# data[].attributes.body
-A Audición humana comprende dende os 20Hz a os 20KHz

# data[].attributes.body
-O Oído humano pode escoitar dende os 20 microPascais a os 100 Pascais ou dende os 0dB a os 140dB

# data[].attributes.body
As cualidades do son son as características que nos permiten distinguir un son de outro. As principais cualidades do son son:

Altura : Refírese á frecuencia da onda sonora. Un tono alto, como o piar dun paxaro, ten unha frecuencia alta, mentres que un tono baixo, como o ruxido dun motor, ten unha frecuencia baixa.

Intensidade ou Volume: É a magnitude da enerxía da onda sonora e determina o volume do son. Un son forte, como unha alarma de incendio, ten unha alta intensidade, e un son suave, como o murmurio dun río, ten unha baixa intensidade.

Timbre: É a cualidade que nos permite distinguir entre dous sons da mesma altura e intensidade pero producidos por diferentes fontes ou instrumentos. Por exemplo, unha nota tocada nun piano soa diferente da mesma nota tocada nunha guitarra debido ao timbre.O timbre esta relaccionado co espectro, os armónicos da onda sonora que estamos a percibir cos nosos oidos.

Duración: É o tempo que dura un son. Pode ser curto, como o son dun tambor, ou longo, como o son dun órgano.

Estas cualidades permítennos entender e interpretar os sons que escoitamos no noso entorno diario.

# data[].attributes.headline
De Ondas de Son a Estímulos Cerebrais: Un Resumo

# data[].attributes.subject
De Ondas de Son a Estímulos Cerebrais: Un Resumo

# data[].attributes.body
De Ondas de Son a Estímulos Cerebrais: Un Resumo
1. Orixinación do Son:
Cando un instrumento como unha guitarra eléctrica é tocado, xera ondas sonoras que se propagan polo aire.

2. Captura e Transmisión:
O oído externo captura estas ondas e as canaliza a través do conducto auditivo ata o tímpano, que comeza a vibrar.

3. Amplificación:
As vibracións son reforzadas por tres osos do oído medio: martillo, yunque e estribo, e dirixidas cara á cóclea.

4. Conversión a Sinais Eléctricos:
Na cóclea, células ciliadas con estruturas chamadas estereocilios traducen as vibracións en sinais eléctricos.

5. Interpretación Cerebral:
Estes sinais eléctricos son enviados ao cerebro a través do nervio auditivo, onde son interpretados como sons recoñecibles.

Neste proceso, as ondas de son transformanse en estímulos neurais que o cerebro pode entender e interpretar. É unha cadea complexa de eventos que nos permite experimentar o mundo sonoro ao noso redor.

# data[].attributes.body
O rango de frecuencia audible para o ser humano varía dende os 20 Hz (Hertz) ata os 20 kHz (kiloHertz). Este espectro de frecuencias permite que poidamos percibir unha ampla gama de sons, dende os máis graves como o retumbar dun tambor ata os máis agudos como o piar dun paxaro ou o ton dun violín. É importante notar que este rango pode variar lixeiramente entre individuos e tamén pode ser afectado por factores como a idade e a exposición a sons de alta intensidade ao longo do tempo.

# data[].attributes.body
O rango de presións sonoras que o oído humano pode percibir é asombrosamente amplo, estendéndose dende os 20 microPascais ata os 100 Pascais. Este rango tamén pode ser expresado en decibeis (dB), que é unha medida logarítmica da intensidade sonora. Nesta escala, o rango perceptible vai dende os 0 dB, que corresponde ao limiar de audición, ata os 140 dB, que é o limiar de dor e pode causar dano auditivo. Este amplo espectro permite ao ser humano percibir unha gran variedade de sons, dende os máis suaves como o sussurro das follas ata os máis fortes como o estrondo dun motor a reacción.

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=jAc8A5NhJKk&ab_channel=NationalInstitutesofHealth%28NIH%29

# data[].attributes.body
Formado polo pavillón auditivo,o canal auditivo e o tímpano

A función do pavillón auditivo consiste en:
-Capturar as ondas de son da entorna
-Axudar o cerebro a determinar a dirección do son.
-Amplificar as frecuencias da voz humana para facilitar a súa captación e posterior comprensión.

Ademais tamén esta formado polo canal auditivo. Este canal conduce as ondas ata a membrana timpánica ou tímpano.

O tímpano e unha membrana que recibe as ondas de son procedentes do canal auditivo e vibra.

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=aTVrMP1RIPk&ab_channel=EstudiaconmigoMedicina

# data[].attributes.body
https://www.rtve.es/play/videos/tres14/oido/1025098/

# data[].attributes.attachment_link.description
Emisión del programa tres14 titulado Oído. Todos los contenidos de TVE los tienes aquí, en RTVE Play

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=qgdqp-oPb1Q&ab_channel=JavitzProductions

# data[].attributes.body
-Formado por 3 pequenos osos: O Martelo, o iunque e o estribo.
-Conecta o tímpano coa coclea ( o oido interno)

-Amplifica a presión que capta a membrana timpánica e adapta para que esta poida ser transmitida o oido interno.

-O resultado da amplificación da presión e 22 veces mais grande no estribo que no tímpano.

-Ademais o último oso ( o estribo) exerce presión sobre o fluido interno da coclea. Polo que realiza a transmisión do son o oido interno

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=r-c5GpoD8wI&ab_channel=BBC

# data[].attributes.attachment_link.title
How your ear works - Inside the Human Body: Building Your Brain - BBC One

# data[].attributes.body
O Oido interno esta formado pola coclea. Un organo moi complexo que transforma as vibracións que recibe do iunque en impulsos eléctricos interpretables polo cerebro.

# data[].attributes.body
O enmascaramento e un fenómeno psicoacústico onde un son interfere na percepción doutro son.

O enmascaramento frecuencial ocorre cando dous sons de frecuencias diferentes son presentados simultaneamente e un deles é suficientemente forte como para "ocultar" o outro.

-Un ton de baixa frecuencia pode enmascarar a outro de frecuencia máis alta, con máis motivo maior sexa o seu nivel de presión.

-En cambio un ton de alta frecuencia non pode enmascarar a outro de
baixa frecuencia, por moi elevado que sexa o seu nivel.

# data[].attributes.body
Fenómeno que se produce cando dous sons iguais chegan ao oínte, cun
pequeno atraso un con respecto ao outro, o cerebro ignorará o segundo
e engadirao ao primeiro, facéndoo máis rico.
Por encima de 50 ms o cerebro comeza a percibir os sons de forma
separada e o segundo deles deles aparece como un “eco” do
primeiro.

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=HnKFg4RW7KE&ab_channel=NYCWOMENMUSICPRODUCERS

# data[].attributes.attachment_link.title
HAAS EFFECT DEMONSTRATION . TRY WITH HEADPHONES

# data[].attributes.body
A psicoacústica é a disciplina científica que estuda a relación entre os estímulos sonoros físicos e a súa percepción polo cerebro humano. En outras palabras, examina como os sons que chegamos a oír son procesados e interpretados polo noso sistema auditivo e cerebro.

Esta área de estudo é crucial para entender non só como percibimos os sons, senón tamén como os interpretamos e reaccionamos ante eles. A psicoacústica ten aplicacións prácticas en campos como a enxeñaría de son, a música, a medicina auditiva e incluso en tecnoloxías de redución de ruído.

# data[].attributes.body
As curvas isofónicas son curvas de igual sonoridade. Estas curvas calculan a relación existente entre a frecuencia e a intensidade (en decibelios) de dous sons para que estes sexan percibidos como igual de fortes polo oído, co que todos os puntos sobre unha mesma curva isofónica teñen a mesma sonoridade.