# data[].attributes.body
Stella Artois is een Belgische pils gebrouwen in Leuven, en valt onder het concern AB InBev. AB InBev is de grootste bierproducent ter wereld.

# data[].attributes.body
Vlaamse mosselen

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Een van de bekendste onderdelen van Aalst Carnaval is de stoet met tientallen praalwagens. Jaarlijks lokt deze optocht meer dan 80.000 toeschouwers. Een 80-tal 'officiële groepen' stappen mee in de zondags- en maandagsstoet, waarin tal van actuele thema's satirisch benaderd worden. De voorbereidingen beginnen meestal maanden op voorhand en elke groep doet zijn best om het publiek te verbazen met tot in de puntjes afgewerkte praalwagens en kostuums. Daarnaast lopen meer dan 200 'losse groepen' in de stoet. Dit zijn kleinere groepen van carnavalisten die geen grote praalwagens bouwen, maar wel makkelijk op de actualiteit kunnen inspelen op een ludieke manier. Zij vormen het zogenaamde 'peper en zout' van de stoet.

Voorop in de stoet lopen de Aalsterse Gilles. Deze ontstonden eind jaren 1920 naar het voorbeeld van de Gilles van Binche maar werden al gauw een vast onderdeel van Aalst Carnaval. De Gilles lopen met hun typische kostuum voorop in de zondagsstoet, waarbij ze sinaasappelen naar het publiek gooien. Het geluid van klompen, bellen en trommels kondigt drie dagen Carnaval aan. Op maandag bedwingen de Gilles de wintergeesten met hun traditionele bezemdans op de Grote Markt. In de stoet dansen ook de stadsreuzen mee: Iwein en Lauretta, Keizer Kamiel, Ons Paula, Floreken en Florisken. Ook het Ros Balatum, als parodie op het Ros Beiaard van Dendermonde, keert jaarlijks terug in de stoet.

Op dinsdag is het de beurt aan de Voil Jeanetten, duizenden als vrouw verklede mannen trekken dan door de straten van Aalst. De échte Oilsjterse Voil Jeanet valt makkelijk te herkennen aan haar bontjas, een kinderkoets, een vogelkooi met haring, een (kapotte) paraplu en al dan niet een lampenkap als hoofddeksel. Het belangrijkste element van de Voil Jeanet is echter zijn mentaliteit om de spot te drijven met alles en iedereen, in de eerste plaats met zichzelf. De Voil Jeanet is een voorbeeld van een typisch omkeringsritueel tijdens Carnaval, waarbij man vrouw wordt om de gangbare maatschappelijke orde te verstoren. De typische satire en spot vinden we ook terug in de Carnavalsliedjes die in het Aalsterse dialect gezongen worden. Ook de prinsenverkiezing, de ajuinworp en het verbranden van de vastenavondpop behoren tot de jaarlijkse rituelen.

Aalst Carnaval is een volksfeest met een grootschalige beleving doorheen alle bevolkingslagen dat teruggaat tot 1432.

In 2010 werd Aalst Carnaval toegevoegd aan de Representatieve Lijst van het Immaterieel Cultureel Erfgoed van de Mensheid van UNESCO. In 2019 besliste het intergouvernementeel comité van UNESCO om Aalst Carnaval van de Lijst te verwijderen, na incidenten met Joodse karikaturen. "Zie ook de artikels: Aalst Carnaval niet langer UNESCO erfgoed en Achtergronddossier over de schrapping van Aalst Carnaval uit de Unesco-lijst".

# data[].attributes.attachment_link.description
Een van de bekendste onderdelen van Aalst Carnaval is de stoet met tientallen praalwagens. Jaarlijks lokt deze optocht meer dan 80.000 toeschouwers. Een 80-tal 'officiële groepen' stappen mee in de zondags- en maandagsstoet, waarin tal van actuele thema's satirisch benaderd worden.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De onklopbare topper met verse Belgische asperges is een perfecte combinatie van eenvoud en kwaliteit.Een portie van ons witte goud, geklaarde hoeveboter, eitjes en peterselie. Hoe simpel kan 'lekker' zijn?

Ingrediënten

Benodigdheden

De asperges

De geklaarde boter

De mimosa van ei en peterselie

Afwerken en serveren

# data[].attributes.attachment_link.title
Asperges op Vlaamse wijze | Dagelijkse kost

# data[].attributes.attachment_link.description
De onklopbare topper met verse Belgische asperges is een perfecte combinatie van eenvoud en kwaliteit.Een portie van ons witte goud, geklaarde hoeveboter, eitjes en peterselie. Hoe simpel kan 'lekker' zijn?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Waterzooi is een van oorsprong Vlaams gerecht: een romige soep gemaakt met groenten, stukjes aardappel en vis. Tegenwoordig komen we het ook vaak tegen met kip en wordt het buiten België ook veel gegeten. Wij vertellen je er meer over.
Oorspronkelijk werd waterzooi gemaakt door vissers in de kustgebieden van België. Zij maakten een potje van groenten, aardappel en overgebleven vis die ze samen kookten tot een complete maaltijdsoep. Tegenwoordig wordt het gerecht door heel België, maar ook in Frankrijk en Nederland gegeten en kent het vele variaties.

Waarschijnlijk de meeste bekende variant wordt gemaakt met kip. Deze variant komt uit de omgeving van Gent, waar veel kippenboerderijen te vinden zijn. Waterzooi met kip is daarom beter bekend als Gentse waterzooi.

Ingrediënten
Naast kip of vis mogen een lekkere hoeveelheid aan groenten en stukjes aardappel niet ontbreken. De groenten die veel in waterzooi worden gebruikt zijn soepgroenten als winterwortel, bleekselderij en prei. Ook worden kruiden als peterselie veel gebruikt om de soep af te maken.

Een ander belangrijk onderdeel is de binding. De soep wordt licht gebonden met een mengsel van eigeel en slagroom of kookroom, wat de soep lekker romig maakt.
Recepten
Heb je zin om zelf aan de slag te gaan? Dat kan! Maak een snelle variant met kipfilet, deze zet je in een mum van tijd op tafel. Heb je tijd om wat langer in de keuken staan? Maar dan een Gentse waterzooi volgens dit of dit recept.

Liefhebbers van vis gaan voor een klassieke waterzooi. Lekker met een combinatie van verschillende soorten Noordzeevis, kabeljauw of een combinatie van garnalen en schelvisfilet. Eet smakelijk!

# data[].attributes.attachment_link.title
Echt Vlaams: waterzooi (maar hoe maak je het?) - Culy.nl

# data[].attributes.attachment_link.description
Waterzooi is een van oorsprong Vlaams gerecht: een romige soep gemaakt met groenten, stukjes aardappel en vis. Tegenwoordig komen we het ook vaak tegen met kip en wordt het buiten België ook veel gegeten. Wij vertellen je er meer over. Oorspronkelijk werd waterzooi gemaakt door vissers in de kustgebieden van België.

# data[].attributes.body
(Een onafhankelijk Vlaanderen is voordelig volgens sommige Vlamingen)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Jo Reynaert en Jacob Vanschoonbeek schreven voor VIVES het boek Exiteconomie. Een boek dat de economische gevolgen van een Vlaamse onafhankelijkheid op een wetenschappelijke basis probeert in te schatten. Bij Pro Flandria zetten ze hun onderzoek uiteen.

Economie en grenzen

Vandaag zien we dat het economische argument vaak gebruikt wordt in discussies over grenzen. Zijn kleinere homogenere landen echt beter, ook economisch? Dat probeerden de onderzoekers op een wetenschappelijke manier te achterhalen. De motivatie voor dit onderzoek is de historische evolutie. Het totaal aantal onafhankelijke landen in de wereld stijgt en de oppervlakte van die onafhankelijke staten daalt. Zo waren er in 1945 52 onafhankelijke landen, nu zijn dat er al meer dan 200. Ook vandaag nog zijn er separatistische bewegingen en lijkt de tendens naar meer kleiner landen nog altijd aanwezig. Waarom, en wat zijn de gevolgen voor de economie?

Daarnaast was er nog een tweede goede reden voor een grondig onderzoek. Het publieke debat over de huidige grenzen wordt vaak heel emotioneel en weinig wetenschappelijk gevoerd. Zo is de grootte van een land een afweging tussen de kosten en de baten. Er zijn welvaartskosten aan grote landen. De politieke verdeeldheid neemt toe en het is moeilijker om een gepast beleid uit te tekenen voor alle verschillende groepen. Dat zorgt voor een grotere kloof tussen de burgers en de overheid. In grote landen is ook de administratieve kost groter, hoe groter het land hoe groter de kosten. Daar tegenover kennen grote landen schaalvoordelen. De kosten kunnen gespreid worden over meer inwoners en er zijn militaire schaalvoordelen. Er zijn meer mogelijkheden om een leger te bemannen en te betalen.

Grootte doet ertoe

Bestaat er dan een optimale omvang van een land? Dat blijkt enorm afhankelijk van de omstandigheden. Zo zijn in de 20ste eeuw de baten van een groot land gedaald omdat de schaalvoordelen sterk teruggelopen zijn. Daarnaast zijn er, door de welvaartsstaat meer onderwerpen die voor onenigheid kunnen zorgen in de publieke opinie. Door de toegenomen democratisering zijn die politieke meningsverschillen veel relevanter dan bijvoorbeeld in de 19de eeuw. Daardoor groeit in grotere landen de kloof tussen burger en politiek. Terwijl het geloof in de baten van het land daalt. En dan kunnen minder grote landen in het voordeel zijn.

Er zijn ook internationale factoren die het separatisme in de kaart spelen. Door de internationale vrijhandel is de economische groei minder afhankelijk van een interne markt. Daardoor stijgt de economische levensvatbaarheid van kleine landen. Daar komt dan de toegenomen militaire samenwerking bij. Die ondergraven de militaire schaalvoordelen van grote landen. Een klein land heeft geen verhoogd militair risico meer.

We zien dus dat het samen aanwezig zijn van democratisering, militaire integratie en vrijhandel de trend naar kleinere landen mogelijk maken. Als die drie afwezig zijn, dan zien we het tegenovergestelde, een drang naar territoriale expansie.

Economische gevolgen van onafhankelijkheid

Maar wat zijn de economische gevolgen van onafhankelijk worden dan? Ook in Vlaanderen is daarover een boeiende discussie. Zal Vlaanderen, Catalonië, Schotland,... er economisch beter van worden als het onafhankelijk wordt? Daarvoor hebben de onderzoekers zoveel mogelijk cijfermateriaal verzameld. Zo'n onderzoek roept veel vragen op. Noch de opbrengst, noch de kosten van onafhankelijkheid zijn op voorhand bekend. Daarnaast moet je zowel de directe als de indirecte kosten in rekening brengen én ook de transitiekosten. Een land op poten zetten kost op zich ook geld.

Met alle data die ze verzameld hebben zien we een heel troebel beeld. Onafhankelijkheid kan zowel een positieve als een negatieve invloed hebben op het BBP. Er kan sprake zijn van een 'onafhankelijkheidsdivident' of van een daling van het BBP. Een terugkerend beeld is wel dat de transitie eerst zorgt voor een daling van de economie en op langere en middellangere termijn weer voor een stijging.

Een slimme lezer vraagt zich af hoe je dat kan meten. Er is toch geen vergelijking mogelijk, hoe meet je het BBP van een land dat niet meer bestaat? Dat hebben de onderzoekers opgelost door het BBP te vergelijken met bestaande landen en te vergelijken met de ontwikkelingen en het niveau van nieuwe landen. Het verschil tussen die twee is de kost of winst van nieuwe landen.

Van Moldavië over Singapore tot Vlaanderen

De resultaten van die vergelijkingen voor landen die tussen 1944 en 2014 onafhankelijk werden is heel heterogeen. Er zijn veel positieve en veel negatieve resultaten van onafhankelijkheid. Moldavië is het negatiefste resultaat van onafhankelijkheid. Singapore is 30 jaar na de onafhankelijkheid dubbel zo welvarend, en dat is het andere uiterste. Gemiddeld is de prijs van onafhankelijkheid 10% van het BBP in dit onderzoek. Maar natuurlijk is de context, ook de politieke en economische context van die verschillende onafhankelijke staten zeer bepalend voor het resultaat.

Kunnen we nu op basis van dit onderzoek een voorspelling maken naar de mogelijke kosten of baten van Vlaamse Onafhankelijkheid? Ook dat hangt sterk van de context af. Zo is het lidmaatschap van de EU een belangrijke factor. Dat zorgt voor de toegang tot een grote interne markt. Ook het behoren tot een militaire alliantie is een voordeel voor Vlaanderen. Als dat na de onafhankelijkheid blijft, kan dat de economie positief beïnvloeden of kan de economie minstens gelijk blijven. Maar in het onderzoek zijn de transferten niet meegenomen. En het is moeilijk om in die groep onafhankelijke landen sinds 1945 een vergelijkbaar land te vinden om echt te vergelijken. 80% van de onderzochte landen werden onafhankelijk door de dekolonisatie, na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie en na het uiteenvallen van Joegoslavië.

Conclusie

En wat blijft er dan na zo'n onderzoek. Dat de randvoorwaarden, toegang tot de markt, democratie en vrijhandel duidelijk worden. Lidmaatschap van de EU maakt dus Vlaamse onafhankelijkheid mogelijk, al toont de Catalaanse kwestie wel aan dat daarvoor de afkeer van de Europese elite overwonnen moet worden. De bestaande landen handelen als poortwachters om nieuwe, afgescheurde landen, de toegang te ontzeggen. Dat is dan weer een drempel.

Daarnaast is onafhankelijkheid ook een politieke beslissing die niet enkel economisch gemotiveerd wordt of kan worden. Zo kan onafhankelijkheid een bewuste keuze zijn voor meer democratie met als prijs daling van de economie. De vraag is of hetzelfde onderzoek kan gedaan worden via metingen van 'geluk'. Zijn burgers na de onafhankelijkheid gelukkiger of niet?

We leren ook dat elk geval van separatisme zo specifiek is dat het moeilijk is om voorspellingen te doen. Een beetje onmogelijk. Maar het levert wel interessante inzichten op. Zo kan je dit met dit onderzoek ook besluiten dat er een grote kans is op het ontstaan van een separatistische beweging in Wallonië. Zeker als de kloof tussen burger en politiek er stijgt. Tiens waar heb ik dat nog gehoord...?

Pieter Bauwens

06-03-2020 Een gesprek met Vlaams Parlementslid Filip Brusselmans (Vlaams Belang) over zijn geloofsovertuiging en zijn politieke carrière.

05-03-2020 Ook links gebruikt fotomanipulatie om op het gemoed van het publiek te spelen via sociale media om zo een politiek standpunt te ondersteunen

02-03-2020 Een kruisje met wijwater beschermt niet tegen het coronavirus, in tegendeel, de Belgische bisschoppen raden het in deze coronatijden af.

29-02-2020 Het werk van Flor Peeters, die na de bevrijding zijn herinneringen aan zijn vreselijk verblijf in het Duitse concentratiekamp Sachsenhausen had neergeschreven, werd door Lukas De Vos herschreven. Een gesprek met hem en Bruno Peeters, zoon van Flor.

26-02-2020 Tijdens deze katholieke vasten brengt hoofdredacteur Pieter Bauwens u een podcast-reeks over en met politiekers en hun geloof. De eerste centrale gast in deze vastenreeks is Michael Freilich.

# data[].attributes.attachment_link.title
Vlaamse onafhankelijkheid: winst of verlies? - Doorbraak.be

# data[].attributes.attachment_link.description
Jo Reynaert en Jacob Vanschoonbeek schreven voor VIVES het boek Exiteconomie. Een boek dat de economische gevolgen van een Vlaamse onafhankelijkheid op een wetenschappelijke basis probeert in te schatten. Bij Pro Flandria zetten ze hun onderzoek uiteen. Vandaag zien we dat het economische argument vaak gebruikt wordt in discussies over grenzen.

# data[].attributes.body
Filmpje vanaf 4:36

# data[].attributes.headline
Vlaamse wielerklassiekers (Ronde van Vlaanderen)

# data[].attributes.subject
Vlaamse wielerklassiekers (Ronde van Vlaanderen)

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De Ronde Van Vlaanderen wordt al sinds 1919 jaarlijks gereden. In het parcours zijn van bij het begin veel kasseiwegen opgenomen. Dat was toen een evidentie, nu veel minder. Kasseiwegen zijn intussen namelijk zeldzaam geworden. Om die reden beschermden we in de jaren 90 vijfentwintig kasseiwegen in Oost-Vlaanderen als monument, voornamelijk in de Vlaamse Ardennen. Een aantal daarvan werden in de afgelopen decennia gerestaureerd en een aantal andere zullen in de toekomst (opnieuw) opgeknapt worden.

Het parcours van De Ronde van Vlaanderen verschilt elk jaar lichtjes. Na meer dan tien jaar in Brugge, start de koers dit jaar voor de tweede keer in Antwerpen aan Het Steen. De wedstrijd eindigt ook nu in het hart van Oudenaarde, dat in 1981 beschermd werd als stadsgezicht. Tussen vertrek en aankomst verslinden de wielrenners 266,5 kilometer. Als onze berekeningen kloppen, is er 14,5 kilometer kasseiweg in het parcours ingebouwd, waarvan 11,5 kilometer beschermd is. Een aantal kasseistroken worden twee tot drie keer aangedaan.

Als je op deze link klikt, kan je het parcours bekijken met Google Maps of in 3D visualiseren met Google Earth. In de tekst hieronder zetten we alles voor jou op een rijtje. De afbeeldingen zijn allemaal afkomstig uit onze inventaris, waar je over al het genoemde erfgoed meer kan lezen.

Het erfgoed langs het parcours van De Ronde is heel divers. Na Het Steen is het eerste beschermde gebouw dat je tegenkomt een betonnen militair bouwwerk: het fort van Haasdonk. Het fort werd aan het einde van de 19de eeuw gebouwd als een onderdeel van de Antwerpse fortengordel. Naast de historische waarde heeft het intussen ook een biologische waarde.

Na een doortocht in het mooie Sint-Niklaas gaat de koers in Hamme langs de Villa Louise. Deze villa was vanaf het begin van de 20ste eeuw de vakantiewoning van een bemiddelde familie, die zich hier kwam terugtrekken ver weg van het stadsgedruis.

In Berlare zouden de wielrenners in theorie kunnen stoppen om een gebedje te maken bij de Onze-Lieve-Vrouw van Zeven Weeën. Het bedevaartsoord gaat terug tot in de 14de eeuw. Vanaf de 17de eeuw ontstond hier een ommegang met zeven houtenkapelletjes, meer recent uitgebreid met een monumentale calvariebergsculptuur en een geboortegrot.

Rond het bedevaartoord werd eeuwenlang turf gestoken. Dat resulteert vandaag in een kunstmatig meer van 86 hectare groot. Het Donkmeer zal op de luchtbeelden prachtig te zien zijn.

De eerste kasseistrook waar de renners overheen denderen is die aan de Grote Markt van Aalst, waar ze rond de middag passeren. Deze kasseien zijn niet beschermd, een aantal van de gebouwen in de omgeving wel. Voorbeelden zijn het schepenhuis en belfort, die ook zijn opgenomen in de lijst met UNESCO Werelderfgoed.

Vlak nadat de renners het domein van het kasteel Van Egmont passeren, moeten ze een eerste lange kasseistrook trotseren. De allereerste versie van Lippenhovenstraat werd aangelegd aan het begin van de 17de eeuw en maakte ook toen al de verbinding tussen Velzeke en Elene. De bijna anderhalve kilometer lange kasseibaan is maar een opwarmertje voor wat komen gaat.

Vrijwel onmiddellijk na de Lippenhovenstraat komt het peloton langs een nog langere kasseistrook: de legendarische Paddestraat. De weg zelf is hier niet het enige erfgoed van waarde. In het veld errond bevond zich meer dan tweeduizend jaar geleden een Romeins legerkamp met een handelsnederzetting die uitkeek op de vallei van de Molenbeek en de Passemarebeek. In de late bronstijd of vroege ijzertijd was er een begraafplaats gelegen. Dat bewijst een urnenveld dat hier teruggevonden is bij archeologisch onderzoek.

Het parcours van De Ronde was tot nu toe rechtoe rechtaan. Dat verandert. Vanaf nu volgen de renners drie lussen. De eerste lus begint met een beklimming van de Oude Kwaremont. In totaal zal je het beschermde dorpsgezicht van Kwaremont drie keer zien voorbijkomen op je televisiescherm, één keer in elke lus.

De eerste lus slingert verder via de Kortekeer en de Edelareberg. Na deze beklimmingen komt de onderstaande betonnen kapel in beeld. Vergis je niet. Dit beschermde bedevaartsoord bestaat al eeuwen, zij het in een andere vorm. In de 15de eeuw stond hier volgens de legende een kerselaar, waarin een gotisch Mariabeeldje hing. Dat beeldje, dat nog bestaat, liet talrijke mirakelen plaatsvinden, toegeschreven aan Onze-Lieve-Vrouw van Kerselare.

Na een kruisteken bij het heilige Mariabeeld, gaat de koers verder via de beschermde dorpskern van het landelijke Volkegem, over de Wolvenberg langs de beschermde kasseiwegen Holleweg en Haaghoek.

De rest van deze lus is in feite één lange aanloop naar de legendarische Muur van Geraardsbergen. De Muur was een aantal jaren afwezig in deze koers. Nu is hij terug, maar op een andere manier. Vroeger bepaalde hij de finale, nu komen de renners hem tegen op ongeveer 100 kilometer van de finishlijn. Nagenoeg de volledige omgeving van de muur is beschermd als landschap, de kasseien zelf als monument.

Na de Muur zijn de deelnemers opgewarmd voor het echte werk. Vlak voor Ronse moeten ze zich wagen aan de Kanarieberg, waarna ze kunnen uitblazen terwijl ze over de beschermde Bruul rijden.

Nadat het peloton voor de tweede keer over de Oude Kwaremont dendert, is de Patersberg aan de beurt is. Ook deze kasseiweg werd voor het eerst aangelegd in de 17de eeuw. De kasseien zijn porfierstenen met een afgevlakte bovenzijde. Ondanks de keurige aanleg, is deze helling op sportief vlak een echte uitdaging.

Een van de meest gevreesde kasseiheuvels van De Ronde is de beschermde Koppenberg. De sporters beklimmen deze helling vanuit het westen. Aan deze kant heet de berg eigenlijk Steengat. Wie dacht dat de Koppenberg vol kinderkoppen ligt, is eraan voor de moeite. Deze naam wordt gebruikt voor een van de meest primitieve, niet afgevlakte kasseisoorten. In Vlaanderen vind je ze - om redenen van comfort - bijna nergens meer.

Rond 16.00 uur krijgen de renners in Etikhove nog een lange kasseistrook voorgeschoteld: de beschermde Mariaborrestraat, die overgaat in de eveneens beschermde Steenbeekdries.

Verderop treffen ze de Taaienberg aan, waarna de koers tot een ontknoping komt op het gekasseide koningskoppel van de koers: de Oude Kwaremont en de Patersberg. Het is nog maar de vraag wie er na deze derde lus als eerste over de eindstreep gaat in Oudenaarde.

Kasseiwegen zijn de laatste getuigen van een bestratingsvorm die een lange geschiedenis kent, startend in de Romeinse tijd. Om die reden vinden we het als Vlaamse overheid belangrijk om de weinig nog bestaande kasseiwegen met zorg te behandelen. Te meer omdat ze via De Ronde van Vlaanderen zijn ingebakken in ons collectief geheugen. Zonder een aantal kasseistroken zou de koers de koers niet meer zijn, nietwaar?

Je vindt alle beschermde kasseiwegen uit Oost-Vlaanderen ook terug in onze inventaris. In ons afwegingskader voor kasseiwegen geven we een aantal belangrijke tips om kasseiwegen op een goede manier te beheren.

# data[].attributes.attachment_link.description
De Ronde Van Vlaanderen wordt al sinds 1919 jaarlijks gereden. In het parcours zijn van bij het begin veel kasseiwegen opgenomen. Dat was toen een evidentie, nu veel minder. Kasseiwegen zijn intussen namelijk zeldzaam geworden. Om die reden beschermden we in de jaren 90 vijfentwintig kasseiwegen in Oost-Vlaanderen als monument, voornamelijk in de Vlaamse Ardennen.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De vlag van Vlaanderen, meestal de Vlaamse Leeuw genoemd, is de vlag van de Vlaamse Gemeenschap en het Vlaams Gewest. Deze vlag werd officieel aangenomen als vlag van de Raad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap in 1973,[1] en later, in 1985, als vlag van de Vlaamse Gemeenschap.[2] De vlag werd gebaseerd op het oude wapen van het graafschap Vlaanderen.[3]

De beschrijving van de vlag:

Geel met een zwarte leeuw, rood geklauwd en getongd.

De leeuw wordt op zijn achterpoten staand en klauwend afgebeeld, met het gezicht naar de vlaggenstok op de vlag. De hoogte-breedteverhouding van de vlag is 2:3, dit is afwijkend van de Belgische vlag, maar wel wereldwijd het gebruikelijke formaat (in de praktijk wordt ook de Belgische vlag meestal in hetzelfde formaat weergegeven).

Voor de officiële vlag heeft men zich geïnspireerd op een afbeelding gemaakt door een onbekende wapenheraut en -tekenaar in een wapenboek uit de periode 1560-1570. Meer nog dan in het Wapenboek Gelre is de afbeelding duidelijk herkenbaar als leeuw, met goed uitgewerkte manen. Het ontwerp gebeurde in samenwerking met de Vlaamse Heraldische Raad.

De kleur van de klauwen en de tong op de officiële vlag en wapen is, zoals gezegd, rood (of keel op het wapen). Velen binnen de Vlaamse beweging hebben echter geijverd voor een volledig geel-zwarte vlag. Nog steeds verkiest de Vlaamse beweging een vlag met zwarte tong en klauwen. Deze versie van de Leeuwenvlag wordt ook wel de Vlaamse strijdvlag genoemd.

# data[].attributes.attachment_link.description
De vlag van Vlaanderen, meestal de Vlaamse Leeuw genoemd, is de vlag van de Vlaamse Gemeenschap en het Vlaams Gewest. Deze vlag werd officieel aangenomen als vlag van de Raad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap in 1973,[1] en later, in 1985, als vlag van de Vlaamse Gemeenschap.[2] De vlag werd gebaseerd op het oude wapen van het graafschap Vlaanderen.[3] De beschrijving van de vlag: Geel met een zwarte leeuw, rood geklauwd en getongd.

# data[].attributes.body
Stoofvlees

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Pel de uien en snipper ze grof.

Verhit een ruime stoofpot en smelt er een klontje boter in. Stoof daarin de uien op een matig vuur. Laat de uien niet bruin bakken.

Verhit een braadpan op een matig tot stevig vuur, en smelt er een klontje boter in.

Doe de stukjes vlees in de stoofpot met uien. Hou de braadpan met aanbaksels bij en schenk daarin het bruin bier. Roer alle aanbaksels van het vlees los, terwijl het bier aan de kook gebracht wordt. (deglaceren)

Voeg de kruidnagel(s) toe en de appel-perenstroop.

Besmeer een grote snee bruin brood royaal met scherpe mosterd. (Je kan gerust ook twee kleine boterhammen gebruiken.) Leg de boterham in de pot, bovenop het vlees, met de besmeerde zijde naar onder.

Spoel het witloof en laat het goed uitlekken. Halveer de witloofstronkjes en snij het taaie hart uit de onderkant ervan. Snij de stronkjes vervolgens in zeer fijne reepjes en doe ze in een mengschaal.

Voeg wat mayonaise toe, maar overdrijf niet. Het is voldoende wanneer er een dun laagje saus rond de stukjes witloof kleeft.

Kruid het slaatje met een scheutje natuurazijn, wat peper van de molen en een snuifje zout. Meng de groente voorzichtig.

Schil de aardappelen en snij ze met de hand in gelijkvormige frieten. Was de frieten niet, want dan spoel je het zetmeel eraf.

tip Een ideale Belgische friet is 1,3 cm dik

Serveer een portie stoofvlees met de vers gebakken frietjes en een flinke lepel mayonaise.

# data[].attributes.attachment_link.description
Pel de uien en snipper ze grof. Verhit een ruime stoofpot en smelt er een klontje boter in. Stoof daarin de uien op een matig vuur. Laat de uien niet bruin bakken. Verhit een braadpan op een matig tot stevig vuur, en smelt er een klontje boter in.