ่งที่อยากทำตามฝันของเราบ้าง ไม่ใช่เพียงการใช้เวลาที่มีอย่างจำกัดไปกับอะไรที่บีบบังคับเท่านั้น

: นางสาว กชพรรณ เกษสุวรรณ เลขที่ 17 ม.4/8

# data[].attributes.headline
สัญญานะว่าจะยิ้มให้กับตัวเอง

# data[].attributes.subject
สัญญานะว่าจะยิ้มให้กับตัวเอง

# data[].attributes.body
หนังสือ สัญญานะว่าจะยิ้มให้กับตัวเอง เป็นความเรียงเนื้อหาเกี่ยวกับการรักตัวเองและการเห็นคุณค่าในตัวเอง เนื้อหาอ่านง่าย มุ่งเน้นถึงการให้กำลังใจ ให้รักและภูมิในในความเป็นตัวเองเป็นเหมือนคำพูดดี ๆ ที่ส่งต่อให้กันได้ มีคำพูดคมๆ ถ้อยคำจำง่ายไว้ให้จำไปโพสแคปชั่นในโซเชียลได้ มาพร้อมกับภาพประกอบที่ดูอบอุ่นใจ เป็นกันเอง มีการเขียนที่ไม่ซับซ้อนและยาวจนเกินไปหนังสือสัญญานะว่าจะยิ้มให้กับตัวเอง ชวนให้เราได้ตั้งคำถามว่า“แค่ยิ้มทุกอย่างจะง่ายขึ้นจริงหรือ” เพราะทุกครั้งเมื่อเราเจอปัญหา ความคิดแรกคือ “ใครจะไปยิ้มออก” ผู้เขียนชวนให้เราได้มองอีกมุมว่า รู้อะไรไหม หากเรามองว่าปัญหาเป็นเพียงบทเรียนหนึ่ง ที่เข้ามาเพื่อทำให้เเราแข็งแกร่งขึ้น เราก็จะยิ้มให้กับปัญหาเหล่านั้นได้ และพบว่าทุกปัญหาที่เข้ามา “ก็แค่นี้เอง”

นางสาว ภัทธิรา หอมสวัสดิ์ เลขที่15 ม.4/8

# data[].attributes.headline
หน้าร้อนที่ฮิคารุจากไป

# data[].attributes.subject
หน้าร้อนที่ฮิคารุจากไป

# data[].attributes.body
เรื่องย่อ The Summer Hikaru Died:

โยชิกิกับฮิคารุเติบโตมาด้วยกันตลอดในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง
กระทั่งวันหนึ่ง โยชิกิกลับพบว่าฮิคารุที่ตนเห็นอยู่นั้นแท้จริงแล้วเป็น ‘สิ่งมีชีวิตอื่น’
แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังอยากอยู่กับฮิคารุ
เรื่องราวการใช้ชีวิตร่วมกับ ‘บางสิ่งบางอย่าง’ ที่อยู่ในร่างเพื่อนจึงเริ่มต้นขึ้น
ขณะเดียวกันก็มีเหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้นมากมายภายในหมู่บ้านของพวกเขา

นายพีรวัศ พวงเเก้ว เลขที่13 ม.4/8

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้เขียน : ลำพูน แสงลภ

# data[].attributes.headline
นิทานหนูนิดไม่มีน้ำใจ

# data[].attributes.subject
นิทานหนูนิดไม่มีน้ำใจ

# data[].attributes.body
เรื่องย่อ หนูนิดเป็นเด็กน่ารัก เรียบร้อย แต่ไม่รู้ทำไมเพื่อนๆถึงไม่ชอบเธอกัน เช้าวันไปเรียน ในคาบศิลปะหนูนิดได้ใช้สีน้ำระบายสีเต็มกระดาษ ได้มีเพื่อนไปขอใช้สีน้ำร่วมกับหนูนิดด้วยแต่หนูนิดไม่ให้ใครใช้เลย และเมื่อหนูนิดกินขนมเธอก็จะไม่แบ่งขนมให้ใครเลยเช่นกัน จนกระทั่งหนูนิดได้เข้าไปถามครูว่าทำไมเพื่อนๆถึงไม่ชอบเธอ เมื่อฟังคำครูพูดเสร็จเธอจึงรู้ว่าเราควรรู้จักแบ่งปัน มีน้ำใจซึ่งกันและกัน

(น.ส.วริศรา พูลเงิน เลขที่ 37 ม.4/8)

# data[].attributes.headline
เมื่อแมวที่บ้านคุณผันตัวมาเป็นไลฟ์โค้ช

# data[].attributes.subject
เมื่อแมวที่บ้านคุณผันตัวมาเป็นไลฟ์โค้ช

# data[].attributes.body
คำแนะนำแบบแมว ๆ นึกถึงตัวเองเป็นอันดับแรก

ไม่เคยเปรียบเทียบตัวเองกับใคร

ไม่มานั่งกังวลเรื่องอดีตหรืออนาคต

ไม่ปล่อยให้เรื่องแย่ ๆ มาทำลายวันดี ๆ

มี40 คำแนะนำ

ที่จะทำให้ชีวิตคุณเบาสบายขึ้นในทุก ๆ ด้าน

จากไลฟ์โค้ชขนฟูที่อยู่เคียงข้างคุณมาตลอด

ชื่อ:เสริมศิริ ใยทองคำ ม.4/8 38

# data[].attributes.headline
23.5 องศาที่โลกเอียง

# data[].attributes.subject
23.5 องศาที่โลกเอียง

# data[].attributes.body
นวนิยายนี้ว่าด้วยความรักของผู้หญิงกับผู้หญิงผ่านตัวละครชื่อองศาและซัน องศาไม่กล้าคิดกล้าฝันที่จะเปิดเผยความรู้สึกซึ่งตนแอบชอบซันตลอดมา เพราะรู้ดีว่า ตนเองนั้นไร้ตัวตน ไร้คนสนใจ ขณะที่ซันกลับตรงกันข้าม น่ารัก เรียนดี และเป็นดาวโรงเรียน นอกจากนี้องศายังกริ่งเกรงเรื่องที่เป็นผู้หญิงด้วยกัน แต่วันหนึ่งแกนโลกซึ่งเอียง 23.5 องศาก็เหวี่ยงทั้งคู่ให้ได้ใกล้ชิดกัน จนก่อเป็นความสัมพันธ์

นางสาวธญิดา ใจสุทธิ ม.4/8 เลขที่24

# data[].attributes.attachment_caption
นางสาวกานต์พิชชา กุลฉวะ เลขที่21 ม.4\8

# data[].attributes.headline
โตขึ้นมาเป็นความสุข

# data[].attributes.subject
โตขึ้นมาเป็นความสุข

# data[].attributes.body
หนังสือว่าด้วยการใช้ชีวิตในวัยผู้ใหญ่ให้มีความสุข ซึ่งเขียนขึ้นเพื่อหาคำตอบร่วมกันระหว่างคนเขียนกับคนอื่นว่า เราจะทำอย่างไรกับชีวิตได้บ้าง เพื่อที่จะมีความสุขกับชีวิต อ่านแล้วจะได้พบหนทางของความสุข30 บทความที่จะช่วยให้การใช้ชีวิตในวัยผู้ใหญ่ให้มีความสุข - เช่น อย่างน้อยให้รู้จักตัวเอง / ชีวิตเป็นของเราไม่ใช่ของใคร / สุขที่ได้ให้ไปมากกว่าสุขที่ได้รับมา / จงเป็นเจ้านายตัวเองให้ได้

# data[].attributes.headline
นัตสึเมะกับบันทึกพิศวง

# data[].attributes.subject
นัตสึเมะกับบันทึกพิศวง

# data[].attributes.body
ผู้แต่ง : Yuki Midorika

เรื่องย่อ : นัตซึเมะ ทาคาชิ เป็นเด็กหนุ่มที่สามารถมองเห็นภูติผีปิศาจ(โยไค)ซึ่งคนทั่วๆ ไปไม่มีใครมองเห็น ทำให้เขามักถูกมองด้วยสายตาแปลกๆ ที่ทุกคนหาว่าเป็นคนโกหก จากคนรอบข้างมาตั้งแต่สมัยเด็ก วันหนึ่งเขาได้พบบันทึกกระดาษฉบับหนึ่งจากกองมรดกของ นัตซึเมะ เรโกะ ผู้เป็นย่า มันคือ "บันทึกสหาย" หนังสือสัญญาที่รวบรวมชื่อของปิศาจหลายตนที่เคยพ่ายแพ้ต่อเรโกะเอาไว้ ด้วยความที่นัตสึเมะมีใบหน้าคล้ายกับเรโกะและมีพลังวิญญาณกล้าแกร่งเช่นเดียวกัน เขาจึงถูกปิศาจไล่ตามล่าตัว (เพราะเข้าใจผิดคิดว่าเป็นเรโกะ) เพื่อขอชื่อคืนอยู่บ่อยๆ หรือบางตนอยากได้บันทึกสหาย จนกระทั่งนัตซึเมะได้พบกับอาจารย์เหมียวหง่าว(เนียนโกะเซ็นเซ)โดยบังเอิญ อาจารย์เนียนโกะนั้นจะคอยปกป้องนัตสึเมะในฐานะผู้คุ้มครอง โดยแลกเปลี่ยนกับการเป็นเจ้าของบันทึกสหายต่อจากนัตสึเมะ

ด.ญ.ประภัสสร สองเมือง 29

# data[].attributes.attachment_caption
มนฤดี ทองกลอย

# data[].attributes.headline
กุ๋งกิ๋งเล่นกับน้อง

# data[].attributes.subject
กุ๋งกิ๋งเล่นกับน้อง

# data[].attributes.body
เรื่องย่อ : เมื่อน้องเข้ามาแย่งของเล่นไปจากกุ๋งกิ๋ง ทำให้กุ๋งกิ๋งไม่พอใจ แม่จึงชวนให้กุ๋งกิ๋งเล่นกับน้อง แต่น้องยังตัวเล็กนิดเดียว จะเล่นอะไรด้วยกันได้นะ คุณแม่บอกว่ามีตั้งหลายอย่างที่เล่นกับน้องได้ ทั้งจ๊ะเอ๋ ตบแปะ เต้นระบำ เล่นกับน้องสนุกจริงๆ

นางสาวปรีชญาน์ ช่างถม 48-30

# data[].attributes.attachment_caption
ใบพัด นบน้อม

# data[].attributes.headline
แมวยิ้มง่ายใช่ว่าแตกสลายไม่เป็น บทสนทนาว่าด้วยรอยขีดข่วนของยุคสมัย

# data[].attributes.subject
แมวยิ้มง่ายใช่ว่าแตกสลายไม่เป็น บทสนทนาว่าด้วยรอยขีดข่วนของยุคสมัย

# data[].attributes.body
หนังสือที่บอกเล่า 30 เรื่องราว เรื่องเล่าและภาพวาดที่เกี่ยวข้องกับ "บทสนทนาว่าด้วยรอยขีดข่วนของยุคสมัย" ผ่านภาพแทนของคนและแมว ที่ตัวเดินเรื่องหลักของเรื่องเล่าแต่ละตอนประกอบไปด้วยคนและแมว ที่แมวถูกใช้เป็นภาพแทน (metaphor) ของคน และคนถูก ใช้เป็นภาพแทนของแมวที่ทั้ง 2 สิ่งต่างเติมเต็ม ตกแต่ง ประกอบสร้าง ให้ชีวิตของสิ่งทั้ง 2 มีต่อกัน

"แมวยิ้มง่ายใช่ว่าแตกสลายไม่เป็น" นอกจากจะบอกเล่าเรื่องราวความสัมพันธ์ของคนกับแมว แมวกับคนแล้ว "แมวยิ้มง่ายใช่ว่าแตกสลายไม่เป็น" ยังหยิบเอาเรื่องรอบตัวรวมถึงสิ่งที่เกิด ขึ้นจริง เกิดขึ้นแล้ว และกำลังเกิดขึ้นในสังคมไทย มาใช้เป็นบทสนทนาของการเดินเรื่องระหว่างสิ่งทั้ง 2 อีกหลาย ๆ เรื่องที่ผู้อ่านคงรู้สึกได้ว่ามันคือการหยอกล้อกับบางสิ่งบางอย่างในสังคมแห่งนี้ ที่เรียกร้องและยัดเยียดให้คนเรา "มีชีวิตที่ดี" แต่รูปแบบและโครงสร้างของสังคมก็เอื้ออำนวยเวียเหลือเกิน ทำให้หลาย ๆ ครั้งทั้งคนและแมวต่างก็ไม่ต่างกันกับชื่อของหนังสือเล่นี้ "แมวยิ้มง่ายใช่ว่าแตกสลายไม่เป็น" เหมือนคำพูดของรุ่นน้องคนหนึ่งที่ว่า "ชีวิตเราแตกสลายในทุกวัน ถึงเวลาก็หยิบมันขึ้นมาประกอบใหม่ เพื่อจะพบว่าอีกไม่กี่นานต่อมาแม่งก็แตกสลายอีกรอบ"

น.ส.ปฐมพร บุญถิว ม.4/8 เลขที่27

# data[].attributes.headline
กล่องข้าวน้องฆ่าแม่

# data[].attributes.subject
กล่องข้าวน้องฆ่าแม่

# data[].attributes.body
ครั้งหนึ่งนานมาแล้วในฤดูฝน มีการเตรียมปักดำกล้าข้าว ทุกครอบครัวจะออกไปไถนาเตรียมการเพาะปลูก มีครอบครัวของชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำพร้าพ่อก็จะออกไปปฏิบัติภารกิจเช่นเดียวกัน วันหนึ่งเขาไถนาอยู่นานจนสายตะวันขึ้นสูงแล้ว เขารู้สึกเหน็ดเหนื่อยอ่อนเพลียมากกว่าปกติและหิวข้าวมากกว่าทุกวัน ปกติแล้วแม่ผู้ชราจะมาส่งข้าวให้ทุกวัน แต่วันนี้กลับมาช้าผิดปกติเขาจึงหยุดไถนา เข้ามาพักผ่อนอยู่ใต้ต้นไม้ปล่อยเจ้าทุยไปกินหญ้า สายตาเหมือนมองไปทางบ้านรอคอยแม่ที่จะมาส่งข้าวด้วยความรู้สึกกระวนกระวายใจ  ยิ่งสายตะวันขึ้นสูงแดดยิ่งร้อนความหิวกระหายยิ่งทวีคูณขึ้น

ทันใดนั้นเขามองเห็นแม่เดินเลียบมาตามคันนา พร้อมกับก่องข้าวน้อย เขารู้สึกไม่พอใจที่แม่เอาก่องข้าวน้อยนั้นมาช้ามาก ด้วยความหิวกระหายจนตาลายอารมณ์พลุ่งพล่าน เขาคิดว่าในก่องข้าวน้อยนั้นคงกินไม่อิ่มเป็นแน่ จึงเอ่ยต่อว่าแม่ของตนว่า

“อีแก่มึงไปทำอะไรอยู่ถึงมาส่งข้าวให้กูกินช้านัก ก่องข้าวก็เอามาแต่ก่องน้อยๆ กูจะกินอิ่มหรือ”

ผู้เป็นแม่เอ่ยปากตอบลูกว่า

“ถึงก่องข้าวจะน้อยแต่ก็ น้อยต้อนแต้นแน่นใน ดอกลูกเอ๋ย ลองกินดูก่อน”

ด้วยความหิว ความเหน็ดเหนื่อย ความโมโหหูอื้อตาลาย ไม่ยอมฟังเสียงใดๆเกิดบันดาลโทสะอย่างแรง จึงคว้าไม้เข้าตีแม่ที่แก่ชราล้มลงแล้วเดินไปกินข้าวจนอิ่ม แต่แล้วข้าวยังไม่หมดก่อง จึงรู้สึกผิดชอบชั่วดีรีบไปดูอาการของแม่ และเข้ามาสวมกอดแม่ชายหนุ่มร้องไห้โฮ สำนึกผิดที่ฆ่าแม่ของตนด้วยอารมณ์เพียงชั่ววูบ เมื่อชายหนุ่มปลงศพแม่แล้วขอร้องชักชวนญาติมิตรชาวบ้าน ช่วยกันปั้นอิฐก่อเป็นธาตุเจดีย์บรรจุอัฐิแม่ไว้จึงให้ชื่อว่า “ธาตุก่องข้าวน้อยฆ่าแม่” จนตราบทุกวันนี้

❤️นางสาว กัญชพร เจริญงาม ม.4/8 เลขที่20🌷

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้แต่ง : Fujino Tomoya (ฟุจิโนะ โทโมยะ)

# data[].attributes.headline
ช่างมันเถอะอีกไม่กี่ปีเราก็เป็นเถ้าธุลีกันหมดแล้ว

# data[].attributes.subject
ช่างมันเถอะอีกไม่กี่ปีเราก็เป็นเถ้าธุลีกันหมดแล้ว

# data[].attributes.body
หนังสือเล่มนี้เขียนมาเพื่อคนที่เป็นเดอะแบกมาทั้งชีวิต คนที่พยายามเพื่อคนอื่นมากเกินไปจนลืมสนใจความรู้สึกของตัวเอง คนที่เป็น People Pleaser ข้างนอกสดใส ข้างในแตกสลาย

ไม่ใช่เรื่องผิดที่จะใจดีกับตัวเองบ้าง หากการทำเพื่อคนอื่นทำให้รู้ว่าทุกวันนี้คุณอยู่เพื่อใคร ทำเพื่อใคร และเพราะอะไร การปล่อยมือจากภาระที่แบกไว้ชั่วคราวแล้วใช้เวลาอยู่กับตัวเอง โอบกอดตัวเอง

และชื่นชมตัวเองก็สำคัญไม่แพ้กัน

ปลดปล่อยตัวเองด้วยการคิดแบบนี้บ้างก็ได้ว่า “ฉันไม่ได้ละเลยหน้าที่ แต่แค่กำลังชาร์จพลัง”

ชีวิตจะไร้ความหมาย ถ้ามัวแต่ทำงานของวันพรุ่งนี้ในวันนี้

ส่วนใหญ่เรื่องที่กังวลมักไม่เกิดขึ้นจริง เพราะคุณไม่ใช่ผู้วิเศษที่หยั่งรู้อนาคตสักหน่อย

ถ้ารักตัวเองเป็น ชีวิตจะเข้าสู่โหมดง่าย ยังงั้นมาใช้ชีวิตในโหมดง่ายกันดีกว่า

ถึงจะไม่สมบูรณ์แบบ ไม่ได้เป็นคนสำคัญ แต่ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย

เพราะนี่คือกระบวนการที่จำเป็นในการฟื้นตัวและใช้ชีวิตที่มีเพียงแค่ครั้งเดียวนี้อย่างมีความสุข

Key Message : การพักผ่อน/ การตระหนักถึงตัวเอง/ การให้ความสำคัญ

กับตัวเอง

นางสาว พิณภัทร เขื่อนบุญมี ม.4/8 เลขที่32

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้แต่ง : เกเงะ อากูตามิ

# data[].attributes.body
เมื่อสมัยยังเป็นเพียงเด็กชายตัวน้อย “อคคทสึ ยูตะ” สูญเสียโอริโมโตะ ริกะซึ่งเป็นเพื่อนวัยเด็กของตัวเองไปต่อหน้าต่อตาจากอุบัติเหตุทางรถยนต์

“สัญญานะ ว่าถ้าเป็นผู้ใหญ่เมื่อไรยูตะจะแต่งงานกับริกะ”

ความทุกข์ทรมานจากการถูกริกะซึ่งกลายเป็นวิญญาณแค้นตามหลอกหลอน ทำให้ยูตะคิดอยากตายเสียให้รู้แล้วรู้รอด ทว่าจู่ ๆ เขากลับถูกผู้ใช้คุณไสยสุดแกร่งโกะโจ ซาโตรุพาตัวมายังโรงเรียนไสยเวท การได้พบกับเซนอิง มาคิ, อินุมาคิ โทเงะ และแพนด้าซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนเดียวกันทำให้อคคทสึตั้งปณิธานหนึ่งกับตัวเอง

“ผมอยากได้ความมั่นใจ ว่าผมสมควรมีชีวิตอยู่ต่อ”

”ผมจะแก้คำสาปของริกะจังให้ได้ ที่โรงเรียนไสยเวทนี่แหละครับ”

แต่แล้ว “เกะโท สุงุรุ” นักสาปแช่งจอมชั่วร้ายซึ่งถูกอัปเปหิออกจากโรงเรียนไสยเวท เนื่องจากเคยก่อเหตุสังหารหมู่บุคคลทั่วไปอย่างโหดเหี้ยมกลับมาปรากฏตัวต่อหน้าอคคทสึ

“วันที่ 24 ธันวาคมที่กำลังจะมาถึง พวกเราจะจัดขบวนแห่ราตรีร้อยอสูร’”

เกะโทผู้หมายมาดจะสร้างสรวงสวรรค์ที่มีแค่เพียงผู้ใช้คุณไสย ได้ปล่อยคำสาปนับพันตนสู่ชินจูกุและเกียวโตประหนึ่งต้องการกำจัดผู้ไร้วิชาให้สิ้นซาก--

ในท้ายที่สุดแล้วอคคทสึจะหยุดเกะโทได้หรือไม่ และการแก้คำสาปของริกะจะดำเนินต่อไปในทิศทางใด...

น.ส.กุลนันท์ เขมะคาม เลขที่ 22 ม.4/8

# data[].attributes.attachment_caption
ชื่อผู้แต่งฮาจิเมะ โคโมโตะ 

# data[].attributes.headline
เรื่องย่อ : เด็กกำพร้า

# data[].attributes.body
เรื่องย่อ : เด็กกำพร้าผู้แปลกประหลาดเขาไม่มีเวทมนตร์ในโลกเวทมนตร์ที่ทุกคนในโลกนี้สามารถใช้เวทมนตร์ได้เขาจึงมาฝึกฝนด้านพละกำลังทางด้านร่างกายนั้นมันทำให้เขามีพลังกายมากกว่าทุกคนในโลกนี้เมื่อเกิดเหตุการณ์ต่างๆเกิดขึ้นทำให้ได้เขาไปเรียนในโรงเรียนเวทมนต์ซึ่งขึ้นชื่อว่าโรงเรียนเวทมนตร์ต้องใช้เวทมนตร์เป็นหลักอยู่แล้วแล้วมัชผู้ที่ไม่มีเวทมนตร์เขาจะใช้ชีวิตในโรงเรียนเวทมนตร์แห่งนี้

นายเมธาสิทธิ์ ธนอุดมนาน เลขที่14 ม.4/8

# data[].attributes.attachment_caption
ผู้เขียน: โกโช อาโอยามะ 

# data[].attributes.headline
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน

# data[].attributes.subject
ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน

# data[].attributes.body
ด้วยความสามารถขนาด เชอร์ล็อค โฮมส์ ของนักสืบนักเรียนมัธยมปลายอย่าง คุโด้ ชินอิจิ ทำให้เขามีชื่อเสียง แต่วันหนึ่งเกิดอุบัติเหตุขึ้นกับเขา เขากินยาประหลาดเข้าไปทำให้กลายเป็นเด็กอีกครั้ง...!? แต่งานนักสืบของเขายังต้องดำเนินต่อไปภายใต้ชื่อใหม่ว่า “เอโดงาว่า โคนัน” !!

นายนนทพัทธ์ สัตรักษ์ เลขที่ 12 ม.4/8

# data[].attributes.headline
คำสารภาพบาปของตำรวจฆาตกร

# data[].attributes.subject
คำสารภาพบาปของตำรวจฆาตกร

# data[].attributes.body
เป็นหนังสือที่เล่าเรื่องราวตำรวจสายสืบที่เป็นลูกชายของอดีตผู้บัญชาการตำรวจ และเหมือนจะดำเนินตามรอยพ่อ แต่เขาปิดบังตัวตนที่เป็นฆาตกรต่อเนื่องผู้รับผิดชอบในการสังหารคนกว่าร้อยคนที่เขาพิจารณาแล้วว่ากฎหมายไม่สามารถเอาผิดคนเหล่านั้นได้

นายกิตติภัค เตชะรัตน์ เลขที่1

# data[].attributes.attachment_caption
ชื่อผู้เเต่ง ลาฟองเตน ไวล์ดสมิธ

# data[].attributes.headline
กระต่ายกับเต่า

# data[].attributes.subject
กระต่ายกับเต่า

# data[].attributes.body
วันหนึ่ง กระต่ายป่าหัวเราะเต่าว่าขาสั้นและเดินเชื่องช้า เมื่อเต่าได้ยินจึงท้าทายกลับไปว่า "ถึงเจ้าจะวิ่งเร็ว แต่ข้าคิดว่าถ้าเราลองมาแข่งกัน ข้าจะต้องเอาชนะเจ้าได้แน่" แต่กระต่ายป่ากลับมั่นใจว่าเต่าไม่มีทางเอาชนะมันได้แน่นอน มันจึงตอบตกลง โดยให้สุนัขจิ้งจอกมาเป็นผู้ตัดสิน เมื่อถึงวันแข่งขัน กระต่ายป่ากับเต่าก็มาวิ่งแข่งกัน เต่าค่อย ๆ เดินอย่างเชื่องช้า แต่สม่ำเสมอและไม่หยุดพัก ส่วนกระต่ายป่าวิ่งนำเต่าไปมาก ก็ชะล่าใจคิดว่าถ้างีบหลับสักครู่เต่าก็คงยังตามไม่ทัน จนเวลาผ่านไปกระต่ายป่าสะดุ้งตื่น มองซ้าย มองขวาไม่เห็นเต่า จึงรีบวิ่งอย่างสุดแรงแต่ก็ช้าไปเสียแล้ว เต่าได้มาถึงเส้นชัยก่อน

ชื่อ นายกฤตภาส สายทอง 4/8 เลขที่2

# data[].attributes.body
หมาตัวหนึ่งคาบก้อนเนื้อวิ่งข้ามสะพานมา  เมื่อถึงกลางสะพานก็ก้มมองลงไปในน้ำเบื้องล่างเห็นหมาตัวหนึ่งกำลังคาบเนื้อชิ้นใหญ่กว่า

" โอ้โห! เจ้าหมานี่มันได้เนื้อมาจากไหนนะชิ้นใหญ่กว่าเราเสียอีก " เจ้าหมาคิดในใจด้วยความละโมบ  จึงอ้าปากเห่ากรรโชกหมายจะแย่งเอาเนื้อก้อนนั้นมาครอง

ทันทีที่อ้าปาก  เนื้อที่คาบอยู่ก็ร่วงหล่นลงน้ำ  กว่าจำสำนึกได้หมากับก้อนเนื้อที่เห็นคือเงาของตัวเองในน้ำก็สายเกินไปเสียแล้ว

นายศรัณย์ภัทร มณีกาญจน์ เลขที่6 มี.4/8

# data[].attributes.attachment_caption
นายปภังกร ดรุณสนธยา เลขที่20

# data[].attributes.headline
กุ๋งกิ๋งเป็นไข้เลือดออก

# data[].attributes.subject
กุ๋งกิ๋งเป็นไข้เลือดออก

# data[].attributes.body
เรื่องย่อ : กุ๋งกิ๋งเล่นสำรวจรอบบ้าน กลับไปเจอกับฝูงยุงลายที่ซ่อนอยู่ในแอ่งน้ำขังใต้ใบไม้ ทำให้กุ๋งกิ๋งเป็นไข้เลือดออก เลยต้องไปรักษาที่โรงพยาบาลจนหายดี แล้วคุณหมอใจดียังบอกวิธีป้องกันโรคไข้เลือดออกให้กุ๋งกิ๋งนำไปใช้ที่บ้านด้วยล่ะ กุ๋งกิ๋งเป็นตาแดง