# data[].attributes.body
Imię i Nazwisko:
Patrycja Kruszewska
Tytuł projektu:
Pożary lasu
Skład zespołu projektowego:
Aleksandra Wieczorek, Katarzyna Płońska, Patrycja Kruszewska

1.Zaangażowanie
Zawsze brałam udział w spotkaniach oraz rozmowach na temat projektu. Podawałam propozycje odnośnie realizacji tematu.
Byłam na jednym spotkaniu, na którym przedstawiane były wydarzenia kulminacyjne.
Z powodu wielu obowiązków w ciągu tygodnia bardzo trudno było nam zrealizować projekt w terminie.

2.Wkład pracy:
Wykonałam swoją część zadań na padlecie. Przeprowadzilam wywiad z byłym strażakiem, znalazłam informacje na temat pożarów w lasach oraz jak zachowywać sie w razie pożarów.

3.Współpraca w trakcie realizacji projektu:
Bardzo dobrze współpracowało mi się z dziewczynami, z którymi miałam zrealizować temat. Mimo ze miałyśmy wiele problemów, wzajemnie się wspieralysmy i staralysmy się zrobić wszystko do końca.

4.Podsumowanie:
Bardzo pogłębiłam swoją wiedzę na temat pożaru lasów. Poświęciłam sporo czasu na realizację projektu, szczególnie na ustalanie szczegółów razem z moimi koleżankami.
Był to pierwszy tego rodzaju projekt, który robiłam i zdecydowanie było to dla mnie wyzwanie.
Bardzo trudno było nam zrealizować wszystko w terminie, ale następnym razem wiemy już jak lepiej się zabrać za tego rodzaju projekt.

Data i podpis:
10.06.2017r., Patrycja Kruszewska

# data[].attributes.body
Dnia 28.05.2017 r. na zajęciach technologii dla nauczycieli, nastąpiło wydarzenie kulminacyjne naszego projektu pt.: "Pożary lasów".
Z wielkim trudem, ponieważ było to dla nas ciężko wykonalne, aby przedstawić w innym terminie uzyskałyśmy zgodę dr. Doroty Sobierańskiej i dwóch innych grup, za co serdecznie dziękujemy, jak i za cierpliwość. W szybkim tempie każda z nas przedstawiła w skrócie informacje o przyczynach pożaru, ciekawą informacje było to iż, dziadek koleżanki jest strażakiem, na padlecie można znaleźć przeprowadzony wywiad z nim. Zostały powiedziane największe pożary w historii Polski, jak wyposażeni są strażacy jadący gasić pożary oraz wiele innych. Ze smutkiem musimy napisać, że nie zostały przedstawione eksperymenty ponieważ, nasz temat jest niebezpieczny, przedstawiłyśmy eksperyment z soczewką i czarną kartka w jakim tempie zapala się kartka przy użyciu lampki która wytwarza ciepło, zademonstrowałyśmy również w jaki sposób trzeba się zachowywać kiedy wybuchnie pożar.

# data[].attributes.body
Pod pojęciem zagrożenia pożarowego lasu rozumie się zaistnienie takich warunków, przy których możliwe jest powstanie pożaru w środowisku leśnym.

Najistotniejszymi czynnikami wpływającymi na stan zagrożenia pożarowego lasu są:

- warunki meteorologiczne, w tym przede wszystkim: temperatura powietrza, wilgotność względna powietrza, opad atmosferyczny, zachmurzenie, promieniowanie słoneczne
- wilgotność pokrywy gleby, szczególnie jej martwych składników, na którą wpływ mają warunki meteorologiczne
- możliwość pojawienia się bodźców energetycznych zdolnych do inicjacji pożaru (np. ognisko, niedopałek papierosa, nieugaszona zapałka)
- rodzaj leśnych materiałów palnych: skład gatunkowy i wiek drzewostanu, obciążenie ogniowe (ilość biomasy przeliczona na jednostkę powierzchni, wyrażona w kg/m2 lub t/ha), ich struktura, skład chemiczny i właściwości fizyczne (zdolność pochłaniania wody – nasiąkania i przesychania).

Na zagrożenie pożarowe lasu wpływ mają także:
- dostępność, względnie niedostępność obszarów leśnych (gęstość dróg komunikacyjnych, nasilenie ruchu)
-atrakcyjność turystyczna i obfitość płodów runa leśnego
-sąsiedztwo aglomeracji miejskich, osad i rozmieszczenie zakładów przemysłowych
-stan sanitarny lasu, stopień zadrzewienia, intensywność zabiegów gospodarczych i sposób użytkowania drzewostanów
-poziom edukacji społeczeństwa dotyczący bezpiecznego korzystania z lasu pod względem zagrożenia pożarowego
-inne warunki lokalne.

# data[].attributes.body
Pożar Naziemny - rozprzestrzenia się powoli, paląc ściółkę leśną, trawę, igliwie, liście, połamane gałęzie drzew oraz krzewy.
Wysokość pożaru przyziemnego wynosi ok. 0,5-1 metr. Kolor dymu tego rodzaju dymu jest jasnoszary. Średnia prędkość tego rodzaju pożaru to 1-5 m/min, przy warunkach sprzyjających nawet 15 m./min.

Pożar wierzchołkowy - przesuwa się bardzo szybko po koronach drzew, trawiąc igliwie i opalając gałęzie i pnie drzew.
Szybkość przesuwania się ognia osiąga od 60 do 400 m/min. Szczególnym zagrożeniem jest przenoszenie się na duże odległości iskry które tworzą nowe punkty zapalne. Pożarowi tego rodzaju towarzyszy charakterystyczny szum szybko palącego się drewna a także trzask i huk dźwięki te wywołane są gwałtownym spalaniem się olejków eterycznych , oraz kłębami dymu o kolorze ciemno szarym. Pożarowi wierzchołkowemu zawsze towarzyszy pożar naziemny który rozwija się wolniej. Z pożarów lasów tak odmiana jest najbardziej niebezpieczna.

Pożar podziemny - To pożar torfu lub pokładów węgla kamiennego. Ten pożar rozszerza się w głąb  pokładu ale również na jego boki. Pożar ten pali się z szybkością od kilku centymetrów do paru  metrów w głąb pokładu na dobę. Szybkość i kierunek tego pożaru zależą od wilgotności pokładu torfu/węgla.  Długotrwałe i obfite opady atmosferyczne mogą spowodować jego zahamowanie, a w wyjątkowych przypadkach całkowitą likwidację  Granice pożaru podziemnego określa się na podstawie obserwacji wydobywających się dymów i barwy darniny.

# data[].attributes.body
Podczas ratowania koni należy pamiętać, by nie podchodzić do nich nagle od tyłu. Młode, silne konie powinny być ratowane przez swoich ratowników. Osobnikom przywykłym do uprzęży można założyć uprząż i spokojnie wyprowadzić. Koniom przeprowadzanym obok płonących elementów konstrukcji warto zakryć oczy zakładając na głowy worek lub płachtę. W celu wyeliminowania zapachu dymu można przytknąć do nozdrzy trochę obornika.

Ratowanie krów odbywa się podobnie do ratowania koni. Kłopot może jednak sprawić ratowanie buhajów rozpłodowych. Podczas zbliżania się do nich osób obcych mogą przyjąć postawę obronną i nawet zaatakować. W miarę bezpieczne wyprowadzanie buhaja może odbywać się za pomocą drąga zamocowanego do kotka nosowego.

Bez większego problemu ewakuuje się tuczniki i warchlaki. Pewien kłopot

Ewakuacja zwierząt i mienia mogą sprawiać maciory karmiące prosięta, które nie chcą opuścić prosiąt. W takim przypadku należy prosięta zbierać do worków lub koszy. Maciora wówczas powinna wyjść z obory za prosiętami.

W workach lub koszach ratuje się drób. Ratowanie należy przeprowadzić jak najszybciej. Szybko też trzeba uwalniać drób z worków, aby ptactwo się nie podusiło. Spore trudności można napotkać przy ratowaniu owiec. Stłaczają się one bowiem w kłąb i wciskają w róg owczarni. Po wypędzeniu wracają i biegną z powrotem do ognia. Ratowanie owiec może być łatwiejsze, jeśli uda nam się wyprowadzić przewodnika stada zawiązując mu oczy.

Obok ewakuacji zwierząt zagrożonych przez pożar strażacy prowadzą także ewakuację zwierząt:
- zagrożonych powodzią,
- z grzęzawisk, bagien i głębokich wykopów,
- z drzew, słupów, dachów.
Ratowanie zwierząt zagrożonych powodzią nie stwarza zazwyczaj większych problemów. Czynności te wykonują głównie sami rolnicy. Trudności powstają głównie wówczas, gdy trzeba ratować je z pomieszczeń zalanych wodą. W takich przypadkach często niezbędne bywa użycie motorowego sprzętu pływającego. Aby uratować zwierzę zagrożone powodzią, wystarczy nierzadko uwolnić je z zamknięcia lub uwięzi. Uwolnione ratuje się samo. Do ratowania zwierząt uwięzionych w wykopach, bagnach używać trzeba najczęściej urządzeń i narzędzi. Mogą nimi być: dźwigi, poduszki pneumatyczne, trójnogi z blokiem, drągi, liny. Podczas prowadzonej akcji mogą okazać się niezbędne porady weterynarza.

# data[].attributes.body
1. Nieostrożność osób dorosłych jak i dzieci przy posługiwaniu się ogniem otwartym np. płomieniem, zapałkami, papierosami itp. Przejawy nieostrożności to:
- porzucanie nie wygaszonych papierosów i zapałek w otoczeniu materiałów palnych,
- palenie tytoniu w miejscach podatnych na zapalenie i wybuch,
- stosowanie ognia w otoczeniu par cieczy i gazów palnych,
- palenie ogniska bez zachowania wymaganych zasad bezpieczeństwa przeciwpożarowego,
-  wypalanie traw i pozostałości po uprawach rolnych,
- nieostrożne obchodzenie się ze świecami, lampami naftowymi itp.
2. Nieostrożność osób dorosłych jak i dzieci przy posługiwaniu się substancjami łatwopalnymi np.:
- stosowanie płynów łatwo zapalnych do zmywania różnego rodzaju nieczystości (zmywanie podłóg),
- pranie odzieży w benzynie lub innym rozpuszczalniku,
- rozpalanie pieców przy użyciu cieczy łatwo zapalnej,
- nieostrożne przelewanie cieczy łatwo zapalnej np. w pobliżu źródła ognia i promieniowania cieplnego,
- niewłaściwe posługiwanie się substancjami pirotechnicznymi (sztuczne ognie).
3. Nieostrożność osób dorosłych przy prowadzeniu prac pożarowo niebezpiecznych np.:
- niewłaściwe przygotowanie stanowiska pracy do prowadzenia prac spawalniczych, a w tym nieprzestrzeganie reżimu przewidzianego w instrukcji,
- brak właściwego nadzoru nad procesem spawalniczym, - prowadzenie prac remontowo - budowlanych z użyciem ognia w pobliżu materiałów palnych.
4. Wady urządzeń i instalacji elektrycznych oraz ich nieprawidłowa eksploatacja. Przykłady:
- nieprawidłowo dobrana lub wykonana instalacja elektryczna,
- przeciążenie instalacji elektrycznej, - wady i uszkodzenia instalacji jak i urządzeń,
- nie usuwanie wad mających wpływ na awarie w instalacji elektrycznej,
- eksploatacja prowizorycznych urządzeń elektrycznych np. tzw. "kablówek" z drutu aluminiowego podatnego na złamania,
- eksploatacja punktów świet1nych (żarówek) w bliskiej odległości od materiału palnego,
- samowolna, niefachowa naprawa instalacji i urządzeń,
- naprawa bezpieczników drutem,
- stosowanie palnych osłon na punkty świet1ne, - zewnętrzne mechaniczne uszkodzenia instalacji.
5. Wady elektrycznych urządzeń ogrzewczych oraz ich nieprawidłowa eksploatacja np.:
- eksploatacja elektrycznych urządzeń grzewczych niesprawnych technicznie lub wykonanych prowizorycznie (samodzielnie),
- pozostawienie bez dozoru przenośnych urządzeń grzejnych takich jak grzałki, czajniki, grzejniki, że1azka itp.,
- eksploatacja urządzenia grzejnego bez odpowiedniego zabezpieczenia na palnym podłożu lub w pobliżu materiału palnego.
6. Wady oraz nieprawidłowa eksploatacja urządzeń ogrzewczych na paliwo stałe, ciekłe i gazowe. Przykłady:
- niewłaściwy dobór oraz stan techniczny urządzenia ogrzewczego (pęknięcia, nieszcze1ności, niewłaściwe podłączenia rur dymowych),
- nie zachowanie wymaganej odległości urządzenia ogrzewczego od materiału palnego, - wysypywanie żaru piecowego (szlaki) w miejscu narażonym na zapalenie,
- uszkodzenia kominów, palenisk, przewodów dymowych i spalinowych,
- występowanie (wbudowanie) palnych elementów konstrukcyjnych (drewnianych) w kominie,
- niewłaściwa obsługa urządzeń i instalacji na gaz propan - butan w butlach, (od1egłość od źródeł ciepła, nieszczelności itp.),
- suszenie lub przechowywanie materiałów palnych jak odzież, surowce, paliwo w bliskim sąsiedztwie źródeł ognia i ciepła,
-  zbyt intensywne palenie w palenisku powodujące wydobywanie się iskier z komina lub zapalenie sadzy,
- brak nadzoru nad piecami w czasie palenia w nich.
7. Wady urządzeń mechanicznych oraz nieprawidłowa ich eksploatacja np.:
- nieprawidłowy dobór konstrukcyjny urządzenia mechanicznego np. powodującego stałe tarcie, a za tym nagrzewanie się lub iskrzenie,
- brak konserwacji urządzeń np. łożysk powodujących nagrzanie materiału przyległego,
- pozostawienie maszyn i urządzeń lub aparatury w czasie pracy bez opieki i fachowego nadzoru,
- brak konserwacji instalacji wentylacyjnej i klimatyzacyjnej.
8. Wady procesów oraz nieprzestrzeganie reżimów technologicznych.
Przykłady:
- niewłaściwy dobór urządzeń i instalacji (wytrzymałość, średnica, ciśnienie itp.),
- niewłaściwe dozowanie cieczy łatwo zapalnej w urządzeniu,
- nadmierne podgrzewanie pojemników z płynami łatwo zapalnymi,
- pozostawienie bez dozoru pracujących urządzeń technologicznych,
- przekraczanie reżimu technologicznego takich jak temperatura, ciśnienie, dozowanie itp.,
- meszczelności aparatury i urządzeń powodujących wyciek cieczy itp.,
- samodzielne usuwanie automatyki sterowania i kontroli urządzenia.
9. Nieprawidłowe magazynowanie substancji niebezpiecznych np.: - niewłaściwe składowanie materiałów i surowców mogących wchodzić z sobą w reakcje chemiczne, bądź też reagujących na ciepło, światło, wilgoć itp., - przechowywanie materiałów palnych (cieczy) w nieszczelnych naczyniach bądź podatnych na stłuczenia.
10. Samozapalenie się materiałów.
Samozapalenie powstaje na skutek zachodzących procesów biochemicznych w materiale podatnym na takie czynniki. Proces ten powoduje samoogrzewanie i w konsekwencji często prowadzi do samozapalenia.
Samozapaleniu ulegają materiały zaolejone np. zbite w skrzyni czyściwo, materiały wilgotne takie jak węgiel, siano, pasza, nawozy sztuczne niewłaściwie składowane.
11. Wyładowania elektryczne. Wyładowania elektryczności dzieli się na:
- wyładowania atmosferyczne (pioruny),
- wyładowania e1ektrycmości statycznej. Wyładowania atmosferyczne mogą powodować ofiary w ludziach. Na wyładowania tego typu najbardziej narażone są wysokie obiekty i odosobnione drzewa. Powstałym wskutek wyładowań atmosferycznych pożarom można zapobiegać tylko zakładając właściwie wykonane instalacje odgromowe czyli piorunochronne. Elektryczność statyczna polega na powstawaniu ładunków elektrycznych na częściach maszyn, instalacjach, pasach transmisyjnych itp. miejscach, gdzie następuje stykanie się i rozdzielanie różnych ciał, tarcie, przelewanie, przewijanie, chodzenie w gumowym obuwiu itp. Zjawiska powyższe mogą powodować powstawanie iskier. Zapobiegać temu można poprzez uziemianie różnego rodzaju maszyn, zbiorników i instalacji.
12.  Podpalenia. Najczęściej podpalenia powstają na tle:
- zazdrości lub konkurencji,
- chęci ukrycia nadużyć finansowych,
- zatarcia śladów przestępstwa, - otrzymania zysku z tytułu odszkodowania,
- choroby psychicznej itp.
13. Inne przyczyny pożarów:
Do tej grupy przyczyn powstawania pożarów zalicza się między innymi: - iskry wydobywające się z parowozu lub urządzenia szlifierskiego,
- magazynowanie materiałów palnych w pobliżu budynków,
- stosowanie iskrzących urządzeń i obuwia w pomieszczeniach zawierających stężenia gazów lub płynów wybuchowych,
- otwieranie beczek z rozpuszczalnikiem przy użyciu iskrzących narzędzi,
- nie oczyszczanie w przewidzianych terminach przewodów dymowych i spalinowych itp.

# data[].attributes.body
Rozpoznanie wstępne
Czynność rozpoznania wstępnego polega na zebraniu informacji o zewnętrznych objawach pożaru, o jego rozmiarach, kierunku rozprzestrzeniania się. Wstępnie rozpoznać należy także wywoływane ogniem zagrożenie dla sąsiednich obiektów lub zgromadzonych w pobliżu materiałów, występujące zagrożenie dla ludzi i zwierząt.  Rozpoznania wstępnego dokonuje dowódca bezpośrednio po przybyciu na miejsce akcji. Pomaga mu ono w podjęciu pierwszej decyzji dotyczącej kierunku rozwinięcia własnych sit i środków.

Rozpoznanie właściwe
Podczas rozpoznania właściwego zachodzi potrzeba dokładnego zbadania wszelkich zagrożeń oraz określenia sposobów przystąpienia do działań ratowniczo-gaśniczych. Zwraca się wówczas uwagę szczególnie na:
- zagrożenie życia ludzkiego poprzez dokładne określenie ewentualnych miejsc przebywania ludzi
- miejsce powstania pożaru, jego wielkość i szybkość rozszerzania się
- kierunki rozprzestrzeniania się pożaru, ruchy powietrza, zadymienie,
- rodzaj palących się materiałów
- zagrożenie wybuchem, skażeniem, promieniowaniem, wytrzymałość konstrukcji stropów i ścian na przepalenie lub zawalenie się,
- możliwość poboru wody do celów gaśniczych,
- drogi dojścia umożliwiające prowadzenie ewakuacji i działań gaśniczych.

Warto pamiętać, że w dymie o barwie niebieskiej, żółtej lub białej i słodkawym lub gorzkawym smaku mogą znajdować się substancje trujące. Dużym utrudnieniem jest także rozpoznanie dymu podczas pożarów rozwiniętych. Płoną bowiem wówczas przeważnie różne materiały i będziemy mieć do czynienia z mieszaniną różnych dymów. Źródłem informacji o płonących substancjach może być także wygląd płomienia. Np. silnie kopcącym płomieniem spalać się będą takie substancje jak: propan butan, acetylen, nafta, oleje, tłuszcze. Żółty płomień świecący charakterystyczny jest dla metanu, celulozy, zaś płomieniem prawie bez koloru spala się spirytus metylowy, cukier, gliceryna.

# data[].attributes.body
Pożary grupy A
(ciała stałe) można gasić wodą , pianą dwutlenkiem węgla ze zmniejszonym efektem oraz odpowiednimi proszkami gaśniczymi.
Pożary grupy B
(ciecze i ciała stałe topiące się) można gasić pianą, dwutlenkiem węgla i innymi gazami obojętnymi oraz proszkiem gaśniczym.
Pożary grupy C
(gazy) można gasić proszkami gaśniczymi, dwutlenkiem węgla oraz rozproszoną wodą.
Pożary grupy D
(metale lekkie) można gasić specjalnymi proszkami.
Pożary grupy F
(oleje i tłuszcze pochodzenia roślinnego i zwierzęcego w urządzeniach kuchennych) można gasić pianą, proszkiem i dwutlenkiem węgla.

DWUTLENEK WĘGLA
Bezbarwny gaz, cięższy od powietrza, bez zapachu, niepalny; przy ciśnieniu około 40 atmosfer skrapla się i w postaci skroplonej przechowywany jest w gaśnicach, agregatach, butlach, nie przewodzi prądu elektrycznego.
zalety:
- Niska Cena.
- Łatwość otrzymywania.

wady:
- Toksyczny (15% objętości w powietrzu, gdzie przebywają ludzie powoduje utratę przytomności)
- Zastosowanie tylko w pomieszczeniach o niewielkiej kubaturze.
- Konieczność stosowania ciężkich butli wysokociśnieniowych.

Zasady dotyczące gaszeniem Dwutlenkiem węgla:
Gasząc poprzez działanie miejscowe, należy podejść blisko ogniska pożaru i po uruchomieniu gaśnicy lub agregatu skierować dyszę na palący się obiekt starając się ułożyć warstwę gazu wokół niego.
Znacznie większą skuteczność uzyskujemy gasząc przez wypełnienie pomieszczenia, należy przy tym pamiętać o usunięciu ludzi i zwierząt oraz zamknięciu otworów.
Za pomocą dwutlenku węgla nie gasimy palącej się na człowieku odzieży ze względu na możliwość spowodowania obrażeń śnieżnobiałe grudki mają temperaturę -79 stopni Celsjusza.

WODA
Ogólnodostępny, najtańszy środek gaśniczy. Podstawowe działanie gaśnicze to chłodzenie (odbieranie energii cieplnej), pochodne działanie to rozrzedzenie stężenia tlenu (po odparowaniu). Z jednego litra odparowanej wody powstaje 1700 litrów pary.

Zalety wody:

- Stosunkowo łatwo dostępna,
- Niska cena,
- Przyjazna dla środowiska naturalnego.

Wady wody:
- Powoduje straty po pożarowe, zawilgocenie
- Ze względu na wysoką temperaturę krzepnięcia są problemy ze stosowaniem wody przy ujemnych temperaturach

Przeciwwskazania w stosowaniu wody:
- Pożary materiałów z którymi woda wchodzi w reakcje chemiczne (sód, potas, wapń, karbid) - zagrożenie wybuchem.
-Pożary cieczy palnych lżejszych od wody i nie rozpuszczających się w niej zachodzące w otwartych zbiornikach - zagrożenie wykipienie cieczy.
- Pożary olei i tłuszczy wrzących w wysokich temperaturach.
- Pożary, w których istnieje niebezpieczeństwo podania wody na powierzchnię kwasów - groźba poparzenia.
- Pożary urządzeń pod napięciem oraz w sąsiedztwie urządzeń i instalacji elektrycznych - niebezpieczeństwo porażenia prądem
-Pożary materiałów spalających się w wysokich temperaturach bez płomienia -termiczny rozkład wody i wydzielanie wodoru tworzącego z powietrzem mieszaninę wybuchową.
- Pożary w obiektach, w których znajdują się przedmioty o szczególnej wartości materialnej, kulturowej, technicznej czy użytkowej, ze względu na niszczące działanie wody.

PIANA GAŚNICZA

To nagromadzenie napełnionych powietrzem pęcherzyków wytworzonych z roztworu pianotwórczego, stosowane w celach gaśniczych.

Środek pianotwórczy + woda = Wodny Roztwór Środka Pianotwórczego => WRŚP + gaz (powietrze, azot)= PIANA

Podział pian (wg liczby spienienia):

- Piana ciężka
- Piana średnia
- Piana lekka

Piana ciężka- Działanie gaśnicze polega na tłumieniu i chłodzeniu. Przygaszeniu ciał stałych działanie chłodzące jest praktycznie decydujące. Piana ciężka ma większą zdolność gaśniczą niż piany lekkie. Piana podawana może być przez prądownice do podawania piany. Stosowana jest do gaszenia cieczy palnych, do gaszenia stałych materiałów tworzących żar, do ochrony obiektów zagrożonych pożarem.

Piana średnia- Działanie gaśnicze polega przede wszystkim na tłumieniu i chłodzeniu(efekt chłodzący jest większy niż w przypadku piany lekkiej). Piana ta podawana jest z wytwornic pianowych. Stosowana jest do pokrywania zagrożonych obiektów oraz do wypełniania pomieszczeń. Może być stosowana na otwartej powierzchni.

Piana lekka- Działanie gaśnicze polega przede wszystkim na tłumieniu. Z uwagi na bardzo małą zawartość wody, efekt chłodzący nie ma dużego znaczenia. Piana podawana jest z agregatów do piany lekkiej lub generatorów piany lekkiej. Stosowane jest przede wszystkim do wypełniania dużych pomieszczeń, kopalniach itp.
Zalety:
- Większa skuteczność gaśnicza niż wody.
- Dobre zabezpieczenie gaszonych cieczy, obiektów przed ponownym zapaleniem.
- Zabezpieczanie gaszonych cieczy przed nadmiernym parowaniem.
Wady:
- Działają drażniąco na skórę i oczy.
- Mogą powodować straty po pożarowe.
- Niszczą sprzęt pożarniczy.

PROSZKI GAŚNICZE
Są to sproszkowane mieszaniny kilku składników(mających właściwości gaśnicze) w postaci ciał stałych. Od składu chemicznego proszku, wielkości i kształtu ziaren zależy skuteczność gaśnicza proszku i zakres jego zastosowania.

Proszki gaśnicze dzielimy na:

- Proszki typu ABC
- Proszki typu BC
- Proszki typu D

Działanie gaśnicze proszków typu ABC i BC polega na mechanizmie chemicznym (zachodzą reakcje chemiczne) i fizycznym - zasypywanie proszkiem (odcięcie dopływu tlenu do miejsca pożaru).

Działanie gaśnicze proszku typu D polega tylko na działaniu fizycznym, na odizolowaniu płonącego metalu od utleniacza.

UWAGA!
Do pożarów typu D nie można stosować proszków, z których pod wpływem wysokiej temperatury powstaje woda np. proszki węglanowe. Jest to działanie nie tylko nieskuteczne, ale również niebezpieczne ponieważ w strefie pożaru powstają substancje, które spalają się wybuchowo.

zalety:
- Połączenie chemicznego i fizycznego mechanizmu gaszenia powoduje, że proces gaszenia następuje stosunkowo szybko.
- Mogą być stosowane do gaszenia urządzeń elektrycznych pod napięciem oraz pożarów metali lekkich.
wady:
- Mogą mieć negatywny wpływ na środowisko.
- Mogą powodować straty po pożarowe.
- Wysoka cena.

# data[].attributes.headline
PODSTAWOWE ZASADY GASZENIA POŻARÓW, JAK POWINNIŚMY SIĘ ZACHOWAĆ, EWAKUACJA.

# data[].attributes.subject
PODSTAWOWE ZASADY GASZENIA POŻARÓW, JAK POWINNIŚMY SIĘ ZACHOWAĆ, EWAKUACJA.

# data[].attributes.attachment_link.title
Pozar - Podstawowe zasady gaszenia pożarów

# data[].attributes.body
1. 112 - Centrum powiadamiania ratunkowego
2. 997 - Policja
3. 998 - Straż Pożarna
4. 999 - Pogotowie ratunkowe

# data[].attributes.body
Jak zachować się podczas zawiadamiania służb alarmowych, kiedy jesteśmy świadkami pożaru:

1. W przypadku powstania pożaru wszyscy zobowiązani są podjąć działania w celu jego likwidacji:

1. zaalarmować niezwłocznie, przy użyciu wszystkich dostępnych środków osoby będące w strefie zagrożenia,

2. wezwać straż pożarną.

2. Telefoniczne alarmowanie należy wykonać w następujący sposób: Po  wybraniu numeru alarmowego straży pożarnej 998 i zgłoszeniu się dyżurnego spokojnie i wyraźnie podaje się:

1. swoje imię i nazwisko, numer telefonu, z którego nadawana jest informacja o zdarzeniu,

2. adres i nazwę obiektu,

3. co się pali, na którym piętrze,

4. czy jest zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego.

5. Po podaniu informacji nie odkładać słuchawki do  chwili potwierdzenia przyjęcia zgłoszenia.

Przyjmujący może zażądać:

1. potwierdzenia zgłoszenia poprzez oddzwonienie,

2. dodatkowych informacji, które w miarę możliwości należy podać.

3. Przystąpić niezwłocznie, przy użyciu miejscowych środków gaśniczych do gaszenia pożaru i nieść pomoc osobom zagrożonym w przypadku koniecznym przystąpić do ewakuacji ludzi i mienia. Należy czynności te wykonać w taki sposób aby nie doszło do powstania paniki jaka może ogarnąć ludzi będących w zagrożeniu, które wywołuje u ludzi ogień i dym. Panika może być przyczyną niepotrzebnych i  tragicznych w skutkach wypadków w trakcie prowadzenia działań ratowniczo gaśniczych. Dlatego prowadząc jakiekolwiek działania w  przypadku powstania pożar należy kierować się rozwagą w  podejmowaniu decyzji. Do czasu przybycia straży pożarnej kierowanie akcją obejmuje kierownik zakładu pracy /właściciel obiektu/ lub osoba najbardziej energiczna i opanowana.

# data[].attributes.body
Ze względu na niebezpieczny temat i to, że nie można eksperymentować z ogniem, przedstawione zostało:
rozpalenie ognia za pomocą soczewki.
W lesie jest bardzo dużo zanieczyszczeń, w tym szkła które pod wpływem bardzo wysokich promieni słonecznych może rozpalić suchą ściółkę.

# data[].attributes.attachment_link.description
Fragment białej kartki papieru zamalowujemy czarnym pisakiem. Trzymamy kartkę na nasłonecznionym miejscu i przystawiamy lupę, która jest soczewką skupiającą, tak aby promienie słoneczne skupiały się na białej części kartki. Nawet po dłuższej chwili kartka pozostaje zimna. Kierujemy skupione przez soczewkę światło na zaczernioną część kartki.

# data[].attributes.headline
DLA PORÓWNANIA WÓZ STRAŻACKI Z CZASÓW DZISIEJSZYCH.

# data[].attributes.subject
DLA PORÓWNANIA WÓZ STRAŻACKI Z CZASÓW DZISIEJSZYCH.

# data[].attributes.body
KONSTANTY TRZEWIK Z KOLEGAMI

# data[].attributes.body
Na pytania odpowiada Konstanty Trzewik:
P: Jak długo pracowałeś w straży pożarnej?
K.T.: 3 lata.
P: W którym roku zacząłeś pracę?
K.T.: 1976 roku.
P: Czy to jest trudna praca?
K.T. : Bardzo trudna. Nie każdy może być strażakiem. Trzeba być bardzo wytrzymałym, wysportowanym i musisz umieć przewidzieć wiele nagłych sytuacji.
P: To znaczy?
K.T.: Chodzi mi o to, że trzeba przewidzieć co może się wydarzyć.
Jedno małe potknięcie może kosztować Ciebie lub Twojego kolegę życie.
P: Byłeś kiedyś świadkiem śmierci kolegi z jednostki?
K.T.: Na szczęście nigdy mnie to nie spotkało. Pamiętam jednak jak w innej jednostce zginął chłopak, ale nie znałem go osobiście.
P: Czy uważasz, że jest to praca, której można się wyuczyć?
K.T.: Nie. Każdy pożar jest inny. Każda akcja jest zupełnie inna. Zawsze podczas akcji czułem się prawie jak za pierwszym razem.
P: Co możesz mi opowiedzieć o pożarach w lasach?
K.T.: Są jednymi z gorszych. Zaraz po pożarach w piwnicach.
P: Dlaczego?
K.T.: Ogień bardzo szybko się rozprzestrzenia. Trudno jest ugasić taki pożar. Gasisz ściółkę i nie wiadomo kiedy już palą się gałęzie drzewa.
P: Ile gasi się taki pożar?
K.T.: Zależy jaki. Czasem trwa to kilka godzin, a czasem nawet kilkanaście dni.
P: Jak często zdarzają się pożary w lasach?
K.T.: Trudno powiedzieć. Szacuje się, że na świecie rocznie jest około 2000 pożarów lasów. Na pewno jest to najpoważniejszy i najczęstszy problem w lasach.
P: Z jakich powodów najczęściej zdarzają się pożary lasów?
K.T.: Brak wilgotności powietrza w lesie, szkło... Poważnym problemem są też różne niedopałki. Zdarzają się również celowe podpalenia.
P: Czy jest jakaś różnica w zależności od tego co wywołało pożar?
K.T.: Szkło czy niedopałek to prawie to samo. Taki pożar łatwiej jest ugasić. Najtrudniejsze do opanowania są pożary, które powstają przez celowe rozniecenie ognia. Gdy ktoś celowo podpala las z reguły podpala go w kilku miejscach. Potrzebnych jest wtedy więcej jednostek.
P: Ile ludzi potrafi gasić taki duży pożar?
K.T.: Kiedyś podczas jednego pożaru w lesie pracowała nas ponad setka, przyjechało nawet wojsko, pomagało wiele ludzi z okolic. Temperatura była tam tak wysoka, że topiło nam okulary na kasku!
P.: Jaki wpływ na zanieczyszczenie lasów mają pożary lasów?
K.T.: Myślę, że duże. Pożary dostarczają wiele szkodliwych gazów do atmosfery.
P.:  Ta praca jest niestandardowa. Nie jest to praca, gdzie zmiana trwa 8 godzin. Jak więc to wygląda u straży pożarnej?
K.T.: Ja pracowałem 24 godziny i 48 miałem wolnych. Tak wypadały nasze zmiany. Wiadomo było jednak, że czasem zostawało się dłużej.
P.: Czy gdybyś miał szanse cofnąć czas, to podjął byś się tej pracy jeszcze raz?
K.T.: Tak, zdecydowanie tak. Wiele się dzięki niej nauczyłem, zdobyłem tam też wielu przyjaciół, z którymi mam kontakt do dziś. To była bardzo trudna i niebezpieczna praca, ale też ważna. Uważam, że to była bardzo dobra praca.

# data[].attributes.attachment_link.description
POŻARY LASÓW WYPOSAŻENIE SPRZĘTOWE PAŃSTWOWEJ STRAŻY POŻARNEJ

# data[].attributes.body
Nazywam się Patrycja Kruszewska. Mam 23 lata. Od urodzenia mieszkam w Warszawie. Pracuje w przedszkolu. Praca z dziecmi to moja najwieksza pasja. Daje mi ogromną satysfakcję i nie wyobrażam sobie robić czegoś innego.
Jestem osobą towarzyska i bardzo kontaktowa. Lubię ludzi.
Jedyny sport jaki akceptuje to pływanie. Gdy pływam czuje się wolna, a woda zmywa ze mnie cały stres dnia codziennego.
Uwielbiam uczyć się języków obcych, szczególnie języka angielskiego.
Moim największym marzeniem jest podróżowanie.

# data[].attributes.body
Nazywam się Aleksandra Wieczorek, mam 22 lata, praca z dziećmi sprawia mi dużą przyjemność. Uwielbiam z nimi rozmawiać, dzieci to jedyne istoty, które potrafią bez zastanowienia powiedzieć prawdę.
Bardzo lubię się wygłupiać, żartować i wychodzić ze znajomymi.
Moim marzeniem jest uczelnie w szkole podstawowej, bycie wyrozumiałym pedagogiem dla wszystkich podopiecznych.

# data[].attributes.headline
Hej, nazywam się Katarzyna Płońska i mam 20 lat ;). Aktualnie mieszkam i pracuję w Warszawie. Moją pasją jest podróżowanie i muzyka połączenie tych dwóch rzeczy to najwspanialsza rzecz na świecie :D. Uwielbiam poznawać nowych ludzi. Jestem typem organizatora. Uwielbiam dzieci i ich nieskomplikowany świat stąd studia pedagogiczne. Moim celem w życiu jest spełnianie marzeń ;).

# data[].attributes.subject
Hej, nazywam się Katarzyna Płońska i mam 20 lat ;). Aktualnie mieszkam i pracuję w Warszawie. Moją pasją jest podróżowanie i muzyka połączenie tych dwóch rzeczy to najwspanialsza rzecz na świecie :D. Uwielbiam poznawać nowych ludzi. Jestem typem organizatora. Uwielbiam dzieci i ich nieskomplikowany świat stąd studia pedagogiczne. Moim celem w życiu jest spełnianie marzeń ;).