# data[].attributes.body
Bu kısma romanla ilgili yorumlarınızı yazabilirisiniz.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Radikal.com.tr - Roman ve öyküleri Türkçeye de çevrilen Gabriel Garcia Marquez 1927'de Kolombiya'nın Aracataca kentinde doğdu. Büyükannesiyle büyükbabasının evinde ve teyzelerinin yanında büyüdü. Başkent Bogota'daki Kolombiya Ulusal Üniversitesi'nde başladığı hukuk ve gazetecilik öğrenimini yarım bıraktı. 1940'lardan başlayarak uzun yıllar gazetecilik yaptı. Öykü yazmaya 1940'ların sonlarında başladı.

Yayınlanan ilk önemli yapıtı Yaprak Fırtınası idi. 1961 de yayınlanan Albaya Mektup Yazan Kimse Yok adlı romanını, Hanım Ana'nın Cenaze Töreni(1962) adlı öykü kitabı ve Kötü Saatte(1962) izledi. Yazar en tanınmış romanı Yüzyıllık Yalnızlık'ı(1967) Meksika'ya ilk gidişinde yazdı. Yüzyıllık Yalnızlık'taki bir bölümden etkilenerek yazdığı öykülerini İyi Kalpli Erendina(1972) adlı kitapta toplayan yazar daha sonra sırasıyla Mavi Bir Köpeğin Gözleri (1972), Başkan Babamızın Sonbaharı (1975), Kırmızı Pazartesi (1981), Kolera Günlerinde Aşk (1985), Labirentindeki General (1989) yayınladı.

Yazarın Türkiye 'de yayınlanan diğer kitapları arasında Bir Kayıp Denizci, Sevgiden Öte Sürekli Ölüm, Aşk ve Öbür Cinler, Şili de Gizlice, On İki Gezici Öykü ve Bir Kaçırılma Öykü sayılabilir.

İspanyolca dilinin en yetkin kalemlerinden biri olarak gösterilen Marquez, 30 yıldan uzun süredir Meksika'da yaşıyordu ve son yıllarda çok az kamuoyu karşısına çıkmıştı. "Büyülü gerçekçilik" akımının en önemli isimlerinden Marquez, 31 Mart'ta hastaneye kaldırılmıştı. Ünlü yazara aşırı su kaybının yanı sıra akciğer ve idrar yolları iltihabı teşhisi konulmuş, antibiyotik tedavisinin ardından taburcu edilmişti.

"Yüzyıllık Yalnızlık", "Kolera Günlerinde Aşk", "Kırmızı Pazartesi", "Albaya Mektup Yazan Kimse Yok", "Labirentteki General", "Aşk ve Öbür Cinler" ve "Bir Kayıp Denizci" gibi unutulmaz eserlere imza atan Marquez, 1982'de Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görüldü.

Marquez, yaşam öyküsünü anlattığı "Anlatmak için Yaşamak" adlı son eserini 2002'de yayımladı.

1967'de yayımlanan roman tüm dünyada 30 milyon adetten fazla sattı.

İKİ YIL ÖNCE YAZMAYI BIRAKMIŞTI
Kardeşi, iki yıl önce, ünlü yazarın demans (bunama) hastası olduğunu ve yazmayı bıraktığını açıklamıştı. New York Times gazetesi, "Yüzyıllık Yalnızlık"ı, tüm insanlık için "Eski Ahit'ten bu yana okunması gereken ilk edebiyat ürünü" olarak tanımlamıştı.

1928'de Kolombiya'nın kuzeyindeki yoksul Aracataca kentinde doğan ve büyükannesi ve büyükbabasının yanında büyüyen Garcia Marquez, çocukluk yıllarını tüm eserlerinin kaynağı olarak niteliyor.

İki iç savaşa katılan, liberal bir insan hakları eylemcisi olan büyükbabasının siyasi çizgisinden etkilenen yazar, büyükannesinin anlattığı hurafeler ve halk hikayeleriyle büyüdü. Büyükannesin söz ettiği, evin etrafında, ifadesiz bir şekilde dans eden ölü ataları ve hayaletler en büyük romanında yer buldu.

Cizvit okulunda hukuk öğrenmi görmeye başlayan Garcia Marquez, gazetecilik yapmak için okulu bıraktı. 1954'te çalıştığı gazete tarafından Roma'ya gönderildi. O zamandan sonra ömrünün büyük bölümünü Paris, Venezuela ve son olarak da Mexico City olmak üzere yurt dışında geçirdi. Romanlarıyla ünlenmesine rağmen hep gazeteciliğe devam etti. William Faulkner'dan derin bir şekilde etkilenen Garcia Marquez, ilk romanını 23 yaşında yazdı.

1955'te yayımlanan "Yaprak Fırtınası" ve sonrasındaki üç kitabı, yazarı büyük bir ticari başarıya ulaştırdı. Yüzyıllık Yalnızlığın ilk bölümünü yazma fikri Acapulco'ya giderken aklına geldi. Geri dönüp, günde altı paket sigarayla odasına kapandı. 18 ay sonra "geri döndüğünde" ailesinin 12 bin dolar borca girdiğini öğrendi. Ama elinde çok satan romanına dönüşecek 1300 sayfa vardı.

Romanın İspanyolca ilk basımı bir hafta içinde tükendi. Sonraki 30 yıl içinde kitap 30'dan fazla dile çevrildi. Yazılarının canlılığı, dil zenginliği ve derin hayal gücüyle hayranlık uyandıran yazar "sürrealizminin Latin Amerika'nın realizminden kaynaklandığını" söylemişti.

Garcia Marquez'in, Şilili bir göçmenin memleketine dönüş deneyimini anlattığı romanının 15 bin nüshası Şili hükümetinde yakıldı. Yazar, eski Fransa Cumhurbaşkanı François Mitterand ile kişisel dostluk kurdu ve Bogata'dan eski Küba lideri Fidel Castro'nun ajansını idare etti.

1982'de Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanan yazar, 1986'da bir başka çok satan romanı Kolera Günleri'nde Aşk'ı yayımladı.

Ölümü Castro'yu derinden etkiledi

Marquez'in ölümünün ardından yakın arkadaşı Fidel Castro'nun sessizliğini koruması, Kübalı liderin sağlığı hakkında endişelere yol açmıştı. Beklenen açıklama Castro'dan değil başkan yardımcısından geldi. Küba Birinci Başkan Yardımcısı Miguel Diaz-Canel, Fidel Castro'nun yazar Gabriel Garcia Marquez'in ölümünden çok etkilendiğini ve sonrasında umutsuzluğa düştüğünü söyledi: "Fidel, çok duyarlı bir adam ve arkadaşlarının ölümü de onu derinden etkiliyor."

87 yaşında olan Küba'nın eski başkanı Castro, henüz Marquez'in ölümüne dair resmi bir açıklama yapmasa da, yazarın hayatının son otuz yılını geçirdiği Mexico City'de düzenlenen anma törenine çiçek yollamayı ihmal etmedi.

Ünlü yazarın ölümünün ardından pek çok yazar onun edebiyata yaptığı katkılar üzerine yazılar yazdı.

# data[].attributes.attachment_link.description
Radikal.com.tr - Roman ve öyküleri Türkçeye de çevrilen Gabriel Garcia Marquez 1927'de Kolombiya'nın Aracataca kentinde doğdu. Büyükannesiyle büyükbabasının evinde ve teyzelerinin yanında büyüdü. Başkent Bogota'daki Kolombiya Ulusal Üniversitesi'nde başladığı hukuk ve gazetecilik öğrenimini yarım bıraktı. 1940'lardan başlayarak uzun yıllar gazetecilik yaptı. Öykü yazmaya 1940'ların sonlarında başladı. Yayınlanan ilk önemli yapıtı Yaprak Fırtınası idi.

# data[].attributes.body
DÜNYA EDEBİYATINDA BİR KÖŞE TAŞI

# data[].attributes.body
Namus aşktır. (Marquez, 97)
Aşk da öğrenilir, kızım! ( Marquez 39)       Birdenbire ondan daha iyi bir koca bulunamayacağını anladım. (Marquez, 24)
Bazen kaderimiz bizleri görünmez kılar. (Marquez, 100)

# data[].attributes.headline
Töre cinayeti aynı zamanda bir Türkiye gerçeği

# data[].attributes.subject
Töre cinayeti aynı zamanda bir Türkiye gerçeği

# data[].attributes.body
BİR HABER
ADANA (AA) - Adana'nın Yüreğir ilçesinde, akraba 2 kadının silahla öldürmesiyle ilgili tutuklu yargılanan 7 kişiden birinin tahliyesi kararlaştırıldı.

Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesindeki duruşmaya, akraba tutuklu sanıklar Davut, Doğan, Hikmet, Savaş ve Yahya Barık ile Osman Can ve küçük yaştaki O.B. ile avukatları katıldı.

Önceki celselerde susma hakkını kullanan Doğan Barık, savunma yapacağını söyledi.

Ailesinden olan diğer sanıkları kendisini kurtarmak için suçladığını belirten Barık, cinayetleri kendisinin işlediğini öne sürdü.

Diğer sanıklar ise suçlamaları kabul etmedi.

Mahkeme heyeti, Osman Can'ın tahliyesi, diğer sanıkların ise tutukluluk halinin devamına karar verdi.

Duruşma, tanıkların dinlenmesi ve eksikliklerin tamamlanması için 27 Şubat 2018'e ertelendi.

Yüreğir ilçesi Cumhuriyet Mahallesi'nde 10 Nisan'da Senem Barık (31) ile Zeliha Sevgilibaş (20) tüfekle öldürülmüş bulunmuştu. Soruşturma sonunda 2 kadını aile meclisi kararıyla öldürdükleri iddiasıyla 7 kişi hakkında "tasarlayarak töre saikiyle öldürme", "nitelikli olarak konut dokunulmazlığını ihlal etmek" ve "cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak" suçlarından dava açılmıştı.

# data[].attributes.body
Kolombiyalı büyük yazar Gabriel García Márquez’in 1981’de yayımlanan yedinci romanı Kırmızı Pazartesi, işleneceğini herkesin bildiği, engel olmak için kimsenin bir şey yapmadığı bir namus cinayetinin öyküsü. Hem Kolombiya’da, hem de yayımlandığı dünyanın dört bir yanındaki pek çok ülkede sarsıcı etkileri olmuş bir roman. Usta yazar, çocukluğunu geçirdiği kasabada yıllar önce yaşanmış bir cinayet olayını aktarıyor. Romanın kahramanı Santiago Nasar’ın öldürüleceği daha ilk satırlardan belli. Kırmızı Pazartesi, yalnızca bir cinayetin arka planını değil, bir halkın ortak davranış biçimlerinin potresini de çiziyor. Böylece, sonuna dek ilgiyle okuyacağınız bu kısa ve ölümsüz roman, bir toplumsal ruhçözümü niteliği de kazanmış oluyor.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
(Bu yazı IB Türkçe çalışmalarında ciddi ön hazırlıklar sonucu kaleme alınmıştır.)

Gabriel Garcia Marquez Kırmızı Pazartesi adlı eserinde; göz göre göre işlenen bir namus cinayetini meşru hâle getiren toplumun sosyo-kültürel yapısının yansıtmak adına bir takım etmenleri gün yüzüne çıkarmaktadır. Bunlar erkek ve kadının yeri, din etmeni, ekonomik unsurların oluşturduğu sınıfsal yapı ve bu yapının sonucu olarak ortaya çıkan kalburüstü karakterlern namus kavramı ile çatışması alt başlıkları ile karşımıza çıkmaktadır. Sosyo-kültürel yapıyı irdelemek açısından tüm bu etmenlerin yanı sıra Marquez'in üslubunun sosyo-kültürel yapının aktarılmasındaki katkısına değinilimesi önem arz edecektir.

Eserde toplumdaki kadın ve erkeğin rolünün incelenmesine geniş yer verilmiş ve söz konusu karakterlerin, toplum tarafından kendileri için çizdiği kalıba girme gereksinimi üzerinde durulmuştur. Nitekim bu gereksinim metnin ana sorunsalı olan namus cinayetine yol açmasıyla karşımıza çıkacaktır.Kadının rolü romanda ;
'' Kızlarsa evlenmek üzere yetiştirilmişlerdi. Gergef işlemeyi, makineyle dikiş dikmeyi, kukalı dantel örmeyi, çamaşır yıkayıp ütü ütülemeyi, yapma çiçekler, kendi uydurdukları tatlılar yapmayı, aşk pusulaları yazmayı bilirlerdi. Ölüme saygıyla yaklaşma kültürünün bir yana bırakmış zamane kızlarında farklı olarak, onları dördü de eski adet olduğu için hastaların başında bekleme, ölüm döşeğinde onlara güç verme, ölüleri kefenleme sanatında ustaydılar'' (Marquez, 2011, s. 34)
şeklinde çizilmiştir. Buradan bu eğitimle birlikte kadınların damat adaylarının beklentilerine göre yetiştirildikleri sonucuna ulaşmaktayız. ''Her erkek onlarla mutlu olur, çünkü acı çekmek için yetiştirilmişler'' (Marquez, 2011, s. 34)

Toplumda erkeğin rolüne geldiğimizde ise ''Oğlanlar erkek adam olacak şekilde büyütülmüşlerdi'' (Marquez, 2011, s. 34) söylemi ile karşılaşmaktayız. Peki, nedir erkek adam olmanın ölçütleri? Bu noktada namus mevzusu için metinde altı çizilen iki yöntem karşımıza çıkmaktadır. Bunlardan ilki, namusunuza dil uzatan birini hiç endişe etmeden öldürmek ve sonrasında doğruca kiliseye teslim olmak şeklinde ifade edilmiştir. İkincisi ve metine göre daha mantıklı olanı ise bunları yapmak istemediklerini belirtip sonrasında yapamadıklarını topluma göstermektir. Nitekim ikizlerin ikinci yöntemi seçtiklerini fakat başarılı olamadıklarını görmekteyiz. ' ' Biri çıkıp da onu öldürmelerini engellesin diye akla gelebilecek her çareye başvurmuşlar ama bunu sağlamayı başaramamışlardı.'' (Marquez, 2011, s. 49). Toplum bu konuda toplum normlarının yozlaştığını düşünüp müdahil olmama yolunu seçmiştir. Sonuç olarak toplum vahşice tasvir edilen cinayete seyirci kalmayı, toplum düzeninin muhafaza edilmesi adına cinayetin engellenmesinden daha faydalı bulunmuştur.

Kırmızı Pazartesi romanına konu olan toplumu incelerken toplumun dine, dini temsil eden din görevlilerinin topluma bakış açısının incelenmesi ciddi önem arz etmektedir. Romanda din etkeninin metne yansıması, Peder Carmen Amador karakteri sayesinde okura sunulmaktadır. Din etkeninin toplum üzerine etkisini ilk önce piskoposu karşılama hazırlıklarında görmekteyiz. Peder burada halkı piskoposun gelişi şerefine yapılacak törenin hazırlıklarına teşvik ederken karşımıza çıkmaktadır. '' Ayrıca en iştah açıcı ibiklere sahip horozları kendi elleriyle seçmişti'' (Marquez, 2011, s. 23). Burada piskoposun horoz ibiği çorbası merakı ve bu merakın toplum tarafından yorumlanması toplumun dine bakış açısının incelenmesinde kilit rol oynamaktadır. Çünkü söz konusu istek '' Doğrusunu istersen... Çorba yapmak için yalnızca ibiklerini kesip horozların geri kalanını çöpe adan bir adam tarafından kutsanmak istemiyordum ben'' (Marquez, 2011, s. 23) söylemi ile dinin şekilciliğine, içinin boşaltılmışlığına ve sonuç olarak din adamlarının niteliklerinin bozulmasına dair ciddi bir eleştiri niteliği taşımaktadır. Toplumun dine bakış açısının somutlaşmış bir diğer halini ikizlerin cinayet sonrası kiliseye sığınmaları esnasındaki diyaloglarda algılamak mümkün olacaktır. Söz konusu sahnede namus cinayetinin dindeki yeri ve masumiyet kavramı tartışıldığında Pedro cinayeti bilinçli işlediklerini fakat masum olduklarını düşündüklerini Peder'e ifade ifade etmişlerdir. Peder buna karşılık olarak Tanrı katında öyle olabileceklerine ihtimal vermiştir. Buna karşılık olarak Pablo'nun verdiği cevap oldukça çarpıcı ve incelemeye değer olacaktır. '' Tanrı katında da, insanların gözünde de... Bu bir namus sorunuydu'' (Marquez, 2011, s. 48) söylemiyle toplumun dini anlayış biçimlerine ve kendilerine göre yorumlayış şekillerine ışık tutulmaktadır. Öte yandan örnekle birlikte Vicario kardeşlerin bu tutumu, dininin yapılacak eylemlere nasıl kılıf olarak kullanabileceğini net bir şekilde gözler önüne sermektedir. Doktorun temsil ettiği toplumun aydın tabakasının dinle çatışması otopsi sahnesiyle karşımıza çekmaktadır. Peder'in iyi tedavi edilmemiş sarılık hastalığıyla doktoru suçlar ' 'Ancak raporun son bölümünde karaciğerde aşırı büyüme olduğunu saptıyor, bunu iyi tedavi edilmemiş bir sarılık hastalığına bağlıyordu. 'Yani' dedi bana 'zaten ancak birkaç yıllık ömrü kalmıştı'' (Marquez, 2011, s. 70).Bu suçlama üzerine Doktor Dionisio Iguaran din eleştirisini de içeren ''Bu kadar ahmak olmak için ancak papaz olmak gerekir, bizler gibi tropikal bölgede yaşayanların karaciğerlerinin İspanyollarınkinen daha büyük olduğunu adamın kafasına sokmak bir türlü mümkün olmadı'' (Marquez, 2011, s. 70) savunması ile yanıtlar. Peder Armador'un metinde oynadığı rol, dine karşı yöneltilen dinin bozulmuşluğu veya başka bir ifadeyle ''din eşittir çarpıklık'' düşüncesini ortaya çıkarmaktadır.

Metinde ekonomik faktörlerinin sebep olduğu bir sınıfsal ayrım ve bunun getirdiği hukuki ve sosyal ayrıcalıkların altı çizilmektedir. Bu açıdan değerlendirildiğinde metinde iki başat karakter öne çıkarılmaktadır: Bayardo San Roman ve Santiago Nasar. Ekonomik açıdan ve bürokratik yönden güçlü iki aileden gelen bu iki karakter toplum tarafından daima el üzerinde tutulmaktadır. Para, toplum nezlinde onlara birçok konuda üstünlük ve ayrıcalık sağlamıştır. Fakat namus konusu bu serbest bölgenin dışında kalmaktadır. Bu noktada tutkularının peşinde amansızca koşan bir karakter olarak çizilen Nasar Angela'nın bekaretinin bozulmasının sorumlusu olarak toplumun önüne atılmıştır. ''Tıpkı babası gibi tek başına dolaşır, o dağlarda önüne çıkan ne kadar başıboş kız varsa hepsinin tadına bakardı'' (Marquez, 2011, s. 81). Nasar'ın hatası Angela'yı başıboş kızlarla karıştırmış olmasıydı. Nasar, Angela'nın ve dolaylı yoldan Vicario ailesinin namusuna göz dikerek çizmeyi aşmış; nitekim bu hatası feci bir şekilde ölümü ile cezalandırılmıştır. Bu saldırı Vicario ailesine yapılmış gibi görülse de toplum da bu saldırıdan kendine pay çıkarmış, her ne kadar cinayete doğrudan yardımları olmasa da engellemek için hiçbir girişimde bulunmamıştır.

Tüm bunlara rağmen toplumda belli bir kesim hâlen daha namus kavramının nüfuzun üzerindeki üstünlüğünü göz ardı etmektedir. Bu durum Don Rogelio de la Flor'un cinayete ihtimal vermeyen cümlelerinde kendisini göstermektedir. '' Saçmalama... O ikisi kimseyi öldüremez, hele zengin birini hiç'' (Marquez, 2011, s. 53). Bu alıntıda verilmek istenen iki mesajın irdelenmesi gerekmektedir. Bunlardan ilki Vicario kardeşlerin normal şartlarda kimseyi öldürmeyeceği, öldüremeyeceğidir. İkincisi ve nispeten daha önemli olan mesaj ise; öldürseler bile bunun zengin biri olmayacağıdır. Bu algı bizi toplum nezlinde en ağır suçta bile nüfuzun bu konuda suçluya kalkan olarak yetişeceğine götürmektedir. Bu gibi ikilemlerin oluşturduğu para-namus ilişkisi günümüzde bile içinden çıkılamayacak bir sorunsal olarak karşımıza çıkmaktadır.

Metnin yan iletilerinden biri de mutluluğun parayla satın alınacak bir unsur olmadığıdır. Bu durum, metinde Bayardo'nun Angela'yı evliliğe ikna etmek adına yaptığı kur çabalarından sonuç elde edemeyince rotayı kısıtlı olanaklara sahip ailesine çevirmesiyle ifade edilmektedir. Nitekim ebeveynler bu birlikteliği -içtenlikle- benimsemiş ve bunu '' alçak gönüllüğüyle saygınlık kazanmış bir ailenin başlarına konan talih kuşunu hor görmeye hakkının olmayacağı '' (Marquez, 2011, s. 36)gerekçesiyle açıklamıştır. Bu noktada ekonomik sınıf üstünlüğünün her kapıyı açacağı açıkça belirtilmiştir. Bayardo'nun düğün hazırlıkları kapsamında Angela'nın kasabada en sevdiği ev olan Dul Xius'un evini on bin pezoya satın almasıyla mutluluğu da satın almış mıydı? Bu sorunun cevabını '' Kasaba halkının çok büyük bir çoğunluğu için ortada tek bir kurban vardı, o da Bayardo San Roman'dı' ' (Marquez, 2011, s. 76)satırlarında bulmak mümkün olacaktır. Bayardo mutluluğu on bin pezosuyla satın aldığı mutluluk evinde bulamamış, aksine bu mutluluk evinde hüsrana sürüklemiştir. Nitekim toplum nezlinde derbeder olarak görülen Zengin Bayardo, daima el üstünde tutulduğu toplum tarafından ötekileştirilmiştir.

Marquez'in Kırmızı Pazartesi'de vermek istediği ana iletilerin aktarımında üslübu ve kullandığı edebi teknikler etkili olmaktadır. Bu noktada büyülü gerçekçilik akımı ışığında incelediğimiz Kırmızı Pazartesi romanında sezdirme ve röportaj teknikleri ciddi önem arz etmektedir. Roman ''Santiago Nasar, onu öldürecekleri gün, psikoposun geleceği gemiyi karşılamak için sabah saat 05.30'da kalkmıştı.'' (Marquez, 2011, s. 11) cümlesiyle Santiago Nasar'ın ölümüne dair ileriye gönderme ile başlamaktadır. Nitekim bu ileriye göndermeler metin boyunca kendine sıkça yer bulacak ve olayların sebebi net olarak açıklanmadığından ötürü bu okurun heyecanını canlı tutmaya yardımcı olacaktır. Öte yandan gerek ileriye göndermelere destek niteliği taşıması gerekse yazarın olayların aktarımına müdahil olmama çabasıyla olay geniş bir yelpazede ele alınan şahıs kadrosunun röportajları ile anlatılmaktadır. Her karakter bireysel bakış açısı ile önceden gerçekleşeceğini bildiği cinayete dair şahit olduğu olayları anlatmaktadır. Yalnız okuyucu, sunulan detaylı röportajlara rağmen ''Nasar ölümüne sebep olan bu suçu gerçekten işledi mi? '' sorununa cevap bulmakta zorluk çekmektedir. Her bir röportajdaki bilgilerin ötekiyle çelişmesi metindeki gerçeklikte muğlaklık etkisi yaratmaktadır. Nitekim büyülü gerçekçilik akımının bir özelliği olan bu muğlak anlatım okuyucuda oluşturulacak merak unsuruna hizmet etmektedir. Ayrıca metindeki büyülü gerçekçilik izlerini rüyalar ve ana iletiye katkı sağlayan imgelerde de karşımıza çıkmaktadır. ' 'Bir hafta önce de rüyasında, badem ağaçlarının arasında uçarken dalların hiçbirine çarpmadan geçip giden yaldızlı kâğıttan yapılma bir uçağın içinde tek başına oturduğunu görmüştü'' (Marquez, 2011, s. 11)benzeri imge yüklü rüyalar metin boyunca çeşitli rüya ve tahlilleriyle devam etmektedir. Söz konusu tahliller ise toplumun sosyo-kültürel açıdan incelenmesine katkıda bulunmaktadır.

Sezdirme tekniği metinde Clotilde Armenta'nın ' ' Daha o zamandan hayaleti andırıyordu'' (Marquez, 2011, s. 20) kullandığı benzetme unsurları ile karşımıza çıkmaktadır. Ayrıca cinayet olayından önce yaşanan tavşan parçalama hadisesinin Nasar'ın öldürülme sahnesinin vahşeti ile bağdaştırılması, beyaz tavşanın simgelediği masumiyet kavramından yola çıkarak mevcut olan muammaya hizmet etmesi ve yazarın metin başından itibaren kullandığı sezdirme tekniklerinin bir sentezi şeklinde yorumlanacaktır.

Kırmızı Pazartesi adlı romanın geçtiği topluma baktığımızda karşımıza; toplumun iç dinamiti niteliğini taşıyan namus kavramının nüfuz üzeirne olduğu gibi her şeyin üzerine tutalarak namus cinayetinin meşrulaştıran bir toplum ve bu düşünceyle şekillenen bir sosyo-kültürel yapı karşımıza çıkmaktadır. Bu sonuca ulaşmamızda yazarın seçtiği bir takım etkenler ve bu doğrultuda kullandığı biçim özellikleri kilit rol oynamaktadır

Bibliography

Marquez. (2011). Kırmızı Pazartesi. İstanbul : Can Yayınları.

# data[].attributes.attachment_link.description
(Bu yazı IB Türkçe çalışmalarında ciddi ön hazırlıklar sonucu kaleme alınmıştır.) Gabriel Garcia Marquez Kırmızı Pazartesi adlı eserinde; göz göre göre işlenen bir namus cinayetini meşru hâle getiren toplumun sosyo-kültürel yapısının yansıtmak adına bir takım etmenleri gün yüzüne çıkarmaktadır. Bunlar erkek ve kadının yeri, din etmeni, ekonomik unsurların...

# data[].attributes.body
İZLEYEBİLİRSİNİZ

# data[].attributes.attachment_link.title
Kırmızı Pazartesi   Crónica De Una Muerte Anunciada 1987   Türkçe alt yazılı   Dailymotion Video 2

# data[].attributes.body
Bu kısma romanla ilgili yorumlarınızı yazabilirisiniz.

# data[].attributes.body
Her yazar, yazdığı en son romanın en iyi romanı olduğunu sanır. Benim bu romanım için böyle düşünmemin nedeni, yapmak istediğimi tam olarak gerçekleştirebilmiş olmamdır. Romanlar, yazılırken yazarlarının elinden kaçıp kurulmak isterler. Romanın kişileri, kendi özyaşamlarına dönerler, en sonunda da canlarının istediğini yaparlar. Ben hiçbir romanımda bu romanımdaki kadar ipleri elimde tutamadım. Belki bunu konu ve hacim nedeniyle başarmışımdır. Konusu çok sert olan ve hemen hemen polisiye bir roman gibi işlenen bir roman bu. Üstelik oldukça da kısa. Sonuçtan hoşnutum. Bundan önce de en iyi romanım "Yüzyıllık Yalnızlık" değil de "Albaya Mektup Yazan Kimse Yok" adlı yapıtımdı. Ben öyle sanıyordum; ve bunu da sık sık söyledim. Şimdi de en iyi romanımın Kırmızı Pazartesi (Gronica de Una Muerte Anunciada) olduğunu sanıyorum.

# data[].attributes.body
BU ROMAN NEREDE GEÇİYOR?