# data[].attributes.body
why are we supposed to say its okay when its not.

# data[].attributes.body
real talk, im just hanging on nalang... kinakaya nalang kahit na sobrang hirap at sakit na

# data[].attributes.body
You don't have to blame yourself sa mga bagay na never mo naman ginawa. Wala kang kasalanan na ganon sila. Wala kang kasalanan kung malaki expectations ng mga taong nakapaligid sayo. You didn't do anything wrong. Sila yung mali sa part na akala nila never ka nahirapan or dika nakaka ramdam ng sakit. Smile, girl!

# data[].attributes.body
I MISS THE SMILES THAT GREETED ME WHEN I STAND IN FRONT OF MIRROR. NOW ALL I SEE IS MISERY. ALL I SEE IS SADNESS.

# data[].attributes.body
Liaaan, tagal tagal na kitang kaibigan and kilala kita sa pagiging malakas loob, masayahin, and syempre matalino. Pero hindi ko alam na ganon na pala yung pressure na nararamdaman mo to the point na gusto mo na lang matapos lahat. Actually I'm soryy. Kasi minsan makulit talaga ako lalo na pag sa mga assignments na diko nagegets lam mo naman na ikaw talaga takbuhan ko diba? sorry kasi sa tagal tagal ngayon ko lang nalaman na ganyan na pala yung burden na dinadala mo. I want you to know na never ako mawawala sa tabi mo. Handa ako makinig pag gusto may gusto kang iiyak. Hindi ako mapapagod makinig sayo, mag kaibigan tayo diba? Paka tatag ka, lian. Actually diko alam sasabihin ko about sa parents kasi alam mi naman diba na ganon din sila sakin. Lalo na sa mga bday ko. Pag may handa ako, yun na yung regalo nila. Malungkot pero wala na tayong magagawa, diba? Wala, ganon sila e. Unfair talaga ung mundo ang magagawa na lang natin is tanggapin ung fact na kailangan muna natin maging successful bago nila maramdaman na proud sila satin. Mahal kita re at naniniwala ako na kaya mo. Fighting!

# data[].attributes.body
I am tired of blaming myself but I guess this is where I am good at.

# data[].attributes.body
Okay so today is Feb 09, 2022... This is the day where I can't keep it all na, All of the things that is happening today and the things that happened in the past are keep on bothering me. I feel suffocated and drowning at the same time. Lets start when I was elementary HAHA omg itatawa ko nalang para mabawas-bawasan yung sakit.

[ELEM DAYS] when I was grade 1 to 3 everything was good, the situations are flowing smoothly the way I wanted to be. When I turned Grade 4 this is where everything turned upside down. I feel unsupported you know why? HAHA  first thing... this is the last time I've received a gift from my parents. Maybe to other's its not a big deal but for me it is. You know the feeling when you only did was to study and be an honor since kinder was not enough for them. I felt so much pressure that time. I feel like studying was a contest or a race where in you'll need to reach the 1st place if not then goodluck HAHA. This is the time also where in I realized that, why does other kids are just enjoying their studies, not feeling any pressure but me? HAHA I feel like I'm in a prison.. there's so much boundaries & restrictions. Those boundaries and restrictions made me a loner, I don't want to go outside HAHA lol kahit naman pala lumabas ako di rin ako papayagan. HAHA gagi bat ako umiiyak? TANGINA di pa ba ako pinagtibay ng panahon sa lahat ng sakit na nararanasan ko mula bata ako hanggang ngayon? HAHA
let's skip nung gr.6 ako HAHA this is where I can't handle the stress and pressure anymore, so I just cried in front of them. Okay Grade 6, let's start muna sa first ever heart break ko when it comes to friendship, we're bestfriends since Kinder. She's pretty actually, I envy her you know why? She's not just pretty (as in maganda talaga sya) she's smart as well (minsan nga sumasagi sa isip ko kaylan kaya ako magiging kasing talino nya) she's nice (actually halos lahat gusto sya kaibiganin) her parents are not that strict unlike mine (our mother are bestfriends as well) sometimes I go to  their house just to play with her and sometimes she's the one who's asking permission to my parents so that I can roam around outside. Minsan napapaisip nga ako eh WALA ba SILANG TIWALA SAKIN(?) kasi bakit kapag ako yung nagpapaalam di nila ako pinapayagan nagsasabi naman ako ng totoo kung saan pupunta at sino kasama, ako pa nga nag seset ng time kung anong oras ako uuwi eh para naman alam nila na may balak talaga akong umuwi diba. Pero bakit kapag ibang tao yung nagpapaalam para sakin pumapayag sila HAHA di ba ako katiwatiwala? bakit parang mas may tiwala pa sila sa ibang tao kesa sakin na anak nila.  This is the time din na nag start akong hindi maging open sakanila, lahat ng ganap sa buhay ko sinisikreto ko HAHA kasi anong sense ng pagsasabi sakanila kung laging judgement lang at sermon ang matatanggap ko. So it's better to keep everything private. So let's go back to the main topic which is my bestfriend. she has a crush on someone that time from section 3 if im not mistaken. But her crush doesn't like her. Okay mag name drop na ako ah, Si Marianne yung bestfriend ko since kinder and then yung crush nya is si "clarenz". So si clarenz hindi sya crush and then nalaman ni Marianne na ako pala yung crush ni Clarenz which is ikinagalit nya. Duh wala nga akong time gumala kakaaral tapos sa crush pa kaya HAHA. So ayun dito nag start yung siraan. There was a time na tinulak nya ako sa hagdan buti nalang nahawakan ako ni Clarenz that is the time na narealized ko may tinatago pa pala syang ugali na di magugustuhan ng lahat. So yung time na yan narealized ko rin kung bakit hindi nga talaga sya gusto ni Clarenz. And yan narin yung time kung saan yung ibang kabatch namin ay nagagalit narin sa attitude nya... And then syempre nalaman yun ng parents ko and the most devastating part is sabi ng papa ko "ANG HILIG MO KASI MAKIPAG KAIBIGAN" HAHA like what the hell? so wala pala akong karapatan makipag kaibigan? so I was born to be a loner talaga  HAHA yung lunod na lunod kana nga sa pag-aaral tapos wala ka pang masabihan even your parents kasi knowing their attitude ikaw mismo sasabihin mo nalang na "ay wag ko na sabihin baka ganto ganyan" tapos the saddest part is parang I don't have freedom. That time sobrang depress ako hindi ko lang pinapakita sakanila kasi I wanted to focus on my studies and I have so many resposibilities as a journalist, badminton player, ssg and etc. oh diba marami ako sinalihan that time just to gain a good grades for them to be proud of me. Okay lets go back muna pala nung grade 4 ako... HAHA NAIIYAK NANAMAN AKO. nung elementary kasi ako lagi talaga ako kasama sa mga sayaw yung contest sa school namin as in buong barkada namin kasama kami. kaya nga from gr 1 - 6 kami na talaga yung sinasali kapag may dance contest sa school. So nung grade 4 sobrang ganda ng theme Hawaiian dance I am very excited that time kasi ang ganda talaga ng costume. Then here again my father complaining why I keep on joining and wasting my time sa mga ganong bagay kung pwede naman daw na mag focus nalang ako sa acads HAHA they dont know dancing is my coping mechanism that time para makalayo muna saglit sa pressure at stress na dinudulot ng pag-aaral sakin. That time di talaga ako sinali I was really sad that time pinipigilan ko umiyak sa harap nila kasi baka sabihin kapag di ko nakukuha gusto ko dinadaan ko lang sa pag iyak eh. Lahat ng friends ko kasali sa sayaw that time then here's me nasa loob lang ng classroom kasama yung ibang classmates ko na wala namang pake sa mundo while my friends are practicing on the field. I'm watching them from a far, I'm happy for them at the same time. Ang saya nila tignan nagtatawanan habang nagpapractice while me nagsosolve ng math problems sa classroom kasi sila exempted na eh. tapos balik naman tayo nung recognition when I was grade 3 or 4 yata ako nun.. ITO NA YUNG TIME NA UMIYAK NA AKO SA HARAP NILA MISMO...Dahil siguro disappointed rin ako sa sarili ko. from TOP 2 bumaba ako naging TOP 4 nalang! SOBRANG DEPRESS AKO NYAN HINDI KO ALAM GAGAWIN KO TAPOS ITO NA AFTER RECOGNITION NAGALIT PAPA KO AS IN SOBRA!!!! DI SA OA PERO AS IN SOBRANG GALIT NA GALIT AND SYEMPRE GRABE TALAGA YUNG IYAK KO THAT TIME. Yan rin yung time na grounded ako, ayoko narin lumabas ng kwarto that time yung para bang sobrang laki ng kahihiyan na naibigay ko sakanila. SOBRANG SAKIT SA PART KO YUN. ALL I DID WAS JUST TO STUDY AND THEN GANON LANG? HINDI KO ALAM KUNG BAKIT AT PAANO NANGYARI YON HINDI AKO NAGPABAYA SA PAG-AARAL. AND THEN ANG MAY PROB NA PALA THAT TIME IS YUNG TEACHER KO KASI MAY FAVORITISM SYA WHICH IS YUNG BESTFRIEND KO SI MARIANNE KAYA SIMULA NON SYA NA LAGING TOP 2. NAISIP KO NGA EH GRABE SOBRANG UNFAIR PALA TALAGA NI UNIVERSE. Tyaka kung sa ibang magulang yung okay lang na ganon naging outcome diba atleast honor parin and yes nandon na ako sa mapagsasabihan talaga pero iba ginawa ng parents ko eh NAGALIT sila HAHA well wala naman akong karapatan na ikumpara sila sa ibang magulang pero sila THEY HAVE THE RIGHTS TO COMPARE ME TO OTHERS HAHA yung tipong sasabihan ka nila ng "bakit hindi mo kasi gayahin si ganito puro ka kasi laro kung ano-ano inuuna mo" HAHA HINDI NILA ALAM GRABE NA YUNG PINAGDADAANAN NG ANAK NILA PATAWA-TAWA LANG AKO AT PANAY KIMKIM PERO DI NILA ALAM GUSTONG GUSTO KO NG UMIYAK NG HINDI NAGTATAGO AT SUMIGAW NG "AYOKO NA" "PAGOD NA PAGOD NA YUNG ANAK NYO MA" "YUNG BATANG MASAYAHIN NOON SOBRANG LUNGKOT AT SOBRANG NASASAKTAN NA NGAYON" "GUSTO KO NA MUNA MAG PAHINGA SA LAHAT" "GUSTO KO MARANASAN YUNG FREEDOM NA DAPAT MERON AKO" ALAM KO MASAMA ANG MAINGGIT PERO SORRY HINDI NYO KO MASISISI KUNG BAKIT NAIINGGIT AKO SA IBA DYAN NA MAY FREEDOM TO EXPRESS THEIR FEELINGS WITHOUT BEING JUDGED, MAY FREEDOM TO GO OUTSIDE. I KNOW NAMAN NA KAYA AYAW NILA AKO PAYAGAN GUMALA KASI BAKA MAGING PABAYA AKO EH HAHA MAS PINATUNAYAN LANG TALAGA NILA NA WALA TALAGA SILANG TIWALA SAKIN. NA ALAM KO YUNG LIMITATIONS KO SA MGA BAGAY-BAGAY EH. NGAYON NGA NA ADIK AKO SA BTS EDI SANA NGAYON PALA NAPAPABAYAAN KO NA YUNG PAG-AARAL KO, EH HINDI NAMAN DIBA? ACTUALLY MAS GINAWA KO PA NGA SILANG INSPIRATION TO WORK HARDER AND TO STRIVE HARDER. TYAKA BUTI NGA AKO SINASABI KO SAKANILA YUNG TOTOO KUNG SAAN AKO PUPUNTA OR SAAN KAM GAGALA, SINO KASAMA KO GUSTO BA NILA DUMATING PA YUNG TIME NA MAGSISINUNGALING NALANG AKO LIKE IDADAHILAN KO NALANG NA MAY GROUP PROJECT PERO YUNG TOTOO WALA NAMAN TALAGA.................

OKAY LET'S MOVE ON NAMAN SA FAMILY PROB. ELEMENTARY PARIN AKO NITO AH...

YR 2012 NANGANAK SI MAMA AND STARTING THAT TIME PARANG NABALEWALA AKO.. HAHA ACTUALLY THAT WAS NOT THE FIRST TIME EVER SINCE NAMAN NA SILA CASEY INIWAN NG PARENTS NYA NAG IBA NA DIN TALAGA LAHAT EH. THERE WAS A TIME DIN NA BDAY NI CASEY MGA 9 YRS OLD YATA AKO NYAN 0R 10 SI MAMA BINILHAN SI CASEY NG REGALO NUNG BDAY NYA SLIPPERS YUN (OH DIBA HANGGANG NGAYON TANDANG-TANDA KO PA. ALAM MO ISA LANG NARAMDAMAN KO NUN WHICH IS "SELOS" HAHA MAGPAPAKATOTOO NA AKO AH TUWING BDAY KO KAPAG PINAGHANDA NILA AKO YUN NA RIN YUNG BDAY GIFT NILA SAKIN WHICH IS UNDERSTANDABLE NAMAN KAYA NGA MINSAN NAIISIP KO KAHIT HANGGANG NGAYON NA WAG NALANG MAG HANDA KASI TBH MAS MASAYA AKO TUWING MAKAKATANGGAP AKO NG REGALO LALO NA GALING SA PARENTS KO. Pero minsan bakit parang kasalanan ko pa na birthday ko? yung sasabihan ka ng "oh marami tayong gastos ngayon yan nalang muna handa mo ngayon ah" I mean naiintindihan ko naman kaso ayaw ko lang yung way ng pagkakasabi nila na parang dumagdag pa ako sa gastusin nila (gets ba?) basta ayonnn.... and then there was a time na nararamdaman ko na parang spoiled yung kapatid ko at parang mas mahal nila yon tho need nga naman talaga ng more attention ng kapatid ko kasi bata pa nga sya (OH DIBA PILIT KO PARIN INIINTINDI KAHIT NA SOBRA AKONG NASASAKTAN) pero ayunn nga ano kaya pakiramdam ng maging bunso? HAHA now i know and understand na yung iba na nagrarant about sa life nila for being the panganay..... magiging random nalang din ako ah basta mailabas ko lang yung sama ng loob ko na sobrang tagal ko nang tinatago... MY PARENTS TOLD ME "HINDI NILA HAHAYAAN NA MARANASAN NAMIN YUNG HIRAP NG BUHAY NA NARANASAN NILA NOON" which is correct and nagawa naman nila. Tapos there was a time din na sinasabi nila lalo naman si mama na "dati di ako mahilig gumala" so tama ba na ganon din gawin ko? like oo nandon na ko sa point na hindi naman talaga palagi pwede kang gumawa kasi baka mawala ka sa focus mo sa mga priorities mo like studies PERO HINDI NILA ALAM YUNG PAGHIHIGPIT NILA YUN PA YUNG MAS NAKAKADISTRACT AT NAGBIBIGAY NG DAHILAN PARA MAWALAN AKO NG GANA SA LAHAT NG BAGAY KAHIT SA SARILI KO NAWAWALAN NARIN AKO NG GANA. HINDI KO KAYA IPAGTANGGOL SARILI KO HINDI KO KAYA IEXPRESS YUNG FEELINGS KO SA IBANG TAO. MINSAN SA SOBRANG PAGHIHIGPIT NILA MAS LALO KO LANG NARARAMDAMAN YUNG STRESS AT PAGOD SA PAG-AARAL LIKE DUH KUNG SA SCHOOL NGA MAY RECESS TO RECHARGE SANA NAMAN SA BUHAY KO BILANG ANAK AT TAO MERON. NEED KO RIN NAMAN MAKIPAG SOCIALIZE SA IBA PARA MAEXPERIENCE AT MATUTUNAN MAGING INDEPENDENT KASI HINDI NAMAN SA LAHAT NG PAGKAKATAON MAGULANG ANG MAKAKATULONG SA PROBLEMA NG ANAK NILA MINSAN NEED KO RIN KUMILALA NG IBANG TAO.

WILL CONTINUE THIS LATER...

# data[].attributes.body
tagal namaaaan chz hahaha

# data[].attributes.body
loe hahahah

# data[].attributes.body
hi hehe