# data[].attributes.body
Ola M., Gabi, Gosia, Agata

# data[].attributes.body
ur. 13 listopada 1806 w Wilnie, zm. 23 grudnia 1831 w Justianowie – polska hrabianka kapitan Wojska Polskiego w czasie powstania listopadowego, córka hrabiego Franciszka Ksawerego i Anny von der Mohl. Brała udział w powstaniu listopadowym. 29 listopada 1830 w Warszawie wybuchło powstanie listopadowe Emilia była jedną z pierwszych inicjatorek samodzielnego powstania na Litwie. Jako kobieta nie została jednak dopuszczona do narad komitetu kierującego w Wilnie. Podjęła sama plan zdobycia Dyneburga. W toku przygotowań porozumiała się ze swoimi dwoma krewnymi z miejscowej szkoły podchorążych.

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=v6H8Eg-oU24

# data[].attributes.body
Mateusz, Michał, Nataniel, Fryderyk

# data[].attributes.body
Kasia, Vera, Marcelina

# data[].attributes.body
z domu Działyńska polska szlachcianka, patriotka i działaczka społeczna. Urodziła się w 27 sierpnia 1801 r. w Kórniku. Była córką Ksawerego Działyńskiego i Justyny z Dzieduszyckich, siostrą Tytusa Działyńskiego. Od roku 1825 żona Andrzeja Bernarda Potockiego.
Uczestniczyła w Powstaniu Listopadowym, organizując pomoc i opiekę dla rannych żołnierzy – w  rodzinnym majątku w Konarzewie zorganizowała punkt pomocy powstańcom i szpital. Pielęgnowała rannych i chorych, tworzyła organizacje dobroczynne, dawała schronienie i wsparcie finansowe tułającym się po powstaniu listopadowym rodakom.
Po upadku powstania wyjechała do Drezna, gdzie założyła Komitet Dobroczynności Dam Polskich, roztaczając opiekę nad emigrantami.
W celu uzyskania środków na pomoc rodakom sprzedała rodzinne klejnoty oraz organizowała koncerty i wieczory literackie z udziałem znanych emigrantów wśród których byli m.in. Adam Mickiewicz, Stefan Garczyński, Ignacy Domeyko, Wincenty Pol, Cyprian Norwid, Fryderyk Chopin. Nazywali ją „Aniołem Stróżem” emigrantów.
W 1833 r. przeniosła się do Szwajcarii, by także tam pomagać Polakom. Zmarła 8 czerwca 1836 r. w Genewie i tam została pochowana. W 1879 r. jej prochy przeniesiono do grobowca gen. Władysława Zamoyskiego na cmentarzu w Montmorency pod Paryżem.
Żyła zaledwie 35 lat, lecz już za życia otaczała ją legenda Polki – patriotki, całkowicie poświęcającej się dla kraju i dla rodaków.

# data[].attributes.body
„Legendarna ta postać tak się wyróżnia od ogółu ludzi i tak się ponad zwyczajny ich poziom podniosła, że w legendzie też chyba lub w poezji mogłaby ujść za prawdziwą, jako ideał”

– Wincenty Pol.

„Ta kobieta godzi z rodzajem ludzkim i może natchnąć znowu wiarą w cnotę i dobroć na ziemi. Zdaje się mieć życia tylko na parę godzin, a przecież znajduje zawsze siły na służenie innym”

– Adam Mickiewicz.

# data[].attributes.headline
Hrabina Klaudyna z Działyńskich Potocka (1801-1836)

# data[].attributes.subject
Hrabina Klaudyna z Działyńskich Potocka (1801-1836)

# data[].attributes.body
„Czyż mogę obojętnie patrzeć na los naszych braci dzielnych, szlachetnych, a tak nieszczęśliwych? Gdybym mogła być pewna, że moje cierpienia osuszą ich łzy, poświęciłabym się dobrowolnie.” - Hrabina Klaudyna Potocka

# data[].attributes.body
Adam Mickiewicz darzył Klaudyna Potocką czcią i podziwem czego wyrazem był dar w postaci rękopisu „Dziadów” cz. III  dramatu napisanego przez wieszcza w Dreźnie wiosną 1832 roku. Obecnie znajduje się on w zbiorach Biblioteki Kórnickiej jako cenne dzieło, które przetrwało zawieruchy historyczne.

https://instytucja.pan.pl/index.php/390-wazne-aktualnosci-wydzialow/4020-rekopis-dziadow-cz-iii-adama-mickiewicza-w-zbiorach-pan-biblioteki-kornickiej

https://instytucja.pan.pl/images/2016/Wydzial_I/2016_05_04/Dziady_k__1.jpg

https://instytucja.pan.pl/images/2016/Wydzial_I/2016_05_04/Wielka_Improwizacja.jpg

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Twórz lepsze zajęcia w krótszym czasie

# data[].attributes.attachment_link.description
Materiał dydaktyczny | Prawda: Kobiety walczyły bezpośrednio w walce, Najbardziej znaną kobietą powstania jest Emilia Plater, Fałsz:

# data[].attributes.body
Panieńskie jej nazwisko to Mazurkiewicz. Data jej urodzin nie jest pewna, podane są dwie daty urodzenia: 19 marca 1784 lub 1798 w Warszawie. Zmarła 18 lipca 1896 w Aniche. Rostkowska była  uczestniczką powstania listopadowego.  Wstąpiła do służby wojskowej w styczniu 1831 jako młodszy felczer, wpisana w dokumentach – jako mężczyzna (Józef Kluczycki). Od sierpnia 1831 była starszym felczerem w 10 pułku piechoty liniowej, gdzie służył jej przyszły mąż Daniel Rostkowski. Była obecna w czasie wielu bitew powstańczych – pod Białołęką, Grochowem (dwukrotnie ranna), Dębem Wielkim, Ostrołęką, Wolą, w obronie Warszawy. 11 września 1831 otrzymała Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

# data[].attributes.body
podchorąży Wojska Polskiego, odznaczona Krzyżem Virtuti Militari. Urodziła się w rodzinie o tradycjach legionowych.
W listopadzie 1830 roku przyjechała do Warszawy ze wsi Strugi, gdzie jej rodzice dzierżawili niewielki folwark. Rodzina była szlachecka, choć niezamożna.
Jej ojciec, Klemens Czarnowski i matka, Ewa ze Stokowskich, mieli w stolicy serdecznych przyjaciół, państwa Orłowskich, pod opieką, których zatrzymała się Czarnowska.

# data[].attributes.body
Michał Gedeon Hieronim Radziwiłł herbu Trąby (ur. 24 września 1778 w Warszawie, zm. 24 maja 1850 w Warszawie) – książę, generał wojsk polskich, uczestnik insurekcji kościuszkowskiej, wojen napoleońskich. Naczelny Wódz w powstaniu listopadowym, senator-wojewoda Królestwa Polskiego (kongresowego) od 1825 roku, senator-kasztelan Królestwa Polskiego w 1822 roku.

W armii Królestwa Kongresowego przydzielony został do 1 dywizji piechoty jako gen. nadliczbowy i awansowany na gen. dyw.; lecz już 27 grudnia 1815 otrzymał dymisję. W 1828 roku był członkiem Sądu Sejmowego, mającego osądzić osoby oskarżone o zdradę stanu. Po wybuchu powstania listopadowego powołany do Rady Administracyjnej  W powstaniu listopadowym, został 20 stycznia 1831 wybrany przez Sejm na naczelnego wodza; funkcję tę sprawował do 26 lutego 1831. Jako senator podpisał 25 stycznia 1831 roku akt  detronizacji Mikołaja I Romanowa Po upadku powstania został zesłany do Jarosławia, gdzie był więziony przez Rosjan do 1836.
Źródło: wikipedia

# data[].attributes.headline
wizerunek Michała Gedeona Hieronima Radziwiła 

# data[].attributes.subject
wizerunek Michała Gedeona Hieronima Radziwiła 

# data[].attributes.body
Wojciech Chrzanowski herbu Korab urodził się 14 stycznia 1793 roku w Biskupicach (powiat krakowski). Jego rodzicami byli Józef i Józefa z Trawińskich Chrzanowscy, Wojciech miał jeszcze siedmioro rodzeństwa. Chrzanowski uczęszczał w Krakowie do gimnazjum Nowodworskiego, później kontynuował edukację na Uniwersytecie Krakowskim. W wieku 17 lat rozpoczął w Warszawie swoją przygodę z wojskiem. Był generałem, wybitnym teoretykiem wojskowości, kartografem, gubernatorem Warszawy, a także, jako jeden z nielicznych Polaków, był głównodowodzącym armii innego kraju, a jednak większość z nas nawet o nim nie słyszała

# data[].attributes.body
Henryk Dembiński, herbu Nieczuja (ur. 16 stycznia 1791 w Strzałkowie, zm. 13 czerwca 1864 w Paryżu) – polski generał, uczestnik napoleońskiej wyprawy na Rosję, powstania listopadowego i powstania węgierskiego a także podróżnik i inżynier. Podczas powstania wyróżnił się wyprawą na Litwę
Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Henryk_Dembi%C5%84ski_(genera%C5%82)

# data[].attributes.body
Juliusz Małachowski herbu Nałęcz – hrabia, polski pułkownik, poeta. Był najmłodszym synem generała Stanisława Aleksandra Małachowskiego i Anny Stadnickiej, bratem Gustawa i Henryka. Związany ze sprzysiężeniem Piotra Wysockiego, którego był emisariuszem do Galicji. Walczył w czasie powstania listopadowego
Dowodził w nim batalionem strzelców sandomierskich, który zorganizował własnym kosztem. Odznaczył się brawurową akcją ataku na koszary rosyjskie w Puławach 26 lutego 1831, zasłynął również podczas bitwy pod Puławami 3 marca tegoż roku. 7 marca 1831 roku odznaczony Krzyżem Złotym orderu Virtuti Militari . Wziął także udział w wyprawie Jana Kantego Juliana Sierawskiego na rosyjski korpus Kreutza, walcząc kolejno 17 kwietnia pod Wronowem , gdzie natarciem odwodów uratował wojska polskie od klęski, oraz 18 kwietnia pod Kazimierzem Dolnym Podczas tej ostatniej poniósł śmierć, dowodząc kontratakiem kosynierów źródło

# data[].attributes.body
Piotr Jacek Wysocki urodził się 10 września 1797 w Winiarach, zmarł 6 stycznia 1875 w Warce.  Pochodził z rodziny szlacheckiej pieczętującej się herbem Odrowąż, wywodzącej się z Chociwia Wielkiego. Był jednym z czterech synów Jana i Katarzyny z Brzumińskich.  W młodości kształcił się w Warszawie ; najpierw w szkole pijarskiej, a następnie, od roku 1818, jako kadet w Szkole Podchorążych Piechoty
Wieczorem 29 listopada 1830 r. poderwał do powstania podchorążych, wchodząc do Szkoły Podchorążych, przerywając zajęcia z taktyki - wygłaszając mowę: „Polacy! Wybiła godzina zemsty. Dziś umrzeć lub zwyciężyć potrzeba! Idźmy, a piersi wasze niech będą Termopilami dla wrogów
Po wybuchu powstania został mianowany kapitanem, w powstaniu dosłużył się stopnia pułkownika. Zorganizował przeniesienie domniemanych zwłok księcia Trojdena I i Ziemowita z kościoła podominikańskiego do kościoła pw. MB Szkaplerznej (pofranciszkański), fundując pamiątkową tablicę. Pozostał osobą samotną. Zmarł w Warce 6 stycznia 1875 roku jako bohater narodowy, pochowany został na miejscowym cmentarzu. Jego pogrzeb stał się wielką narodową manifestacją. Na płycie nagrobnej wyryto napis: „Wszystko dla ojczyzny – nic dla mnie”.

# data[].attributes.body
Ignacy Pantaleon Prądzyński herbu Grzymała – generał dywizji Wojska Królestwa Polskiego, wódz naczelny powstania listopadowego

Był członkiem Związku Kosynierówi jednym ze współzałożycieli Towarzystwa Patriotycznego (1821). Więziony (1826-1829) za przynależność do organizacji tajnych. W latach 1830-1831, podczas powstania listopadowego podkomendant Twierdzy Zamość następnie kwatermistrz generalny Sztabu Głównego, dowódca korpusu inżynierów i – od 16 sierpnia do 19 sierpnia 1831 – wódz naczelny. Strateg, rzecznik zdecydowanych działań zaczepnych.

Autor planów wojny z Rosją, częściowo wykorzystanych przez generała Jana Zygmunta Skrzyneckiego . Był też autorem planu koordynacji działań partyzanckich w Królestwie Polskim Dowodził w wygranej bitwie pod Iganiami (10 kwietnia 1831). Po upadku powstania w latach 1832-1833 na zesłaniu w Wiatce. W 1834 powrócił do Królestwa Polskiego.

Schorowany, leczył się między innymi na wyspie Helgoland. Tam utonął w trakcie kąpieli morskiej i tam też został pochowany. Od 1997 urna z prochem z miejsca jego pochówku znajduje się w Krypcie Zasłużonych w podziemiach poznańskiego kościoła św.Wojciecha
źródło: wikipedia

# data[].attributes.body
Wincenty Pol był Polakiem z wyboru.- urodził się w Lublinie W jego domu rodzinnym mówiło się po niemiecku. Nauczył się języka polskiego dopiero jako nastolatek – opowiadał literaturoznawca, prof. Andrzej Fabianowski, w audycji Hanny Bielawskiej z cyklu "Biografie niezwykłe".

We wczesnej młodości ukształtował się literacko i zaczytywał się lekturami romantycznych literatów. Poznał m.in. Goethego, Mickiewicza i Byrona.

Brał udział w powstaniu listopadowym jako podchorąży 10 Pułku Ułanów Litewskich, był ranny w czasie walk. W uznaniu zasług został odznaczony orderem Virtuti Militari i awansowany do stopnia podporucznika. Po upadku powstania został internowany wraz z blisko 20-tysięczną armią w zabudowaniach klasztoru franciszkanów w Brodnicy, gdzie przebywał do 12 października. Organizował pomoc dla powstańców udających się na emigrację, jako wysłannik gen. Józefa Bema przebywał w Lipsku, Dreźnie (tam poznał Adama Mickiewicza, który wyraził pozytywną opinię o jego próbach poetyckich), a później we Francji.
W 1835 r. w Paryżu wydał anonimowo Pieśń Janusza, zbiór jego wierszy poświęconych bohaterstwu powstańców.

# data[].attributes.body
urodziła się w 1814 na Żmudzi. Uczyła się w szkole Bernadyktów przy Kościele w Krożach. Była uczestniczką powstania listopadowego na Żmudzi. Miała tylko 16 lat gdy dołączyła do powstania. Emilia Plater wzbudziła chęć Antoniny do walki. Bardzo szybko nauczyła się jeździć konno i strzelać. Od pierwszych dni powstania przyłączyła się do powstańców. Największą odwagę pokazała w bitwie pod Mankunami. jednak bitwy pod Szawlami oraz Powendeniami przyniosły jej stopień podporucznika. Jej postawa motywowała innych do walki. Zawsze była w pierwszym szeregu. Chciała rozprawić się z przeciwnikiem. Przyniosło to jej sławę na całym świecie. Uważano, że udział kobiet w walkach łamie obowiązujące reguły przyzwoitości i ówczesne standardy moralne. Mimo to wiele kobiet wiedzionych poczuciem miłości ojczyzny dobrowolnie decydowało się na uczestnictwo w walkach zbrojnych. Swoją nieustraszoną postawą, nieprzeciętną odwagą, zdecydowaniem i męstwem.Swoją nieustraszoną postawą, nieprzeciętną odwagą, zdecydowaniem i męstwem zyskiwały uznanie wśród towarzyszy broni. Po upadku udała się na emigrację. Najpierw mieszkała w Prusach a potem w Belgi. Następnie w 1837 przyniosła się do Paryża. Na ziemie Polskie wróciła dopiero w 1857. Duch walki nigdy nie zmarł u niej. Niestety nie mogła walczyć w powstaniu Styczniowym ale pomagała opiekuńczo. Zmarła w 1883 roku w Płocku, gdzie mieszkała przez ostatnie 26 lat.

# data[].attributes.body
Wybuch powstania listopadowego zakończył zacięty spór między klasykami a romantykami, którzy starali się odnaleźć wspólny cel. Adam Mickiewicz, jak wiemy, nie brał udziału w powstaniu, co sprawiło wielki zawód powstańcom… Jako autora „Ody do młodości” i „Konrada Wallenroda” uważano go za duchowego przewodnika i inspiratora powstania.
Wiadomość o wybuchu powstania zastała Mickiewicza w Rzymie- walkę z bronią w ręku zastąpił walką piórem. Tematykę powstania podejmował w utworach:

„Dziady cz. III"

„Śmierć Pułkownika” - o bohaterskiej walce i śmierci Emilii Plater

„Reduta Ordona” Bohaterem tego wiersza jest Julian Konstanty Ordon, kapitan wojsk polskich, który dowodził artylerią w forcie na Woli. Utwór dotyczy wydarzenia z pierwszego dnia oblężenia Warszawy, kiedy Rosjanie zdobyli redutę dowodzoną przez Ordona. Zaraz potem nastąpił tam wybuch – interpretowano go tak, że dowódca wysadził redutę, podpalając zgromadzone zapasy prochu. Wybrał honorową śmierć. I znów Adam Mickiewicz wykreował legendę bohatera – bo tak naprawdę Ordon przeżył powstanie, a po jego klęsce wyemigrował do Szkocji .

# data[].attributes.body
Pieśń została napisana w języku francuskim przez narodowego poetę Francji Casimira François Delavigne’a pod wpływem wydarzeń Powstania listopadowego. Zawiera pewne nawiązania stylistyczne do „Marsylianki”. Autorem najbardziej znanego polskiego przekładu był poeta i historyk Karol Sienkiewicz, brat dziadka Henryka Sienkiewicza. Muzykę skomponował Karol Kurpiński.

Prapremiera pieśni miała miejsce 5 kwietnia 1831 roku w Teatrze Narodowym w wolnej od Rosjan Warszawie, orkiestrą dyrygował sam kompozytor. Pieśń od początku cieszyła się wielką popularnością. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku była jedną z kandydatek do miana hymnu państwowego. W okresie międzywojennym takty Warszawianki stały się sygnałem programu drugiego Polskiego radia.

Do pieśni „Warszawianka 1831” nawiązał tytułem Stanisław Wyspiański w dramacie o Powstaniu listopadowym "Warszawianka".

# data[].attributes.attachment_link.title
Warszawianka 1831 fr. La Varsovienne - Pieśń patriotyczna

# data[].attributes.body
Fryderyk Chopin opuścił Polskę w roku 1830 na krótko przed wybuchem Powstania Listopadowego. Przebywając na emigracji wielokrotnie zastanawiał się, czy nie wrócić do kraju i walczyć w obronie ojczyzny.
W grudniu 1830 roku pisał do Jana Matuszyńskiego: „Przeklinam chwilę wyjazdu”.  Gdy dowiedział się o przegranej Polaków zanotował w dzienniku: „O Boże, jesteś Ty! Jesteś i nie mścisz się!
Wedle tradycji  jego największe dzieło powstało, gdy kompozytor dowiedział się o upadku powstania listopadowego – zajęciu Warszawy przez Rosjan.
Etiuda Rewolucyjna- Etiuda c-moll op. 10 nr 12. została zadedykowana „à son ami Franz Liszt” (dla przyjaciela Chopina, Franza Liszta).

# data[].attributes.attachment_link.title
F.Chopin - Etude Op.10 No.12, Revolutionary (Etiuda Rewolucyjna) - Grzegorz Niemczuk, piano

# data[].attributes.headline
Utwory Słowackiego nawiązujące do powstania 

# data[].attributes.subject
Utwory Słowackiego nawiązujące do powstania 

# data[].attributes.body
Z bogatej twórczości Słowackiego najbardziej znane są dramaty "Kordian" (1834), "Balladyna" (1839), "Mazepa" (1840), "Lilla Weneda" (1840), "Sen srebrny Salomei" (1844), poemat dygresyjny "Beniowski" (1841) oraz poemat "Król-Duch".
O powstaniu listopadowym pisał w "Kordianie" Utwór n opisuje historię nieudanego spisku na życie cara Mikołaja I i konsekwencji tej decyzji
Moment śmierci gen. Józefa Sowińskiego to temat utworu "Sowiński w okopach Woli"

(...)W starym kościołku na Woli
Został jenerał Sowiński,
Starzec o drewnianej nodze,
I wrogom się broni szpadą;
A wokoło leżą wodze
Batalionów i żołnierze,
I potrzaskane harmaty,
I gwery: wszystko stracone!

Jenerał się poddać nie chce,
Ale się staruszek broni
Oparłszy się na ołtarzu,
Na białym Bożym obrusie (...)

# data[].attributes.body
Powstanie listopadowe stało się inspiracją dla wielu malarzy.
Polskie powstanie narodowe przeciwko Imperium rosyjskiego, które wybuchło w nocy z 29 na 30 listopada 1830 roku, a zakończyło się 21 października 1831 roku. Zasięgiem swoim objęło Królestwo Polskie i część ziem zebranych.
Najsłynniejsze obrazy to:

# data[].attributes.body
-Gdzie znajduje się ulica Emilii w Lublinie ?
-Gdzie znajduje się pomnik bohaterek powstania listopadowego?
- W jakich okolicznościach zmarła Emilia?
- Do kogo jest podobna Emilia? (pytanie odnośnie filmu)

# data[].attributes.body
https://youtu.be/pTavY_CCquw

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Create better lessons quicker

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
1) Która to Barbara Czarnowska a) b) c) 2) Która to Emilia Szczaniewska a) b) c) 3) Która to Antonina Tomaszewska a) b) c) 4) Brała udział w bitwie pod Manukanu a) Barbara Czarnowska b) Antonina Tomaszewska c) Emilia Szczaniewska 5) Została odznaczona Krzyżem Virtuti Militari a) Barbara Czarnowska b) Antonina Tomaszewska c) Emilia Szczaniewska 6) Pod fałszywym nazwiskiem transportowała broń i konie do Warszawy a) Emilia Szczaniewska b) Barbara Czarnowska c) Antonina Tomaszewska

Similar activities from Community

# data[].attributes.attachment_link.description
1) Która to Barbara Czarnowska a) b) c) 2) Która to Emilia Szczaniewska a) b) c) 3) Która to Antonina Tomaszewska a) b) c) 4) Brała udział w bitwie pod Manukanu a) Barbara Czarnowska b) Antonina Tomaszewska c) Emilia Szczaniewska 5) Została odznaczona Krzyżem Virtuti Militari a) Barbara Czarnowska b) Antonina Tomaszewska c) Emilia Szczaniewska 6) Pod fałszywym nazwiskiem transportowała broń i konie do Warszawy a) Emilia Szczaniewska b) Barbara Czarnowska c) Antonina Tomaszewska Similar activities from Community

# data[].attributes.body
Urodziła się 20 maja 1804 roku w Brodach.

Pochodziła z jednego znaczniejszego rodu szlacheckiego w Wielkopolsce. Po śmierci matki wraz z siostrą uczyła się na pensji Laforgue’ów w Dreźnie.                                                                                                           Tam Pierwszy raz spotkała się z Polską konspiracją. Nawiązała kontakt z młodzieżą akademicką studiującą w Berlinie, zrzeszoną w tajnym związku „Polonia”. W 1830 roku wyjechała do Paryża, właśnie tam ugruntowała swoje przekonania. Po wybuchu powstania listopadowego organizowała pomoc dla walczącego królestwa. W 1830 roku pod fałszywym nazwiskiem transportowała broń i konie do Warszawy. Tam weszła w skład Towarzystwa Dobroczynności Patriotycznej Kobiet. Pracowałą jako sanitariuszka w szpitalu, w 1831 roku przeniosła się do Poznania, gdzie kierowała szpitalem.

Zmarła 11 maja 1896 roku w Pokosławiu

# data[].attributes.headline
"Gen. Sowiński na szańcach Woli", Wojciech Kossak.

# data[].attributes.subject
"Gen. Sowiński na szańcach Woli", Wojciech Kossak.

# data[].attributes.body
6 września 1831 roku wojska rosyjskie rozpoczęły szturm na Warszawę. Tego dnia na szańcach Woli zginął generał Józef Sowiński, uczestnik powstania kościuszkowskiego i bohater walk napoleońskich.

# data[].attributes.body
Olszynka Grochowska –obraz olejny namalowany przez polskiego malarza Wojciecha Kassaka w 1928, znajdujący się w zbiorach Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. ... Na obrazie widzimy żołnierzy 4. Pułku Piechoty Liniowej (Czwartaków) z karabinami skałkowymi w szyku bojowym, odpierających kolejny szturm Rosjan.

# data[].attributes.body
inna nazwa obrazu to  „Starcie belwederczyków z kirasjerami rosyjskimi na moście w Łazienkach” - malarz uwiecznił moment pierwszych walk powstańczych w nocy z 29/30 listopada 1830 r.

# data[].attributes.headline
Wojciech Kossak "Ułan w walce z Kozakiem"- epizod z Powstania Listopadowego

# data[].attributes.subject
Wojciech Kossak "Ułan w walce z Kozakiem"- epizod z Powstania Listopadowego

# data[].attributes.body
Polski Prometeusz (Le Prométhée polonais lub Allégorie de la Pologne vaincue) – obraz namalowany w 1831 roku przez Horace'a Verneta, pod wpływem klęski Polski w powstaniu listopadowym. Obraz przedstawia żołnierza leżącego na ziemi, na którego piersi siedzi wojowniczy, czarny orzeł, będący symbolem Rosji.