# data[].attributes.body
นำเสนอกลุ่มที่ 2 สมัยระบอบประชาธิปไตยแบบไทย ( พ.ศ. 2501 - 2516)
ภายหลังการทำรัฐประหารของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ วันที่ 16 กันยายน 2500 ได้มอบหมายให้
นายพจน์ สารสิน เป็นนายกรัฐมนตรี ได้จัดการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2500 ขึ้นเป็นผลให้นาย
พนจน์ สารสินลาออกจากตำแหน่ง ส่งผลให้จอมพลสฤษดิ์ ต้องหาบุคคลมาเป็นนายกรัฐมนตรี คือ พลโท
ถนอม กิตติขจร รัฐบาลชุดนี้ต้องเผชิญกับการวิพากษ์วิจารณ์และได้มีการเปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาล แต่ก็
ไม่เป็นผลสำเร็จ ประกอบกับปัญหาข้อพิพาทเรื่องเขาพระวิหารระหว่างประเทศไทยกับประเทศกัมพูชา ที่ผล
การตัดสินของศาลโลกให้เขาพระวิหารเป็นของประเทศกัมพูชา ทำให้รัฐมนตรีหลายคนตัดสินใจลาออก
สาเหตุของการทำรัฐประหารครั้งนี้ของจอมพลสฤษดิ์ คือ
1.การคุกคามของกลุ่มคอมมิวนิสต์ภายในประเทศ ด้วยการจะ”กำจัดราชบัลลังก์ ทำลายพุทธศาสนา
และโค่นสถาบันต่าง ๆ ทุกรูปแบบซึ่งชาติไทยเรายึดมั่น”
2.พรรคการเมืองหลายพรรคได้ใช้อภิสิทธิ์และเสรีภาพในระบอบประชาธิปไตยที่บัญญัติไว้ใน
รัฐธรรมนูญในทางที่มิชอบ อันเป็นอุปสรรคต่อความเจริญก้าวหน้าของชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งประชาชน
กลายเป็นศัตรูซึ่งกันและกัน
3.ปัญหาความขัดแย้งเกี่ยวกับเขาพระวิหารระหว่างไทยกับกัมพูชา ที่อาจกลายเป็นปัญหาสำคัญจากภายนอกประเทศ

# data[].attributes.body
ประเทศที่มีความเป็นประชาธิปไตยสูงสุด 3 อันดับแรก คือ นอร์เวย์ สวีเดน และไอซ์แลนด์ ตามลำดับ
ประเทศในทวีปเอเชีย มีเพียงญี่ปุ่น (ลำดับ 20) และเกาหลีใต้ (ลำดับ 21) ที่จัดอยู่ในกลุ่มประเทศ
ประชาธิปไตยเข้มแข็ง ส่วนประเทสในอาเซียน มีอินโดนีเซีย (ลำดับ 49) ฟิลิปปินส์ (ลำดับ 53) มาเลเซีย (ลำดับ 65) และสิงค์โปร์ (ลำดับ 75) ที่จัดอยู่ในกลุ่มประเทศประชาธิปไตยแต่เป็นแบบอ่อนแอ ส่วนประเทศไทย (ลำดับ 93) อยู่ในกลุ่มประเทศกึ่งประชาธิปไตยเนื่องจากการรัฐประหารเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม 2557

# data[].attributes.headline
สถานการณ์ประชาธิปไตยของไทยในปัจจุบัน

# data[].attributes.subject
สถานการณ์ประชาธิปไตยของไทยในปัจจุบัน

# data[].attributes.body
ประเทศไทยได้เปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ มาเป็นระบอบประชาธิปไตย หรือระบอบ ปรมิตตาญาสิทธิราชย์ มีกฎหมายสูงสุด คือรัฐธรรมนูญ โดยมีพระมหากษัตริย์เป็นองค์พระประมุขของประเทศ เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2475 แต่ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ประเทศไทยยังเป็นประชาธิปไตยที่ไม่เป็นไปตามหลักการ มีการปฏิวัติรัฐประหารยึด อำนาจ ตั้งคณะรัฐบาลและกำหนดบทบัญญัติขึ้นเอง ประชาชนไม่มีสิทธิเสรีภาพดังที่ควรจะเป็น ดังนั้น จึงเกิดเหตุการณ์ ใหญ่ขึ้นถึง 3 ครั้ง คือ ในวันที่ 14 ตุลาคม 2516 มีกลุ่มเรียกร้องประชาธิปไตยและต่อต้านอำนาจเผด็จการ อันประกอบไปด้วยประชาชน จากทุกสาขาอาชีพ ภายใต้การนำของนิสิต นักศึกษาจากทุกสถาบัน เป็นเหตุการณ์ที่บันทึกไว้ในประวัติศาสตร์การเมืองการ ปกครองของไทย เพื่อให้เยาวชนรุ่นหลังได้รับรู้ เกิดความหวงแหนและร่วมกันธำรงไว้ซึ่งการปกครองในระบอบ ประชาธิปไตยที่ต้องแลกมาด้วยชีวิต และความยากลำบากของเพื่อนร่วมชาติ เหตุการณ์ครั้งที่สอง เกิดขึ้นในวันที่ 6 ตุลาคม 2519 ได้มีนิสิตนักศึกษาและประชาชนร่วมกันปกป้องประชาธิปไตย ต่อต้านการกลับมาของกลุ่มอำนาจเก่า ทำให้ประเทศไทยต้องสูญเสียทรัพยากรบุคคลอันมีค่ายิ่งไปเป็นจำนวนมาก และครั้งล่าสุดเกิดขึ้นวันที่ 17 พฤษภาคม 2535 มีกลุ่มต่อต้านอำนาจเผด็จการและเรียกร้องประชาธิปไตยขึ้นอีก ผลจากการเรียกร้องในครั้งนี้ นำไปสู่การแก้ไขกฎหมายรัฐธรรมนูญ ซึ่งต่อมาได้มีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญ ฉบับปัจจุบัน คือ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 สถาบันต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการปกครองประเทศ มีดังนี้ 1. ฝ่ายบริหาร คือ คณะรัฐมนตรีหรือรัฐบาล 2. ฝ่ายนิติบัญญัติ คือ รัฐสภา ประกอบด้วยสมาชิก 2 ส่วน คือ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ซึ่งประชาชนเลือกตั้งเข้ามาทั้งหมด และวุฒิสมาชิก ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากพระมหากษัตริย์ตามการเสนอ ขึ้นโปรดเกล้าฯ ของนายกรัฐมนตรี 3. ฝ่ายตุลาการ คือ ศาล มีหน้าที่พิจารณาคดีต่าง ๆ ให้เป็นไปตามบัญญัติของกฏหมาย เพื่อให้เกิดความ ยุติธรรมแก่ประชาชน ทั้งนี้ในรัฐธรรมนูญมีบทบัญญัติให้ศาลเป็นสถาบันอิสระจากรัฐสภาและรัฐบาล มีคณะกรรมการตุลาการ (ก.ต.) ทำหน้าที่ควบคุมการแต่งตั้งข้าราชการตุลาการ เพื่อให้ศาลเป็นสถาบันที่ ธำรงไว้ซึ่งความบริสุทธิ์ยุติธรรมอย่างแท้จริง

# data[].attributes.body
เรื่องความเดือดร้อนของเกษตรกร อันมีอยู่ทุกพื้นที่ ที่พบบ่อยคือราคาผลิตผลตกต่ำและเรื่องหนี้สิน วงจรปัญหาเกิดขึ้นดังนี้  เกษตรกรเดือดร้อนเพราะผลผลิตราคาตกและหนี้สิน---->เรียร้องให้ภาครัฐช่วยเหลือ---->ภาครัฐรับเรื่องและรับปากจะหาทางช่วยเหลือ---->เกษตรกรนอนใจ---->รัฐชักช้า---->เกษตรกรเดือดร้อนมากเดินขบวนประท้วงจนถึงกระทรวงหรือทพเนียบ---->รัฐบาลรับปากแน่นอนมั่นคงว่าแก้ปัญหาให้แน่ๆ---->เกษตรกรกลับบ้านไปนอนกอดหนี้---->เกิดความเดือดร้อนเพราะผลผลิตราคาตกและหนี้สินก็เรียกร้องใหม่...เป็นวงจรอันไม่สิ้นสุดของปัญหา รัฐบาลสิ้นสุดวาระลงก็ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร รอรัฐบาลชุดใหม่มาสานต่อ รอรับเรื่องจากเกษตรกรกลุมเดิมๆหน้าเดิมๆ

วิเคราะห์ ก็เป็นดังนี้ วงจรอุบาทว์ของการแก้ไขปัญหาของสังคมไทยเป็นดังนี้ เป็นดังนี้แล

สรุปและข้อเสนอแนะ เมื่อเป็นดังนี้ การจะแก้ไขวงจรอุบาทว์ดังกล่าวให้สิ้นไป ก็คงต้องรอให้การแก้ไขวงจรอุบาทว์ทางการเมืองให้ได้ก่อน เพราะดำเนินไปภายในกรอบเดียวกัน มีปัจจัยสำคัญคือ เป็นปัญหาที่เกิดขึ้นกับคนไทย โดยคนไทย และแก้ไขปัญหาโดยคนไทย ดังนั้น คนไทยจึงต้องหาทางแก้ไขปัญหากันไป แบบไทยๆ  เพราะเราอยู่แบบไทยๆมานานแล้ว เราก็ต้องค่อยๆแก้ไขไปแบบไทยๆ  เพราะแบบอื่นๆพิสูจน์มาแล้วว่าไม่เหมาะสมกับคนไทย ขัดกับสิทธิเสรีภาพและประชาธิปไตยแบบไทยๆ ที่ต้องทำเป็นไม่รู้จักคำว่าหน้าที่ เมื่อจะเกิดผลกระทบต่อตัวเอง ยกเว้นกระทบต่อคนอื่นนั้นไม่เป็นไร