# data[].attributes.body
'Ik werd plotseling gebeld door mijn moeder.' Ze vertelde mij dat ik zo snel mogelijk naar huis moest komen. 'Papa is weg' Ik vroeg me af waarom ik dan naar huis moest komen, omdat hij wel vaker plotseling weg was. Hij dook meestal gewoon weer op, maar deze keer had mijn moeder er een raar gevoel bij. Ik zei tegen mijn moeder: ”Waarom moet ik dan naar huis komen?" Ze vroeg het zo smekend dat ik toch ben gekomen, weg van school. Zo ging mijn leven als adhd’er, een jongen van 15 op de piek van zijn puberteit. Mijn naam is Ivan, ik heb een klein zusje van 10 zij heette raar genoeg Zus, gek hé? Ik heb ook een moeder en een natuurlijk vader, maar hij loopt altijd weg. Het is trouwens helemaal niet zo normaal dat je een vader hebt, een meisje in mijn klas die heeft helemaal geen vader. De reis die hier begon liep zonder dat ik dat zou verwachten uit op een heel lange zoektocht die misschien wel weken zou kunnen duren. Wil je nou weten hoe dit verhaal afloopt? Lees dan deze reisblog. Wij zelf ( Olivier en Filip) vinden dit het spannendste boek dat wij in lange tijden hebben gelezen.

# data[].attributes.body
'Maastricht,' zei mijn moeder. ´Denk je dat hij daar is, dan?' Mijn moeder haalde haar schouders op. 'Zou kunnen. Zou ook niet kunnen. Maar de kans is er.' 'Waarom?', zei ik. 'Omdat we daar samen zijn geweest.' Maastricht was dus de eerste plek waar ik naar toe ging om mijn verdwenen vader te zoeken. Mijn moeder werd opeens onwel en zette de auto op de vluchtstrook en begon keihard te huilen. Alsof het nog niet genoeg was wilde mijn zusje ook nog eens op schoot. Ik vond eigenlijk dat ze te dik was, maar voor deze ene keer vond ik het goed en mocht mijn kleine zusje op mijn schoot zitten (ik vond eigenlijk ook dat ze te hard stonk, maar ja ik had geen keus).
Toen mijn moeder me zich weer lekker voelde, ging de reis verder naar Maastricht. Maar na uren zoeken hadden we hem nog niet gevonden. We besloten om een nachtje in een hotel te slapen. Toen we die volgende ochtend wakker werden had mijn moeder een SMS-berichtje binnen gekregen van mijn vader, waar in stond 'Ich liebe dich'.

# data[].attributes.body
'Ich liebe dich' was voor mijn moeder blijkbaar een aanwijzing om naar Duitsland te gaan, dus we gingen naar Aken. Ik, mijn moeder en mijn zusje kwamen na een gezellige maar ook lange reis aan in Aken. We sliepen in een hotel genaamd 'Gasthof Adler' maar de 'f' was weggevallen  dus het leek alsof het 'Gastho Adler' heette. Het was een beetje een somber hotel, maar de vrouw achter de balie was daarentegen wel vrolijk. We kregen kamer 309. mijn moeder zou nog even in de stad gaan zoeken naar mijn vader en dan zouden wij al vast gaan slapen. Maar ik kwam niet in slaap, na volgens mij duizend keer de Domtoren te hebben gehoord werd ik eindelijk wakker dus ik moet uiteindelijk wel in slaap gevallen zijn anders kan je natuurlijk niet wakker worden. Vandaag gingen we naar de Domtoren waar we hopelijk mijn vader zouden vinden. Toen we daar waren was het ook heel 'leuk' , want er sprong een man van de Dom toren, maar het kwam er op neer dat we hem hier ook niet zouden vinden. De eerste die weer wat zei was mijn moeder, ze vertelde dat we naar Berlijn moesten.

# data[].attributes.body
We gingen vanuit Aken naar Berlijn. We moesten voor mijn kleine zusje natuurlijk weer om de 30 minuten stoppen, want dan moest ze weer eens naar de WC. Bij iets van het tiende tankstation, kwam ik een mooi meisje tegen met goeie rondingen. Ik kon natuurlijk weer niets bedenken wat ik tegen haar zou moeten zeggen. Uiteindelijk kwam er alleen een magere 'hallo' uit (wat ik van mezelf echt dom vond, want ik vond haar echt lekker). Helaas moesten we er al weer van door. Toen we eindelijk in Berlijn aankwamen was het al avond en wilde ik en mijn zusje gewoon gaan slapen. Toen ik rond 23:00 wakker werd, moest ik even naar de WC. Maar ik wilde daarna in plaats van weer slapen, mijn vader zoeken. Ik maakte mijn zusje wakker om de stad in te gaan, maar wat er toen was gebeurd, lees je in het slot.

# data[].attributes.body
Ik ging samen met mijn zusje naar buiten, weg van het hotel. Het eerste wat ons opviel, was een enorm reuzenrad met mega veel lampjes. we liepen er naartoe en er was een super grote kermis. Hier zou papa nog wel eens kunnen zijn, zei ik tegen mijn zusje. Maar na ongeveer 5 minuten zoeken, vonden we iemand, maar niet mijn vader. Het het meisje van het tankstation! Ze sprak ons aan en we liepen met z'n drieën weg van de kermis, weg van de drukte. Ze had een hondje bij zich, mijn zusje vond het meteen geweldig. Toen we even later door een park liepen te praten, rende de hond in volle vaart weg, weg van ons drieën. we rende er achter aan, maar konden het kleine hondje niet bijhouden. Hij rende, en rende, tot ie bij een weg kwam, een drukke weg. De hond rende onbewust dwars de straat over, zonder dat iemand uit het verkeer daar ook maar op had gerekend. Er kwam een motor aan, een blauwe motor. De motor reed op volle snelheid over de weg en rekende niet op het hondje. De motorrijder week uit voor hondje en knalde hard tegen een boom op, met zijn hoofd als eerste ( ik dacht meteen aan Wilfred de Suïcidale Eekhoorn). Ik rende naar de man toe, om hem te helpen. Maar toch mijn grote verbazing, droeg hij geen helm. Ik keek, en keek, en wie ik daar op de grond zag liggen, was mijn vader.