# data[].attributes.attachment_link.description
Hoxe tráiovos un educaplay sobre os microorganismos para que poidades aprender dunha forma máis divertida e para repasar para os exames....

# data[].attributes.attachment_link.description
Hoxe tráiovos un educaplay sobre a enxeñería xenética para que poidades aprender dunha forma máis divertida e para repasar para os exam...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
O equipo do científico español Juan Carlos Izpisua creou 132 embrións cunha mestura de células de mono e humano nun laboratorio de China, nuns controvertidos experimentos revelados polo PAÍS no verán de 2019. Tres destes embrións legaron a crecer durante 19 días fose do útero, momento no que os investigadores interromperon o estudo, financiado parcialmente pola Universidade Católica San Antonio de Murcia.

A comunidade científica refírese a estas estruturas como quimeras, en referencia aos monstros con cabeza de león, ventre de cabra e cola de dragón da mitoloxía grega.Os investigadores utilizaron óvulos dunha decena de femias de macaco cangrejero (un tipo de mono), hanos fecundado con espermatozoides da mesma especie e, tras seis días de cultivo no laboratorio, obtiveron 132 diminutos embrións, con 110 células animais cada un.

O equipo engadiu a esas estruturas 25 células humanas, previamente reprogramadas cun cóctel químico para ser capaces de converterse en calquera tipo celular: pel, músculo, fígado, corazón. O resultado, 19 días despois da fecundación, é unha bolita mixta de 10.000 células, cunha porcentaxe humana do 7% como máximo. Os experimentos leváronse a cabo no Laboratorio de Investigación Biomédica con Primates de Yunnan, unha instalación con miles de monos na cidade chinesa de Kunming.E non están a salvo das críticas. A bióloga británica Christine Mummery, presidenta da Sociedade Internacional para a Investigación con Células Nai, alerta de que as quimeras de humanos e animais "están a traspasar os límites éticos e científicos establecidos".

A súa organización emitirá en maio novas directrices para tentar garantir a integridade deste tipo de investigacións. Mummery, xa desde un punto de vista persoal, dúbida dos argumentos ofrecidos por Izpisua para defender os seus ensaios: "O resultado dos experimentos é interesante, pero xustificar a súa realización no contexto da medicina regenerativa para xerar órganos humanos en animais para transplantes paréceme un obxectivo moi afastado", apunta a bióloga, da Universidade de Leiden (Países Baixos). Ao seu xuízo, había alternativas "eticamente máis aceptables" que o uso de embrións de mono, como a utilización de animais evolutivamente máis afastados dos humanos.

A idea dunha criatura medio humana e medio animal era ciencia ficción hai un século e ségueo sendo, pero poida que nalgún momento do futuro deixe de selo. Izpisua insiste: "Non sabemos se os embrións de mono-humano serían biológicamente posibles, pero o noso obxectivo na investigación de quimeras non é desenvolver novos organismos, senón comprender mellor o desenvolvemento humano para obter tratamentos para as enfermidades"

# data[].attributes.attachment_link.title
Científicos españois crean en Chinesa embrións con mestura de mono e humano!!

# data[].attributes.attachment_link.description
O equipo do científico español Juan Carlos Izpisua creou 132 embrións cunha mestura de células de mono e humano nun laboratorio de China, nuns controvertidos experimentos revelados polo PAÍS no verán de 2019. Tres destes embrións legaron a crecer durante 19 días fose do útero, momento no que os investigadores interromperon o estudo, financiado parcialmente pola Universidade Católica San Antonio de Murcia.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Hoxe tráiovos este educaplay para que podais repsasar a mitosis a meiosis e o ciclo celular. Desta forma poderedes repsar para os exames dunha forma máis divertida. Espero que vos divirtades e boa sorte.

# data[].attributes.attachment_link.title
Educaplay sobre o ciclo celular, meiosis e mitosis

# data[].attributes.attachment_link.description
Hoxe tráiovos este educaplay para que podais repsasar a mitosis a meiosis e o ciclo celular. Desta forma poderedes repsar para os exames dunha forma máis divertida. Espero que vos divirtades e boa sorte.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Hoxe tráiovos este educaplay para que poidades comprobar cales son os vosos coñecementos xerais . Desta forma poderedes repasar para os exames dunha forma máis divertida. Espero que vos divirtades e boa sorte.

# data[].attributes.attachment_link.description
Hoxe tráiovos este educaplay para que poidades comprobar cales son os vosos coñecementos xerais . Desta forma poderedes repasar para os exames dunha forma máis divertida. Espero que vos divirtades e boa sorte.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Un grupo de cazadores de meteoritos achou no Sahara alxerino un fragmento de material rochoso proveniente do espazo exterior. Este fragmento chegou a mans dun grupo de investigadores franceses e xaponeses.O exemplar, cuns 4.565 millóns de anos, é o máis antigo atopado ata a data e podería proporcionar novas pistas sobre como se formou o Sistema Solar. "Soubemos que era un exemplar sobresaliente en canto lemos a súa descrición", asegura Jean- Alix Barrat, investigador da Universidade de Bretaña Occidental e un dos coautores do estudo, publicado esta semana pola revista PNAS. "Polos minerais que contiña soubemos que era unha andesita antes de empezar a estudala. A súa composición mineralógica é única entre os meteoritos", destaca. A andesita, formada principalmente por feldespato plagioclasa, é a roca volcánica máis común na Terra despois do basalto, pero non é nada habitual atopar meteoritos deste material.

A antigüidade deste exemplar, 1,2 millóns de anos máis vello que o que tiña o récord ata o de agora, está estreitamente ligada coa súa composición. "Temos boas razóns para crer que a andesita era común nos inicios do Sistema Solar, pero estas rocas fóronse destruíndo por impactos ou ao unirse a corpos maiores", apunta Barrat. Neste caso, as teses dos investigadores apuntan a que esta mostra pertenceu á cortiza dun protoplaneta (un corpo celeste pequeno que é o embrión dun planeta) que se separou no pasado e que, ou ben se ha desintegrado en partes cada vez máis pequenas, ou ben se uniu a corpos maiores ata formar un novo planeta. Os investigadores do estudo calculan que o meteorito bautizado como EC 002 tardou uns 100.000 anos en solidificarse, o que podería indicar que na súa orixe foi " inusualmente viscoso".

O descubrimento pode axudar a coñecer máis detalles de como era o noso sistema planetario nos seus primeiros anos, algo que ata o de agora foi difícil pola gran escaseza de mostras. O investigador do Instituto de Ciencias do Espazo (CSIC) e do Instituto de Estudos Espaciais de Catalunya Josep Maria Trigo Rodríguez destaca: "Todo apunta a que esa roca formou parte dun océano de magma primordial nun deses primeiros corpos sólidos formados ao redor do Sol". Todos os planetas rochosos pasan por unha fase inicial na que están recubertos de magma que, cando se solidifica, forma a cortiza do planeta. A esta capa de magma, inicialmente fundida, coñécese como océano de magma primordial.

# data[].attributes.attachment_link.description
Un grupo de cazadores de meteoritos achou no Sahara alxerino un fragmento de material rochoso proveniente do espazo exterior. Este fragmento chegou a mans dun grupo de investigadores franceses e xaponeses.O exemplar, cuns 4.565 millóns de anos, é o máis antigo atopado ata a data e podería proporcionar novas pistas sobre como se formou o Sistema Solar.

# data[].attributes.attachment_link.description
Hoxe tráiovos un educaplay sobre as encimas, aproveitando que deica pouco son os exames e así podedes repasar dunha forma máis diverti...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
A cidade e a súa contorna sufriron un novo terremoto de 4,3 de magnitude, nunha xornada en que a terra tremeu na zona en 42 ocasións con sacudidas de distinta forza. O Instituto Xeográfico Nacional ( IGN) detectou desde o pasado sábado e ata este xoves máis de 500 terremotos ao redor das localidades de Atarfe e Santa Fe, na área metropolitana da cidade andaluza, catro deles con magnitude superior a 4,0. É o caso do das 19.49, o máis forte deste xoves.

Esta sacudida tivo o seu epicentro tamén en Santa Fe, a unha profundidade de tres quilómetros. No que vai de xornada, rexistráronse 49 sismos. A Policía Local de Santa Fe detallou algún pequeno desprendemento nun edificio, ao que non dá maior importancia. Con todo, advertiu de que é perigoso camiñar por certas zonas do centro, onde abundan as edificacións antigas. O sismo aumentou a preocupación da poboación, que na madrugada do mércores botouse ás rúas #ante o temor que causaban os tremores. Os terremotos deixaron na capital un balance de pequenos danos na Alhambra, o peche dalgúns centros escolares e, sobre todo, unha sensación estendida de temor. A sucesión de tremores empuxou a algúns habitantes da cidade cara á costa. Christian Muñoz, profesor da Universidade de Selecta especialista en mobilidade, analiza estes días que movementos de vehículos prodúcense tras os terremotos importantes.

O martes pola noite detectou que se multiplicou por nove a saída de vehículos cara á praia. Os datos das oito da tarde deste xoves tamén mostran un aumento das saídas de vehículos desde a cidade na mesma dirección

Desde o 23 de xaneiro e ata este xoves rexistráronse 13 terremotos con magnitude superior a 3,0 e catro superior a 4. Un, o pasado sábado de 4,4, ao noroeste de Santa Fe, e tres o día 26, o maior tamén de magnitude 4,4 -o Instituto Xeográfico Nacional han recalculado este último- e os outros dous de magnitude 4,2 ao suroeste de Santa Fe. Este xoves, ademais, rexistráronse dous sismos de magnitude 3,6 e 3,4.

Cales poden ser as causas, fallas? Proximidade ao límite de placa? Estaremos atentos as próximas novas!

# data[].attributes.attachment_link.title
Granada sofre un terremoto de 4,3, tras medio centenar de sismos !!!

# data[].attributes.attachment_link.description
A cidade e a súa contorna sufriron un novo terremoto de 4,3 de magnitude, nunha xornada en que a terra tremeu na zona en 42 ocasións con sacudidas de distinta forza.

# data[].attributes.attachment_link.title
Educaplay sobre o ARN e o ADN. Aprende xogando !!

# data[].attributes.attachment_link.description
Hoxe tráiovos un educaplay para que poidades repasar dunha forma máis divertida sobre o ADN e o ARN , desta forma poderedes repasar mái...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Un equipo científico italiano quixo poñer a proba unha idea: que o coronavirus viaxa polo aire en aerosois, en partículas microscópicas , e que por tanto poderíanse achar trazas en filtros colocados pola cidade. Quixérono comprobar no epicentro da epidemia italiana, na localidade de Bérgamo , na rexión de Lombardía , onde o coronavirus levouse máis de 30.000 vidas por diante. Nas súas análises, os investigadores atoparon trazas xenéticas do novo coronavirus en 20 das 34 mostras que recolleron pola cidade. O virus voaba nestas pequenas partículas do territorio máis industrializado de Italia, o que fixo sospeitar a algúns científicos sobre a posibilidade de que a incidencia covid estivese relacionada coa contaminación.

Enlace foto

Pero a Juana María Delgado Saborit ( Burriana , 1977), investigadora da Universitat Jaume I, este achado suxeriulle unha idea que pode ser de gran utilidade nunha pandemia que non nos abandona. "Se eses investigadores do norte de Italia viron que había carga xenética do virus nos filtros , pensamos que igual tamén aquí en España poderiamos detectalo e axudarnos a crear un sistema de alarma", explica Delgado, que vai poñer en marcha esta idea grazas ás axudas a equipos de investigación científica sobre covid-19 concedidas pola Fundación BBVA. Do mesmo xeito que o Goberno español estableceu un sistema de rastrexo das augas residuais para detectar restos do coronavirus, e así alertar do crecemento da súa presenza nun punto, o plan de Delgado podería proporcionar outro sistema para avisar da súa presenza antes de que estalen os brotes. Ata que aparecen os síntomas nun contaxiado, existe un período no que pode ser altamente infeccioso, expirando partículas virales que poden ser detectables nos filtros de aire.

"Se se detecta ben a carga xenética do coronavirus, poderíase establecer un semáforo de aviso", asegura. Agora teñen que probar en mostras reais a sensibilidade deste futurible sistema de detección, porque as posibilidades serían moi distintas. "Podería ser tan só un aviso cualitativo, que nos dixese se hai ou non hai virus no ambiente. Ou un aviso cuantitativo, se é capaz de rexistrar que soben as cantidades, alertando de que se pode dar un brote", explica a investigadora, ligada tamén ao King' s College de Londres, a Universidade de Birminghan e o Instituto de Saúde Global de Barcelona.

"Ata que teñamos vacúas, ata que teñamos curas, ata que todo iso cúmprase, non sabemos como de longo é o camiño que temos ata a meta. Mentres tanto, con isto, tentamos facilitar que a sociedade salga adiante, que a educación funcione, que a sanidade funcione o mellor posible", explica Delgado, especializada no estudo dos factores ambientais que afectan o desenvolvemento e comportamento dos nenos.

# data[].attributes.attachment_link.description
Un equipo científico italiano quixo poñer a proba unha idea: que o coronavirus viaxa polo aire en aerosois, en partículas microscópicas , e que por tanto poderíanse achar trazas en filtros colocados pola cidade. Quixérono comprobar no epicentro da epidemia italiana, na localidade de Bérgamo , na rexión de Lombardía , onde o coronavirus levouse máis de 30.000 vidas por diante.

# data[].attributes.attachment_link.description
Hoxe tráiovos un educaplay para que podais repasar xogando.

# data[].attributes.attachment_link.description
Hoxe tráiovos un educaplay para que podais repasar os ecosistemas. Moita sorte.