# data[].attributes.attachment_link.description
See all the wonderful things ศรัญญา เมืองเกิด has made

# data[].attributes.attachment_link.description
See all the wonderful things ศรัญญา เมืองเกิด has made

# data[].attributes.headline
นนทกอาศัยอยู่บนเขาไก

# data[].attributes.body
นนทกอาศัยอยู่บนเขาไกรลาส

# data[].attributes.headline
มาจะกล่าวบทไป ถึงนนท

# data[].attributes.body
มาจะกล่าวบทไป ถึงนนทกน้ำใจกล้าหาญ

# data[].attributes.headline
วรรณคดีเรื่องรามเกีย

# data[].attributes.body
วรรณคดีเรื่องรามเกียรติ์

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
ความรู้จากหนังสือภาษาไทย Wiki

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
เรื่อง รามเกียรติ์ เป็นบทพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช รัชกาลที่ 1 ได้รับยกย่องจากวรรณคดีสโมสรในสมัยรัชกาลที่6ให้เป็นยอดแห่งกลอนบทละครผู้อ่านไม่ได้เกิดจินตภาพเท่านั้น แต่ยังมีเนื้อหาที่ให้ข้อคิด ควรพิจารณาและนำมาเปรียบกับพฤติกรรมของคนในสังคมปัจจุบันได้ดังจะเห็นได้ว่า เมื่ออำนาจตกอยู่ในมือของคนที่ลืมตัว ก็จะเกิดผลร้ายตามมา ผู้มอบอำนาจจึงต้องพิจารณาก่อนว่าจะจำกัดขอบเขตอำนาจที่เป็นรางวัลได้อย่างไร มิฉะนั้นจะต้องมาแก้ไขภายหลังเพราะมองคน พระบาทสมเด็จพระปรโมรุราชามหาจักรีบรมนารถ พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก (20 มีนาคม พ.ศ. 2279 - 7 กันยายน

พ.ศ. 2352) พระมหากษัตริย์ไทยพระองค์แรกในราชวงศ์จักรี เสด็จพระราชสมภพเมื่อ วันพุธ เดือน 4 แรม 5 ค่ำ ปีมะโรงอัฐศก เวลา 3 ยาม ตรงกับวันที่ 20 มีนาคม พุทธศักราช 2279 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชปราบดาภิเษกขึ้นครองราชย์ เป็นปฐมกษัตริย์แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2325 ขณะมีพระชนมายุได้ 46 พรรษา และทรงย้ายราชธานีจากฝั่งธนบุรีมาอยู่ฝั่งพระนคร และโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระบรมมหาราชวังเป็นที่ประทับ

1. ใช้เป็นบทละครใน 2. ทรงเกรงว่าจะสูญหายไป 3. เพื่อปลุกให้ประชาราษฎรให้ห้าวหาญ 4. เพื่อให้มีเรื่องรามเกียรติ์ฉบับสมบูรณ์ 5. เพื่อแสดงให้เห็นว่า ธรรมะย่อมชนะอธรรม 6. เพื่อให้มีความซื่อสัตย์ สุจริตต่อบิดามารดา 7. เพื่อให้เห็นตัวอย่างของความไม่เที่ยงแท้ของสิ่งต่างๆในโลก

นนทกมีหน้าที่ล้างเท้าเทวดาอยู่ที่เชิงเขาไกรลาส เมื่อเทวดาพากันไปเฝ้าพระอิศวร พวกเทวดาชอบข่มเหง นนทกอยู่เป็นประจำโดยการลูบหัวบ้าง ตบหัวบ้าง จนกระทั่งผมร่วงหมด นนทกแค้นใจเป็นอันมากจึงไปเฝ้าพระอิศวรกราบทูลว่าตนเองได้รับใช้มานานยังไม่เคยได้รับสิ่งใดตอบแทนเลย จึงทูลขอให้นิ้วเป็นเพชรมีฤทธิ์ชี้ผู้ใดก็ให้ผู้นั้นถึงตายได้ พระอิศวรก็ประทานให้ตามขอเมื่อเทวดามาลูบศีรษะเล่นเช่นเคย นนทกก็ชี้ให้ตายลงเป็นจำนวนมาก พระอิศวรทรงทราบก็กริ้วโปรดให้พระนารายณ์ไปปราบ พระนารายณ์แปลงกายเป็นนางฟ้าสวยงามมายั่วยวน นนทกนึกรักจึงเกี้ยวนาง นางแปลงจึงชวนให้นนทกร่ายรำก่อนจึงจะรับรัก นนทกตกลงรำตามไปจนถึงท่ารำที่ใช้นิ้วเพชรชี้ที่เข่าตนเอง นนทกก็ล้มลง ก่อนตายนนทกเห็นนางแปลงปรากฏร่างเป็นพระนารายณ์จึงต่อว่าพระนารายณ์มีอำนาจมีถึงสี่กร เหตุใดจึงต้องทำอุบายมาหลอกลวงตน พระนารายณ์จึงให้ นนทกไปเกิดใหม่ให้มีถึง 20 มือมีฤทธิ์มากมายแล้วพระองค์จะตามไปเกิดเป็นมนุษย์มีเพียง 2 มือลงไปสู้ด้วยและจะเอาชนะให้ได้

มาจะกล่าวบทไป

ถึงนนทกน้ำใจกล้าหาญ

ตั้งแต่พระสยมภูวญาณ

ประทานให้ล้างเท้าเทวา

อยู่บันไดไกรลาสเป็นนิจ

สุราฤทธิ์ตบหัวแล้วลูบหน้า

บ้างให้ตักน้ำลางบาทา

บ้างถอนเส้นเกศาวุ่นไป

จนผมโกร๋นโล้นเกลี้ยงถึงเพียงหู

ดูเงาในน้ำแล้วร้องไห้

ฮึดฮัดขัดแค้นแน่นใจ

ตาแดงดั่งแสงไฟฟ้า

เป็นชายดูดู๋มาหมิ่นชาย

มิตายจะได้มาเห็นหน้า

คิดแล้วก็รีบเดินมา

เฝ้าพระอิศราธิบดี ฯ

ครั้นถึงจี่งประณตบทบงสุ์

ทูลองค์พระอิศวรเรืองศรี

ว่าพระองค์เป็นหลักธาตรี

ย่อมเมตตาปรานีทั่วพักตร์

ผู้ใดทำชอบต่อเบื้องบาท

ก็ประสาททั้งพรแลยศศักดิ์

ตัวข้านี้มีชอบนัก

ล้างเท้าสุรารักษ์ถึงโกฏิปี

พระองค์ผู้ทรงศักดาเดช

ไม่โปรดเกศแก่ข้าบทศรี

กรรมเวรสิ่งใดดั่งนี้

ทูลพลางโกศีรำพัน ฯ

เมื่อนั้น

พระอิศวรบรมรังสรรค์

เห็นนนทกโศกาจาบัลย์

พระทรงธรรม์ให้คิดเมตตา

จึ่งมีเทวราชบรรหาร

เอ็งต้องการสิ่งไรจงเร่งว่า

ตัวกูจะให้ดั่งจินดา

อย่าแสนโศกาอาลัย ฯ

บัดนั้น

นนทกผู้มีอัชณาสัย

น้อมเศียรบังคมแล้วทูลไป

จะขอพรเจ้าไตรโลกา

ให้นิ้วข้าเป็นเพชรฤทธี

จะชี้ใครจงม้วยสังขาร์

จะได้รองเบื้องบาทา

ไปกว่าจะสิ้นชีวี ฯ

เมื่อนั้น

พระสยมภูวญาณเรืองศรี

ได้ฟังนนทกพาที

ภูมีนิ่งนึกตรึกไป

ไอ้นี่มีชอบมาช้านอน

จำจะประทานพรให้

คิดแล้วก็ประสิทธิ์พรชัย

จงได้สำเร็จมโนรถ ฯ

บัดนั้น

นนทกผู้ใจสาหส

รับพรพระศุลีมียศ

บังคมลาแล้วบทจรไป ฯ

ครั้นถึงบันไดไกรลาส

ขัดสมาธินั่งยิ้มริมอ่างใหญ่

คอยหมู่เทวาสุราลัย

ด้วยใจกำเริบอหังการ์ ฯ

เมื่อนั้น

เทวาสุราฤทธิ์ทุกทิศา

สุบรรณคนธรรพ์วิทยา

ต่างมาเฝ้าองค์พระศุลี ฯ

ครั้นถึงซึ่งเซิงไกรลาส

คนธรรพ์เทวาราชฤาษี

ก็ชวนกันย่างเยื้องจรลี

เข้าไปยังที่อัฒจันทร์ ฯ

นนทกก็ล้างเท้าให้

เมื่อจะไปก็จับหัวสั่น

สัพยอกหยอกเล่นเหมือนทุกวัน

สรวลสันต์เยาะเย้ยเฮฮา ฯ

ฯ ๒ คำ ฯ เจรจา

บัดนั้น

นนทกน้ำใจแกล้วกล้า

กริ้วโกรธร้องประกาศตวาดมา

อนิจจาข่มเหงเล่นทุกวัน

จนหัวไม่มีผมติด

ขบฟันแล้วชี้นิ้วไป ฯ

ต้องสุบรรณเทวานาคี

ดั่งพิษอสุนีไม่ทนได้

ลัมฟาดกลาดเกลื่อนลงทันใด

บรรลัยไม่ทันพริบตา ฯ

เมื่อนั้น

หัสนัยน์เจ้าตรัยตรึงศา

เห็นนนทกนั้นทำฤทธา

ชี้หมู่เทวาวายปราณ

ตกใจตะลึกรำพึงคิด

ใครประสิทธิ์ให้มันมาสังหาร

คิดแล้วเข้าเฝ้าพระทรงญาณ

ยังพิมานทิพรัตน์รูจี ฯ

ครั้นถึงจึ่งประณตบทบงสุ์

ทูลองค์พระอิศวรเรืองศรี

ว่านนทกมันทำฤทธี

ชี้หมู่เทวานั้นบรรลัย

อันซึ้งนิ้วเพชรของมัน

พระทรงธรรม์ประสิทธิ์หรือไฉน

จึ่งทำอาจองทะนงใจ

ไม่เกรงใต้เบื้องบาทา ฯ

เมื่อนั้น

พระอิศวรบรมนาถา

ได้ฟังองค์อมรินทรา

จึ่งมีบัญชาตอบไป

ไอ้นี่ทำชอบมาช้านาน

เราจี่งประทานพรให้

มันกลับทรยศกบฏใจ

ทำการหยาบใหญ่ถึงเพียงนี้ ฯ

ตรัสแล้วจึ่งมีบัญชา

ดูราพระนารายณ์เรืองศรี

ตัวเจ้าผู้มีฤทธี

เป็นที่พึ่งแก่หมู่เทวัญ

จงช่วยระงับดับเข็ญ

ให้เย็นทั่วพิภพสรวงสวรรรค์

เชิญไปสังหารอ้ายอาธรรม์

ให้มันสิ้นชีพชีวา ฯ

เมื่อนั้น

องค์นารายณ์นาถา

รับสั่งถวายบังคมลา

ออกมาแปลงกายด้วยฤทธี ฯ

เป็นโฉมนางเทพอัปสร

อ้อนแอ้นอรชรเฉลิมศรี

กรายกรย่างเยื่องจรลี

ไปสู่ที่นนทกจะเดินมา ฯ

ฯ ๒ คำ ฯ เชิด เพลง

บัดนั้น

นนทกผู้ใจแกล้วกล้า

สิ้นเวลาเฝ้าเจ้าโลกา

สำราญกายาแล้วเดินมา ฯ

เหลือบเห็นสตรีวิไลลักษณ์

พิศพักตร์ผ่องเพียงแขไข

งามโอษฐ์งามแก้มงามจุไร

งามนัยน์เนตรงามกร

งามถันงามกรรณงามขนง

งามองค์ยิ่งเทพอัปสร

งามจริตกิริยางามงอน

งามเอวงามอ่อนทั้งกายา

ถึงโฉมองค์อัครลักษมี

พระสุรัสวดีเสน่หา

สิ้นทั้งไตรภพจบโลกา

จะเอามาเปรียบไม่เทียบทัน

ดูไหนก็เพลินจำเริญรัก

ในองค์เยาวลักษณ์สาวสวรรค

ยิ่งพิศยิ่งคิดผูกพัน

ก็เดินกระชั้นเข้าไป ฯ

ฯ ๘ คำ ฯ เข้าม่าน

โฉมเอยโฉมเฉลา

เสาวภาค์แน่งน้อยพิสมัย

เจ้ามาแต่สวรรค์ชั้นใด

นามกรชื่อไรนะเทวี

ประสงค์สิ่งอันใดจะใคร่รู้

ทำไมมาอยู่ที่นี่

ข้าเห็นเป็นน่ปรานี

มารศรีจงแจ้งกิจจา ฯ

เมื่อนั้น

นางนารายณ์เยาวลักษณ์เสน่หา

ได้ฟังยิ่งทำมารยา

ชำเลืองนัยนาแล้วตอบไป

ทำไมมาล่วงไถ่ถาม

ลวนลามบุกรุกเข้ามาใกล้

ท่านนี้ไม่มีความเกรงใจ

เราเป็นข้าใช้เจ้าโลกา

พนักงานฟ้อนรำระบำบัน

ชื่อสุวรรณอัปสรเสน่หา

มีทุกข์จึ่งเที่ยวลงมา

หวังว่าจะให้คลายร้อน ฯ

สุดเอยสุดสวาท

โฉมประหลาดล้ำเทพอัปสร

ทั้งวาจาจริตก็งามงอน

ควรเป็นนางฟ้อนวิไลลักษณ์

อันซึ่งธุระของเจ้า

หนักเบาจงแจ้งให้ประจักษ์

ถ้าวาสนาเราเคยบำรุงรัก

ก็จะเป็นภักดิ์ผลสืบไป

ตัวพี่มิได้ลวนลาม

จะถือความสิ่งนี้นี่ไม่ได้

สาวสรรค์ขวัญฟ้ายาใจ

พี่ไร้คู่จะพึ่งแต่ไมตรี ฯ

เมื่อนั้น

นางเทพนิมิตโฉมศรี

ค้อนแล้วจึ่งตอบวาที

ว่านี้ไพเราะเป็นพ้นไป

อันซึ่งฝากไมตรีข้า

ข้อนั้นไพเราะเป็นพ้นไป

อันซึ่งจะฝากไมตรีข้า

ข้อนั้นอย่าว่าหารู้ไม่

เราเป็นนางรำระบำใน

จะมีมิตรที่ใจผูกพัน

ในการนักเลงเพลงฟ้อน

จึ่งจะผ่อนด้วยความเกษมสันต์

รำได้ก็มารำตามกัน

นั่นแหละจะสมดั่งจินดา ฯ

บัดนั้น

นนทกผู้ใจแกล้วกล้า

ไม่รู้ว่านารายณ์แปลงมา

ก็โสมนัสสาพันทวี

ยิ้มแล้วจึ่งกล่าวว่าสุนทร

ดูก่อนนางฟ้าเฉลิมศรี

เจ้าจักปรารมภ์ไปไยมี

พี่เป็นคนเก่าพอเข้าใจ

เชิญเจ้ารำเถิดนะนางฟ้า

ให้สิ้นท่าที่นางจำได้

ตัวพี่จะรำตามไป

มิให้ผิดเพลงนางเทวี ฯ

เมื่อนั้น

พระนารายณ์ทรงสวัสดิ์รัศมี

เห็นนนทกหลงกลก็ยินดี

ทำทีเยื้องกรายให้ยวนยิน ฯ

ฯ ๒ คำ ฯ เจรจา

เทพนมปฐมพรหมสี่หน้า

สอดสร้อยมาลาเฉิดฉิน

ทั้งกวางเดินหงส์บิน

กินรินเลียบถ้ำอำไพ

อีกช้านางนอนภมรเคล้า

ทั้งแขกเต้าผาลาเพียงไหล่

เมขลาโยนแก้วแววไว

มยุเรศฟ้อนในอัมพร

ลมพัดยอดตองพรหมนิมิต

ทั้งพิสมัยเรียงหมอน

ย้ายท่ามัจฉาชมสาคร

พระสี่กรขว้างจักรฤทธิรงค์

ฝ่ายนนทกก็รำตาม

ด้วยความพิสมัยใหลหลง

ถึงท่านาคาม้วนหางวง

ชี้ตรงถูกเพลาทันใด ฯ

ด้วยเดชนิ้วเพชรสิทธิศักดิ์

ขาหักล้มลงไม่ทนได้

นางกลายเป็นองค์นารายณ์ไป

เหยียบไว้จะสังหารราญรอน ฯ

บัดนั้น

นนทกแกล้วหาญชาญสมร

เห็นพระองค์ทรงสังข์คทาธร

เป็นสี่กรก็รู้ประจักษ์ใจ

ว่าพระหริวงศ์ทรงฤทธิ์

ลวงล้างชีวิตก็เป็นได้

จึ่งมีวาจาถามไป

โทษข้าเป็นไฉนให้ว่ามา ฯ

เมื่อนั้น

พระนารายณ์บรมนาถา

ได้ฟังจึ่งมีบัญชา

โทษามึงใหญ่หลวงนัก

ด้วยทำโอหังบังเหตุ

ไม่เกรงเดชพระอิศวรทรงจักร

เอ็งฆ่าเทวาสุรารักษ์

โทษหนักถึงที่บรรลัย

ตัวกูก็คิดเมตตา

แต่จะไว้ชีวามึงไม่ได้

ตรัสแล้วแกว่งตรีเกรียงไกร

แสงกระจายพรายไปดั่งไฟกาล ฯ

บัดนั้น

นนทกผู้ใจแกล้วหาญ

ได้ฟังจึ่งตอบพจมาน

ซึ่งพระองค์จะผลาญชีวี

เหตุใดมิทำซึ่งหน้า

มารยาเป็นหญิงไม่บัดสี

หรือว่ากลัวนิ้วเพชรนี้

จะชี้พระองค์ให้บรรลัย

ตัวข้ามีมือแต่สองมือ

หรือจะสู้ทั้งสี่กรได้

แม้นสี่มือเหมือนพระองค์ทรงชัย

ที่ไหนจะทำได้ดั่งนี้ ฯ

เมื่อนั้น

พระนารายณ์ทรงสวัสดิ์รัศมี

ได้ฟังจึ่งตอบวาที

กูนี้แปลงเป็นสตรีมา

เพราะมึงจะถึงแก่ความตาย

ฉิบหายด้วยหลงเสน่หา

ใช่ว่ากลัวฤทธา

ศักดานิ้วเพชรนั้นเมื่อไร

ชาตินี้มึงมีแต่สองหัตถ์

จงไปอุบัติเอาชาติใหม่

ให้สิบเศียรสิบพักตร์เกรียงไกร

เหาะเหินเดินได้ในอัมพร

มีมือยี่สิบซ้ายขวา

ถือคทาอาวุธธนูศร

กูจะเป็นมนุษย์แต่สองกร

ตามไปราญรอนชีวี

ให้สิ้นวงศ์มึงอันศักดา

ประจักษ์แก่เทวาทุกราศี

ว่าแล้วกวัดแกว่งพระแสงตรี

ภูมีตัดเศียรกระเด็นไป ฯ

ฯ ๑๐ คำ ฯ เชิด โอด

ครั้นล้างนนทกมรณา

พระจักราผู้มีอัชณาสัย

เหาะระเห็จเตร็จฟ้าด้วยว่องไว

ไปยังเกษียรวารี ฯ

เมื่อนั้น

ฝ่ายนางรัชดามเหสี

องค์ท้าวลัสเตียนธิบดี

เทวีมีราชบุตรา

คือว่านนทกมากำเนิด

เกิดเป็นพระโอรสา

ชื่อทศกัณฐ์กุมารา

สิบเศียรสิบหน้ายี่สิบกร

อันน้องซึ่งถัดมานั้น

ชื่อกุมภรรณชาญสมร

องค์พระบิตุเรศมารดร

มิให้อนาทรสักนาที

อำนาจตกอยู่ในมือของคนที่ลืมตัว จะเกิดผลร้ายตามมาได้

เมื่อคนมีอำนาจ จะตัดสินใจด้วยความรู้สึกก้าวร้าวรุนแรงได้ง่ายเมื่อคิดว่าถูกรังแก

คนเราควรใช้อำนาจเพียงเพื่อป้องกันตัวไม่ให้รับพิบัติเท่านั้น ไม่ใช่เพื่อทำลายผู้อื่นเพื่อแก้แค้น

ความหลงอำนาจเป็นกิเลสอย่างหนึ่งที่ทำให้ผู้อยู่ร่วมในสังคมต้องได้รับความเดือดร้อน

วรรณคดีเป็นบทวิจารณ์ชีวิตที่ทำให้คนเราเข้าใจชีวิตของเพื่อนมนุษย์ได้อีกทางหนึ่ง

รามเกียรติ์ ตอน นารายณ์ปราบนนทก ฉบับวิดิโอเพื่อการศึกษา

การแสดงนารายณ์ปราบนนทก

รามเกียรติ์ ตอนนารายณ์ปราบนนทก ฉบับการ์ตูน

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ความรู้จากหนังสือภาษาไทย wiki

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
​รามเกียรติ์ ตอน นารายณ์ปราบนนทก

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
เนื้อหาการเรียนรู้ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 2

# data[].attributes.attachment_link.title
​รามเกียรติ์ ตอน นารายณ์ปราบนนทก

# data[].attributes.attachment_link.description
เรื่อง รามเกียรติ์ เป็นบทพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช รัชกาลที่ 1 ได้รับยกย่องจากวรรณคดีสโมสรในสมัยรัชกาลที่6ให้เป็นยอดแห่งกลอนบทละครผู้อ่านไม่ได้เกิดจินตภาพเท่านั้น แต่ยังมีเนื้อหาที่ให้ข้อคิด ควรพิจารณาและนำมาเปรียบกับพฤติกรรมของคนในสังคมปัจจุบันได้ดังจะเห็นได้ว่า เมื่ออำนาจตกอยู่ในมือของคนที่ลืมตัว ก็จะเกิดผลร้ายตามมา ผู้มอบอำนาจจึงต้องพิจารณาก่อนว่าจะจำกัดขอบเขตอำนาจที่เป็นรางวัลได้อย่างไร มิฉะนั้นจะต้องมาแก้ไขภายหลังเพราะมองคน พระบาทสมเด็จพระปรโมรุราชามหาจักรีบรมนารถ พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก (20 มีนาคม พ.ศ. 2279 - 7 กันยายนพ.ศ. 2352) พระมหากษัตริย์ไทยพระองค์แรกในราชวงศ์จักรี เสด็จพระราชสมภพเมื่อ วันพุธ เดือน 4 แรม 5 ค่ำ ปีมะโรงอัฐศก เวลา 3 ยาม ตรงกับวันที่ 20 มีนาคม พุทธศักราช 2279 พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชปราบดาภิเษกขึ้นครองราชย์ เป็นปฐมกษัตริย์แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2325 ขณะมีพระชนมายุได้ 46 พรรษา และทรงย้ายราชธานีจากฝั่งธนบุรีมาอยู่ฝั่งพระนคร และโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระบรมมหาราชวังเป็นที่ประทับ 1.