# data[].attributes.body
Gursky's May Day V (2006), at Matthew Marks.Photo: Andreas Gursky/Courtesy of Matthew Marks Gallery

The German über-photographer Andreas Gursky was the perfect
pre-9/11 artist. He excelled at portraying the border-to-border, edgeless hum and busy obliviousness of modern life, what Francis Fukuyama ridiculously declared “the end of history,” George W.S. Trow called “The Context of No Context,” and Rem Koolhaas dubbed “Junkspace.” Not only did Gursky seem to be critical of all this, but his handsome images of trading floors, hotel lobbies, raves, and landscapes were charged with a visual force and intellectual rigor that let you imagine that you were gleaning the grand schemes and invisible rhythms of commerce and consumption. His amazing picture of a convenience store brimming with goods, 99 Cent II, Diptych (2001), which recently became the most expensive photo in history when it was auctioned for over $3.3 million, fizzed like cherry cola but packed the formal power of a Monet.

Unfortunately, as smart and deft as this artist still is, that fizz has gone flat, the power has run low, the former buzz has become a drone. The times have changed, but Gursky is still trying to render purring pre-9/11 space, where commerce ticked along without an undercurrent of fear. But his rigor and criticality have been replaced by grandiosity and theatricality; figures feel frozen; compositions are stagy; structure devolves into carpetlike pattern. Gursky’s new pictures are filled with visual amphetamine, but now they’re laced with psychic chloroform. He’s such a serious artist that this amphetamine is singular enough to sometimes offset the deadening effects so that his pictures occasionally impart a poetics of numbness and stupefaction.

ADVERTISEMENT

Gursky is exhibiting eleven large pictures at Matthew Marks’s West 22nd Street space and four more giants at the gallery’s 24th Street address. All these pictures were made in Thailand, Europe, Japan, North Korea, and the Middle East. The photos of racing crews are as big as boats and are like billboard versions of Caravaggio and David paintings. Other images update Kurosawa’s pageantry and Triumph of the Will, Leni Riefenstahl’s 1935 film of the Nuremberg rallies. All are highly structured pictorial engines that inundate with spectacle and detail, then hollow out.

Gursky still gives you a lot to ogle. In his series on North Korea’s annual Arirang Festival, where 80,000 gymnasts perform choreographed routines, you gape at this sea of humanity in a gigantic stadium, then notice shoelaces and smiles. In three lush pictures of Thailand’s so-called James Bond Islands, you scan hundreds of square miles of ocean but also spot teeny tourists on the sand. In a photo of a German asparagus farm, you gaze on numberless rows of crops yet can almost count individual stalks. On the annoying, overclever side, there’s May Day V, an image of a tall building wherein you can see hundreds of people through the windows, including, on the sixth floor, amid a gaggle of mugging guys, a grinning figure that turns out to be Gursky himself.

Camera position is the co-star of these pictures. Usually Gursky places his lens high above, far away, on cranes, or even on helicopters. His pictures often entail multiple views of the same subject, different subjects seamlessly spliced together, and digital manipulation. Gursky loves ordered spaces and repeating grids. As he puts it, “My preference for clear structures is the result of my desire—perhaps illusory—to keep track of things and maintain my grip on the world.” He’s especially maniacal when he portrays people. “I am never interested in the individual,” he coolly says, “but in the human species and its environment.” There is no one person in a Gursky; everyone is part of a multitude.

The biggest picture at 22nd Street is F1 Boxenstopp III, which portrays two Formula 1 pit crews at work. This twenty-footer is one of a series of four photographs, and they come in an edition of six, not counting artists’ proofs. They’re reportedly priced at $750,000 per image (the gallery won’t confirm that figure). Maybe it doesn’t matter, but that’s $18 million altogether. Once you stop gasping at that number, you may notice that F1’s panoramic composition is so stilted and melodramatic that it resembles a nineteenth-century tableau vivant or a neoclassic history painting. The figures and lighting owe much to photographers like Philip-Lorca diCorcia, Gregory Crewdson, and Jeff Wall.

Gursky has digitally pieced together numerous shots from various locations, including his studio, making F1 less a photograph than an invention, and what’s tedious about it is how coyly self-referential it is. Directly above the pit crews are onlookers in a glassed-in observation deck. Many of these folks take photos; a few have their hands against the clear surface of the skybox. Thus, the frontality of the image and the idea of multiple views of one subject is stressed. Standing between the crews is a sexy blonde in lace-up leather stilettos, hot pants, and a skull on her low-slung belt buckle, which is conveniently positioned almost at the center of the picture. Is Gursky implying that men are drones and women are merely saints, sluts, sirens, or fodder for fashion photography, cheesecake, and pornography? Or maybe he’s admitting that he’s out of ideas.

Better, because it looks like an abstract painting, is Bahrain I, a beige-and-black depiction of a racetrack in the desert. More fantasylike is Kamiokande, an underground observatory in Japan where we see a tank containing 50,000 tons of water, surrounded by thousands of golden orbs—sensitive light detectors—that are evidently watching for supernovas. It’s like a cave with 100,000 golden eyes. Two tiny boatmen in the foreground make you think about crossing into the afterlife. Speaking of, there’s Cheops, in which Gursky gives us a vertical slice of the Great Pyramid. This picture escapes Gursky’s gravitas because it is a photo not of a pyramid but of labor, organization, slavery, and hubris. It contains a glimmer of Gursky’s old critical bite. Otherwise, as sensational and buzzy as some of these pictures are, Gursky is in too much control and not adding anything new or daring to his work. Many of his recent photos light up, then empty out.

BACKSTORY
It’s not on view at Marks, but Monaco (2007) is Gursky at his spine-tingling best, and can offset thoughts that he’s lost his gifts. It pops with internal scale, vertiginous space, light, detail, and a complex philosophy. Monaco relates to Saul Steinberg’s great View of the World From 9th Avenue, but instead of ascending from Manhattan across the Hudson to the Outer World, it provides a dizzying ride from a Grand Prix auto race up to trees, grandstands, yachts, distant land, and sky, echoing Chinese landscapes and the battle scenes of Altdorfer. You think you’re seeing the Earth’s curvature—that, and Gursky’s inner thrill.

Andreas Gursky
Matthew Marks Gallery. Through June 30.

# data[].attributes.headline
cuypersexpo vanaf ruimte opening of 18 of waarschijnlijk -25 januari 2019

# data[].attributes.subject
cuypersexpo vanaf ruimte opening of 18 of waarschijnlijk -25 januari 2019

# data[].attributes.body
Zorg dat je werk af is!

# data[].attributes.body
Opdracht week 1 de architect van nu
Je maakt een presentatie op de werkwand in het lokaal over een architect (en diens bureau) en ontwerpt zelf een gebouw aan de hand van zichtbare kenmerken
van de stijl van deze architect (schets). Je geeft ook aan welke invloed de architectuur heeft op de mens en de omgeving. Je gaat in op 1 van de stellingen die met de architect te maken hebben.

Start:
Kies hieronder 1 van de internationale architecten uit. Bekijk de documentaire, en zoek zelf naar meer voorbeelden.
Opdracht verder invullen.

Presentatie:
Do is jouw deel van de werkwand klaar en heb je een eigen gebouw ontworpen geinspireerd door de architect. Het denkproces maak je zichtbaar. Eventueel presentatie tijdens het CKvestival. Bundelen tot schriftje.

# data[].attributes.attachment_link.title
Why great architecture should tell a story | Ole Scheeren

# data[].attributes.body
bekijk de eerste 19 minuten, over groen bouwen

# data[].attributes.body
Over neostijlen

# data[].attributes.attachment_link.title
Schooltv: Romantiek en architectuur - Vroeger was alles beter

# data[].attributes.attachment_link.description
Architecten uit de romantiek hadden heimwee naar het verleden. Daarom verwerkten ze oude bouwstijlen in hun gebouwen. Zo ontstonden het neoclassicisme en de neogotiek, bijvoorbeeld.

# data[].attributes.body
Opdracht week 2 historische highlights tot het jaar 1990
Je maakt  een overzicht waarin je zelf 3 highlights uit de architectuurgeschiedenis selecteert en het beeld van informatie voorziet:
1. tijdsbeeld, stroming, kenmerken, opbouw bouwwerken.
2. Functie en symboliek van het bouwwerk.
3. Een hedendaags bouwwerk erbij dat erbij aansluit.
4. Je formuleert hoe deze architecten nadachten over vernieuwing, vorm en constructie.
5. Waren het dromers doeners of denkers? Toelichten
5. Waar haalden zij hun inspiratie vandaan?
6. uiteraard het beeld erbij.

Cuypers is een van de 3.

Maak een klein overzicth van de bouwwerken die door anderen besproken zijn in de les en vermeld jouw mening over het bouwwerk.

Je hebt 1 bouwwerk besproken ind e les
Bronnen: Zie de toegevoegde links

Klik hier op de tijdbalk voor een stroming:
http://www.kunstkijker.org/kunst/pagina_bekijken.php?pagina_id=45

Suggesties:
Egyptisch: piramide van Cheops

grieks:
tempel van Zeus

romeins: Colosseum
Panthéon
Romaans:
Abdij cluny

Gotiek:
Sainte Chapelle Parijs
Notre Dame Parijs

Renaissance : Filippo Brunelleschi (dom van de Santa Maria del Fiore, Florence, start 1420; Palazzo Pitti, Florence, 1458), Leon Battista Alberti (Palazzo Rucellai, Florence, 1450), Andrea Palladio (Palazzo Valmarana, Vicenza; Villa Capra of Villa Rotonda, 1540), Cornelis Floris de Vriendt (stadhuis Antwerpen, 1561), Lieven de Key (Vleeshal Haarlem, 1602).

Barok:Bernini (Sint Pieter Rome)

19e eeuw: neostijlen
Neo classicisme:
Brandenburger Tor Berlijn
Neobarok: Berliner Dom
Neogotiek: Rijksmuseum Cuypers

20e eeuw :
Oud (de Stijl)
Rietveld (de Stijl)
Bauhaus architecten,
Le Corbusier

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wie weleens een citytrip plant, komt terug naar huis met heel wat fotomateriaal waar jijzelf en ongetwijfeld de allermooiste gebouwen uit de bezochte stad haarscherp op staan. En iedereen kent wel die typische foto's aan de Eiffeltoren, of de geposeerde plaatjes aan de Toren van Pisa. Maar naast Gustav Eiffel en Guglielmo en Bonanno Pisano zijn er nog wat toppers die de voorbije eeuwen enkele pareltjes afwerkten.

Eerst en vooral kunnen we met architectuur héél ver terug in de tijd gaan. Zo waren Phidias (Partenon, Griekenland) en Imhotep (Piramide, Egypte) meer dan 2.000 jaar geleden de grondleggers van bouwwerken die in de 21e eeuw nog steeds bezocht worden en in goede staat zijn. Ook de Spanjaard Antoni Gaudí was begin vorige eeuw met de legendarische Sagrada Familia en Park Güell de grondlegger van de architectuur in Barcelona.

1. Ludwig Mies Van der Rohe

De Duits-Amerikaanse architect zag als architect het levenslicht toen hij als eerste een wolkenkrabber met een stalen geraamte bouwde dat bedekt is met enorme glazen vlakken. Op zijn 44e werd hij tevens directeur van het Bauhaus, een beroemde school voor kunst en architectuur, waar een nieuwe stijl werd bedacht, tot de nazi's de school sloten.

Met de slogan Less is More vanuit het Bauhaus, ontwierp Mies in een minimalistische stijl onder andere het Barcelonapaviljoen, gebouwd om Duitsland te vertegenwoordigen tijdens de internationale tentoonstelling van 1929 in Barcelona.

2. Frank Lloyd Wright

Architectuur werd er bij de familie Wright met de paplepel gebracht, want nog voor zijn geboorte hing zijn kinderkamer vol met Engelse kathedralen. Wright is gekend om het Fallingwater, een museumwoning in de bossen van het Alleghenygebergte, Pennsylvania. Het huis is gebouwd rond een waterval en is naast het Guggenheim Museum in New York -dat overigens gelijkt op een slak- één van Wrights meesterwerken.

3. Santiago Calatrava

Eén van de weinige architecten in dit lijstje die nog in leven is, en wat zijn we daar blij mee! De Spanjaard wordt gezien als de nieuwe Gaudi en is één van de grootste architecten. Met "Architectuur, techniek en industriële vormgeving kunnen een bijdrage leveren aan de kunst" leverde Calatrava een uitspraak dat zijn werk belichaamde. Als ontwerper van onder andere het station van Luik-Guillemins en het Olympische Stadion van Athene 2004 voegde hij de daad bij het woord.

4. Le Corbusier

Le Corbusier was een van de eerste architecten die over heel de wereld bouwwerken optrok. Door zijn invloedrijke stijl wordt hij zelfs dé architect van de 20e eeuw genoemd. Van paleizen, tot parlementsgebouwen, musea en gewone woningen. Alles kon van de hand van Le Corbusier zijn. Zo ook Het Huis Guiette, dat gelegen is in Antwerpen en door de Unesco tot werelderfgoed werd verklaard.

5. Friedenreich Hundertwasser

Misschien niet meteen de eerste keuze voor jouw woning, maar origineel was de Oostenrijker wel. Hij stond bekend om kleurrijke gebouwen zonder rechte lijnen en een mens- en milieuvriendelijke bouwwijze.

6. Norman Foster

Ook Norman Foster leeft gelukkig nog. De 82-jarige Brit stond in zijn actieve carrière gekend als visionair. Zo ontwierp hij enkele uitzonderlijke pareltjes, zoals de voetgangersbrug Millennium Bridge in Londen en in dezelfde stad het kantoorgebouw 30 St Mary Axe (foto). Daarnaast was hij verantwoordelijk voor het ontwerp van wolkenkrabber Hearst Tower in New York en de renovatie van Camp Nou, het stadion van voetbalclub FC Barcelona.

7. Frank Gehry

Ook de Canadees-Amerikaanse architect Frank Gehry kunnen we moeiteloos in het rijtje visionairs plaatsen. De 88-jarige Gehry is verantwoordelijk voor het Dansende Huis in Tsjechië en het indrukwekkende Guggenheim Museum in Bilbao, dat plots verrees op een voormalig haventerrein bij de oude Baskische binnenstad.

8. Philip Johnson

Hij heeft net geen honderd kaarsjes mogen uitblazen, maar toch vieren we het bestaan van Philip Johnson, halverwege de 20e eeuw één van de smaakmakers in de architectenwereld. Als hoofd van de afdeling architectuur in het Museum of Modern Art kwam hij bijna dagelijks in contact met de grootste architecten ter wereld, waardoor hijzelf meer dan ooit werd geïnspireerd om zelf te ontwerpen: van The Glass House (foto) als eerste noemenswaardige werk, tot La Puerta De Europa, de bekende torens in Madrid.

9. Jørn Utzon

Iedereen ken zijn ontwerp wel, maar niemand kent de man achter het Sydney Opera House. Het plan om het Australische gebouw aan de haven van Sydney te bouwen, ontstond reeds in 1955. Jørn Utzon won toen een georganiseerde architectuurwedstrijd met het ontwerp zoals we ze kennen, ontworpen zonder meetlat of rekenmachine, gewoon uit de losse pot. Maar liefst 52 jaar later werd het Sydney Opera House opgenomen op de werelderfgoedlijst van de UNESCO staat. Hiermee was Utzon nog maar de tweede architect van wie een gebouw nog tijdens zijn leven aan deze lijst werd toegevoegd. Hij overleed een jaar later.

10. Victor Horta

En ten slotte hebben we nog een Belg in de lijst staan! Victor Horta, de man die ooit op de briefjes van 2000 Belgische Frank stond (waar is de tijd), is gekend om zijn ontwerpen in en rond het Brusselse. Van het Hortahuis, tot het Brusselse Centraal Station. Met vier gebouwen die op de werelderfgoedlijst van UNESCO staan, is Horta één van de belangrijkste Belgische architecten ooit.

# data[].attributes.attachment_link.description
Wie weleens een citytrip plant, komt terug naar huis met heel wat fotomateriaal waar jijzelf en ongetwijfeld de allermooiste gebouwen uit de bezochte stad haarscherp

# data[].attributes.headline
Het museum is dat ook van onze tijd?                        

# data[].attributes.subject
Het museum is dat ook van onze tijd?                        

# data[].attributes.body
Opdracht week 3  start woensdagochtend in 520
maak een mobiele museum trailer naar de geest van Cuypers (dus gebruik makend van je kennis en uitgaande van je visie)

waarbij je minimaal 1 voorwerp uit het Cuypershuis presenteert. en naar de mensen toe brengt

1 waarop kan ik het baseren?
2 hoe maak ik het mobiel?
3 Voor wie maak ik het
4 waar plaats ik het

Presentatie: Je presenteert het  de week erna in het schoolgebouw en later eventueel tijdens het ckvestival.

Je ontwerp is concreet uitgevoerd in maquettevorm of op grote schaal. Je ondersteunt je ontwerp met je voorafgaand onderzoek en ontwerpjes en beschreven gedachten.

Inspiratie hieronder.
hier een docu over tiny houses

# data[].attributes.body
INLEVEREN VRIJDAGOCHTEND
De volgende zaken staan erin:
1 Architect van nu: Zie kolom opdracht week 1.

2. Architectuur van vroeger
Zie kolom opdracht week 2

3. geschreven evaluatie nalv van week 1.  Zie foto hier op padlet van het bord met de vragen

4 Opdracht week 3 het proces van de mobiele museumtrailer. Punten van het proces zie je in de rechtse kolom bij de opdracht van week 3. Een of meer foto's van je werk.

5. Evaluatie van de periode. De vragen vind je wanneer je hier naar beneden scrollt.

Zorg voor een voorkant met daarop je naam, schooltype en vermeld erop: CKV periode klas 11/12 ARCHITECTUUR

# data[].attributes.body
Je verbreedt en verdiept je kennis in architectuur. Je begrijpt hoe traditie en innovatie een rol spelen in architectuur.
Je maakt een vorm voor het huisvesten van een mobiele collectie voor het Cuypershuis.

Organisatie:
Er zijn 3 weken en 3 deelonderwerpen en dus 3 opdrachten. Je presenteert aan elkaar tussentijds maar ook in het Cuypershuis in januari 2019.

Doel 1 week 1
Je naar keuze verdiepen in een internationaal  architect en onderzoeken wat zijn haar werk voor invloed heeft op de moderne mens. Visie ontwikkelen.

Les:
M a inspiratievideo
Bespreken stellingen, discussie en het formuleren van je eigen mening.

Tijdens de week ontstaat er een  'werkwand'. Je kiest dus  een architect en plaatst deze in de context van de tijd toen en nu.  Zie de opdracht rechts.
Do presenteren/bespreken/nbeoordelen

Vr bezoek aan het Cuypershuis en start nieuwe week opdracht.

Doel week 2
In vogelvlucht meerdere periodes van de Europese architectuurgeschiedenis leren kennen en ontdekken waarom dit nu wel/niet relevant is.

Les:
ma
inspiratiesessie docent   neostijlen en vernieuwing

Ma di wo werken aan de highlights.
Elke ochtend  is er een korte gezamenlijke opstart met uitwisseling van informatie aan de hand van een kunststijl.

Do: highlights presentaties. Zie de opdracht rechts.
Opstart opdracht week 3.

Vr: inspiratiesessie docent mobile architecture.

Doel  week 3
Opgedane info verwerken in een eigen werk waarbij het aspect 'museum' en 'mobiel' en stijl/stroming verder gebruikt wordt. Samenwerking in een tweetal of drietal. Plannen en organiseren.Zie de opdracht rechts.

EINDPRESENTATIE:

In het Cuypershuis, je werkstuk
Tijdens het CKvestival.

# data[].attributes.body
Vwo sluit met het cijfer voor architectuur het vak af nadat er is beoordeeld:
1. internat. architecten de bundeling incl. ontwerp week 1
2. de highlights verzameling week 2
3. mobiele museumtrailer incl informatie, in max een 3tal week 3, afgerond met presenteren tijdens het ckvestival
in juni.

# data[].attributes.body
Screaming room

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
The Screaming Room is an installation designed for people to enter and scream. Inside the cone-shaped room there is an isolated space where a microphone is installed and visitors can record a scream by pressing a red button. Specially designed software transforms the scream into a unique 3D object using a 3D printer installed next to the room. The form of the objects depends on the type of scream: the pitch, the tone, the duration and so on.

There are times in life when things become blurry and confusion takes hold of us. We get angry and upset, which causes our circulating energy to get stuck and can degenerate into frustration or even rage. W hen the despair, hate, conflict, guilt or shame has enveloped us we must try to do something with the emotions. In those moments we just want to hit someone, hide in a closet or simply scream. When this happens our bodies are asking us to free that energy, to transform it, to make something worthy with the energy. A scream is energy that does not disappear; it is transformed by releasing the blockage.

Yet most of the time we have no shelter to liberate our emotions and a screaming room therefore makes a lot of sense.

The Screaming Room installation is designed as an experience but it also represents a circular transformation process. Part of the installation is a pile of leftover potato sacks that were used to cover the cone-shaped room. There is also a table that displays the 3D objects created by the 3D printer. The material the printer uses to manufacture the objects is Bio-Degradable Plastic (PLA) produced from potatoes.

# data[].attributes.attachment_link.title
SCREAMING ROOM(Madrid, 2013) - Alicia Framis

# data[].attributes.attachment_link.description
SCREAMING ROOM (Madrid, 2013) Interactive installation with 3D printer, printing biodegradable plastic cups The Screaming Room is an installation designed for people to enter and scream. Inside the cone-shaped room there is an isolated space where a microphone is installed and visitors ... Continue reading →

# data[].attributes.body
Marc Kushner (27 september 1977), is een Amerikaans architect, ondernemer en auteur. Hij is een partner van de architectuurfirma HWKN (Hollwich Kushner) in New York en mede-oprichter en directeur van Architizer, een online platform voor architectuur.[1]

# data[].attributes.attachment_link.title
Why the buildings of the future will be shaped by ... you | Marc Kushner

# data[].attributes.body
architectuur van wereldfaam

# data[].attributes.body
bekijk deze.