# data[].attributes.headline
Έμφυλες Διακρίσεις 

# data[].attributes.subject
Έμφυλες Διακρίσεις 

# data[].attributes.body
Έλενα Τσεκουρα
Σχηματισμός έμφυλων στερεοτύπων στην νηπιακή-προσχολική ηλικία

Η διαφορετική στάση των γονέων απέναντι στα δύο φύλα ξεκινά ήδη από την παιδική ηλικία. Ερευνητικά δεδομένα έχουν αποδείξει πως οι γονείς εμπιστεύονται περισσότερο τα αγόρια σε ότι έχει να κάνει με πιο «επικίνδυνες» δραστηριότητες». Επιπλέον, φαίνεται πως είναι πιο ενθαρρυντικοί στα αγόρια, δίνοντας τους περισσότερη αυτονομία από ότι στα κορίτσια. Ήδη από την νηπιακή ηλικία (4-5 ετών) τα μικρά παιδιά έχουν καταγράψει ένα σύστημα, που σχετίζεται με το ποια παιχνίδια, ρούχα, χαρακτηριστικά, επαγγέλματα και συμπεριφορές «ταιριάζουν» καλύτερα στα αγόρια και στα κορίτσια. Με αυτόν τον τρόπο, θα λέγαμε πως διαμορφώνονται, εν ολίγοις, συνειδητά και ασυνείδητα τα στερεότυπα όπως και οι προκαταλήψεις μεταξύ των φύλων στα παιδιά.

# data[].attributes.headline
Παυλίνα Ιωάννα Φλώρο

# data[].attributes.body
Παυλίνα Ιωάννα Φλώρου

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Η Χριστίνα Π. είναι 30 ετών και για μεγάλο χρονικό διάστημα κακοποιούνταν από τον σύντροφό της. Μαζί του πέρασε 3 χρόνια, μια περίοδο που θέλει να ξεχάσει και να κρατήσει μόνο τις όμορφες στιγμές. Τη συναντώ σε ένα καφέ στο κέντρο. Όπως θα μου πει: "Απολαμβάνω πλέον την ελευθερία μου". Η Χριστίνα γνωρίστηκε με τον πρώην φίλο της σε πάρτι. Ήταν γλυκός, τρυφερός και της κέντρισε το ενδιαφέρον. Τους πρώτους μήνες περνούσαν πολύ όμορφα. Πήγαιναν ταξίδια, πολλά βράδια γύριζαν όλη την Αθήνα, ξενυχτούσαν και το σεξ ήταν πολύ καλό. "Ήμουν πολύ ερωτευμένη μαζί του. Σταδιακά, όμως, παρατηρούσα ότι γινόταν άλλος άνθρωπος. Ζήλευε παθολογικά. Απομονώθηκα από την παρέα μου και σπανίως -τις ώρες που δούλευε κυρίως− φώναζα φίλες μου στο σπίτι. Η βία ξεκίνησε πρώτα με λεκτικούς διαπληκτισμούς και ύστερα με μεγάλους τσακωμούς. Έψαχνε το κινητό μου, πίστευε ότι τον απατούσα, αλλά έλεγα "με αγαπάει, γι' αυτό τα κάνει". Αργότερα, όταν επέστρεφε τα βράδια σπίτι, δεν είχε όρεξη και όλα του έφταιγαν. Πίστευα ότι η ευθύνη ήταν δική μου. Μήπως δεν έκανα κάτι καλά; Μήπως βαρέθηκε; Έκανα άπειρες προσπάθειες να συζητήσουμε, αλλά δεν είχαν καμία τύχη, με αποτέλεσμα οι λεκτικοί διαπληκτισμοί να γίνουν χαστούκια και τα σημάδια στο σώμα μου να αυξάνονται. Μίλησα μόνο στην κολλητή μου, η οποία μου έλεγε συνεχώς ότι έπρεπε να χωρίσω αμέσως. Δεν άκουγα κανέναν και εξακολουθούσα να είμαι μαζί του. Υπάρχουν φορές που όταν μένουμε μόνοι μας νοσταλγούμε μόνο τις ωραίες στιγμές από μια σχέση κι αυτό πολλές φορές αποδεικνύεται μεγάλη παγίδα. Έτσι, μετά από κάποιο σημείο η σχέση μας τυποποιήθηκε. Και η ζωή, τελικά, κρύβει πολλές φορές αναπάντεχες ανατροπές. Ψάχνοντας κι εγώ με τη σειρά μου μια μέρα κρυφά το κινητό του, ανακάλυψα ότι με απατούσε συστηματικά. Έτσι, την ίδια μέρα αποφάσισα ότι έπρεπε να χωρίσουμε. Εκείνη η νύχτα ήταν από τις χειρότερες της ζωής μου. Μόλις του είπα ότι έψαξα το κινητό του άρχισε να με χτυπά πολύ δυνατά, έσπαγε ό,τι έβρισκε μπροστά του − δεν θέλω καν να θυμάμαι τη συνέχεια. Έμεινα για λίγες μέρες σε μια φίλη μου και καθημερινά με καλούσε στο τηλέφωνο και μου έστελνε μηνύματα. Στην αρχή προσπάθησε να είναι φιλικός, να δείξει μετανιωμένος, αλλά όταν είδε πως δεν απαντούσα, με απείλησε ότι θα με έσπαγε στο ξύλο, όταν θα με συναντούσε από κοντά. Κάποια στιγμή έπρεπε να πάω να πάρω τα πράγματά μου. Δυστυχώς, ήταν εκεί και μου ζήτησε, ως τελευταία χάρη, να πάμε μια βόλτα, από εκείνες τις ωραίες που κάναμε κάποτε. Είπα ναι, αλλά δεν ήξερα ότι θα αποδεικνυόταν μοιραίο λάθος. Ανεβήκαμε στα Τουρκοβούνια, όπως παλιά. Ήταν αργά και είχε αρκετό κρύο. Θυμάμαι πως ήμασταν μόνοι μας. Ήταν πολύ γλυκός μαζί μου. Έλεγε συνεχώς πόσο λάθος μου είχε φερθεί. Μου ζήτησε να κάνουμε σεξ για τελευταία φορά. Δέχτηκα. Όταν τελειώσαμε, όμως, ξεκίνησε το μαρτύριό μου, καθώς άρχισε να με χτυπάει αλύπητα. Και δεν υπήρχε κανείς κοντά που να μπορούσε να μας ακούσει. Έφτασα ένα στάδιο πριν λιποθυμήσω. Δεν είπα τίποτα. Το μόνο που έκανε ήταν να με αφήσει στον κοντινότερο δρόμο. Το ξέρω ότι η ευθύνη είναι και δική μου. Αποφάσισα, όμως, να μην προχωρήσω σε μηνυτήρια αναφορά γιατί δεν ήθελα να το μάθουν οι γονείς μου και να στενοχωρηθούν. Έκτοτε, αντιλήφθηκα ότι η βία είναι κάτι που δυσκολεύεσαι να αποδεχτείς. Νομίζεις ότι αφορά κάποιες άλλες γυναίκες. Ότι αποκλείεται ο σύντροφός σου, ο άνθρωπος που ερωτεύτηκες, να σε δείρει χωρίς όριο. Κατάλαβα ότι πράγματι υπάρχει δυσκολία να μιλήσει μια γυναίκα, αλλά αυτή είναι η μόνη διέξοδος. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα πρόσωπα των γειτόνων μου στην πολυκατοικία όπου μέναμε, που το πρωί με χαιρετούσαν με χαμόγελο, με ρωτούσαν τα νέα μου, αλλά ήξερα πολύ καλά ότι το προηγούμενο βράδυ είχαν ακούσει τον τσακωμό ή ότι με χτυπούσε - απλώς δεν ήθελαν να με φέρουν σε δύσκολη θέση. Μου προκάλεσε τεράστια απορία το γεγονός ότι δεν βρέθηκε κανείς ποτέ να μου πει: "Ξέρεις κάτι, ρε Χριστίνα, ακούγεστε τα βράδια. Χρειάζεσαι κάποια βοήθεια;". Στην Ελλάδα έχουμε μάθει να κρύβουμε τα προβλήματά μας και να υποκρινόμαστε", αφηγείται.

Oι γυναίκες που κακοποιούνται θα πρέπει να μιλάνε για το πρόβλημά τους. Να μην ακολουθούν κακές συμβουλές συγγενών και φίλων που λένε "σ' αγαπάει, γι' αυτό τα κάνει" ή "εντάξει, μη μιλάς, θα του περάσει" ή "άσ' το, έχεις παιδιά, μη διαλύσεις την οικογένειά σου". Η βία δεν θεραπεύεται από τον θύτη.

Η περίπτωση της Χριστίνας είναι μία από τις πολλές που αφορούν την κακοποίηση γυναικών στη χώρα μας. Ειδικά την περίοδο της οικονομικής κρίσης τα φαινόμενα βίας έχουν αυξηθεί και τα θύματα είναι κυρίως γυναίκες. Από τα στοιχεία της 24ωρης τηλεφωνικής γραμμής SOS 15900 της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων προκύπτει ότι τα χρόνια της κρίσης έχουν πραγματοποιηθεί πάνω από 28.000 κλήσεις στο τηλεφωνικό κέντρο, εκ των οποίων το 80% αφορούσε καταγγελίες για έμφυλη βία. Η πλειονότητα των κλήσεων έγινε από τις ίδιες τις κακοποιημένες γυναίκες. Χαρακτηριστικό είναι ότι το προηγούμενο έτος η Αστυνομική Διεύθυνση Μαγνησίας, από στοιχεία που έδωσαν τοπικές αστυνομικές αρχές, ανέφερε 39 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας με θύματα γυναίκες. Επίσης, τα στοιχεία του ΟΗΕ αναφέρουν ότι μία στις τρεις γυναίκες κάποια στιγμή στη ζωή της θα αντιμετωπίσει σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική βία από τον σύντροφό της, ενώ μία στις πέντε γυναίκες θα πέσει θύμα βιασμού ή απόπειρας βιασμού.

"Ο όρος "βία κατά των γυναικών" περιλαμβάνει κάθε πράξη βίας που στηρίζεται στο φύλο και έχει ως αποτέλεσμα τη σωματική, σεξουαλική ή ψυχολογική βλάβη, τον πόνο για τις γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων των απειλών για τέτοιες πράξεις, τον εξαναγκασμό ή την αυθαίρετη στέρηση της ελευθερίας, είτε αυτό προκύπτει στη δημόσια είτε στην ιδιωτική ζωή. Και αναφερόμαστε στη βία μέσα στην οικογένεια (ενδοοικογενειακή βία), μέσα στην κοινωνία, όπως ο βιασμός, η σεξουαλική κακοποίηση και η σεξουαλική παρενόχληση στην εργασία, καθώς και στη σωματεμπορία" λέει η γενική γραμματέας της Ισότητας των Φύλων, Φωτεινή Κούβελα. "Είναι λυπηρό το ότι η πιο συχνή μορφή βίας προέρχεται από τον ερωτικό σύντροφο. Και από τις έρευνες διαπιστώνεται ότι μία στις τρεις γυναίκες κάποια στιγμή στη ζωή της θα ξυλοκοπηθεί, θα βιαστεί ή θα κακοποιηθεί από τον σύντροφό της. Πρόκειται για τη γυναίκα της διπλανής πόρτας που κακοποιείται λεκτικά, σωματικά, οικονομικά καθώς και ψυχολογικά. Το προφίλ της κακοποιημένης γυναίκας παραπέμπει κατά κύριο λόγο σε περιπτώσεις Ελληνίδων παντρεμένων με παιδί, απόφοιτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, σε σχετικά καλή ή μέτρια οικονομική κατάσταση, από 25 έως 54 ετών. Επειδή πρόκειται για γυναίκες που δεν μιλάνε εύκολα, τους συστήνω να κάνουν το ακριβώς αντίθετο. Όπως τονίζουμε και στη γενική γραμματεία: "Δεν είσαι μόνη, δεν είσαι η μόνη"".

Το ότι ο άνδρας είναι αυτός που συνήθως εργάζεται και συντηρεί το σπίτι, ενώ η γυναίκα αυτή που χάνει πιο εύκολα τη δουλειά της, αποτελεί μία από τις αιτίες που δημιουργούν συγκρούσεις. Επίσης, όπως προκύπτει απ' όλες τις πανευρωπαϊκές έρευνες, οι γυναίκες που κακοποιούνται διστάζουν να καταγγείλουν τη βία που υφίστανται και το μεγάλο πρόβλημα είναι πως δεν ενθαρρύνονται ούτε από το περιβάλλον τους.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΙΔΕΕΣ
Μια εκ βαθέων συζήτηση για τη βία, το τράφικινγκ και τις διακρίσεις ενάντια στις γυναίκες, με κάποια που αφιέρωσε τη ζωή της σε αυτό

"Η ενδοοικογενειακή βία έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις", υποστηρίζει η κ. Κούβελα και συμπληρώνει: "Έχουμε 39 συμβουλευτικά κέντρα σε όλη την Ελλάδα, 21 ξενώνες καθώς και το 15900, με το οποίο μπορούν να επικοινωνούν όλο το 24ωρο οι γυναίκες που αντιμετωπίζουν προβλήματα βίας". Ποιοι είναι οι λόγοι που οδηγούν στη βία; "Η έμφυλη βία έχει να κάνει με τη θέση εξουσίας, τον τρόπο που το ένα φύλο εξουσιάζει το άλλο, θεωρώντας το κτήμα του. Τα στοιχεία είναι συντριπτικά όσον αφορά το ποσοστό της βίας που ασκείται στις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες. Υπάρχουν σύζυγοι που υποτιμούν τη γυναίκα, τη θεωρούν κατώτερη και εξακολουθούν να κάνουν πράξη τα πατριαρχικά στερεότυπα που κυριαρχούν στην κοινωνία μας. Η κρίση είναι μία από τις αιτίες που ευνοούν αυτή την κατάσταση, αλλά οι ρίζες της βίας βρίσκονται στην οικογενειακή ανισότητα και στα στερεότυπα που έχει η κοινωνία σχετικά με τον ρόλο της γυναίκας", απαντά η κα Κούβελα.

Τι ακούν, όμως, οι άνθρωποι που απαντούν τις κλήσεις στο 15900; "Καλούν γυναίκες που ζητούν ψυχολογική βοήθεια, ενδυνάμωση και λιγότερο νομική στήριξη. Επίσης, καλούν οι ίδιες περισσότερο, παρά οι φίλοι ή οι γνωστοί. Χαρακτηριστικά, στη χώρα μας πάνω από 16.000 κλήσεις έγιναν από τις ίδιες τις κακοποιημένες γυναίκες, ενώ οκτώ στις 10 καταγγελίες αφορούν την ενδοοικογενειακή βία. Δυστυχώς, στην Ελλάδα θυμόμαστε την κακοποίηση των γυναικών μόνο στις 8 Μαρτίου, Ημέρα της Γυναίκας, ή στις 25 Νοεμβρίου, που είναι η Παγκόσμια Ημέρα για την Κακοποίηση των Γυναικών", επισημαίνει η γενική γραμματέας.

Μία περίπτωση γυναικείας κακοποίησης αποτελεί και η ιστορία της Δήμητρας. Για πολλά χρόνια έμενε σε επαρχιακή πόλη της Βόρειας Ελλάδας με τον σύζυγό της. Ήταν παντρεμένη 25 χρόνια. "Από προξενιό, δεν υπήρχε αγάπη", λέει. "Νόμιζα όμως ότι με τα χρόνια οι άνθρωποι καταφέρουν να αγαπηθούν ή, τουλάχιστον, να νοιάζονται ο ένας για τον άλλον. Σκεπτόμενη με αυτό τον τρόπο, έμεινα τόσα χρόνια μαζί του. Από τον πρώην άνδρα μου υπέμεινα πολλά. Πολλές φορές αναρωτήθηκα αν ήξερα με ποιον κοιμόμουν τα βράδια. Μάλλον, δεν ήξερα. Κατά περιόδους έκανε διάφορες δουλειές, αλλά υπήρχαν και διαστήματα που ήταν άνεργος. Ξεκίνησε να πίνει και μέρα με τη μέρα έπινε περισσότερο. Τις νύχτες, με τη δεύτερη κουβέντα που θα έλεγα, αναποδογύριζε τα τραπέζια, με έσπρωχνε και με χτυπούσε. Όλη η γειτονιά σηκωνόταν στο πόδι − να ακούς μες στην ησυχία τα παραθυρόφυλλα να ανοίγουν ένα-ένα. Ντροπή και φόβος. Ειδικά όταν ζεις στην επαρχία τα πράγματα είναι ακόμη πιο δύσκολα, διότι οι φίλοι και οι συγγενείς είναι παράγοντες που δεν βοηθούν μια γυναίκα να μιλήσει γι' αυτό το θέμα. Τα μεγάλα προβλήματα ξεκινούν όταν έχεις παιδιά. Για μένα εκεί δυσκολεύει η κατάσταση. Πάντως, από την ημέρα που επισκέφθηκα συμβουλευτικό κέντρο για να ζητήσω βοήθεια, η καθημερινότητά μου άλλαξε. Αυτό συνέβη, όμως, επειδή το ήθελα και το πήρα απόφαση. Βέβαια, μπορεί τα σημάδια να έφυγαν από το σώμα μου, αλλά ο πόνος που κουβαλάω μέσα μου θα χρειαστεί πολλά χρόνια για να σβηστεί". Σήμερα η Δήμητρα έχει χωρίσει και μένει σε διαφορετική πόλη από τον πρώην σύζυγό της, με τον οποίο δεν ξαναμίλησαν, και αναζητά την ηρεμία που της έλειπε εδώ και χρόνια.

Άλλη μία συχνή μορφή βίας είναι η σεξουαλική κακοποίηση στον χώρο εργασίας αλλά και η σεξουαλική εκμετάλλευση γυναικών, που τώρα, με τον ερχομό πολλών προσφύγων, έχει ενταθεί. "Ο σεξισμός στον χώρο εργασίας είναι μια μορφή βίας που μια γυναίκα δεν μπορεί ούτε να αποκαλύψει εύκολα αλλά ούτε και να καταγγείλει. Διότι, ό,τι συμβαίνει, γίνεται πίσω από κλειστές πόρτες. Γι' αυτό, μέσα από τα σωματεία μπορεί να διεκδικήσει το δικαίωμα της καταγγελίας στον εργασιακό χώρο, αλλά και τα ίδια τα συνδικάτα μπορούν να ασχοληθούν με αυτό το πρόβλημα, απαιτώντας την ύπαρξη ειδικών στους χώρους εργασίας, όπως, για παράδειγμα, ο ψυχολόγος. Είναι αλήθεια ότι στην περίπτωση των γυναικών προσφύγων έχει παρατηρηθεί μεγάλη αύξηση των κρουσμάτων. Φτάνουν σ' εμάς περιστατικά που αφορούν γυναίκες που είτε έχουν κακοποιηθεί στη χώρα τους, είτε στη διάρκεια του ταξιδιού τους, είτε ακόμη και στο κέντρο φιλοξενίας στη χώρα μας. Και αξίζει να πούμε ότι παρατηρείται έντονα το φαινόμενο της εκπόρνευσης των γυναικών αυτών ή η συμμετοχή τους σε κυκλώματα trafficking που τις εκμεταλλεύονται, ώστε να εξασφαλίσουν μερικά ευρώ για να συνεχίσουν το ταξίδι τους για ένα καλύτερο μέλλον. Αυτές οι γυναίκες χρειάζονται άμεσα βοήθεια" προσθέτει η κ. Κούβελα.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΠΡΟΣΩΠΑ
Koρίτσια στο γραφείο: It's a dress, not a yes!

Ταυτόχρονα, από πρόσφατα στοιχεία της Ελληνικής Ιατροδικαστικής Εταιρείας, καταδεικνύεται πως σωματική βία έχει υποστεί το 24% των γυναικών στην ελληνική επικράτεια, εκ των οποίων το 18% από σύντροφο και 10% από άλλο άτομο. Επίσης, η σεξουαλική βία αναφέρεται από το 6% των γυναικών, εκ των οποίων το 5% προέρχεται από τον σύντροφο και το 1% από άλλο άτομο. Επιπλέον, στη διάρκεια ενός έτους 16.700.000 γυναίκες στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπέστησαν σωματική βία ή σεξουαλική κακοποίηση. Εξαιτίας όλων αυτών, στο πλαίσιο της αντιμετώπισης και της προσπάθειας εξάλειψης της βίας κατά των γυναικών, φέτος έχουν δρομολογηθεί δράσεις από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, πολιτικού αλλά και χρηματοδοτικού χαρακτήρα.

Πώς μπορεί όμως να αντιμετωπιστεί η βία κατά των γυναικών; "Πρώτα απ' όλα, πρέπει να συμπεριληφθεί το θέμα της ισότητας των φύλων στη σχολική ύλη. Δεύτερον, οι γυναίκες που κακοποιούνται θα πρέπει να μιλάνε για το πρόβλημά τους. Να μην ακολουθούν κακές συμβουλές συγγενών και φίλων που λένε "σ' αγαπάει, γι' αυτό τα κάνει" ή "εντάξει, μη μιλάς, θα του περάσει" ή "άσ' το, έχεις παιδιά, μη διαλύσεις την οικογένειά σου". Η βία δεν θεραπεύεται από τον θύτη. Τα θύματα βίας χρειάζεται να μάθουν τις δομές που υπάρχουν, να έρθουν και να μιλήσουν ώστε να τους παρασχεθεί η κατάλληλη στήριξη. Να βγουν από τη γωνία τους και να μην κλείνονται στον εαυτό τους. Να εμπιστευτούν, να βρουν το κουράγιο και τη δύναμη να ανακαλύψουν ξανά τη χαμένη τους αξιοπρέπεια", καταλήγει η κ. Κούβελα.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
γενική γραμματεία ισότητας φύλων

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
σεξουαλική κακοποίηση

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
κακοποίηση γυναικών

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
σωματική κακοποίηση

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ενδο-οικογενειακή βία

# data[].attributes.attachment_link.title
Κακοποίηση γυναικών: η βία της διπλανής πόρτας | LiFO

# data[].attributes.attachment_link.description
Η Χριστίνα Π. είναι 30 ετών και για μεγάλο χρονικό διάστημα κακοποιούνταν από τον σύντροφό της. Μαζί του πέρασε 3 χρόνια, μια περίοδο που θέλει να ξεχάσει και να κρατήσει μόνο τις όμορφες στιγμές. Τη συναντώ σε ένα καφέ στο κέντρο. Όπως θα μου πει: "Απολαμβάνω πλέον την ελευθερία μου".

# data[].attributes.headline
ΕΜΦΥΛΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ

# data[].attributes.subject
ΕΜΦΥΛΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ

# data[].attributes.body
ΤΣΙΠΙ ΣΙΛΙΑ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας ο Δήμος της Νέας Σμύρνης σύσσωμος στέλνει το δικό του μήνυμα συμπαράστασης αλλά και αποδοχής της ευθύνης.

Ο Δήμαρχος της Νέας Σμύρνης Σταύρος Τζουλάκης με αφορμή την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας δήλωσε:

"Η σημερινή μέρα για όλους εμάς στην Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι μέρα ευθύνης και δράσης. Οι πολλές γυναικοκτονίες των τελευταίων μηνών δεν αφήνουν περιθώρια για εορτασμούς και χαμόγελα. Συλλογικά, αλλά και ο καθένας μόνος του, πρέπει να βοηθήσουμε στην εξάλειψη αντιλήψεων και νοοτροπιών βαθιά ριζωμένων στην κοινωνία μας όπως οι έμφυλες διακρίσεις που εκμηδενίζουν προσωπικότητες και οδηγούν σε οδυνηρή αντιπαλότητα αλλοιώνοντας τις σχέσεις.

Οφείλουμε να διασφαλίσουμε την ασφαλή και ενεργό παρουσία των γυναικών στην κοινωνική και πολιτική ζωή, καθώς και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, μέσα από τη συστηματική διαπαιδαγώγηση και την αμέριστη στήριξη στον αγώνα τους.

Οφείλουμε να κάνουμε κάθε μέρα της γυναίκας γιορτή".

Παράλληλα ο Δήμος Ν.Σμύρνης , η Διεύθυνση Κοινωνικής Μέριμνας και Αλληλεγγύης και η Επιτροπή Ισότητας των φύλων τιμούν και συμμετέχουν στη Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας ή Ημέρα των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα της Γυναίκας, που γιορτάζεται απανταχού στις 8 Μαρτίου. Η ανάγκη καθιέρωσής της αναδύθηκε κατά την περίοδο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου στο πλαίσιο του πολιτικού αγώνα για ίσα δικαιώματα και δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες.

Γυναίκα είναι η μητέρα, η σύζυγος, η κόρη, η σύντροφος, η γιαγιά, η φίλη, η συνάδελφος ...

Δυστυχώς η φετινή Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας στη χώρα μας στιγματίζεται από το χαμό 17 γυναικών, που μέσα στο 2021 έχασαν τη ζωή τους, καθώς υπήρξαν θύματα εγκληματικής ενέργειας από μέρους των συντρόφων τους, θύματα γυναικοκτονίας όπως συνηθίζεται να λέμε.

Η Διεύθυνση Κοινωνικής Μέριμνας και Αλληλεγγύης ως επίσημος φορέας σχεδιασμού Κοινωνικής Πολιτικής και υλοποίησης δράσεων, επιλέγει για τον παραπάνω λόγο η σημερινή ημέρα να είναι ημέρα μνήμης για την άδικη απώλεια αυτών των γυναικών και όχι γιορτής. Είναι η μέρα που επιθυμούμε, ενώνοντας τη φωνή μας με αυτή της κοινότητας, να ζητήσουμε ΣΥΓΓΝΩΜΗ που δεν καταφέραμε να γίνουμε ασπίδα τους.

Ταυτόχρονα στέλνουμε το μήνυμα ότι η Διεύθυνση Κοινωνικής Μέριμνας και Αλληλεγγύης του Δήμου Νέας Σμύρνης κρατώντας πυξίδα τη μνήμη αυτών των γυναικών, θα συνεχίσει την ανάπτυξη δράσεων και πρωτοβουλιών, με σκοπό να αποτρέψει φαινόμενα κάθε είδους βίας στην κοινότητα, μεταξύ αυτών και της έμφυλης.

Παράλληλα ο Δήμος Νέας Σμύρνης, με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας, κάνει το πρώτο και σημαντικότερο βήμα προσφέροντας σε όλες τις γυναίκες του Δημαρχείου ένα διαδραστικό σεμινάριο από την Ομάδα Αυτοάμυνας - Αυτοπροστασίας Νέας Σμύρνης, διάρκειας 90 λεπτών στον "Γαλαξία", σήμερα Τρίτη 8 Μαρτίου (Ημέρα της Γυναίκας), το μεσημέρι.

"Ο Δήμος Νέας Σμύρνης στέκεται πάντα δίπλα σε όλες τις γυναίκες ενημερώνοντας, συμβουλεύοντας, βοηθώντας, στηρίζοντας την προσπάθειά τους να έχουν τον απόλυτο έλεγχο του εαυτού τους. Γιατί όχι σημαίνει όχι" αναφέρουν χαρακτηριστικά.

# data[].attributes.attachment_link.title
Οι έμφυλες διακρίσεις που εκμηδενίζουν προσωπικότητες | in.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας ο Δήμος της Νέας Σμύρνης σύσσωμος στέλνει το δικό του μήνυμα συμπαράστασης αλλά και αποδοχής της ευθύνης. Ο Δήμαρχος της Νέας Σμύρνης Σταύρος Τζουλάκης με αφορμή την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας δήλωσε: "Η σημερινή μέρα για όλους εμάς στην Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι μέρα ευθύνης και δράσης.

# data[].attributes.headline
Μειωση γυναικείου φύλλου 

# data[].attributes.subject
Μειωση γυναικείου φύλλου 

# data[].attributes.body
Δήμητρα Ταφραλή

# data[].attributes.headline
Μείωση γυναικών 

# data[].attributes.subject
Μείωση γυναικών 

# data[].attributes.body
Γιάννης Τσαλλας

# data[].attributes.attachment_caption
Ερμιόνη Στεργιοπούλου

# data[].attributes.headline
Μειωση γυναικειου φυλου

# data[].attributes.subject
Μειωση γυναικειου φυλου

# data[].attributes.attachment_caption
Ερμιόνη Στεργιοπούλου

# data[].attributes.headline
Μειωση γυναικων

# data[].attributes.subject
Μειωση γυναικων

# data[].attributes.headline
Έμφυλες διακρίσεις και βία στα Μ.Μ.Ε και στην Τέχνη

# data[].attributes.subject
Έμφυλες διακρίσεις και βία στα Μ.Μ.Ε και στην Τέχνη

# data[].attributes.body
ΦΕΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

# data[].attributes.headline
Έμφυλες διακρίσεις και βία στα Μ.Μ.Ε και στην Τέχνη

# data[].attributes.subject
Έμφυλες διακρίσεις και βία στα Μ.Μ.Ε και στην Τέχνη

# data[].attributes.body
ΦΕΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

# data[].attributes.headline
Έμφυλες διακρίσεις και βία στα Μ.Μ.Ε και στην Τέχνη

# data[].attributes.subject
Έμφυλες διακρίσεις και βία στα Μ.Μ.Ε και στην Τέχνη

# data[].attributes.body
ΦΕΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

# data[].attributes.headline
Έμφυλες διακρίσεις και βία στα Μ.Μ.Ε και στην Τέχνη

# data[].attributes.subject
Έμφυλες διακρίσεις και βία στα Μ.Μ.Ε και στην Τέχνη

# data[].attributes.body
ΦΕΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

# data[].attributes.headline
Έμφυλες διακρίσεις και βία στα Μ.Μ.Ε και στην Τέχνη

# data[].attributes.subject
Έμφυλες διακρίσεις και βία στα Μ.Μ.Ε και στην Τέχνη

# data[].attributes.body
ΦΕΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

# data[].attributes.headline
Έμφυλες διακρίσεις και βία στα Μ.Μ.Ε και στην Τέχνη

# data[].attributes.subject
Έμφυλες διακρίσεις και βία στα Μ.Μ.Ε και στην Τέχνη

# data[].attributes.body
ΦΕΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

# data[].attributes.headline
Έμφυλες διακρίσεις και βία στα Μ.Μ.Ε και στην Τέχνη

# data[].attributes.subject
Έμφυλες διακρίσεις και βία στα Μ.Μ.Ε και στην Τέχνη

# data[].attributes.body
ΦΕΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

# data[].attributes.headline
ΧΑΤΖΗΣ ΠΕΤΡΟΣ

# data[].attributes.subject
ΧΑΤΖΗΣ ΠΕΤΡΟΣ

# data[].attributes.body
ΕΜΦΥΛΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ
Η ισοτιμία ανδρών γυναικών έχει αναγνωριστεί στις σύγχρονες κοινωνίες κι έχει διασφαλιστεί σε νομικό επίπεδο, αποτρέποντας τις έντονες ανισότητες του παρελθόντος. Παρόλα αυτά υπάρχουν ακόμη συγκεκριμένες συμπεριφορές και πρακτικές που αντανακλούν τα αρνητικά στερεότυπα απέναντι στις γυναίκες.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Τα στοιχεία είναι από την παρουσίαση της Eurostat για την κοινωνική και οικονομική κατάσταση στις χώρες της ΕΕ με αφορμή τους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης που έχουν τεθεί.

Η ισότητα των φύλων είναι ένας από τους 17 δείκτες που εξετάζονται και αποτελείται από τα εξής δεδομένα:

Ποσοστό γυναικών και ανδρών με φοίτηση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (30 - 34 ετών)

Ποσοστό απασχόλησης νέων αποφοίτων ανάλογα με το φύλο (20 - 34 ετών με τουλάχιστον δευτεροβάθμια εκπαίδευση)

Διαφορά στο ύψος των απολαβών μεταξύ ανδρών και γυναικών (ποσοστό μέσου ημερομισθίου ανδρών και γυναικών)

Διαφορά στο ποσοστό απασχόλησης ανδρών και γυναικών (20 - 64 ετών)

Οικονομικά ανενεργοί άνδρες και γυναίκες λόγω οικιακών υποχρεώσεων (ως ποσοστό του συνολικού πληθυσμού οικονομικά μη ενεργών ατόμων)

Ποσοστό γυναικών σε διευθυντικές θέσεις (ως ποσοστό των συνολικών διευθυντικών θέσεων)

Στα γραφήματα που ακολουθούν μπορείτε να δείτε την διαχρονική εξέλιξη των δεδομένων (αναλόγως της διαθεσιμότητας).

Ποσοστό γυναικών και ανδρών με φοίτηση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (30 - 34 ετών)

Εδώ βλέπουμε το ποσοστό γυναικών και ανδρών ηλικίας 30 - 34 ετών με φοίτηση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Το 2002 στην Ελλάδα σχεδόν 1 στις 4 γυναίκες (24.9%) είχαν φοιτήσει στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τους άνδρες ήταν στο 22.2% και τα ποσοστά του μέσου όρου των χωρών της ΕΕ ήταν 23.7% (γυναίκες) και 21.4% (άνδρες).

Το 2011 σχεδόν 1 στις 3 γυναίκες ηλικίας 30 - 34 ετών είχε φοιτήσει στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (31,5%) ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στους άνδρες είχε ανέβει στο 26.8%. Τα ποσοστά του μέσου όρου της ΕΕ ήταν 37.3% (γυναίκες) και 29.4% (άνδρες).

Το 2019, σχεδόν 1 στις 2 γυναίκες ηλικίας 30 - 34 ετών είχε φοιτήσει στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (49.3%) και στους άνδρες το ποσοστό ανέβηκε στο 36.7%. Τα αντίστοιχα ποσοστά για τις χώρες της ΕΕ (μέσος όρος) ήταν 45.6% (γυναίκες) και 35.1% (άνδρες).

Ποσοστό απασχόλησης νέων αποφοίτων ανάλογα με το φύλο (20 - 34 ετών με τουλάχιστον δευτεροβάθμια εκπαίδευση)

Όταν εξετάζεται το ποσοστό απασχόλησης των νέων αποφοίτων (20 - 34 ετών) ανδρών και γυναικών με τουλάχιστον δευτεροβάθμια εκπαίδευση παρατηρούμε πως το ποσοστό το 2006 στην Ελλάδα ήταν 63.3% για τις γυναίκες και 71.8% για τους άνδρες. Για την ΕΕ ο μέσος όρος διαμορφώθηκε ως εξής: 75.6% για τις γυναίκες και 80.8% για τους άνδρες.

Το 2013 το ποσοστό για τις γυναίκες είχε πέσει στο 37.9% και για τους άνδρες νέους αποφοίτους στο 42.7%. Για την ΕΕ ο μέσος όρος διαμορφώθηκε ως εξής: 71.9% για τις γυναίκες και 76.8% για τους άνδρες.

Το 2019 ήταν η πρώτη χρονιά που το ποσοστό των γυναικών είναι μεγαλύτερο από αυτό των ανδρών νέων αποφοίτων. Έτσι το ποσοστό απασχόληση πλησίαζε το 59.8% στις γυναίκες και το 58.9% στους άνδρες. Για την ΕΕ ο μέσος όρος διαμορφώθηκε ως εξής: 78.6% για τις γυναίκες και 83.2% για τους άνδρες.

Διαφορά στο ύψος των απολαβών μεταξύ ανδρών και γυναικών (ποσοστό μέσου ημερομισθίου ανδρών και γυναικών)

Εδώ δυστυχώς πέραν δύο στοιχείων το 2010 (15%) και 2014 (12.5%) δεν υπάρχουν άλλα διαθέσιμα στοιχεία για την Ελλάδα. Η διαφορά ανάμεσα στις απολαβές μεταξύ ανδρών και γυναικών στην ΕΕ (μέσος όρος) φαίνεται πως μειώνεται από το 2012 (16.4%) στο 14.8% το 2018.

Διαφορά στο ποσοστό απασχόλησης ανδρών και γυναικών (20 - 64 ετών)

Εξετάζοντας την διαφορά στο συνολικό ποσοστό απασχόλησης μεταξύ ανδρών και γυναικών (20 - 64 ετών) παρατηρούμε πως αυτή η διαφορά ήταν το 2000 στο 33.3%, το 2010 έπεσε στο 24.2%, το 2015 ήταν 18% και το 2019 ανέβηκε ξανά στο 20%.

Η αντίστοιχη εξέλιξη στο ποσοστό του μέσου όρου των χωρών της ΕΕ είναι: 2000: 19.3%, 2010: 13.3%, 2015: 11.6% και 2019: 11.7%

Οικονομικά ανενεργοί άνδρες και γυναίκες λόγω οικιακών υποχρεώσεων (ως ποσοστό του συνολικού πληθυσμού οικονομικά μη ενεργών ατόμων)

Στο γράφημα παρουσιάζεται το ποσοστό των οικονομικά ανενεργών ατόμων (άνδρες ή γυναίκες) λόγω οικιακών υποχρεώσεων. Η τεράστια διαφορά ανάμεσα στα δύο φύλα παρατηρείται και στην Ελλάδα και στον μέσο όρο της ΕΕ.

Το 2002 το 40.6% των οικονομικά ανενεργών γυναικών ήταν σε αυτή την κατάσταση λόγω οικιακών υποχρεώσεων ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τους άνδρες ήταν 0.8%. (Στην ΕΕ τα ποσοστά διαμορφώνονται ως εξής. 29.4% των οικονομικά ανενεργών γυναικών και 1.3% των ανδρών)

Το 2014, το ποσοστό για τις γυναίκες στην Ελλάδα έπεσε στο 27.7% (28.1% στην ΕΕ) και για τους άνδρες ανέβηκε ελαφρά στο 1.4% (3.4% για την ΕΕ).

το 2019, τα ποσοστά διαμορφώθηκαν ως εξής: Το 27.2% των οικονομικά ανενεργών γυναικών ήταν σε αυτή την κατάσταση λόγω οικιακών υποχρεώσεων με το αντίστοιχο ποσοστό στους άνδρες να βρίσκεται στο 2.1%. Στην ΕΕ (μέσος όρος) τα ποσοστά για τις γυναίκες ήταν 32.2% και για τους άνδρες 4.5%.

Ποσοστό γυναικών σε διευθυντικές θέσεις (ως ποσοστό των συνολικών διευθυντικών θέσεων)

Τέλος, ο δείκτης αυτός μας παρουσιάζει το ποσοστό των γυναικών σε διευθυντικές θέσεις ως μέρος του συνόλου των διευθυντικών θέσεων.

Το 2003, λοιπόν, στην Ελλάδα οι γυναίκες κατείχαν το 7.8% των διευθυντικών θέσεων ενώ στην ΕΕ το ποσοστό ήταν 8.2%

Το 2009, το ποσοστό μειώθηκε (μετά από ένα απότομο peak το 2017) στο 5.1% για τις γυναίκες στην Ελλάδα και 10.9% για τον μέσο όρο των χωρών της ΕΕ.

Το 2014, το ποσοστό στην Ελλάδα αυξήθηκε στο 8.9% ενώ ο μέσος όρος των χωρών της ΕΕ την ίδια χρονιά άγγιξε το 20%.

Το 2019, τέλος, το ποσοστό των γυναικών που κατείχαν διευθυντικές θέσεις στην Ελλάδα ήταν 10.3% - ο αντίστοιχος μέσος όρος των χωρών της ΕΕ ανήλθε στο 28.4%

πηγή: Eurostat

# data[].attributes.attachment_link.title
Η ισότητα των φύλων στην Ελλάδα και στην ΕΕ μέσα από έξι γραφήματα - Jo Di

# data[].attributes.attachment_link.description
Τα στοιχεία είναι από την παρουσίαση της Eurostat για την κοινωνική και οικονομική κατάσταση στις χώρες της ΕΕ με αφορμή τους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης που έχουν τεθεί.

# data[].attributes.headline
Έμφυλες Διακρίσεις 

# data[].attributes.subject
Έμφυλες Διακρίσεις 

# data[].attributes.body
Χατζηαντωνίου Κωνσταντίνος

# data[].attributes.attachment_link.title
Έμφυλες Διακρίσεις

# data[].attributes.headline
Εμφυλες Διακρίσεις

# data[].attributes.subject
Εμφυλες Διακρίσεις

# data[].attributes.body
Τσοκος Θεοφανης

# data[].attributes.headline
Έμφυλες Διακρίσεις 

# data[].attributes.subject
Έμφυλες Διακρίσεις 

# data[].attributes.body
Έλενα Τσεκουρα

Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι.
Δεν διαχωρίζουμε τους ανθρώπους με βάση το χρώμα.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ρατσιστική επίθεση σε στάση λεωφορείου (κοινωνικό πείραμα)

# data[].attributes.attachment_caption
Μαρια ΤΖΑΜΟΥΡΑΝΗ 

# data[].attributes.headline
Γιαννης Χατζηστ

# data[].attributes.body
Γιαννης Χατζησταματης

# data[].attributes.attachment_link.title
BilYolo - Liza (Official Music Video) (4K) Prod. Gosei

# data[].attributes.headline
ΕΜΦΙΛΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ 

# data[].attributes.subject
ΕΜΦΙΛΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ 

# data[].attributes.body
Κωνσταντίνα Τζοτζόκου

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
| Ανθή Γιάγκα

# data[].attributes.attachment_link.title
Οι λέξεις μετράνε - Έμφυλες διαστάσεις στη γλώσσα

# data[].attributes.attachment_link.description
Οι λέξεις μετράνε - Έμφυλες διαστάσεις στη γλώσσαΈμφυλες διακρίσεις, σεξισμός, προσβλητικές συμπεριφορές που δέχονται τόσο οι γυναίκες αλλά..

# data[].attributes.headline
Οι έμφυλες διακρίσεις στην Οικογένεια & στην Εκπαίδευση 

# data[].attributes.subject
Οι έμφυλες διακρίσεις στην Οικογένεια & στην Εκπαίδευση 

# data[].attributes.body
Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους. Ο διαφορετικός τρόπος σκέψης και αντίδρασης που έχουν τα δύο φύλα οφείλεται, κατά κύριο λόγο, στις βιολογικές τους διαφορές. Πληθώρα ερευνών που σχετίζονται με την προσωπικότητα έχουν καταδείξει τους άντρες ως το πιο διεκδικητικό, δραστήριο, ενεργητικό και επιθετικό φύλο, εν αντιθέσει με τις γυναίκες, οι οποίες παρουσιάζονται ως το πιο αγχώδες, συναισθηματικό, ευαίσθητο, συγκαταβατικό και εξαρτημένο φύλο· η επιθετικότητα εκδηλώνεται ως επί το πλείστον μέσα στις σχέσεις.

# data[].attributes.attachment_caption
Τουραλιά  Κλεοπάτρα

# data[].attributes.headline
ΜΟΡΦΕΣ ΕΜΦΥΛΩΝ ΡΟΛΩΝ 

# data[].attributes.subject
ΜΟΡΦΕΣ ΕΜΦΥΛΩΝ ΡΟΛΩΝ 

# data[].attributes.body
ύπαρξη των έμφυλων ρόλων είναι εμφανής σε όλες σχεδόν τις κοινωνίες, ωστόσο είναι επίσης εμφανές το ότι ποικίλλουν και μεταβάλλονται ανάλογα με τη χρονική περίοδο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αμφισβήτησης έμφυλου ρόλου είναι το ζήτημα του εάν ήταν πρέπον να φοριέται το παντελόνι από τις γυναίκες. Επί χρόνια, θεωρούταν αυστηρά ανδρικό ένδυμα και το ορθό ήταν οι γυναίκες να φορούν φορέματα και φούστες, ωστόσο υπό την επιρροή του φεμινιστικού κινήματος, έγινε πλήρως αποδεκτό μέσα σε λίγες δεκαετίες και καθιερώθηκε ως ρούχο κατάλληλο και για τα δύο φύλα.    Συνεπώς, ο έμφυλος ρόλος που επέβαλε το διαχωρισμό του ποιος μπορεί να το φορά απορρίφθηκε. Επίσης, μερικούς αιώνες πριν, το ροζ χρώμα θεωρείτο καταλληλότερο για τα αγόρια γιατί υποδήλωνε δύναμη και επιβλητικότητα ενώ το μπλε θεωρείτο αρμόζον για τα κορίτσια που έπρεπε να είναι πιο ήρεμα και ντελικάτα.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Οι ρόλοι των φύλων ή έμφυλοι ρόλοι είναι ευρέως αποδεκτές νόρμες που υπαγορεύουν και καθορίζουν τη συμπεριφορά και τη λειτουργία των φύλων στα πλαίσια της κοινωνίας, της εργασίας, της εκπαίδευσης, της θρησκείας, στις διαπροσωπικές ή ερωτικές σχέσεις κ.τ.λ. Αποτελούν ουσιαστικά τις "οδηγίες" για το πώς αρμόζει να συμπεριφέρεται ένας άνδρας και πώς μία γυναίκα.

Τις τελευταίες δεκαετίες, χάρη στο κίνημα του φεμινισμού και τη χειραφέτηση της γυναίκας αλλά και την πίεση που ασκείται από το ομοφυλοφιλικό κίνημα για "ανυπακοή" και μη προσαρμογή στα έμφυλα καλούπια, οι ρόλοι αυτοί αμφισβητούνται ενώ υπάρχει επίσης έντονος διάλογος για το αν οι διαφορές που παρατηρούνται ανάμεσα στα δύο φύλα οφείλονται σε έμφυτα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του ατόμου ή εάν αποκτήθηκαν λόγω της άκριτης επιβολής τους από την κοινωνία.

Αν και οι περισσότεροι πολιτισμοί θεωρούν ότι το φάσμα της ταυτότητας φύλου αποτελείται από δύο μόνο φύλα, το ανδρικό και το γυναικείο, αρκετοί, ιδίως Ασιατικοί, αναγνωρίζουν είτε το τρίτο φύλο ή αναφέρουν ότι υπάρχουν μέχρι και πέντε φύλα. Επιπλέον, από τις σύγχρονες μελέτες πάνω στον, μέχρι πρότινος, άγνωστο κι ανεξερεύνητο τομέα της ταυτότητας φύλου προκύπτει ότι υπάρχει διαχωρισμός ανάμεσα στο βιολογικό και το κοινωνικό φύλο· ως βιολογικό φύλο (sex) ορίζεται το φύλο με το οποίο γεννήθηκε κάποιο άτομο και τα ανατομικά χαρακτηριστικά του (δηλ. πέος για τους άνδρες, αιδοίο για τις γυναίκες). Αντιθέτως, ως κοινωνικό φύλο (gender) ορίζονται τα λοιπά χαρακτηριστικά που το συνοδεύουν όπως αντιλήψεις για το ποια είναι η αναμενόμενη και "σωστή" συμπεριφορά για το καθένα (π.χ. στα αγόρια πρέπει να αρέσει το μπλε χρώμα, να ασχολούνται με όπλα και αθλήματα και στα κορίτσια πρέπει να αρέσει το ροζ χρώμα, να είναι γλυκά και τρυφερά, να παίζουν με κούκλες, να προορίζονται για καλές μητέρες), ενώ στην έννοια αυτή εντάσσεται και ο τρόπος που θα συμπεριφέρεται έτσι και αλλιώς, ανεξαρτήτως από την επιβολή των προαναφερθέντων ρόλων, το άτομο στα πλαίσια της κοινωνίας και με ποιανού από των δύο βιολογικών φύλων τα χαρακτηριστικά θα ταυτιστεί, ή αν δεν ταυτιστεί με κανένα από αυτά ή με κάποια από το ένα και κάποια από το άλλο - στην περίπτωση που κάποιο άτομο δεν ταυτίζεται με το βιολογικό του φύλο, θεωρείται διαφυλικό (transgender).

Η θέση των αντιτιθέμενων στους έμφυλους ρόλους είναι ότι με την επιβολή τους, καταπατάται και παρεμποδίζεται η φυσιολογική εκδήλωση του κοινωνικού φύλου και περιορίζεται αδίκως και εσφαλμένως ένα άτομο από την έκφραση της αληθινής του ταυτότητας φύλου. Επίσης, ότι με αυτούς επιβάλλεται ο διαχωρισμός και η άνιση διάκριση ανάμεσα στα δύο φύλα με την καταπιεστική κατηγοριοποίησή τους. Αυτή δηλαδή η τάση για υπαγόρευση έμφυλων ρόλων καταγγέλλεται από πολλούς σήμερα ως παράλογη αφού το βιολογικό φύλο κάποιου δε χρειάζεται απαραίτητα να ταυτίζεται με "ιδανικό" κοινωνικό του.

Η ύπαρξη των έμφυλων ρόλων είναι εμφανής σε όλες σχεδόν τις κοινωνίες, ωστόσο είναι επίσης εμφανές το ότι ποικίλλουν και μεταβάλλονται ανάλογα με τη χρονική περίοδο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αμφισβήτησης έμφυλου ρόλου είναι το ζήτημα του εάν ήταν πρέπον να φοριέται το παντελόνι από τις γυναίκες. Επί χρόνια, θεωρούταν αυστηρά ανδρικό ένδυμα και το ορθό ήταν οι γυναίκες να φορούν φορέματα και φούστες, ωστόσο υπό την επιρροή του φεμινιστικού κινήματος, έγινε πλήρως αποδεκτό μέσα σε λίγες δεκαετίες και καθιερώθηκε ως ρούχο κατάλληλο και για τα δύο φύλα. Συνεπώς, ο έμφυλος ρόλος που επέβαλε το διαχωρισμό του ποιος μπορεί να το φορά απορρίφθηκε. Επίσης, μερικούς αιώνες πριν, το ροζ χρώμα θεωρείτο καταλληλότερο για τα αγόρια γιατί υποδήλωνε δύναμη και επιβλητικότητα ενώ το μπλε θεωρείτο αρμόζον για τα κορίτσια που έπρεπε να είναι πιο ήρεμα και ντελικάτα.

Στον πίνακα παρατίθεται ένα μοντέλο που περιλαμβάνει αφενός παραδείγματα μιας κοινωνίας όπου επικρατεί απόλυτη τήρηση των έμφυλων ρόλων και αφετέρου μίας όπου υπάρχει παντελής έλλειψη αυτών:

Επικράτηση έμφυλων ρόλων
Απουσία έμφυλων ρόλων

Εκπαίδευση
Ξεχωριστή παροχή παιδείας και μόρφωσης ανά φύλο· η ανώτατη εκπαίδευση θεωρείται προνόμιο/υποχρέωση μόνο των ανδρών

Μεικτά σχολεία με κοινή ύλη για τα αγόρια και τα κορίτσια

Επάγγελμα
Ο χώρος εργασίας δεν είναι η κύρια θέση των γυναικών· η απόκτηση καριέρας και η επαγγελματική άνοδος δε θεωρείται σημαντική

Η απόκτηση καριέρας είναι εξίσου σημαντική για τις γυναίκες όσο και για τους άνδρες και υπάρχουν ίσες ευκαιρίες για τους δύο

Οικιακές δουλειές
Είναι προαπαιτούμενο οι γυναίκες να κάνουν όλες τις δουλειές του νοικοκυριού και η συμμετοχή των ανδρών δεν κρίνεται αναγκαία

Όλες οι δουλειές του νοικοκυριού μοιράζονται εξίσου / η ευθύνη μεταφέρεται σε κάποιον τρίτο π.χ. οικιακή βοηθός

Λήψη αποφάσεων
Η γυναίκα έχει περιορισμένη δικαιοδοσία στη λήψη αποφάσεων ή/και ο άνδρας έχει τον τελευταίο λόγο

Κανένας από τους δύο δεν κυριαρχεί και οι αποφάσεις βγαίνουν μετά από συζήτηση

Ανατροφή των παιδιών
Η ευθύνη επιρρίπτεται αποκλειστικά στη γυναίκα

Και οι δύο ασχολούνται εξίσου με το θέμα / η ευθύνη μεταφέρεται σε κάποιον τρίτο π.χ. οικιακή βοηθός

Επιλογή επαγγέλματος
Η γυναίκα μπορεί να επιλέξει μόνο μη χειρωνακτικά, μερικής απασχολήσεως, με μικρές απαιτήσεις επαγγέλματα ενώ ο άνδρας έχει πλήρη ελευθερία επιλογής

Η γυναίκα και ο άνδρας έχουν ίση πρόσβαση σε κάθε είδους επάγγελμα

Συμπεριφορά
Η γυναίκα πρέπει να είναι τρυφερή, υπομονετική, αγαθή και λιγομίλητη. Ο άνδρας πρέπει να είναι γενναίος, στωικός και ισχυρογνώμων

Η γυναίκα και ο άνδρας έχουν δικαίωμα να συμπεριφέρονται όπως επιλέγουν οι ίδιοι, χωρίς να κρίνονται από το κοινωνικό σύνολο

Σεξ και αντικειμενοποίηση
Ο άνδρας έχει κάθε δικαίωμα πάνω στη γυναίκα η οποία δε χρειάζεται να δίνει η συναίνεσή της για τίποτε· είναι σύνηθες οι γυναίκες να γίνονται σκεύη ηδονής, π.χ. σε διαφημίσεις

Το σεξ γίνεται με αμοιβαία συναίνεση και κατανόηση και η φύση της γυναίκας γίνεται σεβαστή και δεν εκχυδαΐζεται

Η κοινωνικοποίηση αναφέρεται στη διαδικασία υιοθέτησης και ενστερνισμού από το άτομο ιδεών σχετικά με κοινωνικούς ρόλους από άλλα μέλη της κοινωνίας του. Μερικές θεωρίες κοινωνικοποίησης επισημαίνουν πως η κοινωνία τιμωρεί ό,τι θεωρείται "απρεπής" συμπεριφορά για το φύλο κάποιου, ενώ άλλες θεωρίες τονίζουν ότι η ταύτιση με το κοινωνικό φύλο και η γενικότερη συμπεριφορά μαθαίνεται από ένα παιδί μέσω του επαίνου για την προσαρμογή στο "σωστό" καλούπι για το βιολογικό του φύλο. Με άλλα λόγια, το κοινωνικό φύλο αντί να αφήνεται ελεύθερο ώστε να αναπτυχθεί και να εκδηλωθεί όπως είναι βιολογικά προγραμματισμένο, διδάσκεται από την κοινωνία και αποκτάται. Τα παιδιά κοινωνικοποιούνται από πολλές μεριές κι όχι μόνο από την οικογένεια. Επιπλέον, τα υλικά αγαθά ενός παιδιού, (δηλαδή παιχνίδια, κάρτες, κόμικς, ρούχα κτλ.) ενισχύουν το πώς θα μεταβληθεί και προβληθεί το "ορθό" κοινωνικό φύλο, αυτό δηλαδή που συμφωνεί με το βιολογικό τους. Σημαντική συμβολή σε αυτό παίζουν και οι ταινίες και τα βιβλία που διαβάζουν τα παιδιά.

Έχουν προταθεί ως εξήγηση της προέλευσης των έμφυλων ρόλων οι βιολογικές διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα καθώς επίσης και το γεγονός ότι στις παλαιολιθικές κοινωνίες, οι γυναίκες είχαν την αποκλειστική ευθύνη της ανατροφής των παιδιών τους, κάτι που περιόριζε τον ελεύθερό τους χρόνο και συνεπώς τις απέκλειε από τη διαδικασία του κυνηγιού αλλά και από την ανάληψη εξουσίας. Η πραγματικότητα αυτή διαιωνίστηκε, μ' αποτέλεσμα να καθιερωθεί ως το φυσιολογικό.

Μεταξύ άλλων, οι πρώτοι που μίλησαν για τους έμφυλους ρόλους ήταν η Σιμόν ντε Μποβουάρ στα φεμινιστικά της έργα αλλά και ο Μισέλ Φουκώ στους συλλογισμούς του πάνω στη σεξουαλικότητα. Χάρη στην επίδρασή τους, η αντίληψη ότι το κοινωνικό φύλο δεν έχει καμία σχέση με το βιολογικό έγινε δημοφιλής, ιδιαίτερα στην κοινωνιολογία και στην πολιτισμική ανθρωπολογία. Η ιδέα δηλαδή αυτή υποστηρίζει ότι ένα άτομο μπορεί να γεννηθεί με βιολογικό φύλο άνδρα αλλά να ταυτίζει το κοινωνικό του με γυναίκας.

Η δόκτορας Σάντρα Λίπσιτζ Μπεμ είναι ψυχολόγος η οποία ανέπτυξε τη θεωρία που υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι καταλήγουν να χρησιμοποιούν το κοινωνικό φύλο ως τρόπο οργάνωσης σε πολλές πτυχές της ζωής τους. Η δημιουργία από αυτήν του συστήματος Απογραφής των Σεξουαλικών Ρόλων Μπεμ που είχε σκοπό να μετρήσει πόσο καλά κάποιο άτομο ταίριαζε σε έναν παραδοσιακό έμφυλο ρόλο ανάλογα με το χαρακτηρισμό ως ανδροπρεπές, θηλυπρεπές, ανδρόγυνο ή αδιαφοροποίητο απέδειξε ότι όλοι τείνουν να χωρίζουν αυθορμήτως τα στοιχεία της συμπεριφοράς τους σε ανδροπρεπείς ή θηλυπρεπείς κατηγορίες κι επομένως ότι η επεξεργασία πληροφοριών και η ρύθμιση των συμπεριφορών βασίζεται στους ορισμούς της θηλυπρέπειας και του ανδρισμού που παρέχονται από την κοινωνία.

Στις σημερινές Δυτικές κοινωνίες, επικρατεί η τάση να μοιράζονται τα δύο φύλα τις ίδιες ασχολίες, υποχρεώσεις και εργασίες, κάτι που αποδεικνύει ότι το φύλο με το οποίο γεννιέται κάποιος δεν καθορίζει τις δυνατότητες κάποιου αφού, παρόλο που υπάρχουν ορισμένες διαφορές ανάμεσα στα δύο (π.χ. καλύτερη ισορροπία και αντοχή στις γυναίκες και μεγαλύτερη μυϊκή δύναμη στους άντρες), οι δυνατότητές τους είναι όμοιες όσον αφορά την επιτέλεση των ίδιων αντικειμένων.

Ερευνητές από το νορβηγικό πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας, αλλά και μελέτες από άλλα πανεπιστήμια διαπίστωσαν, ότι οι άνδρες έχουν καλύτερη χωρική κατατόπιση και είναι πιο αποτελεσματικοί στην επινόηση στρατηγικών για την ταχύτερη άφιξη σε κάποιον προορισμό. Οι ερευνητές λένε ότι αυτό μπορεί να οφείλεται -εν μέρει- στα υψηλότερα επίπεδα τεστοστερόνης , που έχουν με φυσικό τρόπο οι άντρες στον οργανισμό τους.

Παραδοσιακά, η θέση των γυναικών στις περισσότερες θρησκείες ήταν κατώτερη από αυτή του άνδρα ενώ οι ρόλοι που αναλάμβανε ήταν περισσότερο υποτακτικοί.

Χριστιανισμός

Στο Χριστιανισμό για παράδειγμα, ο οποίος θεωρείται κατεξοχήν ανδροκεντρικός και πατριαρχικός, τα κείμενα, οι ηγέτες και οι τελετές αφορούν τους άνδρες ενώ οι γυναίκες χρησιμοποιούνται ως παραδείγματα προς αποφυγή ή για να προβάλουν παραβατικές και παρεκκλίνουσες συμπεριφορές (π.χ. η Μαρία Μαγδαληνή ως πόρνη). Επιπρόσθετα, οι γυναίκες θεωρούνται, αντίθετα από τους άνδρες, δουλοπρεπείς, παθητικές και αδύναμες, άρα ακατάλληλες για υψηλόβαθμα αξιώματα της θρησκείας ενώ αναφέρεται επίσης συνοπτικά σε ένα εδάφιο στην προς Κορινθίους επιστολή ότι οι γυναίκες πρέπει να καλύπτουν το κεφάλι τους και να μην έχουν κοντά μαλλιά. Οι γυναίκες όμως δεν είναι κατώτερες του ανδρός. Η χριστιανική πίστη θα λέγαμε πως υποστηρίζει την ισότητα τον φύλλων από την αρχή της δημιουργίας,από τους πρωτόπλαστους, που η Εύα πλάστηκε από το πλευρό του Αδάμ , ούτε απο τα πόδια του αλλά ούτε από το κεφάλι του. Ο θεός τους έπλασε ίσους.

Ισλάμ

Στο Ισλάμ, οι γυναίκες θεωρούνται κατώτερες από τον άνδρα και επιβάλλεται να συμπεριφέρονται πιο σεμνότυφα και συγκρατημένα από αυτόν, ιδιαίτερα σ' ό,τι αφορά την ένδυση. Στο μόνο τομέα που εξισώνονται με αυτόν είναι στην προσευχή, αφού έχουν τα ίδια θρησκευτικά καθήκοντα, ωστόσο οφείλουν να προσεύχονται σε διαφορετικά σημεία από αυτόν.

Πέραν αυτού, πολλές σύγχρονες ισλαμικές χώρες περιορίζουν τις μορφωτικές δυνατότητες για τα κορίτσια και τις γυναίκες· χαρακτηριστικό είναι ότι σε 17 ισλαμικές χώρες, το ποσοστό αναλφαβητισμού των γυναικών αγγίζει το 60%. Συγχρόνως, επιφυλάσσονται καλύτερες προοπτικές για τους άνδρες οι οποίοι θεωρείται σχεδόν απαραίτητο να αναλαμβάνουν αξιώματα και να συντηρούν τις οικογένειές τους, ενώ για τις γυναίκες είναι προαπαιτούμενο να αναλάβουν τον παραδοσιακό ρόλο της μητέρας και της συζύγου που δεν έχει δικαιώματα στο πλαίσιο του γάμου.

Ινδουισμός

Αν και οι περισσότερες θεότητες του Ινδουισμού είναι αμφιβόλου φύλου, συχνά οι θεότητές τους προβάλλονται με αλληλοσυγκρουόμενους τρόπους: αφενός τιμάται και επαινείται η γυναικεία γονιμότητα και αφετέρου η γυναικεία σεξουαλικότητα αποδίδεται ως επικίνδυνη και ενδεχομένως επικίνδυνη.

Σύμφωνα με μελέτες, τα έμφυλα στερεότυπα, παγιωμένες δηλαδή αντιλήψεις για τα δύο φύλα, αποκτώνται σε πολύ νεαρή ηλικία ενώ οι κοινωνικές συναναστροφές παίζουν μεγάλο ρόλο στο τι συσχετίζεται με το κάθε φύλο. Παρακάτω ακολουθούν μερικά παραδείγματα έμφυλων στερεοτύπων.

Οι γυναίκες είναι πιο εκδηλωτικές.

Οι γυναίκες είναι συμπονετικές.

Οι γυναίκες κατέχουν μεγαλύτερη ευαισθησία στα συναισθήματα άλλων.

Οι γυναίκες έχουν έμμονη ιδέα την απόκτηση παιδιών.

Οι γυναίκες δίνουν περισσότερη σημασία στη γλώσσα του σώματος.

Οι γυναίκες μπορούν και κρίνουν τα συναισθήματα του άλλου από τη μη λεκτική επικοινωνία καλύτερα από τους άνδρες.

Οι γυναίκες εκφράζουν περισσότερο το συναίσθημα της αγάπης, του φόβου και της θλίψης.

Οι γυναίκες γελούν και χαμογελούν περισσότερο.

Οι άντρες κυριεύονται από συνεχή επιθυμία για σεξ.

Οι άντρες κατακλύζονται από τις εκφράσεις συναισθήματος των γυναικών.

Οι άντρες εκφράζουν περισσότερο θυμό.

Οι άντρες είναι πιο στωικοί.

Οι άντρες είναι πιο βίαιοι.

Ταυτότητα Φύλου και κοινωνικά φύλα στο σχολείο.

Πολύ συχνά το σχολείο λειτουργεί με βάση τις ανδρικές -ηγεμονικές αξίες και τα έμφυλα στερεότυπα. Για να μην υπάρχουν όμως ρατσιστικά φαινόμενα και προκαταλήψεις από οποιοδήποτε φύλο είναι απαραίτητο να κάνουμε ένα διαχωρισμό ανάμεσα στο κοινωνικό και το βιολογικό φύλο. Το πρώτο αποτελεί κατασκευή της κοινωνίας ,δίνοντας ρόλο σε κάθε φύλο. Ωστόσο, διαφοροποιείται στο χώρο, το χρόνο και το πολιτισμικό πλαίσιο. Το βιολογικό φύλο ,από την άλλη, σχετίζεται με τις βιολογικές διαφορές ανάμεσα στη γυναίκα και τον άνδρα.Η Παιδεία είναι πολύ σημαντική στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του ανθρώπου και βασικός της στόχος πρέπει να είναι η εξάλειψη των φαινομένων βίας απ' όπου κι αν προέρχονται καθώς και των φυλετικών διακρίσεων.

Στις ομοφυλοφιλικές ή γενικότερα στις μη-ετεροφυλοφιλικές σχέσεις, οι παραδοσιακοί ρόλοι των φύλων δεν μπορούν να εφαρμοστούν λόγω της έλλειψης του κλασικού μοντέλου του ενός άνδρα και μιας γυναίκας. Ως αποτέλεσμα, στις σχέσεις αυτές, προβάλλεται άλλη μια ένσταση στους ρόλους των φύλων αλλά και παρουσιάζεται μια λειτουργική αδυναμία της εφαρμογής τους όπως αυτή υπαγορεύεται από την κοινωνία. Η αμφισβήτηση της ετεροκανονικότητας, δηλαδή το να εκλαμβάνει κανείς τον κόσμο υπό το ετεροφυλοφιλικό πρίσμα μόνο, αποτελεί κι άλλη μια εγκατάλειψη των ρόλων των φύλων.

Σε μια προσπάθεια συμφιλίωσης των συνηθισμένων έμφυλων ρόλων με τη δομή των μη ετεροφυλοφιλικών σχέσεων, θεωρείται ότι το ένα μέλος μιας μη-ετεροφυλοφιλικής σχέσης αναλαμβάνει έναν "ανδροπρεπή" ρόλο ενώ το άλλο έναν "Θηλυπρεπή". Σε μια ανδρική ομοφυλοφιλική σχέση για παράδειγμα, αυτό θα σήμαινε αντιστοίχως ότι το ένα μέλος αναλαμβάνει τη συντήρηση της οικογένειας, τις σκληρότερες και απαιτητικότερες εργασίες αλλά και το ρόλο του ενεργητικού στο σεξ ενώ το άλλο τη φροντίδα των παιδιών, τις δουλειές του σπιτιού και το ρόλο του παθητικού. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό δεν ισχύει καθώς στις σχέσεις αυτές αποδεικνύεται πως υπάρχει πιο ίση κατανομή των ρόλων σε σύγκριση με τις ετεροφυλοφιλικές σχέσεις.

1. "Φύλο και κοινωνιολογία". Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2017.

2. "Αρχειοθετημένο αντίγραφο". Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Απριλίου 2014.

3. Roscoe, Will (2000). Changing Ones: Third and Fourth Genders in Native North America. Palgrave Macmillan (June 17, 2000) ISBN 0-312-22479-6
See also: Trumbach, Randolph (1994).London's Sapphists: From Three Sexes to Four Genders in the Making of Modern Culture. In Third Sex, Third Gender: Beyond Sexual Dimorphism in Culture and History, edited by Gilbert Herdt, 111-36. New York: Zone (MIT). ISBN 978-0-942299-82-3

4. Spade, J.Z. & Valentine, C.G. (2011) The kaleidoscope of gender: Prisms, patterns, and possibilities. Los Angeles, CA: Sage. p 161

5. Connell, Robert William: Gender and Power, Cambridge: University Press 1987.

6. Bem, Sandra L. (July 1981). . "Gender schema theory: A cognitive account of sex typing." (PDF). Psychological Review 88 (4): 354-364. doi:10.1037/0033-295X.88.4.354 http://www.psych.cornell.edu/sec/pubPeople/slb6/Gender%20Schema%20Theory.pdf.

7. . "Changes in spatial cognition and brain activity after a single dose of testosterone in healthy women" (στα αγγλικά). Behavioural Brain Research 298: 78-90. 2016-02-01. doi:10.1016/j.bbr.2015.10.056. ISSN 0166-4328 https://ac.els-cdn.com/S0166432815302680/1-s2.0-S0166432815302680-main.pdf?_tid=345cd367-904b-435a-a27d-eadb2377175d&acdnat=1526121977_fc5be928d7700bb9636c9be380f1c150.

8. . "Why women see differently from the way men see? A review of sex differences in cognition and sports" (στα αγγλικά). Journal of Sport and Health Science 3 (3): 155-162. 2014-09-01. doi:10.1016/j.jshs.2014.03.012. ISSN 2095-2546 https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2095254614000398.

9. http://www.babylonmedia.gr/el/news/topika-nea/llgbtqi/fylo-emfyles-sxeseis/eterokanonikotita-omokanonikotita-opseis-tou-idou-nomismatos.html

# data[].attributes.attachment_link.title
Ρόλος φύλου - Βικιπαίδεια

# data[].attributes.attachment_link.description
Οι ρόλοι των φύλων ή έμφυλοι ρόλοι είναι ευρέως αποδεκτές νόρμες που υπαγορεύουν και καθορίζουν τη συμπεριφορά και τη λειτουργία των φύλων στα πλαίσια της κοινωνίας, της εργασίας, της εκπαίδευσης, της θρησκείας, στις διαπροσωπικές ή ερωτικές σχέσεις κ.τ.λ. Αποτελούν ουσιαστικά τις "οδηγίες" για το πώς αρμόζει να συμπεριφέρεται ένας άνδρας και πώς μία γυναίκα.

# data[].attributes.headline
 τσουμαρηςΒαγγεληςΒα

# data[].attributes.body
τσουμαρηςΒαγγεληςΒαγγέλης

# data[].attributes.attachment_link.title
is it normal for my girlfriend to hit me 😦😂 | #shorts