# data[].attributes.headline
Zie hier het huis waar de familie in heeft geleeft: Charleston

# data[].attributes.subject
Zie hier het huis waar de familie in heeft geleeft: Charleston

# data[].attributes.body
www.charleston.org.uk

# data[].attributes.body
Al met al vind ik dat het boek er knap is geschreven. Het is een verhaal dat is opgedragen aan Quintens overleden vriend/broer Julian. Ik zou het boek aanraden voor gevorderde lezers, want het is soms een lastig boek om te begrijpen voor mensen die niet van lezen houden of niet goed zijn in lezen. Het is uit een ik perspectief geschreven dus op dat punt kan je je wel heel goed inleven in de hoofdpersoon van hoe hij zich voelt. Ook kun je heel veel levenslessen leren uit dit boek. Vooral van de vader leer je er heel veel.

Rindert Kromhout heeft het boek zijn eigen smaak gegeven, ook dat vind ik zo mooi aan het boek, want het is geen biografie van het gezin maar meneer Kromhout heeft er een verhaal van gemaakt en dat maakt het wat leesbaarder. Ook voor de jonge doelgroep.
De belangrijkste les die we uit dit boek leren is: Soldaten huilen wel!

# data[].attributes.body
Duncan is in het verhaal de 2e vader van de kinderen. Hun echte vader is voor de serieuze gesprekken en levens lessen, maar Duncan is voor de lol. Hij speelt altijd met de kinderen en is altijd nog een beetje kinderachtig. Duncan valt op mannen. In het verhaal wordt er een keer vertelt dat Quinten een vriendje had waar hij altijd mee speelde. Maar toen het jongetje een keertje vroeg of Duncan met een man sliep en Quinten antwoorde ja mocht het jongetje niet meer met Quinten spelen. Ik denk dat dat precies is wat we in onze samenleving moeten voorkomen. Mijn mening is dat iedereen

# data[].attributes.body
De vader in het boek maakt indruk op mij. De vader wordt als een serieuze man neer gezet en die altijd wijze lessen aan zijn zoons leert. De belangrijkste was dat hij wou dat zijn kinderen altijd zelf zouden na blijven denken. Dat is een les die heel erg veel mensen uit onze tijd nog moeten leren. Hij vertelde een verhaal over een bakker waarvan mensen dachten dat hij duits was. De mensen uit de stad verjoegen de man en hij moest verhuizen. Maar even bleek dat de bakker helemaal niet duits was. Dat gebruikte hij als voorbeeld om zijn zoons te overtuigen dat je altijd zelf na moet blijven denken.

# data[].attributes.body
Soldaten huilen niet gaat over 2 jongetjes: Quinten en Julian. Julian en Quinten zijn beste vrienden en doen alles met elkaar. Maar naarmate Julian ouder wordt gaat hij zich steeds afstandelijker gedragen van Quinten. Hij zit elke dag op zijn kamer boeken te lezen of naar de radio te luisteren. Het leven gaat in Charleston goed totdat Julian achter een verschrikkelijke leugen komt: Het zusje van hem en Quinten blijkt niet van hun vader te zijn maar van Duncan. Julian blijft daar een jaar lang boos om, maar maakt het dan weer goed met zijn ouders. Julian is een communist en hoort van de oorlog in Spanje. Hij wil daar met zijn cammeraden vechten. Hij komt daar om het leven. De familie is er gebroken door, maar moet toch verder...

# data[].attributes.body
Dit bijzondere boek dat over de oorlog gaat is een heel mooi maar ook op een andere manier dan anders geschreven. Het leven van 2 jongetjes die naar het platteland verhuizen wordt op een vrolijke manier geschreven. Dat is ongewoon voor een oorlogsboek. Rindert Kromhout vertelt hier niet zijn eigen leven, want hij is 57 dus kan nooit de oorlog mee hebben gemaakt. Maar hij schrijft het verhaal over een gezin dat in die tijd leefde. Het verhaal is deels echt gebeurt. Toen hij kennis begon te krijgen over het gezin besloot Rindert Kromhout een boek over hen te schrijven omdat hij werd gefacineerd van het leven van de mensen in Charleston.
Het huis waar het gezin in woonde: Charleston, bestaat ook echt en je kunt het bezoeken. Het hele huis is er bijzonder mooi geschilderd.
Persoonlijk hou ik ook wel van oorlogsboeken, maar dit is niet zomaar een oorlogsboek. Het is een boek om te onthouden
Het jaar van uitgave is 2010

# data[].attributes.body
Aan het begin van het verhaal kom je in een situatie waar 2 broers met elkaar aan het overleggen zijn. Het overleg gaat dat 1 van de 2 jongens oorlog in Spanje wilt gaan voeren. Het is heel knap hou de schrijver je laat mee leven in de situatie. Je staat in een kamer en komt in een overleg, het is net alsof je ertussen staat. 1 van de jongens zegt dan dat hij het niet moet doen en er beter over na moet denken, maar de ander luistert niet en wilt het toch gaan doen. Als dat stuk klaar is begint het verhaal.