# data[].attributes.body
Jan Rodowicz ps. „Anoda” (ur. 7.03.1923, zm. 7.01.1949). Był harcerzem, porucznikiem, żołnierzem Szarych Szeregów i AK oraz Delegatury Sił Zbrojnych.

Martyna Supa
https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Jan_Rodowicz

# data[].attributes.body
Urodził się i całe życie spędził w Warszawie. Był synem Kazimierza Rodowicza, inżyniera i profesora Politechniki Warszawskiej, i Zofii z domu Bortnowskiej, siostry gen. Władysława Bortnowskiego. Jego brat Zygmunt był oficerem w 1. dywizjonie artylerii konnej im. Józefa Bema. Poległ 30.08.1944 na Mokotowie.

Martyna Supa
https://www.1944.pl/powstancze-biogramy/jan-rodowicz,839.html

# data[].attributes.body
Naukę rozpoczął w Prywatnej Szkole Powszechnej Towarzystwa Ziemi Mazowieckiej przy ul. Klonowej 16, tam należał do 21. Warszawskiej Drużyny Harcerzy im. gen. Ignacego Prądzyńskiego. Od 1935 r. uczęszczał do Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego przy ul. Myśliwieckiej 6, gdzie wiosną 1939 r. uzyskał małą maturę. W czasie okupacji uczył się na tajnych kompletach gimnazjum im. Batorego, które odbywały się m.in. w mieszkaniu państwa Saskich przy ul. Filtrowej róg al. Niepodległości. W 1941 r. po uzyskaniu matury i ukończeniu prywatnego kursu Budowy Maszyn i Elektrotechniki, uczęszczał do Państwowej Szkoły Elektrycznej II stopnia, utworzonej w tymże roku z Wydziału Elektrycznego dawnej Państwowej Wyższej Szkoły Budowy Maszyn i Elektrotechniki im. H. Wawelberga i S. Rotwanda. Szkołę ukończył w 1943 r. z wynikiem dobrym. W okresie od lipca do grudnia 1942 r. był uczestnikiem II turnusu Zastępczego Kursu Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty ZWZ-AK. Po ukończeniu kursu otrzymał stopień plutonowego podchorążego

Anna Szymczak

# data[].attributes.body
Jan Rodowicz (z prawej) z kolegami - Sławomirem Szymankiewiczem oraz Józefem Saskim

Martyna Supa
https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Jan_Rodowicz

# data[].attributes.body
Po wybuchu wojny Janek Rodowicz przyjął pseudonim „Anoda” i kontynuował działalność na polu harcerstwa, które przechodząc do podziemia, przyjęło kryptonim Szare Szeregi. Zaczął uczestniczyć w akcjach Małego Sabotażu takich jak rysowanie kotwicy – symbolu Polski Walczącej – wybijanie szyb fotografom, u których robili zdjęcia Niemcy, czy wrzucanie granatów łzawiących do sal kinowych. Jednocześnie kontynuował naukę na tajnych kompletach, a w grudniu 1942 roku ukończył kurs podchorążych.

Albert Śmistek

https://histmag.org/Jan-Rodowicz-Anoda.-Bohaterskie-zycie-i-zagadkowa-smierc-8923

# data[].attributes.body
W październiku 1939 r., kiedy ZHP przeszedł do działalności konspiracyjnej jako Szare Szeregi, Jan Rodowicz włączył się z kolegami z macierzystej drużyny do tej służby. W latach 1940-1942 uczestniczył w licznych akcjach Organizacji Małego Sabotażu "Wawer". Po utworzeniu 3.11.1942 r. Grup Szturmowych Szarych Szeregów, wojskowo podporządkowanych Kedywowi Komendy Głównej Armii Krajowej, został zastępcą dowódcy 2. drużyny (CR-200) Feliksa Pendelskiego ("Felek") w Hufcu Centrum (CR).Uczestnik wielu akcji bojowych przeprowadzonych przez warszawskie GS: - "Meksyk II", 26.03.1943, odbicie pod Arsenałem z rąk Gestapo Janka "Rudego" Bytnara."Celestynów", 20/21.05.1943, - członek grupy "więźniarka", która pod dowództwem "Maćka" Bittnera zaatakowała i opanowała wagon przewożący z Majdanka do Oświęcimia 49 więźniów."Sól", 27.05.1943, opanowanie magazynów fabryki chemicznej przy ul. Siarczanej 6 na Pradze w celu zdobycia chloranu potasu potrzebnego do konspiracyjnej produkcji materiałów wybuchowych. W akcji dowodził ubezpieczeniem.

# data[].attributes.body
"Sieczychy", 20.08.1943, likwidacja posterunku Grenzschutz
w Sieczychach w ramach akcji "Taśma". Członek grupy "Atak I", która pod dowództwem "Maćka" zaatakowała i opanowała strażnicę od frontu. W czerwcu i lipcu 1943
r. uczestniczył w przygotowaniach do akcji uwolnienia więźniów pod Jaktorowem. Po utworzeniu baonu "Zośka" we wrześniu 1943, zastępca dowódcy III plutonu.
W listopadzie 1943 r. otrzymuje awans do stopnia sierżanta podchorążego. Bierze udział we wszystkich akcjach III plutonu.Jest dowódcą akcji, za której wzorowe przygotowanie i przeprowadzenie otrzymuje Krzyż Walecznych po raz drugi. Po kolejnej reorganizacji batalionu, w czerwcu 1944 r. przechodzi z plutonem macierzystym przyjmującym kryptonim "Felek"Uczestniczy w obydwóch turnusach tego szkolenia, zwanych także akcją "Par I" (22.05-17.06.1944) i "Par II" (29.06-25.07.1944). W okresie tych ćwiczeń stał się postacią najbardziej popularną w batalionie, dzięki swemu usposobieniu, poczuciu humoru i ujawnionym talentom artystyczno-aktorskim. Komponował piosenki, układał wierszyki, jako sprawny grafik rysował karykatury kolegów i dowódców, doskonale parodiował m.in. przemawiającego Hitlera.

Kamil Śledź

https://www.1944.pl/powstancze-biogramy/jan-rodowicz,839.html

# data[].attributes.body
W Powstaniu Warszawskim walczył najpierw na Woli. 9 sierpnia został ciężko ranny w lewe płuco, co wyłączyło go z dalszej walki. Dwa dni później, już w szpitalu, odznaczony został orderem Virtuti Militari. W czasie ewakuacji powstańców ze Starego Miasta 31 sierpnia przeszedł kanałami do Śródmieścia. Do 8 września przebywał w kolejnym szpitalu, po czym zdecydował się dołączyć do mocno już osłabionego batalionu „Zośka”, a dokładnie do kompanii „Rudy”, która walczyła na Czerniakowie. 15 września został raniony w lewe ramię i łopatkę, która została strzaskana. W nocy z 17 na 18 września, jako jeden z nielicznych powstańców, został przewieziony pontonem na Pragę przez żołnierzy Berlinga.

Na początku 1945 roku przyjechał do rodziny przebywającej w Milanówku. Zaczął nawiązywać kontakty z żyjącymi kolegami. Henryk Kozłowski „Kmita” polecił go na dowódcę oddziału dyspozycyjnego szefa Obszaru Centralnego Delegatury Sił Zbrojnych płk Jana Mazurkiewicza ps. „Radosław”. Działalność oddziału skupiała się na organizowaniu akcji propagandowych przeciwko nowym władzom, rozpoznaniach urzędów bezpieczeństwa i więzień. Gdy w sierpniu 1945 roku jednostkę rozwiązano, Anoda razem z Kmitą ukrył posiadaną broń.

Anna Szymczak

https://histmag.org/Jan-Rodowicz-Anoda.-Bohaterskie-zycie-i-zagadkowa-smierc-8923

# data[].attributes.body
Virtuti Militari V klasy (11.08.1944 r. za udział w ataku na ul. Sołtyka),
Krzyż Walecznych po raz pierwszy (kwiecień 1943 r. za akcję "Meksyk II"),
Krzyż Walecznych po raz drugi (kwiecień 1944 r. za akcję "Jula"),
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1994 r. - pośmiertnie),
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski (2008 r. - pośmiertnie),
Krzyż Armii Krajowej

Anna Szymczak

# data[].attributes.body
Zabrany do gmachu Bezpieczeństwa Publicznego przy Koszykowej róg al. Ujazdowskich, zostaje 7.01.1949 r. zamęczony w śledztwie. Prokuratura i UB oficjalnie ogłosiły, że przyczyną śmierci "Anody" był skok samobójczy z okna IV piętra budynku UB. 12.01.1949 r. ekipa funkcjonariuszy UB przywiozła ciężarówką zawinięte w koc ciało "Anody" do Zakładu Pogrzebowego. Po przełożeniu ciała do trumny, polecili je wywieźć natychmiast na powązkowski Cmentarz Komunalny i pochować jako NN ("nieznane"). Rodzina o śmierci Janka została powiadomiona dopiero 1.03.1949 r. i 16 marca, na własną rękę przeprowadziła ekshumację. Udało się to dzięki pomocy grabarzy - pracowników Zakładu Pogrzebowego, z którymi wcześniej "Anoda" współpracował przy ekshumacjach i pogrzebach żołnierzy, łączniczek i sanitariuszek baonu "Zośka".

Albert Śmistek

https://www.1944.pl/powstancze-biogramy/jan-rodowicz,839.html?fbclid=IwAR3BKk9OyURfHvA0C8YM2qZ-jId6H_RjvKR9JdV1Z1PhUqJzWHDmFQcMCwg

# data[].attributes.body
Grób Jana Rodowicza na warszawskich powiązkach

Martyna Supa
https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Jan_Rodowicz

# data[].attributes.body
Ostatnie zdjęcie Jana Rodowicza zrobione po aresztowaniu przez MBP

Martyna Supa
https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Jan_Rodowicz