# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Het lied Eva van Boudewijn de Groot klinkt aanvankelijk als een raadsel: "Ik houd de wereld in mijn hand,/ Het glazen ei vol land en wolken./ Ik zal de hemel gaan bevolken./ Ik roep de varens uit het zand." Het zijn prachtige beelden, soms half herinnerend aan het stukgezongen Land van Maas en Waal. Maar wie is "ik"?

Het antwoord daagt pas strofen later: "Hier sta ik voor zot in mijn kamerjapon./ Ik dacht wel dat ik alles kon." Almacht: daar staat God. Maar hij staat er als een verschrikte zondagsschilder ("'t Palet valt vlammend uit mijn hand") die zijn doek het tafereel heeft zien worden van tegennatuurlijke horror: "De vleesboom rijst het water uit/ en rinkelt met zijn glazen snaren./ Er zit in de kristalpilaren/ een uil die schuine liedjes fluit."

Lennaert Nijgh, vorige week overleden, dichtte de tekst van Eva. Het is het verhaal van de schepping die verandert in verschrikking. Vanwege de zondeval en vanwege haar, de naamgeefster van het gedicht. "De aarde zwaait open./ Ik zie haar lopen/ in mijn eigen groene gras./ .../ Je wilt me vergeten./ Mijn vruchten eten/ en me bedriegen met je man."

Bij Nijgh wordt het scheppingsverhaal een bergmaniaans drama van bedrog en overspel. God is er de beteuterde hoorndrager, Eva de fatale ongelukbrengster die vrouwen volgens een oeroude seksuele mythologie altijd al geweest zijn. De zondares was zij; hij was de sul die zich liet meeslepen en uit haar hand de appel at. Bij Nijgh komt hij er zelfs niet meer aan te pas. De strijd gaat tussen God en haar.

Meer Lilith dan Eva, komt ze in deze rol niet voor op de zojuist geopende website Bijbel en cultuur ( www.bijbelencultuur.nl), die gewijd is aan de verbijsterend rijke traditie van de bijbel in de Nederlandse beschaving. Alles lijkt erop te vinden te zijn, van zegswijzen tot schilderkunst en theologisch commentaar, als het maar wortelt in de bijbelboeken (vooralsnog Genesis, Esther, Psalmen en 1 Corinthiërs) waaromheen de site is opgebouwd.

Maar geen apocriefe Lilith, de vrouw die volgens de legende vóór Eva geschapen werd en hem tot bijslaap dwong. Zij trotseerde God; Nijgh laat het hem zelf bekennen: "En wat je wilt valt in je handen./ Je hebt mijn wereld aangetast." Dan kondigt zich het einde van de paradijselijke schepping aan, en het begin van onze wereld. Jaren eerder dichtte Nijgh al in een ander lied: "Het paradijs is niet voor grote jongens."

Die omissie is de website, in al zijn schitterende verlokking tot steeds weer verder klikken naar steeds verbazingwekkender vertakkingen van het bijbels erfgoed, niet kwalijk te nemen. Om het goed te maken, zorgt ze bovendien voor een verrassing. Er is nog een tweede lied van Boudewijn de Groot over Eva, met dezelfde titel maar van later datum en geschreven door Harm Schepers.

In dat gedicht gaat het over een oudere Eva, moeder geworden en bijna nonchalant beschreven in haar dagelijkse beslommeringen. "Daar zit ze dan, ze weet weer wie ze is./ Ze heeft die rare kleren uitgetrokken./ De jongens zijn de velden ingetrokken/ om wat te offeren. En dat gaat mis." Je kunt er zelfs de muziek van horen.

Hier zit geen fatale Eva, maar een erfmoeder van Kniertje die het drama van haar zoons moet meemaken. Bijbelvast is zij evenmin. Op Abel heeft zij het nooit gehad: te kwezel achtig. Kaïn was haar favoriet, maar juist hij is de gedoemde. En ook zij legt zich er niet bij neer — "God is te vlug/ met vloeken, trager met vergeven" — en weerstaat hem, net als bij Nijgh, maar nu op haar manier: "Daar zit wel schuld maar dit besef maakt stug:/ om Kaïns wil zal zij haar God weerstreven."

Hier spreekt een zwaar en calvinistisch platteland. Aangrijpend, maar de opstand tegen God leunt er op het geweten, niet op schoonheid. Het is geen droom, maar plicht die haar bezielt. De christen spreekt, en niet de heiden, die bij Nijgh de dromen, beelden en de levenshonger ademt van de stad die hem verlokte. Zijn Eva wandelde ooit in de Melkweg en leek een nieuwe wereld te beloven. Ze bespookte in zijn verzen, te opstandig om al geslachtelijk-correct te zijn, het verlangen van een hele generatie.

# data[].attributes.attachment_link.description
Het lied Eva van Boudewijn de Groot klinkt aanvankelijk als een raadsel: "Ik houd de wereld in mijn hand,/ Het glazen ei vol land en wolken./ Ik zal de hemel gaan bevolken./ Ik roep de varens uit het zand." Het zijn prachtige beelden, soms half herinnerend aan het stukgezongen Land van Maas en Waal.

# data[].attributes.body
Mia- Gorki
Luc de Vos

Toen ik honger had kwam ik naar je toe
Je zei, eten kan je als je de afwas doet
Mensen als jij moeten niet moeilijk doen
Geef ze een kans voor ze stom gaan doen

De middenstand regeert het land
Beter dan ooit tevoren
Mia heeft het licht gezien
Ze zegt, niemand gaat verloren

Voorlopig gaan we nog even door
Op het lichtend pad, het verkeerde spoor
Mensen als ik vind je overal
Op de arbeidsmarkt, in dit tranendal

En sterren komen, sterren gaan
Alleen Elvis blijft bestaan
Mia heeft nooit afgezien
Ze vraagt, kun jij nog dromen?

De middenstand regeert het land
Beter dan ooit tevoren
Mia heeft het licht gezien
Ze zegt, niemand gaat verloren

Sterren komen en sterren gaan
Alleen Elvis blijft bestaan
Mia heeft nooit afgezien
Ze vraagt, kun jij nog dromen?

Sterren komen, sterren gaan
Alleen Elvis blijft bestaan
Mia heeft nooit afgezien
Ze vraagt, kun jij nog dromen?

Mooie afwisseling tussen alledaagsheid (de afwas dien) en poëtische elementen. Lief, rauw en kwetsbaar.
Als je er de rauwe stem bij hoort, die toch heel breekbaar is, is het nog mooier 
Adriënne de Kock

# data[].attributes.attachment_link.title
Google Play Music is no longer available

# data[].attributes.body
Of dat de waarheid is of niet
Het is hoe jij het ziet
 
Hoe mooi
Kan het leven zijn
Het is maar hoe je kijkt
Het is maar wat je droomt
Hoe mooi 
Is jouw werkelijkheid
Jij bent net zo rijk
Zo rijk als je je voelt
 
Weet je wat je hebt
Is de cirkel rond
Zie je wat er staat 
Of mis je enkel wat er stond
Krijg je wat je wilt
Of zelfs meer dan wat je vroeg
Ben je tevreden met het minste 
Of is het meeste niet genoeg
Raakt je verwonderd van de sneeuw
Van het ruizen van de wind
Geniet je van de vogels 
Van het lachen van een kind
Creëer je je geluk
Wat binnen in je zelf
Waar het eindigt en begint
 
Hoe mooi
Kan het leven zijn
Het is maar hoe je kijkt
Het is maar wat je droomt
Hoe mooi 
Is jouw werkelijkheid
Jij bent net zo rijk
Zo rijk als je je voelt
Zo rijk als je je voelt
 
Hoe mooi
Kan het leven zijn
Het is maar hoe je kijkt
Het is maar wat je droomt
Hoe mooi 
Is jouw werkelijkheid
Jij bent net zo rijk
Zo rijk als je je voelt
Zo rijk als je je voelt
Zo rijk als je je voelt
 
Fen, leerling. 
Eva
Eva
Lennaert Nijgh (artiest: Boudewijn de Groot)

Tekst:
Ik houd de wereld in mijn hand,
het glazen ei vol land en wolken.
Ik zal de hemel gaan bevolken,
ik roep de varens uit het zand.

Ik schud de apen uit mijn mouw,
de spikkelpanters en de mieren,
het blauw konijn, de krabbeldieren.
Ik strooi topaas, azuur en dauw.

Ik weet nu dat ik alles kan.
Ik ken de dieren aan hun vel,
de vogels aan hun notenspel
en ik geef namen aan de man.

De verf die ik morste,
vliegt plotseling in brand,
het pallet valt vlammend uit mijn hand.
De aarde zwaait open,
ik zie haar lopen
in mijn eigen groene gras.

Wil jij soms wit wezen
dat ik je niet ken
en dat ik niet almachtig ben.
Je wilt me vergeten,
mijn vruchten eten
en me bedriegen met je man.

Hier in je lichaam van albast
zie ik de roze vlammen branden
en wat je wilt valt in je handen,
je hebt mijn wereld aangetast.

Daar sluipt de groen gevlekte kat
en heeft de merel al te grazen,
de leguaan gaat bellen blazen,
kruipt op vijf poten over het pad.

De vleesboom rijst het water uit
en rinkelt met zijn glazen snaren.
Er zit in de kristalpilaren
een uil die schuine liedjes fluit.

Hier sta ik voor zot
in mijn kamerjapon,
ik dacht wel dat ik alles kon.
En ben ik verdwenen
dan komt op zijn tenen
de engel met het grote mes.

Motivatie:
De tekst is gebaseerd op een (religieus) schilderij van Jeroen Bosch, wat hem meer diepte geeft. Ook de intertekstuele verwijzingen naar de bijbel vragen iets van de luisteraar. Het lied veronderstelt voorkennis. Verder zit er veel beeldspraak en spelerij met taal in, zoals neologismen. 
Ook het perspectief is interessant, origineel. Tot slot is het einde nogal abrupt, wat mij als luisteraar altijd met een wat unheimisch gevoel achterlaat; zoals een goed boek dat kan.

Zie ook dit interessante stuk: 
https://www.groene.nl/artikel/eva

Kathinka Kraaijenbrink (docent 45h, 456v)
Blof mooie dag 
Blof  mooie dag 

De zon, het zand
De hitte en de rustige rivier
De stilte en de droogte
En de leegte van dit hier

De hemel en de Aarde
De weidsheid van het land
En de wijsheid van één man
Dat is genoeg

Er is niets waar ik op wacht
Morgen blijft het nacht
Ik overdacht mijn zorgen en de wereld
En alle keren dat ik wakker lag
Ik besloot
Wat een mooie dag, Wat een mooie dag

De grond, het gras
De wegen naar de horizon die trilt
De tijd is hier de ruimte
De diepte hier is wild

De onzin en de noodzaak
Ze naderen de grens
De liefde van één mens
Was mij genoeg

Er is niets waar ik op wacht
Morgen blijft het nacht
Ik overdacht mijn zorgen en de wereld
En alle keren dat ik wakker lag
Ik besloot
Wat een mooie dag, wat een mooie dag

Er is niets waar ik op wacht
Morgen blijft het nacht
Ik overdacht mijn zorgen en de wereld
En alle keren dat ik wakker lag
Ik besloot
Wat een mooie dag, wat een mooie dag

Er is niets waar ik op wacht
Morgen blijft het nacht
Ik overdacht mijn zorgen en de wereld
En alle keren dat ik wakker lag
Ik besloot
Wat een mooie dag, wat een mooie dag

Wat een mooie dag, wat een mooie dag
Voor de dood.




De beeldende sfeer, een landschap dat zich voor je ogen ontvouwt, metafoor voor de emoties van de persoon in kwestie, worstelend met de gedachte de dood te kiezen boven leven. Je wordt een heel nummer meegenomen tot de laatste zin die het gehele voorgaande in ander perspectief zet; een antithese.

# data[].attributes.body
Diggie Dex

https://www.youtube.com/watch?v=v_fWFM5T3-0

Hoe heeft het zover kunnen komen ?
Ik was van plan me nooit te laten grijpen
Toch ben ik stiekem meegenomen
In de maalstroom van de tijd

Ik lees de krant en voel de pijn hier
Al het drama wat gebeurt
Maar denk ook: ‘daar gaan we weer’
In de cirkel meegesleurd

-

En Ik ben vaak onderweg
Maar Ik ben hier als je zoekt
Als ik ‘s avonds thuiskom
Vraag je alles goed?

Het gaat OK m’n jong
Maar met de wereld even niet
Wees gerust m’n lief
Morgen komt het goed

-

En Als de wereld losgaat
Hoor dan wat ik zeg
Ik zeg je dat er altijd
Nog Meer goed is dan het slecht

En Als de oorlog losbreekt
Ben ik het die je vangt
En zeg ik dat er altijd
Nog meer liefde is dan angst

Maar als je landen bombardeert
Dan krijg je telkens weer
Terug wat je verdient
Al doet het lijden nog zo’n zeer

En als de wereld losgaat
Dan ben ik hier nog bij je
En zeg ik dat er altijd
Nog meer liefde is dan lijden

En Als de oorlog losbreekt
Ben ik het die je vangt
En Zeg ik dat er altijd
Nog meer liefde is dan angst

-

Krantenkoppen schreeuwen crisis
Ik zie ze schrijven over wij en zij
Ik tel alleen verliezers
In de maalstroom van de tijd

Kijk naar m’n zoon en voel de pijn hier
Al het drama wat gebeurt
Wat zou ik doen als hij er niet meer was
Werd ik de cirkel ingesleurd

-

En Ik ben vaak onderweg
Maar Ik ben hier als je zoekt
Als ik ‘s avonds thuiskom
vraag je alles goed?

Het gaat OK m’n jong
Maar met de wereld even niet
Wees gerust m’n lief
Morgen komt het goed
---------

Motivatie: geschreven meteen na de aanslagen in Parijs. Raakte mij enorm, ook omdat mijn zoontje (9 toen) in die tijd hier ook niet van kon slapen. Voor mij moet een literaire tekst op een originele manier van iets algemeens, iets groots (een gevoel of gedachte of iets wat gebeurd is) een persoonlijk verhaal maken.
Iets wat ver weg is, komt dichtbij omdat je het meebeleeft via iemand anders ogen . Dit kan je raken, zoals hier bij mij, omdat je het herkent, maar ook aan het denken zetten, juist omdat je het heel raar vindt (vervreemding) of anders dan je zou verwachten...een goede tekst doet iets met mensen.

Veel succes en plezier allemaal met dit leuke project!

Ilse Schuurmans

# data[].attributes.body
Yentl en de Boer

Ik heb een man gekend
Die importeerde bio-ethanol
Dat is brandstof, maar dan milieubewust
Je kunt er ook mee racen
Daarvoor zijn speciale races
Milieubewust
Dat weet ik dus

Ik heb een man gekend
Die had een restaurant
Dat valt of staat bij goeie koks
Een mooi stukje vlees moet je niet te lang braden
En vis dat eet je bijna rauw
Dat weet ik nou

Ik heb een man gekend
Die recenseerde films
Er zijn zeven delen van The Fast and the Furious
Deel drie gaat over vriendschap
Dat is het beste deel
Zorg dat je die eens ziet
Dat wist ik niet

Ik heb een man gekend
Die dronk alleen maar goede whiskey
Alleen maar Ierse, Schotse dronk hij niet
Het verschil proef je dus
Door de rokerige afdronk
Dat noem je het boeket
Nu weet ik het

Ik heb een man gekend
Die hield van Camembert
Een witschimmel van rauwe koemelk
Dat komt dus ook uit Camembert
Daarom heet het Camembert
Het is absoluut niet hetzelfde als Brie
Dat wist ik nie

Ik heb een man gekend
Die zei dat yoga verbinding betekent
En of ik het weleens geprobeerd heb
Omdat dat goed voor jou zou zijn
Want je chakra’s zitten dicht
Vandaar je trage energie
Dat wist ik nie

Ik heb een man gekend
Die kon in één minuut
Alle Amerikaanse staten opnoemen
Hij kwam zelf uit Michigan
Dat ligt in het noordoosten
En is een soort van Indiaans voor groot meer
Weet ik dan weer

Ik heb een man gekend
Die zei dat het in Alabama
Verboden is om een valse snor te dragen
Je mag geen valse snor op naar de kerk
Dan maak je mensen aan het lachen
Dus die valse snor die mag niet meer
Weet ik dan weer

Ik heb een man gekend
Die zei dat Mozart eigelijk Theophilus heette
Dat is Grieks voor vriend van god
En in het Latijn is dat Amadeus
Dat heeft hij zelf vertaald
Maar hij zei liever Amadé
Dat neem ik mee

Ik heb een man gekend
Die zei dat Elvis nog leeft
In een dorpje ergens in Mexico
Hij treedt daar ook nog op
Voor een vaste schare fans
Hij leeft daar in een flat
Nu weet ik het

Ik heb een man gekend
Die heeft een hele avond
Over het woord Bed gepraat
Want het leuke aan het woord Bed
Is de vorm van een bed
Kijk het woord Bed
Heeft ook de vorm van een bed
Nu weet ik het

Ik heb een man gekend
Die noemde zichzelf Iron Man
Die was ook fan van Iron Man
Hij had ook een pop van Iron Man
Die heb ik uit de verpakking gehaald
Dan is zo’n pop dus niets meer waard
Wist ik niet uiteraard

En toen kwam jij
En eigenlijk hebben we niet eens zoveel gepraat
En toen kwam jij
En ik zei: Hoi! Ik schrijf liedjes, wat doe jij?
En jij zei: Hoi, ik ben ’m dan, die man die jij niet in één couplet vatten kan

Het is meer dan terecht dat dit liedje de Annie M.G. Schmidtprijs heeft gewonnen. Grappig, maar ook een verrassend einde. Ook erg leuk om te lezen/horen hoe vrouwen soms over mannen denken.

Sigo Hoekstra

# data[].attributes.headline
Bazart - Goud                 Eén dans, geef me één dans met de duivel.    Geen kans, er is geen kans op nog twijfel.         Oh, liever snel naar de hel dan traag naar de hemel. Oh, liever snel naar de hel dan traag naar de hemel Meevalt, als het meevalt op het einde.                    Oh, geloof mij, elk feest duurt hier oneindigIk zie het goud aan de rand van de zon.                                 Ik ben te oud om te weten waarom.                          Mijn trein op het foute perron. Breintrein zoekt nieuwe wagon.                Oh, liever snel naar de hel dan traag naar de hemel.  Oh, liever snel naar de hel dan traag naar de hemel. Nee, dan liever niet voor goed verdwijnen.            Oh, alles wat ooit groot was, is nu kleiner.              Ik zie het goud aan de rand van de zon. Ik ben te oud om te weten waarom. Mijn trein op het foute perron. Breintrein zoekt nieuwe wagon.                Oh, liever snel naar de hel dan traag naar de hemel. Liever snel naar de hel dan traag naar de hemel. Oh, liever snel naar de hel dan traag naar de hemel. Liever snel naar de hel dan traag naar de hemel.

# data[].attributes.subject
Bazart - Goud                 Eén dans, geef me één dans met de duivel.    Geen kans, er is geen kans op nog twijfel.         Oh, liever snel naar de hel dan traag naar de hemel. Oh, liever snel naar de hel dan traag naar de hemel Meevalt, als het meevalt op het einde.                    Oh, geloof mij, elk feest duurt hier oneindigIk zie het goud aan de rand van de zon.                                 Ik ben te oud om te weten waarom.                          Mijn trein op het foute perron. Breintrein zoekt nieuwe wagon.                Oh, liever snel naar de hel dan traag naar de hemel.  Oh, liever snel naar de hel dan traag naar de hemel. Nee, dan liever niet voor goed verdwijnen.            Oh, alles wat ooit groot was, is nu kleiner.              Ik zie het goud aan de rand van de zon. Ik ben te oud om te weten waarom. Mijn trein op het foute perron. Breintrein zoekt nieuwe wagon.                Oh, liever snel naar de hel dan traag naar de hemel. Liever snel naar de hel dan traag naar de hemel. Oh, liever snel naar de hel dan traag naar de hemel. Liever snel naar de hel dan traag naar de hemel.

# data[].attributes.headline
Robert Long - Vanmorgen vloog ze nogVanmorgen vloog ze nogZo onbelemmerd en gracieusEn zo verhevenZo'n sierlijk wezentje't Was geschapen om te zwevenNiet om te sterven door 'n zinloos stukje loodUit 't geweer van een paar lompe idiotenDie zachte veertjesStukgeschotenDoodVanmorgen vloog ze nogWat moet dat heerlijk zijnWatOm te verwoordenwat je voeltHm-hmTe kunnen schrijvenDat is ook heerlijkOh wat benijd ik uMag ik nog even bij u blijvenWat mij betreft blijft u bij mij vanaf vandaagIk zou de allermooiste boeken voor u schrijvenEn ook gedichtenMag ik blijvenGraagWat moet dat heerlijk zijn	Wat moet dat heerlijk zijnVanmorgen vloog ze nogZoals een meeuw soms op de windZonder bevelenDe vleugels wijdgespreidOp eigen krachtDe mens ontstegenEn dan een knal en verder nietsNiet eens een schreeuwDaar ligt ze hulpeloos nog trillend met haar potenStervende vogel, aangeschoten meeuwVanmorgen vloog ze nogHij kan niet zonder mijHij heeft me nodigOnopvallendAlle dagenHij wil me om zich heenAl zou hij dat nooit aan me vragenHet moet zo zijnHet is misschien de wil van GodEn luidt de opdrachtWees voortaan uw broeder's hoederWees z'n verzorgsterWees z'n moeder't Is ons lotHij kan niet zonder mijWat moet dat heerlijk zijn	Wat moet dat heerlijk zijnVanmorgen vloog ze nogHij kan niet zonder mij

# data[].attributes.subject
Robert Long - Vanmorgen vloog ze nogVanmorgen vloog ze nogZo onbelemmerd en gracieusEn zo verhevenZo'n sierlijk wezentje't Was geschapen om te zwevenNiet om te sterven door 'n zinloos stukje loodUit 't geweer van een paar lompe idiotenDie zachte veertjesStukgeschotenDoodVanmorgen vloog ze nogWat moet dat heerlijk zijnWatOm te verwoordenwat je voeltHm-hmTe kunnen schrijvenDat is ook heerlijkOh wat benijd ik uMag ik nog even bij u blijvenWat mij betreft blijft u bij mij vanaf vandaagIk zou de allermooiste boeken voor u schrijvenEn ook gedichtenMag ik blijvenGraagWat moet dat heerlijk zijn	Wat moet dat heerlijk zijnVanmorgen vloog ze nogZoals een meeuw soms op de windZonder bevelenDe vleugels wijdgespreidOp eigen krachtDe mens ontstegenEn dan een knal en verder nietsNiet eens een schreeuwDaar ligt ze hulpeloos nog trillend met haar potenStervende vogel, aangeschoten meeuwVanmorgen vloog ze nogHij kan niet zonder mijHij heeft me nodigOnopvallendAlle dagenHij wil me om zich heenAl zou hij dat nooit aan me vragenHet moet zo zijnHet is misschien de wil van GodEn luidt de opdrachtWees voortaan uw broeder's hoederWees z'n verzorgsterWees z'n moeder't Is ons lotHij kan niet zonder mijWat moet dat heerlijk zijn	Wat moet dat heerlijk zijnVanmorgen vloog ze nogHij kan niet zonder mij

# data[].attributes.headline
The Scene - Maande spirit, de humor en de erotiek ze zijn niet te vervangen ik kijk op dit moment naar iemand in bezit van alledrie en uit alles spreekt verlangen naar de spirit, de humor, de erotiek dieper dan je dromen en ik drink, denk, zoek naar een manier om dichterbij te komen onder de maan veeg ik de sterren uit m'n ogen en ga naast haar staan voor de vodka, de wijsheid en de retoriek de woorden die alleen een vrouw kan spreken de taal van haar lichaam verstaanbaar voor wie ziet en maar al te graag wil breken voor de spirit, de humor, de erotiek dieper dan je dromen en ik drink, denk, zoek naar een manier om dichterbij te komen onder de maan veeg ik de sterren uit m'n ogen en ga naast haar staan

# data[].attributes.subject
The Scene - Maande spirit, de humor en de erotiek ze zijn niet te vervangen ik kijk op dit moment naar iemand in bezit van alledrie en uit alles spreekt verlangen naar de spirit, de humor, de erotiek dieper dan je dromen en ik drink, denk, zoek naar een manier om dichterbij te komen onder de maan veeg ik de sterren uit m'n ogen en ga naast haar staan voor de vodka, de wijsheid en de retoriek de woorden die alleen een vrouw kan spreken de taal van haar lichaam verstaanbaar voor wie ziet en maar al te graag wil breken voor de spirit, de humor, de erotiek dieper dan je dromen en ik drink, denk, zoek naar een manier om dichterbij te komen onder de maan veeg ik de sterren uit m'n ogen en ga naast haar staan

# data[].attributes.body
Toelichting: de aarzeling van een man om een mooie vrouw te benaderen, heel herkenbaar. Maar dan op zo'n mooie manier verteld, met zoveel stijlfiguren, dat ik deze tekst misschien wel de allermooiste uit de Nederlandstalige popmuziek vind. Vondsten als "de taal van haar lichaam, verstaanbaar voor wie ziet" en "Onder de maan veeg ik de sterren uit mijn ogen en ga naast haar staan"... Wauw.

Conrad Berghoef

# data[].attributes.body
Stef Bos.

Ze zwijgt als ik vraag
Hoe het was in de hel
En ze kijkt naar de grond
Tot ik geen vragen meer stel

Dan lacht zij en zegt
Laat ons zingen en dansen
Want de toekomst ligt open
En de wereld verandert

Mw'ijuru
Mw'ijuru iyo hiyo iwacu
Aho abera bahora bishima
Bahimbaza Imana ubuzira herezo
Ahongaho nyine niho iwacu!

En als ik vraag hoe het was
In het jaar van de hond
Toen het einde van de wereld
In de lente begon

Dan kijkt zij mij aan, en ze zegt
Laat ons gaan
Want we leven vandaag
En niets blijft bestaan

Mw'ijuru
Mw'ijuru iyo hiyo iwacu
Aho abera bahora bishima
Bahimbaza Imana ubuzira herezo
Ahongaho nyine niho iwacu!

Maar 's nachts als het stil is
Donker en kil is
Dan droomt zij
Dan droomt zij

Mw'ijuru
Mw'ijuru iyo hiyo iwacu
Aho abera bahora bishima
Bahimbaza Imana ubuzira herezo
Ahongaho nyine niho iwacu!

De tekst en het ritme vormen een mooi geheel. Tevens is de korte tekst metaforisch en biedt veel stof tot nadenken en discussie.

Sigo Hoekstra

# data[].attributes.body
Harry Jekkers / Klein Orkest
Bij dwdd nieuwe versie door Racoon

Harrie Jekkers Ik hou van mij

Ik hou van .. mij
hoor je nooit zingen
ik hou van mij
word nooit gezegd
maar ik hou van mij'
ga ik toch zingen
want ik hou van mij, van mij alleen
en ik meen het echt

Ik hou van mij
want ik ben te vertrouwen
ik hou van mij
van mij kan ik op aan
ik hou van mij
op mij kan ik tenminste bouwen
ik hou van mij
en ik laat mij nooit meer gaan

Ik blijf bij mij
en niet voor even
ik blijf bij mij
voor eeuwig en altijd
ben zelfs bereid
m'n leven voor mezelf te geven
ik blijf bij mij
totdat de dood mij scheidt

Ik hou van jou'
zeg ik soms ook wel
ik hou van jou..schat
en ik meen het echt'
maar ik hou van jou' zeg ik
alleen maar voor de spiegel
zo komt ik hou van jou
weer bij mezelf terecht

Ik hou van mij, van mij, van mij
en van geen ander
want ik ben verreweg de leukste die ik ken
ik hoef mezelf zo nodig
voor mij niet te veranderen
ik hou van mij, mezelf
gewoon zoals ik ben
Want ik hou van jou
betekent meestal
schat hier heb je m'n problemen
los maar op
ik leef in een hel
en verwacht van jou de hemel'
ja, jij geeft de hel weg
dankjewel zeg
rot lekker op

Dat hou van een ander,
dat heb jij alleen maar nodig
omdat je niet genoeg kan houden van jezelf
hou van jou joh,
maak de ander overbodig
ware liefde, geloof me, begint altijd bij jezelf.

Want ik hou van jou
is niet de sleutel tot de ander
maar ik hou van mij
al klinkt het bot en slecht
want wie van zichzelf houdt
die geeft pas echt iets kostbaars
als hij ik hou van jou
tegen een ander zegt.

-------------------
Jekkers zingt liedjes met een dubbele bodem. Brengt je op het verkeerde been en laat je lachen. Waar het lied vol egoïsme lijkt te zitten en mensen aanspoort vooral van zichzelf te houden is het slot de verrassing. Want pas als je van jezelf kunt houden geeft de zin ik hou van jou naar een ander toe iets echt kostbaars.

Dirk Struijk

# data[].attributes.body
Stef Bos
Passion editie: Renee van Kooten,
Moderne versie: Diggy Dex met Stef Bos,

Ik zie hoe landen zich verscheuren

Ik voel de kanker van cynisme

Ik zie de mensen zonder dromen

Ze vluchten in goedkope luxe

En in de ontevreden steden

Jaagt de haat door oude straten

De dreiging komt steeds dichterbij

Maar ik,ik heb een medicijn

Ik heb je lief…..Ik heb je liever

Liever dan mijn leven

Dan om het even wat

Ik heb je lief….Ik heb je liever

Liever liefste elke dag

Wat ik ook wil zeggen

Jij krijgt mijn woorden klein

Was ik maar een dichter

Dan kon ik dichter bij je zijn

Was ik maar het bloed

Dat door jouw lichaam stroomt

Dan sliep ik in jouw hart

En ik woonde in jouw hoofd

Want ik heb je lief

Het onzegbare

willen zeggen

En het niet kunnen

Het onzingbare

willen zingen

En het niet kunnen

Het onmogelijke

Mogelijk willen maken

En het niet kunnen

alles niet kunnen

En het toch doen

--------------------
Een en al poëzie. Prachtige liefdesverklaring met de heerlijke beeldspraak : was ik maar een dichter, dan kon ik dichter bij jou zijn. Ook dat de tekst perfect bij THE Passion een andere lading krijgt, maar ook in modern Hip ahop jasje gegoten kan worden door Diggy Dex.. Stef Bos maakt poëzie met zijn muziek.

Dirk Struijk

# data[].attributes.headline
Het hondje van DirkieKleine Dirkie had een hondje door een auto overredenMet gebroken poot in 't straatgewoel gevondenMet twee houtjes en een stukkie van een ouwe gonjezakHad ie 't pootje eerst gespalkt en toen verbondenDaarna had ie 't dier heel zacht opgepakt en thuisgebrachtEn vervuld van stille angst en diepe zorgenZei ie: "Mormel, had ook uitgekeken voor je overstak"En 't voorzichtig in een zolderhoek geborgenIn een gammel stijfselkistje stopte hij 't skelleterig diertje, Want zijn moeder mocht hij heelegaar niet weten. Als ze Hekkie had gezien (hij kende moeder op een prik) Had ze 't beest meteen het steegje in gesmeten.Al zoo vaak had íe verzocht of 'ie een hondje hebben mocht, Want die beesten zijn net menschen soms, zoo piender. Dirkie hield niet van de schoffies uit de buurt, die vonden 'm maar raarEn ze scholden sloome Hein en dooie diender.Als 'ie boterhammen kreeg verborg 'ie iedere keer een stukkieVoor zijn zieke kameraad onder z'n kieltjeEn dan sloop ie op z'n tenen met een koppie zonder oorNaar de zolder en zei: "Vreet nou maar, schlemieltje"Hekkie keek 'm nou en dan met z'n koppie scheef 's anDe filantropie kon 't beestje niet verwerkenToen 'ie op een keer wou blaffen siste Dirkie: "Houd je bekJe ligt zo uit je pension als ze 't merken"Op een keer kwam Hekkie onverwachts, z'n poot nog in 't verbandDe kamer in, een hondje laat zich niet verbiedenMoeder zei: "Nou is de boot an, kijk me zo'n scharminkel an't Lijkt waarachtig wel de Joodse invalideVan wie hoort dat stuk gespuis? Straks heb ik Artis in me huis"Dirkie stamelde, hij kon 't nauwelijks zeggen"Toen ie onder een auto lee, dacht ik, ik neem 'm effe meeAnders hadden ze 'm zo maar laten leggen""As 'ie binnen 't uur m'n huis niet uit is gaat 'ie in de plomp"Verklaarde ma "da's wat voor mij, die nare krengen"Toen zei pa gedecideerd: "Wanneer z'n poot genezen is,Zal ik 'm persoonlijk naar 't asiel toe brengen"Dirk zei liefdevol: "Nou teef, de eerste maand ben je weer safe"Intuitief was ie van de patient gaan houdenMoeder schamperde: "Zeg ober, geef u Hekkie een stukkie kreeftMan, je moet een villa voor 'm laten bouwen."Kleine Mies 't jongste zusje noemde Hekkie smalend viezerikDan hulde Dirkie zich in hooghartig zwijgenSoms werd 't 'm wat al te machtig en dan kreet ie: "TreiterkopWat is vies, kijk jij maar liever naar je eige"Eens beet Hek in Miesje's pop, 't meisje gaf het beest een schopDirk vloog op en loeide: "Valse SalamanderRaak dat beessie nog 's aan, dan zal ik je effe kreupel slaanAls 'ie slaag krijgt is 't van mij en van geen ander"Hekkie leefde ongestoord temidden van conflicten voortSchoon onbewust dat ze de oorzaak was van rampenDe 1 vervolgde haar met haat, de ander werd 'r kameraadHet huisgezin had zich gescheiden in twee kampenHet ppotje was weer gecureerd, Dirkie had de hond geleerdMooi te zitten en nou was ie reuze branieVader zei soms: "Klein serpent, zo'n beest is toch intelligent""Ja", zei Moeder, "Ga d'r mee naar Sarasani"Na zes maanden stille oorlog had 't noodlot zich voltrokkenHekkie had iets raars gedaan in Moeder's kamerBertus 't oudste broertje zag 't en riep: "Kijk 's wat een zwijnOp de trijpen stoelen, Moe", hij greep een hamerWierp die Hekkie naar z'n kop, 't beestje vloog schuimbekkend opViel toen neer, op dat moment kwam Dirkie binnenBleef als vastgenageld staan, keek lijkwit zijn broertje aanNiemand wist toen wat met Dirkie te beginnenZacht als was 't een kostbaar kleinood heeft toen Dirk 't verstarde beestNaar z'n hoekie op de zolder meegenomen's Avonds in het donker groef ie in het Vondelpark een kuilIn een eenzaam laantje onder iepebomenMet een snuitje bleek als was lei 'ie Hekkie onder 't grasEn zei trillend, beide oogjes toegeknepen"Hekkie, 't was niet mijn schuld, mensen hebben geen geduldArm dier, ze hebben jou thuis nooit begrepen"

# data[].attributes.subject
Het hondje van DirkieKleine Dirkie had een hondje door een auto overredenMet gebroken poot in 't straatgewoel gevondenMet twee houtjes en een stukkie van een ouwe gonjezakHad ie 't pootje eerst gespalkt en toen verbondenDaarna had ie 't dier heel zacht opgepakt en thuisgebrachtEn vervuld van stille angst en diepe zorgenZei ie: "Mormel, had ook uitgekeken voor je overstak"En 't voorzichtig in een zolderhoek geborgenIn een gammel stijfselkistje stopte hij 't skelleterig diertje, Want zijn moeder mocht hij heelegaar niet weten. Als ze Hekkie had gezien (hij kende moeder op een prik) Had ze 't beest meteen het steegje in gesmeten.Al zoo vaak had íe verzocht of 'ie een hondje hebben mocht, Want die beesten zijn net menschen soms, zoo piender. Dirkie hield niet van de schoffies uit de buurt, die vonden 'm maar raarEn ze scholden sloome Hein en dooie diender.Als 'ie boterhammen kreeg verborg 'ie iedere keer een stukkieVoor zijn zieke kameraad onder z'n kieltjeEn dan sloop ie op z'n tenen met een koppie zonder oorNaar de zolder en zei: "Vreet nou maar, schlemieltje"Hekkie keek 'm nou en dan met z'n koppie scheef 's anDe filantropie kon 't beestje niet verwerkenToen 'ie op een keer wou blaffen siste Dirkie: "Houd je bekJe ligt zo uit je pension als ze 't merken"Op een keer kwam Hekkie onverwachts, z'n poot nog in 't verbandDe kamer in, een hondje laat zich niet verbiedenMoeder zei: "Nou is de boot an, kijk me zo'n scharminkel an't Lijkt waarachtig wel de Joodse invalideVan wie hoort dat stuk gespuis? Straks heb ik Artis in me huis"Dirkie stamelde, hij kon 't nauwelijks zeggen"Toen ie onder een auto lee, dacht ik, ik neem 'm effe meeAnders hadden ze 'm zo maar laten leggen""As 'ie binnen 't uur m'n huis niet uit is gaat 'ie in de plomp"Verklaarde ma "da's wat voor mij, die nare krengen"Toen zei pa gedecideerd: "Wanneer z'n poot genezen is,Zal ik 'm persoonlijk naar 't asiel toe brengen"Dirk zei liefdevol: "Nou teef, de eerste maand ben je weer safe"Intuitief was ie van de patient gaan houdenMoeder schamperde: "Zeg ober, geef u Hekkie een stukkie kreeftMan, je moet een villa voor 'm laten bouwen."Kleine Mies 't jongste zusje noemde Hekkie smalend viezerikDan hulde Dirkie zich in hooghartig zwijgenSoms werd 't 'm wat al te machtig en dan kreet ie: "TreiterkopWat is vies, kijk jij maar liever naar je eige"Eens beet Hek in Miesje's pop, 't meisje gaf het beest een schopDirk vloog op en loeide: "Valse SalamanderRaak dat beessie nog 's aan, dan zal ik je effe kreupel slaanAls 'ie slaag krijgt is 't van mij en van geen ander"Hekkie leefde ongestoord temidden van conflicten voortSchoon onbewust dat ze de oorzaak was van rampenDe 1 vervolgde haar met haat, de ander werd 'r kameraadHet huisgezin had zich gescheiden in twee kampenHet ppotje was weer gecureerd, Dirkie had de hond geleerdMooi te zitten en nou was ie reuze branieVader zei soms: "Klein serpent, zo'n beest is toch intelligent""Ja", zei Moeder, "Ga d'r mee naar Sarasani"Na zes maanden stille oorlog had 't noodlot zich voltrokkenHekkie had iets raars gedaan in Moeder's kamerBertus 't oudste broertje zag 't en riep: "Kijk 's wat een zwijnOp de trijpen stoelen, Moe", hij greep een hamerWierp die Hekkie naar z'n kop, 't beestje vloog schuimbekkend opViel toen neer, op dat moment kwam Dirkie binnenBleef als vastgenageld staan, keek lijkwit zijn broertje aanNiemand wist toen wat met Dirkie te beginnenZacht als was 't een kostbaar kleinood heeft toen Dirk 't verstarde beestNaar z'n hoekie op de zolder meegenomen's Avonds in het donker groef ie in het Vondelpark een kuilIn een eenzaam laantje onder iepebomenMet een snuitje bleek als was lei 'ie Hekkie onder 't grasEn zei trillend, beide oogjes toegeknepen"Hekkie, 't was niet mijn schuld, mensen hebben geen geduldArm dier, ze hebben jou thuis nooit begrepen"

# data[].attributes.body
Wim Sonneveld. Held. Ouderwets wellicht en hij is al jaren dood, maar zijn liedjes... ! Niet altijd zijn teksten overigens.
Maar Dirkie en zijn hondje. Ach, wat een verdriet. Een echte smartlap. Gevangen in mooie woorden die op elkaar rijmen. Een heel verhaal van begin tot eind in een liedje. Je ziet het zo voor je. Dirkie, en maar snikken.
Dat maakt het mooi. Tekstueel wellicht minder mooi dan andere liedjes, maar als je met woorden zo weet te ontroeren, dan mag ie van mij in dit lijstje.

Hebben jullie trouwens allemaal al op meneer Ter Haar gestemd? Doen hoor!

# data[].attributes.headline
Herman Van Veen - SuzanneSuzanne neemt je mee, naar een bank aan het water, duizend schepen gaan voorbij en toch wordt 't maar niet later, en je weet dat zij te gek is, want daarom zit je naast haar en ze geeft je pepermuntjes, want ze geeft je graag iets tastbaars en net als je haar wilt zeggen: 'ik kan jou geen liefde geven' komt heel de stad tot leven en hoor je meeuwen schreeuwen, je hebt steeds van haar gehouden, en je wilt wel met haar meegaan, samen naar de overkant en je moet haar wel vertrouwen, want ze houdt al jouw gedachten in haar hand en Jezus was een visser, die het water zo vertrouwde, dat Hij zomaar over zee liep, omdat Hij had leren houden van de golven en de branding, waarin niemand kan verdrinken, Hij zei: ' Als men blijft geloven, kan de zwaarste steen niet zinken'. Maar de hemel ging pas open, toen Zijn lichaam was gebroken en hoe Hij heeft geleden, dat weet alleen die Visser aan 't kruis en je wilt wel met Hem meegaan, samen naar de overkant en je moet Hem wel vertrouwen, want Hij houdt al jouw gedachten in Zijn hand. Suzanne neemt je mee, naar een bank aan het water, je onthoudt waar ze naar kijkt, als herinnering voor later en het zonlicht lijkt wel honing, waaraan kinderen zich te goed doen en het grasveld ligt bezaaid met wat de mensen zoal weg doen, in de goot liggen de helden, met een glimlach op de lippen en de meeuwen in de lucht, lijken net verdwaalde stippen, als Suzanne je lachend aankijkt en je wilt wel met haar meegaan, samen naar de overkant en je moet haar wel vertrouwen, want ze houdt al jouw gedachten in haar hand.

# data[].attributes.subject
Herman Van Veen - SuzanneSuzanne neemt je mee, naar een bank aan het water, duizend schepen gaan voorbij en toch wordt 't maar niet later, en je weet dat zij te gek is, want daarom zit je naast haar en ze geeft je pepermuntjes, want ze geeft je graag iets tastbaars en net als je haar wilt zeggen: 'ik kan jou geen liefde geven' komt heel de stad tot leven en hoor je meeuwen schreeuwen, je hebt steeds van haar gehouden, en je wilt wel met haar meegaan, samen naar de overkant en je moet haar wel vertrouwen, want ze houdt al jouw gedachten in haar hand en Jezus was een visser, die het water zo vertrouwde, dat Hij zomaar over zee liep, omdat Hij had leren houden van de golven en de branding, waarin niemand kan verdrinken, Hij zei: ' Als men blijft geloven, kan de zwaarste steen niet zinken'. Maar de hemel ging pas open, toen Zijn lichaam was gebroken en hoe Hij heeft geleden, dat weet alleen die Visser aan 't kruis en je wilt wel met Hem meegaan, samen naar de overkant en je moet Hem wel vertrouwen, want Hij houdt al jouw gedachten in Zijn hand. Suzanne neemt je mee, naar een bank aan het water, je onthoudt waar ze naar kijkt, als herinnering voor later en het zonlicht lijkt wel honing, waaraan kinderen zich te goed doen en het grasveld ligt bezaaid met wat de mensen zoal weg doen, in de goot liggen de helden, met een glimlach op de lippen en de meeuwen in de lucht, lijken net verdwaalde stippen, als Suzanne je lachend aankijkt en je wilt wel met haar meegaan, samen naar de overkant en je moet haar wel vertrouwen, want ze houdt al jouw gedachten in haar hand.

# data[].attributes.body
Iedere keer als ik dit liedje hoor, gezongen en vertaald door Herman van Veen (origineel van Leonard Cohen), dan krijg ik kippenvel. Door de melodie, maar ook door de woorden.
'En ze geeft je pepermuntjes, want ze geeft je graag iets tastbaars', hoe prachtig is deze zin. Iedere keer weer denk ik dat ik de tekst begrijp, maar dan is het afgelopen en dan heb ik het toch niet helemaal begrepen. Waarom komt Jezus nou ineens in dat liedje voor? En dat, dat je het voelt en snapt, maar niet kan benoemen waarom je het snapt, dat maakt deze tekst literair en bijzonder.

# data[].attributes.body
Frans Halsema

# data[].attributes.body
Spinvis

Het wordt een hele mooie dag vandaag
De stoelen gaan naar buiten en er hangen nieuwe slingers.. in de heg
Meneer van Ouwenaar zet alle dingen recht
Hij fluit heel vals en zwaait naar de portier

Er is behoorlijk wat bezoek vandaag
Wespen op de appeltaart, de koffie komt voorbij
Ik vind het best, ik zou niet weten wie er jarig is hoera
Of hoe het nou toch verder moet met mij

En de dag is kort en en de dag is lang
's Avonds zijn er stemmen en liedje op de gang
En ik doe precies wat de dokter zegt
Goed je groente en eten en niet te laar naar bed
Niet met die pen, niet op de grond, niet elke keer,
Niet in de zon, niet op die toon, niet tegen mij
En de wolken gaan voorbij.. vaarwel vaarwel
Ik hoop maar dat er roze koeken zijn

Het wordt een hele mooie dag vandaag
Ik weet zeker dat ze komt want ze was er gisteren ook, in donkerrood
En de zon scheen en toen aten we chinees
En ik weet zeker dat wist dat ik naar haar keek
Ze is hier nieuw
Ze is genoemd naar een prinses
Alles is zo anders nu sinds een week en 14 uur precies
Ik weet niet wat ze van me vindt maar ik doe m'n best
Zachtjes praten, rustig maar ..

Ze is zo stil, we drinken thee, het is al laat ze neemt haar pil
Die neem haar veilig mee en zacht, naar het einde van de nacht
Slaap wel, slaap wel
Ik hoop maar dat ze nooit zo droomt als ik

Ze zeggen dat het wel iets frisser worden zou,
Ze zeggen vaak hetzelfde en geregeld dat het goed is voor het gras
Ik weet nog steeds niet wie de jarige nou was en ook niet hoe het nu verder moet met mij

De dag is kort en de dag is lang
's avonds zijn er stemmen en liedje op de gang
En ik doe precies wat de dokter zegt
Ik vind alles best en meneer van Ouwenaar zet alle dingen recht

Nananananana...

Motivatie:
Deze tekst van Spinvis beroert me, roept beelden op en leidt me  in een wereld vol verwarring en toch ook hoop. Dat vind ik erg knap. Gecombineerd met de muziek en de bijbehorende videoclip maakt Spinvis veel bij mij los. Een goede tekst doet dat.
Gosse Bruinsma

# data[].attributes.body
Tekst Sjoerd Kuyper uit musical Turks Fruit gezongen door Jelka van Houten en Anthonie Kamerling.

Het heelal van jouw hart – Turks Fruit

Ik wil altijd blijven dansen lief
dansen zolang ik leef
Ik wil altijd met je vrijen lief
totdat ik zweef
Langs de allerhoogste sterren
in het achterste heelal
dan verlang ik naar de val

Uit de ijlte
Door de dampkring
Door de wolken
Door jouw dak
Door jouw huid
Door het blauw
Door het rood
Dan door het zwart
Ik wil wonen op een ster in het heelal van jouw hart
Op de allerkleinste ster in het heelal van jouw hart

En daar kochten we een huisje ergens op het platteland
Passieflora aan de muren, rijpe kersen in de mand
En jij maakte houten zwaarden voor de kinderen
En ik zat, in het gras en keek naar alles wat ik had.
En de nacht viel en de kinderen sliepen in hun zoete geur
En we dronken nog een whisky
Op het stoepje bij de deur
En de gierzwaluwen kwamen en een vleermuis zwalkte rond
En Chat Baker blies de sterren, blies de sterren uit zijn mond

Jij zat naast mij, ik zat naast jou
Ik bleef wakker tot jij sliep
Nam je in mijn armen liefste
Keek omhoog totdat de hemel
Niet meer hoog was maar zo diep
En ik neerkeek in 't heelal
En verlangde naar de val

En we werden ouder liefste, en de kinderen gingen weg
Deden duizend domme dingen maar ze kwamen goed terecht
En jij zei; je wordt steeds mooier
En ik dacht: ja dat is waar
Want we gingen steeds meer lijken op elkaar
En toen stierven onze vrienden
God ging rond met het grote mes
En we huilden en we vloekten
Daarna pakten we de fles
En we dronken nog een whisky op het leven en het graf
Want we deden wat we konden en we wachtten rustig af
We maakten nog een reisje het heelal in voor het eerst
En we vreeí«n voor het laatst daar in hotel de kleine beer
Tussen de allerhoogste sterren
In het achterste heelal
Dan verlangend naar de val

Uit de ijlte
Door de dampkring
Door de wolken
Door jouw dak
Door jouw huid
Door het blauw
Door het rood
Dan door het zwart
Ik wil wonen op een ster in het heelal van jouw hart
Op de allerkleinste ster in het heelal van jouw hart

-------------
Prachtige dromerige tekst van kinderboekenschrijver Sjoerd Kuyper speciaal voor de musical Turks Fruit. Het levenspad van twee geliefden met hun ervaringen tot aan de dood. Het refrein en dan vooral de zinsnede: ik wil wonen in het heelal van jouw hart...

Dirk Struijk

# data[].attributes.body
RK Veulpoepers BV

Wij Beatrix is de moeder van Holland
waakt over ons elke dag en nacht
en onze regering die gaat wel om
betalen blij de parels en pracht

Het is niet waar
het is allemaal gelogen
het is niet waar
Tis enkel flauwekul
het is niet waar
het is toch overdreven
het is niet waar
het is...Telegraafgelul

Er is werkeloosheid door de Turken
want die pikken onze banen in
en in het donker verkrachten ze kinderen
en daarna gelijk ons gezin

Het is niet waar
het is allemaal gelogen
het is niet waar
Tis enkel flauwekul
het is niet waar
het is toch overdreven
het is niet waar
het is...Telegraafgelul

Als we allemaal door willen blijven leven
moeten we aan de kernenergie
anders zal het in Holland donker worden
zo vertelt ons een atoomgenie

Het is niet waar
het is allemaal gelogen
het is niet waar
Tis enkel flauwekul
het is niet waar
het is toch overdreven
het is niet waar
het is...Telegraafgelul

Bezuinigen op culturele zaken,
sociale diensten en het onderwijs
als iedereen door wil blijven werken
betalen we daarvoor toch samen die prijs

Dat doen we niet
ze moeten het maar bekijken
We betalen niet
voor leugens en bedrog

Dat doen we niet
ze moeten het maar bekijken
We betalen niet
O nee

Dat doen we niet
ze moeten het maar bekijken
We betalen niet
voor leugens en bedrog

Dat doen we niet
ze moeten het maar bekijken
We betalen niet
O nee

Dat doen we niet
ze moeten het maar bekijken
We betalen niet
voor leugens en bedrog

Dat doen we niet
ze moeten het maar bekijken
We betalen niet
O nee

We betalen niet

Motivatie: politiek geëngageerd, tegendraads en toch weer actueel ook al is dit een oud nummer. Overigens ben ik het niet met alles eens enmoet je dit ook in zijn tijd zien

Marlinde Kevenaar

# data[].attributes.body
DeDijk

De Dijk - Mag Het Licht Uit

te veel woorden
te veel zinnen
te veel woorden
draaien in mijn kop
te veel woorden
te veel muren
te veel uren
tikken langzaam op

te veel mensen
te veel draaien
te veel mensen
draaien eromheen
te veel mensen
te veel zinnen
te veel woorden
voor een mens alleen

mag het licht uit
mag het licht uit
mag het licht uit
als ik je in mijn armen sluit

te veel ogen
te veel tranen
te veel ogen
tranen van verdriet
te veel ogen
te veel vragen
en de antwoorden
zijn er niet

mag het licht uit
mag het licht uit
mag het licht uit
als ik je in mijn armen sluit

te veel woorden
te veel zinnen
te veel woorden
draaien in mijn kop
te veel woorden
te veel muren
te veel van alles

na een lange lange dag
en zo zie ik ze graag
maar nu is het genoeg
genoeg gezien vandaag

mag het licht uit
mag het licht uit
mag het licht uit
als ik je in mijn armen sluit
mag het licht uit
R.

# data[].attributes.body
Van Dik Hout

Kom bij me zitten, sla je arm om me heen en houd me stevig vast
Al die gezichten, bekend maar beleefd of ik een vreemde was
Vanavond, toont het leven zijn ware gezicht

Kom bij me liggen, sla je lijf om me heen ik heb het koud gehad
We moeten winnen, de schijn is gemeen en wordt van ons verwacht
Vanavond, toont de liefde haar ware gezicht

En het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor
Het is zo stil in mij en de wereld draait maar door
En het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor
Het is zo stil in mij

Kom bij me zitten, sla je arm om me heen en houd me stevig vast
Al die gezichten, en jij alleen zoals je gister was
Vanavond, toonde jij je ware gezicht

Kom bij me liggen, sla je lijf om me heen ik heb het koud gehad
Je hoeft niks meer te zeggen, de waarheid spreekt al uit ons ogcontact
Vanavond, tonen wij ons ware gezicht

En het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor
Het is zo stil in mij en de wereld draait maar door
Het is zo stil in mij ik heb nergens woorden voor
Het is zo stil in mij

Iedereen kijkt maar niemand zegt wat hij denkt
Iedereen kijkt maar niemand is wie je denkt

En het is zo
Stil in mij
Zo stil in mij
Zo stil in mij
Zo stil in mij
Zo stil in mij

Songwriters: Martin Buitenhuis / Sandro Assorgia

Motivatie:
Tekst spreekt voor zich over een gevoel dat je op alle leeftijden kan overvallen en dan is daar die ene persoon met wie je samen sterk bent. Ik wens iedereen zo'n vriend toe.

Carla Beverwijk

# data[].attributes.body
Opgezwolle

Jo, op die paden
batterij is opgeladen
uitgeslapen..
ben klaar om de dagelijkse tocht te maken
regel m'n ontbijt
Begrijp ik kom nix tekort
Gister me baan geskot..
ik vond die shit verrot
was in een luxe positie zodat het ff kon
moet wel wat anders hebben
maar dat is voor later zorg
voor nu floWs in grote getale
had ik voor elk van me raps een cent dan kon ik huur betale

ik zie je later
heb geen zin in prate
ik zit in een fase
voel me vis in het water
fakkel in me hand
enn hangend op de bank
spittend zonder drank
de winter in volle gang
me voeten op de tafel
regen tege het raam..
ik laat eventuele problemen gaan
ik laat eventuele problemen gaan
hoe erg kan het zijn
hoe ver zijn me rhyms

[Refrein]:

ik deed de regendans en kreeg de zegen van de zon (vergeet die donkere wolken)
dit zijn de tijden dat ik blij ben dat ik leef..
ik deed de regendans en kreeg de zegen van de zon (vergeet die donkere wolken)
dit zijn de tijden dat ik blij ben dat ik leef..

Met het openbaar vervoer overal naar toe,,
buitenshuis laat thuis uitgeput lui en moe
de volgende dag vroeg en uitgerust wakker
doe me dagelijke retiuelen
juist, 'n Douche
dus ik spuug met douchekopflows acute paraplus vol
hoe dan ook het zorgt er voor dat ik uit die roes kom
koel water op van davidoff
en smeer wat,,,zwitsal baby bodylotion op me kop
ik kom af op de geur
van een zwart bakje pleur
kleur het met een klont en compleet uit me scheur..
scheur de kalender af..
het is een Alfred Jadokus Kwak ik ben vandaag zo vrolijk was ik nooit
dag
zonder zorgen zonder politieke boodschap
zit, helemaal op me gemak
maar vind smiddags de huisbaas boos op me daK
k geef em een trap
en haal hem eraf

[Refrein]:

ik deed de regendans en kreeg de zegen van de zon (vergeet die donkere wolken)
dit zijn de tijden dat ik blij ben dat ik leef..
ik deed de regendans en kreeg de zegen van de zon (vergeet die donkere wolken)
dit zijn de tijden dat ik blij ben dat ik leef..

het is een mooie daG.. (ja)
'n mooie dag

het is een mooie daG..

maar zodra de nacht valt.. komen de freeks na buiten.

Motivatie:
De sfeer die er neer wordt gezet met de muziek en tekst zijn goed gebalanceerd. De vrolijkheid van het positivisme zijn sterk verwoordt. De twist aan het einde van het nummer is een waarschuwing? Bangmakerij?

Bart Timmermans

# data[].attributes.body
Plak in je post:
Titel
Liedjesschrijver
Songtekst
Motivatie
Je eigen naam

# data[].attributes.body
Maarten van Roozendaal

Mijn held. Durfde het aan niet gered te willen worden, net als ik. We redden onszelf, maken het zelf wel uit. Laat een ieder zich op zijn manier redden en respecteer de keus van een ander want jouw keus kan voor hem/haar wel eens iets heel anders betekenen. De meest onderschatte zanger van het Nederlandse chanson.
Fred Schut

# data[].attributes.body
DoeMaar

Carriere maken voordat de bom valt
Werken aan mijn toekomst voordat de bom valt
Ik ren door mijn agenda voordat de bom valt
Veilig in het ziekenfonds voordat de bom valt
En als de bom valt
Dan lig ik in mijn nette pak, diploma's en mijn cheques op zak
Mijn polis en mijn woordenschat --aaoei
Onder de flatgebouwen van de stad naast jou
Laat maar vallen dan, het komt er toch wel van
Het geeft niet of je rent
'k Heb jou nooit gekend, 'k wil weten wie je bent
'k Wil weten wie je bent
Ik ben verzeker van succes tegen brand en voor mijn leven
Ik heb van alles, maar geen tijd, ook niet voor heel even
Ik moet aan mijn salaris denken en aan mijn relaties
Maar liever weet ik wie jij bent voordat het te laat is
Want als de bom valt...(etc.)
Jij moet nog huiswerk maken voordat de bom valt
Een diploma halen voordat de bom valt
E is MC kwadraat voordat de bom valt
Mit nach nebst naechst samt bei seit von zu zuwider entgegen ausser aus

Motivatie: laat je nadenken over wat belangrijk is in het leven, gaat in op actualiteit ( het is een gouwe ouwe, maar de gedacht aan een plotselinge ramp is actueler dan ooit.) Literatuur is tijdloos. Technisch ook goed: er wordt niet letterlijk uitgelegd wat jouw interpretative moet zijn, dus je kunt er je eigen draai aan geven. Orgineel taalgebruik:taalgeintjes

# data[].attributes.body
Luc de Vos

Toen ik honger had kwam ik naar je toe
Je zei, eten kan je als je de afwas doet
Mensen als jij moeten niet moeilijk doen
Geef ze een kans voor ze stom gaan doen

De middenstand regeert het land
Beter dan ooit tevoren
Mia heeft het licht gezien
Ze zegt, niemand gaat verloren

Voorlopig gaan we nog even door
Op het lichtend pad, het verkeerde spoor
Mensen als ik vind je overal
Op de arbeidsmarkt, in dit tranendal

En sterren komen, sterren gaan
Alleen Elvis blijft bestaan
Mia heeft nooit afgezien
Ze vraagt, kun jij nog dromen?

De middenstand regeert het land
Beter dan ooit tevoren
Mia heeft het licht gezien
Ze zegt, niemand gaat verloren

Sterren komen en sterren gaan
Alleen Elvis blijft bestaan
Mia heeft nooit afgezien
Ze vraagt, kun jij nog dromen?

Sterren komen, sterren gaan
Alleen Elvis blijft bestaan
Mia heeft nooit afgezien
Ze vraagt, kun jij nog dromen?

Mooie afwisseling tussen alledaagsheid (de afwas dien) en poëtische elementen. Lief, rauw en kwetsbaar.
Als je er de rauwe stem bij hoort, die toch heel breekbaar is, is het nog mooier
Adriënne de Kock

# data[].attributes.headline
Ramses Shaffy - Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderVoor degene in een schuilhoek achter glasVoor degene met de dichtbeslagen ramenVoor degene die dacht dat-ie alleen wasMoet nu weten, we zijn allemaal samenVoor degene met `t dichtgeslagen boekVoor degene met de snelvergeten namenVoor degene die `t vruchteloze zoekenMoet nu weten, we zijn allemaal samenZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderNiet zonder onsVoor degene met de slapeloze nachtVoor degene die `t geluk niet kan beamenVoor degene die niets doet, die alleen maar wachtMoet nu weten, we zijn allemaal samenVoor degene met z`n mateloze trotsIn z`n risicoloze hoge torenOp z`n risicoloze hoge rotsMoet nu weten, zo zijn we niet geborenZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderNiet zonder onsVoor degene met `t open gezichtVoor degene met `t naakte lichaamVoor degene in `t witte lichtVoor degene die weet, we komen samenZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderNiet zonder onsNiet zonder ons (15x)

# data[].attributes.subject
Ramses Shaffy - Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderVoor degene in een schuilhoek achter glasVoor degene met de dichtbeslagen ramenVoor degene die dacht dat-ie alleen wasMoet nu weten, we zijn allemaal samenVoor degene met `t dichtgeslagen boekVoor degene met de snelvergeten namenVoor degene die `t vruchteloze zoekenMoet nu weten, we zijn allemaal samenZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderNiet zonder onsVoor degene met de slapeloze nachtVoor degene die `t geluk niet kan beamenVoor degene die niets doet, die alleen maar wachtMoet nu weten, we zijn allemaal samenVoor degene met z`n mateloze trotsIn z`n risicoloze hoge torenOp z`n risicoloze hoge rotsMoet nu weten, zo zijn we niet geborenZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderNiet zonder onsVoor degene met `t open gezichtVoor degene met `t naakte lichaamVoor degene in `t witte lichtVoor degene die weet, we komen samenZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderZing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonderNiet zonder onsNiet zonder ons (15x)

# data[].attributes.body
Dit lied gaat over SAMEN. Een mens is mens door andere mensen. De tekst raakt aan de kern van ons bestaan. Daarom spreekt het me zo aan.

Bert Mollema

# data[].attributes.body
Leerling Tijmen
Nu jij mij niet meer wilt zien
Omdat je mij zo graag ziet
Heb je al iemand gekust?
Staan we inmiddels al kiet?
Is er iets logistieks?
Rijden de treinen soms niet?
Ligt er blad op het spoor
Of iemand met liefdesverdriet?

Heb je de olie gecheckt?
Is je Clio echt stuk?
Staat die bij de garagist?
En hebben ze 't daar druk?

En kijk 't begint weer vanvoor
Van achter elkaar door
Toch begint 't weer van voorafaan
Ja kijk 't begint weer vanvoor
We gaan achter elkaar door
Toch begint het weer van voorafaan

Nu iemand anders hier is
Omdat ik jou verliet
Ik moest zo nodig alleen
Alleen dat lukt me weer niet
Is er iets logistieks?
Varen de veerboten niet?
En raad eens wie ik mis?
Nu iemand anders hier is?

En ik val - ik val in de herhaling
'k Val - 'k val in de herhaling
Als een heel slecht refrein
Als een vrouw aan de lijn
Ik val - ik val - ik val
En ik val - ik val in de herhaling
Ik val - ik val in de herhaling
't Is een seriemoordenaar in mij
Als een kind met snoep zo blij
'k val -'k val - 'k val

En kijk 't begint weer vanvoor
Vanachter elkaar door
Toch begint het weer van voorafaan
Ja kijk 't begint weer vanvoor
We gaan achter elkaar door
Toch begint het weer van voorafaan

# data[].attributes.body
Marco Borsato – Mooi

Hoe val je in slaap

Hoe begint je dag

Open je je ogen met een traan of met een lach

En kijk je om je heen

En zie je dan de zon

Of zoek je achter alles de schaduw op de grond

En leef je voor geluk

Of sterf je van verdriet

En voelt dat als een keuze

Of heb jij die keuze niet

Het maakt niet echt iets uit

Of dat de waarheid is of niet

Het is hoe jij het ziet

Hoe mooi

Kan het leven zijn

Het is maar hoe je kijkt

Het is maar wat je droomt

Hoe mooi

Is jouw werkelijkheid

Jij bent net zo rijk

Zo rijk als je je voelt

Weet je wat je hebt

Is de cirkel rond

Zie je wat er staat

Of mis je enkel wat er stond

Krijg je wat je wilt

Of zelfs meer dan wat je vroeg

Ben je tevreden met het minste

Of is het meeste niet genoeg

Raakt je verwonderd van de sneeuw

Van het ruizen van de wind

Geniet je van de vogels

Van het lachen van een kind

Creëer je je geluk

Wat binnen in je zelf

Waar het eindigt en begint

Hoe mooi

Kan het leven zijn

Het is maar hoe je kijkt

Het is maar wat je droomt

Hoe mooi

Is jouw werkelijkheid

Jij bent net zo rijk

Zo rijk als je je voelt

Zo rijk als je je voelt

Hoe mooi

Kan het leven zijn

Het is maar hoe je kijkt

Het is maar wat je droomt

Hoe mooi

Is jouw werkelijkheid

Jij bent net zo rijk

Zo rijk als je je voelt

Zo rijk als je je voelt

Zo rijk als je je voelt

Fen, leerling.

# data[].attributes.body
Lennaert Nijgh (artiest: Boudewijn de Groot)

Tekst:
Ik houd de wereld in mijn hand,
het glazen ei vol land en wolken.
Ik zal de hemel gaan bevolken,
ik roep de varens uit het zand.

Ik schud de apen uit mijn mouw,
de spikkelpanters en de mieren,
het blauw konijn, de krabbeldieren.
Ik strooi topaas, azuur en dauw.

Ik weet nu dat ik alles kan.
Ik ken de dieren aan hun vel,
de vogels aan hun notenspel
en ik geef namen aan de man.

De verf die ik morste,
vliegt plotseling in brand,
het pallet valt vlammend uit mijn hand.
De aarde zwaait open,
ik zie haar lopen
in mijn eigen groene gras.

Wil jij soms wit wezen
dat ik je niet ken
en dat ik niet almachtig ben.
Je wilt me vergeten,
mijn vruchten eten
en me bedriegen met je man.

Hier in je lichaam van albast
zie ik de roze vlammen branden
en wat je wilt valt in je handen,
je hebt mijn wereld aangetast.

Daar sluipt de groen gevlekte kat
en heeft de merel al te grazen,
de leguaan gaat bellen blazen,
kruipt op vijf poten over het pad.

De vleesboom rijst het water uit
en rinkelt met zijn glazen snaren.
Er zit in de kristalpilaren
een uil die schuine liedjes fluit.

Hier sta ik voor zot
in mijn kamerjapon,
ik dacht wel dat ik alles kon.
En ben ik verdwenen
dan komt op zijn tenen
de engel met het grote mes.

Motivatie:
De tekst is gebaseerd op een (religieus) schilderij van Jeroen Bosch, wat hem meer diepte geeft. Ook de intertekstuele verwijzingen naar de bijbel vragen iets van de luisteraar. Het lied veronderstelt voorkennis. Verder zit er veel beeldspraak en spelerij met taal in, zoals neologismen.
Ook het perspectief is interessant, origineel. Tot slot is het einde nogal abrupt, wat mij als luisteraar altijd met een wat unheimisch gevoel achterlaat; zoals een goed boek dat kan.

Zie ook dit interessante stuk:
https://www.groene.nl/artikel/eva

Kathinka Kraaijenbrink (docent 45h, 456v)

# data[].attributes.body
De zon, het zand
De hitte en de rustige rivier
De stilte en de droogte
En de leegte van dit hier

De hemel en de Aarde
De weidsheid van het land
En de wijsheid van één man
Dat is genoeg

Er is niets waar ik op wacht
Morgen blijft het nacht
Ik overdacht mijn zorgen en de wereld
En alle keren dat ik wakker lag
Ik besloot
Wat een mooie dag, Wat een mooie dag

De grond, het gras
De wegen naar de horizon die trilt
De tijd is hier de ruimte
De diepte hier is wild

De onzin en de noodzaak
Ze naderen de grens
De liefde van één mens
Was mij genoeg

Er is niets waar ik op wacht
Morgen blijft het nacht
Ik overdacht mijn zorgen en de wereld
En alle keren dat ik wakker lag
Ik besloot
Wat een mooie dag, wat een mooie dag

Er is niets waar ik op wacht
Morgen blijft het nacht
Ik overdacht mijn zorgen en de wereld
En alle keren dat ik wakker lag
Ik besloot
Wat een mooie dag, wat een mooie dag

Er is niets waar ik op wacht
Morgen blijft het nacht
Ik overdacht mijn zorgen en de wereld
En alle keren dat ik wakker lag
Ik besloot
Wat een mooie dag, wat een mooie dag

Wat een mooie dag, wat een mooie dag
Voor de dood.

De beeldende sfeer, een landschap dat zich voor je ogen ontvouwt, metafoor voor de emoties van de persoon in kwestie, worstelend met de gedachte de dood te kiezen boven leven. Je wordt een heel nummer meegenomen tot de laatste zin die het gehele voorgaande in ander perspectief zet; een antithese.

Jeroen Bus

# data[].attributes.body
Duw me omver
stuur me met tegenzin de kou maar in
blaas me maar omver en stoot me om
ik kan niet kapot

kijk me niet aan maar
kijk dwars door me heen
en laat me verloren
laat me alleen

ik kan het best zelf
ik heb je hulp niet nodig
het is heel lief maar overbodig
vast een goed bedoeld gebaar

vang me niet op
als ik naar beneden val
het steeds opnieuw verknal
ik ga vanzelf vast wel weer staan
ik kan het best aan

maar als ik mezelf geen bescherming meer bied
als ik op dreig te geven ook al zie je 't niet
blijf je dan hier, laat me niet in de steek
wil je me lijmen als ik breek

loop van me weg
laat me maar achter
als je weg wilt gaan
veracht me
om zelf de beste te kunnen zijn
scheld me uit je doet me toch geen pijn
met wat je doet

sluit me maar op
als je genoeg van me hebt
ik vervloek je
maar alleen in m'n hoofd
en je moet ook niet alles geloven
wat ik zeg

maar als ik mezelf geen bescherming meer bied
als ik op dreig te geven ook al zie je het niet
blijf je dan hier, als ik je zachtjes smeek
om me te lijmen als ik breek

Motivatie: het lied is nogal droevig, maar prachtig gebruik van de verschillende klanken, mooie beeldspraak, verdeling van de zinnen

Marieke Jonkers

# data[].attributes.body
Het Regent Zonnestralen

Acda en De

Op een terras, ergens in Frankrijk in de zon,
zit een man die het tot gisteren nooit won.
Maar z'n auto vloog hier vlakbij uit de bocht.
Zonder hem, zonder Herman, want die had hem net verkocht.

Herman in de zon op het terras,
leest in 't AD dat-ie niet meer in leven was.
Z'n auto was volledig afgebrand
en de man die hem gekocht had, stond onder zijn naam in de krant.

Oh-ho-ho, even rustig ademhalen,
oh-ho-ho, 't lijkt of het regent als altijd.
Maar het regent, en het regent zonnestralen.

Een week geleden in een park in Amsterdam,
had-ie z'n leven overzien en schrok zich lam.
Hij was een man wiens leven nu al was bepaald
en van al z'n jongensdromen, was alleen het oud worden gehaald.

Oh-ho-ho, even rustig ademhalen,
oh-ho-ho, 't lijkt of het regent als altijd.
Maar het regent, en het regent zonnestralen.

Op een bankje, in het park, kwam het besluit.
Noem het dapper, noem het vluchten, maar ik knijp er tussenuit.
Nu een week geleden en hier zat ie dan maar weer,
met meer vrijheid dan hem lief was en nou wist-ie het niet meer.

Herman leest wel honderd keer de krant.
Het staat er echt, pagina 18, zwart omrand.
Hield-ie vroeger al zijn meningen en al zijn dromen stil,
nu is-ie niks, niet, niemand, nergens meer,
kan dus gaan waar-ie maar wil.

Herman rekent af en staat dan op.
Hij heeft eindelijk de wind weer in z'n kop,
Ik heb een tweede kans gekregen en da's meer dan ik verdien.
Maar als dit 't is, is dit 't (3x)
en we zullen het wel zien.

Oh-ho-ho, even rustig ademhalen,
oh-ho-ho, 't lijkt of het regent als altijd.
Maar het regent, en het regent zonnestralen.

Oh-ho-ho, even rustig ademhalen,
oh-ho-ho, 't lijkt of het regent als altijd.
Maar het regent, en het regent zonnestralen.

Motivatie: plot twist, beeldspraak, narrative

Succes met je les, groetjes Wendy

# data[].attributes.body
Avond
(Boudewijn de Groot)

Nu hoef je nooit je jas meer aan te trekken
en te hopen dat je licht het doet.
Laat buiten de stormwind nu maar razen in het donker
want binnen is het warm en licht en goed.
Hand in hand naar buiten kijken waar de regen valt.
Ik zie het vuur van hoop en twijfel in je ogen
en ik ken je diepste angst.

Want je kunt niets zeker weten en alles gaat voorbij.
Maar ik geloof, ik geloof, ik geloof,
ik geloof, ik geloof in jou en mij.

En als je 's morgens opstaat ben ik bij je
en misschien heb ik al thee gezet.
En als de zon schijnt buiten gaan we lopen door de duinen
en als het regent gaan we terug in bed.
Uren langzaam wakker worden, zwevend door de tijd,
ik zie het licht door de gordijnen en ik weet:
het verleden geeft geen zekerheid.

Want je kunt niets zeker weten...

Ik doe de lichten uit en de kamer wordt nu donker,
een straatlantaarn buiten geeft wat licht.
En de dingen in de kamer worden vrienden die gaan slapen,
de stoelen staan te wachten op het ontbijt.
En morgen word ik wakker met de geur van brood en honing,
de glans van het gouden zonlicht in jouw haar.
En de dingen in de kamer, ik zeg ze welterusten,
vanavond gaan we slapen en morgen zien we wel.

Maar de dingen in de kamer zouden levenloze dingen zijn zonder jou.
En je kunt niets zeker weten, want alles gaat voorbij.
Maar ik geloof, ik geloof, ik geloof,
ik geloof, ik geloof in jou en mij.
Ik geloof, ik geloof, ik geloof,
ik geloof, ik geloof in jou en mij.

En je kunt niets zeker weten...

Motivatie:
Mooi door zijn eenvoud en alle prachtige tegenstellingen en beeldspraak.

# data[].attributes.headline
Boudewijn de Groot - Verdronken Vlinder                                                           Zo te sterven op het water met je vleugels van papier          Zomaar drijven na 't vliegen in de wolken drijf je hier                 Met je kleuren die vervagen zonder zoeken zonder vragen Eindelijk voor altijd rusten en de bloemen die je kuste         Geuren die je hebt geweten                  Alles kan je nu vergeten                      Op het water wieg je heen en weer                                          Zo te sterven op het water met je vleugels van papier                  Als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe lucht                                         Als een vlinder altijd vrij en voor het leven op de vlucht               Wil ik sterven op het water maar dat is een zorg van later               Ik wil nu als vlinder vliegen op de bloemenblaadren wiegen                     Maar zo hoog kan ik niet komen                                    Dus ik vlieg maar in mijn dromen                                 Altijd ben ik voor het leven op de vlucht                                 Als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe lucht                                        Om te leven dacht ik je zou een vlinder moeten zijn                              Om te vliegen heel ver weg van alle leven alle pijn                           Maar ik heb niet langer hinder van jaloersheid op een vlinder        Want zelfs vlinders moeten sterven laat ik niet mijn vreugd bederven                       Ik kan zonder vliegen leven                          Wat zal ik nog langer geven                          Om een vlinder die verdronken is in mij Om te leven hoef ik echt geen vlinder meer te zijn                                                                                        Writers: FRANK B. BOUDEWIJN DE GROOT, LENNAERT H NIJGH

# data[].attributes.subject
Boudewijn de Groot - Verdronken Vlinder                                                           Zo te sterven op het water met je vleugels van papier          Zomaar drijven na 't vliegen in de wolken drijf je hier                 Met je kleuren die vervagen zonder zoeken zonder vragen Eindelijk voor altijd rusten en de bloemen die je kuste         Geuren die je hebt geweten                  Alles kan je nu vergeten                      Op het water wieg je heen en weer                                          Zo te sterven op het water met je vleugels van papier                  Als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe lucht                                         Als een vlinder altijd vrij en voor het leven op de vlucht               Wil ik sterven op het water maar dat is een zorg van later               Ik wil nu als vlinder vliegen op de bloemenblaadren wiegen                     Maar zo hoog kan ik niet komen                                    Dus ik vlieg maar in mijn dromen                                 Altijd ben ik voor het leven op de vlucht                                 Als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe lucht                                        Om te leven dacht ik je zou een vlinder moeten zijn                              Om te vliegen heel ver weg van alle leven alle pijn                           Maar ik heb niet langer hinder van jaloersheid op een vlinder        Want zelfs vlinders moeten sterven laat ik niet mijn vreugd bederven                       Ik kan zonder vliegen leven                          Wat zal ik nog langer geven                          Om een vlinder die verdronken is in mij Om te leven hoef ik echt geen vlinder meer te zijn                                                                                        Writers: FRANK B. BOUDEWIJN DE GROOT, LENNAERT H NIJGH

# data[].attributes.body
Motivatie: de betrekkelijkheid van dit leven en het relativeren komt overeen met 1 van mijn basisbeginselen. Prachtig weer gegeven in deze tekst.

Klaas de Jong.

# data[].attributes.body
Uitgevoerd door Frank Boeijen en Stef Bos (weet niet of ze het nummer zelf ook schreven)

Twee mannen zo stil
Hand in hand
Op een begrafenis
Van een vriend

Geef een zakdoek
Vertel het niemand
Een stuwmeer van tranen
Verdringt de tijd

Wat is verdriet
Is het een vijand of een vriend
Kom laten we gaan dansen
Tot het niet meer gaat
Tot de dageraad

Twee mannen zo stil
Hand in hand
Nemen Afscheid
Van een vriend

Ze bestormen de hemel
Ze verdwijnen in de nacht
Ze vluchten en ze drinken
Ze lachen om de onmacht

Wat is verdriet
Is het een vijand of een vriend
Kom laten we gaan dansen
Tot het niet meer gaat
Tot de dageraad

Wat is verdriet
Is het een vijand of een vriend
Kom laten we gaan dansen
Tot het niet meer gaat

Wat is verdriet
Is het een vijand of een vriend
Kom laten we gaan dansen
Kom laten we gaan dansen

Kom laten we gaan dansen
Tot het niet meer gaat
Tot de dageraad

Twee mannen zo stil
Twee mannen zo stil
Twee mannen zo stil

Ik vind het een prachtig lied, omdat het heel sober zowel het verdriet als de vriendschap beschrijft. Ik herken als man, dat mannen daar vaak niet veel woorden voor gebruiken. Maar noch de vriendschap noch het verdriet is er minder om. En het contrast, om het weg te lachen, te dansen, te drinken. Vanwege de onmacht. En dat mag, vanwege de vriendschap.

Hartger Wassink

# data[].attributes.body
Vertaling van: Bob Dylan - Hurricane

Pistoolschoten klinken buiten de bar in de nacht
Patty Valentine komt binnen uit de hal
Ziet de barman in een plas bloed
Roept uit: "Mijn God, ze hebben ze allemaal gedood!"
Dit is het verhaal van de Hurricane (een bokser-vert.)
De man die de overheid de schuld gaf
Van iets wat hij nooit had gedaan
In een cel gestopt, maar ooit had hij
De kampioen van de wereld kunnen zijn

Patty ziet dat er drie lichamen liggen
En een man genaamd Bello,
sluipt daar geheimzinnig rond
"Ik heb het niet gedaan" zegt hij,
en doet zijn handen omhoog
"Ik was alleen de kas aan het leeghalen,
Ik hoop dat je dat begrijpt
Ik zag ze weggaan,"zegt hij, en hij stopt
"Één van ons kan maar beter de politie bellen"
Dus belt Patty de politie
En ze komen aan op de plaats delict
Met knipperende rode lichten
In de hete nacht van New Jersey

Ondertussen, ver weg in een ander deel van de stad
Rijden Rubin Carter
En een groep vrienden rond
De eerste uitdagers van de middelgewicht kroon
Hadden geen idee wat er zou gebeuren
Toen een agent hen naar de kant van de weg haalde
Zoals al een paar keer eerder was gebeurd
Zo gaat dat nou eenmaal in Paterson
Als je zwart ben kun je maar beter
Helemaal niet op straat komen
Of je moet de problemen willen opzoeken

Alfred Bello had een partner
En hij had het niet zo op agenten
Hij en Arthur Dexter Bradle
Zij liepen gewoon wat rond
Hij zei: "Ik zag twee mannen naar buiten rennen
Ze hadden een normaal postuur
Ze sprongen in een witte auto,
Met kentekenplaten die niet van deze staat zijn"
En mevrouw Patty Valentine knikte alleen maar
De agent zei: "Jongens, wacht even, deze leeft nog"
Dus namen ze hem mee naar de kliniek
En hoewel die man bijna niet kon zijn
Zeiden ze tegen hem dat hij
de schuldige zou kunnen aanwijzen

Vier uur 's ochtends en ze slepen Rubin naar binnen
Nemen hem mee naar het ziekenhuis en brengen hem binnen
De gewone man kijkt op, door zijn stervende ogen
Zegt: "Waarom hebben jullie hem meegbracht
Hij heeft het niet gedaan!"
Ja, dit is het verhaal van de Hurricane
De man die de overheid de schuld gaf
Van iets wat hij nooit had gedaan
In een cel gestopt, maar ooit had hij
De kampioen van de wereld kunnen zijn

Vier maanden later, de ghetto's staan in brand
Rubin is in Zuid-Amerika, vechtend coor zijn naam
Terwijl Arthur Dexter Brodley nog steeds rooft
En de agenten draaien de duimschroeven aan
Omdat ze iemand zoeken om de schuld te geven
"Weet je nog, die moord in dat café?"
"Weet je nog dat je een vluchtauto zag?"
"Denk je dat je een spel wil spelen met de wet?"
"Denk je dat het misschien die vechtersbaas was
Die je die nacht zag wegrennen?"
"Vergeet niet dat je blank bent"

Arthur Dexter Bradley zegt: "Ik weet het niet zeker"
De agenten zeiden: "Een arme jongen als jij
kan wel een pauze gebruiken
We hebben jou voor de baan in het hotel
En we praten met je vriend Bello
Nou, je hoeft niet terug naar de gevangenis te willen
Ben een brave man
Je zal de gemeenschap een plezier doen
Die **** wordt steeds dapperder
Wij willen hem betrappen
Wij willen die drie dubbele moord op hem verhalen
Hij is geen Meneertje Jim"

Rubin zou iemand met één slag neer kunnen slaan
Maar daar wilde hij eigelijk nooit zo veel over praten
Het is mijn werk, zei hij, ik doe het voor het geld
En als het voorbij is, ga ik zo snel mogelijk verder
Naar een soort paradijs
Waar de stomen vloeien en de lucht fijn is
En rijd paard langs een pad
Maar toen stopten ze hem in de gevangenis
Waar ze proberen een man in een muis te veranderen

Rubins lot was van te voren al beslist
De rechtzaak was een lachertje, hij had geen kans
De rechter maakte dronkaards uit de achterbuurt
Tot Rubins getuigen
Voor de blanke mensen die toekeken
Was hij een revolutionaire luilak
En voor de zwarten was hij een rare neger
Niemand twijfelde eraan
dat hij de trekker had overgehaald
En hoewel ze geen geweer konden laten zien
Zei de D.A. dat hij het had gedaan
En de helemaal blanke jury stemde in

Rubin Carter werd vals berecht
De zaak was moord 'één', raad eens wie er getuigde
Bello en Bradley en zo logen allebei glashard
En de kranten, ze gingen er allemaal in mee
Hoe kan het dat het leven van zo'n man
In de hand van zulke idioten ligt
Toen ik hem zo vast zag zitten
Kon ik er niets aan doen dat ik me schaamde
Om in een land te leven
Waar het rechtsysteem een spelletje is

Nu mogen alle criminelen met jasjes en stropdassen
Martnini's drinken en naar zonsopgang kijken
Terwijl Rubin in lotushouding in een kleine cel zit
Een onschuldig man, in een hel op aarde
Dat is het verhaal van de Hurricane
Maar het zal niet voorbij zijn
tot ze zijn naam zuiveren
En hem zijn tijd in de gevangenis teruggeven
In een cel gegooid, maar ooit had hij
De wereldkampioen kunnen zijn