# data[].attributes.body
Wij moeten een reisblog maken over een boek. Wij hebben voor het boek "Boy 7" gekozen omdat wij dit een zeer leuk boek vinden. Wij houden allebei niet zo van lezen. Maar toen we met dit boek begonnen, kwamen we direct in het verhaal en hadden we dat binnen drie weken uitgelezen. Het boek gaat over een jongen die op een kale, snikhete vlakte wakker wordt en daar zijn tas vond met spullen. Hij herinnerde zich niks meer. Daar zat een telefoon met voice-mail in. Hij hoorde toen hij zijn mobiel tegen oren legde met ingehouden adem: "bel in geen enkel geval de politie". Hij ging toen met een meisje Lara die hij tegenkwam op de vlakte zoeken naar de waarheid en antwoorden achter alles. Met de spullen in zijn tas kwam hij achter de verschrikkelijke waarheid....

# data[].attributes.body
Het verhaal begon in een woestijn waar niks was behalve de tas die hij vond. Daarin zaten foto's en spullen. Hij ging met een meisje genaamd Lara mee naar een bed en breakfast hotel. Daar woonde Lara. Vanuit dit hotel ging hij opzoek naar de gebouwen op de foto's. Hij kwam terecht bij een pizza hut. Bij die pizza hut stond ook het grote grijze gebouw. Daar kon hij niet naar binnen. Maar hij ging googelen naar antwoorden. Hij kwam uit bij een bowlingbaan. Daar vond hij een kluisje met zijn dagboek en een usb-stick. Daarin stonde allen antwoorden. Wie hij was. En wie zijn vrienden waren. Boy 6 was daar een van.

# data[].attributes.body
Boy 6 heet eigenlijk Louis, maar in het gebouw is hij Boy 6. Hij slaapt op de kamer met Boy 7. Boy 6 was een zakkenroller die daardoor in het grijze gebouw was gekomen. Samen wilden ze graag weg van het grijze gebouw, samen maakten ze veel plannen tegen de experimenten van het gebouw. Ook laat Boy 6 zijn zakkenroller skills zien aan Boy 7. Samen hadden ze veel lol, maar ze hadden ook door dat het er slecht aan toe was in het gebouw. Steeds meer boys kregen via operatie een chip in hun oor waardoor hun gedachten bestuurd en verwijderd konden worden. Boy 6 en 7 wisten dat zij ook snel aan de beurt waren...

# data[].attributes.body
Dit is het gebouw wat op de foto stond die in de tas van Boy 7 zat. Hij zocht via googlemaps op waar dit gebouw lag en reed met de auto ernaar toe, maar hij mocht niet naar binnen. Hij probeerde binnen te komen maar dat lukte hem niet. Toen hij zijn dagboek las kwamen er allerlei verhalen terug. Met zijn vriend Boy 6 stal hij een pasje van een bewaker. Met dat pasje kon hij zijn slaapkamer uit. Elke nacht heeft hij het gebouw verkend. Elke nacht kwam hij achter nieuwe verschrikkelijke dingen.

# data[].attributes.body
De woestijn is de plek waar Boy 7 (die eigenlijk Sam heet) in het begin wakker wordt. Nadat hij de voicemail heeft gehoord, gaat hij op zoek naar de bewoonde wereld. Naast de woestijn ligt een weg. De eerste auto die hij zag, hielt hij aan. In de auto zat een meisje genaamd Lara. Lara was zo aardig voor Sam dat ze hem mee nam naar het bed and breakfast van haar tante in een dorpje net buiten de woestijn. De woestijn was helemaal niks: alleen een gigantisch lange weg en een paar struiken. Toen ze wegreden zag Sam voor het laatst  de woestijn. Hij reed met Lara naar het dorpje.

# data[].attributes.body
Wij hebben dit boek gelezen. In dit boek zit niet echt een reis maar wel een reis van de persoon zelf. Hij wist niks meer, dus eigenlijk is zijn leven opnieuw begonnen. In dit boek vinden wij dat heel leuk verteld. Wij houden van boeken die beginnen met het eind en daar dan langzaam naartoe werken. En eenmaal bij het eind aangekomen gaat het verhaal door en krijg je het definitieve eind. De persoon komt achter alles en herinnert zich alles weer na het verwijderen van de chip. Zo weet hij wie hij is en is hij veel zekerder van zichzelf. Wij geven dit boek een 10 want wij hebben nog nooit zo'n leuk en spannend boek gelezen. Als wij onze herinneringen kwijt raken, weten we wat we moeten doen
Godert
Goof
2G