# data[].attributes.body
voor mij een angst die ik heb overwonnen, door met metaal te werken, maar ook een nieuwe interesse, namelijk het bouwen van deze camera's/sculpturen.

# data[].attributes.body
Dit zijn mijn eigen gemaakt pinhole foto's, voor mij zijn deze een motivatie om verder te gaan met het bouwen en ontdekken van de pinhole fotografie.

# data[].attributes.body
https://www.pinholephotography.org

Door de pinhole camera schoenen die ik heb gemaakt ben ik mij wat meer gaan verdiepen in pinhole camera's en toen kwam ik de kunstenaar Justin Quinell tegen. Hij maakt pinhole camera's van vuilnisbakken, bierblikjes en nog veel meer en maakt hier vervolgens foto's mee. Ook organiseert hij workshops en brengt hij de pinhole camera dichterbij de mens, door te laten zien hoe simpel het eigenlijk is.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Clifton Suspension Bridge

Toe and Royal Crescent Bath

LECTURES - TALKS - ONLINE WORKSHOPS - PUBLICATIONS - TV STUFF ETC ​

'MOUTHPIECE' FOR FOR SALE (Signed)
Pinhole photographs from the inside of my mouth.
Surely the most useful tome since Issac Newtons 'Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica!

SMILEYCAMS FOR SALE
The only camera in the world designed to take images from your mouth. (and in this covid age, the only camera people wont steal!)

How to make a 6 month exposure camera

Video (about me!)

# data[].attributes.attachment_link.title
Pinhole photographer | Pinhole Photography by Justin Quinnell | England

# data[].attributes.attachment_link.description
Clifton Suspension Bridge Toe and Royal Crescent Bath LECTURES - TALKS - ONLINE WORKSHOPS - PUBLICATIONS - TV STUFF ETC ​ 'MOUTHPIECE' FOR FOR SALE (Signed) Pinhole photographs from the inside of my mouth. Surely the most useful tome since Issac Newtons 'Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica!

# data[].attributes.body
https://exilegallery.org/publications/the-future-of-art-a-manual/

Dit is een boek bestaande uit een tal aan interviews met verschillende kunstenaars. het boek gaat dus zoals de titel zeg over the toekomst van de kunst. Maar ook heel erg over hoe kunst tegenwoordig een vorm van entertainment moet zijn en of dit juist goed of slecht is en we terug moeten naar kunst wat heel klein en subtiel is. Kortom een boek met heel veel verschillende meningen van veel verschillende kunstenaars.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ingo Niermann with Erik Niedling

The Future of Art: A Manual

Including the DVD The Future of Art by Erik Niedling and Ingo Niermann (HD, 157 min.).

Sternberg Press, 2011, English

14 x 20 cm, 320 pages, 37 b/w ill., softcover

ISBN 978-1-934105-63-4Available at Sternberg Press.

.

# data[].attributes.headline
community-based art education and performance: pointing to a place called home

# data[].attributes.subject
community-based art education and performance: pointing to a place called home

# data[].attributes.body
https://www.jstor.org/stable/41407909

Interessant boek wat gaat over community based art education en wat voor verschil kunst hierin kan maken.

# data[].attributes.body
http://www.martinadalbrollo.com

Dit is de kunstenares Martina dal Brolo, onder andere doordat ik honours doe ben ik met haar in gesprek geweest. Hierin kwam ik eindelijk een modernere kunstenaar tegen die ook met routes en gegevens werkt. Dit vond ik zo mooi. Haar hele kunst gaat eigenlijk uit vanuit het feit dat ze met haar werk moet kunnen reizen, daarom zijn tal van haar werken ook een kleiner formaat, of heeft ze werken die makkelijk te verplaatsen zijn.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Salta al contenuto

Martina Dal Brollo

Home

Biography

Contact

painting

sculpture

Other

Con-Temporary studio space

Inner Landscape

Icosahedron

Euphoria Veris

Touch to be touched

Trash Walks Maps

COLLECT-CONNECT Treasure Trash Walk

Polarized view

PLASTIC LANDSCAPE

INNER TENSION

Oltrepassare

La piel de la ciudad

Contenitori di tempo

Di pelle

Radicati

Transito

Pánta rheî

1

2

»

All content copyright Martina Dal Brollo 2019 ©.

Designed by Martina Dal Brollo & Gabriel Garcia.

# data[].attributes.body
https://www.mondriaanfonds.nl/profiel/jurjen-galema/

Dit is het werk van Jurjen Galema bij mobi. Mobi is een soort van presentatie ruimte op het suikerterrein en hier heb ik onder andere mijn honours meetings gehad. Het toffe aan zijn werken vind ik dat hij een hele ruimte om tovert en een soort van eigen wereld/scene creëert waar hij zijn werken presenteert

# data[].attributes.body
https://www.bol.com/nl/nl/f/grayson/9200000025878663/ Dit is het boekje playing to the gallery van Grayson Perry. Dit boek heb ik geleend van Ro en het is een ontzettend interessant boekje waarin allemaal verschillende opvattingen staan over kunst.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
'I have never read such a stimulating short guide to art. It should be issued as a set text in every school' Lynn Barber, Sunday Times

Now Grayson Perry is a fully paid-up member of the art establishment, he wants to show that any of us can appreciate art (after all, there is a reason he's called this book Playing to the Gallery and not 'Sucking up to an Academic Elite'). Based on his hugely popular BBC Radio 4 Reith Lectures and full of pictures, this funny, personal journey through the art world answers the basic questions that might occur to us in an art gallery but seem too embarrassing to ask.

# data[].attributes.attachment_link.title
Playing to the Gallery, Grayson Perry | 9780141979618 | Boeken | bol.com

# data[].attributes.attachment_link.description
Playing to the Gallery (Paperback). ‘I have never read such a stimulating short guide to art. It should be issued as a set text in every school’ Lynn...

# data[].attributes.body
Deze video heeft mij best wel goed laten snappen waarom we zo breed opgeleid worden, maar ook dat het goed is om verschillende/hobbies en dingen te doen voordat ik mijn eindkeuze maak. Ik denk dat dit vooral belangrijk is bij mijn kunst en in de jaren op de academie.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
0:00 / 14:25•Watch full video

# data[].attributes.attachment_link.title
How Falling Behind Can Get You Ahead | David Epstein | TEDxManchester

# data[].attributes.body
jaartal: 2006
gemaakt door: Blender Animation Studio

Het bijzondere aan deze animatiefilm is dat dit een van de eerst 3D animatiefilms is die volledig rechtenvrij is uitgebracht. dit gaat volgens creative commons, dit houdt eigenlijk in dat de films overal vertoond ogen worden, zonder vergoeding of toestemming. Ook het complete productieproces wordt gedeeld met het publiek en alle documenten en bestanden uit het proces mogen gratis gebruikt worden door anderen.

# data[].attributes.body
Dit is het project wat ruit is gekomen door mijn off course, het is een deel van het project waar ik mee bezig ben geweest. Tijdens mijn eind presentatie heb ik dit werk aangepast, maar dit is het resultaat wat ik er bij mijn off course mee heb behaald.

# data[].attributes.body
Kunstenaar: Richard stella
Werk: tilted arc
Jaartal: 1981
Materiaal: staal
Formaat: 36.576 meter lang en 3.65 meter hoog

Dit is ook een werk wat Luuk mij als voorbeeld gaf bij site specific art, ik vind het werk best interessant omdat het dus site specific is. De plek is onderdeel van het werk, waardoor je dus ook merkt dat de kunstenaar hier over nadenkt, het lijkt me tof om dit te betrekken bij mij looproutes project

# data[].attributes.body
Dit is een artikel wat Luuk mij heeft aangeraden, het gaat over site specific art. Vooral over waarom kunst bijvoorbeeld op een specifieke plek moet staan en niet op een andere plek kan staan. Dit vind ik voor mijn eigen werk vrij interessant.

# data[].attributes.body
Ik vind de muziek video echt super leuk om te zien, met de animatie en stop motion, maar ook de muziek heeft iets waardoor het mij echt aanspreekt.

# data[].attributes.body
Robert Montgomery werkt ook met letters en woorden, maar dan met een soort van neonletters, of letters die hij verbrand of neerzet op een bepaalde plek. De plek versterkt de tekst in zijn werk, bijna een beetje zoals bij het werk van Jenny Holzer.

# data[].attributes.body
dog ear poems? Dit is een serie van allemaal verschillende gedichten, verhaaltjes. Gemaakt door een ezelsoor te maken in een pagina, waardoor je dus een soort van gedicht/verhaal krijgt.

# data[].attributes.body
Dit is een gifje met projecten van Jenny Holzer, zoals je kunst zien projecteert zij tekst op gebouwen. En vervolgens maakt zij hier een zwart wit foto van. Ik vind het echt een ontzettend interessant project, graag zou ik nog wat meer willen uitvinden over waarom deze tekst op die specifieke gebouwen.

# data[].attributes.body
kunstenaar: Barbara Kurger
jaartal: 1987
Formaat: 125 cm x 125 cm
Materiaal: screenprint on vinyl

Dit spreekt mij vooral aan door de combinatie van de woorden met de afbeelding, maar ook het simpele kleurenpalet. Ook merk ik dat de woorden zeker aan het denken zetten.

# data[].attributes.body
simpelweg een film die mij echt heeft geïnspireerd en mij heeft laten zien waarom ik docent wil worden, je kunt de wereld veranderen en jongeren inspireren met jouw vak en werk.

# data[].attributes.attachment_link.title
Dead Poets Society (1989) Trailer #1 | Movieclips Classic Trailers

# data[].attributes.body
Tijdens mijn stage was ik net klaar met het lesgeven, toen er twee meiden uit de tweede klas bij mij kwamen en mij vroegen naar mijn voornaamwoorden en mijn opleiding. Zelf was ik echt verbaast, omdat ik niet zo vaak over mijn voornaamwoorden wordt gevraagd.

# data[].attributes.body
Dit is een werk gemaakt door twee van mijn oud docenten, echt een super toffe Vincent van Gogh, met een eigen twist in lego. Zo ie zo de serie egomasters is een inspiratie op dit moment.

# data[].attributes.attachment_link.title
Leeuwarders Ernesto Lemke en Marco ten Hoff raken kijkers Lego Masters met Van Gogh in Legosteentjes: 'Het is ongelooflijk wat dit allemaal heeft losgemaakt'

# data[].attributes.attachment_link.description
Ernesto Lemke en Marco ten Hoff zijn nog steeds beduusd: hun driedimensionale zelfportret van Van Gogh in Legosteentjes raakt bij veel mensen een gevoelige snaar. Maar blijft het kunstwerk wel behouden? Twee miljoen mensen (in Nederland en België) zagen vorige week hoe de Leeuwarders Ernesto Lemke en Marco ten Hoff voor het televisieprogramma Lego Masters van duizenden Legosteentjes een zelfportret van Vincent van Gogh namaakten.

# data[].attributes.body
Artiest: Cosmo Sheldrake
Jaar: 6 april 2015

Deze artiest inspireert mij altijd heel erg met zijn muziek, hij heeft een soort van mysterieus thema in zijn muziek. Ook gebruikt hij best vaak echte natuur geluiden in zijn muziek, wat ik ook een hele coole combinatie vind om te zien. Pelicans we are is een van mijn favoriete nummers samen met "The Moss", omdat dit nummer echt refereert naar allemaal legendes.

# data[].attributes.body
Ik kon niet zo een twee drie de makers vinden van deze schoenen, maar ik kwam ze tegen op Pinterest en ik vond ze echt ontzettend cool en inspirerend om te zien. Je kan ook zeker een statement maken met zulk soort schoenen als je wilt.

# data[].attributes.headline
Cold Dark Matter: An Exploded View (Blok 2)

# data[].attributes.subject
Cold Dark Matter: An Exploded View (Blok 2)

# data[].attributes.body
Kunstenaar: Cornelia Parker
Jaartal: 1991
Materiaal: tuinhuisje van 2.44 m x 3.66 m met ramen

Het verhaal achter dit werk if voornamelijk wat mij inspireerde, de kunstenaar heeft dus dat tuinhuisje opgeblazen met behulp van het leger. Ze heeft samen met het leger verschillende explosieven getest op andere voorwerpen en uiteindelijk een keuze hierin gemaakt en het tuinhuisje opgeblazen. Vervolgens heeft ze de materialen van het huisje weer verzameld, er waren zelfs onderdelen niet meer te vinden of gewoon helemaal vernietigd. Ook heeft ze objecten in het tuinhuisje gezet en die ook in haar kunstwerk verwerkt. Vervolgens heeft ze een soort van die momentopname van de explosie genomen en die verwerkt in een kunstwerk, wat ik super interessant vind. Het lijkt voor mij bijna alsof het tuinhuisje opnieuw explodeert of weer in elkaar wordt gezet, ook de schaduwen versterken dit effect van een nieuwe explosie of het weer terugdraaien van de explosie voor mij.

# data[].attributes.body
Het curriculum als docent krijg je er mee te maken, want er zijn nou eenmaal vaardigheden die geleerd moeten worden. Op deze website staan de voorstellen voor een nieuw curriculum, sinds het huidige curriculum uit 2006 komt. Dit jaar gaat het nieuwe curriculum voor kunst en cultuur in de testfase op een aantal scholen. Een van de nieuwe toevoegingen aan het curriculum is dat leerlingen verbanden leren leggen tussen ‘maken en betekenis geven’ en ‘meemaken en betekenis geven’, wat ik een goede nieuwe toevoeging vind, omdat deze twee elkaar dan ook bevorderen en leerlingen de kennis ook kunnen koppelen aan elkaar.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Welkom op de pagina van het leergebied Kunst & Cultuur. Hier presenteren de leraren en schoolleiders van het ontwikkelteam Kunst & Cultuur hun voorstellen voor een herzien curriculum. In dit leergebied hebben de vakken beeldende vorming, ckv, dans, drama, handvaardigheid, kunst algemeen, muziek, tekenen en textiel een plek.

Bekijk hier de inhoud van het voorstel op hoofdlijnen en een schematische weergave van de inhoud.

De totale voorstellen van het leergebied, uitgewerkt in:

Visie op het leergebied

Essenties van het leergebied (grote opdrachten)

Bouwstenen uitgewerkt in kennis en vaardigheden

Hoe is het ontwikkelteam tot deze voorstellen gekomen?

Het ontwikkelteam heeft samengewerkt met ontwikkelscholen. Zij hebben gereflecteerd op het werk van het team en zijn aan de slag gegaan met ontwikkelingen binnen het leergebied. Hier vindt u twee ervaringen van ontwikkelscholen en een overzicht van alle scholen binnen dit leergebied.

Welke leraren en schoolleiders maken deel uit van het ontwikkelteam Kunst & Cultuur?

# data[].attributes.attachment_link.description
Welkom op de pagina van het leergebied Kunst & Cultuur. Hier presenteren de leraren en schoolleiders van het ontwikkelteam Kunst & Cultuur hun voorstellen voor een herzien curriculum. In dit leergebied hebben de vakken beeldende vorming, ckv, dans, drama, handvaardigheid, kunst algemeen, muziek, tekenen en textiel een plek.

# data[].attributes.body
Mental gezondheid is misschien iets vreemds om geïnspireerd door te worden, maar vaak merk ik wel dat het best een inspiratie voor mij kan zijn. Kunst brengt mij dan bijvoorbeeld een soort van comfort, voornamelijk met mijn eigen karakters bezig zijn maakt mij ontzettend blij.

Maar soms helpt kunst ook als een soort van uitlaatklep voor mijn stress of angsten. Soms helpt het voor mij om een soort van beeld te creëren met waar ik op dit moment tegenaan loop of wat lastig is voor mij.

# data[].attributes.headline
'Geef kansarme kinder de boost die ze verdienen. Dit is hét moment. (blok 2)

# data[].attributes.subject
'Geef kansarme kinder de boost die ze verdienen. Dit is hét moment. (blok 2)

# data[].attributes.body
Auteurs: Rik Kuiper en Fleur de Weerd

geïnterviewde: Bowen Paulle

Guus heeft recent de trailer van klassen laten zien en ik vond het echt super interessant. Toen ik aan het kijken was voor artikelen die te maken hadden met corona en onderwijskunde kwam ik dit artikel tegen en ik was meteen benieuwd. De oplossing die er in het interview wordt verteld en hoe het wordt uitgelegd waren allemaal heel duidelijk. Ik ben dan ook zeker van mening dat deze oplossing hulp kan bieden bij het probleem van kans ongelijkheid.

In mijn stage week ben ik kans ongelijkheid ook tegen gekomen. De school waar ik mijn stage doe is havo/vwo en hierbij in zit een IKC (internationale schakel klas). Deze kinderen hebben bij lange na niet dezelfde kansen als de havo/vwo kinderen.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
'Neem Esma', zegt Bowen Paulle. 'Een lief, zacht, beschaafd meisje dat een forse leerachterstand heeft opgelopen. Niet vanwege een moeilijke thuissituatie, niet omdat ze grof en rebels is, maar door overmacht. Ze heeft een paar jaar minder goede leerkrachten gehad. De directrice van haar basisschool zegt vervolgens: we doen alles wat we kunnen, maar die achterstand halen we niet meer in. Nou, dan denk ik: pikken we dit als samenleving? Wat mij betreft niet. Dit is onacceptabel.'

Bowen Paulle (50), onderwijssocioloog aan de Universiteit van Amsterdam, kiest deze scène uit Klassen om zijn punt te maken, maar het had net zo goed een andere scène kunnen zijn. De schrijnende voorbeelden van kansenongelijkheid in het onderwijs liggen voor het oprapen in de veelgeprezen documentaireserie, die omroep Human momenteel uitzendt en waarin Paulle ook even opduikt.

Later tijdens het gesprek noemt de Amerikaans-Nederlandse wetenschapper ook de 10-jarige Anyssa, een pienter meisje dat een havo-vwo-advies dreigt te verspelen door problemen thuis. 'Je ziet hoe haar moeder aan de juf vraagt of ze gehoord heeft over die steekpartij in de directe omgeving van het meisje', zegt hij. 'Over dat soort problematiek hebben we het dus. Dat kind is helemaal van de wereld. Logisch. Dit is wel wat heftiger dan een dode hamster. Hoe kun je je dan nog op schoolwerk concentreren?'

Volgens Paulle, die zich al ruim twintig jaar met kansenongelijkheid bezighoudt, illustreert Klassen dat de maatschappelijke ongelijkheid problematische vormen dreigt aan te nemen. Er is een te grote kloof tussen kinderen uit bijstandsgezinnen in achterstandswijken en kinderen van hoogopgeleide ouders met een dikke portemonnee. 'Opleiding en inkomen ouders zeer bepalend voor schoolsucces kind', meldde het Centraal Planbureau half december nog maar een keer, bij het uitkomen van een rapport over kansenongelijkheid.

'Wie uit een kansrijk gezin komt', zegt Paulle in zijn Haarlemse bovenwoning, 'rijdt als het ware in een auto vol airbags. Die vangen je op als je tegen een boom rijdt. Loop je vast op school, dan is er geld voor bijles. Maar kom je uit een kansarme familie, dan ga je de snelweg op zonder gordels. Airbags zijn er al helemaal niet.'

Heeft iedereen recht op airbags?

'Daar moeten we het als maatschappij over hebben. Vanuit de liberale gedachtengang kun je zeggen dat je moet uitgaan van de kracht van het individu. Laissez faire. Maar dat werkt niet. Kijk naar de Verenigde Staten, waar de focus sinds het presidentschap van Ronald Reagan steeds meer op het individu ligt en minder op de gemeenschap. En kijk wat er is gebeurd: de ongelijkheid is geëxplodeerd. Het is een verziekt, ontwricht land.'

Gaat Nederland ook die kant op?

'Nederland is nog altijd een relatief egalitair land. Maar ook hier heeft de Onderwijsinspectie een paar jaar geleden alarm geslagen over toenemende kansenongelijkheid. Met covid-19 zie je nu dat kansarme kinderen extra hard worden getroffen. Het is ook zichtbaar in andere domeinen. Kijk naar de gezondheidszorg. Of naar de toenemende vermogensongelijkheid. The early warning signals are flashing red.'

In 2005 constateerde u al in uw proefschrift dat de minst bevoorrechte kinderen op de slechtste scholen terechtkomen.

'Ik vergeleek middelbare scholen met veel achterstandsleerlingen in de Bronx en de Bijlmer, waar ik zelf zes jaar heb lesgegeven. Dumping grounds, noemen ze die in Amerika. Het was in de Bronx heftiger dan in de Bijlmer, maar ook hier zag ik hoe ongelooflijk inefficiënt het onderwijs was. Vaak lukte het leraren niet om meer dan vijf minuten per uur les te geven. Sommige wisten maar twee of drie kinderen per klas echt te bereiken. De rest zat over Ajax te praten, of over nieuwe schoenen. Ik zag een jongen achter in de klas zijn teennagels knippen.'

Wat gaat daar mis?

'Deze kinderen ervaren continu stress. Ze zitten gevangen in een negatieve groepsdynamiek. Ze gaan cool doen, vinden school niet belangrijk. Veel leerkrachten kunnen daar niet mee omgaan. Ik ook niet trouwens, dus ik wil ze niet de schuld geven.'

Is het nog steeds zo erg?

'Ik kom veel op scholen. En ik spreek studenten en onderzoekers. Ik heb sterk de indruk dat er op scholen met veel kansarme leerlingen niet veel is verbeterd.'

Hoe kon dit gebeuren?

'De samenleving is sterk veranderd en het onderwijs heeft daarop nog geen goed antwoord. Wacht maar tot papa thuiskomt, zeiden ze in de jaren vijftig in de VS als een kind zich misdroeg op school. Dan kreeg je er met de riem van langs. Nu is alles anders. De kerk speelt een minder grote rol, er is geen dienstplicht meer, moeders werken. Dat laatste is zeker een vooruitgang, begrijp me niet verkeerd. Ik ben een feminist en ik ben tegen huiselijk geweld. Mijn punt is: wat komt ervoor in de plaats? Leerlingen zijn gebaat bij structuur en voorspelbaarheid. Vooral kansarme leerlingen.'

Waarom juist zij?

'Voor hen staat er meer op het spel. School is hun beste kans op succes, misschien hun enige kans. Ze hebben geen vangnet.'

Dus de overheid moet ingrijpen?

'Wat mij betreft wel. Dit is hét moment. En niet alleen omdat Klassen nu wordt uitgezonden. Ook omdat dat rapport van de inspectie er ligt. Er zijn bestuurders en politici die ten strijde trekken, zoals de Amsterdamse wethouder Marjolein Moorman. En door de schoolsluiting hebben we ook weer gezien hoe groot de verschillen zijn.'

Bowen Paulle, die opgroeide in de Verenigde Staten, weet waarover hij praat. Hij kent de gevolgen van kansenongelijkheid van dichtbij - zowel de positieve als de negatieve. Als kind ging hij naar 'een hippieschool', zoals hij het zelf noemt, waar ze hem elke dag vroegen wat hij wilde doen. Altijd antwoordde hij: rekenen. Het gevolg was dat hij op zijn 9de nog niet kon lezen.

'Mijn opa, die hoogleraar was, ontdekte het toen hij me in zijn achtertuin de woorden 'white rose' wilde laten lezen. Ik kreeg bijles van de vrouw van een oud-collega van hem. Urenlang, bij haar in de kelder. Later kreeg ik ook nog bijles bij iemand op zolder.'

Als tiener maakte hij ook kennis met de andere kant. Vanuit 'een vrij elitaire wereld op Manhattan' kwam hij 'als enige jongen uit de middenklasse' terecht op een school in de South Bronx, omdat ze daar nu eenmaal een goede basketbalploeg hadden. Paulle wilde basketballer worden en was naar eigen zeggen 'the only white boy on the team'.

Op zijn school zaten vooral kinderen uit the projects, de hoogbouwflats in de armste woonwijken. 'Dat was mijn primaire socialisatiegroep, met hen bracht ik mijn tijd door. En daardoor zag ik van dichtbij dat slimme kinderen niet de hulp kregen die ze nodig hadden om te kunnen opbloeien. Veel van hen ontspoorden, werden doodgeschoten, schoten anderen dood. Mijn beste vriend daar raakte ook van het rechte pad. Een geweldige basketballer met een alcoholistische moeder en een vader die uit beeld was. Hij kon geen structuur aanbrengen in zijn leven. En toen, tja. Crackhandel. Vuurwapens. Federale gevangenis. Ik heb daar zo veel verspild talent gezien.'

Na de middelbare school ging Paulle naar een universiteit in Boston. Daar zat hij tussen 'rijke kinderen uit de middle class die hun privileges voor lief namen'. Veel van hen geloofden nog in de meritocratie, zegt hij, en in de misvatting dat je er wel komt als je slim bent en hard werkt, dat het alleen je eigen verdienste is als je iets bereikt in het leven. 'Ik werd er depressief van. Toen schoof ik aan bij een college sociologie. Ik zat op het puntje van mijn stoel. Wow, dacht ik. Dit is het!'

Begin jaren negentig kwam hij als uitwisselingsstudent naar Nederland. Hij voelde zich hier thuis en regelde uiteindelijk een promotieplek aan de Universiteit van Amsterdam. Inmiddels is hij daar universitair docent.

Er zijn in Nederland talloze projecten als weekendscholen, mentorprogramma's en bijlessen om kansenongelijkheid te bestrijden. Werken die niet?

'Als je ze systematisch onderzoekt, zie je dat veel interventies voor kansarme kinderen niet intensief genoeg zijn om ze een boost te geven. Stel je een atletiekbaan voor, waar een groepje gemiddelde kinderen rondjes loopt. De kansarme kinderen raken elke ronde verder achterop. Willen ze die andere kinderen weer bijhalen, dan moeten ze heel hard rennen. Veel van die programma's zetten geen zoden aan de dijk. Sommige zijn zelfs schadelijk.'

Schadelijk?

'Denk aan interventies waarbij kansarme jongeren die op school dreigen uit te vallen bijeen worden gebracht. Ze krijgen dan informatie over het belang van een diploma. Goedbedoeld, natuurlijk. Maar wat gaan die jongeren vervolgens doen? De kans bestaat dat ze samen een winkel gaan beroven. Zonder die interventie hadden deze kwetsbare kinderen elkaar nooit ontmoet.'

Noem nog eens iets in Nederland dat niet werkt.

'Dat doe ik liever niet. Ik wil mensen niet afkraken. Mijn punt is: waar het kan, moet je gerandomiseerd onderzoek doen. Met een controlegroep. Net als bij de ontwikkeling van een vaccin. Dat is de beste manier om te achterhalen of een ingreep effectief is. Begin klein en kijk daarna of je het kunt opschalen.'

Waarom gebeurt dat niet veel vaker?

'Het begint te komen. De inspectie pleit nu ook voor rigoureus onderzoek naar de effectiviteit van ingrepen. Dat is een goede ontwikkeling.'

Zelf is Paulle uitermate gecharmeerd van een Amerikaanse methode om leerlingen in korte tijd veel progressie te laten maken: High Dosage Tutoring. Leerlingen krijgen daarbij elke dag onder schooltijd een uur lang intensief rekenles van een tutor. De verhouding is meestal twee leerlingen op één tutor.

'Cruciaal daarbij is dat de tutor de tijd heeft om de lessen van tevoren te individualiseren', zegt Paulle. 'Heeft een kind moeite met optellen en aftrekken, dan gaan de lessen daarover. Totdat hij het helemaal beheerst. Dan pas ga je door naar de volgende stap. De leerling krijgt daardoor het gevoel: ik kan dit.'

In de Verenigde Staten bleek de methode te werken. Wetenschappers van onder andere Harvard University zagen in gerandomiseerd onderzoek dat kinderen op scholen in kansarme wijken in Houston en Chicago grote sprongen maakten. Prominente onderzoekers pleiten er al jaren voor dergelijke programma's in te voeren in het hele land.

Paulle lobbyde om de methode naar Nederland te halen, zodat hij hier de effectiviteit kon bestuderen. Ook adviseerde hij schoolbesturen, overheden en de stichting die de methode hier implementeert: The Bridge Learning Interventions. Paulle benadrukt dat hij geen financiële belangen heeft bij het invoeren van High Dosage Tutoring.

Is de methode hier ook succesvol?

'Bij het Mundus College in Amsterdam Nieuw-West kreeg een groep leerlingen met grote leerachterstanden High Dosage Tutoring, en een controlegroep niet. Na een half jaar zagen we bij een rekentoets dat de eerste groep de achterstand met 71 procent had ingelopen. De controlegroep met slechts 17 procent.'

Wat kost zo'n intensief programma?

'Bij dat experiment op het Mundus College ongeveer 2.000 tot 2.500 euro per leerling. Voor een half jaar.'

Dat is veel geld. De Rijksoverheid trekt jaarlijks gemiddeld 6.900 euro uit voor een basisschoolleerling en 8.500 voor een middelbare scholier. Critici zeggen dat het een erg duur programma is.

'Het is inderdaad duur. Daar lopen ze in de Verenigde Staten ook tegenaan. Daarom wordt er ook naar goedkopere modellen gekeken. Eén tutor op drie leerlingen bijvoorbeeld. Of minder sessies per week. Dan kan het voor 2.000 euro per kind per jaar. Overigens hoeven kinderen het programma niet jarenlang te volgen. Je kunt al veel bereiken als je leerlingen eenmalig een boost geeft, bijvoorbeeld in groep 7. Zo'n kind krijgt dan vaak meer zelfvertrouwen en een hoger schooladvies, waardoor het bijvoorbeeld niet naar het praktijkonderwijs maar naar vmbo-basis kan.'

Er is een lerarentekort. Waar haalt u al die tutors vandaan?

'Tutors hoeven geen lerarenopleiding afgerond te hebben, ze hoeven geen klas te kunnen managen. Wel krijgen ze een intensieve training. Tutors kunnen studenten zijn die een tussenjaar willen. Of mensen die na tien jaar bij de KLM een carrièreswitch willen maken. Of pensionado's, al is dat soms lastig, omdat het werk heel intensief is. Als tutor draai je vijf of zes lesuren per dag. En dan moet je nog voorbereiden. It's a hell of a job.'

Is het al tijd om het programma breed uit te rollen?

'In Haarlem wordt het na goede resultaten opgeschaald. In Amsterdam zijn we nog bezig met een paar evaluatiestudies. Het is vervolgens aan de gemeente en de schoolbesturen om het programma uit te breiden. Dat moet wel goed gebeuren. En we moeten continu blijven onderzoeken of het nog werkt. Mijn angst is dat we de sleutels van de Ferrari aan de verkeerde mensen geven. Dat iemand straks zegt het goedkoper te kunnen en dat je dan van Groningen tot Maastricht met nep-tutoring zit, die niet blijkt te werken.'

Wat kan er dan misgaan?

'Heel veel. De aanpak is meer dan alleen die intensieve uren. Er is niet één geheim ingrediënt, het gaat om het hele pakket. Een ander fundamenteel onderdeel is het oudercontact. Vaak bellen scholen ouders alleen als het misgaat met een kind. Dat gaat hier anders. De tutors hebben vanaf het begin intensief contact met de ouders. Als een kind dan vastloopt, kun je weer bellen en zeggen: hij deed het zo goed, maar nu gaat het minder.'

Hoeveel Nederlandse kinderen hebben baat bij zo'n intensief bijscholingsprogramma?

'Ik zou zeggen: begin met pilotprojecten voor de 5 procent meest kansarme kinderen. De leerlingen die je in Klassen ziet, dus. Sommige kinderen gaan door deze interventie inzien dat ze niet dom zijn. Vaak krijgen ze er ook een hoger schooladvies door. Of ze gaan inzien dat er volwassenen zijn die om ze geven, volwassenen die wel te vertrouwen zijn. Het effect is voor ieder kind anders. We weten nog niet precies waarom het werkt. Maar dat is niet erg. We zien namelijk wel dát het werkt.'

Voor ieder kind? De methode kan niets veranderen aan de thuissituatie van Anyssa.

'We horen van scholen dat kinderen uit kwetsbare gezinnen mogelijk extra profiteren van de persoonlijke aandacht van een tutor. Toch werkt ook deze interventie niet bij iedereen. Maar dat geldt ook voor een vaccin tegen covid. Ook daar zijn ze dolblij als het bij 95 procent van de proefpersonen effectief is.'

# data[].attributes.attachment_link.title
Onderwijssocioloog Bowen Paulle: 'Geef kansarme kinderen de boost die ze verdienen. Dit is hét moment'

# data[].attributes.attachment_link.description
'Neem Esma', zegt Bowen Paulle. 'Een lief, zacht, beschaafd meisje dat een forse leerachterstand heeft opgelopen. Niet vanwege een moeilijke thuissituatie, niet omdat ze grof en rebels is, maar door overmacht. Ze heeft een paar jaar minder goede leerkrachten gehad.

# data[].attributes.body
Deze lezing van Mary Lobdell heeft mij geholpen in mijn studievaardigheid. Als docent vind ik ook dat je inzicht moet hebben in hoe je leerlingen leren, maar welke tips je ze eventueel kunt helpen om beter te leren. Voornamelijk als mentor denk ik dat het belangrijk is dat je ook op dit aspect van de school carrière focust, want goede studievaardigheden heb je heel lang profijt van.

# data[].attributes.body
Auteur: Vera Meeuwis (medewerker kennisinstituut bij LKCA)

Ik vind het best lastig om te verwoorden waarom kunst zo belangrijk is, daarom ben ik op zoek gegaan naar nieuwe informatie hierover. Dit artikel vond ik duidelijk en fijn om te lezen. Ook wordt er een boek en lezing van Elliot Eisner in genoemd, die ik nog wil bekijken.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Medewerker kennisinstituut bij LKCA

Geplaatst op 1 juni 2014

Wat moet het onderwijs leerlingen bijbrengen? Een altijd actuele vraag, omdat onderwijs een groot aandeel heeft in de toekomst van leerlingen. Maar nu net wat extra actueel omdat de Onderwijsraad in haar advies Een eigentijds curriculum het brede maatschappelijke belang van onderwijs extra benadrukt en een nationaal debat wil voeren over de doelen en opbrengsten van het onderwijs.

De opbrengsten van kunstonderwijs worden gewoonlijk onderverdeeld in kunstzinnige en niet-kunstzinnige effecten. Er is discussie over welk van deze opbrengsten het meest gewenst of waardevol zijn. Om als leraar concreet vorm te geven aan kunstonderwijs is het belangrijk te weten wat realiseerbare doelen en opbrengsten zijn. Dit artikel, dat gebaseerd is op theorie en onderzoek, geeft daar inzicht in.

Kunstzinnige leereffecten

Volgens een van de meest invloedrijke denkers over kunstonderwijs, de recent overleden Elliot Eisner, ontwikkelt kunstonderwijs de denkvermogens van leerlingen. Hij zei: 'The arts are fundamental resources through which the world is viewed, meaning is created and the mind developed'. Als president van de National Art Education Association in de VS maakte Eisner een pamflet met de tien lessen die leerlingen leren van kunst. Dit zijn ze:

Van kunst leren leerlingen om tot een goed oordeel te komen over betekenisvolle relaties. Een groot deel van het schoolcurriculum gaat over de juiste antwoorden. Bij kunst gaat het om eigen oordeel boven regels.

Van kunst leren leerlingen dat problemen meer dan één oplossing kunnen hebben, en vragen meer dan één antwoord. Kunst biedt meervoudig perspectief.

Een van de grootste lessen is dat er veel manieren zijn om de wereld te zien en er betekenis aan te geven.

Van kunst leren leerlingen dat doelen niet vaststaan bij complexe vormen van problemen oplossen. Doelen veranderen onder invloed van omstandigheden en kansen.

Leren van kunst vereist het vermogen en de bereidheid om je over te geven aan de onverwachte mogelijkheden van een werk terwijl je het maakt.

Kunst maakt leerlingen duidelijk dat woorden en cijfers niet genoeg zijn om uit te drukken wat we weten. De grenzen van onze taal zijn niet de grenzen van ons denken.

Van kunst leren leerlingen dat kleine verschillen grote effecten kunnen hebben. Kunst handelt in subtiliteit.

Van kunst leren leerlingen denken in materiaal. Alle kunstvormen gebruiken middelen om ideeën werkelijk te maken.

Van kunst leren leerlingen zeggen wat niet gezegd kan worden. Ze moeten hun poëtische capaciteiten aanspreken om het gevoel dat kunst oproept uit te drukken.

Kunst biedt een ervaring die leerlingen op geen enkele andere manier meemaken. Door die ervaring ontdekken ze de reikwijdte en variëteit van wat ze kunnen voelen.

De positie van kunst in het curriculum van een school laat leerlingen zien wat volwassenen belangrijk vinden.

In Eisners boek The Arts and the Creation of Mind staat het theoretisch verhaal waarop deze tien punten gebaseerd zijn.

Bereikte leereffecten

Dit soort kunstzinnige effecten is ook in de praktijk onderzocht. In een onderzoek naar kunstcurricula in het Verenigd Koninkrijk constateerde de Britse onderzoeker John Harland bijvoorbeeld dat er meer aandacht is voor het verwerven van technische vaardigheden dan voor creativiteit, denkvaardigheden en betekenisgeving.

Ten onrechte, volgens Harland. Hij pleit voor meer afwisseling tussen kunstonderwijs waarbij kinderen vaardigheden leren en waarbij ze kritisch leren luisteren, lezen en/of beschouwen. Een beter evenwicht tussen het aanleren van technische vaardigheden en creatieve toepassingen zou kunnen leiden tot meer leereffecten op dit terrein, omdat leerlingen dan eerder de relevantie zien van het aanleren van basisvaardigheden.

Niet-kunstzinnige effecten

Er zijn claims dat kunstonderwijs positieve effecten heeft op algemene onderwijsprestaties en resultaten bij taal en rekenen zou verbeteren. En dat kunst daarom belangrijk zou zijn in het curriculum. Wetenschappelijk onderzoek biedt vooralsnog géén steun voor de meeste van deze beweringen. De onderzoeksgroep Project Zero (Harvard Graduate School of Education) toonde op basis van meta-analyses drie soorten causale verbanden aan tussen kunstonderwijs en niet-kunstzinnige effecten:

Een causaal verband tussen drama waarbij verhalen in het klaslokaal worden nagespeeld en taalvaardigheden als lezen en tekstbegrip.

Een causaal verband tussen muziek spelen en ruimtelijk inzicht, waarbij het effect groter was als leerlingen ook leerden om bladmuziek te lezen.

Een medium-groot causaal verband tussen luisteren naar bepaalde soorten muziek en ruimtelijk inzicht. Dit effect is echter van tijdelijke duur en wordt niet in alle studies bevestigd.

In haar review van onderzoek naar transfereffecten (Arts for Art's Sake? The impact of Arts Education) stelde de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) aanvullend vast dat muziekeducatie luistervaardigheden en gehoor verbetert, wat taalvaardigheden ten goede komt. Dat goed leren kijken naar kunstobjecten bij beeldende vorming de waarneming traint. En dat drama effecten heeft op sociale vaardigheden en een rol kan spelen bij attitudeverandering.

Een nadruk op dit soort effecten brengt kunstonderwijs in een zwakke positie. Het verwordt dan tot 'hulpmiddel' ter ondersteuning van wat 'echt belangrijk' is. En een leerling leert nog steeds beter rekenen door meer te oefenen met rekenen, dan door muziek te luisteren.

Kunst in het curriculum

Kunst is een deel van de menselijke ervaring en van kunstonderwijs leren leerlingen iets dat in de andere leergebieden niet aan bod komt. Daarom maakt kunst onderdeel uit van het onderwijscurriculum. Door kunst te maken, te waarderen, te begrijpen en te beoordelen snappen leerlingen de relaties tussen cultuur en kunst beter en breiden ze hun kunstzinnige competenties uit.

Ook een kunstcurriculum moet aangepast worden aan de eisen van de tijd. De 21st century skills bijvoorbeeld geven aanleiding om als leraar zelf kritisch na te denken over de vraag wat je de huidige generatie leerlingen wilt bijbrengen aan meer generieke competenties. En over de vragen met welke strategieën je dat doet, en hoe je aanhaakt bij de intrinsieke motivatie om te leren. Om als leerling te kunnen leren van en over kunst moet er voldaan worden aan een paar onontbeerlijke randvoorwaarden, aldus Eisner. Namelijk een stevig curriculum, bekwame vakdocenten en voldoende tijd voor artistieke productie.

Literatuur

Op de website van het LKCA vindt u een uitgebreider kennisdossier over de leereffecten van kunstonderwijs. En op YouTube kunt u kijken naar een lezing Elliott Eisner: What Do the Arts Teach? Drie kwartier lang behandelt hij manieren waarop kunstzinnige denkprocessen en artistieke creatie bij kunnen bijdragen aan de verbetering van de onderwijspraktijk.

Gerelateerd

[extra-breed-algemeen-kolom2]

# data[].attributes.attachment_link.description
Medewerker kennisinstituut bij LKCA Geplaatst op 1 juni 2014 Wat moet het onderwijs leerlingen bijbrengen? Een altijd actuele vraag, omdat onderwijs een groot aandeel heeft in de toekomst van leerlingen. Maar nu net wat extra actueel omdat de Onderwijsraad in haar advies Een eigentijds curriculum het brede maatschappelijke belang van onderwijs extra benadrukt en een nationaal debat wil voeren over de doelen en opbrengsten van het onderwijs.

# data[].attributes.body
Dit is de vlag voor non-binair, omdat ik non-binair ben neem ik hier natuurlijk ook inspiratie vanaf. Je zou kunnen zeggen dat ik traditionele gender rollen het liefst uit de weg wil gaan. Voornamelijk in de karakters die ik maak, maar soms maak ik ook kunst om mijn gevoel als non-binair persoon te laten zien.

# data[].attributes.headline
crypte van de Santa Maria della Concezione

# data[].attributes.subject
crypte van de Santa Maria della Concezione

# data[].attributes.body
Kunstenaar: Antonio Casoni
Jaartaal: gebouwd tussen 1626 en 1631
Materiaal: botten en schedels van mensen

Waarom dit werk: Zoals ik eerder heb gezegd ben ik geïnteresseerd in cryptische wezens en wat meer paranormale dingen. Deze kerk heeft als versiering botten en ik vond het zo cool, maar ook super eng om erachter te komen. Ik ben vooral benieuwd hoe een persoon op zo'n soort idee komt en waarom. Je ziet namelijk niet elke dag een kerk die versierd is met botten.

# data[].attributes.body
kunstenaar: Ronit Baranga
Jaartal: 2017
Formaat: 24 x 17 x 15 cm
Materiaal: klei en acrylverf

Waarom dit werk?: Ik vind het werk heel tof om te zien, omdat het heel surrealistisch is. Het is iets wat in het echt niet zou kunnen gebeuren, omdat het zo realistisch is lijkt het wel of het echt gebeurt. Het tofste vind ik het feit dat het best wel eng ik is en eigenlijk heel veel weg heeft van horror, maar toch heel rustig is.

# data[].attributes.body
Bedenker: Lin Manuel Miranda
Premiére: 20 januari 2015
Duur: 2 uur en 55 minuten

Waarom dit werk?: Ik heb altijd al een interesse voor geschiedenis gehad, toen ik deze musical tegenkwam was ik zo blij. Een musical die helemaal gaat over geschiedenis, ik ben zelf ook naar manier aan het kijken om geschiedenis te vertellen. Deze musical inspireert mij nu nog steeds en graag zou ik zelf iets doen om geschiedenis in iets interessants te veranderen.

# data[].attributes.body
Kunstenaar: Banksy
Jaartal: 21 augustus 2015 tot 27 september 2015
Materiaal: Pretpark met instalaties

Waarom dit werk?: Toen ik 12 was ontdekte ik dit werk, ik had een fixatie op het werk van Banksy . Toen ik dit tegenkwam vond ik het een heel tof initiatief van hem om een pretpark een confrontatie te maken met de werkelijkheid. Mensen komen vaak in een pretpark om een soort van vlucht te hebben van de werkelijkheid en hij veranderd het pretpark in iets wat de problemen in die tijd liet zien.

# data[].attributes.body
Kunstenaar: Frederik van den Stock
Jaartal: 9 mei 2019
Formaat: 24,7x32,8x1,6 cm
Materiaal: acrylverf en kleurpotlood op papier

Waarom dit werk?: persoonlijk ben ik geïnteresseerd in strips en illustraties en dit is één van de eerste strips waarin ik echt geïnteresseerd was door de stijl die er is gebruikt. De strip gaat over het begin van de mensheid, Buck is dus de eerste man op aarde in deze instantie. Buck beleefd van alles en vindt ook van alles uit. Het eindigt erin dat hij een atoombom uitvind en dat eigenlijk bijna alles uitsterft. De strip heeft humor, maar ook de layouts en het gebruik van kleur en techniek zorgt ervoor dat ik het geweldig vond om te lezen. Doordat de hoofdpersoon helemaal wit is zorgt het ervoor dat Buck ook meer er uitspringt in de kleurrijke panelen.

# data[].attributes.body
kunstenaar: L.J Roberts
Jaartal: 2009-2010
Formaat: 2,74 x 15,24 m
Materiaal: stalen palen, wol, handgeweven draad en een assortiment aan ander gereeschap

Waarom dit werk?: Dit werk vind ik interessant, omdat de kunstenaar een bestaand iets heeft genomen. Doordat de kunstenaar het in deze instantie helemaal heeft ingewikkeld met wol krijgt iets wat er normaal dreigend uit moet zien een hele andere uitstraling. Het nodigt uit om te gaan kijken. Ook het gebruik van kleur vind ik leuk om te zien, het is een iets wat echt je aandacht grijpt als je het in een lege witte ruimte neerzet.

# data[].attributes.body
Kunstenaar: Alex Hirsch
Jaartal: 2012
Afleveringen: 40
Materiaal: Digitale animatie

Waarom dit werk?: Gravity Falls is een animatie serie die mij aanspreekt door de thema's en de wereld. De paranormale wezens die hier in voorkomen en bijna monsterjager-achtige elementen hebben mij geïnspireerd, persoonlijk denk ik dan ook dat mijn liefde voor engelen en cryptiden (cryptids) hiervandaan komt.

# data[].attributes.body
Kunstenaar: Folkert de Jong
Jaartal: 2001
Materiaal: styrofoam en polyurethaanschuim

Waarom dit werk?: Folkert de jong moest ik ooit een keer opzoeken voor een toelating en gelijk vond ik zijn werk erg knap. In zijn werk komen vaak verwijzingen naar de geschiedenis en verhalen naar voren. Alleen het materiaal interesseert mij nog het meest. Hij gebruikt namelijk styrofoam en polyurethaanschuim voor zijn werken, dit is een alledaags materiaal en hij maakt hier kunst mee. Ik vind het geweldig om te zien hoe deze kunstenaar zijn materiaal gebruikt, hij zoekt alle mogelijke grenzen op van het materiaal en zet zo een hele mooie kunstwerken neer. Persoonlijk beschouw ik het als een modernere versie van het beeldhouwen met steen, omdat styrofoam en polyurethaanschuim voor de meeste mensen makkelijker te bemachtigen zijn en het vraagt niet om veel gereedschap.

# data[].attributes.body
Kunstenaar: Auke de Vries Jaartal: circa 2000
Formaat: 251 cm
Materiaal: geverfd staal

Waarom dit werk?: Het werk van Auke de Vries is geverfd staal, maar toch lijkt het bijna op karton. Zijn sculpturen beschrijft hij zelf ook wel als de ideale architectuur. Dit vind ik er ook zo tof aan, het is een soort van futuristisch voor mij en het zou bijna een soort van decor kunnen zijn voor een videospel. Ook de eenvoud in zijn sculpturen vind ik tof om te zien.