# data[].attributes.body
ณ ดินแดนอาณาจักรทางตอนเหนือ มีกษัตริย์ ผู้มีนามว่า เหมทัศน์ ของราชวงค์ เหมหงส์
ท่านเป็นผู้มีความปรีชาสามารถ ในทุกด้านคอยดูแลความร่มเย็นเป็นสุขให้กับบ้านเมือง
ทำให้เหล่าขุนนางไม่พอใจที่ตนไม่ได้ประโยชน์เพราะต้องทำงานเพื่อรับใช้ประชาชนโดยได้ค่าตอบแทนที่ตนรู้สึกว่ามันไม่พอต่อความต้องการจึงได้ร่วมกันว่างแผนที่จะโค่นราชวงศ์เหมหงส์ลงเสีย

# data[].attributes.body
วันหนึ่งองค์กษัตริย์และเจ้าชายได้ออกเดินทางจากอาณาจักรเพื่อเดินทางไปทรงงานที่อาณาจักรทางใต้ ในระหว่างเดินทางก็ได้มีบางสิ่งเข้ามาจู่โจมขบวนเสด็จของพระองค์ ในวินาทีนั้นพระองค์ได้สั่งให้เจ้าชายวิ่งหนีเข้าไปในป่าไม่ต้องหันกลับมา และนั้นก็เป้นครั้งสุกท้ายที่องค์ชายได้เห็นหน้าของพระบิดา
หลายวันต่อมาข่าวเกี่ยวกับการสิ้นพระชนของกษัตริย์และองค์ชายก็ได้ถูกเผยแพร่ออกไปสร้างความเสียใจแก่เหล่าพสกนิกรเป็นอย่างมาก เมื่อองค์กษัตริย์ได้ตายลงเราขุนนางก็ได้เข้ายึดอำนาจและสังหารเชื้อพระวงศ์ทุกคนทิ้งแล้วสถาปนาตัวเองขึ้นเป็นกษัตริย์แทน

แต่จริงแล้วอง์ชายยังมีชีวิตอยู่ ในตอนที่องค์ชายกำลังวิ่งหนีบางอย่างๆสุดชีวิตก็ได้มีหมอผีได้เข้ามาช่วยเขาไว้จากเงื้อมของบางสิ่งที่หน้าสะพรึงกลัว

# data[].attributes.body
หลังจากที่ทุกอย่างสงบลงแล้วหมอผีคนนั้นได้ถามองค์ชายว่า"เ้จ้านะอยากจะรู้ไหมว่าใครอยู่เบื้องหลังเหตุทั้งหมดนี้ อยากที่จะล้างแค้นและสังหารคนที่ทำให้เจ้าต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ไหม แต่ราคาที่ต้องจ่ายนะมันสูงมากนะเอ็งจะยอมรับได้ไหม" องค์ชายที่ในตอนนี้จิตใจเต็มไปด้วยความแค้นและความเศร้า ก็ตอบตกลงโดยมิได้ลังเลเลย
หมอผีคนนั้นได้พาองค์ชายไปยังสถานที่ลับแห่งนึงที่นั้นเต็มไปด้วยไหและภาชนะต่างๆมากมายที่ยันต์อะไรสักอย่างเขียนเอาไว้ หมอผีคนนั้นก็ได้นำองค์ชายขึ้นไปบนโต๊ะทำพิธีบางอย่าง พร้อมไหรูปร่างแปลกตาจากอันอื่น จากนั้นหมอผีก็เริ่มร่ายคาถาบางอย่าง จากนั้นไหก็แตกออกพร้อมกับขวัญสีดำน่าตาน่ากลัวออกมาไม่กี่อึดใจมันก็ได้พุ่งเข้าใส่ร่างองค์ชายหวังจะสิ่งร่างขององค์ชาย องค์ชายร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดโดยหมอผีก็ตะโกนออกมาว่า"เอ็งตั้งสติไว้ถ้าเอ็งจิตอ่อนมันจะฆ่าเอ็งแต่ถ้าเจ้าจิตแข็งมันจะยอมรับและเชื่อฟังเจ้า" องค์ชายตั้งสติและรวบรวมความกล้าเอาชนะปีศาจสีดำลงได้ ทำให้รวมร่างเป็นหนึ่งกับองค์ชาย

# data[].attributes.body
หมอผีได้อธิบายว่าสิ่งที่ฆ่าครอบครัวเจ้านั้นคือ อสูรอาฆาต เป็นอสูรที่จะคอยวนเวียนอยู่ในบริเวณที่ตนตายเพราะความแค้นจึงคอยสังหารผู้ที่ผ่านแถวตรงที่มันตาย ส่วนพวกขุนนางก็ถูก อสูรกิเลศควบคุม มันจะเข้าสิงคนที่มีกิเลศตัณหามากและยึดร่างนั้นเป็นของพวกมัน อสูรกิเลศ จะไม่สามารถถูกทำลายด้วยน้ำมือมนุษย์ได้สิ่งเดียวที่ทำลายพวกมันได้คือ อสูรทมิฬ เป็นอสูรที่ทรงพลังมากกว่าแต่ควบคุมได้ยาก มีแต่คนที่จิตใจแข็งแกร่งเท่านั้นถึงจะควบคุมมันได้แต่การมีอสูรอยู่ในร่างก็เหมือนกับคำสาป อสูรจะค่อยๆเปลี่ยนจิตใจของเจ้าของร่างให้เริ่มไร้ความรู้สึกต่างๆไปเรื่อยๆจนกว่าจะตายพออธิบายเกี่ยวกับวิธีใช้พลังและความด้านอสูรวิทยาให้เสร็จ องค์ชายก็ได้ฝึกฝนจนพร้อมที่จะออกเดินทางไปทำตามความตั้งใจของตน หมอผีได้เตือนว่าจงรักษาจิตใจให้มั่นคงและใช้พลังในทางที่ถูกต้อง
องค์ชายได้เดินเข้าไปที่เมืองหลวงซึ่งตอนนี้สภาพของเมืองแทบจะไม่เหมือนเดิม ประชาชนอดยากแร้งแค้นถูกพวกขุนนางกดขี่จับผญไปสนองตัณหาของตน องค์ชายทนไม่ได้กับภาพที่เห็นจึงได้เดินตรงไปในเพื่อช่วยชาวเมืองของเขา เค้าใช้พลังกำจัดอสูรทุกตนที่ขว้างทางของเขา ตนแล้วตนเล่าจนมีอสูรตัวใหญ่ออกมามันคืออสูรยักษ์ทั้งตัวใหญ่และแข็งแรงแต่องค์ชายก็เอาชนะมันลงได้แม้จะได้รับบาดเจ็บ เค้าเดินตรงไปที่ห้องบรรลังซึ่งมันเคยเป็นของกษัตริย์องค์ก่อนแต่ตอนที่เป็นของขุนนางทรราชในห้องมีแต่สิ่งอบายมุขต่างๆหาที่สุดมิได้ องค์ชายไม่รอช้าพุ่งเข้าไปบีบขอเจ้าขุนนางชั่วและปลิดชีพของเขาลง

# data[].attributes.body
พวกอสูรถูกสังหารจนหมดองค์ชายได้แต่ยืนนิ่งๆนึงถึงเรื่องราวในอดีตน้ำตาของเขาไหลหลั่ง เค้ารู้ว่าตนได้กลายเป็นสิ่งที่ไม่ใช้มนุษย์อีกต่อไปเค้าได้ร้องไห้เพื่ออำลาเรื่องในอดีตและความเป็นมนุษย์ เค้าได้ตัดสินใจที่จะออกเดินทางเป็นนักล่าอสูร โดยได้เขียนสาส์นให้กับเพื่อนที่เป็นเจ้าชายที่อาณาจักรทางใต้ช่วยปกครองบ้านเมืองแทนเค้า เพื่อไม่ให้เกิดเหตุการอันน่าสลดนี้กับใครอีกองค์ชายได้ออกเดินทางเพื่อตามล่าอสูรและปกป้องผู้คนจากอสูร และต่อมาผู้คนก็ได้เรียกเขาว่า "ทมิฬ" นักล่าอสูร

# data[].attributes.body
นายวัชระ พวงร้อย 1630705851 229E
นายวิศรุต พรเจริญ 1630704490 229E
นายวิระพัฒน์ กุลจิราธนโชติ 1630701181 229E
นายศุภกร โคตรชมภู 1630704516 229E
นายเจษฎากร พัจนา 1630703013 229E
นายเหมวัตร แสวงผล 1630702767 229F
นายณรรฐพล จิตไมตรี 1630702700 229F
นายภานุรุจ อินนุพัฒน์ 1630705760 229F
นายสุริศร์ นราพิมลพัทธ์ 1630701751 229F