# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Tijdens een vlucht van Dublin naar Rome ging de paus kort in op een vraag van een journalist naar de beschuldiging van elf pagina's van Vigano. "Lees het document zelf en vel dan een oordeel. Het spreekt voor zich", verklaarde de paus. "Jullie kunnen zelf wel een oordeel vellen."

Franciscus zou in 2013 al van het misbruik hebben geweten, stelt Vigano. Hij vergelijkt de situatie binnen de kerk met de maffia. "Net als bij de maffia moet iedereen stil blijven over wat er gebeurt."

Naast de paus beschuldigt Vigano, de voormalige gezant van het Vaticaan in de Verenigde Staten, meerdere hooggeplaatste katholieken. De aartsbisschop vindt dat de paus moet opstappen.

Het gaat om misbruik van de voormalige Amerikaanse kardinaal Theodore McCarrick. De 88-jarige oud-kardinaal heeft een minderjarige jongen en meerdere volwassen mannen misbruikt. Hij is vorige maand opgestapt naar aanleiding van het schandaal.

De beschuldiging werd gepubliceerd toen de paus voor een bezoek in Ierland was. Daar heeft de paus excuses aangeboden voor alle misbruikschandalen rond de kerk in het land.
Wil jij elke ochtend direct weten wat je 's nachts gemist hebt en wat er die dag gaat gebeuren? Abonneer je dan nu op onze Dit wordt het nieuws-nieuwsbrief!

# data[].attributes.attachment_link.title
Paus weigert in te gaan op beschuldigingen van verbergen misbruik

# data[].attributes.attachment_link.description
Tijdens een vlucht van Dublin naar Rome ging de paus kort in op een vraag van een journalist naar de beschuldiging van elf pagina's van Vigano. "Lees het document zelf en vel dan een oordeel. Het spreekt voor zich", verklaarde de paus. "Jullie kunnen zelf wel een oordeel vellen."

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
| "Is dit het volledige en dus eerlijke verhaal?" HBO-prominent Ad de Graaf beschouwt de presentaties van effecten, doelen en vermoedens over veel van het HO-beleid met een lodderoog. "Het fenomeen is zo oud als de weg naar Kralingen."

In een persoonlijke reactie op de reeks discussies en akkoorden van de voorbije maanden legt De Graaf de verschillende betogen, vertogen en verdedigingslinies onder de loep. "De nietsvermoedende lezer denkt in anderhalve maand tijd te lezen dat er structureel €1.289 miljoen extra in het onderwijs wordt gepompt. Werkelijkheid is dat het om minder dan een derde van dit bedrag gaat."

U leest het artikel van Ad de Graaf hier onder.

'Op 11 november gingen op de Hogeschool Rotterdam vier Kamerleden met elkaar en met de zaal in debat over de kabinetsplannen voor een sociaal leenstelsel. Het debat was net begonnen of Michel Rog (CDA) betichtte een collega van framing. Iedereen heeft het hier tegenwoordig over, maar het fenomeen is zo oud als de weg naar Kralingen.

Framing wordt in politiek gebruikt om mensen en organisaties te verleiden het eens te zijn met een boodschap of een maatregel. Het moet bijdragen aan draagvlak door positieve beeldvorming. Het is niet perse onwaar, maar wel onvolledig waardoor het 'eerlijke verhaal' in het gedrang komt. Recente voorbeelden uit de onderwijsprovincie.

Het al dan niet 'sociale' leenstelsel

Iedereen heeft wel eens gehoord van de plannen voor een leenstelsel voor studenten in het hoger onderwijs. Criticasters vinden dat maar niets, conservatief als ze zijn. De voorstanders weten wel beter: het gaat immers om een waarlijk sociaal leenstelsel.

Door het sociale karakter vallen de effecten reuze mee. Want, de aanvullende beurs voor de lagere inkomensgroepen blijft toch bestaan, zo sprak één van de Kamerleden tijdens het debat over het leenstelsel. En ook de minister heeft dit meermalen benadrukt. Daarnaast kunnen uitwonende studenten altijd nog vanuit thuis gaan studeren waardoor ze kosten kunnen besparen. En als klap op de vuurpijl blijkt uit onderzoek dat het aantal studenten dat niet meer zal gaan studeren reuze meevalt!

Mooie voorbeelden van gerichte positieve beeldvorming over het sociale karakter van het leenstelsel. Maar is dit ook het volledige en dus eerlijke verhaal?

Diegenen die erop wijzen dat de aanvullende beurs blijft bestaan vergeten te vermelden dat studenten die nu een aanvullende beurs hebben, ook een basisbeurs krijgen. Maar helaas, ook voor deze groep verdwijnt de basisbeurs. Tel uit je verlies.

Oh ja, je kunt vanuit thuis gaan studeren als het allemaal te duur wordt. Vervelend is wel dat de huidige OV-studentenkaart (met vrij reizen door de week of in het weekeinde) wordt afgeschaft en het regeerakkoord structureel €425 miljoen bezuinigt op deze voorziening. De reiskosten zullen dus fiks oplopen. Tel uit je verlies.

Onderzoek biedt soelaas. In de beantwoording van een Kamervraag haalt OCW de rekenregel aan dat elke verhoging van de studiekosten met €1.000 bovenop de eerste €1.000 leidt tot 0,6% minder deelname aan het hoger onderwijs. Dus met €5.000 verhoging gaat 2,4 % niet meer studeren. Klinkt ernstig. Maar gelukkig, zo laat het antwoord ons geloven, is daarbij nog geen rekening gehouden met een leenstelsel waardoor je tegen gunstige voorwaarden kunt lenen. De indruk wordt gewekt dat het er daardoor veel minder zullen zijn. Kleine vergissing, want het CPB zegt juist dat er zonder leenstelsel een afname is van 1,2% per €1.000 extra studiekosten. Dus tweemaal zo veel. En met goede leenvoorwaarden nog altijd 0,6%. per €1.000 extra studiekosten Ook is vergeten te vermelden dat het SCP vreest dat 1 op de 5 studenten die vanuit het mbo naar het hbo gaan, zal afhaken.

Fraaie staaltjes van framing gericht op positieve beeldvorming. Het eerlijke verhaal komt echter in het gedrang.
De extra onderwijsinvesteringen
2 september 2013, stond op de website van het ministerie van OCW: "Principeakkoord over investering van €689 miljoen in onderwijs." Aanleiding is het sluiten van het Nationaal Onderwijsakkoord. Een fikse investering denkt de lezer in deze barre tijden. Helaas, zo is het niet! In het regeerakkoord is eerst honderden miljoenen bezuinigd waarna het vrijkomende geld weer wordt geïnvesteerd.

Vestzak broekzak dus, een veel gebruikt principe in de politiek. Weet je wat we doen? We bezuinigen, vergeten die ingreep vervolgens en zeggen daarna dat we enorm investeren! En de lezer denkt dat er €689 miljoen wordt geïnvesteerd. Dus niet.

De Stichting van het Onderwijs doet vrolijk mee aan framing. We lezen in haar persbericht dat het Nationaal Onderwijsakkoord afspraken bevat over het afschaffen van de nullijn voor de salarissen. Docenten blij. Denken dan dat zij dit volgend jaar zullen merken op hun loonstrookje. Nee hoor, het geld voor het opheffen van de nullijn komt pas in 2015 beschikbaar. Oeps, vergeten te melden.

Anderhalve maand later: het herfstakkoord leidt tot een structurele verhoging van het onderwijsbudget met €600 miljoen. Althans, zo lijkt het als je naar de tekst ervan kijkt. Echter, OCW moet een bijdrage leveren van €170 miljoen aan de korting op de prijsbijstelling. Dit wordt gecompenseerd vanuit de investering in onderwijskwaliteit en innovatie uit het herfstakkoord die structureel €600 miljoen bedraagt. Anders gezegd: je mag van die 600 weer 170 aftrekken. Blijft over €430 miljoen.

Kortom, de nietsvermoedende lezer denkt in anderhalve maand tijd te lezen dat er structureel €1.289 miljoen extra in het onderwijs wordt gepompt. Werkelijkheid is dat het om minder dan 1/3 van dit bedrag gaat.
Leermoment
We wisten al dat je niet alles moet geloven dat wordt gezegd. Het leert ons dat framing succesvol kan zijn, want veel Nederlanders zullen absoluut in de veronderstelling verkeren dat het nieuwe leenstelsel enorm sociaal is en dat er veel omvangrijker extra investeringen in het onderwijs komen, veel grotere dan in werkelijkheid het geval is. Politiek mooi meegenomen!

Maar het leert ons ook de andere kant van de medaille. Zo worden teleurstellingen voor lief genomen bij werknemers in het onderwijs, omdat gewekte verwachtingen over salarisontwikkelingen in 2014 niet waar kunnen worden gemaakt. Maar dat zien we later wel weer. En er wordt een beeld gecreëerd van een leenstelsel, waar niemand zich voor zou behoeven te schamen, want het is toch sociaal? Dat een fikse groep jonge mensen straks niet meer gaat studeren, tsja....!'
Secretaris-directeur van de Vereniging Hogescholen
(Dit artikel schreef hij op persoonlijke titel)

# data[].attributes.attachment_link.title
Framing in onderwijsbeleid - ScienceGuide

# data[].attributes.attachment_link.description
"Is dit het volledige en dus eerlijke verhaal?" HBO-prominent Ad de Graaf beschouwt de presentaties van effecten, doelen en vermoedens over veel van het HO-beleid met een lodderoog. "Het fenomeen is zo oud als de weg naar Kralingen."

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Volgens de specialiste ouderengeneeskunde die de euthanasie verrichtte, zou een laatste bespreking van de aanstaande euthanasie niet meer bij de patiënt zijn aangekomen, zei ze woensdag tijdens de zitting. „Iemand heeft het recht bij wilsonbekwaamheid niet overvraagd te worden."

Nadat verdere stappen voor de euthanasie werden verricht, richtte de vrouw zich op en vloekte zij, maar dat zou een schrikreactie op de middelen zelf zijn geweest en „geen verzet."

'Zuiver geweten'

De arts is ervan overtuigd dat de vrouw euthanasie wilde, niet alleen door de verklaring, maar herhaaldelijk ook door haar gedrag, waaruit volgens haar bleek dat de oud-kleuterleidster diep ongelukkig was. „Ik sta hier met een zuiver geweten", aldus de arts van wie de gezondheidsinspectie echter vindt dat ze „buiten de kaders heeft gehandeld." Wel had de dokter collega's aan haar zijde gevonden.

De moeder van de vrouw was ook dement geworden en had twaalf jaar in een verpleeghuis zitten wegkwijnen. Nadat er bij haar dochter dementie was vastgesteld, stelde deze de verklaring op dat het voor haar moest stoppen als ze naar een inrichting moest. Ze belandde toch in een tehuis, doordat haar man, die haar verzorgde, dreigde in te storten. Hij wilde haar ook niet graag kwijt en had moeite het gesprek aan te gaan over haar oude wens. Het 'moment' om de zaak samen aan te kaarten ging voorbij.

Verklaring dochter

In het tehuis werd het de arts telkens duidelijk dat de vrouw graag dood wilde, maar reageerde de patiënte ook wel verwilderd en overdonderd op vragen daarover. „Maar haar gedrag was overeenkomstig haar verklaring." Een dochter van de patiënte heeft tijdens het nog lopende justitiële onderzoek verklaard dat haar moeder een dag voor haar dood even helder was en zei dat ze dood wilde.

De uitspraak is 24 juli.

# data[].attributes.attachment_link.title
Hoofdbrekens over euthanasie op demente dame

# data[].attributes.attachment_link.description
Het Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg zal de komende weken een oordeel vellen over de euthanasie op een demente, wilsonbekwame vrouw. Op het moment dat zij in een instelling voorafgaand aan de euthanasie een middeltje in haar koffie kreeg voor een rustige inleiding, was zij niet over de plannen ingelicht.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Vijftien maanden geleden leidde Jordan B. Peterson (55) nog een kalm professorsleventje aan de Universiteit van Toronto. Dat veranderde toen hij in september 2016 een drietal YouTube-filmpjes online zette waarin hij van leer trekt tegen universiteiten die geen degelijke wetenschappers meer zouden afleveren, maar 'ideologisch gedreven activisten' die aan identiteitspolitiek doen en het 'blanke westers patriarchaat' afschilderen als het grote kwaad. Volgens Peterson zijn de 'neomarxisten' niet alleen in Canada, maar in het hele Westen bezig om onterecht beschuldigingen over 'wit privilege' te verspreiden. De YouTube-filmpjes maakten van Peterson wereldwijd een controversiële academische ster.

Vanavond spreekt Peterson in Rijswijk maar liefst tweeduizend Nederlandse fans toe over immigratie. Hier is eindelijk iemand, aldus zijn fans, die met kennis van zaken al die 'praatjes' over wit privilege en genderneutraliteit ontmaskert als pseudowetenschappelijk gezwets.

'Daddy'

Volgens Peterson bestaat zijn aanhang (onder wie 300 duizend Twitter-volgers en 600 duizend YouTube-abonnees) voor meer dan 80 procent uit jonge, blanke mannen die zich in de hoek gezet voelen door beschuldigingen over hun bevoorrechte positie.

Hoewel hij er niks mee te maken zegt te willen hebben, heeft Peterson ook veel fans binnen alt-right, een los-vast verband van (extreem)rechtse fguren die elkaar vooral via internet vinden. 'Daddy' noemen ze Peterson, een vaderfiguur op politiek én persoonlijk vlak . Zijn critici - onder wie collega's op de Universiteit van Toronto - hebben andere kwalificaties voor hem. 'Racist'. Een 'bullebak' die zijn onlineaanhang inzet om anderen - etnische minderheden en transgenders - te intimideren.

U hoort met uw ideeën thuis in kringen van alt-right, zeggen uw critici.

'Extreemlinks heeft er moeite mee dat redelijke mensen zoals ik niets van hun ideeën moeten hebben. Daarom proberen ze mij in de hoek van neonazi's te duwen. Maar ik ben al mijn hele leven gekant tegen extreemrechts. Ik heb ook alt-right bekritiseerd.'

Tekst gaat verder onder de foto.

Toch sympathiseren veel mensen uit de alt-right-beweging met u.

'Tot op zekere hoogte - ook zíj moeten niets van extreemlinks hebben. In alt-rightkringen hoopte men dat ik hun spreekbuis zou worden. Maar ik moet niets hebben van hun witte identiteitspolitiek.'

Waarom horen we u dan niet net zo van leer trekken tegen die witte identiteitspolitiek als tegen de identiteitspolitiek van wat u neomarxisten noemt?

'Omdat witte identiteitspolitiek niet de norm is geworden op de universiteiten. Rechtsextremisten werken daar niet.'

Niet op de universiteiten misschien, maar daarbuiten is witte identiteitspolitiek toch wel aan een opmars bezig?

'Die tendens is vooral bezig onder ontevreden jonge mannen die steeds maar het verwijt krijgen dat zij exponenten zijn van een onderdrukkend patriarchaat. Die jonge mannen worden gediscrimineerd. In extreemrechts vinden ze een uitlaatklep voor hun woede.'

Volgens Peterson werkt extreemlinks met zijn 'rancuneuze' identiteitspolitiek en zijn verwijt dat alle blanken bevoorrecht zijn de witte identiteitspolitiek van extreemrechts in de hand. Dat is een 'bloedig spel', zegt hij, dat desastreuze gevolgen kan hebben. Rechts, dat in Amerika een groot wapenarsenaal bezit, zal volgens Peterson op een gegeven moment terugslaan als het zich steeds maar in een hoek gedreven voelt.

Links moet zich dus gedeisd houden uit angst voor geweld?

'Links moet ophouden met zijn identiteitspolitiek. Of anders de consequenties aanvaarden.'

Ophouden met identiteitspolitiek, anders wordt er geschoten?

'Als je doorgaat met het spelletje van identiteitspolitiek, dan zul je de samenleving polariseren. En dat loopt uit op een catastrofe.'

Waarom is het aan links om ervoor te zorgen dat anderen niet radicaliseren?

'Omdat links het fanatiekst is in het spelletje van de identiteitspolitiek.'

Als het aan Peterson ligt, wordt de bron van linkse identiteitspolitiek - de 'neomarxistische' geesteswetenschappen - met pek en veren de universiteiten uitgejaagd. Een tijd lang speelde Peterson met het idee van een onlinedatabase van alle studies en docenten die zich in zijn ogen aan neomarxistische 'indoctrinatie' bezondigen. Petersons collega's in de disciplines vrouwen- en genderstudies vreesden dat de site tot onlinegetreiter en -intimidatie zou leiden. Voorlopig ziet Peterson van het plan af.

'Ik wil niet nog meer olie op het vuur gooien. Al vind ik nog steeds dat ik best mensen en studies aan de kaak mag stellen die neomarxisme onderwijzen. Als je als hoogleraar in de collegebanken je politieke ideeën verkondigt en je studenten tot activisten opleidt, dan mogen mensen dat ook weten.'

U heeft het steeds over 'verdomde neomarxisten' en 'extreemlinks'. Is dat geen stemmingmakerij?

'Een op de vijf hoogleraren in Noord-Amerika noemt zichzelf marxist. Dat zijn de mensen die ik in het vizier heb. Ik vind het marxisme een moorddadige ideologie.'

Het gaat best ver om uw tegenstanders de uitwassen van het communisme aan te wrijven.

'Nee, dat vind ik niet. Er is geen verschil tussen hun identiteitspolitiek en de ideologie achter de gebeurtenissen in de Sovjet-Unie in de jaren twintig van de vorige eeuw.'

Tekst gaat verder onder de foto.

Is het niet tijd voor een handreiking naar 'extreemlinks'?

'Mijn handreiking naar extreemlinks bestaat uit de kennis die ik verspreid in het videomateriaal op mijn YouTube-kanaal. Maar er is een spreekwoord: je kunt een paard wel naar het water leiden, maar je kunt het niet laten drinken.'

In november zag Peterson zijn gelijk bevestigd omtrent de gevaren van wat hij ziet als doorgeschoten identiteitspolitiek in een schandaal op de Canadese Wilfrid Laurier University. Daar werd een promovenda in de communicatiewetenschappen, Lindsay Shepherd, op het matje geroepen omdat ze tijdens een college een tv-fragment had laten zien van een debat tussen Peterson en een andere hoogleraar over genderneutraal taalgebuik. In een gesprek dat ze heimelijk opnam, kreeg Shepherd van haar begeleiders het verwijt dat ze haar studenten blootstelde aan Petersons 'transfobie'.

De affaire staat volgens Peterson niet op zichzelf. Vooral bij vrouwenstudies en etnische studies ontwaart hij een verstikkend klimaat waarin alles in termen van onderdrukking en achterstelling wordt gezien. De invloed van deze 'corrupte studies' reikt volgens Peterson ook verder dan alleen de academische wereld: het vergiftigt politiek en cultuur met loze termen als 'institutioneel racisme'.

Heeft u niet gewoon moeite met minderheden die zich tegen uitsluiting verzetten en hun rechten opeisen?

'Nee hoor, iedereen mag van mij zijn rechten opeisen. Maar dat is hier niet aan de hand. Volgens mij handelen dit soort mensen vanuit een idiote ideologie die het Westen wegzet als een patriarchale tirannie. Het Westen is heus niet perfect, maar vergelijk ons eens met de rest van de wereld. Die wordt geregeerd door boeven.'

Alt-right, het los-vaste verband van extreemrechts angehauchten die elkaar veelal op internet treffen, omschrijft in de eigen chatkanalen het evenement van De Nederlandse Leeuw als een bijeenkomst van 'alt-light'. Dat houdt in: rechts-conservatief zonder geflirt met neonazisme en fascisme.

Zelf hebben de mensen achter De Nederlandse Leeuw het op hun site over een 'nationale brainstormsessie' voor personen 'die dwars door alle ideologieën heen de verbinding willen maken' op de thema's immigratie en integratie. De discussie hierover zou volgens de organisatoren van de brainstormsessie verlamd zijn geraakt 'door alle polarisatie'. 'Hoe voorkomen we dat ideologische kortsluiting ('je bent een racist!') een gezond en volwassen debat vertroebelt?'

De oproep is niet aan dovemansoren gericht geweest. Alle tweeduizend kaartjes voor het evenement in beurscomplex De Broodfabriek in Rijswijk zijn inmiddels verkocht. Voor 25 euro entree krijgen bezoekers een lezing over immigratie van de Canadese hoogleraar psychologie en nieuwrechtse superster Jordan B. Peterson (55). Daarna begint het brainstormen onder begeleiding van een keur aan schrijvers, politici en academici. Hieruit moeten 24 praktische oplossingen naar voren komen die het politieke debat over immigratie en integratie vooruit helpen.

Het evenement was amper aangekondigd of er klonk al kritiek. Want hoe oprecht was het streven van de organisatoren om 'dwars door alle ideologieën heen de verbinding te willen maken'? De uitgenodigde sprekers bleken immers vooral van rechtse snit te zijn. Vooral de namen van omstreden publicisten als Joost Niemöller en Wim van Rooy - beide in verschillende mate beschuldigd van racisme - leidden tot ophef op Twitter.

'Ik baal er ook van', zei een van de organisatoren, Elisabeth Hunyadi, vorige week in de Volkskrant over de eenzijdige samenstelling van de sprekers.

Er was nog geprobeerd de 'linkse' immigratiehistoriscus Leo Lucassen te laten spreken, maar die bedankte. Preciezer: Lucassen antwoordde dat 'wie beroepshitser Joost Niemöller een podium geeft, #NedLeeuw, is ongeloofwaardig en immoreel.' Een andere benaderde publicist liet om dezelfde reden de uitnodiging van De Nederlandse Leeuw aan zich voorbijgaan.

Een rechts onderonsje dus? Niet helemaal. Ook uitgenodigd is Cemil Yilmaz, lijsttrekker in Den Haag van de islamitische partij Nida. Op de site wordt Yilmaz omschreven als iemand die 'het liefst het gesprek en/of discussie aan gaat met rechts Nederland, want alleen preken voor eigen parochie heeft voor hem weinig zin.'

# data[].attributes.attachment_link.title
Jordan Peterson, de held van alt-right: 'Links moet inbinden, of we krijgen een catastrofe'

# data[].attributes.attachment_link.description
Vijftien maanden geleden leidde Jordan B. Peterson (55) nog een kalm professorsleventje aan de Universiteit van Toronto. Dat veranderde toen hij in september 2016 een drietal YouTube-filmpjes online zette waarin hij van leer trekt tegen universiteiten die geen degelijke wetenschappers meer zouden afleveren, maar 'ideologisch gedreven activisten' die aan identiteitspolitiek doen en het 'blanke westers patriarchaat' afschilderen als het grote kwaad.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Van 20 tot en met 31 december blikken verslaggevers en correspondenten van de NOS terug op het nieuwsjaar 2014. Vandaag: politiek verslaggever Ron Fresen over het politieke jaar.
De stofwolken van de bijna-crisis zijn neergedaald, het kabinet viert kerstvakantie en kan daarna dus door met waarmee het bezig was: het land grondig verbouwen. De ene politicus zal zeggen: "Ja, en ook grondig naar de knoppen helpen." Terwijl de ander terugkaatst: "Nee, verbouwen, en dat moet ook grondig, voor de toekomst."

Dat is in het kort het politieke debat van dit jaar, een debat over wat goed is voor de economie en banen, over kwaliteit van de zorg, betaalbaarheid van voorzieningen.

Meestal werd dat debat serieus gevoerd door hardwerkende politici die het beste met het land voorhebben. Toch is het beeld vaak anders. Door incidenten, relletjes, de ophef van de dag. Ja, ook de NOS doet daaraan mee, als het nieuws is. Maar er was nog iets waardoor dit jaar het verschil tussen het beeld en de politieke werkelijkheid extra groot werd: framing.

# data[].attributes.attachment_link.description
Van 20 tot en met 31 december blikken verslaggevers en correspondenten van de NOS terug op het nieuwsjaar 2014. Vandaag: politiek verslaggever Ron Fresen over het politieke jaar. De stofwolken van de bijna-crisis zijn neergedaald, het kabinet viert kerstvakantie en kan daarna dus door met waarmee het bezig was: het land grondig verbouwen.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Vanaf het begin van passend onderwijs zijn vraagtekens gezet bij de kansen op succes van passend onderwijs. In de achterliggende jaren zijn hierover herhaaldelijk berichten verschenen. Het lijkt wel alsof er consequent geredeneerd wordt vanuit die vraagtekens. Daardoor is het risico aanwezig, dat onvoldoende gekeken worden naar de werkelijkheid. Er is daardoor een proces van framing ontstaan dat op geen enkele wijze recht doet aan de inzet die in het onderwijs wordt gedaan om kinderen met extra ondersteuningsbehoeften een passende plaats te geven.

Recent werd vanuit de media opnieuw een beeld geschetst dat Passend Onderwijs op een mislukking uitloopt. Nog sterker, de titel van dit nieuwsbericht was: "Ouders, leraren en hulpverleners: Doe snel iets aan mislukt passend onderwijs." Lees hier de volledig berichtgeving door de NOS.

Het laatste wat we als Berséba willen, is in de verdediging gaan. We gaan ook niet ontkennen, dat er verbeteringen gewenst zijn. Ook wij horen soms van ouders, dat de school niet open staat voor hun zorgen of dat de school niet inziet dat er extra hulp nodig is. In de contacten met deze ouders voelen we de diepe pijn die dat teweegbrengt. Echter, het is nog maar de vraag of dit met passend onderwijs te maken heeft. Ook in de tijd van Weer Samen Naar School kwam dit voor. Het knelpunt is in dergelijke situaties niet 'passend onderwijs', maar het feit dat de cultuur blijkbaar niet passend is om met ouders een goed gesprek te voeren over wat hun kind nodig heeft.
We horen ook van scholen, dat óuders soms niet meer willen meewerken als voor hun kind een toelaatbaarheidsverklaring nodig is. Dit kan allerlei oorzaken hebben, maar het zorgt er wel voor dat een school voor een lastig dilemma komt te staan. Regelmatig nemen scholen contact met ons op om te overleggen hoe ze met dergelijke situaties dan moeten omgaan. Een school mag zonder instemming van ouders een toelaatbaarheidsverklaring voor het speciaal onderwijs aanvragen, maar scholen doen dit natuurlijk veel liever in goed overleg mèt de ouders. In de media komen deze situaties hoegenaamd niet aan de orde. Dan is er geen sprake van eerlijke beeldvorming.

Een enkele keer horen ook wij als Berséba dat scholen niet (helemaal) tevreden zijn over de inzet vanuit het samenwerkingsverband. Dit kan verschillende oorzaken hebben. Eén ding verwachten we dan wel.. Als u niet tevreden bent over de acties van Berséba, de betrokkenheid van Berséba, een besluit of een advies van Berséba: neem dan contact met ons op en laat dit niet liggen! In de achterliggende jaren is gebleken dat we er dan vrijwel altijd uitkomen.

Zien wij dan geen risico's rond passend onderwijs? Zeker wel, maar die liggen naar onze perceptie niet in eerste instantie op het terrein van het onderwijs. Te vaak kijkt de zorg (lees: Jeugdhulp vanuit gemeenten) weg als het gaat om voor kinderen met een complexe zorgvraag onderwijs mogelijk te maken. Mede door het leerrecht, zien we namelijk in toenemende mate kinderen instromen op onze scholen, die niet alleen een ondersteuningsvraag aan de onderwijskant hebben, maar ook aan de zorgkant. Berséba beseft dat de gemeenten nog niet zo lang (2015) verantwoordelijk zijn voor Jeugdhulp. Berséba realiseert zich ook dat de gemeenten voor een niet geringe opgave staan om met beperkte financiële middelen Jeugdhulp te bekostigen. Dat er te weinig financiële middelen zijn voor Jeugdhulp en mede daardoor ook voor een goede verbinding tussen onderwijs en Jeugdhulp, is de landelijke overheid aan te rekenen. Daardoor ontstaan knelpunten die voor het onderwijs onoplosbaar zijn en die niet aan passend onderwijs toegerekend mogen worden. De beeldvorming in de media rekent dit echter wel passend onderwijs aan. Dat noemen we een staaltje van framing.

In april 2018 verscheen een rapport van de Rijksoverheid, over de evaluatie van Jeugdhulp. Dit rapport is opgesteld in samenwerking met de Vereniging Nederlandse Gemeenten. Het rapport is duidelijk als het gaat over de evaluatie van Jeugdhulp, ook wat betreft de afstemming met onderwijs: Bij Jeugdhulp staat het belang van kinderen vaak niet voorop en in Nederland zitten nog teveel kinderen thuis zonder een passend aanbod uit onderwijs, zorg of beide.

Het is eigenlijk onbegrijpelijk dat deze evaluatie veel minder de media haalt dan rapporten over (het mislukken van) passend onderwijs, terwijl passend onderwijs staat of valt met een intensieve samenwerking tussen onderwijs en jeugdhulp binnen de scholen. Scholen zijn een belangrijk vindplaats van vragen rond ondersteuning binnen het onderwijs en binnen zorg. Scholen zijn ook in toenemende mate bereid om niet alleen de vìndplaats te zijn van deze vragen, maar ook de wèrkplaats zijn om kinderen te begeleiden en te ondersteunen, ook als er intensieve zorgvragen zijn.

Het zou eenvoudig zijn om een rijtje met cruciale knelpunten op te sommen. Dat doen we nu niet, omdat dit de indruk zou kunnen wekken dat Berséba de problemen in de schoenen van gemeenten wil schuiven. Een belangrijke oorzaak van de knelpunten in de Jeugdhulp ligt echter bij de landelijk overheid. Laat die haar verantwoordelijkheid nemen om voldoende middelen beschikbaar te stellen aan gemeenten, zodat zij hun belangrijke rol in nauwe samenwerking met het onderwijs kunnen waarmaken. Dat laat onverlet dat er samen met gemeenten gewerkt moet worden aan de oplossing van de knelpunten die in het rapport genoemd worden.

De Tweede Kamer zal binnenkort over dit onderwerp debatteren. We verwijzen u alvast naar de brief van minister Slob. In deze brief refereert de minister aan het belang van een goede samenwerking van onderwijs en Jeugdhulp.

# data[].attributes.attachment_link.title
Passend Onderwijs mislukt! Echt waar of framing? - Berseba

# data[].attributes.attachment_link.description
Vanaf het begin van passend onderwijs zijn vraagtekens gezet bij de kansen op succes van passend onderwijs. In de achterliggende jaren zijn hierover herhaaldelijk berichten verschenen. Het lijkt wel alsof er consequent geredeneerd wordt vanuit die vraagtekens. Daardoor is het risico aanwezig, dat onvoldoende gekeken worden naar de werkelijkheid.

# data[].attributes.attachment_link.description
AD deelt de informatie die zij verkrijgt middels het gebruik van cookies en vergelijkbare technieken, waaronder ook persoonsgegevens, in een samenwerkingsverband genaamd NLProfiel van Buymedia Nederland met Sanoma en Telegraaf Media Groep om gezamenlijke groepsprofielen op te stellen.

# data[].attributes.body
Framing
1. De manier waarop je iets presenteert.
2. Je vormt een vooroordeel (beeld) door framing.

Vooroordeel
1. Mening over iemand op basis van 1 kenmerk van die persoon.
2. Mening die gevormd is door een gebrek aan kennis.

Onbewust Freud
1. Onbewuste/onbekende wensen en het verzet daartegen. Waaronder overlevingsdriften (eros en thanatos).

Adaptieve preferenties
1. Om frustratie te voorkomen passen mensen hun verlangens en voorkeuren (onbewust) aan, aan de mogelijkheden.
v.b. zure druiven/ sour grapes

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Framing is op dit moment misschien wel het hipste woord in de communicatiewetenschap. Er wordt gebruik van gemaakt in de politiek en de journalistiek. Maar wat is framing nou precies en waarom is het zo ontzettend populair? Daarover lees je meer in dit artikel, waarin niet alleen wordt uitgelegd wat framing inhoudt, maar ook wordt toegelicht hoe het in de praktijk door politici en journalisten wordt gebruikt. Daar kan jij vervolgens je profielwerkstuk over schrijven!

Wat is framing?

De vertaling van het Engelse woord frame is kader. Framing is dus een overtuigingstechniek waarbij met behulp van talige en visuele elementen een bepaald kader wordt geschapen om een onderwerp in te plaatsen. Binnen dit kader worden bepaalde delen naar voren gebracht en andere delen juist verborgen. Het frame bepaalt welke informatie door het publiek wel wordt gezien en welke juist niet. Zo wordt geprobeerd met woorden iemands kijk op de werkelijkheid te beïnvloeden. Een duidelijk voorbeeld is de manier waarop de Republikeinse politici in de Verenigde Staten hun abortusstandpunt framen. Zij zeggen niet 'tegen abortus' te zijn, maar 'pro life'. Op deze manier suggereren ze dat hun tegenstanders 'anti life' zijn. Dat klinkt toch een stuk gemener dan 'voor abortus'. Een strategische zet van de Republikeinen.

Natuurlijk is dit slechts een voorbeeld en zijn er allerlei andere manieren om een onderwerp te framen. Een eerste onderscheid wordt gemaakt tussen vluchtige en bestendige frames. Een vluchtig frame heeft geen lange levensduur. Het is een frame dat niet lang blijft hangen in de herinnering van het publiek. Daar tegenover staan bestendige frames die goed blijven hangen en zo een langdurige functie hebben. Denk bijvoorbeeld aan de term 'Henk en Ingrid' die door Geert Wilders werd geïntroduceerd om de gewone Nederlander (die door de PVV beschermd moet worden) te beschrijven. Hoewel er wordt gespot met de term, zijn er veel burgers en de politici die het nu zelf ook gebruiken. Sowieso zijn de frames van Wilders vaak pakkender dan zijn collega's zouden willen. Er is zelfs een boek over geschreven: De woorden van Wilders en hoe ze werken van Jan Kuitenbrouwer.

Een andere vorm van framing zijn concurrerende frames: tegengestelde frames over hetzelfde onderwerp. Het kan bijvoorbeeld gaan om een contrast tussen idealen en werkelijkheid of tussen normen en feiten. Zo was er in 2011 een heftig politiek debat gaande over de hypotheekrenteaftrek: een aftrekpost voor bezitters van een eigen huis, waardoor het kopen van een huis goedkoper wordt. De VVD noemde dit de 'draagmuur van de economie', waarmee deze maatregel wordt neergezet als onmisbaar. De SP noemde dezelfde hypotheekrenteaftrek daarentegen 'villasubsidie': sponsoring voor de mensen die het al breed hebben en dus een overbodig extraatje. Dat kon de economie in die crisisperiode absoluut niet gebruiken.

Framing als onderwerp voor jouw profielwerkstuk

Hieronder worden twee thema's besproken die jij kan gebruiken als inspiratiebron voor je profielwerkstuk: 'succesvol framen met behulp van de media' en 'framing en de betrouwbaarheid van het nieuws'.

Succesvol framen met behulp van de media

Dat politici veel gebruik maken van framing is duidelijk. Hoewel lang niet alle frames in ons collectieve geheugen blijven hangen (en dat is misschien maar goed ook), zijn verscheidene politici zeer sterk in het bedenken van frames die niet alleen binnen, maar ook buiten de politiek worden overgenomen. Zo wordt er een compleet kader geschapen: het frame begint onze manier van denken over een onderwerp te bepalen. Dat klinkt misschien wat manipulatief, maar volgens sommige experts zorgt framing juist voor een goed imago, instemming en vertrouwen onder de kiezers. Politici geven namelijk duiding aan gebeurtenissen en feiten die de burgers bereiken. Vaak zijn dit complexe gegevens. Politici plaatsen deze gegevens in een overkoepelend verhaal en spreken daarmee een bepaalde kiezersgroep aan. Het probleem voor de burger is echter dat deze verhalen elkaar soms tegenspreken. Hoe bepaal je dan wie 'het ware verhaal' vertelt?

Hier komen de media om de hoek kijken. Burgers halen hun informatie immers uit kranten, van de televisie en het internet. Het is dus logisch dat politici moeite doen om journalisten hun versie van de waarheid te laten vertellen. Dat is immers goed voor de beeldvorming en zorgt dus potentieel voor meer stemmers op een bepaalde politicus en zijn of haar partij. Joris Luyendijk onthult in zijn boek Je hebt het niet van mij, maar... dat de politiek en de belangrijke mediakanalen niet altijd gescheiden van elkaar opereren. Stel dat een politicus belangrijk nieuws heeft, dan kan hij een deal sluiten met De wereld draait door om het bericht daar als eerste naar buiten te brengen. Dit biedt niet alleen een podium aan de politicus, maar verschaft ook de mogelijkheid tot het gebruik van nieuwe frames, bijvoorbeeld bijbehorende beelden. Welke invloed heeft de manier waarop het frame naar buiten wordt gebracht op de mate van succes van het frame? Dat is een interessante vraag die je jezelf kan stellen over de manier waarop een frame tot stand komt. Heb je meer interesse in de effecten van framing? Lees dan verder!

Is PowNews betrouwbaar?

Framing en de betrouwbaarheid van het nieuws

Met zoveel gekleurde beelden die ons dagelijks bereiken, is het niet verwonderlijk dat veel Nederlanders het nieuws niet als objectief zien. Volgens het Reuters Institute for the Study of Journalism heeft slechts een kleine meerderheid, 56% van de Nederlanders, vertrouwen in nieuwsorganisaties. Individuele journalisten halen met het vertrouwen van 49% van de bevolking de meerderheid niet eens. Journalisten doen voortdurend aan framing door aspecten van een verhaal uit te kiezen, onderwerpen vanuit bepaalde hoeken te belichten en selectief citaten te gebruiken. Bovendien hebben televisiemedia als talkshows ook nog eens de mogelijkheid om bepaalde gasten, bijvoorbeeld politici, uit te nodigen om een nieuwsonderwerp in een specifiek daglicht te zetten.

Nieuws is dus subjectief. De vraag is of dat een probleem is. Anno 2016 zijn er zoveel nieuwskanalen beschikbaar dat het eenvoudig is geworden om verschillende soorten nieuws tot je te nemen. Wil jij graag een overkoepelend beeld van het (politieke) nieuws, dan lees je gewoon lekker De Telegraaf én De Volkskrant en kijk je naar WNL én naar Pauw. Of is het toch niet zo eenvoudig? Hoe moeilijk het is om te ontsnappen aan geframed nieuws toonde een klein onderzoek van de Wallstreet Journal aan. Zij ontwierpen een graphic waarin zij aantonen dat veel mensen alleen 'democratische' of 'republikeinse' nieuwsmedia op Facebook volgen en dat dit de toon van het nieuws op hun tijdlijn enorm beïnvloedt. Er ontstaan zo twee compleet verschillende tijdlijnen over hetzelfde nieuws. 'Vrouw die voor Trump heeft gewerkt zegt dat hij gestopt moet worden', valt te lezen in de blauwe, democratische feed. 'Vrouwenmisbruik? Trump is niks vergeleken met Bill Clinton', staat er in de rode republikeinse. De conclusie: mensen lezen wat ze willen lezen en met framing spelen media daar handig op in.

In jouw profielwerkstuk kan je onderzoek doen naar het gebruik van framing door kranten en andere nieuwskanalen. Onderzoek bijvoorbeeld de verschillen tussen nu een twintig jaar geleden. Zijn kranten met de overstap van papier naar digitale media (websites, Facebook etc.) hun nieuws op een andere manier gaan brengen? Vergelijk bijvoorbeeld de Volkskrant van 1986 met die van 2016. Dit kan met behulp van de kranten archiefwebsite Delpher. Verstandig is het om je te focussen op één onderwerp, bijvoorbeeld de moord op Pim Fortuyn. Dit kan je ook doen voor het heden: bestudeer hoe de media een actueel onderwerp als de vluchtelingencrisis belichten. Scheppen zij hierover bepaalde frames en hoe beïnvloeden die burgers en politici?

Doe een experiment!

Het profielwerkstukonderwerp framing is goed te combineren met een praktisch element zoals een enquête. Ook interviews (o.a. met mensen uit de politiek en de journalistiek) kunnen een waardevolle toevoeging zijn aan je profielwerkstuk over dit onderwerp. Maar hoe bereid je een experiment of interview voor en hoe voer je ze uit? Wij bieden hulp!

Meer weten?

Geïnteresseerd in dit onderwerp? Dan is een studie Communicatie- en Informatiewetenschap of Filosofie misschien wel iets voor jou! Bezoek van deze opleidingen een open dag of volg een webklas. Heb je vragen over het onderwerp? Mail dan naar alfasteunpunt@rug.nl en je krijgt zo snel mogelijk antwoord.

# data[].attributes.attachment_link.description
Framing is op dit moment misschien wel het hipste woord in de communicatiewetenschap. Er wordt gebruik van gemaakt in de politiek en de journalistiek. Maar wat is framing nou precies en waarom is het zo ontzettend populair?

# data[].attributes.attachment_link.title
Schooltv: Wat is framing? - Woorden zorgen voor een beeld

# data[].attributes.attachment_link.description
Politici kiezen hun woorden zorgvuldig. Door bijvoorbeeld te spreken over een 'vluchtelingengolf', krijgen toehoorders het idee dat we ons land moeten redden om niet te overstromen. Precies wat een politicus als Geert Wilders wil bereiken. Myrthe Hilkens kijkt samen met Lars Duursma naar bekende frames uit de politiek.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wit aan zet

Welke impact heeft de film gehad? En hoe is het een klein jaar later met Sunny?

De meningen gemeten:

Verandert zo'n campagne iets?

Hoe bewust ben jij je van je vooroordelen?

Het goede nieuws: het is mogelijk om je eigen vooroordelen te herkennen vóór je handelt. Hoe doe je dat?

# data[].attributes.attachment_link.description
Wit aan zet Welke impact heeft de film gehad? En hoe is het een klein jaar later met Sunny? De meningen gemeten: Verandert zo'n campagne iets? Hoe bewust ben jij je van je vooroordelen? Het goede nieuws: het is mogelijk om je eigen vooroordelen te herkennen vóór je handelt.

# data[].attributes.body
Het is gemaakt van hetzelfde materiaal maar doordat de naam anders is koop je een 'frame'.