# data[].attributes.body
Oplossingen:
- Opleiden op school vanaf de 1e dag. Proef maar, doe maar.
- 1e jaars in de school koppelen aan een docent van een ander vak.
- laat het stramien van de volgordelijkheid van de ontwikkelstappen in het programma van studenten los; leg het bij de student: eerst met kennis bezig? Of met onderdompelen in de pedagogische kant? Doe maar!
- De holistische docent leiden we samen op. Holistisch betekent dat ruimte is voor persoonlijke profilering van iemands kennis/kunde/houding; binnen opleidingsteams op de school worden dan op het juiste moment de juiste docenten ingezet.
- de verantwoording van de opdracht van de school kan altijd worden gehaald; linksom of rechtsom.
- de leraar moet zelf een levenlang leerder zijn.
- de driestemmigheid van het leraarschap is het bundel van de stemmen van de werkgever, de student, de leraar en de leraaropleider.

# data[].attributes.body
Oplossingsrichtingen voor de uitdagingen
Tijd en ruimte. Stimuleer reflectie en intervisie, ontwikkeling is niet iets dat je solitair doet. Maak intervisie klein, organiseer het ook klein. Co-teaching als oplossing, zorg dat er contact ontstaat door samenwerking, dat stimuleert leren en delen. Basisopleiding voor leraren, het verdiepend opleiden vindt plaats in de praktijk, in de school. Stimuleren van ontmoeting en samenwerking. Na 4 jaar ben je zeker nog niet klaar, de ontwikkeling gaat door, zeker ook na de poort. De oplossing is meer en beter laten aansluiten van de opleiding op de beroepspraktijk. Stimuleren van de hybride docent en de circulaire docent. Stimuleren van mobiliteit binnen de stichting of bestuur.

# data[].attributes.body
geen probleem om personeel te vinden. wel: nieuwe docenten hebben nog nooit nagedacht over hun pedagogische kwaliteiten, over oudergesprekken. Je leert dat in de praktijk, dat is nauwelijks in een 'lab' te leren.

docent is zelf het middelpunt van het proces, terwijl we maar korte tijd met hen optrekken.

we zouden meer dienstbaar moeten zijn aan de 'opvoeding'.

we willen graag dat ouders meer betrokkenheid tonen, de school houdt ze het liefst buiten de deur, eigenlijk zijn we denigrerend en wantrouwend naar ouders.

wat de opleiding kan doen is beperkt, het hele complexe samenspel van het vak kun je niet zomaar leren. wens: samenwerking op professionalisering van de docenten. bij opleiding komt te weinig gedaan met pedagogiek, en te veel met vakinhoud. co-creeren in samenspel. het gaat niet om hoe geef ik een perfecte les, maar wel: dat docenten zich verdiepen in het domein als zelfvertrouwen helpen ontwikkelen en hoe doe je dat dan? onze rol is vuurtjes aansteken.

heeft de lerarenopleider een te smalle blik op opleiden? ja. leerlingen volgen hun eigen lijn, dat heeft niet zozeer te maken met het volgen van een curriculum.

(sjef drummen: kinderen komen naar school om hun brein te ontwikkelen)

maar hoe je dat doet is nogal lastig.

je moet niet de rol van de ouder overnemen, wel kies je voor een veelzijdig beroep. het gaat om een basishouding: de combinatie van de ouders/sport en de docent met de leerling. die driehoek moet je benoemen.
daar zou je je HU programma op kunnen verrijken.

wij maken nog erg veel gebruik van formats.

vraag: kwantitatief. scholen die in samenwerkingsverbanden met de HU zitten, die hebben geen kwantitatief probleem, want onze studenten komen makkelijker naar hen toe.

Gesprek met groep Nico e.v.
beginnend docent zet zich in een eigen gemaakte gevangenis. Je hebt een ander klassenmanagementvraagstuk als je niet jezelf meteen voor het blok zet door centraal geleide lessen.
Leg het zwaartepunt van de opleiding meer op de school. dus van assistent rol, hulprol, etc. Meer de opleiding verplaatst naar de school, op de werkvloer, on the job. en dan kies je voor de meester-gezelconstructie. dan kan de begeleider ook leren.

inductieproces in de school halen. wel is er veel afval cq een risicovolle overgang. Ik zou ze wel vanaf de eerste dag willen hebben. over verschillende scholen verspreiden. bij elke docent bv 3 studenten. dan wordt de docent bevraagd, die gaat nadenken (reflectie, hoe doe ik dat ook alweer).

programma: inductie, 3 maanden, visie van de school, simulaties, bootcampachtige periode van onderdompeling in de school, in de didactiek, in de pedagogiek, in zichzelf. En geleidelijk verantwoordelijk voor de klas.

echter: je hebt ook formele en praktijkkennis nodig. instituut blijft nodig om ll zichzelf uit te dagen, kennis op te doen, dingen rondom pedagogiek aan te reiken.

gebouw hoeft niet, er zijn allerlei andere wegen waar je kennis kunt opdoen, andere kennis kun je ook elders opdoen. de kennis en de kunde van IA heb je wel nodig. Je raakt zo ook de mobiliteit: bv utrecht: de aankomend docent gaat meteen de school in, en je hebt het idee van kenniswerkers van IA, daarmee mobiliseer je mobiliteit.

rouleren tussen scholen is lastig, ze hebben geen auto, studenten zijn erg honkvast, dus juist rouleren. wat doe je dan met die onzekerheid?

dan zou je mensen moeten verleiden. je kunt bv een baan krijgen. dat klinkt weer naar vastigheid.

veel druk ervaren. door kinderen, veel kleine contracten, feminisering, digitalisering zorgt voor hogere druk.

NB nav gesprek: begin niet aan de voorkant met je leeruitkomsten af te tikken.

# data[].attributes.body
Als leren gaat over ontwikkelen, dan zou de HU startbekwame docenten moeten afleveren met reflectieve vaardigheden (attitude). Alleen dan kan de leraar zich werkendeweg blijven ontwikkelen en inspiratie zijn/blijven voor de leerlingen.

Houding is daarmee iets wat toegevoegde waarde heeft t.o.v. kennis en vaardigheden. Het is de zingeving van het beroep (?).
Intervisie organiseren binnen de school is een tip.

Docent in het beroepsonderwijs moet snel mee kunnen bewegen met de veranderingen in de wereld. Leren leren is nodig als kwaliteit voor de leraar van nu.
De actualiteit kunnen blijven integreren in je lesontwerp en -verzorging is de taktiek.

# data[].attributes.body
Inventarisatie van de uitdagingenKees: Werkdruk zit in de weg. Mensen die hadden kunnen slagen haken af. Veel professionele groei is mogelijk, maar de ontwikkeltijd is gering; geen tijd... Is het school/werkgebonden? Of is het een maatschappelijk probleem? Druk en draagkracht neemt af.
Nico: ambitie een lerende organisatie te worden, maar daar is tijd voor nodig, om te professionaliseren, te ontmoeten, samen te werken. Technologie kan daar iets in oplossen, maar het is een lapmiddel. Sowieso is de opkomst van technologie een uitdaging voor leraren, hoe om te gaan met devices in de klas?  Mobiliteit is laag, onderwijs kan een fuik zijn. Wat kunnen we doen om de leercurve blijvend steil te laten stijgen, om zo ook mensen te behouden en te motiveren. VMBO zitten de grootste problemen, zodra men de kans heeft, stapt men over naar H/V. VMBO wordt ook kleiner (nog maar 42% in Utrecht).
Kees: alles verandert, de enige constante is verandering. Als dit niet bij je past, dan krijg je het zwaar. Onderwijsmensen zijn conscientieus en voelen zich verantwoordelijk. De beweging naar meer gepersonaliseerd maakt hen onzeker en dan dreigt weer uitval.
Nico: onderwijs zit gevangen in het systeem van examens. Er is behoefte aan meer ruimte om te experimenteren.
Kees: verschillen tussen lln honoreren. Tegelijkertijd is er moeite om los te laten, onzekerheid. Zelfvertrouwen om in een minder gestructureerde omgeving te kunnen functioneren. Dat is spannend. Studenten komen van de opleiding vandaan als knalouderwetse leraren.
Nico: we toetsen ons helemaal het leplazarus. Laten we tijd en ruimte creeeren voor uitwisseling en ontwikkeling. Er is ook echt behoefte aan; vooral ook jonge leraren willen ook echt wel. Via de excellente school wordt het regelluw en ontstaat er ruimte.
Kees: heeft ontwikkelgroepen in de school ingericht, ruimte om samen te werken aan onderwijsvernieuwing .
Nico: de maatschappelijke verantwoordelijkheid wordt steeds groter gemaakt. Nee kunnen zeggen, een firewall, als voorbeeld, dan is er ineens een AVG. Het wordt steeds meer.