# data[].attributes.body
VOORAF: De vrouw was gaan winkelen die dag. Maar het regende super hard. Daarom heeft ze haar gele hoed op gezet en haar groene regenjas aan gedaan.
NU: De vrouw is gaan schuilen voor de regen in een café. Ze drinkt een kopje koffie. Ze kijkt verdrietig omdat ze normaal met een vriendin iets ging gaan drinken, maar die had afgebeld.
LATER: De vrouw betaald de rekening. Ze gaat naar haar auto die in de parking staat en rijdt naar huis.

# data[].attributes.body
VOORAF: De familie Janssen organiseerde een kaas en wijn avond voor vrienden. Door de lockdown mochten de vrienden niet meer komen.
NU: Er is dus nog veel kaas over.
LATER: Niemand van de familie Janssen heeft nog zin om te tafel af te ruimen, het tafereel bleef nog dagen staan.

# data[].attributes.body
VOORAF: ...
NU: Het wordt donker en de kinderen keren terug naar huis
NADIEN: ...

# data[].attributes.body
VOORAF: Deze dame maakte een lange strandwandeling.
NU: Voor ze naar huis gaat drinkt ze nog een koffie in een taverne.
LATER: Ze neemt de trein terug naar huis.

# data[].attributes.body
VOORAF : s ’avonds bij het avondmaal donker er iemand op de deur het was het beest. Hij sprong op  de stoel en begon te eten van de noten en appel , de appel sneed hij in de helft.de kazen daar at hij niet echt van .
NU:  het beest bedankt de familie en toverde een bosje bloemen uit zijn jaszak de familie bood hem nog een tasje thee aan . het beest vertelde dat hij lactose intolerant was en daarom niet van de kazen at.

LATER : Hij ging weg en ze zagen hem nooit meer terug

# data[].attributes.body
Vooraf: Het gaat donker worden en het is heel erg koud buiten. De kinderen gaan naar binnen. Ze hebben net veel geoefend met schaatsen op het ijs.
Nu: Het wordt het donker en de kinderen moeten van hun ouders terugkeren naar huis omdat ze moeten gaan eten. Ook omdat ze morgen een schaatswedstijd hebben.
Nadien: De kinderen mogen even opblijven en gaan dan gaan slapen. Morgen is het een grote dag want ze gaan meedoen aan een schaatswedstrijd.

# data[].attributes.headline
Fauve, heel fantasierijk maar let erop dat je bij het 'NU' iets vertelt dat past bij het beeld dat je ziet op het schilderij, dus gewoon iets verzinnen bij de gedekte tafel.

# data[].attributes.subject
Fauve, heel fantasierijk maar let erop dat je bij het 'NU' iets vertelt dat past bij het beeld dat je ziet op het schilderij, dus gewoon iets verzinnen bij de gedekte tafel.

# data[].attributes.body
Vooraf: De vrouw had een afspraak met een man. Het was wel slecht weer want het was aan het regenen dus doet ze haar groene regenjas en gele hoed op.
Nu: De vrouw zit te wachten op de man in het café met een kopje thee om haar handen op te warmen.
Later: De man was jammer genoeg niet komen opdagen, hij had naar de vrouw gebeld om hem te excuseren maar hij kon er niet geraken door het slechte weer. De vrouw was enorm teleurgesteld want ze was al 15 minuten aan het wachten en vond het niet kunnen dat hij haar nu pas een berichtje stuurde. Dus de mevrouw drinkt haar tasje thee op en vertrekt teleurgesteld terug naar huis.

# data[].attributes.headline
Katrien, er klopt precies iets niet in de chronologie van je verhaal. Probeer goed na te denken over wat de kinderen aan het doen waren net voor je ziet schaatsen op het schilderij. Wat je bij nadien beschrijft, kan maar mag nog iets gedetailleerder.

# data[].attributes.subject
Katrien, er klopt precies iets niet in de chronologie van je verhaal. Probeer goed na te denken over wat de kinderen aan het doen waren net voor je ziet schaatsen op het schilderij. Wat je bij nadien beschrijft, kan maar mag nog iets gedetailleerder.

# data[].attributes.headline
Kaat, mooie beschrijving. Misschien kan je er ook nog wat emotie in steken. Wat voelde de vrouw bij het horen van het slechte nieuws en hoe reageerde ze?

# data[].attributes.subject
Kaat, mooie beschrijving. Misschien kan je er ook nog wat emotie in steken. Wat voelde de vrouw bij het horen van het slechte nieuws en hoe reageerde ze?

# data[].attributes.body
VOORAF: De vrouw had afgesproken met haar vriendin maar haar vriendin is niet komen opdagen. Het was heel hard aan het regenen dus droeg ze haar groene regenjas en gele hoed. Ze zocht een plaats om te schuilen.
NU: De vrouw zit nu in een café een lekker kopje koffie te drinken en zich op te warmen. Ze zit te denken waarom haar vriendin niet heeft laten weten dat ze niet meer kon.
Later: Legt ze het geld dat ze moest betalen voor haar koffie op tafel met een extra fooi en vertrekt ze. Haar fiets maakt ze los van de paal waar ze hem aan vastgeketend had en fietst weer in de regen naar huis.

# data[].attributes.body
vooraf:
Er ligt een dikke ijslaag op het water die nu dik genoeg is om op te schaatsen. De kinderen kleden zich warm aan met een sjaal, muts en handschoenen. Ze nemen ook hun slee mee naar buiten.
Nu:
ze spelen en glijden over het ijs. Ze maken veel plezier. Maar het begint al donker te worden en nemen hun slee bij de hand en gaan richting
huis.
achteraf:
Als ze thuis zijn zien ze dat mama lekkere pannenkoeken heeft gemaakt met warme chocolademelk. Ze smullen hun buikje vol! Daarna gaan ze slapen want ze zijn zeer moe van al het buiten spelen met de slee.

Eva, mooie beschrijving! Ik krijg al zin in die pannenkoeken!

# data[].attributes.body
vooraf:
De 4 broers houden van het seizoen  Winter. Ze kijken er enorm naar uit om samen in de sneeuw te spelen of op het ijs te schaatsen.
Nu:
Ze kleden zich heel warm en gaan samen op stap naar de rivier. Ze schaatsen samen en genieten enorm van deze tijd met elkaar.
Later:
Ze gaan samen terug naar huis en drinken een lekkere warme chocomelk om op te warmen van het koude weer.

# data[].attributes.headline
Laura, mooi beschreven. Je hebt je ook goed in het personage ingeleefd! 

# data[].attributes.subject
Laura, mooi beschreven. Je hebt je ook goed in het personage ingeleefd! 

# data[].attributes.headline
VOORAF: de vrouw kreeg een telefoontje van haar huisdokter. Hij had haar het slechte nieuws te vertellen dat haar moeder overleden is. 

# data[].attributes.subject
VOORAF: de vrouw kreeg een telefoontje van haar huisdokter. Hij had haar het slechte nieuws te vertellen dat haar moeder overleden is. 

# data[].attributes.body
NU: De vrouw probeert te begrijpen wat er zonet aan de telefoon gezegd is geweest. ze beseft het nog niet al te goed. Ze denkt na en probeert alles te vatten.

LATER: Ze drinkt haar koffie uit en gaat naar huis om het nieuws verder te verwerken.

# data[].attributes.body
VOORAF: Mevrouw Coppens kreeg een telefoontje van het ziekenhuis dat haar man een ongeval heeft gehad eerder die dag. Ze besloot om meteen naar hem toe te gaan. Het was inmiddels al donker. Eenmaal aangekomen in het ziekenhuis kreeg ze geen goed nieuws. Haar man had het niet gered. Hij had een hartstilstand gekregen en ze konden hem niet meer redden.

NU: De vrouw was zo aangeslagen van het nieuws dat ze besloot om iets te drinken in het cafeetje aan het ziekenhuis. Ze zat er verslagen bij. Ze bestelde een koffie omdat ze dacht dat ze zo energie zou krijgen. Ze kon maar aan een ding denken en dat was haar man.  Ze zat daar nog uren en uren te denken.

LATER: De vrouw had geen tijdsbesef meer. De baas van het cafeetje kwam zeggen dat ze gingen sluiten. Ze was geschrokken dat het al zo laat was. De baas zag dat er iets was met de vrouw en vroeg of alles oké was. De vrouw vertelde dat haar man was overleden aan een hartstilstand. Ze besloot naar huis te gaan maar realiseerde plots dat er geen bussen meer reden. De café baas besloot haar af te zetten thuis omdat hij zo inzat met haar.

# data[].attributes.headline
Noralie, mooie beschrijving. Probeer bij 'VOORAF' echt te verwoorden wat er gebeurt, eerder dan te beschrijven wie de broers zijn.

# data[].attributes.subject
Noralie, mooie beschrijving. Probeer bij 'VOORAF' echt te verwoorden wat er gebeurt, eerder dan te beschrijven wie de broers zijn.

# data[].attributes.body
Voorbeeld:
VOORAF: de vrouw heeft een hele zware dag achter de rug, haar man heeft een misdrijf gepleegd waar ze niets van afwist tot de politie aan de deur stond. De man smeekte nog om de hulp van zijn vrouw, maar ze voelde zich belogen en liep weg. Ze zette snel haar hoed op en deed haar jas aan en ging naar buiten om weg te zijn van alle onrust.

NU: Het is al middernacht en de vrouw merkte op dat er nog een koffieshop open was in de “regent street”, ze stapte uitgeput naar binnen en besteld een koffie om even op te warmen. In haar gedachten blikt ze terug op de voorbije dag, dat doet haar geweten heel veel pijn.

LATER: de vrouw rekent af in de koffieshop en gaat terug naar buiten, ze besteld een taxi naar huis en wanneer ze thuis aankomt is alles stil, plots rinkelt de telefoon en krijgt ze te horen dat haar man 10 jaar celstraf krijgt, haar zoontje komt stilletjes van de trap geslopen en roept ‘mama, is de kust weer veilig ?’ waarop zijn moeder antwoord : ‘ja schat, we zijn nu enkel nog met z’n 2 en ik zal je nooit in de steek laten !'

# data[].attributes.body
VOORAF: De vrouw was gelukkig getrouwd met een man van dezelfde leeftijd.
NU: Maar nu is ze er dus achter gekomen dat haar man is vreemd gegaan met de vrouw van Bert van de Slager van om het hoekje. Ze zit de man nu op te wachten aan tafel, klaar om verdrietig het huis te verlaten. Ze heeft dus al haar jas en hoed opgezet, klaar om te vertrekken.
LATER: De man komt thuis en krijgt een pak slaag van de woedende vrouw. Ze neemt haar spullen en stapt de deur uit.

# data[].attributes.body
vooraf: Klaas wil zijn ouders een cadeau doen dus besluit hij samen met zijn zus een lekker aperitief klaar te zetten. Zijn ouders werken heel hard voor Klaas en zijn zus dus wilt hij hun bedanken.
Nu: De tafel staat klaar voor de ouders van Klaas.
achteraf: Zijn ouders vinden het geweldig. Ze gaan samen aan tafel zitten en eten een stukje kaas en drinken wat wijn. Klaas en zijn zus mogen ook meedoen maar zij mogen nog geen wijn drinken. Mama en papa vertellen over hun avontuurlijke dag op de boerderij.

# data[].attributes.headline
Veel emoties! Je 'NU' begint eigenlijk pas vanaf 'Ze zit de man op te wachten...' Alles wat ervoor komt, hoort nog bij vooraf.

# data[].attributes.subject
Veel emoties! Je 'NU' begint eigenlijk pas vanaf 'Ze zit de man op te wachten...' Alles wat ervoor komt, hoort nog bij vooraf.

# data[].attributes.headline
Heel mooi verhaal, Jinne! Dat lijkt me wel een uitgebreid aperitief, hé :)!

# data[].attributes.subject
Heel mooi verhaal, Jinne! Dat lijkt me wel een uitgebreid aperitief, hé :)!

# data[].attributes.body
VOORAF
De vrouw had een gezonde relatie met haar man. Ze besloten om af te spreken in een café.
NU
De vrouw 2 uur gewacht op de man, die uiteindelijk niet kwam. Wanneer ze hem belde nam er een andere vrouw op.
LATER
De koppel is uit elkaar. De vrouw is heel erg verdrietig.

# data[].attributes.body
VOORAF: De vrouw wil carrière maken als actrice. Ze besluit dat dit in het kleine dorpje waar ze woont niet kan. Ze vertrekt helemaal alleen naar een grote stad, waar ze vast en zeker meer kansen zal krijgen.
NU: De vrouw kwam pas toe in de stad. Ze wil de stad en haar omgeving een beetje verkennen. Ze gaat op stap buiten haar nieuwe appartementje, en komt een klein cafeetje tegen. Ze gaat binnen voor een koffie. Er overvalt haar een gevoel van gemis en onzekerheid. Ze heeft heimwee naar haar vrienden en familie en beseft dat ze er nu helemaal alleen voor staat.
LATER: De vrouw stapt naar huis, in het licht van de straatlantaarns. De straten zijn leeg en ze voelt zich enorm eenzaam. Wanneer ze thuis komt op haar nieuwe appartement belt ze haar beste vriendin op.

# data[].attributes.headline
Na een zware dag op het werk heb ik nood aan een koffietje. Een momentje voor mezelf.

# data[].attributes.subject
Na een zware dag op het werk heb ik nood aan een koffietje. Een momentje voor mezelf.

# data[].attributes.body
Danielle Tackaert
Vooraf: Wat een zware dag vandaag. Wel interessant en intens.
Nu: Even genieten van het stille moment. Koffietje, genieten. Tijd voor mezelf. Resumeren.
Later: Tijd voor mijn geliefde.. wat een heerlijk knuffelmoment

# data[].attributes.body
Vooraf: Het is donderdagavond, Linda zit alleen in de zetel thuis. Eenzaam denkt ze na over haar leven. Wat vind ze zichzelf triestig, zo helemaal alleen. Ze doet haar groene jas aan, zet haar gele muts op en trekt haar mooiste schoenen aan. Ze beslist een wandeling door het dorp te maken, maar de straten zien er verlaten uit. Ze ziet een café waar er gezellige lichtjes brandden. Ze besluit naar binnen te gaan.

Nu: Linda bestelt zichzelf een dampende kop koffie met veel slagroom, dat zal haar zeker en vast wel wat troost en warmte bieden. Zuchtend denkt ze na … Sinds de breuk met haar ex 5 jaar geleden, heeft ze niemand meer leren kennen. Ze drinkt haar koffie leeg en staat recht, het café is al even verlaten als de straten en al even saai als haar zetel thuis.

Later: Bij het naar buiten stappen, botst ze recht op een lange, donkerharige man. Haar hart begint sneller te slaan wanneer ze in zijn blauwe ogen kijkt. Met blozende kaken excuseert ze zich en biedt ze de man een kop koffie aan. Samen gaan ze aan het tafeltje zitten waar ze enkele minuten geleden nog alleen zat. De avond is ineens een stuk interessanter geworden ;)

# data[].attributes.headline
Een heel sfeervol verhaal, Emily! Mooi! Het stukje 'NU' begint eigenlijk pas bij 'Ze gaat binnen...' 

# data[].attributes.subject
Een heel sfeervol verhaal, Emily! Mooi! Het stukje 'NU' begint eigenlijk pas bij 'Ze gaat binnen...' 

# data[].attributes.body
VOORAF: na lang wachten was het eindelijk zo ver. Het meer was helemaal dichtgevroren en er mochten eindelijk mensen op. 4 vrienden trokken samen naar het meer op zatermiddag met hun slee. Ze speelden er uren: sneeuwballen gooien, evenwicht zoeken, met de slee glijden, ... .
NU: de avond begint te vallen en de vrienden beslissen dat het genoeg geweest is. Ze voelen hun tenen en vingers niet meer van de koude... Ze gaan van het meer en trekken naar huis.
LATER: eenmaal thuis warmen ze zich op aan de verwarming en drinken een heerlijke tas warme chocomelk. Hun winterkleren gooien ze uit en ze trekken hun onesie aan om samen nog een film te kijken onder het dekentje.

# data[].attributes.body
Vooraf: Het heeft gevroren deze nacht! Piet doet snel zijn pyjama uit en loopt naar buiten, hij houdt van koude winterdagen. Hij neemt zijn slee en glijdt naar de huizen van zijn vrienden om te vragen of ze samen met hem buiten willen spelen. “Doe wel je muts aan!”, roept Piet’s mama nog snel, maar Piet is al vertrokken.

Nu: De vrienden spelen urenlang op het ijs en amuseren zich te pletter. Af en toe breekt het ijs en vallen ze in het riviertje dat door de stad loopt. Jef, Jan, Piet en Karel vinden dit helemaal niet erg, het is net grappig!

Nadien: Piet komt helemaal nat thuis, hij heeft het ijskoud. Gelukkig was mama hier al op voorbereid en stond de kachel al aan. Met een warme chocomelk zal hij wel snel opwarmen.

# data[].attributes.body
vooraf :
Die nacht had het gesneeuwd, toen Lies wakker werd lag haar dorpje onder een dikke laag sneeuw. In de verte zag ze het meer waar ze vaak met haar papa ging vissen, maar deze keer leek het anders. Ze sprong uit haar bed, schudde haar broer en zus wakker en riep "Mel! Karel! Het meer is bevroren!".
In minder dan een minuut had Lies haar winterkleren aan en haar schaatsen in de hand. Karel besloot  voor iedereen een slee mee te doen want een hele dag schaatsen was vermoeiend en heen en weer lopen naar huis was hij geen fan van.

Nu :
Na een lange dag spelen op het spiegelgladde ijs besluiten Lies, Karel en Mel naar huis te gaan. De slee van Karel was goed van pas gekomen, ze hadden niet enkel geschaatst die dag maar namelijk ook sneeuwpoppen gebouwd en van de bergen afgegleden met de slee. Terwijl Lies en Mel al onderweg zijn naar huis, komt karel achter. Met die stokken in zijn armen moet hij nog een manier vinden om de slee mee naar huis te nemen zonder te vallen op het gladde ijs. Ze ruiken de lekkere geur van hun mama's appeltaart al, "snel we moeten naar huis !" schreeuwt Lies enthousiast.

LATER :
Lies, Mel en Karel openen de deur van de keuken, verwelkomd door de geur van versgebakken taart en hun mama die klaarstond met 3 kopjes chocolademelk in de hand, lieten ze al hun spullen vallen. Het duurde niet lang voor de kindjes enkel en alleen een bordje vol kruimels en een lege tas voor hun neusjes hadden staan.
Karel viel haast in slaap, de frisse winterlucht had hem deugd gedaan. "Kom op" zei mama, "ga maar naar bed, morgen kan je nog zoveel schaatsen als je wil".
De drie kindjes kropen in bed. "Tot morgen, spiegelglad meer" zuchtte Lies nog net voor ze in slaap viel. En toen was het op de eerste verdieping van de familie in het besneeuwde dorpje muisstil.

# data[].attributes.body
Vooraf:
De 3 broers en zus worden wakker, het is koud, het is al dagen koud. en ze vragen zich af: zou het ijs eindelijk dik genoeg zijn om erop te mogen gaan. Na het ontbijt, kleden ze zich dik aan, klompen aan de voeten (want dat glijdt zo stevig) en nemen ze slee en stok mee om bij het ijs te gaan kijken. Met de stok checken ze of het ijs dik genoeg is en ja hoor, jippie het is dik genoeg dus kunnen ze erop.

Nu:
kunnen de kinderen eindelijk heerlijk spelen op en naast het ijs, schaatsen, glijden,  met de slee van het sneeuwheuveltje af zo roets het ijs op. Mischien nog een sneeuwpopje maken.

Achteraf:
Ze hebben het koud gekregen en als ze thuis komen brand de kachel lekker warm. Op die warme kachel heeft mama warme melk gemaakt en is ze pannenkoeken aan het bakken. De kinderen trekken hun natte en koude kleding uit. Ze trekken pyjama's aan en gaan voor de kachel zitten om op te warmen, hun mama te vertellen over hun plezier op het ijs en om de warme drank en de pannenkoeken op te eten.

# data[].attributes.body
VOORAF: Het tafel wordt gezet, de mensen hebben honger en zin in kaas (misschien een kaastafel? ).
Ze zetten alles op tafel alle soorten kaas daarbij een beetje fruit.

ACHTERAF: Er is zoveel tijd en moeite ingekropen. Ze hebben er een mooie instagram foto van getrokken. Die hebben ze dan ook gedeeld en de wijde wereld ingestuurd. Daarna hebben ze de kaas verorberd.

NU: De tafel is leeg. De foto gaat de hele wijde wereld rond, maar de kaas is op en was heel erg lekker. De mensen hebben er van genoten en hebben nu de traditie om elk jaar op de laatste vakantie dag een kaastafel te organiseren.

# data[].attributes.body
vooraf: Het was al de ganse dag aan het sneeuwen en dagen lang aan het vriezen.  De kinderen waren aan het vragen om te gaan schaatsen op de rivier.
Nu: Eindelijk was het zover, de rivier was stevig genoeg en de kinderen zijn eindelijk buiten op het ijs.
Nadien: Wat was het leuk maar koud, de kindjes zitten nu gezellig in de zetel met een dekentje en een warme chocomelk over hun avonturen op het ijs te vertellen voor het haardvuur.

# data[].attributes.body
Vooraf
Mevrouw DE KEYSER was zeer, maar dan ook zeer zenuwachtig die dag. Ze had namelijk een lekkere kaasavond georganiseerd, nu neen, haar lakeien hadden dit georganiseerd, zij had alleen het bevel gegeven tot.
Er zouden zeer voorname mensen komen, ook heel veel mensen van adel, met blauw bloed zoals ze dat zeggen. Dus daarom moest het piccobello in orde zijn, ze kon zich geen enkele fout veroorloven.

Nu
Wanneer de gasten allemaal gearriveerd waren en de meesten al een lekker aperitiefje geconsumeerd hadden ging Mevrouw DE KEYZER met fiere tred de gasten voor naar de dinerroom. Met grote zwier klapte ze in haar handen en haar lakeien openden zeer plechtig de grote houten deuren. Maar wat er toen gebeurde… Mevrouw DE KEYZER greep naar haar hart ‘DIT KAN NIET WAAR ZIJN!!!! Wie, o wie, heeft het aangedurfd om zich tegoed te doen aan deze lekkernijen die voorzien waren voor mijn BELANGRIJKE gasten ?!?!?!?

De gasten waren eerlijk gezegd een beetje bang van Mevrouw DE KEYZER en verontschuldigden zich één voor één om er stilletjes tussen uit te knijpen. Ze wisten hoe laat het was eens ze zo begon te schreeuwen. ‘Het geeft niet Mevrouw de Keyzer, we komen graag eens een ander keertje terug’

Nadien
Mevrouw De Keyzer is die avond nog zwaar tekeer gegaan tegen haar lakeien. Maar niemand gaf toe dat hij of zij het gedaan had. Mevrouw DE KEYSER was een inzinking nabij… maar iedereen bleef zwijgen.
En de muis??? Die keek eens door het gaatje van zijn holletje en de tranen stonden in zijn ogen. ‘Nou’ dacht hij terwijl hij eens voldaan over zijn ronde buikje wreef, ‘ik heb in ieder geval mijn buikje rond en kan er weer tegen voor een tijdje’

# data[].attributes.body
Vooraf:
Madam Dorant heeft op zich een goed leventje elk weekend wel een chic feestje. Is lid van verschillende high tea clubjes, die ze eigenlijk niet zo leuk vind, maar" iemand van haar stand kan niet anders", hoort ze haar moeder nog zeggen. Ze zou veel liever de mensen helpen die echt hulp nodig hebben. Op een avond , het zoveelste feestje is ze het beu! en gaat wandelen. Alleen, want echte vrienden en vriendinnen heeft ze toch niet. ze loopt een eettentje binnen, en besteld enkel een koffie.
Nu:
terwijl ze hem opdrinkt denkt ze na over wat ze nu echt wilt in haar leven!
Achteraf:
Ze wandelt naar huis, neemt haar koffers, trek de deur achter zich dicht en trek de wereld in, haar wereld! op zoek naar mensen die ze kan helpen.

# data[].attributes.body
VOORAF: Op een winterdag had het in de nacht heerlijk gevroren en gesneeuwd. Als Kim opstond kon ze niet wachten om naar buiten te gaan. De straten, de huizen, de tuinen alles was wit. Kim deed haar dikke winterjas, sneeuwschoenen, muts, sjaal een handschoenen aan en ging naar buiten. Daar kwam ze al direct haar vriendjes van in de wijk tegen.
NU: Samen gingen ze naar het meer in de wijk. Zelfs Jonas had zijn slee meegenomen. Eerst eens voelen of het ijs wel hard genoeg is.  Jonas ging direct met zijn slee op het ijs. Hij is er niet door gezakt dus volgde de andere kindjes direct.
LATER: Na al dat spelen op het ijs, hadden ze het wel wat koud gekregen.  Samen gingen ze een warme chocomelk drinken bij Kim thuis.

Heel sfeervol verhaal, Delphine! Let er ook op dat je de werkwoordtijden consequent gebruikt.

# data[].attributes.body
VOORAF: Er is een oorlog geweest in het land van dit gezin. De vader en zijn 3 kinderen besloten zo rap mogelijk te vertrekken naar een ander land. Het wordt een lange en zware wandeltocht, want het is winter, ijskoud dus. Voor vader wordt het ook een zware tocht, want hij heeft zijn voet gebroken.
NU: Ze moeten zoveel mogelijk op het ijs stappen, want in de sneeuw is het te vermoeiend voor de kinderen. De vader heeft pijn aan zijn voet, waardoor hij niet zo goed mee kan met zijn kinderen. Zijn jongste dochter Marie is moe en heeft het koud, ze zet zich op de grond. De oudste zoon Louis zegt dat hij in de verte bomen ziet, waar ze kunnen slapen en wat hout kunnen sprokkelen.
LATER: Ze komen toe aan de de bomen en vallen met een zucht neer op de grond. Vader komt toe met het hout en steekt een vuurtje aan, zodat ze hun kunnen opwarmen. De kinderen zien blauw van de koude en vallen direct als een blok in slaap voor het vuur.

Nayah, een heel apart maar mooi verhaal! Je beschrijvingen zijn heel beeldend waardoor ik heel goed kan meeleven!

# data[].attributes.body
Vooraf: Mama is haar kinderen gaan afzetten aan het sportcentrum voor de zwemles. De sporthal is een eindje van huis. Mama en papa hebben net ruzie gehad waardoor ze tijdens de zwemles van haar kinderen niet meer over huis wil gaan. Ze gaat een tasje koffie drinken in een cafeetje om de hoek. Ze is verdrietig.

Nadien: Na de zwemles gaat mama met haar twee meisjes terug naar huis. Ze kijkt nog eens boos naar papa maar die komt haar al snel een knuffel geven. Oef, dat uurtje weg zijn heeft er goed aan gedaan!

Lani, mooi verhaal! Vergeet niet om ook het NU te beschrijven.

# data[].attributes.body
Vooraf: Het is Kerstmis! Tante Ann nodigt heel de familie uit voor een diner op Kerstavond. Ze heeft zich heel goed voorbereid en er staat een groot buffet klaar. Alles is aanwezig, dat zal smaken!

Nu: Nonkel Jef en Pière eten wel zeven boterhammen met kaas! Ook de kinderen genieten volop van al het lekkere eten. Het hele buffet is bijna op.

Nadien: Iedereen heeft zijn buikje goed volgegeten! De vrouwen helpen tante Ann nog met de afwas, ze moet nog heel veel opruimen!

# data[].attributes.body
VOORAF: Het is nog vroeg wanneer Jantje wakker wordt. Hij kijkt door het raam naar buiten en ziet SNEEUW!!! Hij loopt naar beneden en vraagt papa of hij samen met Anneke buiten mag gaan spelen.
NU: Jantje, Anneke en papa zijn samen naar het bevroren meer gegaan waar ze veel spelen in de sneeuw. Jantje en Anneke houden ervan om samen op de slee te zitten en voort te worden getrokken door papa. Maar van al dat spelen zijn ze toch al heel moe, ze besluiten om samen naar huis te gaan.
NADIEN: Jantje, Anneke en Papa komen thuis aan. Mama had een verassing voorzien, ze had lekkere warme wafels gemaakt. Alle vier smullen ze van de wafels...

# data[].attributes.body
VOORAF: De vrouw heeft op een datingsite een match gevonden en besloot om er eens een koffie mee te gaan drinken.
NU: De vrouw zit al ruim een halfuur te wachten tot haar date komt opdagen...Na een tweede koffie besteld te hebben in afwachting, zakt de moed haar in de schoenen.
NADIEN: Uiteindelijk verlaat ze het koffiehuis en besluit ze nooit nog een datingapp te installeren.

Tof verhaal, Lisa! Misschien kan je nog iets meer details vertellen vb. wie die man precies is en waarom ze met hem heeft afgesproken.

# data[].attributes.body
vooraf:
De vrouw had met iemand afgesproken. Maar ze zit daar heel de tijd te wachten tot de avond maar Hij komt niet af.

Heden:
Ze is heel triestig omdat ze helemaal alleen in het café zit. Iedereen is naar huis gegaan. Maar deze mevrouw ziet het niet meer zitten om naar huis te gaan.

Nadien:
Ze zal uiteindelijk naar huis moeten gaan want ze heeft het koud en het café zal ooit sluiten. Dan zal ze het pad lopen met de lantarens mee en dan verdwijnt ze in het duister.

Komt ze ooit nog terug?

# data[].attributes.headline
Goed verhaal, Lani! Wel een beetje stereotiep dat de vrouwen de afwas gaan doen maar in 1615 was dat waarschijnlijk gewoon normaal.

# data[].attributes.subject
Goed verhaal, Lani! Wel een beetje stereotiep dat de vrouwen de afwas gaan doen maar in 1615 was dat waarschijnlijk gewoon normaal.

# data[].attributes.headline
Lani, mooi, gedetailleerd verhaal! Fijn dat je ook dialogen toevoegt! Ik zie dat je tekst wel versprongen is naar 'Stilleven met kazen'

# data[].attributes.subject
Lani, mooi, gedetailleerd verhaal! Fijn dat je ook dialogen toevoegt! Ik zie dat je tekst wel versprongen is naar 'Stilleven met kazen'

# data[].attributes.headline
Wat een dramatisch verhaal, Pablo! Wat bedoel je precies met 'Ze komt nooit meer terug'?

# data[].attributes.subject
Wat een dramatisch verhaal, Pablo! Wat bedoel je precies met 'Ze komt nooit meer terug'?

# data[].attributes.body
Nu ik de zin zelf lees zal ik het fout geschreven hebben in mijn laatste zin.  Het moest zijn. Komt ze ooit nog terug.

Het moet een mysterieus einde zijn. Zal het aanpassen.

# data[].attributes.body
VOORAF: Het is de dag voor Kerstmis en familie Camenbert is in zijn nopjes. Ze hebben zoveel zin in het kerstdiner met de hele familie. Na een hele dag doorgewerkt te hebben, is hun kaasbuffet eindelijk klaar. Alles staat al mooi gepresenteerd voor de volgende dag. De familie Camenbert besluit om te gaan slapen omdat ze moe zijn van al dat eten te maken.
NU: Het is 3u00 in de nacht, het is muisstil en iedereen ligt te slapen. En dan opeens gebeurt er iets..
De keukendeur gaat open, volledig open!! Tientallen muizen en ratten stormen de keuken binnen. Ze roken het kaasbuffet wel van op 10 km afstand! En ze beginnen lekker te smullen van de kaas, tot er bijna niets meer van over blijft!
LATER: De familie Camembert wordt wakker. Iedereen is dol enthousiast want het is Kerstmis en het heeft gesneeuwd! Hun dag kan niet meer stuk, tot ze zagen wat er in de keuken was gebeurd...

# data[].attributes.body
Vooraf: De vrouw ging op bezoek bij een stervend familielid en die persoon is overleden.

Nu: De vrouw probeert haar verdriet een plaats te geven en denkt na over wat er gebeurde.

Later: De vrouw ging naar de begrafenis en kon op een waardige manier afscheid nemen van de overledene.

# data[].attributes.body
Vooraf:
De vrouw was gaan winkelen maar ineens begon het kei hard te regenen. ze besloot om een tearoom binnen te gaan en iets te drinken.
Nu:
Ze drinkt rustig haar koffie op tot als de regen gedaan is.
Nadien:
Als de regen gedaan is stapt ze naar buiten. ze steekt de straat over zonder te kijken en wordt aangereden door een auto.

# data[].attributes.body
VOORAF: Jonas woont in een moois huisje samen met zijn mama, papa en zusje. Op een dag zag hij een gewonde vogel liggen. Jonas is verzot op dieren en nam het beestje binnen bij hem thuis. Hier was zijn mama en papa helemaal niet blij mee. Ze vertelden hem dat hij het vogeltje terug buiten moest zetten. Jonas zette het vogeltje onder het afdak naast zijn huis. Elke dag zat hij uren en uren bij het vogeltje. Hij gaf het vogeltje eten en de twee werden super groede vrienden.

NU: Deze ochtend werd Jonas wakker en zag hij dat het gesneeuwd had. Hij en zijn zus zijn verzot op sneeuw. Hij stond op en liep meteen naar buiten. Wat is het toch mooi. Hij stapt naar het afdakje waar zijn vogeltje lag en hij ontdekt dat zijn vogeltje weg is. Helemaal overstuur begint hij te zoeken. Hij keek in de kast, tussen het hout, in de koelkast, onder de bomen,.. Maar nergens was zijn vogeltje te zien. Hij belde naar zijn vrienden en zijn vrienden kwamen meteen af om mee te zoeken. Zo gingen ze heel de stad door. Aan elk huis gingen ze gaan vragen of ze een vogeltje gezien hadden. Maar niemand had het vogeltje gezien. Heel triest en teleurgesteld ging hij terug naar huis. Toen hij thuiskwam stonden zijn ouders hem al op te wachten. De mama vertelde dat ze het vogeltje gevonden hebben en dat het vogeltje terug kan vliegen. Jonas was zo blij dat hij het vogeltje omhelsde. Zijn mama vertelde dat het tijd was om het vogeltje terug vrij te laten.Jonas ging ermee akkoord. Ze lieten het vogeltje vrij. Na dit alles sprak hij terug af met zijn vrienden en zijn zus en speelden ze samen nog uren in de sneeuw.

LATER: Vanaf die dag komt het vogeltje elkaar jaar opnieuw in de lente op bezoek. Dan mag Jonas het vogeltje eten geven. Soms brengt het vogeltje zelf kleine vogeltje mee.

# data[].attributes.body
VOORAF
Edith is opgegroeid in een arm gezin. Ze heeft er als kind altijd van gedroomd om een bekende zangeres te worden, er rijk van te worden, bij de bourgeoisie te behoren, naar de sjieke feestjes te kunnen gaan in glamoureuse kleedjes met prachtige juwelen en bombastische hoeden. Maar.. Edith ging van de ene bar naar de andere, stelde zichzelf voor in cabarethuizen, van cafe naar cafe, nergens nam men haar serieus.... ze spotten met haar, roddelden achter haar rug, lachten haar uit in het gezicht.... Edith voelde zich gebroken, eenzaam, leeg,...
Ze had het koud...
NU
ze  liep een eethuis binnen wat verderop, dat nog net de laatste klanten bediende. Edith kon geen eten meer krijgen, ze bestelde dan maar nog een kop warme koffie. Ze dacht na over wat haar nu overkomen was... Emoties slingerden door elkaar in haar hoofd en raasden door haar lichaam... Wat is er toch mis met mij, kan ik nu echt niet zingen, heeft het enkel met mijn uiterlijk te maken,.. zoveel vragen...Wil ik nu écht wel tot deze bourgeoisie behoren? De spotvogels, de onderkruipers, de neppe mensen,... Edith denkt er nog even over na, drinkt haar kop koffie leeg, bedankt de vrouw van het eethuis en stapt weemoedig naar buiten..
NADIEN
Ze loopt langs de rivier naar huis, in de schemer van de straatlichten.. Het enige wat ik wil is zingen...

# data[].attributes.body
VDAB B
VOORAF
Reus Pandoris had een hele dag gewerkt, zijn voeten deden er pijn van, zijn rug voelde gebroken aan en zijn honger was heel groot. Hij liep naar huis, waar zijn vrouw een lekkere warme maaltijd zal klaarstaan hebben. Niks was minder waar! De reus zijn  vrouw had de hele dag gepoetst in het grote huis en had voor de kinderen gezorgd, ze was ook zó moe en had geen tijd meer over gehad die dag om een warme maaltijd klaar te maken.. Reus Pandoris kreeg wat kazen voor zijn neus, die vrouwtjelief uit de kelder had gehaald. Ze zette er nog een grote schaal fruit bij, een bord vol met druiven, wat brood en noten en ging slapen..Pandoris keek naar wat er voor zijn neus stond, nam een klein stukje kaas, wat fruit en wat brood, schilde een appel en begon te eten. Maar zijn honger was snel over! Opeens sprong er een muis van tussen de grote blokken kaas, de reus sprong recht en schrok zich een hoedje... Zo een grote man, maar muizen, dat was niet zo zijn ding! Pandoris zijn honger was over en hij ging dan ook maar zijn vrouw achterna en ging slapen
NU
de tafel stond er maar leeg bij. Nog een halve appel, wat kruimeltjes brood en restjes van de kaas...Hij had ook niet zoveel gedronken, want de wijn smaakte hem niet..
NADIEN
en het muisje... die was blij dat er nog zoveel eten overbleef...Wat heeft die gesmuld vannacht!

# data[].attributes.body
VOORAF
Vier broers hadden die dag hard gewerkt in de fabriek. Veertien uren lang zware arbeid..Ze waren moe, maar hadden toch nog even zin om wat plezier te maken. Ze besloten om nog even met hun ijsstoelen op de Seine te gaan glijden. Ze gleden de lange dag van hun af, maakten gekke bewegingen met de stoelen, vielen er meer af dan dat ze erop zaten en hadden zóveel pret!
Maar het werd steeds kouder en de wind sneed op hun gezicht, hun handen begonnen te verkleumen en veel gevoel hadden ze niet meer in hun voeten met die lompe klompen.
NU
de broers besloten om het voor bekeken te houden op het ijs en klauterden langs de besneeuwde helling naar boven
NADIEN
op weg naar huis verlangden ze al naar de lekker warme hutsepot die moeder zal gemaakt hebben en met hun laatste krachten stapten ze richting huis..