# data[].attributes.attachment_link.readable_text
JavaScript is disabled on your browser. Please enable JavaScript to use all the features on this page.

Available online 15 May 2019

Highlights

*

Digital piracy is a non-homogeneous phenomenon.

*

Only dozen or so percent of adolescents are involved in regular piracy.

*

Sharing files offline favours dowloading files from the Internet.

*

Young men download file much more often than girls.

*

The role of parents and religiousness are the factors that reduce the frequency of file download.

Abstract

The goal of the research was to present the scale of digital piracy (narrowed down to file downloading) among adolescents from the perspective of protective and accelerating factors. The research method was a diagnostic survey.

The study was conducted in 2017 in Poland among 4121 adolescents, the average age of whom was 15.81 (55% of the respondents were females). Based on the data collected, we can conclude that the factors that accelerate digital piracy the most are: using download supporting software, the peer exchange of pirated files, and the lack of parental control.

Regular piracy (at least once a week) is practiced by approximately twelve of the students and is most often connected with downloading music. Boys download copyrighted files illegally much more often than girls. Piracy is a non-homogeneous phenomenon as there are different conditions that relate to the downloading of music, movies, and software. Downloading and sharing music is treated more like a habit than as piracy.

The results suggest that, given the aspect of the accompanying mechanisms, we should be careful when interpreting piracy as homogeneous and common among adolescents. From the perspective of educational practices, the presented data show there is still a necessity to strengthen digital literacy related to legal aspects.

Keywords

Problematic use of the internet

Recommended articles Citing articles (0)

Łukasz Tomczyk</au>, Doctor of Philosophy - PhDr. (adult education) Charles University in Prague - Czech Republic, PhD (media education, social pedagogy) Pedagogical University of Cracow, computer science engineer. Author of 4 monographs and 80 scientific articles, editor of 13 collective monographs. Researcher in few international projects. Member of Academic Association of Andragogy, lecturer at several universities (Poland, Czechia, Slovakia, Macedonia, Bosnia and Herzegovina, Germany). His research interest concern media education, information society and lifelong learning. Reviewer textbooks in the Ministry of National Education. Specialist in the field of quantitative analysis and methodology of educational research. Reviewer educational projects in the field of media education (Ministry of Culture). Scholarship holder of the Ministry of Science and Higher Education (young scientists). A member of the research network COST Action CA16207 European Network for Problematic Usage of the Internet. Also researcher in polish scientific team EU Kids Online.

# data[].attributes.attachment_link.title
The practice of downloading copyrighted files among adolescents. Correlations between piracy and other risky and protective behaviours online and offline

# data[].attributes.attachment_link.description
The goal of the research was to present the scale of digital piracy (narrowed down to file downloading) among adolescents from the perspective of prot...

# data[].attributes.headline
Kształcenie akademickie – szanse rozwoju w sytuacji zmiany cywilizacyjnej.

# data[].attributes.subject
Kształcenie akademickie – szanse rozwoju w sytuacji zmiany cywilizacyjnej.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
download central and eastern european journals

# data[].attributes.attachment_link.description
Central and Eastern European Online Library - CEE journals, documents, articles, periodicals, books available online for download, Zeitschrfitendatenbank, Online Zeitschriften, Online Zeitschriftendatenbank

# data[].attributes.headline
Interaktywne nauczanie języka angielskiego w edukacji wczesnoszkolnej

# data[].attributes.subject
Interaktywne nauczanie języka angielskiego w edukacji wczesnoszkolnej

# data[].attributes.headline
Sprawozdanie z konferencjinaukowo‑‑dydaktycznej Specyficzne potrzeby studentów szkół wyższych a nauczanie języków obcych: kierunki rozwoju, nowe wyzwania, rekomendacje

# data[].attributes.subject
Sprawozdanie z konferencjinaukowo‑‑dydaktycznej Specyficzne potrzeby studentów szkół wyższych a nauczanie języków obcych: kierunki rozwoju, nowe wyzwania, rekomendacje

# data[].attributes.headline
Wykorzystanie internetowego narzędzia Padlet w nauczaniu specjalistycznego słownictwa technicznego – praca  w zespołach nad przygotowaniem posteru (case study)

# data[].attributes.subject
Wykorzystanie internetowego narzędzia Padlet w nauczaniu specjalistycznego słownictwa technicznego – praca  w zespołach nad przygotowaniem posteru (case study)

# data[].attributes.headline
Between theory and practice: the importance of ICT in Higher Education as a tool for collaborative learning

# data[].attributes.subject
Between theory and practice: the importance of ICT in Higher Education as a tool for collaborative learning

# data[].attributes.headline
COLLABORATIVE LEARNING: INTERACTIVE DEBATES USING PADLET IN A HIGHER EDUCATION INSTITUTION

# data[].attributes.subject
COLLABORATIVE LEARNING: INTERACTIVE DEBATES USING PADLET IN A HIGHER EDUCATION INSTITUTION

# data[].attributes.headline
Design of a learningmodule for the deafin a higher education institution using padlet

# data[].attributes.subject
Design of a learningmodule for the deafin a higher education institution using padlet

# data[].attributes.attachment_link.title
Design of a Learning Module for the Deaf in a Higher Education Institution Using Padlet

# data[].attributes.attachment_link.description
Deaf students have communication and learning problems which is amplified when they attend higher education institutions which do not have facilities ...

# data[].attributes.attachment_link.title
John Dewey: jego wspaniałe podejście do edukacji - Piękno umysłu

# data[].attributes.attachment_link.description
John Dewey uważany jest za jednego z najważniejszych psychologów edukacji w historii. Przyczynił się do rewolucji pedagogicznej ubiegłego wieku.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Joanna Obuchowska

Praktyka czyni mistrza - to znane na całym świecie przysłowie nie jest powszechnie wprowadzane w życie. Na świecie - mimo wielu reform edukacji - wciąż dominują szkoły tradycyjne, w których learning by doing, jeśli w ogóle występuje, to tylko w roli urozmaicenia metod podających. Czy warto próbować to zmienić?

Jedne z największych zmian, które nastąpiły w edukacji, zawdzięczamy Johnowi Deweyowi, który w odpowiedzi na przemiany społeczno-gospodarcze pod koniec XIX w. zajął się szkolnictwem i jego przeznaczeniem, a w efekcie określił zasady edukacji pragmatycznej. Dewey, bazując na progresywizmie, stworzył „szkoły pracy", z których w znacznym stopniu czerpią szkoły demokratyczne na całym świecie. Progresywiści otwarcie krytykowali tradycyjne szkolnictwo, starając się stwarzać uczniom możliwości do nauki poprzez doświadczanie. To w tamtych czasach powstały metody doświadczalne, takie jak learning by doing i metoda projektów. Dewey uważał, że dotychczasowe szkoły kształciły uczniów szablonowo, pozwalając im na bierność i zabijając naturalną ciekawość, nie zgadzał się również z niektórymi koncepcjami progresywizmu, twierdząc, że nie należy skupiać się wyłącznie na teraźniejszości ucznia. Dlatego w „szkołach pracy" zwracano uwagę na indywidualne zdolności oraz predyspozycje dziecka, starając się wspierać je za pomocą metod i treści dydaktycznych. Głównym celem Deweya było wprowadzenie aktywności pobudzających do myślenia, działania i ruchu, a w szczególności radzenia sobie z sytuacjami problemowymi, tworzonymi przez nauczycieli i otoczenie. Ważnym elementem była również współpraca podopiecznych oraz, co najważniejsze, kreowanie spójnego społeczeństwa.

Większość systemów edukacyjnych odchodzących od tradycyjnego nauczania bazowała na metodzie learning by doing. Pomysły Deweya wykorzystywane były np. w Niemczech przez Georga Kerschensteinera czy we Włoszech przez Marię Montessori. W szkołach prywatnych XX w. na uczeniu poprzez działanie skupiali się m.in. Celestyn Freinet (francuska szkoła nowoczesna), Rudolf Steiner (szkoła waldorfska), Peter Petersen (jenajski plan nauczania) i Helen Parkhurst (plan daltoński).

To warto wiedzieć

Learning by doing to metoda, która pozwala nauczycielom wrócić na moment do czasów dzieciństwa. Do okresu, w którym poznawanie świata odbywa się przy pomocy zmysłów. Tłumaczenie zagadnień teoretycznych czy rozwiązywanie zadań w zeszycie nie sprawią, że uczniowie nabędą wiedzę praktyczną. Tego typu techniki powinniśmy stosować do ewentualnego sprawdzenia, czy uczniowie zapamiętują i w prawidłowy sposób wykorzystują uzyskane informacje. Kiedy dziecko uczy się jeździć na rowerze, nie czytamy mu przecież o prawach fizyki, utrzymywaniu równowagi czy sposobach na hamowanie. Analogicznie można się uczyć na dalszych etapach edukacji, choć często o tym zapominamy.
Zasady learning by doing

1. Daj uczniom czas na zrozumienie nowej metody.

2. Zaufaj ich potrzebie poznania i rozumienia.

3. Bądź cierpliwy.

4. Podsycaj ciekawość uczniów.

5. Chwal aktywność uczniów, nie karz braku lub nieadekwatnych wyników działań.

6. Cieszcie się wspólnie każdym sukcesem i przełomem.

7. Analizuj z grupą różne rozwiązania i przeżycia związane z wykonaniem zadania.

Metoda polega na doświadczaniu każdego możliwego elementu pracy i nauki oraz odniesieniu pozyskiwanej wiedzy do życia poza szkołą. Uczniowie muszą odczuć, że ich zaangażowanie i dążenie do rozwiązania problemu poprowadzi ich do sukcesu bądź do zmiany jakości ich życia. Rola nauczyciela ogranicza się w tym procesie do obserwacji, udzielania wsparcia, tworzenia sytuacji problemowych i wzmacniania motywacji uczniów. Można spotkać się z opinią, że wprowadzenie tej metody wymaga dużo większego zaangażowania ze strony nauczyciela, dodatkowych nakładów pieniężnych oraz sprecyzowanych pomocy dydaktycznych i specjalnie przygotowanych pracowni. Nic bardziej mylnego. Bazą dla przeprowadzenia tego rodzaju zajęć jest kreatywność.

Pomysły ze świata

W Holandii poczucie odpowiedzialności, zdolność logicznego i analitycznego myślenia, dbałość o szczegóły, szacunek dla cudzej własności oraz wiele innych postaw wypracowuje się w wieku trzech-czterech lat. Jednym z najważniejszych rocznych zadań w jednej ze szkół jest „przeprowadzka". Zadanie wykonuje się w dwu- lub trzyosobowych zespołach, w ciągu dwóch do pięciu dni. Każdy zespół wykonuje zadanie w innym czasie, zgodnie z indywidualnymi możliwościami. Wykładowca dzwoni z prośbą o pomoc w przeniesieniu kilkunastu przedmiotów z jednej sali do drugiej. Automatycznie uczeń, który podjął się odebrania telefonu oraz organizacji całej wyprawy, zostaje liderem zespołu. Uczniowie mogą prosić o pomoc nauczycielkę, której dyktują listę przedmiotów, mogą spróbować zapamiętać listę lub na bieżąco, podczas rozmowy, odkładać wspomniane rzeczy na bok. To uczniowie wybierają sposób wykonania całego zadania. Nauczyciel może udzielić rady tylko wtedy, gdy zostanie o nią poproszony. Ustalone zostają terminy przeprowadzki i plan działania. Na początek uczniowie muszą znaleźć niezbędne materiały (karton, taśma klejąca, flamaster do opisania paczki, papier dla zabezpieczenia czy wózek do przewiezienia gotowej wysyłki). Znajdują się one w różnych częściach szkoły, zatem dzieci mają okazję poznać innych nauczycieli, prosić o pomoc starszych uczniów i odwiedzić nowe dla nich miejsca. Nauczyciel obserwuje cały proces i określa, czy wszyscy uczniowie biorą udział w zadaniu, w jaki sposób przebiega praca oraz ocenia zdolności podopiecznych, nie ingerując jednak w żaden sposób. Uczniowie nie są zobligowani do wykonania wszystkich czynności jednego dnia, jeśli wolą się bawić z innymi lub chcą brać udział w zajęciach mają do tego prawo. Następnym etapem zadania jest rozwiązanie problemu, jakim jest nieobecność odbiorcy paczki w miejscu dostarczenia. Dzieci muszą wrócić do swojej sali, odnaleźć numer telefonu lub poprosić o pomoc nauczycielkę, a następnie zadzwonić i umówić się na konkretną godzinę z adresatem. Na końcu następuje rozpakowanie zawartości paczki i zawiadomienie o ewentualnych brakach czy zniszczeniach. Ten etap nadzoruje oraz opisuje nauczyciel „zleceniodawca". Na podstawie informacji uzyskanych podczas działań uczniów nauczyciele mogą określić, jakie są ich potrzeby oraz zdolności i wykorzystać je w przyszłości.

Z kolei w Finlandii już w III klasie szkoły podstawowej uczniowie rozpoczynają swoją przygodę z pracami ręcznymi z zakresu krawiectwa i budownictwa. Uczniowie sami wybierają projekty, które chcą wykonać podczas zadań półrocznych. Do ich zadań należą znalezienie inspiracji i pomysłu na konstrukcję z drewna, opracowanie planu pracy z uwzględnieniem potrzebnych materiałów oraz narzędzi, a także czasu niezbędnego na wykonanie zadania. W specjalnych zeszytach rozrysowują proces krok po kroku, opisują elementy pracy, wymiary materiałów i załączają szkice, jak w instrukcji obsługi. W czasie trwania tego etapu nauczyciel omawia z uczniami zasady fizyki, demonstruje przykładowe sytuacje problemowe i analizuje każdy pomysł. Często projekty z zajęć krawieckich czy budowlanych uzupełniają się, np. taboret z poduszką, półka ścienna z zasłonką, stolik z obrusem, półka na przyprawy z haczykami na ściereczki itd. Rok przed rozpoczęciem zajęć praktycznych uczniowie uczęszczają na kurs BHP, naukę obsługi maszyn, warsztaty z dbania o bezpieczeństwo i czystość na stanowisku pracy oraz uczą się zasad panujących podczas takich lekcji. Bardzo ważnym elementem przygotowania jest temat „zużycia i niemarnowania materiałów". Nauczyciel nie narzuca podopiecznym ram czasowych, gdy zadanie zostanie wykonane w okresie krótszym niż trzy miesiące uczeń opracowuje kolejny projekt, jeśli z kolei przedłuża się - może zostać to uwzględnione w ocenie rocznej.

Pomysły i wskazówki

Zamiast omawiać teoretyczne aspekty piękna naszej planety, można poprosić uczniów, by znaleźli w sklepach egzotyczne owoce lub warzywa, zrobili im zdjęcia i wyszukali w internecie, skąd pochodzą. W aplikacji Google Earth można sprawdzić, w jaki sposób są uprawiane i na jakich terenach rosną. Ostatni krok to znalezienie najciekawszych lub najbardziej tradycyjnych przepisów z ich wykorzystaniem.

Uczenie się wzorów i sposobów rozwiązań problemów nie należy do najprostszych, ponieważ uczniowie rzadko znajdują odniesienie pozyskiwanej wiedzy do jej faktycznego wykorzystania w życiu. Należy przydzielić uczniom w zespołach zadanie na określenie, kiedy najlepiej kupić sprzęt sportowy - przed sezonem czy na posezonowych przecenach. Uczniowie muszą opracować własną ofertę, korzystną zarówno dla sklepu, jak i dla kupującego.

Można zorganizować zbiórkę w okresie rozliczania podatków, podczas której rodzice uczniów mogą przekazać 1 proc. na określony przez szkołę cel (np. schronisko dla zwierząt). Uczniowie mogą stworzyć plan wydatków oraz listę zakupów, które zrobiliby za zebrane pieniądze. Przy okazji można wykonać obliczenia na zapotrzebowanie jakiegoś schroniska, lepszy plan rozmieszczenia zwierząt lub stworzyć mapy z wyliczeniami ilości miejsca przypadającego na każde zwierzę.

Podczas nauki języków można zaproponować grę w pakowanie zakupów. Każdy dostaje listę rzeczy, które ma znaleźć w klasie i zapakować do torebki. Po wykonanym zadaniu uczniowie zapisują na kartce rzeczy, które trzeba zwrócić, przekazując listę razem z torbą z „zakupami" kolejnej osobie. W następnej kolejce dopisujemy przedmioty, o których zapomnieliśmy podczas poprzednich zakupów.

Podczas omawiania lektury na języku polskim można zorganizować konkurs na „alternatywny rozwój sytuacji". Dzielimy grupę na zespoły trzyosobowe - wybierają one element książki, który według nich powinien zostać zmieniony (należy ustalić, czy chodzi nam o wersję nowoczesną, czy adekwatną do okresu z omawianej pozycji). Uczniowie odgrywają scenki z nowym pomysłem, podczas gdy reszta grupy zgaduje, o który fragment chodzi. Kolejnym etapem zadania jest utworzenie planu wydarzeń „nowej" wersji książki oraz określenie, czy zmiany wpłynęłyby na zakończenie historii.

Trzeba pamiętać, że zadaniem nauczycieli jest przygotowanie dzieci do życia w przyszłym świecie - niezależnie od tego, jaki on będzie. Zatem tym, co powinno się wypracowywać, nie jest uczenie się na pamięć i bezbłędne liczenie, a raczej szybka adaptacja, poszukiwanie źródeł informacji, analityczne oraz logiczne myślenie, dążenie do rozwoju i podejmowanie wyzwań. Zmiana musi zajść w nauczycielach, tak aby mogli wprowadzić ją w swoich klasach. To nauczyciele powinni dostosować się do roli trenera. Jeśli odpowiednio się do wszystkiego przygotują, nie będą musieli obawiać się nieznanego. Ulepszenia można wprowadzać metodą małych kroczków, można też z dnia na dzień zmienić cały plan działania - nieważne, jak do tego dojdzie i ile czasu to zajmie. Ważne, by konsekwentnie dostosowywać metody i formy kształcenia do zindywidualizowanych potrzeb uczniów.
Bibliografia:

Kot, Historia wychowania, tom 2, Warszawa 1994.

Suchodolski,Wstęp, w: J. Dewey, Demokracja i wychowanie, Warszawa 1963.

Woller, Experiential Learning Theory nach David Kolb, GRIN Verlag, München 2009.

Joanna Obuchowska
Pedagog zdolności i kreatywności, terapeuta pedagogiczny i podróżniczka łącząca pasję z pracą zawodową. Studiowała i odbywała staże nauczycielskie w Danii, Holandii oraz Finlandii. Autorka projektu „Wymiana nauczycielska - rozmowy międzynarodowe". O edukacji i podróżach pisze na blogu - www.educationaleden.pl.
Artykuł pochodzi z miesięcznika: „Sygnał. Magazyn wychowawcy" Maj 2018 r.

# data[].attributes.attachment_link.title
Nauczanie przez działanie | Partnerstwo Edukacja na Nowo

# data[].attributes.attachment_link.description
Praktyka czyni mistrza - to znane na całym świecie przysłowie nie jest powszechnie wprowadzane w życie. Na świecie - mimo wielu reform edukacji - wciąż dominują szkoły tradycyjne, w których learning by doing, jeśli w ogóle występuje, to tylko w roli urozmaicenia metod podających. Czy warto próbować to zmienić?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
With the recent developments in technology, theories in educational area that have been constructed by several theoreticians become more innovative. Therefore, it is useful to know as well as comprehend these theories in order to provide better learning to the children of technology. In this short writing, I am going to focus on some theoreticians and shortly explain their innovative theories.

First of all, I would like to mention about Ken Robinson who is well known as an English author, speaker, and international advisor on education in the arts to government, non-profits, education, and arts bodies.[1] His critique on existing education is that schools kill creativity. Therefore, he defends a radical rethink of our school systems, to cultivate creativity and acknowledge multiple types of intelligence. Robinson argues in TED talks that why don't we get the best out of people? Sir Ken Robinson argues that it's because we've been educated to become good workers, rather than creative thinkers. Students with restless minds and bodies -- far from being cultivated for their energy and curiosity -- are ignored or even stigmatized, with terrible consequences. "We are educating people out of their creativity," Robinson says.[2] Shortly, Ken Robinson suggests the nature of education namely organic system rather than already existing mechanical one inasmuch as with the nature of education one can naturally become creative on science. Therefore, it is crucial to remember that science is an activity to comprehend nature.

Secondly, it is beneficial to introduce Sugata Mitra who is well known with his "Hole in the Wall" experiment, and widely cited in works on literacy and education. Sugata Mitra proved that in the absence of supervision or formal teaching, children can teach themselves and each other, if they're motivated by curiosity and peer interest with the experiment of "Hole in the Wall".[3] It is important to know the experiment "Hole in the Wall" briefly. In 1999, Mitra and his colleagues dug a hole in a wall bordering an urban slum in New Delhi, installed an Internet-connected PC, and left it there (with a hidden camera filming the area). What they saw was kids from the slum playing around with the computer and in the process learning how to use it and how to go online, and then teaching each other.[4] The observations coming with this experiment demonstrate us motivation to learn accompanying curiosity and peer interest creates a natural and powerful learning with comparison to existing education system. Therefore, his desire is to create a place where children can explore and learn by themselves and teach one another.

Seymour Papert is another radical theorist in educational sciences. Seymour Aubrey Papert (born February 29, 1928) is an MIT mathematician, computer scientist, and educator. He is one of the pioneers of artificial intelligence, as well as an inventor of the Logo programming language.[5] According to him, the only ability in the 21st century is that of learning; that of being able to re-learn what you have forgotten or learn what you have encounter for the first time. Papert was perhaps the first interaction designer especially concerned with digital tools and children. His awareness that children effectively think differently than adults, and that their cognitive evolution requires designing rich tool kits and environments rather than force-feeding knowledge, has set the tone for decades of research. The combination of developmental psychology, AI, and technology proved to be powerful and generative, and created a new genre of educational technologies. Papert was an inspirational force that motivated an entire generation of researchers and practitioners to bring his vision to the world. But the work is far from done. For example, why is it that half a century after these ideas were formulated, still we do not have robust forms of assessment by which to evaluate this vision?[6]

Lastly, I want to mention Mitchell Resnick who is another theoretician in educational sciences. Resnick's research group has developed a variety of educational tools that engage people in new types of design activities and learning experiences, including the "programmable bricks" that were the basis for the award-winning LEGO Mindstorms and StarLogo software.[7] Resnick and his Lifelong Kindergarten Group at MIT believe that through play, children develop and refine their imagination, curiosity and creativity. His work - including the development of Scratch, LEGO Mindstorms, and the Computer Clubhouse network - is based on the idea that as children playfully explore and experiment, they develop new ideas and new ways of thinking about the world around them. "We want to take that Kindergarten approach to learning - where kids are creating and designing and experimenting - and bring it to learners of all ages," says Resnick. "We want to let everybody be a creator, a designer, an inventor." For him, the most important part of education is "to develop a passion for learning, help people be better learners and more creative thinkers" and promote collaboration so that people can learn from each other.[8]

[1] Retrieved from http://en.wikipedia.org/wiki/Ken_Robinson_(educationalist)#Works

[2] Retrieved from http://www.ted.com/speakers/sir_ken_robinson

[3] Retrieved from http://www.ted.com/speakers/sugata_mitra

[4] Retrieved from http://www.ted.com/speakers/sugata_mitra

[5] Retrieved from http://en.wikipedia.org/wiki/Seymour_Papert

[6] Retrieved from https://tltl.stanford.edu/content/seymour-papert-s-legacy-thinking-about-learning-and-learning-about-thinking

[7] Retrieved from http://en.wikipedia.org/wiki/Mitchel_Resnick

[8] Retrieved from http://dailyedventures.com/index.php/2012/05/25/education-needs-to-be-more-than-about-making-a-living-but-about-making-a-life-usa/

# data[].attributes.attachment_link.title
Innovative Perspectives in Education with Ken Robinson, Sugata Mitra, Seymour Papert and Mitchell Resnick

# data[].attributes.attachment_link.description
With the recent developments in technology, theories in educational area that have been constructed by several theoreticians become more innovative. Therefore, it is useful to know as well as comprehend these theories in order to provide better learning to the children of technology.

# data[].attributes.headline
Is technology killing school? Should it?

# data[].attributes.subject
Is technology killing school? Should it?

# data[].attributes.attachment_link.title
Seymour Papert - Wikipedia, wolna encyklopedia

# data[].attributes.attachment_link.description
Seymour Papert (ur. 29 lutego 1928 w Pretorii, zm. 31 lipca 2016 w Blue Hill) - południowoafrykański matematyk i informatyk, autor języka programowania LOGO, jeden z pionierów sztucznej inteligencji.