# data[].attributes.body
- Hoe kwam u op het idee om het programma 'wanderlust' te maken?
- Wat was voor u het mooiste of meest aangrijpende moment tijdens het programma?

# data[].attributes.body
Wat kwam er allemaal aan bod in de studie 'Moraalwetenschappen'? Wat moeten wij ons bij deze studie voorstellen?

# data[].attributes.body
1) Wat heeft u allemaal bijgeleerd tijdens de opnames van wanderlust?
2) Wat wilt u precies duidelijk maken aan de medemens aan de hand van je boek?

# data[].attributes.body
Ik zie dat u op twitter zit, maakt u veel gebruik van sociale media?

# data[].attributes.body
1. Wat was het mooiste moment tijdens de opnames van de afleveringen van Wanderlust?
2. Was er ook een moment dat voor altijd zal bij blijven? Waar je van geschrokken was? Iets dat je totaal niet had verwacht?

# data[].attributes.body
1) Zijn er veel verschillen tussen hoe Belgen en Amerikanen tegenover de filosofie staan?
2) Zat filosofie al van kinds af aan in uw bloed? Zo niet, wat heeft u er dan toe aangezet om als filosofe aan de slag te gaan?

# data[].attributes.body
1)  Met welke persoon met wie je in het programma 'Wanderlust' babbelde, kon je het meest akkoord gaan en het best mee overeenkomen en waarom?
2) Er is heel veel interesse in filosofie in het algemeen. Is er eigenlijk een toekomst in die richting? Wat sprak u aan in filosofie?

# data[].attributes.body
1. U vertelde in een interview dat u getwijfeld had om het boek 'Een soort van liefde' te publiceren onder een geslachtsloze naam, omdat het dan anders gelezen zou worden. Waarom koos u er dan voor om toch uw eigen naam te gebruiken?
2. Wie of wat was uw grootste bron van inspiratie? En waarom?

# data[].attributes.headline
1) Vrijheid moet verdiend worden volgens jou door hard te werken. Ben je er dan niet van overtuigd dat sommige mensen geboren worden in vrijheid en andere helemaal niet? 

# data[].attributes.subject
1) Vrijheid moet verdiend worden volgens jou door hard te werken. Ben je er dan niet van overtuigd dat sommige mensen geboren worden in vrijheid en andere helemaal niet? 

# data[].attributes.body
2) Was je verrast toen ze jou uitkozen om het programma Wanderlust te presenteren? Wat is je het meest bijgebleven uit de afleveringen tot nu toe?

# data[].attributes.body
Welke 2 vragen zou je graag beantwoord horen tijdens het bezoek van Alicja Gescinska?
Plaats deze vragen hier op deze padlet.

# data[].attributes.attachment_link.title
Resultaten voor alicja gescinska in West-Vlaams Informatienetwerk van Openbare Bibliotheken

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De van oorsprong Poolse Alicja Gescinka (1981) kwam met haar familie in 1988 naar België en promoveerde uiteindelijk tot doctor in de filosofie aan de universiteit van Gent. In 2011 publiceerde zij De verovering van de vrijheid, een non-fictieboek waarin ze de morele onverschilligheid van deze tijd aankaart. De vrijheid die niet vrijblijvend is, maar moet worden verdiend. Hard werken zogezegd. In haar debuutroman Een soort van liefde (let niet op het nietszeggende, damesromanachtige omslag) weet de schrijfster zich gelukkig filosofisch in te houden. Nergens heb je het idee dat ze haar ongetwijfeld grote kennis zo nodig moet etaleren. Haar originele ideeën staan volledig in dienst van de vertelling.

Een verhaal dat opgesplitst is in twee delen, die naarmate het boek vordert steeds meer met elkaar in dialoog gaan, tegen elkaar aan schuren. En zoals bekend: door wrijving ontstaat vuur. Gescinka weet de brand er goed in te houden. Zij heeft het overzicht bewaard, is consequent tot aan het slot en laat daardoor de vorm het verhaal versterken, grotendeels mede bepalen.

De roman begint werkelijk ijzersterk met psychologe Elisabeth die het huis moet ontruimen van haar net overleden bejaarde vader Raymond Vernon, die een gevierde professor Germanistiek was aan een Amerikaans college. Het zou haar eigenlijk niet al te veel moeite moeten kosten, aangezien ze niet echt een goede band hadden. Elisabeths ouders zijn in haar jeugd gescheiden. Ze kwam wel om de paar weken logeren bij haar vader, maar vertoonde de overbekende puberale opstandigheid, vond dat hij eigenlijk altijd aan het doceren was. Studenten hingen aan zijn lippen. Een bescheiden man met een natuurlijk overwicht.

Wanneer ze na zijn overlijden in het huis komt, komen de herinneringen ongewild naar boven. Gescinka maakt hier goed gebruik van de geuren en kleuren die je overvallen, die ervoor zorgen dat je opkomende gedachten niet kunt tegenhouden. Sterke beelden. Elisabeth herinnert zich bijvoorbeeld dat ze bij het vorige bezoek aan haar vader, zo tussen Kerstmis en Nieuwjaar, ook haar jas heeft aangehouden. Een duidelijke verwijzing naar het 'verplichte' karakter van haar bezoeken. De piano die er staat, de ziel van het bestaan van haar vader, zal nog een belangrijke rol spelen in het verloop van de roman. De stukken waarin Elisabeth fungeert zijn alle geschreven in de derde persoon enkelvoud.

De spiegelhoofdstukken, keurig om en om - alle ook voorzien van een eigen titel, in het geheel niet irritant - zijn geschreven in de ik-vorm. De jonge Vlaamse studente Anna is in Massachusetts als uitwisselingsstudent. Ze is in Leuven afgestudeerd en wil in de VS promoveren op het werk van Emily Dickinson. Ze heeft allengs een voorliefde ontwikkeld voor de grillige gedisciplineerdheid (sic!) van haar gedichten. (Vandaar ook het motto van de dichteres: Liefde is als het leven - louter langer.) Ze heeft besloten om één studiejaar promiscue te zijn om dan terug te keren naar België en het leven te leiden dat haar ouders, haar omgeving van haar verwacht.

Het begon met een kater en een andere man, zoals in die tijd wel meerdere van mijn dagen. Het was november 1990, ik was tweeëntwintig en ver van huis.

Ze belandt in bed bij ene Bernard, niet een student van de faculteit waar zij studeert, maar van een der vier andere colleges in de 'pioniersvallei in Massachusetts', namelijk het Amherst College. (Sinds 2014 doceer Gescinka hier zelf. Amherst is tevens de woonplaats geweest van Dickinson.) Er is een groepje van zes studenten, onder wie Bernard, die eens in de zoveel tijd bij de charismatische professor Raymond Vernon samenkomen om te discussiëren en wijn te drinken. Een beetje a la The Dead Poets Society. Anna wordt ook een keer uitgenodigd en de vlam slaat tussen haar en Raymond direct over. Hij is meer dan veertig jaar ouder, maar het blijkt hun wederzijdse liefde van het leven te zijn. Met alle complicaties van dien.

Bernard is met betrekking tot Anna ook door de bliksem getroffen. De band die zij hebben is sterk vriendschappelijk. Na hun eerste zwaar beschonken ontmoeting is Anna een paar dagen ziek in zijn studentenkamer gebleven. Hij blijkt alles mee te hebben, is een knappe, goedgebouwde, maar bovenal heel aardige jongeman. Het had beslist iets tussen hen kunnen worden, maar er is Raymond. Tja, Anna weet het, want ze merk ergens op dat goede mensen zelden goed worden behandeld in de liefde, maar kan eenvoudigweg niet anders. Dat denkt ze tenminste, met haar jeugdige hart.

Elisabeth weet eigenlijk ook niet hoe te handelen in de liefde. Als therapeute heeft ze soms meer aan de patiënten die ze behandelt. Gescinka zet Elisabeths twijfel, haar zelfanalyse bijzonder goed neer. Het is geen sinecure om dat zo gewetensvol, zo interessant, zo invoelbaar te doen. Even gingen de gedachten uit naar de roman Een handvol sneeuw van de Duitse schrijfster Jenny Erpenbeck, die ook zo indringend heeft geschreven over hoe men iemand na de dood waarneemt en vooral welke betekenis we geven aan spullen van de overledene.

Een soort van liefde is heel zinnelijk geschreven. Alle zintuigen komen bij de personages en als het goed is bij de lezer aan bod. Er schuilt enorm veel tragiek in de laatste pagina's als duidelijk wordt wat er echt is gebeurd. Waarom Anna zonder afscheid is vertrokken en vervolgens, gelijk Dickinson, zich van de wereld heeft afgewend, mensenschuw is geworden. Omdat het zo nuchter wordt gepresenteerd, komt het echt aan. Zo is het leven nu eenmaal. Er schuilt wel degelijk ook schoonheid in.

Het is zeer knap hoe Gescinska tegen het eind de twee verhalen heel verrassend laat samenkomen. Een eerder beschreven scène met haar vader in gezinsverband - de kat van de jonge Elisabeth is dodelijk aangereden, vader moet eigenlijk weg, maar besluit toch voor zijn dochter wat langer te blijven - krijgt een levensomvattende betekenis. Gemiste kansen, zuiver en alleen door het lot, dat nu eenmaal niet naar de hand is te zetten. Een brief van Anna die na vele decennia bij Elisabeth belandt, doet haar beseffen hoe haar vader in het leven heeft gestaan. Ze krijgt begrip voor zijn handelen, voor het achterwege laten van beslissingen, voor zijn - opnieuw gelijk Emily Dickinson - vrijwillige kluizenaarsbestaan. De volle keuze voor zijn werk. De roman heeft een overtuigend open einde. Elisabeth zou met de opgedane kennis mensen kunnen verlossen. Bernard bijvoorbeeld, of haar moeder. Maar vooralsnog 'deelt' ze (c.q. de schrijfster) de kennis alleen met de lezer. Dat is heel sterk. Een soort van liefde is een mooie, zeer geslaagde roman. Gescinska is een begenadigd verteller.
Guus Bauer
Alicja Gescinska - Een soort van liefde. De Bezige Bij, Amsterdam. 236 blz. € 18,90.

Reacties

# data[].attributes.attachment_link.title
Recensie: Alicja Gescinska - Een soort van liefde

# data[].attributes.attachment_link.description
De van oorsprong Poolse Alicja Gescinka (1981) kwam met haar familie in 1988 naar België en promoveerde uiteindelijk tot doctor in de filosofie aan de universiteit van Gent. In 2011 publiceerde zij De verovering van de vrijheid, een non-fictieboek waarin ze de morele onverschilligheid van deze tijd aankaart.

# data[].attributes.attachment_link.description
Gescinska raakte bekend met De verovering van de vrijheid, een boek waarin ze autobiografische gegevens verweeft met een filosofisch pleidooi voor positieve vrijheid. Na een bekroning als Liberales-boek van het jaar 2011 en als beste non-fictie boek van 2010 en 2011 door deMens.nu kwam het op de shortlist voor de Socratesbeker van 2012.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ook in het tweede seizoen van Wanderlust bekruipt de Vlaams-Poolse filosofe Alicja Gescinska die drang. Alicja neemt de tijd voor lange, diepgaande gesprekken met tien mensen die ze ontmoet in hun eigen, persoonlijke omgeving. Ze trekt deze keer onder meer naar Beiroet, Dakar, Ljubljana, Seattle en Tokio. Maar ze zoekt het ook dichter bij huis, in de Ardèche, Rotterdam, Schotland, Oostende en Orval.

# data[].attributes.attachment_link.description
Ook in het tweede seizoen van Wanderlust bekruipt de Vlaams-Poolse filosofe Alicja Gescinska die drang. Alicja neemt de tijd voor lange, diepgaande gesprekken met tien mensen die ze ontmoet in hun eigen, persoonlijke omgeving. Ze trekt deze keer onder meer naar Beiroet, Dakar, Ljubljana, Seattle en Tokio.

# data[].attributes.attachment_link.description
De Dwarsdenkerslezing van Alicja Gescinska over vrijheid en liefde. In de maatschappij en in de politiek.

# data[].attributes.headline
Interview Wanderlust met Alexander Stoddard 

# data[].attributes.subject
Interview Wanderlust met Alexander Stoddard 

# data[].attributes.attachment_link.entities[].name
Notre Dame Center For Ethics and Culture

# data[].attributes.attachment_link.title
Alexander Stoddart - At Home and in the Studio with Alicja Gescinska 'Wanderlust', Canvas

# data[].attributes.attachment_link.title
Alicja Gescinska: De verovering van de vrijheid

# data[].attributes.attachment_link.description
In deze eerste bijeenkomst in de jaarthemareeks "Echte waarden" - zes bijeenkomsten op de zondagmiddag - van de Bibliotheek in Oss staat Vrijheid centraal. Meer info: http://lezersvanstavast.blogspot.nl/2012/05/alicja-gescinska.html Is vrijheid doen en laten wat je wilt? Of kansen krijgen om je te ontwikkelen en daar ook iets mee doen?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Katelijne Boon dook op zaterdag 20 februari 2016 in de muzikale herinneringen en platenkast van Alicja Gescinska.

Alicja Gescinska (c) Fred Debrock

De jonge Pools-Vlaamse filosofe Alicja Gescinska (Warschau 1981) ontpopte zich tot een toonaangevend denker. "Als kind stelde ik constant vragen. En ik was altijd gefrustreerd als mensen die niet konden beantwoorden... Een echte filosoof is iemand die alles in vraag stelt, in de eerste plaats zichzelf. Zelfrelativering is onontbeerlijk voor een open geest. Er is pas vrijheid van denken als je je eigen denkbeelden in vraag kunt stellen."

Gescinska studeerde moraalwetenschappen aan de Universiteit Gent en promoveerde er in 2012 tot doctor in de wijsbegeerte over het denken van Max Scheler en Karol Wojtyla, de latere paus Johannes-Paulus II. Karol Wojtyla noemt ze "een uitzonderlijk intelligente en scherpe geest. Hij had natuurlijk een wereldbeeld dat niet het onze is. Maar dat wil niet zeggen dat hij dom was."

Ik ken geen mens met wie muziek niet elke dag iets doet en toch begrijpen we er zo weinig van.

Alicja Gescinska

Het gezin Gescinska vluchtte in 1988, een jaar voor de val van de Berlijnse Muur, vanuit het communistische Polen naar ons land. Vader was ingenieur, moeder redactrice bij een uitgeverij. Ze kwamen als asielzoekers terecht in het Klein Kasteeltje in Brussel. Zonder centen, helemaal onderaan op de maatschappelijke ladder. Moeizaam bouwde het gezin een nieuw bestaan op. Vader ging aan de slag als ongeschoolde arbeider, moeder werd poetsvrouw. "Daar stonden we dan, alleen in het Westen waar de wind van de vrijheid over onze rug blies en ons koude rillingen bezorgde." Sinds die eerste ervaring met de westerse 'vrijheid' laat dat thema haar niet meer los, zoals in haar boek uit 2011 'De verovering van de vrijheid: van luie mensen, de dingen die voorbij gaan' (Lemniscaat). Zij verweeft er autobiografische gegevens met een filosofisch pleidooi voor positieve vrijheid, "de vrijheid die je verwerft door de mogelijkheid die je krijgt om jezelf te ontplooien."

Gescinska maakt ook naam als opiniemaker, columniste en recensente voor o.m. De Morgen en de Nederlandse krant Trouw.. Daar is is ze sinds 2012 lid van Trouws "Filosofische Elftal", een tweewekelijkse interview-rubriek waarin 2 filosofen uit een vaste kern van 11 een thema uit de actualiteit onder de loep neemt. Momenteel maken naast Gescinska o.m. Hans Achterhuis, Thierry Baudet, Désanne van Brederode en Bas Haring deel uit van het "Elftal".

In 2012 schreef ze het essay 'Van angst bevrijd', waarin ze bespreekt hoe ressentiment en haat tot de ondergang van de persoonlijke en maatschappelijke vrijheid leiden. Na haar doctoraat werkte ze aan Princeton University en sinds 2014 aan Amherst College, waar ze onder andere over de filosofie van de vrijheid en Europese politiek doceert. Europa vindt ze een moreel project, "het nastreven van een open Europese samenleving met aandacht voor waarden zoals vrijheid, verdraagzaamheid, individuele en interpersoonlijke verantwoordelijkheid, dat zijn morele waarden die politiek en institutioneel verankerd moeten worden."

In 2016 verscheen bij De Bezige Bij haar debuutroman 'Een soort van liefde', het verhaal van vele soorten liefde. Daarvoor ontving ze in oktober 2017 de Debuutprijs 2017.
Ondertussen is Alicia Gescinska bij het grote publiek bekend als de betrokken interviewer van het Canvasprogramma 'Wanderlust'

Max Scheler, de filosoof op wie ze promoveerde, heeft ooit gezegd "dat de liefde een categorie is van de eeuwigheid. Het pure van de liefde, blijft voor de eeuwigheid bestaan." Ook de liefde voor muziek, die bij Gescinska begon met de Mazurka van Chopin.

Surf voor meer informatie over Alicja Gescinska naar de website van Wanderlust
Alicja Gescinska schreef in ons gastenboek: Heel veel dank voor de uitnodiging om te komen spreken.

Trad. Polen: Hejnal mariacki door Anoniem - You tube - [0:00:42]

Frédéric Chopin: Polonaise in As op.53 door Rafal Blechacz, piano; - DG 00289 479 0928 - [0:06:13]

Ignacy Jan Paderewski : Menuet célèbre in G groot, op. 14 nr. 1 door Ignacy Jan Paderewski, piano - Philips 456 919-2 - [0:04:19]

Trad. Joods: Freilach door Martha Schlamme, zang; orkest o.l.v. Robert DeCormier - Vanguard Classics 08-5055-72 - [0:01:46]

Pablo De Sarasate : Zigeunerweisen, op. 20 nr. 1 (voor viool en piano) door Ida Haendel, viool; Alfred Holecek, piano - Supraphon 4162-2 - [0:08:32]

François Couperin : Première leçon de ténèbres pour le mercredi Saint à deux voix (fragment) door Vincent Darras, altus; René Jacobs, altus; William Christie, orgel/klavecimbel; Konrad Junghänel, theorbe; Wieland Kuijken, basgamba - Harmonia Mundi HMC-901133 - [0:07:48]

Alessandro Marcello : II Adagio; III. Presto uit Concerto voor hobo, strijkers en basso continuo in d klein door Alison Balsom, trompet; Scottish Ensemble - EMI Classics 4 56094 2 - [0:07:29]

Ludwig van Beethoven: 2. Adagio cantabile uit Sonate nr.8 in c voor piano op.13 "Pathétique" door Boris Giltburg, piano; - Naxos 8.573400 - [0:04:44]

Franz Schubert; tekst: Friedrich Rückert: Sei mir gegrüsst, D 741 door Elly Ameling, sopraan; Dalton Baldwin, piano - Philips 438 528-2 - [0:03:31]

Ludwig Van Beethoven : V Benedictus uit Missa Solemnis in D groot, op. 123 door Marlis Petersen, sopraan; Gerhild Romberger, mezzosopraan; Benjamin Hulett, tenor; David Wilson-Johnson, bariton; Collegium Vocale Gent; Orchestre des Champs Elysees o.l.v. Philippe Herreweghe - PHI LPH-007 - [0:09:15]

Peter Tsjaikofski: III Danse des petits cygnes; V Danse hongroise (Czardas) uit Het Zwanenmeer op.20 door Royal Philharmonic Orchestra o.l.v. Yuri Temirkanov - RCA 09026-61821-2 - [0:04:38]

Karol Szymanowski : I Stabat mater dolorosa/Stala matka bolejaça uit Stabat Mater, op. 53 door Elzbieta Szmytka, sopraan; City Of Birmingham Symphony Chorus; City Of Birmingham Symphony Orchestra o.l.v. Simon Rattle - EMI Classics 50999-5 14576 2-4 - [0:06:11]

Richard Wagner: Siegfried: Waldweben door Berliner Philharmoniker o.l.v. Klaus Tennstedt - EMI 747007-2 - [0:06:49]

Het was een hele eer.

# data[].attributes.attachment_link.description
Katelijne Boon dook op zaterdag 20 februari 2016 in de muzikale herinneringen en platenkast van Alicja Gescinska. Alicja Gescinska (c) Fred Debrock De jonge Pools-Vlaamse filosofe Alicja Gescinska (Warschau 1981) ontpopte zich tot een toonaangevend denker. "Als kind stelde ik constant vragen. En ik was altijd gefrustreerd als mensen die niet konden beantwoorden...

# data[].attributes.attachment_link.entities[].name
Notre Dame Center For Ethics and Culture

# data[].attributes.attachment_link.title
Roger Scruton - At Home in Scrutopia with Alicja Gescinska 'Wanderlust', Canvas