# data[].attributes.body
Deze quiz gebruiken we gedurende de presentatie

# data[].attributes.attachment_link.description
Interact with your audience using real-time voting. No installations or downloads required - and it's free!

# data[].attributes.headline
Artikel: Het averechtse effect van een cijfer

# data[].attributes.subject
Artikel: Het averechtse effect van een cijfer

# data[].attributes.body
Gedurende de ochtend gaan we werken met een aantal tools. Onder andere Padlet en Mentimeter. Zorg ervoor dat je een laptop, tablet of telefoon bij je hebt. Deze tool is padlet. Je kunt er zelf informatie aan toevoegen.

# data[].attributes.attachment_link.description
Via cookies verzamelen AD en derde partijen informatie over jouw bezoek en interesses. Daarmee dragen cookies bij aan een prettige website-ervaring. We zorgen dat jij niet telkens dezelfde artikelen of advertenties ziet en dat advertenties bij ons en op andere sites passen bij jouw interesses.

# data[].attributes.body
Meer weten over formatieve evaluatie? Download hier het boek. "De Toetsrevolutie"

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Q: Toetsrevolutie, dat klinkt heel militant.
A: Toetsrevolutie is enerzijds een historische verwijzing. In het boek Vijven en zessen uit 1968 verwijst Adriaan de Groot naar de eerste toetsrevolutie uit de jaren '30 van de vorige eeuw: toen de vijven, die tot dan toe als voldoende beschouwd werden, een onvoldoende werden. De Groot bepleitte zelf ook een toetsrevolutie, nl. de introductie van een objectieve, gestandaardiseerde toets. En die kwam er ook in de vorm van de Cito-toets. Rond formatief toetsen zien we ook mogelijke toetsrevolutie tot stand komen: van toetsen voor cijfers naar toetsing met leerwaarde.
Q: Waarom nu een boek over formatief toetsen, en waarom alleen voor het voortgezet onderwijs?
A: Wij merken dat de belangstelling voor formatief toetsen - toetsen om ervan te leren - toeneemt. De facebookgroep Actief Leren zonder Cijfers is bijvoorbeeld in no-time uitgegroeid tot meer dan 1000 leden. Dat is niet vreemd: formatief toetsen is een kansrijk instrument voor leraren en scholen, om te differentiëren, om te te motiveren, en om leerlingen meer eigenschap te bieden. Wat ons betreft is de nood in het voortgezet onderwijs het hoogst; de cultuur is daar nog erg 'summatief', waarbij toetsing gericht is op cijfers en afrekenen, en niet per se om te ervan te leren.
Q: Waarom staan er portretten in het boek van docenten die formatief toetsen?
A: Wij vinden formatief toetsen universeel inzetbaar: de cyclus van doelen stellen, inzicht krijgen in waar leerlingen zich bevinden, en het geven van feedback die leidt tot doelgerichte activiteit, is voor alle vakken toepasbaar. Daarom hebben we docenten geportretteerd van lichamelijke opvoeding tot filosofie, en die lesgeven van vmbo-basis tot de bovenbouw van het vwo. Niet alleen zijn zij inspirerende voorbeelden, zij laten ook goed zien hoe de implementatie van formatief toetsen een zoektocht is, die vraagt om creatieve oplossingen van een docent.
Q: Toch lopen ze tegen veel beperkingen aan, wat als we nu het individu voorbij willen?
A: Wanneer we denken aan een teambrede of schoolbrede implementatie van formatief toetsen dan wordt het automatisch ingewikkelder. In het buitenland zien we dat er veel pseudoformativiteit, of misregulatie ontstaat. In Engeland is er veel beleid gevoerd rondom formatief toetsen, gekoppeld aan veel aanbod van nascholingsactiviteiten, toch zien we dat formatieve toetsing daar slechts door 20% van de docenten wordt gebruikt, en dat deze gericht is op de 'ervaring' van leerlingen. Dat is zo'n smalle toepassing dat het een typisch voorbeeld is van pseudoformativiteit, en vooral ook van hoe implementatie niet moet. In Nederland hebben we het voordeel van de vrijheid van onderwijs en met een schone lei te kunnen beginnen, en dat we kunnen leren van lessen uit andere landen. Wij denken dat een geslaagde implementatie vooral een kwestie van school is en niet voor de overheid.
Q: Hoe zou een school dat moeten aanpakken?
A: In het boek presenteren we zes aanbevelingen in het slothoofdstuk onder de titel 'de toetsrevolutie ontketend'. Deze kunnen schoolleiders en leraren gebruiken om een toetsbeleid te ontwikkelen en uit te voeren waarin meer gebruik wordt gemaakt van formatief toetsen.
Q: Maar om dat te lezen moeten we het boek zeker kopen?
A: Nee hoor. Omdat het boek met subsidie (dus met gemeenschapsgeld) tot stand is gekomen wordt het boek in het kader van open access vanaf 1 december 2016 op deze website gratis als PDF aangeboden. Hierdoor hopen we zo veel mogelijk professionals, opleidingen en anderen te kunnen bereiken.

# data[].attributes.attachment_link.description
Q: Toetsrevolutie, dat klinkt heel militant. A: Toetsrevolutie is enerzijds een historische verwijzing. In het boek Vijven en zessen uit 1968 verwijst Adriaan de Groot naar de eerste toetsrevolutie uit de jaren '30 van de vorige eeuw: toen de vijven, die tot dan toe als voldoende beschouwd werden, een onvoldoende werden.

# data[].attributes.body
Het blog vernieuwenderwijs, waar leraren praktische tips, tools, onderzoek en inspiratie uitwisselen

# data[].attributes.attachment_link.title
Vernieuwenderwijs - Inspiratie en Innovatie voor krachtig onderwijs

# data[].attributes.attachment_link.description
Artikelen, downloads, diensten, materiaal en meer voor inspiratie en innovatie rondom curriculumontwerp, didactiek en toetsing.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Your browser either doesn't support Javascript, or you've turned it off. To use Mentimeter, please make sure to turn Javascript on. How do I enable Javascript?

Gain valuable insights from everyone around you with Word Clouds, Polls, and Quizzes.

Unlocking success with Mentimeter

For work

Maximize the value of your work-related meetings. Gather valuable input, feedback, and insights from your colleagues to make better decisions together!
Read more

For education

Enhance learning outcomes and engage every student in the classroom. Experiment with modern teaching methods using Mentimeter's features!
Read more

Works with your favorite apps

Turn tough crowds into engaged audiences

Build an immediate connection with your audience and make them a part of your presentation.

Create an interactive experience letting everyone vote, ask questions, and interact throughout.

Create truly unique presentations

Use a wide range of interactive slides to pose questions, gather feedback, and connect with your audience.

Build an impressive slide deck in minutes, craft an insightful icebreaker instantly, or find a new and creative way to engage your audience!

Millions of voices have already been heard

"Mentimeter allows everyone to ask questions, to get clarification or a clearer understanding on subjects resulting in a more fulfilling learning experience." Teresa Delfin, California State Polytechnic University Explore more stories

Want to become a better presenter?

Impress with Interactive Presentations

# data[].attributes.attachment_link.description
Interact with your audience using real-time voting. No installations or downloads required and it's free!

# data[].attributes.attachment_link.description
Wij geven les met de micro:bit en proberen deze digitale wereld zoveel mogelijk met de echte wereld te verbinden. Hoe kan dit nou beter dan met een micro:bit stopcontacten aan- en uitzetten? Hiervoor hebben wij de relaisbox gemaakt. Leerlingen hoeven zich niet druk te maken over onoverzichtelijke draden of verschillende spanningen en kunnen zich concentreren...

# data[].attributes.body
Wil je je eigen video's maken? Hiermee kun je je scherm opnemen

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Our screen capture tools help you easily create, edit and communicate with videos and images. Simple and intuitive tools to share your ideas.

Windows, Mac / iOS, Android, and Chromebook | No account required

Easy video communication for everyone

190 countries

Million of users in ourglobal community

Trusted

by Fortune 100 companies, school districts,
and 98 of the top 100 universities in the US

100,000,000+

Videos captured (and counting) since 2006

How can ScreenPal help you?

I need to capture videos and images.

Highly rated by our community

Overall rating: 4.6 out of 5 based on 4,516 reviews.

What our community is saying

With ScreenPal I've been able to extend my expertise and automate some of my more routine tasks by creating high-quality video content and feedback, which then frees up my time for more personalized mentorship.

Cal Poly University Professor and founder and CEO of Mentorship Academy

ScreenPal's user-friendly interface and seamless integration into our existing teaching methods made it an obvious choice. From day one, it was clear that ScreenPal was not just another tech tool; it was a catalyst for active learning and collaboration.

Technology Integration and Innovation Coordinator, Arlington ISD

We use ScreenPal internally to create and manage all of the videos we share with educators. ScreenPal makes it easy to create videos with a consistent, branded look and feel, and then to share all of those videos from a central repository.

Chief Program Officer, The Modern Classrooms Project

Join millions of people communicating through video.

# data[].attributes.attachment_link.description
At ScreenPal, we don't believe that video recording and editing should be difficult, or cost a fortune. Our simple and intuitive tools help you get the job done easily.

# data[].attributes.body
Stripverhalen maken

# data[].attributes.attachment_link.description
Educators! Learn how to use Pixton in the classroom. Set up your classroom and begin teaching any subject in minutes through the super-power of comics.

# data[].attributes.headline
Het onderwijs van nu ís het onderwijs van de toekomst!

# data[].attributes.subject
Het onderwijs van nu ís het onderwijs van de toekomst!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De samenleving verandert in hoog tempo. Met de vele en vooral snelle (technologische) ontwikkelingen die zich in de huidige samenleving voltrekken, is het een logisch gevolg dat de verschillende sectoren, waaronder het onderwijs, hier ook mee te maken krijgen. Er zijn inmiddels al tal van rapporten geschreven over het onderwijs van de toekomst, zoals Onderwijs2032. De inhoud van deze rapporten is niet altijd even eenduidig, maar de strekking ervan grotendeels wel: het onderwijs moet meebewegen. Wat houdt dit 'meebewegen' precies in en wat houdt het onderwijs van de toekomst nou precies in? (Willem Jan Oosterveen, Manager Dyade Academy)
Een rapport wat hier op in gaat is 'Het voorbereiden van leerlingen op (nog) niet bestaande banen' van prof. dr. Paul A. Kirschner. Dit rapport beschrijft wat er, volgens de mening van Paul Kirschner, moet gebeuren om de kinderen van nu 'klaar' te maken voor de toekomst, en meer specifiek, voor de arbeidsmarkt van later.

Volgens prof. dr. Paul A. Kirschner is het vertrekpunt dat uitgaat van het inspelen op bepaalde trends en/of ontwikkelingen om de toekomst van het onderwijs te bepalen verkeerd. Het tegenovergestelde is volgens hem juist veel belangrijker: waar wil je dat het onderwijs over bijvoorbeeld 10, 20 of 30 jaar is en wat is er vervolgens voor nodig om het onderwijs daar te laten komen? Wat moet er nu gebeuren om daar straks te geraken? Dit wordt ' backcasting' genoemd. Het hebben van een duidelijke visie en hier naartoe werken moet het uitgangspunt zijn. Als voorbeeld noemt Paul Kirschner het Finse onderwijs waarin ze de wens hadden om binnen een bepaalde tijd alle docenten minimaal een masters diploma te laten hebben. Dit werd als doel gesteld waarna men de tijd heeft genomen die er nodig was om dit doel daadwerkelijk te verwezenlijken.

Over het algemeen, en daarmee ook voor het onderwijs, is het naar zijn mening belangrijk om je niet te laten leiden door trends en/of ontwikkelingen (veelal hypes), maar juist door een duidelijke visie. Wat hieraan ten grondslag ligt is het feit dat als er achter bepaalde trends en/of ontwikkelingen wordt aangelopen en die trends en/of ontwikkelingen uiteindelijk een flop blijken te zijn, er veel tijd, energie en geld in is gestoken wat het onderwijs uiteindelijk niet vooruit heeft geholpen. Hierdoor stagneert uiteindelijk de ontwikkeling van het onderwijs, of erger nog, de ontwikkeling van het onderwijs gaat zelfs achteruit!

Paul Kirschner heeft een duidelijk mening als het gaat over de toekomst van het onderwijs. Hij zegt dat in het funderend onderwijs men de basiskennis en -vaardigheden moet verwerven die men nodig heeft om verder te kunnen leren en ontwikkelen en het werk, waar nodig, uit te voeren. Naar zijn mening verschilt dit echter niet zo veel van het onderwijs van vandaag de dag. De rol van technologische ontwikkelingen en vaardigheden kunnen hierin een bijdrage leveren, echter moeten de technologische ontwikkelingen en vaardigheden niet leidend, maar juist ondersteunend van aard zijn en afhankelijk van de situatie. Zo kunnen ze bepaalde werkzaamheden, in het onderwijs, enorm vereenvoudigen en/of versnellen, maar het gebruik van technologische ontwikkelingen en vaardigheden kan nooit het doel op zich zijn.

Belangrijk in zijn verhaal, wat uiteraard ook in zijn rapport ' Het voorbereiden van leerlingen op (nog) niet bestaande banen' naar voren komt, is dat iedereen die 'klaar' wil zijn voor de banen van de toekomst aan twee zogenoemde 21 e-eeuwse vaardigheden moet voldoen:

1. Informatiegeletterdheid: het kunnen zoeken, identificeren, evalueren (van de kwaliteit en betrouwbaarheid van bronnen) en effectief gebruiken van verkregen informatie;

2. Informatiemanagement: het kunnen vastleggen, beheren en delen van verkregen informatie.

Naar zijn mening is dit de afgelopen decennia al een stuk belangrijker geworden en zal dit de aankomende decennia alleen nog maar in belangrijkheid toenemen. Dit heeft te maken met het feit dat informatie vroeger simpelweg uit de bibliotheek vergaard kon worden. Dit was, doordat het in de bibliotheek verkrijgbaar was en dus beheerd werd door een deskundige bibliothecaris, voorzien van een bepaald kwaliteitskenmerk en een bepaalde kwaliteitswaarborg. Tegenwoordig gaat deze vergelijking niet meer op. Door de enorme hoeveelheid aan informatie die, bijvoorbeeld via het internet, te vergaren is, heeft men redelijk wat voorkennis nodig om dit goed te kunnen beoordelen. Het veel genoemde argument dat men tegenwoordig geen basiskennis meer nodig heeft omdat het allemaal op internet te vinden is, is volgens Paul Kirschner niet waar. In tegendeel. Júist omdat alles op internet staat moet je een goede en gedegen basiskennis hebben, om alles wat op internet staat goed te kunnen beoordelen.

" Het staat allemaal op internet, dus je hoeft het niet te weten. Het staat allemaal op internet, dus je moet het júist allemaal weten "

Deze uitgangspositie, een goede en gedegen basiskennis en -vaardigheden voor iedereen, is dan ook precies wat volgens Paul Kirschner het onderwijs van de toekomst kenmerkt en waar het huidige onderwijs in tekort schiet. De huidige manier van lesgeven is volgens hem niet het probleem, alleen wel de manier waarop hier invulling aan wordt gegeven. Volgens het huidige systeem staat er namelijk een deskundig iemand met ruim voldoende domeinkennis voor de klas die een goed 'instructional designer' (lees: iemand die een ander goed kan leren leren) is. Beide zijn nodig om van iemand een goede docent te maken. Met het systeem is niet veel mis en behoeft om die reden dan ook niet veel verandering, aldus Paul Kirschner. Maar wat moet er dan wel gebeuren?

Paul Kirschner heeft zijn vraagtekens bij het feit of de docenten in het huidige systeem de vereiste domeinkennis bezitten die er van hen wordt verwacht en misschien ook wel van hen wordt verlangd. De kwaliteit van het onderwijs is zorgwekkend en kan alleen omhoog als de kwaliteit van de docenten wordt verhoogd. Op korte termijn is het bijscholen van docenten om tot de gewenste en benodigde domeinkennis te komen misschien een oplossing, maar voor de lange termijn niet. Dit kan op lange termijn alleen maar worden ondervangen door het leraarschap aantrekkelijker te maken. Niet alleen met geld, maar juist door maatschappelijk aanzien en betere groeikansen. Leraarschap moet niet het 'afvalberoep' van de Nederlandse maatschappij worden.

" Leraarschap moet niet het 'afvalberoep' worden "

Als onderbouwing van zijn visie op de toekomst van het onderwijs en het feit dat we nu, maar zeker in de toekomst, een goede en gedegen basiskennis en -vaardigheden nodig hebben, vergelijkt Paul Kirschner het onderwijs van 'vroeger', zeg circa 100 jaar geleden, met het onderwijs van nu. Vroeger waren de verandering naar zijn mening groter. Waar er vroeger bijvoorbeeld kaarsen voor licht en paard en wagen voor vervoer nodig waren, zijn er tegenwoordig spaarlampen en vliegtuigen voor deze doeleinden beschikbaar. Al deze technologische veranderingen zijn tot stand gekomen door een en hetzelfde onderwijssysteem! Het heeft intelligente, creatieve, probleemoplossende mensen geleverd die deze enorme vooruitgang mogelijk hebben gemaakt. Bovendien wordt de basiskennis en -vaardigheden om met de innovaties van de toekomst om te kunnen gaan steeds belangrijker en omvangrijker. Om deze reden zijn er naar zijn mening dan ook helemaal geen fundamentele wijzigingen en/of veranderingen nodig binnen het huidige systeem, maar dient men er wel een betere invulling aan te geven.

Hij vervolgt zijn verhaal met de opmerking dat hij geen futuroloog is en dus ook niet met zekerheid kan voorspellen hoe de toekomst (van het onderwijs) er uit zal zien. Of we bijvoorbeeld ooit 'signularity' (lees: het kunnen koppelen en synchroniseren van onze hersenen met computers) zullen bereiken weet Paul Kirschner dan ook niet. Wat hij wel weet is dat alles wat we tot op heden doen goed werkt, het heeft ons per slot van rekening gebracht tot op het punt waar we nu zijn. Alleen de snelle (technologische) ontwikkelingen leggen meer nadruk op het hebben van een goede en gedegen basiskennis en -vaardigheden. Dat wordt nóg belangrijker dan dat het al is.

Verandering gaan (in het onderwijs) over het algemeen redelijk geleidelijk. Een bepaalde basiskennis is en blijft hierin belangrijk volgens Paul Kirschner. Hierover zegt hij het volgende: " kennis veroudert niet snel, maar informatie vermeerdert wel snel. Om die informatie te kunnen beoordelen en gebruiken, heb je kennis nodig ", aldus Paul Kirschner.

"K ennis veroudert niet snel, maar informatie vermeerdert wel snel. Om die informatie te kunnen beoordelen en gebruiken, heb je kennis nodig "

Paul Kirschner is onderwijspsycholoog en heeft zelf bepaalde ideeën voor wat er zou moeten gebeuren met het onderwijs van de toekomst. Ondanks dat hij geen politieke ambitie heeft, komt hij met een mooi vooruitzicht: een visie op waar (de kwaliteit van) het onderwijs zou moeten zijn over circa 20 jaar. Op basis hiervan kunnen de benodigde stappen worden uitgestippeld die noodzakelijk zijn om daar te komen. Belangrijk hierin is wel dat er in die periode van circa 20 jaar geen (politieke) interventie mag zijn zodat het proces in zijn geheel kan worden doorlopen zonder vroegtijdig te worden onderbroken. Ook hier is een verwijzing naar het Finse onderwijs op zijn plek, waar 20 jaar lang is geïnvesteerd in de professionalisering van docenten, met als resultaat dat het algehele niveau van het onderwijs, het imago en de leerlingopbrengsten omhoog zijn gegaan. Dit zou voor het Nederlandse onderwijs ook kunnen, zolang er maar een duidelijke visie op het onderwijsbeleid is en niet de hypes en/of trends als uitgangspunt worden genomen.

Een kritisch tegengeluid van een expert op het gebied van onderwijsinrichting die zich oprecht zorgen maakt over het Nederlandse onderwijs. Ingrijpen is nodig, en snel. Ook bij Dyade Academy spelen wij hier op in door programma's te ontwikkelen, zowel voor de schoolleiders, bestuurders en voor docenten in het onderwijs, waarin we inspelen op het toekomstgerichte onderwijs en wat je hier als onderwijsprofessional zelf in kan betekenen. Het is allemaal zo slecht nog niet, het kan alleen nog wel veel beter!
Volg mij op Twitter - @P_A_Kirschner

# data[].attributes.attachment_link.title
Het onderwijs van nu ís het onderwijs van de toekomst!

# data[].attributes.attachment_link.description
De samenleving verandert in hoog tempo. Met de vele en vooral snelle (technologische) ontwikkelingen die zich in de huidige samenleving voltrekken, is het een logisch gevolg dat de verschillende sectoren, waaronder het onderwijs, hier ook mee te maken krijgen. Er zijn inmiddels al tal van rapporten geschreven over het onderwijs van de toekomst, zoals Onderwijs2032.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Door Dick van der Wateren.
De morgen van onze vijfde dag op HTH heb ik het geheim van HTH ontdekt. Denk ik. High Tech High werkt in alle leerjaren en op alle lokaties met projectonderwijs en onderzoekend leren. Opvoeding, sociale en persoonlijke vorming zijn een integraal element van alle lessen en projecten. Leerlingen en leraren zijn samen eigenaar van de projecten en dat geldt ook voor de reguliere lessen in het laatste jaar, die voorbereiden op de SAT (toelatingstest voor hoger onderwijs). Opvallend is dat de leerlingen, vanuit een geest van samenwerking, in groepsbesprekingen goed naar elkaar luisteren en elkaar respectvol feedback geven zonder dat de docent hoeft in te grijpen. Hoe komt het dat dit hier werkt? Wanneer leren de kinderen dit? En nog meer vragen.
Als je op HTH elementary, middle en high rondloopt is dat het eerste wat opvalt, de rust, discipline, gemotiveerdheid en enthousiasme van de leerlingen als ze aan hun projecten werken. De trots op hun resultaten en de heldere manier waarop ze onder woorden brengen hoe ze die resultaten hebben bereikt - met andere woorden wat ze geleerd hebben en hoe. En niet te vergeten de schone gangen en lokalen.

Heel opvallend is ook dat iedereen hier zichzelf ziet als deel van de gemeenschap. Er is een grote bereidheid elkaar te helpen en een net zo grote bereidheid iets te betekenen voor de wereld buiten school. Bijna alle projecten hebben als doel de persoonlijke ontwikkeling van leerlingen te bevorderen.

Elders op deze blog ( hier en hier) wordt uitgelegd hoe projecten tot stand komen. Daarvoor hebben ze in de praktijk beproefde protocollen. Alle projecten - in feite al het onderwijs - wordt beoordeeld aan de hand van de waarden equity, personalization, authentic work, collaborative design. In een later stuk wil ik hier nog op terugkomen. Wat mij nu interesseert is de vraag waar, wanneer en hoe leren de leerlingen vanuit deze waarden werken?

volwassenwording

Op HTH zie je de onderwijspedagogische visie van Gert Biesta in de praktijk. In alles wat op school gebeurt wordt gestreefd naar een balans tussen kwalificatie, socialisatie en subjectificatie. Voor wie niet bekend is met Biesta's werk:

Goed onderwijs, volgens Biesta, omvat drie domeinen, die voortdurend met elkaar in balans zijn:

kwalificatie, ofwel het je eigen maken van kennis en vaardigheden (specifiek of breed);

socialisatie, ofwel je voorbereiden op een leven als lid van een gemeenschap en kennismaken met tradities en praktijken (bijv. sociaal-politiek, cultureel, professioneel);

subjectificatie, ofwel vorming van de persoon (bijv. autonomie, verantwoordelijkheid).

Dit is een visie op onderwijs en onderwijzen waarin de existentie van het kind - een bestaan in en met de wereld - centraal staat. Goed onderwijs is dus wereldgericht en helpt het kind volwassen te worden. Daarbij verstaan we onder volwassenheid een levenshouding die niet het ik centraal plaatst, of de directe bevrediging van de eigen verlangens, maar de ander en de wereld. Mijn ervaringen en die van mijn reisgenoten laten er geen twijfel over bestaan dat Biesta's onderwijsvisie in de praktijk werkt en zelfs heel succesvol is, zowel op het gebied van kwalificatie - vrijwel alle leerlingen slagen voor de SAT - als op het gebied van de andere twee domeinen - leerlingen vertonen een grote mate van betrokkenheid en verantwoordelijkheid voor maatschappelijke en duurzaamheidsvraagstukken.

onderzoek met kleuters

Met een paar reisgenoten ben ik in de kleuterklas (groep 1 en 2) van Ms Cereescia Sandoval, een heel bijzondere leerkracht. In al haar lessen staan verwondering en de vragen die de kinderen bedenken centraal. Die vragen komen in de lijst met verwondervragen en samen kiezen de kinderen daaruit de mooiste die ze met de hele klas gaan onderzoeken.

Twee broertjes in deze klas hadden thuis in de badkamer mieren gezien die hen fascineerden. Vanuit die verwondering startte Cereescia een project waarin de hele klas leerde over mieren.

De hele klas dacht mee en zo kwam er een lange lijst met vragen, die Ms Cereescia voor hen opschreef. De klas werd het eens over één vraag die ze verder zouden onderzoeken:

"Wat vinden mieren lekkerder, tandpasta of broccoli?"

Tijdens de discussies over het mierenonderzoek houdt Ms Cereescia zich op de achtergrond. Ze laat de kinderen hun eigen vragen stellen over wat hen verwondert. Haar inbreng beperkt zich tot vragen over de aanpak, bijvoorbeeld: 'Hoe denk je dat te kunnen onderzoeken?' Vervolgens bedenken de kinderen zelf een experiment: een beetje tandpasta en een stukje broccoli neerleggen bij een mierennest en tellen hoeveel mieren naar het ene of het andere gaan. Die gegevens, 'data', schrijven ze netjes op.

Als de kinderen dat hebben gedaan kan ze vragen: 'Hoeveel waarnemingen ( data) heb je nodig om een conclusie te trekken?' De kinderen kunnen dan bedenken dat twee of drie mieren die naar de tandpasta gaan maar de broccoli negeren niet voldoende zijn om iets zinnigs te zeggen over de onderzoeksvraag. Of ze zien dat de mieren ongeveer evenveel aandacht hebben voor allebei de hapjes. Dat kan leiden tot de vraag wat lekker is aan tandpasta (zoet?) en broccoli (bitter?) en een nieuw experiment waarbij de mieren kunnen kiezen uit suiker en verschillende bittere dingen. Steeds weer leiden antwoorden en conclusies to nieuwe onderzoeksvragen. Aan het eind schrijven de kinderen een verslag. Soms nog niet goed leesbaar, maar dan mogen ze voor de klas komen vertellen wat er in staat.

Pas bij de afronding van het project, wanneer de klas een wetenschappelijke verklaring probeert te bedenken voor hun waarnemingen kan Cereescia iets vertellen over mieren en andere insecten of voedingsmiddelen; de waarde van suiker, groente, eiwitten enz. Steeds zijn het de kinderen die bepalen wat ze onderzoeken en op welke manier terwijl de leerkracht vragen stelt over de onderzoeksmethode en de betrouwbaarheid van de conclusies. De manier van onderzoeken en nadenken verschilt niet wezenlijk van die in hogere leerjaren of zelfs van professionele onderzoekers. De taal is natuurlijk aangepast aan de kleuteronderzoekers. Maar nooit zal de leerkracht op haar hurken gaan. De kleuters worden heel serieus gennomen bij hun vragen en hun onderzoek.

Voor mij was het interessant om te zien dat de manier van werken die ik in mijn boek Verwondering beschrijf: beginnen bij verwondering, daarna zoveel mogelijk vragen stellen en daaruit één mooie vraag kiezen voor verder onderzoek ook geschikt is voor jonge kinderen. Ik krijg vaak te horen dat mijn manier van werken heel interessant is, maar vooral voor gymnasiasten. Havo-leerlingen, vmbo-ers, laat staan basisschoolleerlingen hebben daarvoor onvoldoende niveau, is de aanname. Ik geloof daar niets van en in de klas van Ms Cereescia heb ik mijn gelijk gekregen.

vorming

Ik heb bijna een hele dag in Cereescia's klas doorgebracht omdat ik wilde begrijpen wat hier precies gebeurt. Onderwijzen op HTH heeft als basis de eerder genoemde waarden equity, personalization, authentic work, collaborative design. Haar klas is, net als de hele school, een afspiegeling van de bevolking van San Diego en omgeving, grote verschillen in culturele achtergrond en sociaaleconomische status, van straatarme spaanstalige gezinnen, tot vluchtelingen en rijke blanke gezinnen. Dat vraagt om een benadering waarbij alle kinderen gelijkwaardige kansen krijgen ( equity, zie ook de post over leiderschap).

Personalisatie wordt op HTH vertaald als: 'Iedereen wordt gezien en wordt goed gezien.' Dat wil zeggen, iedere leerling (maar ook leraar) krijgt wat zij nodig heeft om zich te ontwikkelen. Differentiatie in de les is hier routine. Kinderen werken bij de reken- en taallessen in verschillende niveaugroepjes. Bij projecten wordt goed opgelet of de leerlingen hun aanwezige talenten goed benutten en verder ontwikkelen en hun zone van naaste ontwikkeling uitbreiden. Leerlingen zijn zich op elk moment bewust van de doelen die ze willen bereiken, hoever en op welke manier ze daarin zijn gevorderd. Met andere woorden, leerlingen hebben inzicht in hun eigen leerproces.

Het mierenproject is een voorbeeld van wat hier onder authentiek werk wordt verstaan. De vragen die de kinderen bedenken zijn hun eigen vragen, niet die uit een leerboek. Het zijn vragen die hen werkelijk interesseren en die voortkomen uit hun leefomgeving. Cereescia brengt in de klas ook de waarden van haar eigen cultuur, zoals respect voor de Aarde en respect voor je gemeenschap, die zij als native American en geboren in de Pueblo Nation weer van de ouderen van haar volk heeft meegekregen.

Op de middle en high school zien we veel voorbeelden van projecten die wijzen op een sterke betrokkenheid bij de directe omgeving, zoals dit prachtige project, La Llaga: Border Project. Dit is een project in grade 9 en 10 (ons vo 3 en 4) over de grens met Mexico en met name de muur die Trump daar bouwt. ( La llaga = de wond; daarmee wordt de muur bedoeld.)

In dit project onderzoeken leerlingen de vragen:

How do people deal with death?

What are people willing to die for? Why?

What pushes people to risk their life and attempt to enter the United States illegally?

Dat zijn vragen die direct ook raken aan de waarden van de leerlingen zelf. Het eindproduct van dit project is onder andere een Día de los Muertos altaar voor de onbekende immigrant en kruisen met daarop de namen van mensen die bij de muur door amerikaanse grenswachten zijn dood geschoten, zoals die ook aan de echte muur hangen. Dit project zet jongeren aan om na te denken over belangrijke levensvragen.

Alle projecten stellen leerlingen voor uitdagingen die ze in gezamenlijk overleg moeten overwinnen. Ze ontwerpen de projecten zelf, in samenwerking met hun docenten. Deze opzet zorgt voor een goede balans tussen het aanleren van kennis en vaardigheden (kwalificatie) en de groei naar een volwassen rol in de democratische samenleving.

het geheim

Het geheim is dat kinderen dit vanaf de eerste dag leren in kleuterklassen als die van Ms Cereescia. Daar leren ze vanuit verwondering goede vragen stellen. Ze leren samenwerken en elkaar feedback geven (' Critique') met als doel hun vrienden te helpen. Daar leren ze dat mooi werk niet perfect is. Ze leren tenslotte dat fouten maken nodig is om te leren. In Cereescia's klas worden fouten gevierd en klappen de kinderen als iemand een fout maakt. Ze vouwen hun handen in elkaar en roepen: " Synapse!" Met andere woorden, als iemand een fout maakt en ervan leert ontstaat er een nieuwe verbinding tussen twee neuronen en groeien haar hersenen.

Cereescia en haar collega's laten zich inspireren door het werk van Ron Berger, met name zijn boek An Ethic of Excellence. Dit filmpje geeft een goede indruk hoe ' Critique' kinderen helpt beter te worden in wat ze doen.

Austin's Butterfly: Building Excellence in Student Work from EL Education on Vimeo.

De kleuterschool vormt hier letterlijk de basis voor het onderwijs in de tien jaar erna. Alles wat de oudere leerlingen kunnen hebben ze al geleerd in de eerste jaren, als ze tenminste vanaf het begin op deze school hebben gezeten. Een sterk argument voor een doorgaande leerlijn van 4 tot 18.

bronnen

Ron Berger (2003). An Ethic of Excellence: Building a Culture of Craftsmanship with Students. Heinemann, 156 pag.

Ron Berger, Leah Rugen & Libby Woodfin (2014). Leaders of Their Own Learning: Transforming Schools Through Student-Engaged Assessment. Jossey-Bass, 400 pag.

Gert Biesta (2015). Het prachtige risico van onderwijs. Culemborg: Uitgeverij Phronese.

Dick van der Wateren (2016). Verwondering. Leren creatief en kritisch denken door vragen te stellen. Meppel: Ten Brink Uitgevers, 109 pag. Bestellen

# data[].attributes.attachment_link.description
Door Dick van der Wateren. De morgen van onze vijfde dag op HTH heb ik het geheim van HTH ontdekt. Denk ik. High Tech High werkt in alle leerjaren en op alle lokaties met projectonderwijs en onderzoekend leren. Opvoeding, sociale en persoonlijke vorming zijn een integraal element van alle lessen en projecten.

# data[].attributes.body
Klik op de link hieronder en schrijf op de Etherpad wat je aan je onderwijs zou willen verbeteren.

# data[].attributes.body
Wat zou je aan je onderwijs willen veranderen? Gebruik daarvoor een of meerdere vragen van de 'curriculum spin' hieronder. Het kan een les zijn, je hele curriculum, hoe je toetsts, etc. Een antwoord dat bij je past.

Hoe?
Teken het antwoord op papier en maak een foto van je antwoord/schets Maak een online infographic of maak een video waar je dat inspreekt .

Waar inleveren?
Hier. Zet de link/foto/video  in de kolommen hiernaast

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Sometimes the best tools have been around awhile. Steve Dembo @ teach42 talks about the tried and true tools that teachers should still use.

Listen Now

***

Tried and True Edtech Tools to Try in 2018

Link to show: www.coolcatteacher.com/e222
Date: January 2, 2018

Vicki: Today we're talking with my friend, Steve Dembo @teach42, coauthor of Untangling the Web. He was one of my first blogs that I read, and first podcasts I listened to.

Steve, today for Ed Tech Tool Tuesday, what are some things that people need to try in 2018? Do we need to always be doing the new latest and greatest, or are there some things that maybe we might need to dust off?

Why Time-Tested Tried and True Tools Are So Useful

Steve: Well, I think it's interesting, because a lot of times when people go to conferences, they're always seeking out, "What are the ones I haven't heard of before?" They're looking for something new and shiny and sexy and so on.

But the reality is, the new ones are sometimes the ones that aren't necessarily well established, that don't necessarily have a good financial plan in place. They're the ones that you can't necessarily depend on still being there Monday when you want to start using it with students.

And yet, there are all of these great tried and true Web 2.0 tools, or online technologies that not only have a firm financial plan in place or they will withstand the test of time, and they've actually been well developed over the year, with new features and so on.

I think sometimes people - instead of focusing on what's new and what they haven't seen before - they need to be focusing more on making better and more effective use of the ones that are well established.

Vicki: OK, give us some of those well established.

Tool #1 Padlet

Steve: Well, I'll take Padlet.

I think Padlet is a perfect first example because everybody kind of knows what it does. For a little while, everybody was talking about it because it was the greatest, newest, shiniest thing.

And yet nobody really talks about it much anymore. There's an entire generation of teachers that aren't familiar with Padlet because nobody's evangelizing it anymore.

And, they have done a phenomenal job of upgrading it over time, of adding more educational-friendly features, of adding things like commenting, adding new layouts and columns and so on. So it can function sort of like a Trello, where you can have upvoting ala Reddit, making it a lot more interactive and kind of changing the nature of the way these Padlets can function so that it can fit a lot more needs.

And yet, a lot of people think, "Oh, I'm familiar with Padlet, or I'm familiar with Wallwisher," (note: Wallwisher is now Padlet) and they don't take the time to go explore, "What can it do for me NOW?"

Vicki: OH, and it's such a fantastic tool to use. I don't know why we keep thinking we have to use what's new instead of using what absolutely just works, rock solid.

Are there any other rock-solid examples besides Padlet?

Tool #2: VoiceThread

Steve: You know, it's funny because there are some that are very, very solid and dependable, like VoiceThread that haven't necessarily evolved all that much,

Tool #3: WeVideo

and then you take others like WeVideo that have just done and an even better job of establishing really great business plans.

You know, they're making most of their money on the personal accounts, on the business accounts, on the enterprise accounts and so on, which means that they can offer educators even more features for free and they keep on adding things in there, too.

One of the things that they added recently that I love is this "motion graphics" element. It's basically like an after-effects, in a sense. And you can do some really incredibly brilliant and subtle things in it. If you really want to get creative and push the envelope, you can do some really mind-blowing green screen type things with the motion graphics. It's one of the most full-featured video editing products out there, and considering that it will work on a Chromebook is just amazing.

Vicki: Yeah. It brings video in the reach of everybody, doesn't it?

What else do you have?

Tool #4 Kahoot

Steve: Well, let's see. A lot of times what I like is these ones that are doing consistent development. They're listening to users and really putting in the features that the users are requesting and wanting to see. Kahoot has done a very nice job of that.

Tool #5: Sutori

One of the other ones that has kind of flown under the radar is a site called Sutori. Sutori has now been around for about I think a year and a half, maybe even almost two years. It kind of defies definition. It's sort of created its own genre.

But what I really love about it is that they've got new features that are coming out every two or three months, and they're all in direct response to the things that educators have been asking. That's one of the things I demonstrate when I show this in presentations.

A lot of times people don't really think the developers want to hear from educators, or that it's going to have much of an impact. What they don't realize is that a lot of these online ed tech tools - they're teams of three or four people. The people who are answering the support questions are the same people who are doing the primary development on them.

So when you say to the support person in the chat room, "I'd like to see this feature," or "If you did this, then I could use it with my students," you're talking to the people who can actually make that happen! So that's another one that I've become a huge fan of.

Vicki: So Kahoot obviously helps us do quizzes, and our students can make them, and that's awesome.

So Sutori... Is that really more for vocabulary? I haven't used it.

Steve: No, it's sort of... a way to sort of publish stories but in a sort of linear fashion. It's sort of like a timeline, but it's not a timeline because there aren't necessarily and numbers. It almost defies definition, but it's a way to publish something almost like a blog except that it is actually interactive. It can be collaborative ala Google Docs style.

If you're not familiar with it yet, you should definitely - if nothing else - go to the website and look at their gallery. Their gallery has an excellent selection of great examples that would appeal to educators. One of the other nice things about it is that you can take any one of those, copy it to your own account, and use them as templates and just modify them to your heart's content.

Tool #6: Wordle

Vicki: Now, before the show, you were even talking about Wordle. I mean, how can you explain that? That's such a powerful tool, and I use it all the time with my students.

Steve: (laughs)

Wordle is sort of my litmus test. Now Wordle hasn't changed one iota from the very beginning, which a lot of people can appreciate because we all know what it's like when you pull it up on Monday with the students and all of a sudden it looks completely different. Wordle's not going to.

But what I find ironic - that sort of encapsulates this whole problem of people only evangelizing the newest items in the tech scene - is that as soon as everybody's familiar with it (and when I say everybody, I mean the people that are hanging out in Twitter chats, the people that go to ISTE, the people that go to the affiliate conferences) as soon as everybody knows about a web tool, most of those people stop talking about it, they stop blogging about it, they stop sharing it in presentations.

The net result is that when I go into schools and I talk to teachers and I talk to educators in general, I would estimate that more than half of them haven't heard of Wordle. Most of them just have never even seen it, because no one's taking the time to share it anymore because it's not new to them.

Tool #7 & 8 WordPress and Edublogs

It's sort of the reason why it doesn't seem new and sexy to talk about blogging or to evangelize blogging anymore or show people how to use EduBlog, or how to use WordPress. And yet, you know what? There's still a need for it.

Vicki: (agrees)

Steve: It may not be the newest and freshest thing in the world, but there's still this whole generation of teachers that didn't get the same exposure to it and haven't had the same journey that we have.

Vicki: Well, when I do my " Fifty-Plus Tools" presentation, I always show how you can go on Wikitext and you can pull out, say, the Emancipation Proclamation, and you can put it into Wordle, and you really frontload that vocabulary. It's such an important teaching technique, whatever you're teaching, particularly if the subject you're teaching is on public domain, and you can pull the text out and put it in there. It's just a fantastic method.

So, Steve, as we finish up, what kind of inspiration do you have for educators who feel overwhelmed by all of this ed tech, to get started and try something new?

Inspiration for Overwhelmed Teachers

Steve: (laughs)

Well, the first thing to keep in mind is... I love doing this exercise during a presentation... I ask people to just raise their hands if they feel like they're behind the technology curve. And nearly two-thirds to three-quarters of the audience will raise their hand.

The reality is that every single one of those people - just by being at a tech conference, by listening to podcasts like yours - you're ahead of the technology curve. You're far more tech-savvy than most other people, most other educators that are just... I don't want to say just punching the card and going through the routine... but who aren't necessarily seeking out new sources of professional development.

So first of all, I strongly urge people not to be so critical of themselves. But then it's the traditional, "You have to make the time to do it." There will never be a time when you say, "Boy! What am I going to do with all this extra free time that I have?

Vicki: (laughs)

Steve: It just doesn't happen!

Vicki: No, it doesn't.

Steve: So you have to schedule yourself that time. You have to build it in and say, "For this hour, I'm going to play. Because play is going to make me a better educator." And not force yourself to feel guilty for not taking the time to play with a new technology.

Vicki: Yes, and as I always say innovate like a turtle. Take tiny little steps forward every day, because it's about forward progress. We can all learn something new. Now I'm going to be playing with Sutori, so I've learned something new today.

Thank you so much, Steve. We will put all of your information in the Shownotes so folks can follow you.

Steve: Thank you so much. It's been a pleasure talking with you.
Transcribed by Kymberli Mulford
Steve Dembo Bio as submitted

A pioneer in the field of educational social networking, Dembo was among the first to realize the power of blogging, podcasting, Twitter, and other Web 2.0 technologies in connecting educators and creating professional learning communities.

Steve Dembo served for ten years as Discovery Education's Director of Learning Communities and led their Innovation and Strategy team. He is the co-author of the book Untangling the Web: 20 Tools to Power Up Your Teaching. The National School Board Association named him one of 2010's "Twenty to Watch," a list honoring individuals finding innovative ways to use technology to increase classroom learning. In 2013 he began serving the Skokie/Morton Grove District 69 as a member of the School Board. Dembo is a course designer and adjunct professor for Wilkes University where he serves as class instructor for the Internet Tools for Teaching course within the Instructional Media degree program.

Steve Dembo is also a dynamic speaker on the capabilities of social networking, the power of educational technologies and Web 2.0 tools, and the ability of digital content to empower teachers to improve student achievement. He has delivered keynotes and featured presentations at dozens of conferences globally including ISTE, TCEA, FETC, MACUL, GaETC, METC, CUE, ICE, TEDxCorpus Christi, #140Edu, EduWeb, .EDU and the Social Media Masters Summit. Dembo was also a featured panelist at Nokia Open Labs as an expert on mobile device integration in education.

Blog: http://teach42.com

Twitter: @teach42

Disclosure of Material Connection: This episode mentions an affiliate program. This means that if you choose to buy I will be paid a commission on the affiliate program. However, this is at no additional cost to you. Regardless, I only recommend products or services I believe will be good for my readers and are from companies I can recommend. I am disclosing this in accordance with the Federal Trade Commission's 16 CFR, Part 255: "Guides Concerning the Use of Endorsements and Testimonials in Advertising." This company has no impact on the editorial content of the show.

# data[].attributes.attachment_link.title
8 Tried and True Edtech Tools to Try in 2018

# data[].attributes.attachment_link.description
Sometimes the best tools have been around awhile. Steve Dembo @teach42 talks about the tried and true tools that teachers should still use. Richard Byrne, author of Free Technology for Teachers has several online professional development options to check out: GSuite for Teachers, Teaching History with Technology, and Practical Edtech Coaching.

# data[].attributes.body
Quiz app

# data[].attributes.body
https://padlet.com/jelmerevers/Kolom

# data[].attributes.body
Aansluiting po vo

# data[].attributes.body
Talentontwikkeling

# data[].attributes.body
Ervaringsgericht leren / praktijkgericht leren

# data[].attributes.body
Focus op lesgeven

# data[].attributes.body
Breng de school naar huis

# data[].attributes.body
Eigenaarschap 3.0!

# data[].attributes.body
3.1

# data[].attributes.headline
Druk op het 'plus' teken om een foto of een link hier neer te zetten

# data[].attributes.subject
Druk op het 'plus' teken om een foto of een link hier neer te zetten

# data[].attributes.body
Afstappen van klassikaal onderwijs en meer richten op individueel onderwijs.

# data[].attributes.body
Om de zaken helder te kunnen zien

# data[].attributes.body
Om alle niveaus in mijn groep te kunnen bedienen wil ik meer gebruikmaken van Chromebooks. Leerlingen kunnen dan meer op hun eigen niveau werken en krijgen direct feedback op wat zij doen en instructie d.m.v. filmpjes en geschreven instructie.

# data[].attributes.body
Li4idiidiifiifiisodie une fille de la chance a 37ururur8r848u