# data[].attributes.body
https://www.facebook.com/100004167409163/videos/1199419630206939/

# data[].attributes.body
People watching the ceremony

# data[].attributes.body
All swimmers together- Epiphany January

# data[].attributes.body
Τα Θεοφάνεια είναι μια μεγάλη χριστιανική γιορτή του Βαπτίσματος του Ιησού Χριστού στον ποταμό Ιορδάνη από τον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή. Γιορτάζεται στις 6 Ιανουαρίου. Συμβολίζει την νίκη του Φωτός εναντίον του σκοταδιού. Τα παιδιά την παραμονή της γιορτής και την επόμενη μέρα τραγουδούν τα Κάλαντα των  Θεοφανείων.

Το πρωί, μετά από τη λειτουργία, οι άνθρωποι συγκεντρώνονται δίπλα στη θάλασσα, ένα γειτονικό ποτάμι ή λίμνη και ο ιερέας ρίχνει τον Σταυρό στο νερό. Συνήθως νεαροί βουτούν για να πιάσουν το Σταυρό και ο πρώτος που το κάνει θεωρείται τυχερός και ευλογημένος.

# data[].attributes.body
Epiphany is a great Christian celebration of the Baptism of Jesus Christ in the Jordan River by St. John the Baptist. It is celebrated on January 6th. It symbolizes the victory of Light against darkness.The children on the eve of the celebration and the next day sing Carols specially for the event.In the morning, after the mess, people gather by the sea, a neighboring river or lake and the priest throws the Cross in the water. Usually young men dive in to catch the Cross and the first one to do so is considered lucky and blessed.

Epiphany Carols

https://www.youtube.com/watch?v=tvlDX7O_urg

# data[].attributes.body
KLIDONAS

# data[].attributes.body
KLIDONAS

# data[].attributes.body
KLIDONAS
June Tradition
“Klidonas”

June 24th is one of the biggest summer celebrations of the Greek tradition, since the
celebration of St. John of Klidonas (or Rigana, or Rizikaris) is accompanied by the
traditional custom by passing over the fires.
The nickname &quot;Klidonas&quot; comes from the ancient Greek word &quot;κλήδων&quot;, which
means predictive sound and was used to describe the combination of random and
incoherent words during a divine ceremony
Essentially, &quot;Klidonas&quot; is related to a popular oracular process, which is said to reveal
to unmarried girls the identity of their future husband.
According to the custom, on the eve of St John, unmarried girls are gathered in one of
the village houses and one of them goes to the well to bring &quot;silent water&quot; and on the
way to the house she should not talk to anyone.
At home, the water comes into a clay pot, in which each girl throws a personal object,
the so-called “rizikaria”, and then covers the pot with red cloth and tie it while
praying to St John. Then she places the pot in an open space where it stays all night.
That same night it is said that the girls will see in their dreams their future husband.
At the same time, on the eve of the feast of Agios Ioannis (St John), revives the
known custom with the fire: In the square of the village is set a great fire over which
all the inhabitants of the village leap. Traditionally, fire, brings about purification, and
people are freed from evil.

Agios Ioannis (St John) is also called Rizikaris, as tradition says it brings luck, and for
this reason the inhabitants of the village must have arranged all their household work.
Also, Agios Ioannis (St John) is also called Riganas, because on this day they were
gathering and collecting oregano, which had to be collected early in the morning
before sunrise, believing that it had magical power.

# data[].attributes.body
KLIDONAS
ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΙΟΥΝΙΟΥ
Κλήδονας- Κάψαλα

Η 24η Ιουνίου είναι από τις μεγαλύτερες καλοκαιρινές γιορτές της ελληνικής
παράδοσης, αφού η γιορτή του Αϊ Γιάννη του Κλήδονα (ή Ριγανά, ή Ριζικάρη)
συνοδεύεται από το παραδοσιακό έθιμο με το πέρασμα πάνω από τις φωτιές.
Το προσωνύμιο «Κλήδονας» προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «κλήδων»
που σημαίνει προγνωστικός ήχος και χρησιμοποιούνταν για να περιγράψει τον
συνδυασμό των τυχαίων και ασυνάρτητων λέξεων κατά τη διάρκεια μαντικής
τελετής.
Ουσιαστικά ο «Kλήδονας» σχετίζεται με μια λαϊκή μαντική διαδικασία, η οποία
λέγεται ότι αποκαλύπτει στις άγαμες κοπέλες την ταυτότητα του μελλοντικού τους
συζύγου.
Σύμφωνα με το έθιμο, την παραμονή του Αϊ-Γιαννιού, οι ανύπαντρες κοπέλες
μαζεύονται σε ένα από τα σπίτια του χωριού και μία από αυτές πηγαίνει στο πηγάδι
να φέρει το «αμίλητο νερό» και στη διαδρομή μέχρι το σπίτι δεν πρέπει να μιλήσει σε
κανέναν.
Στο σπίτι το νερό μπαίνει σε πήλινο δοχείο, στο οποίο η κάθε κοπέλα ρίχνει ένα
προσωπικό της αντικείμενο, τα λεγόμενα ριζικάρια και στη συνέχεια σκεπάζουν το
δοχείο με κόκκινο ύφασμα και το δένουν ενώ παράλληλα προσεύχονται στον Αϊ
Γιάννη και τοποθετούν το δοχείο σε ανοιχτό χώρο, όπου μένει όλη νύχτα. Την ίδια
εκείνη νύχτα λέγεται ότι τα κορίτσια θα δουν στα όνειρά τους το μελλοντικό τους
σύζυγο.
Παράλληλα, την παραμονή της γιορτής του Αϊ Γιάννη Ιωάννη, αναβιώνει και το
γνωστό έθιμο με τις φωτιές: Στη πλατεία του χωριού στήνεται μια μεγάλη φωτιά
πάνω από την οποία πηδάνε όλοι οι κάτοικοι του χωριού. Σύμφωνα με την παράδοση,
η φωτιά, επιφέρει την κάθαρση και οι άνθρωποι απαλλάσσονται από το κακό

Ο Αι-Γιάννης λέγεται και Ριζικάρης αφού η παράδοση λέει ότι φέρνει τύχη και γι&#39;
αυτό έπρεπε από την παραμονή οι κάτοικοι του χωριού να έχουν τακτοποιήσει όλες
τις οικιακές δουλειές τους.
Επίσης ο Αϊ Γιάννης αποκαλείται και Ριγανάς, επειδή την ημέρα αυτή έβγαιναν και
μάζευαν ρίγανη, η οποία έπρεπε να συλλεχθεί πρωί πρωί, πριν από την ανατολή του
ηλίου, αφού πίστευαν, ότι έτσι είχε μαγική δύναμη.

# data[].attributes.body
PROFITIS ILIAS

# data[].attributes.body
PROFITIS ILIAS

# data[].attributes.body
ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ

Η γιορτή που κυριαρχεί τον Ιούλιο είναι του Προφήτη Ηλία, που γιορτάζεται στις 20 του μήνα και δεν εργάζονται για να μην πέφτει χαλάζι. Ο Αϊ-Λιάς θεωρείται ο Άγιος της βροχής γι’ αυτό όταν το καλοκαίρι επικρατεί μεγάλη ξηρασία, με κίνδυνο να καταστραφεί κάθε γεωργική παραγωγή, τη μέρα της γιορτής του εκκλησιάζονται, κάνουν λιτανεία την εικόνα του Αγίου και παρακλήσεις για να βρέξει.
Επειδή ο Αϊ – Λιας θεωρείται ο Άγιος της βροχής γι’ αυτό και λατρεύεται στις κορυφές των βουνών και λόφων, όπου φαντάζουν φωτεινές, κατάλευκες εκκλησίες, κουρασμένα περιστέρια, θαρρείς, που ξαποσταίνουν.
Την ημέρα της γιορτής όλοι υποβάλλονται στον κόπο, μικροί και μεγάλοι, ν’ ανέβουν εκεί ψηλά να λειτουργηθούν και να προσευχηθούν. Και είναι τόσο ωραία η προσευχή, κει πάνω, γιατί, όπως βρίσκεσαι μακριά από κίνηση και κόσμο, θαρρείς πως βρίσκεσαι πιο κοντά στο Θεό και η προσευχή σου είναι πιο ευπρόσδεκτη.
Για τον προφήτη Ηλία υπάρχει η εξής παράδοση. Ο Αϊ – Λιάς ήταν ναύτης και επειδή έπαθε πολλά στη θάλασσα και πολλές φορές θα πνιγόταν βαρέθηκε τα ταξίδια και αποφάσισε να πάει στο μέρος που να μην ξεύρουν τι είναι θάλασσα και τι είναι καράβια. Βάνει, λοιπόν, το κουπί στον ώμο και βγαίνει στη στεριά και όποιον απαντούσε τον ρωτούσε τι είναι αυτό που βαστάει.
Όσο του έλεγαν “κουπί” τραβούσε ψηλότερα, ώσπου έφτασε στην κορυφή του βουνού. Ρωτά τους ανθρώπους που βρίσκονταν εκεί τι είναι και αυτοί του είπαν ότι είναι “ξύλο”. Κατάλαβε, λοιπόν, πως αυτοί δεν είχαν δει ποτέ τους κουπί και έμεινε μαζί τους, εκεί ψηλά.

# data[].attributes.body
PROFITIS ILIAS

The feast that dominates in July is the Prophet Elijah, celebrated on the 20th of July. Farmers do not work to avoid hail. Ayi-Lia (as he is commonly called) is considered to be the saint of the rain. That's why, when there is a great drought in the summer, risking to destroy every agricultural production, on the day of his celebration, people go to church and after the mess, pray to the Saint for rain.

For Elijah the prophet people narrate the following tradition. Ai-Lia was a sailor, and because he suffered a lot in the sea and many times he shipwrecked and decided to go to a place where noone knew  what the sea was and what the ships are. So he put the paddle on his shoulder and came out on the land, askin everyone if they knew what he was holding.

As long as he received the answer "paddle", he climbed higher, until he reached the top of the mountain. He continued asking people and when they answered him it was "a piece of wood", he understood  that they had never seen a paddle and stayed with them, up there.

So most of the chappels dedicated to him are built on the top of the mountains, usually with a great view on the landscape.
On the day of the feast, everyone, young or old,  is tempted to get to one of these chappels, pray and enjoy the silence of the mountain that usually brings inner peace too.

# data[].attributes.body
28 OCTOBER 1940

# data[].attributes.attachment_link.title
Παρέλαση Οκτ 2019 104

# data[].attributes.body
28 0CTOBER 1940

# data[].attributes.body
28 OCTOBER 1940

# data[].attributes.body
28 OCTOBER 1940

Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ ΟΧΙ

Η Επέτειος του ΟΧΙ μνημονεύει την άρνηση της Ελλάδας στο τελεσίγραφο που επιδόθηκε στις 28 Οκτωβρίου του 1940 στον Έλληνα Πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά. Το τελεσίγραφο που παρουσίασε ο Ιταλός Πρέσβης στην Αθήνα, ο Εμανουέλε Γκράτσι στον Ελληνα Πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά, απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του ιταλικού στρατού από το Ελληνοαλβανικό όριο, (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.), για τις ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεων του για τη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική. Μετά την άρνηση του Πρωθυπουργού (το περίφημο «όχι»), οι ιταλικές στρατιωτικές δυνάμεις άρχισαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εισβολής στην Ελλάδα.

Ο ελληνικός λαός ερμήνευε στους δρόμους πατριωτικά τραγούδια, ενώ εκατοντάδες εθελοντές σε ολόκληρη την επικράτεια, άνδρες και γυναίκες, εισέρχονταν στα στρατολογικά γραφεία για να καταταγούν. Ολόκληρο το έθνος ενώθηκε σαν μια γροθιά ενάντια στην ιταλική επιθετικότητα.

Συνέπεια της άρνησης αυτής ήταν η είσοδος της Χώρας στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940. Η ημερομηνία αυτή καθιερώθηκε να εορτάζεται στην Ελλάδα και την Κύπρο κάθε χρόνο ως επίσημη εθνική εορτή και αργία. Η επέτειος γιορτάζεται με παρελάσεις, πολιτιστικές εκδηλώσεις και σχολικές γιορτές. Επίσης, σε πολλές χώρες του κόσμου, ελληνικές κοινότητες γιορτάζουν την Επέτειο του «ΌΧΙ»

# data[].attributes.body
28 OCTOBER 1940
NO Anniversary

NO Anniversary commemorates Greece's refusal to the ultimatum of October 28, 1940 expressed by the greek people and the Prime Minister Ioannis Metaxas. The ultimatum presented by the Italian Ambassador to Athens, Emmanuel Gracci to the Greek Prime Minister, demanded that the Italian army freely cross the Greek-Albanian border (ports, airports, etc.) for its convenience and other needs on their way to Africa. After the Prime Minister's refusal (the famous "no"), the Italian military forces began military invasion operations in Greece.

The Greek people were singing patriotic songs in the streets, while hundreds of volunteers across the country, men and women, entered the military offices to be classified. The whole nation came together as a punch against Italian aggression.

The consequence of this refusal was the country's entry into World War II and the start of the 1940 Greek-Italian War. The anniversary is celebrated with parades, cultural events and school festivities. Also, in many countries around the world, Greek communities celebrate the "NO" Anniversary.