# data[].attributes.headline
Να χαρακτηρίσετε τους παρακάτω πίνακες ως παραδοσιακούς ή μοντέρνους.

# data[].attributes.subject
Να χαρακτηρίσετε τους παρακάτω πίνακες ως παραδοσιακούς ή μοντέρνους.

# data[].attributes.body
Πάμπλο Πικάσο

# data[].attributes.headline
Κορίτσι στον καθρέπτη

# data[].attributes.subject
Κορίτσι στον καθρέπτη

# data[].attributes.body
Πάμπλο Πικάσο

# data[].attributes.body
Νικηφόρος Λύτρας

# data[].attributes.headline
Παιδικοί αρραβώνες

# data[].attributes.subject
Παιδικοί αρραβώνες

# data[].attributes.body
Νικόλαος Γύζης

# data[].attributes.body
Νίκος Εγγονόπουλος

# data[].attributes.headline
Η εμμονή της μνήμης

# data[].attributes.subject
Η εμμονή της μνήμης

# data[].attributes.body
Σαλβαδόρ Νταλί

# data[].attributes.attachment_link.title
ΗΕμμονήτηςΜνήμης

# data[].attributes.headline
Η έξοδος του Άρεως

# data[].attributes.subject
Η έξοδος του Άρεως

# data[].attributes.body
Κωνσταντίνος Βολανάκης

# data[].attributes.attachment_link.title
Ηέξοδοςτου Άρεως

# data[].attributes.headline
Το λιμάνι της Καλαμάτας 

# data[].attributes.subject
Το λιμάνι της Καλαμάτας 

# data[].attributes.body
Κωνσταντίνος Παρθένης

# data[].attributes.attachment_link.title
λιμάνιΚαλαμ΄τατας

# data[].attributes.headline
Μαθήματα χορού

# data[].attributes.subject
Μαθήματα χορού

# data[].attributes.body
Εντγκάρ Ντεγκά

# data[].attributes.headline
Έναστρη νύχτα

# data[].attributes.subject
Έναστρη νύχτα

# data[].attributes.body
Βίνσεντ βαν Γκογκ

# data[].attributes.headline
Αφού διαβάσετε τα ποιήματα που ακολουθούν, να διακρίνετε ποια από αυτά θεωρείτ ότι εντάσσονται στην παραδοσιακή ποίηση και ποια στη μοντέρνα. 

# data[].attributes.subject
Αφού διαβάσετε τα ποιήματα που ακολουθούν, να διακρίνετε ποια από αυτά θεωρείτ ότι εντάσσονται στην παραδοσιακή ποίηση και ποια στη μοντέρνα. 

# data[].attributes.body
Στην κατάταξη των ποιημάτων ενδεχομένως να είναι χρήσιμα τα εξής κριτήρια:

- στίχος   -στροφή   -μέτρο   - ομοιοκαταληξία   - νοηματική αλληλουχία   -λυρισμός - λεξιλόγιο - στίξη   -σύνταξη.

# data[].attributes.headline
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ   "Τ᾿ ὁλόχρυσο ποτάμι" 

# data[].attributes.subject
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ   "Τ᾿ ὁλόχρυσο ποτάμι" 

# data[].attributes.body
Τρέχ᾿ ἡ ματιά μου ἐλεύθερη, χάνεται, σχίζει
κάτου τὰ κύματα τὰ σύννεφα ψηλά,
καὶ πάει καὶ σταματᾷ ἐκεῖ ποὺ γλυκογγίζει
καὶ μὲ τὴ θάλασσα ὁ οὐρανὸς μιλᾷ.

Κοιμᾶται τ᾿ ἀκρογιάλι, ἡ αὔρα πλέει δειλά,
ἀσπρίζει ἐδῶ πουλὶ κι ἐκεῖ οὐρανὸς μαυρίζει.
Ἡ νύχτα ἐχύθ᾿ ἡ δύσις μοναχὰ ροδίζει,
ἡ μέρα εἶναι νεκρὸς ὁποῦ χαμογελᾷ.

Μὰ καὶ τῆς δύσεως σὲ λίγο φεύγ᾿ ἡ χάρη,
καὶ μέσ᾿ στὴ λίμνη μας θὰ δοῦμε τὸ φεγγάρι
ἕνα ποτάμι ὁλόχρυσο πλατὺ νὰ κάμει.

Καὶ τότε θὰ σοῦ πῶ ἀγάπη μου δροσάτη:
-Μέσ᾿ στὴν καρδιά μας, θάλασσα πάθη γεμάτη,
ὁ Ἔρως εἶν᾿ αὐτὸ τ᾿ ὁλόχρυσο ποτάμι.

# data[].attributes.headline
Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ "Μὲ τὸν τρόπο τοῦ Γ. Σ."

# data[].attributes.subject
Γ. ΣΕΦΕΡΗΣ "Μὲ τὸν τρόπο τοῦ Γ. Σ."

# data[].attributes.body
Ὅπου καὶ νὰ ταξιδέψω ἡ Ἑλλάδα μὲ πληγώνει
Στὸ Πήλιο μέσα στὶς καστανιὲς τὸ πουκάμισο τοῦ Κενταύρου
γλιστροῦσε μέσα στὰ φύλλα γιὰ νὰ τυλιχτεῖ στὸ κορμί μου
καθὼς ἀνέβαινα τὴν ἀνηφόρα κι ἡ θάλασσα μ᾿ ἀκολουθοῦσε
ἀνεβαίνοντας κι αὐτὴ σὰν τὸν ὑδράργυρο θερμομέτρου
ὡς ποὺ νὰ βροῦμε τὰ νερὰ τοῦ βουνοῦ.

Στὴ Σαντορίνη ἀγγίζοντας νησιὰ ποὺ βουλιάζαν
ἀκούγοντας νὰ παίζει ἕνα σουραύλι κάπου στὶς ἀλαφρόπετρες
μοῦ κάρφωσε τὸ χέρι στὴν κουπαστὴ
μιὰ σαΐτα τιναγμένη ξαφνικὰ
ἀπὸ τὰ πέρατα μιᾶς νιότης βασιλεμένης.

Στὶς Μυκῆνες σήκωσα τὶς μεγάλες πέτρες καὶ τοὺς θησαυροὺς τῶν Ἀτρειδῶν
καὶ πλάγιασα μαζί τους στὸ ξενοδοχεῖο τῆς «Ὡραίας Ἑλένης τοῦ Μενελάου»
χάθηκαν μόνο τὴν αὐγὴ ποὺ λάλησε ἡ Κασσάντρα
μ᾿ ἕναν κόκορα κρεμασμένο στὸ μαῦρο λαιμό της.
Στὶς Σπέτσες στὸν Πόρο καὶ στὴ Μύκονο
μὲ χτίκιασαν οἱ βαρκαρόλες.

Τί θέλουν ὅλοι αὐτοὶ ποὺ λένε
πὼς βρίσκουνται στὴν Ἀθήνα ἢ στὸν Πειραιά;
Ὁ ἕνας ἔρχεται ἀπὸ Σαλαμίνα καὶ ρωτάει τὸν ἄλλο μήπως «ἔρχεται ἐξ Ὁμονοίας»
«Ὄχι ἔρχομαι ἐκ Συντάγματος» ἀπαντᾶ κι εἶν᾿ εὐχαριστημένος
«βρῆκα τὸ Γιάννη καὶ μὲ κέρασε ἕνα παγωτό».
Στὸ μεταξὺ ἡ Ἑλλάδα ταξιδεύει
δὲν ξέρουμε τὴν πίκρα τοῦ λιμανιοῦ σὰν ταξιδεύουν ὅλα τὰ καράβια
περιγελᾶμε ἐκείνους ποὺ τὴ νιώθουν.

Παράξενος κόσμος ποὺ λέει πὼς βρίσκεται στὴν Ἀττικὴ
καὶ δὲ βρίσκεται πουθενὰ
ἀγοράζουν κουφέτα γιὰ νὰ παντρευτοῦνε
κρατοῦν «σωσίτριχα» φωτογραφίζουνται
ὁ ἄνθρωπος ποὺ εἶδα σήμερα καθισμένος σ᾿ ἕνα φόντο μὲ πιτσούνια καὶ μὲ λουλούδια
δέχουνταν τὸ χέρι τοῦ γέρο φωτογράφου νὰ τοῦ στρώνει τὶς ρυτίδες
ποὺ εἶχαν ἀφήσει στὸ πρόσωπό του
ὅλα τὰ πετεινὰ τ᾿ οὐρανοῦ.
Στὸ μεταξὺ ἡ Ἑλλάδα ταξιδεύει ὁλοένα ταξιδεύει
κι ἂν «ὁρῶμεν ἀνθοῦν πέλαγος Αἰγαῖον νεκροῖς»
εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ θέλησαν νὰ πιάσουν τὸ μεγάλο καράβι μὲ τὸ κολύμπι
ἐκεῖνοι ποὺ βαρέθηκαν νὰ περιμένουν τὰ καράβια ποὺ δὲν μποροῦν νὰ κινήσουν
τὴν ΕΛΣΗ τὴ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ τὸν ΑΜΒΡΑΚΙΚΟ.

Σφυρίζουν τὰ καράβια τώρα ποὺ βραδιάζει στὸν Πειραιὰ
σφυρίζουν ὁλοένα σφυρίζουν μὰ δὲν κουνιέται κανένας ἀργάτης
καμμιὰ ἁλυσίδα δὲν ἔλαμψε βρεμένη στὸ στερνὸ φῶς ποὺ βασιλεύει
ὁ καπετάνιος μένει μαρμαρωμένος μὲς στ᾿ ἄσπρα καὶ στὰ χρυσά.

Ὅπου καὶ νὰ ταξιδέψω ἡ Ἑλλάδα μὲ πληγώνει
παραπετάσματα βουνῶν ἀρχιπέλαγα γυμνοὶ γρανίτες...
τὸ καράβι ποὺ ταξιδεύει τὸ λένε ΑΓΩΝΙΑ 937.

Α/Π Αὐλίς, περιμένοντας νὰ ξεκινήσει Καλοκαίρι 1936

# data[].attributes.headline
ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ " Ἡ Αὐτοκτονία τοῦ  Ἀτζεσιβάνο Μαθητῆ τοῦ Βούδα"

# data[].attributes.subject
ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ " Ἡ Αὐτοκτονία τοῦ  Ἀτζεσιβάνο Μαθητῆ τοῦ Βούδα"

# data[].attributes.body
Ἀνεπίληπτα ἐπῆρε τὸ μαχαίρι
ὁ Ἀτζεσιβάνο. K᾿ ἤτανε ἡ ψυχή του
τὴν ὥρα ἐκείνη ὁλάσπρο περιστέρι.
Κι ὅπως κυλᾶ, ἀπὸ τ᾿ ἄδυτα τοῦ ἀδύτου
τῶν οὐρανῶν, μὲς στὴ νυχτιὰ ἕν᾿ ἀστέρι,
ἤ, ὡς πέφτει ἀνθὸς μηλιᾶς μὲ πρᾷο ἀγέρι,
ἔτσι ἀπ᾿ τὰ στήθη πέταξε ἡ πνοή του.

Χαμένοι τέτοιοι θάνατοι δὲν πᾶνε.
Γιατί μονάχα ἐκεῖνοι π᾿ ἀγαπᾶνε
τὴ ζωὴ στὴ μυστική της πρώτη ἀξία,
μποροῦν καὶ νὰ θερίσουνε μονάχοι
τῆς ὕπαρξής τους τὸ μεγάλο ἀστάχυ,
ποὺ γέρνει πιά, μὲ θείαν ἀταραξία!

(ἀπὸ τὸ Λυρικὸς Βίος, E´, Ἴκαρος 1968)

# data[].attributes.headline
Μανώλης Αναγνωστάκης "Τὸ πρωΐ"

# data[].attributes.subject
Μανώλης Αναγνωστάκης "Τὸ πρωΐ"

# data[].attributes.body
Τὸ πρωὶ
Στὶς 5
Ὁ ξηρὸς
Μεταλλικὸς ἦχος
Ὕστερα ἀπὸ τὰ φορτωμένα καμιόνια.
Ποὺ θρυμματίζουνε τὶς πόρτες τοῦ ὕπνου.
Καὶ τὸ τελευταῖο «ἀντίο» τῆς παραμονῆς
Καὶ οἱ τελευταῖοι βηματισμοὶ στὶς ὑγρὲς πλάκες
Καὶ τὸ τελευταῖο σου γράμμα
Στὸ παιδικὸ τετράδιο τῆς ἀριθμητικῆς
Σὰν τοῦ μικροῦ παραθυριοῦ τὸ δίχτυ
Ποὺ τεμαχίζει μὲ κάθετες μαῦρες γραμμὲς
Τοῦ πρωινοῦ χαρούμενου ἥλιου τὴν παρέλαση.

# data[].attributes.headline
Γεώργιος Δροσίνης "Ἑσπερινός"

# data[].attributes.subject
Γεώργιος Δροσίνης "Ἑσπερινός"

# data[].attributes.body
Στὸ ρημαγμένο παρακκλήσι
τῆς Ἄνοιξης τὸ θεῖο κοντύλι
εἰκόνες ἔχει ζωγραφίσει
μὲ τ᾿ ἀγριολούλουδα τ᾿ Ἀπρίλη.

Ὁ ἥλιος, γέρνοντας στὴ δύση,
μπροστὰ στοῦ ἱεροῦ τὴν πύλη
μπαίνει δειλὰ νὰ προσκυνήσῃ
κι ἀνάφτει ὑπέρλαμπρο καντήλι.

Σκορπάει γλυκειὰ μοσκοβολιὰ
δάφνη στὸν τοῖχο ριζωμένη -
θυμίαμα ποὺ καίει ἡ Πίστις -

καὶ μία χελιδονοφωλιά,
ψηλὰ στὸ νάρθηκα χτισμένη,
ψάλλει τὸ Δόξα ἐν Ὑψίστοις...

# data[].attributes.headline
ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ  (από την "Υψικάμινο")

# data[].attributes.subject
ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ  (από την "Υψικάμινο")

# data[].attributes.body
Όταν με την βαρύτητα του ανέμου
που συναρπάζει τα φρόκαλα
μέσ’ απ’ τα πόδια των μανάδων
εσάλπησε το πεφταστέρι
τις τελευταίες εντολές των θεανθρώπων
σηκώθηκε υπερήφανος ο φθόγγος
και μ’ ευκαμψία τελείου μηχανικού
λεπτολογήματος παρέσυρε την ευτυχία
προς τα πελάγη μιας παμμεγίστης παλιρροίας.

Τότε συνέβη να φτερνισθούν οι φυσητήρες
και όλα τα κήτη ανέστρεψαν την κοιλιά τους
και κατεποντίσθησαν αύτανδρα
τα περασμένα κουφάρια
υπέρ της αναγεννήσεως της ευτυχίας
υπέρ της εκπληρώσεως των εσχατιών
υπέρ της ειρήνης
υπέρ της αμαυρώσεως
υπέρ της εκλάμψεως της αληθείας
υπέρ της κατισχύσεως των ρόδων
και της μαγικής αράχνης
εν έτει χαράς για τον αιώνα
των μεγάλων ολισθημάτων
των κυμάτων επάνω στα στεκούμενα καράβια.

# data[].attributes.headline
Διονύσιος Σολωμός "Η Φαρμακωμένη"

# data[].attributes.subject
Διονύσιος Σολωμός "Η Φαρμακωμένη"

# data[].attributes.body
Τα τραγούδια μου τα ’λεγες όλα,
Τούτο μόνον δε θέλει το πης,
Τούτο μόνον δε θέλει τ’ ακούσης·
Αχ! την πλάκα του τάφου κρατείς.

Ω παρθένα! αν ημπόρειαν οι κλάψες
Πεθαμένου να δώσουν ζωή,
Τόσες έκαμα κλάψες για σένα,
Που ’θελ’ έχεις την πρώτη πνοή.

Συφορά! Σε θυμούμ’ εκαθόσουν
Στο πλευρό μου με πρόσωπο αχνό·
«Τι έχεις;» σου ’πα, και συ μ’ αποκρίθης:
«Θα πεθάνω, φαρμάκι θα πιω.»

Με σκληρότατο χέρι το πήρες,
Ωραία κόρη, κι αυτό το κορμί,
Oπού του ’πρεπε φόρεμα γάμου,
Πικρό σάβανο τώρα φορεί.

Το κορμί σου εκεί μέσα στον τάφο
Το στολίζει σεμνή παρθενιά·
Του κακού σ’ αδικούσεν ο κόσμος
Και σου φώναξε λόγια κακά.

Τέτοια λόγια αν ημπόρειες ν’ ακούσης,
Οχ το στόμα σου τι ’θελε βγη;
«Το φαρμάκι που επήρα και οι πόνοι
Δεν εστάθηκαν τόσο σκληροί.»

Κόσμε ψεύτη! τες κόρες τες μαύρες
Kατατρέχεις όσο είν’ ζωντανές,
Σκληρέ κόσμε! και δεν τους λυπάσαι
Την τιμήν όταν είναι νεκρές.

Σώπα, σώπα! θυμήσου πως έχεις
Θυγατέρα, γυναίκα, αδελφή·
Σώπα! η μαύρη κοιμάται στο μνήμα,
Kαι κοιμάται παρθένα σεμνή.

Θα ξυπνήση την ύστερη μέρα,
Εις τον κόσμον ομπρός να κριθή,
Και, στον Πλάστη κινώντας με σέβας
Τα λευκά της τα χέρια, θα πη:

«Κοίτα μέσα στα σπλάχνα μου, Πλάστη!
Tα φαρμάκωσα, αλήθεια, η πικρή,
Kαι μου βγήκε οχ το νου μου, Πατέρα,
Που πλασμένα μου τα ’χες Εσύ·

Όμως κοίτα στα σπλάχνα μου μέσα,
Που το κρίμα τους κλαίνε, και πες,
Πες του κόσμου που φώναξε τόσα,
Εδώ μέσα αν είν’ άλλες πληγές.»

Τέτοια, ομπρός εις τον Πλάστη κινώντας
Τα λευκά της τα χέρια, θα πη.
Σώπα, κόσμε! κοιμάται στο μνήμα,
Kαι κοιμάται παρθένα σεμνή.

(από τα Ποιήματα, Ίκαρος 1961)

# data[].attributes.headline
Να επιλέξετε ποια από τα παρακάτω χαρακτηριστικά θεωρείτε πως ταιριάζουν στην Παραδοσιακή και ποια στη Μοντέρνα ποίηση.

# data[].attributes.subject
Να επιλέξετε ποια από τα παρακάτω χαρακτηριστικά θεωρείτε πως ταιριάζουν στην Παραδοσιακή και ποια στη Μοντέρνα ποίηση.

# data[].attributes.body
| Στίχοι με ορισμένο αριθμό συλλαβών
| Ελεύθερος στίχος
| Στροφές (με σταθερό αριθμό στίχων)
| (Στροφικές ενότητες)
| Μέτρο, ρυθμός, ομοιοκαταληξία
| Εσωτερικός ρυθμός, πεζολογία, όχι ομοιοκαταληξία
| Επεξεργασμένη μορφή, προσεγμένο λεξιλόγιο
| Αυθόρμητη γραφή, καθημερινό λεξιλόγιο, «αντιλυρικές» λέξεις
| Νοηματική αλληλουχία, λογική σύνδεση των νοημάτων
| Άλογη αλληλουχία νοημάτων και συνειρμική σύνδεση νοημάτων, αφαιρετικότητα (ελλειπτικότητα), ερμητικότητα/σκοτεινότητα
| Εκφραστική σαφήνεια και πληρότητα
| Υπαινικτική, συμβολική γλώσσα, εκφραστική τόλμη, αμφισημία, πολυσημία, ασάφεια
|Συγκεκριμένο θέμα και θεματικά μοτίβα (π.χ. φύση, έρωτας, πατρίδα, θάνατος)
| Το θέμα συχνά δεν είναι ένα και συγκεκριμένο
| Λυρισμός, μουσικότητα
| Δραματικότητα- (συνυπάρχει και ο λυρισμός)
| Χρήση πολλών εκφραστικών μέσων
| Χρήση της φαντασίας και ονείρου
| Κανονική χρήση στίξης
| Κατεξοχήν έκφραση μέσω των εικόνων
| Ενίοτε αστιξία