# data[].attributes.body
Ik heb voor deze afbeelding gekozen als omschrijving van het boek, omdat Sanne het gevoel had dat ze nergens meer veilig was en ze continu dacht achtervolgd te worden. Omdat ze werd gestalkt door haar ex, maar ook omdat er rare dingen gebeurde bij haar werk in de Tbs-kliniek. Ook werd ze na een tijdje achtervolgd door een patiënt uit de kliniek en heeft hij bij haar een ruit ingegooid, waardoor ze zich nog onveiliger voelde. Hierdoor ging ze wel op onderzoek uit en ontdekte ze uiteindelijk de waarheid. Ook heeft haar ex uiteindelijk besloten om haar met rust te laten.

# data[].attributes.body
Het boek heet ‘De Kliniek’. Deze titel is erg logisch aangezien het gaat over een Tbs-kliniek waar Sanne gaat werken en waar ze allerlei dingen meegaat maken. Ik vind dit een makkelijke, maar wel duidelijke titel, omdat het meteen duidelijk is waar het over gaat. Ook vind ik dat de boekomslag er goed bij past, want je ziet een deur met een handafdruk van bloed erop en dit komt ook meteen aan het begin van het verhaal terug.
In het boek zie je erg dat Sanne zelfverzekerder wil worden en dit komt ook de hele tijd terug als ze beslissingen moet nemen. In het begin vindt ze dit nog erg lastig, maar uiteindelijk komt ze erachter dat het allemaal de beste keuzes zijn geweest. ‘’Dit is niet de eerste keer dat ze zich door een bullebak laat intimideren. Ook tijdens haar coschappen is het regelmatig voorgekomen dat ze zich door medisch specialisten, arts-assistenten en ook verpleegkundigen liet behandelen als oud vuil.’’ (p.19)
Ook is het alarm een terugkomend voorwerp, want in de proloog is dit een erg belangrijk voorwerp, maar later in het boek komt dit ook nog veel voor, omdat ze het alarm moeten gebruiken als ze in nood zijn.
Het gevoel dat er iets niet klopt blijft bij Sanne de hele tijd terugkomen en daarom gaat ze onderzoek doen wat er niet klopt. Dit is het verhaalmotief, want door het terugkomende gevoel gaat ze uiteindelijk op onderzoek uit, om erachter te komen wat er niet klopt. Als ze dit gevoel niet had, dan was het uiteindelijk allemaal fout gegaan. ‘’Ze voelt de neiging om hem gerust te stellen, de excuses te aanvaarden, te zeggen dat het oké is. ‘Het is goed afgelopen; zegt ze in plaats daarvan. Het klinkt vriendelijk, maar er is een duidelijke ondertiteling. Het had voor hetzelfde geld helemaal mis kunnen gaan.’’ (p.290)

# data[].attributes.body
Het boek begint midden in een spannend stukje dat eindigt in een open plek, die pas op het eind van het verhaal duidelijk wordt. Hier heb ik tijdens het lezen van het boek de hele tijd vragen over gehad, want ik wou weten wat er precies was gebeurd. ‘’Met mijn ogen gericht op de deur zoeken mijn vingers de toetsen. De telefoon gaat niet over, ik heb iets fout gedaan. Ik begin opnieuw, terwijl ik afwisselend kijk naar de telefoon en naar de deurklink. Die, terwijl ik wanhopig een volgende poging doe, langzaam omlaag gaat.’’ (p.13) Voor mij was dit de grootste cliffhanger, omdat ik nog niet eens wist waar het verhaal over ging en het meteen begint met een open stuk.
Tussendoor had ik ook veel van deze momenten, waarbij er een spannend stuk was, maar niet duidelijk werd door wie het werd gedaan. ‘’Dan, net als ze wil beginnen aan een verhaal over een zestienjarig meisje, wordt ze opgeschrikt door een geluid. Er piept iets in de gang en Sanne weet precies wat dat geluid veroorzaakt. (p.270) Bij dit stukje vraag ik mij heel erg veel dingen af, want waardoor wordt het geluid veroorzaakt en hoe gaat Sanne hiermee om. Hierdoor wou ik meteen doorlezen, omdat ik moest weten wat het was.
Ik vond het wel fijn dat, aan het eind van het boek, alle vragen die ik had werden beantwoord. Doordat dit allemaal werd beantwoorden werden er veel dingen ineens heel erg duidelijk, maar toch zag ik het einde niet aankomen. Door de open plekken was het boek tot het einde heel erg spannend.

# data[].attributes.body
Daarnaast is het ook een interessant boek, want het zorgt ervoor dat je steeds meer gaat nadenken over dingen, maar ook gaat het boek over patiënten in een Tbs-kliniek en daar leer je ook steeds meer over. Doordat ik er nog niet heel veel over wist, vond ik dit ook heel erg interessant om te lezen. Vooral over de achtergronden van de mensen (ook al is het natuurlijk in het verhaal verzonnen). ‘’De geschiedenis van Gerda Vercauteren is even triest als fascinerend. Haar moeder was een heftige vrouw, die niet voor een veilig thuis kon zorgen. Haar vader had problemen met alcohol en had ook de losse handjes die daar maar al te vaak mee samenhangen.’’ (p.194)

# data[].attributes.body
Overigens is het ook een erg geloofwaardig verhaal, omdat het ook gaat over de relatie die Sanne aan het begin van het boek had, maar deze is uitgegaan doordat haar vriend, Brandon, is vreemdgegaan. Nadat ze hierachter kwam heeft Sanne meteen zijn spullen in de schuur gezet en hem dit laten weten, omdat ze hem niet meer wou zien. Hij werd heel erg boos en is haar gaan stalken, totdat Sanne bijna haar huis niet meer uit durfde. ‘’Ze begint te rennen, zo hard als ze kan. Ze heeft niet omgekeken maar weet zeker dat het Brandon is.’’ (p.173)

# data[].attributes.body
Ik vond het een heel erg spannend boek, want het boek begint meteen met een cliffhanger. Pas op het einde kom je erachter wat er aan het begin is gebeurd. Ook gebeuren er in het boek meerdere incidenten en wil je heel graag weten waarom het gebeurt en wie het doet. Ook word je vaak op het verkeerde been gezet en daardoor wil je steeds meer weten wie het heeft gedaan. ‘’Een gerichte aanval op een staflid waarbij we niet weten wie het gedaan heeft… Dat heb ik nog nooit meegemaakt.’’ (p.193) Ik vind dit citaat een goed voorbeeld waardoor het boek spannend is, want je vraagt je bij dit stukje echt af wie het heeft gedaan en gaat daardoor allemaal dingen suggereren en je blijft het je het hele boek afvragen.

# data[].attributes.body
Sanne is net klaar met haar studie en wilt nu gaan werken in een ziekenhuis, maar als daar geen banen beschikbaar zijn besluit ze om bij een Tbs-kliniek te gaan werken. Overigens loop de relatie tussen haar en haar vriend niet lekker. Op het eerste gezicht lijkt het Sanne een normale kliniek, maar er gebeuren steeds apartere dingen en ook is het niet duidelijk waarom haar voorganger er zo snel van door is gegaan... Er komen steeds meer vragen bij Sanne naar boven. Gaat ze erachter komen wat er is met de kliniek of is er eigenlijk helemaal niks aan de hand met de kliniek?