# data[].attributes.body
Ze volgden de weg tot ze bij een huis in opbouw kwamen. Daar schuilden ze omdat het al bijna dag werd, iedereen was slap en rilde over zijn hele lichaam. Daarop besloten ze om het huis over hen in de gaten te houden zodat ze eventueel hulp zouden kunnen vragen moest dat nodig zijn. Diezelfde avond wisten de 6 meisjes dat het huis over hen niet van IS was maar van gewone burgers en gingen ze er dus naartoe. Daar aangekomen kregen de meiden na een lang overleg onderdak, warme kleren en eten. Ook belde Farida naar haar oom waarvan ze het nummer wist. Uiteindelijk kwam een vriend van de oom hen ophalen, ze waren vrij, ze waren vrij. Ze ontmoette in een kamp voor vluchtelingen terug haar broertjes en haar mama, haar vader en de oudste broer waren dood. Daar kreeg ze te horen in mei 2015 dat Farida en Evin waren geselecteerd om in Duitsland een nieuwe toekomst te beginnen. Aangekomen in Duitsland bloeide er een hele nieuwe wereld open voor hen allebei. Later kwam de rest van haar familie. Ze woont daar nu in een klein huis met haar familie. De pijn en de herinneringen zullen nooit verdwijnen maar ze zal zich altijd sterk houden en de angsten overwinnen.

# data[].attributes.body
(Volgt op de tussen statusupdate).

Op 13 december 2014, toen de meeste mannen van IS in het kamp weg waren om te gaan vechten tegen de Jihadisten, zagen ze hun kans om die nacht uit het kamp weg te vluchten. Ze overliepen nog een keer het plan, hoe ze het best zouden vluchten. Nase en Pervan blijven rechts van het vergaderlokaal, Sila en Besma links en Evin en Farida zouden zich in het midden houden.

Daar gingen ze, alle drie de groepjes liepen snel naar buiten, elk op weg naar de afgesproken plaats, elk hun eigen route. Ze liepen door de natte, koude, regenachtige nacht naar de woestijn achter hun kamp. Daar kwamen alle groepje weer bij elkaar, zo blij dat ze waren dat ze niet door hadden dat er honden achter hen aan kwamen. Ze namen elkaars handen vast en liepen zo snel ze konden weg, steeds sneller en sneller en nog sneller. Allemaal vielen ze neer in het zand toen ze uiteindelijk een asfalt weg hadden bereikt. Hier zou hun tocht naar de Koerdische stad 'Hasaka' verder gaan.

# data[].attributes.body
Ik heb deze achtergrond gekozen omdat het boek over IS gaat. Op de achtergrond zie je de typische zwarte vlaggen. Ook zie je zwaargewapende mannen met een bivakmuts op, deze mannen zijn van IS.

# data[].attributes.body
Farida Khalaf probeerde samen met haar beste vriendin Evin (die nog geen seconde van haar zijde is geweken) enkele keren te ontsnappen, tevergeefs. Na enkele pogingen om te ontsnappen en zichzelf van het leven te beroven, lukte het nog steeds niet om uit deze vreselijke nachtmerrie te verdwijnen. Ze zaten dus nog altijd gevangen en werden steeds weer opnieuw doorverkocht aan nieuwe eigenaren die hen telkens weer opnieuw verkrachten. Ze hadden nog altijd niets gehoord van hun familie en wisten dus niet of die nog leefden. Uiteindelijk kwamen Farida en Evin in een kamp te zitten waar nog 6 andere meisjes zaten. Hoelang dat ze in dat kamp hebben gezeten kan ik je niet vertellen. Toch was het lang genoeg om een plan te smeden met de anderen om te vluchten uit de handen van IS.

# data[].attributes.body
(Volgt op gebeurtenis 1).

Alle mannen werden gescheiden van hun vrouw en kinderen, de mannen werden in een bus gezet. De bus vertrok richting Mosul maar ongeveer een kilometer verderop hoorde ik een luide knal. Iedereen wist wat er aan de hand was, alle mannen werden vermoord, waaronder mijn vader en oudste broer. Alle andere vrouwen werden per leeftijd in een andere bus gezet en meegenomen om o.a. te dienen als seksslavin. Na een lange rit van tien uur werden ze in een streng bewaakte loods gedumpt. Het leven van Khalaf verandert in een hel. Elke dag wordt ze mishandeld, doorverkocht en door meerdere mannen verkracht.

# data[].attributes.body
Het drama vertolkt zich op 15 augustus 2014. Die dag zal ik nooit meer vergeten. Het begon eigenlijk zoals alle dagen in augustus, met een prachtige zonsopgang. Om de zon op gepaste wijze te eren, stond mijn hele familie al in alle vroegte op het dak voor ons ochtendgebed. Een tijdje later zat ik daar nog in mijn eentje. En toen zag ik ze: dertien voertuigen die naar ons dorp toe kwamen. Nieuwe witte pantserwagens met zware machinegeweren op de laadbak gemonteerd. In elk van de wagens zaten in het zwart geklede IS-soldaten.

# data[].attributes.body
Ik heb dit lied gekozen omdat het lied redelijk rustig begint. In het liedje wordt de spanning steeds meer opgedreven, dat is in het boek niet anders.

# data[].attributes.attachment_link.description
Uploaded by AllVids InOne on 2016-03-08.

# data[].attributes.body
Naam: Farida Khalaf
Geboren: 15/08/1996
Vorige woonplaats: Kocho in Irak
Huidige woonplaats: Duitsland
Broers: Delan, Serhad, Shivan en Keniwar
Geloof: Jezidi's

Wiskundeknobbel, houdt van bloemen, vele vriendinnen, grote familie, helpt graag haar moeder.

Mijn vader is een grenssoldaat aan de Syrisch-Iraakse grens.

(Dit is Farida Khalaf zelf).

# data[].attributes.body
Ik kreeg mijn eerste schietlessen van mijn papa in 2011. Ik leerde schieten met een kalasjnikov (AK-47). Het was ge-wel-dig!