# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Udział w akcji #High5_przybijpiątkę z blogującymi anglistkami to dla mnie zaszczyt prawie na miarę spotkania Prezydenta Obamy, serio. Zawsze obserwowałam sobie jedynie z bloku poczynania moich koleżanek, aż tu taka miła niespodzianka - jestem jedną z nich. :)
Zaczynajmy więc moje #High5, czyli 5 w 1,
​PIĘĆ ŻYĆ KARTONOWEGO PUDEŁKA.
​

Gdybym miała polegać na swoim doświadczeniu, byłoby mi na pewno o wiele trudniej, na szczęście mam w domu 8-letnią ekspertkę od kartonowych pudełek.
Kto kiedykolwiek poznał moją córkę (np. na Zlocie Anglistów grupy Nauczyciele Angielskiego, I love #ZLOT) ten wie, że wystarczy dać jej najzwyklejsze kartonowe pudełko i powstaną
z niego cuda, w domu mam wiele samochodów, samolotów, łóżek, oraz całych mieszkań dla różnych stworów i pluszaków. <3
Planując zajęcia zawsze pytam ekspertkę, czy ma jakieś pomysły oprócz tych, które wymyślam sama i stosuję w klasie na co dzień. No i ona ma...​

Na wzór Charliego, którego łatwo znajdziecie na blogu prekursorki blogów edukacyjnych w temacie dzieciaczków, Marysi z Head Full of Ideas, powstał mój głodny Om Nom. Moja córka absolutnie od wielu lat wielbi stwora Om Noma z gry Cut the Rope. Głodny kartonowy potworek ma już dobre kilka lat, gdzieś tak przynajmniej 2,5 roku (i wciąż jest ten sam, widać po nim lekkie zużycie, ale jest przekochany).
Wtedy, kiedy powstał, prowadziłam zajęcia w przedszkolu i zajęcia z własnymi grupami, znalazłam na Internecie pięknego stwora z otwartą paszczą, nakleiłam na pudełko po butach, wycięłam otwór gębowy i tak oto w moim domu zamieszkał the Hungry Om Nom, który lubi naprawdę dużo jeść. Jadł już kształty, litery, cyfry, kolorowe liście, różnego rodzaju flasze z obrazkami, zdjęcia produktów spożywczych (podobnie do Marysi Charliego), a nawet w starszych grupach karty wyrazowe i całe zdania. Do tego Om Nom uczy zadawania pytań i krótkich odpowiedzi.

​Z grupą siadamy w kole i dzieci zaczynają chórem pytać (na początku im trochę pomagam):
- Om Nom, Om Nom, are you hungry?
- Yes, I am. (odpowiadam)
- What do you want to eat? (pytają dzieci po kolei, już pojedynczo)
- I want to eat... an elephant, letter "a", the red leaf, number "three" (odpowiadam w zależności od tematu, a wybrane dziecko wkłada Om Nomowi do paszczy wybrany posiłek).
I tak dalej... Nie zapomnijcie tylko o odpowiednich dźwiękach pożerania - to bardzo ważne!!!

Następnie możecie oddać potwora w ręce ludu, to jest dopiero wielki fun, lud na bank nie zapomni o odgłosach paszczą, gwarantuję ;).

Będąc nauczycielem, szczególnie w klasach 1-3 i w przedszkolu nigdy nie wyrzucaj pudełek po butach ani tych, w których przychodzą paczki, można z nich zrobić dosłownie wszystko co przyda się na lekcje:

lekcja o jedzeniu - kuchenka,

lekcja o ubraniach - pralka, suszarka lub szafa (do tego nie zapominajcie o sznurku i klamerkach do wieszania prania, w czasie lekcji mogą to być małe imitacje ubrań dla lalek, karty obrazkowe

ubraniami lub części naszej garderoby),

cyfry i liczby - winda dla lalek,

godziny - kartonowy zegar,

pisanie listów - skrzynka pocztowa,

czas przeszły - maszyna czasu.

Jeśli uczycie starsze dzieciaki lub młodzież i szykujecie się do przygotowania pokoju zagadek (Escape Room), przydałby Wam się sejf. Tak!!! Ostatnio na YouTube znalazłam tutorial jak z kartonowego pudła zrobić najprawdziwszy sejf, rewelacja.

​A gdybyście chcieli na wesoło nauczyć starsze dzieci lub nastolatków wyrażenia "Whose ... is this?" i dopełniacza saksońskiego, proponuję lekcję, która na długo zostanie im w pamięci. To bardzo proste. Potrzebne Wam będzie 1 kartonowe pudełko po butach przerobione na pralkę oraz kilka lub kilkanaście skarpetek. SKARPETEK WASZYCH UCZNIÓW.

Należy poprosić uczniów o ... (uwaga, uwaga!) zdjęcie jednej skarpetki, ewentualnie jak macie zajęcia po południu możecie poprosić uczniów o przyniesienie świeżych ;P
Następnie wyciągamy skarpety z pudełka lub prosimy ich samych o losowe wyciąganie skarpetek z pralki i zadajemy pytanie "Whose sock is this?", a uczniowie muszą zgadnąć, odpowiadając "It's Maciek's sock", "It's Majka's sock". Sama forma polskich imion i literki "s" już jest śmieszna, a co dopiero jeszcze wyciąganie skarpetek. W każdym wieku jest to świetna zabawa :D
​

Jak już wspominałam, moja córka uczestniczyła ze mną w Zlocie zarówno w zeszłym, jak i w tym roku, być może na nim byliście i nawet pamiętacie jak na salę pełną nauczycieli wkroczyła przed prelekcją pewna dziewczynka w kartonowym pudełku na głowie z wyciętymi oczami i zębami. ;) To właśnie ona. :)
Taka kartonowa maska to również świetny pomysł na zajęcia językowe, każdy wtedy może wcielić się we własną wymyśloną postać, o której będzie opowiadać. Kartonowa maska może służyć także różnym aktywnościom dramowym. Uwielbiam na lekcjach każdego rodzaju zadania typu role-plays, teatrzyki, naśladownictwo dźwięków i gestów. Tak więc zakładając na głowę kartonową maskę uczniowie mogą zamienić się w roboty, potwory, czarnoksiężników, rycerzy, co tylko im się zamarzy. Następnie możemy wymyślić dla nich scenki do odegrania będąc swoją postacią, np. robot może iść do lekarza, ale tylko jako robot, musi mówić jak robot i zachowywać się jak on. Natomiast rycerz może udać się do sklepu, gdzie w sposób rycerski musi zakupić składniki niezbędne na królewską ucztę.

Abstrahując zupełnie od kursu English Play Box, wydawnictwa Nowa Era, w której pracuję, gdzie pudło, BOX jest bohaterem przewodnim kursu, tak naprawdę każdy box może zostać bohaterem Waszej lekcji.
Wystarczy pudełko kartonowe, wyobraźnia i wizja umiejętności językowych, które chcemy rozwinąć w naszych uczniach. Jako, że pomysł opiera się na storytellingu, powinno być to pisanie lub mówienie w oparciu o jakąś strukturę gramatyczną lub zasób słownictwa. Jako przykład opiszę Wam przebieg lekcji z pudełkiem dla nastolatków lub dorosłych na poziomie od B1 wzwyż, będą to zajęcia ćwiczące drugi tryb warunkowy.
Przebieg zajęć z pudłem bohaterem może wyglądać następująco:

na początek odrobinę zabawy gestem, ruchem i ciałem - używając tylko swoich rąk zróbcie uczniom małe kalambury, udawajcie, że niesiecie coś ciężkiego, pchacie to, otwieracie, następnie zadajcie uczniom proste, ale dające wiele kreatywnych możliwości pytanie "What's this?",

kiedy padnie już odpowiedź na pytanie, pokażcie uczniom najzwyklejsze na świecie kartonowe pudełko i poproście ich o wymyślenie w grupach 3-4 osobowych przynajmniej trzech użyć kartonowego pudełka,

puśćcie następnie uczniom krótki filmik o chłopcu, który zaprzyjaźnił się z pudełkiem,

poproś uczniów o notowanie pomysłów chłopca, wspólnie porównajcie jego pomysły z pomysłami grup,

następnie przedstawcie grupie strukturę drugiego trybu warunkowego "If I were..., I'd..." i poproście ich o stworzenie zdań rozpoczynających się od "If I were a cardboard box...",

na zakończenie poproście uczniów o stworzenie krótkiej historii kartonowego pudełka, żeby było zabawiej zróbcie "jigsaw writing", gdzie każdy opisuje fragment historii a następnie uczniowie wymieniają się kartkami odpowiadając po kolei na pytania "when", "what", "what was it doing" "what happened", etc., i tak aż do końca historyjki, koniecznie przeczytajcie później opowiadania na głos, będzie dużo śmiechu. :D

​

Magic box, czyli magiczne kartonowe pudełko powtórzeń to jedno z narzędzi, bez których nie wyobrażam sobie pracy na lekcji i efektywnego systemu powtórkowego. Dzięki magicznemu pudełku nie ma mowy o zasadzie 3 Z: Zaryć, Zdać, Zapomnieć. No way, nie tym razem. a koniec każdych zajęć prosimy uczniów, aby wrzucili do magicznego pudełka karteczkę z tym, co sprawiło im na zajęciach trudność, było nowe lub po prostu warte uwagi. Wśród karteczek mogą być słówka, wyrażenia (tzw. funkcje językowe), zdania do tłumaczenia, struktury gramatyczne do uzupełnienia, etc. W czasie kolejnej lekcji, w kole lub siedząc w ławkach uczniowie losują jedną karteczkę z pudełka, jednak niezwykle istotnym jest, abyście pamiętali o wymieszaniu zawartości przed zajęciami, tak, aby treści nowe mieszały się ze starymi. Uczniowie następnie muszą,
Praca z pudełkiem powtórzeń zapewnia głębokie cofnięcie i efekt tzw. przeuczenia,
a opis jego działania wygląda następująco: n
w zależności od tego co wylosowali, przetłumaczyć zdanie, odpowiedzieć na pytanie, wytłumaczyć strukturę, podać synonim lub tłumaczenie słówka.

Lubicie pytać na ocenę? Ja uwielbiam, ale zawsze staram się, aby przebiegało to w jak najmniej stresującej atmosferze. Mam swój od lat wypracowany system 10 pytań i dziesięciu rysowanych kółek, zamalowując kółka łatwiej mi następnie wyliczyć procent, ale o tym innym razem. Magic box jest też dobrym narzędziem diagnostycznym, wyjmujemy z niego zawartość powtórkową
i wkładamy zakres leksykalno-gramatyczny, który obecnie przerabiamy. W ten sposób żaden uczeń nie będzie mógł już powiedzieć, że "ona mnie nie lubi i się na mnie uparła", sam wylosował swoje pytania, więc jedyne, co może go nie lubić w tej sytuacji to ślepy los ;) Sprytne co?

Magiczne pudełko ma też zastosowanie w klasach młodszych lub na kursach językowych z dziećmi, wtedy jedynie zamiast słownictwa i struktur w pudle lądują flasze, proste karty wyrazowe, obrazki dzieci przedstawiające różne sytuacje. Można na ich podstawie realizować z uczniami wiele gier
i zabaw:

wyścig kart obrazkowych - kto pierwszy dotknie wybranej karty na tablicy

wielka gra planszowa - z kart obrazkowych ułożonych na podłodze z żywymi pionkami w postaci uczniów

wieża z kubeczków i kart obrazkowych

głodny krokodyl - aby przejść na drugi brzeg rzeki musisz stąpać po właściwych kamieniach (czyt. flaszach), i tym podobne.

No dobrze, a teraz przyznam Wam się do czegoś. Mianowicie mój Magic Box jest wiklinowym koszyczkiem, ale ciiiii..., nikomu nie mówcie. :)

To już ósma edycja, choć moja dopiero pierwsza (mam nadzieję, że nie ostatnia), dziewczyny dużo mi pomogły, ale są nie tylko wielkim wsparciem, przede wszystkim są genialnym źródłem wszelkiej inspiracji, zobaczcie sami:

# data[].attributes.attachment_link.description
Udział w akcji #High5_przybijpiątkę z blogującymi anglistkami to dla mnie zaszczyt prawie na miarę spotkania Prezydenta Obamy, serio. Zawsze obserwowałam sobie jedynie z bloku poczynania moich koleżanek, aż tu taka miła niespodzianka - jestem jedną z nich. :) Zaczynajmy więc moje #High5, czyli 5 w 1, ​PIĘĆ ŻYĆ KARTONOWEGO PUDEŁKA.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Udział w akcji #High5_przybijpiątkę z blogującymi anglistkami to dla mnie zaszczyt prawie na miarę spotkania Prezydenta Obamy, serio. Zawsze obserwowałam sobie jedynie z bloku poczynania moich koleżanek, aż tu taka miła niespodzianka - jestem jedną z nich. :)
Zaczynajmy więc moje #High5, czyli 5 w 1,
​PIĘĆ ŻYĆ KARTONOWEGO PUDEŁKA.
​

Gdybym miała polegać na swoim doświadczeniu, byłoby mi na pewno o wiele trudniej, na szczęście mam w domu 8-letnią ekspertkę od kartonowych pudełek.
Kto kiedykolwiek poznał moją córkę (np. na Zlocie Anglistów grupy Nauczyciele Angielskiego, I love #ZLOT) ten wie, że wystarczy dać jej najzwyklejsze kartonowe pudełko i powstaną
z niego cuda, w domu mam wiele samochodów, samolotów, łóżek, oraz całych mieszkań dla różnych stworów i pluszaków. <3
Planując zajęcia zawsze pytam ekspertkę, czy ma jakieś pomysły oprócz tych, które wymyślam sama i stosuję w klasie na co dzień. No i ona ma...​

Na wzór Charliego, którego łatwo znajdziecie na blogu prekursorki blogów edukacyjnych w temacie dzieciaczków, Marysi z Head Full of Ideas, powstał mój głodny Om Nom. Moja córka absolutnie od wielu lat wielbi stwora Om Noma z gry Cut the Rope. Głodny kartonowy potworek ma już dobre kilka lat, gdzieś tak przynajmniej 2,5 roku (i wciąż jest ten sam, widać po nim lekkie zużycie, ale jest przekochany).
Wtedy, kiedy powstał, prowadziłam zajęcia w przedszkolu i zajęcia z własnymi grupami, znalazłam na Internecie pięknego stwora z otwartą paszczą, nakleiłam na pudełko po butach, wycięłam otwór gębowy i tak oto w moim domu zamieszkał the Hungry Om Nom, który lubi naprawdę dużo jeść. Jadł już kształty, litery, cyfry, kolorowe liście, różnego rodzaju flasze z obrazkami, zdjęcia produktów spożywczych (podobnie do Marysi Charliego), a nawet w starszych grupach karty wyrazowe i całe zdania. Do tego Om Nom uczy zadawania pytań i krótkich odpowiedzi.

​Z grupą siadamy w kole i dzieci zaczynają chórem pytać (na początku im trochę pomagam):
- Om Nom, Om Nom, are you hungry?
- Yes, I am. (odpowiadam)
- What do you want to eat? (pytają dzieci po kolei, już pojedynczo)
- I want to eat... an elephant, letter "a", the red leaf, number "three" (odpowiadam w zależności od tematu, a wybrane dziecko wkłada Om Nomowi do paszczy wybrany posiłek).
I tak dalej... Nie zapomnijcie tylko o odpowiednich dźwiękach pożerania - to bardzo ważne!!!

Następnie możecie oddać potwora w ręce ludu, to jest dopiero wielki fun, lud na bank nie zapomni o odgłosach paszczą, gwarantuję ;).

Będąc nauczycielem, szczególnie w klasach 1-3 i w przedszkolu nigdy nie wyrzucaj pudełek po butach ani tych, w których przychodzą paczki, można z nich zrobić dosłownie wszystko co przyda się na lekcje:

lekcja o jedzeniu - kuchenka,

lekcja o ubraniach - pralka, suszarka lub szafa (do tego nie zapominajcie o sznurku i klamerkach do wieszania prania, w czasie lekcji mogą to być małe imitacje ubrań dla lalek, karty obrazkowe

ubraniami lub części naszej garderoby),

cyfry i liczby - winda dla lalek,

godziny - kartonowy zegar,

pisanie listów - skrzynka pocztowa,

czas przeszły - maszyna czasu.

Jeśli uczycie starsze dzieciaki lub młodzież i szykujecie się do przygotowania pokoju zagadek (Escape Room), przydałby Wam się sejf. Tak!!! Ostatnio na YouTube znalazłam tutorial jak z kartonowego pudła zrobić najprawdziwszy sejf, rewelacja.

​A gdybyście chcieli na wesoło nauczyć starsze dzieci lub nastolatków wyrażenia "Whose ... is this?" i dopełniacza saksońskiego, proponuję lekcję, która na długo zostanie im w pamięci. To bardzo proste. Potrzebne Wam będzie 1 kartonowe pudełko po butach przerobione na pralkę oraz kilka lub kilkanaście skarpetek. SKARPETEK WASZYCH UCZNIÓW.

Należy poprosić uczniów o ... (uwaga, uwaga!) zdjęcie jednej skarpetki, ewentualnie jak macie zajęcia po południu możecie poprosić uczniów o przyniesienie świeżych ;P
Następnie wyciągamy skarpety z pudełka lub prosimy ich samych o losowe wyciąganie skarpetek z pralki i zadajemy pytanie "Whose sock is this?", a uczniowie muszą zgadnąć, odpowiadając "It's Maciek's sock", "It's Majka's sock". Sama forma polskich imion i literki "s" już jest śmieszna, a co dopiero jeszcze wyciąganie skarpetek. W każdym wieku jest to świetna zabawa :D
​

Jak już wspominałam, moja córka uczestniczyła ze mną w Zlocie zarówno w zeszłym, jak i w tym roku, być może na nim byliście i nawet pamiętacie jak na salę pełną nauczycieli wkroczyła przed prelekcją pewna dziewczynka w kartonowym pudełku na głowie z wyciętymi oczami i zębami. ;) To właśnie ona. :)
Taka kartonowa maska to również świetny pomysł na zajęcia językowe, każdy wtedy może wcielić się we własną wymyśloną postać, o której będzie opowiadać. Kartonowa maska może służyć także różnym aktywnościom dramowym. Uwielbiam na lekcjach każdego rodzaju zadania typu role-plays, teatrzyki, naśladownictwo dźwięków i gestów. Tak więc zakładając na głowę kartonową maskę uczniowie mogą zamienić się w roboty, potwory, czarnoksiężników, rycerzy, co tylko im się zamarzy. Następnie możemy wymyślić dla nich scenki do odegrania będąc swoją postacią, np. robot może iść do lekarza, ale tylko jako robot, musi mówić jak robot i zachowywać się jak on. Natomiast rycerz może udać się do sklepu, gdzie w sposób rycerski musi zakupić składniki niezbędne na królewską ucztę.

Abstrahując zupełnie od kursu English Play Box, wydawnictwa Nowa Era, w której pracuję, gdzie pudło, BOX jest bohaterem przewodnim kursu, tak naprawdę każdy box może zostać bohaterem Waszej lekcji.
Wystarczy pudełko kartonowe, wyobraźnia i wizja umiejętności językowych, które chcemy rozwinąć w naszych uczniach. Jako, że pomysł opiera się na storytellingu, powinno być to pisanie lub mówienie w oparciu o jakąś strukturę gramatyczną lub zasób słownictwa. Jako przykład opiszę Wam przebieg lekcji z pudełkiem dla nastolatków lub dorosłych na poziomie od B1 wzwyż, będą to zajęcia ćwiczące drugi tryb warunkowy.
Przebieg zajęć z pudłem bohaterem może wyglądać następująco:

na początek odrobinę zabawy gestem, ruchem i ciałem - używając tylko swoich rąk zróbcie uczniom małe kalambury, udawajcie, że niesiecie coś ciężkiego, pchacie to, otwieracie, następnie zadajcie uczniom proste, ale dające wiele kreatywnych możliwości pytanie "What's this?",

kiedy padnie już odpowiedź na pytanie, pokażcie uczniom najzwyklejsze na świecie kartonowe pudełko i poproście ich o wymyślenie w grupach 3-4 osobowych przynajmniej trzech użyć kartonowego pudełka,

puśćcie następnie uczniom krótki filmik o chłopcu, który zaprzyjaźnił się z pudełkiem,

poproś uczniów o notowanie pomysłów chłopca, wspólnie porównajcie jego pomysły z pomysłami grup,

następnie przedstawcie grupie strukturę drugiego trybu warunkowego "If I were..., I'd..." i poproście ich o stworzenie zdań rozpoczynających się od "If I were a cardboard box...",

na zakończenie poproście uczniów o stworzenie krótkiej historii kartonowego pudełka, żeby było zabawiej zróbcie "jigsaw writing", gdzie każdy opisuje fragment historii a następnie uczniowie wymieniają się kartkami odpowiadając po kolei na pytania "when", "what", "what was it doing" "what happened", etc., i tak aż do końca historyjki, koniecznie przeczytajcie później opowiadania na głos, będzie dużo śmiechu. :D

​

Magic box, czyli magiczne kartonowe pudełko powtórzeń to jedno z narzędzi, bez których nie wyobrażam sobie pracy na lekcji i efektywnego systemu powtórkowego. Dzięki magicznemu pudełku nie ma mowy o zasadzie 3 Z: Zaryć, Zdać, Zapomnieć. No way, nie tym razem. a koniec każdych zajęć prosimy uczniów, aby wrzucili do magicznego pudełka karteczkę z tym, co sprawiło im na zajęciach trudność, było nowe lub po prostu warte uwagi. Wśród karteczek mogą być słówka, wyrażenia (tzw. funkcje językowe), zdania do tłumaczenia, struktury gramatyczne do uzupełnienia, etc. W czasie kolejnej lekcji, w kole lub siedząc w ławkach uczniowie losują jedną karteczkę z pudełka, jednak niezwykle istotnym jest, abyście pamiętali o wymieszaniu zawartości przed zajęciami, tak, aby treści nowe mieszały się ze starymi. Uczniowie następnie muszą,
Praca z pudełkiem powtórzeń zapewnia głębokie cofnięcie i efekt tzw. przeuczenia,
a opis jego działania wygląda następująco: n
w zależności od tego co wylosowali, przetłumaczyć zdanie, odpowiedzieć na pytanie, wytłumaczyć strukturę, podać synonim lub tłumaczenie słówka.

Lubicie pytać na ocenę? Ja uwielbiam, ale zawsze staram się, aby przebiegało to w jak najmniej stresującej atmosferze. Mam swój od lat wypracowany system 10 pytań i dziesięciu rysowanych kółek, zamalowując kółka łatwiej mi następnie wyliczyć procent, ale o tym innym razem. Magic box jest też dobrym narzędziem diagnostycznym, wyjmujemy z niego zawartość powtórkową
i wkładamy zakres leksykalno-gramatyczny, który obecnie przerabiamy. W ten sposób żaden uczeń nie będzie mógł już powiedzieć, że "ona mnie nie lubi i się na mnie uparła", sam wylosował swoje pytania, więc jedyne, co może go nie lubić w tej sytuacji to ślepy los ;) Sprytne co?

Magiczne pudełko ma też zastosowanie w klasach młodszych lub na kursach językowych z dziećmi, wtedy jedynie zamiast słownictwa i struktur w pudle lądują flasze, proste karty wyrazowe, obrazki dzieci przedstawiające różne sytuacje. Można na ich podstawie realizować z uczniami wiele gier
i zabaw:

wyścig kart obrazkowych - kto pierwszy dotknie wybranej karty na tablicy

wielka gra planszowa - z kart obrazkowych ułożonych na podłodze z żywymi pionkami w postaci uczniów

wieża z kubeczków i kart obrazkowych

głodny krokodyl - aby przejść na drugi brzeg rzeki musisz stąpać po właściwych kamieniach (czyt. flaszach), i tym podobne.

No dobrze, a teraz przyznam Wam się do czegoś. Mianowicie mój Magic Box jest wiklinowym koszyczkiem, ale ciiiii..., nikomu nie mówcie. :)

To już ósma edycja, choć moja dopiero pierwsza (mam nadzieję, że nie ostatnia), dziewczyny dużo mi pomogły, ale są nie tylko wielkim wsparciem, przede wszystkim są genialnym źródłem wszelkiej inspiracji, zobaczcie sami:

# data[].attributes.attachment_link.description
Udział w akcji #High5_przybijpiątkę z blogującymi anglistkami to dla mnie zaszczyt prawie na miarę spotkania Prezydenta Obamy, serio. Zawsze obserwowałam sobie jedynie z bloku poczynania moich koleżanek, aż tu taka miła niespodzianka - jestem jedną z nich. :) Zaczynajmy więc moje #High5, czyli 5 w 1, ​PIĘĆ ŻYĆ KARTONOWEGO PUDEŁKA.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ach te klamerki ...

Nie wiem jak Wy ale ja uwielbiam pracę ze spinaczami do bielizny. Mogą być z plastiku, kolorowe, drewniane, z magnesem, duże, małe - jakie widzę w sklepie, a nie mam w swoich zbiorach - zakupuję i wykorzystuję na zajęciach.

Pomysł 1
Znaczniki klamerkowe - prezentowane na zdjęciu strzałeczki, zostały wykonane z czarnej i żółtej pianki, które nakleiłam na spinacz drewniany zwykłym klejem. Proponuję wykonanie co najmniej 10 takich, bądź podobnych znaczników, aby swobodnie z nimi pracować. Zamiast pianki możemy wykorzystać gotowe naklejki lub zalaminowane skrawki papieru o określonym kształcie czy kolorze. Będą zdecydowanie trwalsze i z powodzeniem posłużą co najmniej przez rok szkolny. Ponadto, nasi uczniowie z wielką radością przygotują i ozdobią takie klamerki.

Do wykonania kart na zajęcia potrzebujemy ilustracji bazowej oraz gotowych literek rozsypanego słowa). Moja ilustracja pochodzi z gazety, a litery rozsypane dookoła to "BEACH" oraz "PALM", które należy wyszukać i oznaczyć klamerkami. Jest to przynajmniej dobry pomysł na rozgrzewkę w parze lub zadanie dodatkowego dla ucznia, który wcześniej wykonał ćwiczenie lekcyjne i zaczyna nudzić się. Przydzielając taką kartę zdolnemu uczniowi, nie sugeruję mu wyrazów do wyszukania - niech buduje jakie chce i ile potrafi.

Znaczniki klamerkowe wykorzystamy też każdorazowo przykategoryzowaniu ( znaczniki z napisem danej kategorii lub oznaczone numerem 1, 2 lub 3), wybieraniu właściwej odpowiedzi ( np. "A" czy "AN") , opisach ilustracji (przygotujmy zestawy zadań lub fragmenty tekstu oraz znaczniki klamerkowe z napisami "TRUE" i "FALSE").

Znaczniki świetnie sprawdzą się w zabawach z dziećmi w trakcie pracy ze słownictwem dotyczącym sali lekcyjnej, wyposażenia piórnika, plecaka, kolorów czy kształtów - naszym zadaniem będzie wyłącznie głośne wskazanie, czego mają szukać (Find something blue ...Find something square ... Find a pencil...), a uczniów, przypięcie klamerki do odpowiedniego przedmiotu. Będzie sporo zabawy, szukania, wybierania, ćwiczeń i powtórek mimochodem, a dzieciaki wyjdą z ławek i będą miały okazję do kontrolowanego chodzenia po sali.

Pomysł 2
Spinaczowy alfabet.
Do pracy ze zbiorem spinaczy z naklejonymi lub napisanymi markerem literami nie trzeba chyba zachęcać, a jeśli nie znasz tego sposobu lub nie jesteś przekonana/-y- proszę:
- przygotuj klamerki z alfabetem, najlepiej co najmniej dwa zestawy oraz dodatkowych kilka samogłosek, możesz je napisać markerem odręcznie lub wykorzystać gotowe.
Tak zbudowany zestaw posłuży do wielu ćwiczeń alfabetycznych, układania wybranych literek we właściwej kolejności alfabetycznej, nazywania przedmiotów przedstawionych na obrazkach i "podpisywania" ich. Ponadto będzie elementemMUST HAVE w połączeniu z odpowiednimi kartami obrazkowymi w każdej awaryjnej sytuacji.

Propozycje:
- przypinanie liter imienia kolegi / koleżanki do bluzeczki i literowanie imion sprawdzi się na pierwszych zajęciach we wrześniu ( lub, gdy wybierasz się do grupy / klasy, której nie znasz, a masz zastępstwo), sprawdziłam - bardzo wesoły "icebreaker" i skuteczny sposób na przetrwanie zajęć w grupie, której nie znam,
- "podpisywanie" wyposażenia plecaka, piórnika i sali lekcyjnej ( klamerki z literami przypinane są do danego przedmiotu lub na przygotowanej wcześniej np. szpatułce laryngologicznej (pasku brystolu) i umieszczenie obok danego przedmiotu,
- układanie wyrazów z literek na klamerkach umieszczonych obok opisywanego przedmiotu,
- "podpisywanie" przedmiotów przyniesionych do sali ( np. skarpeta, klocek, łyżka, banan, świeczka, gazeta, klucze ... wyposażenie torebki (?) ), wystarczy kilka przedmiotów, a zajęcia zyskają na atrakcyjności,
- "podpisywanie" owoców ( świeże lub na zdjęciach / kartach obrazkowych),
- każdorazowe literowanie "podpisanych" wyrazów na czas,
- mieszanie literek - przygotowywanie zadania przez ucznia dla innego ucznia - w tym zadaniu przydzielamy wybranemu uczniowi odpowiednie klamerki z literami, jego zadaniem jest poprawne nazwanie przedmiotu i przygotowanie "wyzwania" dla kolegi / koleżanki, poprzez dowolne przypięcie liter do właściwego przedmiotu, szpatułki lub paska tektury i umieszczenie obok właściwego przedmiotu,
-"missing letters" - "podpisywanie" kart obrazkowych lub przedmiotów, przydzielając niekompletny zestaw klamerek z literami.

Fajne? Fajne. Myślę, że przekonałam do klamerkowego podpisywania.

Pomysł 3
Układanie w odpowiedniej kolejności.
Pomysł prezentuję na przykładzie rozsypanek zdaniowych ale mogą być to pocięte na litery wyrazy, zdania, dialog czy krótki tekst. O ilości elementów zdecydujemy przed zajęciami, bo zmuszeni jesteśmy przygotować stosowną liczbę klamerek z z numerkami, zwykle jest to maksymalnie siedem.
Zadanie możemy urozmaicić dodając karty obrazkowe zamiast poszczególnych wyrazów ( np.I hate eating PEARS (=ilustracja)), rozsypanki literowe (ESPAR) czy pusty kartonik, na którym brakujący wyraz będzie można dopisać markerem.

W starszych grupach proponuję wykonać ten pomysł z krótkimi zdaniami streszczającymi fragmenty tekstu na podstawie tekstu ( słuchanego lub czytanego), układanie wybranych wyrazów ( lub ich synonimów, antonimów, definicji ) w kolejności, w której pojawiły w tekście lub dobieranie nagłówków do tekstu.

Pomysł 4
Find someone who... klamerkowy "icebreaker"
Zabawa na początek roku lub pracy z daną grupą na przykład na pierwszym zastępstwie. Potrzebujemy klamerek, w duuużej ilości, aby każdy uczeń / słuchacz miał możliwość zadania pytania i przypięcia spinacza chociaż jednej osobie, która "przytaknie" na zadane pytanie do polecenia:

Rozmawiamy, obserwujemy, przyglądamy się, zadajemy pytania ... i przypinamy spinacze do rękawa lub szwa bluzki;). Polecam.

Pomysł 5
A Hungry Caterpillar jest znana wszystkim i wszyscy ją na swój sposób kochamy - nakarmmy więc kochaną gąsienicę "klamerkowymi" owocami.
Potrzebujemy:
- zestawu klamerek z ikonami owoców lub klamerkami z napisanymi nazwami,
- klamerki z liczebnikami, które będziemy dopinać w odpowiednim miejscu,
- gąsienicy, na przykład takiej jak moja na zdjęciu.

My hungry caterpillar ate pears, leaves and stawberries...
My hungry caterpillar ate THREE pears, TWO leaves and SIX starwberries ...

Inną wersją jest przypięcie wybranych spinaczy z ikonkami i wymienienie nazw, wymiana / usuwanie jednej nazwy z "listy", dopinanie ikonek przedstawiających jedzenie, którego gąsienica nie może lub nie będzie jadła ( ikonka np. sera, mleka, szynki, tortu ).

Does the hungry caterpillar like cheese?
No way. The hungry caterpillar doesn't eat / like cheese.

Chociaż, skoro gąsienica jest tak bardzo głodna, może niech zje książkę, buta albo nożyczki ;) . Zapytajmy o to naszych podopiecznych, czy taka dieta jest możliwa i nie zaszkodzi jej. Po czym, niech uczniowie zbudują odpowiedni jadłospis dla gąsienicy na poszczególne posiłki w danym tygodniu.

... a tu już tylko krok, do zbudowania uczniowskiego menu na cały tydzień.

A oto pomysły koleżanek na wykorzystanie innych pomocy dydaktycznych na zajęciach językowych w różnych grupach wiekowych.
Zapraszam na blogi swoich koleżanek i do poznania kolejnych 75 pomysłów:

# data[].attributes.attachment_link.title
5 pomysłów na wykorzystanie spinaczy do bielizny

# data[].attributes.attachment_link.description
Ach te klamerki ... Nie wiem jak Wy ale ja uwielbiam pracę ze spinaczami do bielizny. Mogą być z plastiku, kolorowe, drewniane, z magnesem, duże, małe - jakie widzę w sklepie, a nie mam w swoich zbiorach - zakupuję i wykorzystuję na zajęciach.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Oto przed Wami kolejna odsłona naszej blogerskiej akcji #high5_przybijpiątkę! W związku ze zbliżającym się początkiem roku szkolnego, postanowiłyśmy dostarczyć Wam multum pomysłów na zajęcia, które zrealizujecie niewielkim kosztem :). Dlatego dziś dostajecie od każdej z nas takie „5 in 1" - 5 pomysłów na wykorzystanie wybranej pomocy dydaktycznej. Ja pokazuję Wam jak wiele można zrobić z zestawem jednorazowych kubeczków na lody. Oczywiście z Flying Tiger.

Same kubeczki na lody (nieco niższe i z podstawą o większej średnicy, niż tradycyjne) znajdziecie bez problemu w różnych innych sklepach, czy na Allegro. Te są jednak wyjątkowe, ponieważ mają bardzo przydatne do niektórych przedstawionych przeze mnie zabaw przykrywki, ale ponieważ wiem, że nie każdy ma łatwy dostęp do tego sklepu, od razu przedstawiam Wam alternatywy - możecie zastąpić je puszkami, np. po orzeszkach, mleku w proszku czy kawie, małymi pudełeczkami z przykrywkami, czy słoikami, których ścianki obkleicie np. kolorowym papierem. Do części zabaw wystarczą też najzwyklejsze kubeczki. Wpis ma być dla Was przede wszystkim inspiracją! 🙂

Ok, skoro już wiecie, że nie ma się co smucić, jeżeli nie zdobędziecie dokładnie tego zestawu, który pokazuję, poznajcie 5 moich pomysłów na jego wykorzystanie!

Zapewne już wszyscy kojarzycie super pomysł z budowaniem wieży z kubeczków i flashcards - zabawę idealną do utrwalania słownictwa, którą pokocha każda grupa wiekowa! Jeżeli nie, przeczytacie o niej na blogu hangielski.blogspot.com.

Ja chciałabym podzielić się z Wami moją modyfikacją, która pomoże przećwiczyć z uczniami jeszcze więcej słownictwa i zaangażować każdego ucznia w aktywne ustawianie wieży :).

Są różne opcje, na które możecie postawić, najważniejsze to odpowiednie przygotowanie kubeczków - na ich spodzie umieśćcie kółeczka, np. kolorowe. Mała podpowiedź: jeżeli wytniecie kółeczka idealnego rozmiaru (świetnie tutaj sprawdza się pianka) - o średnicy takiej, jak dno kubeczka, nie musicie ich niczym przyklejać, świetnie się trzymają, a jednocześnie zawsze możecie wymienić je na inne, ale o tym za chwilę.

Dzięki kółeczkom przećwiczycie słownictwo związane z kolorami, dodatkowo dołóżcie dowolne flashcards, choć w tym wypadku najlepiej sprawdzą się czarno-białe - ja wybrałam te przedstawiające ubrania (mała podpowiedź: potem możecie dać je uczniom do pokolorowania, i już dwie aktywności na zajęcia o kolorach gowe!)

Rozdajcie dzieciom siedzącym w kole na zmianę: kubeczek - ustawiony tak, by nie było widać jego spodu, kartę - położoną obrazkiem w dół, a następnie proście by odkrywali je po kolei, nazywając to co wylosowali. W ten sposób uczniowie będą utrwalać wybrane przez Was słownictwo, a jednocześnie tworzyć połączenia takie, jak blue jumper, red boots etc. Żeby zabawę w budowanie wieży wynieść jeszcze na nieco wyższy poziom, możecie poprosić, by za każdym razem powtarzali wszystkie połączenia od samego początku. Przy 7. kubeczku już naprawdę nie jest tak łatwo! 😉

Równie uniwersalne, jak kolory są także obrazki przedstawiające emocje (tu akurat na innych kubeczkach), które fajnie połączą się np. ze słownictwem związanym ze zwierzętami, choć równie dobrze możecie tworzyć z uczniami tak zabwne połączenia, jak scared jumper czy sad coat ;).

Kolorowe kółeczka, zwłaszcza niczym nieprzymocowane do spodów kubeczków, wymienić możecie na dowolne słownictwo. Następnie włożyć jeden kubeczek w drugi i prosić uczniów, by wyciągali je po kolei - każda osoba nazywa to, co znajduje się na spodzie wylosowanego kubeczka i całą resztę przekazuje dalej.

By urozmaicić tę zabawę i dołożyć szczyptę emocji, na niektórych kubeczkach umieść znaki specjalne, których wylosowanie będzie oznaczało jakieś zadania do wykonania. Może się tam też pojawić słówko „kaboom", czy „boom", które będzie oznaczało koniec rozgrywki.

Podpowiedź: możecie też w łatwy sposób stworzyć kubeczki uniwersalne (przydatne szczególnie na zajęciach ze starszymi uczniami), na spodzie których będziecie umieszczać dowolne słownictwo, wykorzystując do tego jedynie pisak do tablic suchościeralnych - zamiast kolorowych, na spodach kubeczków umieśćcie białe zalaminowane kółczka :).

Możecie na nich zapisywać słowa, nazwy kolorów czy emocji, rysować.

„Who took the cookie...?" - jak już wiele razy pisałam i mówiłam, to jedna z ulubionych zabaw „moich" dzieci! Kto nie zna, niech szybko zagląda TU. Ale nawet te ulubione z czasem warto zastąpić ich nieco zmodyfikowanymi wersjami - tak oto powstał pomysł na słuchową wersję gry, właśnie z wykorzystaniem kubczków (lub innych zamykanych, nieprzezroczystych pojemników :)).

Wystarczy tylko jedna karta lub zalaminowane ciasteczko (może być i prawdziwe!). Schowajcie je do jednego z kubeczków, które na zajęciach rozdacie uczniom. Nie pozwalajcie im ich otwierać. Bawcie się na takiej samej zasadzie, jak w klasycznej wersji, ale zamiast odkrywania kart dzieci będą potrząsać kubeczkami. Nic nie słychać, nie ma ciasteczka, słychać - jest! 🙂

Ok, ok, zestaw z Tigera to tylko 5 sztuk kubeczków, a zatem dla większej grupy trzeba by było mieć ich kilka, ALBO na przykrywkach umieśćcie rysunki, cyfry, słowa - co tylko chcecie. Ustawcie kubeczki na środku sali i pozwólcie uczniom obstawiać, w którym znajduje się ciasteczko, poprzez nazywanie słów znajdujących się na pokrywkach. Następnie sprawdźcie kto miał rację, potrząsając kubeczkami po kolei.

Czas na moją ulubioną propozycję! Do tej zabawy rzeczywiście wystarczy tylko jeden zestaw tych kubeczków, a przećwiczycie dzięki niej dowolne słownictwo w nietypowy sposób! Jest to jeden z pomysłów z mojego szkolenia „Gry i zabawy", na które w tym roku serdecznie zapraszam do Wrocławia i Lublina, a w drugiej połowie roku także Torunia.

Tym razem na spodach przykrywek od kubeczków (puszek, pudełek czy słoików :)) umieśćcie obrazki przedstawiając ćwiczone słownictwo (te na zdjęciach pochodzą z mojego Sklepu z pomysłami). Do środka wrzućcie różne fajne rzeczy, które przy potrząsaniu kubeczkami będą wydawały różne odgłosy, np. ciecierzycę, dzwoneczek, papierową kulę itp.

Podczas zajęć pokazujcie uczniom obrazki spod przykrywek, a następnie prezentujcie dźwięk, jaki wydaje przyporządkowany danemu słowu kubeczek. Powtórzcie ze wszystkimi słówkami, a następnie zaproście uczniów do zabawy w odgadywanie słów jedynie po „ich" dźwiękach.

Podpowiedź: ja na spodach przykrywek umieściłam moje ulubione rzepy samoprzylepne. Zróbcie tak samo, a dzięki temu będziecie mogli wykorzystać tę zabawę do ćwiczenia dowolnego i dowolnej ilości słownictwa, bo bardzo szybko można podmieniać obrazki :).

I już ostatni pomysł - znowu z wykorzystaniem obrazków/kolorów/cyfr itp. umieszczonych na wierzchu pokrywek. Na każdej umieść co innego, nawiązującego do przerabianego tematu - na początek mogą to być kolorowe koła (polecam metalizowany papier z Biedronki ❤️).

Do środka kubeczków schowaj zapisane na karteczkach zadania. Uczniowie pojedynczo lub w grupach mogą wybierać kubeczki, nazywając to, co znajduje się na przykrywkach, losując w ten sposób zadania do wykonania :).

Mogą to być zadania ruchowe, lub nawiązujące do tematu, lub po prostu dla przyjemności, np. „wybieracie swoją ulubioną zabawę/piosenkę na zakończenie" itp.

Tak przygotowane kubeczki świetnie sprawdzą się także jako pionki w podłogowych grach planszowych, czy do budowania z nich wieży!

Jestem bardzo ciekawa jak podobają Wam się powyższe pomysły? Czy macie wśród swoich pomocy zestaw takich lub podobnych kubeczków? A może dorzucicie jakiś pomysł? 🙂

Wpis powstał w ramach akcji „High 5! Przybij piątkę z blogującymi anglistkami", których w tej edycji, poza mną, wzięło udział aż 15! Koniecznie zajrzyjcie na ich blogi i zobaczcie, o jakiej pomocy postanowiły napisać:

# data[].attributes.attachment_link.title
5 pomysłów na lodowe kubeczki ⋆ Head Full of Ideas

# data[].attributes.attachment_link.description
Oto przed Wami kolejna odsłona naszej blogerskiej akcji #high5_przybijpiątkę! W związku ze zbliżającym się początkiem roku szkolnego, postanowiłyśmy dostarczyć Wam multum pomysłów na zajęcia, które zrealizujecie niewielkim kosztem :). Dlatego dziś dostajecie od każdej z nas takie „5 in 1" - 5 pomysłów na wykorzystanie wybranej pomocy dydaktycznej.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kolejne wakacje są już prawie wspomnieniem :( Czas nastawiać się psychicznie (niektórzy również fizycznie) do pracy. Tym razem Każda z blogerek przedstawia 5 pomysłów na rzeczy, które są łatwo dostępne. Ja postanowiłam opisać pomysły na wykorzystanie klocków. Poniżej znajdziecie moje sugestie zarówno dla najmłodszych grup jak i tych starszych :)

Pierwsza propozycja kierowana jest do maluchów. Do zabawy potrzebne będą ... klocki ;) i kolorowe kartki papieru. Wybór modeli klocków zależy od Was. Nie jest istotnym czy użyjecie LEGO czy klocków-pianek/wafli.
Zadanie polega na położeniu klocka w odpowiednim kolorze na kartkę w określony wcześniej kolorze. Na dywanie należy rozłożyć kolorowe kartki A4 (upewnijcie się, że uczniowie znają wszystkie słowa) oraz kosz/pudło/opakowanie z klockami. Nauczyciel wybiera jedno dziecko i mówi:

"Put a red block on the blue piece of paper."
"Take the red block from the blue piece of paper and put it on the green piece of paper."

Zabawa łatwa do przeprowadzenia. Przygotowanie również nie wymaga dużego nakładu czasu. Jest duża szansa, że klocki będą dostępne w sali przedszkolnej, o kolorowe kartki można również poprosić w placówce.

Jeśli nie jesteście w posiadaniu kolorowych kartek, co powiecie na wybudowanie wieży z przedszkolakami? Do tej zabawy będą potrzebne tylko klocki, najlepiej duże, preferowane w rozmiarze XXL. Nauczyciel mówi kolor, dzieci kolejno podchodzą do niego, wybierają właściwy element i stawiają jeden na drugim tworząc tym samym wieżę. Najwięcej zabawy będzie jednak w momencie kiedy budowla runie. Zabawa sprawdza się głownie w młodszych grupach wiekowych.

Kolejny pomysł skierowany jest do troszeczkę starszych uczniów - 6+. W zabawie sprawdzą się najlepiej płaskie klocki (w przedszkolach oraz w sklepach można bez problemu znaleźć klocki-wafle, można również wykorzystać pianki lub kartki papieru). Dzielimy dzieci na grupy, najlepiej 5-osobowe. Każda osoba staje ramię w ramię ze swoimi grupowiczami. Dzieci stają w rzędzie, jeden koło drugiego tak, aby dotykali się ramionami. Między ich ramionami nauczyciel umieści po jednym klocku, tak więc w grupie 5-osobowej powinny zostać użyte 4 elementy. Dookoła sali sa rozwieszone, np. karty obrazkowe. Zadaniem grupy jest podejść do każdej ilustracji i nazwać ją. Uwaga, należy to zrobić tak, aby żaden klocek nie upadł!.Grupa, która nazwie największa ilość obrazków, bez upuszczenia żadnego elementu- wygrywa.

Tym razem pomysł dla starszych uczniów. U mnie sprawdził się w grupach dzieci od 8. roku życia. Każda grupa dostaje zestaw klocków. Wszystkie są takie same. Ja mam zestawy po 20 klocków LEGO w każdym. Dzieci należy podzielić na grupy 4-osobowe. Uczniowie będą musieli ze sobą współpracować. Należy ustalić, kolejność, w jakiej uczniowie będą podchodziły do nauczyciela. Najlepiej jest odliczyć do 4. Nauczyciel buduje figurę z klocków. Nie pokazuje jej grupom. Powinien zakryć ją, np. książką, aby nikt nie mógł zobaczyć stworzonego dzieła.
Celem zabawy jest zbudować przez dzieci takiej samej konstrukcji jaką stworzył nauczyciel.
Organizacja zabawy: Dziec podchodzą pojedynczo do nauczyciela (najpierw "jedynki", następnie "dwójki", "trójki" i "czwórki"). Przy nauczycielu może znajdować się po jednej osobie z grupy. Dzieci starają się zapamiętać jak najwięcej szczegółów, które następnie przekazują grupie. Pozostała trójka buduję konstrukcję, informator natomiast może tylko opisywać. Gdy "wylecą" mu informacje z głowy, do nauczyciela podchodzi kolejny uczeń. Ta sama osoba nie może podejść dwa razy pod rząd. Musi czekać na swoją kolej. Młodsze dzieci będą przekazywały rówieśnikom informacje dotyczące kolorów oraz wielkości klocków. Dla starszych uczniów konstrukcja może być bardziej skomplikowana jak również słownictwo z nią związane, np. będą musieli obliczać ilość wypustek na klockach (podpowiadam, ja zawsze słowa peg ​) .

O klockach Jenga już kiedyś pisałam. Wykorzystałam je podczas zajęć wakacyjnych. Zaopatrzyłam się w kolorowe klocki Jenga Tetris. Na każdym z nich zamieściłam jakieś słowo. Nie był to jednak przypadkowy dobór. Każde ze słów było potrzebne, aby ułożyć odpowiednie zdanie.
Jak przeprowadzić zabawę?
​Nauczyciel pokazuje dzieciom ilustrację, na której znajdują się klocki z wyrazami. W wersji trudniejszej dzieci muszą zapamiętać ułożenie klocków oraz słowa na nich naklejone. Mają na to minutę po czym ich zadaniem jest odtworzyć ilustrację z pamięci. Dla młodszych dzieci, które jednak potrafią czytać, można pokazać ilustrację i, mając ją przed oczami, muszą ułożyć klocki w taki sposób jak na zdjęciu. Na moich zdjęciach klocki leżą, ponieważ tak było mi łatwiej i szybciej zrobić zdjęcie. Dzieci muszą układać model stojący. Poniżej znajdziecie link do opisu zabawy:
https://edytapikulska.weebly.com/blog/playing-with-jenga-tetris

# data[].attributes.attachment_link.description
Kolejne wakacje są już prawie wspomnieniem :( Czas nastawiać się psychicznie (niektórzy również fizycznie) do pracy. Tym razem Każda z blogerek przedstawia 5 pomysłów na rzeczy, które są łatwo dostępne. Ja postanowiłam opisać pomysły na wykorzystanie klocków. Poniżej znajdziecie moje sugestie zarówno dla najmłodszych grup jak i tych starszych :) Pierwsza propozycja kierowana jest do maluchów.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
5 SPOSOBÓW NA KARTY OBRAZKOWE

To już ósma edycja „High 5 - przybij piątkę z blogującymi anglistkami" Tym razem będziecie mieli okazję przeczytać jeszcze więcej wpisów, gdyż uczestniczek akcji będzie ...... Tym razem każda z Nas przedstawi 5 pomysłów na jedną pomoc dydaktyczną czy też tzw. przydaś. Jestem bardzo ciekawa wszystkich pomysłów!

Wybrałam karty obrazkowe, ponieważ (chyba) każdy nauczyciel / lektor je posiada, ale czasami nie są one w pełni wykorzystywane. Postaram się wymienić te mniej popularne zastosowania. Karty obrazkowe (flashcards) mogą być używane jako narzędzie do zapamiętywania, podczas tzw. drilli oraz na zajęciach wykorzystujących elementy metody TPR (Total Physical Response), które z młodszymi uczniami działają cuda 🙂 Ruch pozwala im się rozładować, ekscytacja związana z szybkością odnajdywania kart tworzy przyjazną atmosferę do zapamiętywania.

Zatem przejdźmy do konkretów 🙂 Moją pierwszą propozycją jest:

Głuchy telefon (Flashcards Whispers)

Chyba każdy z Nas bawił się w tzw. głuchy telefon w swoim dzieciństwie. Czasami wykorzystujemy ją w swojej pracy podczas spotkań firmowych, szkoleń czy innych „eventów" 😉 A teraz trochę inna wersja:

Dzielimy uczniów na grupy, które tworzą wężyk / linię lub kolejno rzędami. Osoby na końcu klasy otrzymują kartę obrazkową i podają odpowiednio słówko do przodu. Uczniowie, które są najbliżej tablicy po wysłuchaniu rysują lub wykrzykują dany wyraz. Drużyna, która pierwsza poda poprawne hasło, dostaje punkt. Następnie uczniowie zmieniają się miejscami tak, aby każdy z nich mógł być pierwszym i ostatnim w rzędzie.

Świetnie nadaje się do powtórek oraz rozluźnienia ciężkiej atmosfery tudzież pobudzenia uczniów.

Wpis jest o kartach obrazkowych, ale podobnie możemy zrobić z całymi zdaniami bądź wyrażeniami.

Flashcards and tossing

Do kolejnej zabawy będziemy potrzebowali woreczka z wypełnieniem (grochem/kuleczkami/gimnastycznego) lub piłeczki typu Zośka. Karty obrazkowe rozkładamy na podłodze / dywanie tak, aby nie ilustracje nie były widoczne. Uczeń odwraca się lub nie, rzuca woreczkiem do tyłu w stronę środka koła. Aby zdobyć punkt musi nazwać rzecz na obrazku, na którym wylądował worek.

Obrazkowa wieża

Ta zabawa to prawdziwy hit nie tylko wśród najmłodszych uczniów. Do jej przeprowadzenia zaopatrujemy się w plastikowe kubeczki, których jest teraz mnóstwo, więc nawet możemy wybrać wzór.

Karty obrazkowe ułożone są w stosik lub pozwalamy na losowanie. Gdy uczeń poprawnie zidentyfikuje obrazek, stawia „flashcard" na kubeczku. Im wyższą wieżę uda się zbudować, tym więcej punktów uzbieramy. Gra sprawdza się zarówno na zajęciach indywidualnych, jak i w parach czy w grupach.

A teraz propozycja dla ruchliwych uczniów 🙂

Flashcard Race

Siedzimy w kółeczku, na środku umieszczamy karty obrazkowe. / Karty obrazkowe umieszczamy na ścianach / meblach. / Karty obrazkowe umieszczamy na ścianach korytarza. Uczniowie trzymają ręce na swojej głowie. Nauczyciel wypowiada słówko, a uczestnicy zabawy pędzą do odpowiedniej karty. Osoba, która nazbiera najwięcej obrazków wygrywa. Przy liczebnych grupach warto podzielić uczniów na grupy, ustawić się w rzędach i do wyścigu stają pierwsze osoby, po wykonanym zadaniu wędrują na koniec kolejeczki.

Alternatywa to: zaopatrzenie się w linijki / wskaźniki / łapki na muchy. Karty obrazkowe rozwieszamy na tablicy. Uczniów dzielimy na dwie lub trzy grupy. Ustawiają się oni w rzędach. Po wypowiedzeniu słowa, uczniowie z pierwszej linii wskazują odpowiedni obrazek.

Ogromna gra planszowa

O tej wersji już kiedyś pisałam. Ogromną grę planszową stworzymy poprzez rozłożenie kart obrazkowych na podłodze lub na połączonych ławkach. Pionkami w pierwszej wersji mogą być uczniowie, a w drugiej kręgle, woreczki gimnastyczne, kolorowe nakrętki itp.

Prezentuję Wam jedynie 5 sposobów, ale tak naprawdę możliwości jest więcej!

A teraz zapraszam do zapoznania się z pozostałymi wpisami, gdzie poczytacie o przeróżnych przydasiach 🙂

Małeduże - 5 sposobów na maty KIDDO

Źródło grafik: produkcja własna

# data[].attributes.attachment_link.title
5 SPOSOBÓW NA KARTY OBRAZKOWE (5 ways to use flashcards) - english freak

# data[].attributes.attachment_link.description
To już ósma edycja „High 5 - przybij piątkę z blogującymi anglistkami" Tym razem będziecie mieli okazję przeczytać jeszcze więcej wpisów, gdyż uczestniczek akcji będzie ...... Tym razem każda z Nas przedstawi 5 pomysłów na jedną pomoc dydaktyczną czy też tzw. przydaś. Jestem bardzo ciekawa wszystkich pomysłów!

# data[].attributes.attachment_link.description
Hello! To już kolejna edycja akcji High5! i mój mały debiut. Na 16 blogach (linki pod wpisem) znajdziecie aż 80 (!) pomysłów na wykorzysta...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Witajcie w kolejnej, już ósmej edycji akcji High5 Przybij piątkę! W tej edycji ja i 15 innych blogujących anglistek wymyśliłyśmy sobie spore wyzwanie, każda z nas przygotowała dla Was porcję 5 pomysłów na zajęcia z wykorzystaniem jednej rzeczy. Ja wybrałam...chochlę do zupy. :D

Ostatnio na jednej z chińskich stronek kupiłam dość nietypową chochelkę. Gdy tylko ją zobaczyłam, stwierdziłam, że będzie super gadżetem na zajęcia. Zobaczcie sami!

Chochelka to uroczy potwór z Loch Ness. :D Zapłaciłam za nią ok. dolara, u nas też jest dostępna, ale trzeba za nią zapłacić jakieś 20 zł. dlatego lepiej kupić na przykład na Aliexpress, w tej chwili jest za $0,89
(KLIK)
Jak można wykorzystać chochelkę na zajęciach?
(jeden z pomysłów sprawdzi się ze zwykłą chochlą do zupy, możecie też oczywiście przerobić jakąś nieużywaną chochelkę na potwora ;) )
1. Karmimy zwierzaki
To zadanie sprawdzi się gdy chcemy przećwiczyć angielskie nazwy zwierzątek. Będziemy potrzebować do niego dużych plastikowych kubków ( np. takich do piwa :p ), pojemnika z wodą oraz chochelki. Na każdym z kubków naklejamy obrazek ze zwierzakiem. Nauczyciel mówi np. "The dog is thirsty", zadaniem dziecka jest wybranie kubka z odpowiednim zwierzątkiem i "napojenia" go przy pomocy chochelki. To zadanie jest hitem wśród przedszkolaków.

2. Wyławiamy przysmaki Do tego zadania będziemy potrzebować kart obrazkowych z jedzeniem zwiniętych w kulki i jakiegoś pojemnika. Papierowe kulki wrzucamy do pojemnika, uczniowie wyławiają po jednej kulce przy pomocy chochelki z Nessie, rozwijają kulkę i wypowiadają zdania na temat tego co lubi Nessie np. "Nessie likes tomatoes".

Zadanie jest trochę podobne do poprzedniego, jednak tym razem uczniowie będą mieli okazję opisać też rzeczy za którymi nasza Nessie nie przepada. Nauczyciel przygotowuje małe karty obrazkowe z jedzeniem, następnie rozkłada je przed dziećmi obrazkami do dołu. Nauczyciel mówi dzieciom, np. że Nessie lubi tylko owoce, uczniowie kolejno odsłaniają karty obrazkowe, jeżeli odkryją kartę z owocem, mówią np. "Nessie likes strawberries" i wkładają ją do chochelki, jeżeli jednak trafią na rzecz, która nie jest owocem, mówią np. "Nessie doesn't like chips" i odkładają kartę na bok. 3. Co lubi Nessie?

Do zadania będziemy potrzebować chochelki, mini kart obrazkowych i ściereczki. Nauczyciel wkłada do chochelki jedną kartę, zakrywa ją ściereczką i opisuje dzieciom co się na niej znajduje, czyli co zjadła Nessie. Np. jeżeli jest to truskawka mówi dzieciom że Nessie zjadła słodki, czerwony owoc. Uczniowie próbują odgadnąć co zjadła Nessie, następnie ochotnik sprawdza czy mieli rację, podnosząc ściereczkę. Możemy to zadanie potraktować jako grę drużynową, możemy też przećwiczyć inne słownictwo niż jedzenie, Nessie przecież mogłaby zjeść np....krzesło, no nie? ;)
4. Co zjadła Nessie?
Do zadania będziemy potrzebować mini kart obrazkowych i garnka lub pudełka imitującego garnek. Dzieci siadają w kole, nauczyciel na środku koła kładzie garnek a obok niego karty obrazkowe, następnie podaje chochelkę jednemu z uczniów mówiąc np. "Nessie likes plums", uczeń wybiera kartę ze śliwkami i wkłada ją do chochelki, potem przekazuje chochelkę z kartą następnej osobie, nauczyciel kolejno mówi co lubi Nessie, dzieci wrzucają rzeczy do chochelki przekazując ją sobie, ALE gdy nauczyciel powie "Nessie loves soup!" dziecko które akurat będzie trzymało chochelkę musi wrzucić całą jej zawartość do garnka.
A jakie Wy macie pomysły na chochelkę Nessie? :) 5. Nessie loves soup!
To już wszystkie inspiracje ode mnie, teraz koniecznie zajrzyjcie na inne blogi po więcej! ;)

# data[].attributes.attachment_link.title
5 pomysłów na chochelkę na lekcji angielskiego :)

# data[].attributes.attachment_link.description
Witajcie w kolejnej, już ósmej edycji akcji High5 Przybij piątkę! W tej edycji ja i 15 innych blogujących anglistek wymyśliłyśmy sobie spore wyzwanie, każda z nas przygotowała dla Was porcję 5 pomysłów na zajęcia z wykorzystaniem jednej rzeczy. Ja wybrałam...chochlę do zupy. :D Ostatnio na jednej z chińskich stronek kupiłam dość nietypową chochelkę.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
To już 8. edycja akcji HIGH FIVE blogujących anglistek i bardzo się cieszę, że mogłam wziąć w niej udział, ponieważ tym razem każda z nas dzieli się 5 pomysłami na wybraną pomoc dydaktyczną. Zarówno tą oczywistą jak i tą mniej! 😀 Sama na blogu opisuję w jaki sposób możesz wykorzystać daną rzecz, tak aby gry, książki i inne nietypowe i typowe gadżety nie zawładnęły Twoim biurem lub mieszkaniem.

Jakiś czas temu już pisałam o kilku sposobach na wykorzystanie kostek obrazkowych, jeśli chcesz o nich poczytać, to kliknij TUTAJ 🙂

Mam nadzieję, że dzisiejsze pomysły, na ich wykorzystanie również Ci się spodobają! 🙂

1. ALFABET

Pomysł ten świetnie sprawdzi się jako rozgrzewka i sprawi, że uczniowie się bardzo w nią zaangażują. Na początku, zacznij od podzielenia klasy na pary lub małe kilku osobowe grupy. W następnym kroku rozdaj po jednej kostce na parę lub grupę, a później wyjaśnij uczniom, że ich zadaniem jest wymyślenie (na zmianę) skojarzeń do obrazków znajdujących się na kostkach w kolejności alfabetycznej. Możesz ich poprosić o zapisanie tych słów do zeszytu aby ułatwić im pracę. Gdy wszystkie grupy poradzą sobie z tym ćwiczeniem dość szybko, możesz pozmienić grupy lub pary i ponowić zadanie.

2. SKACZĄCE STORY

To ćwiczenie okazało się u mnie hitem wśród... nastolatków! 😀 Nie przypuszczałam, że będą mieli z tego taką radochę. Obstawiałam, że nie ruszą się ani na centymetr i powiedzą, że było to najbardziej dziecinne zadanie jakie mogłam im zlecić. Ale do rzeczy. W tym zadaniu postawiłam na ruch, bardzo dużo ruchu. Możesz podzielić uczniów na dwie grupy, aby jeszcze bardzie spotęgować ich zaangażowanie w lekcję. Gdy już to zrobisz, tłumaczysz zasady. Mianowicie, kapitanowie obu grup ustawiają się przy swoich grupach i rzucają kompletem kostek po całej sali. Następnie, skacząc od jednej kostki do drugiej, uczniowie opowiadają historyjkę i zabierają kostki ze sobą. Gdy skończą, podają komplet kolejnej osobie z pary i kontynuują ten wyścig do momentu aż wszystkie osoby wyskaczą historyjki.

Żeby nie było tak nudno, moja grupa stwierdziła, że przygotują sobie karteczki z innymi niż skakanie czynnościami do wykonania, które będą losować zanim zacznie się zadanie. Były tam takie aktywności jak: s wim, jump, run, walk like a robot, walk in slow motion, walk like a zombie.

Muszę przyznać, że takie urozmaicenie bardzo im się spodobało, a ja później wykorzystałam ich pomysł podczas zajęć z ich młodszymi kolegami, którzy byli zachwyceni możliwością powygłupiania się podczas lekcji 😀

3. NIETYPOWE PORÓWNANIA

To zadanie nie jest takie proste jak się może wydawać i sprawia, że uczniowie muszą nieźle przy nim pogłówkować. Bardzo lubię takie kreatywne ćwiczenia, w których uczniowie rozbudzają swoją wyobraźnie, więc mam nadzieję, że ten pomysł przekona też Ciebie 🙂 Uczniowie w parach lub małych grupach rzucają dwoma kostkami. Obrazki jakie im wypadną muszą ze sobą porównać. Ich zadaniem jest wspolne znalezienie minimum 5 podobieństw i 5 różnic (na początek możesz zlecić po 3 podobieństwa i różnice, tak aby załapali o co chodzi). Gwarantuje to burzę mózgów, a także wychodzenie poza stereotypowe myślenie.

A Ty masz jakieś pomysł na porówanie ryby i różdżki? Koniecznie daj znać w komentarzu co wymyśliłeś! 😀

4. WSPÓLNY MIANOWNIK

Brzmi matematycznie, prawda? A to zadanie wcale nie ma nic wspólnego z królową nauk! 🙂 Chodzi w nim po prostu o poszukiwanie wspólnej kategorii do obrazków z kostek, które wypadły po rzuceniu. Warto przeprowadzić to zadanie w dużych grupach lub nawet na forum całej klasy, ponieważ dzięki temu każdy będzie miał możliwość rucić jakiś pomysł. Zadanie idealne na warm up.

5. RZECZYWISTOŚĆ Z PERSPEKTYWY...

W ostatnim pomyśle nadal proponuję pracę w parach, a zadanie uczniów jest banalnie proste. Po otrzymaniu od Ciebie jednej kostki obrazkowej, jeden z kursantów rzuca kostką. Obrazek, który wypadnie określa postać w jaką musi wcielić się uczeń i opisać to co widzi w klasie. Warto tutaj określić minimlną ilość zdań, które powinni powiedzieć, ponieważ dzięki temu będą oni mogli rozbudzić wyobraźnie.

Dodatkowo, to ćwiczenie daje także możliwość szlifowania umiejętności pisania wśród uczniów, bo to co powiedzieli, mogą przelać na papier 🙂

Mam nadzieję, że moje 5 sposobów na wykorzystanie kostek obrazkowych na lekcji przypadnie Ci do gustu i z chęcią wykorzystasz je podczas nadchodzącego roku szkolnego! Koniecznie daj znać jak się sprawdziły w Twoich grupach! 🙂
Wpis powstał w ramach wspólnej blogerskiej akcji

Koniecznie zaglądnij też na pozostałe blogi biorące udział w tej edycji:

-> Karolina Kępska Teacher Trainer -5 żyć kartonowego pudełka

->- 5 pomysłów na lodowe kubeczki

# data[].attributes.attachment_link.title
5 pomysłów na KOSTKI OBRAZKOWE - Karolina Lubas

# data[].attributes.attachment_link.description
To już 8. edycja akcji HIGH FIVE blogujących anglistek i bardzo się cieszę, że mogłam wziąć w niej udział, ponieważ tym razem każda z nas dzieli się 5 pomysłami na wybraną pomoc dydaktyczną. Zarówno tą oczywistą jak i tą mniej!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Udział w akcji #High5_przybijpiątkę z blogującymi anglistkami to dla mnie zaszczyt prawie na miarę spotkania Prezydenta Obamy, serio. Zawsze obserwowałam sobie jedynie z bloku poczynania moich koleżanek, aż tu taka miła niespodzianka - jestem jedną z nich. :)
Zaczynajmy więc moje #High5, czyli 5 w 1,
​PIĘĆ ŻYĆ KARTONOWEGO PUDEŁKA.
​

Gdybym miała polegać na swoim doświadczeniu, byłoby mi na pewno o wiele trudniej, na szczęście mam w domu 8-letnią ekspertkę od kartonowych pudełek.
Kto kiedykolwiek poznał moją córkę (np. na Zlocie Anglistów grupy Nauczyciele Angielskiego, I love #ZLOT) ten wie, że wystarczy dać jej najzwyklejsze kartonowe pudełko i powstaną
z niego cuda, w domu mam wiele samochodów, samolotów, łóżek, oraz całych mieszkań dla różnych stworów i pluszaków. <3
Planując zajęcia zawsze pytam ekspertkę, czy ma jakieś pomysły oprócz tych, które wymyślam sama i stosuję w klasie na co dzień. No i ona ma...​

Na wzór Charliego, którego łatwo znajdziecie na blogu prekursorki blogów edukacyjnych w temacie dzieciaczków, Marysi z Head Full of Ideas, powstał mój głodny Om Nom. Moja córka absolutnie od wielu lat wielbi stwora Om Noma z gry Cut the Rope. Głodny kartonowy potworek ma już dobre kilka lat, gdzieś tak przynajmniej 2,5 roku (i wciąż jest ten sam, widać po nim lekkie zużycie, ale jest przekochany).
Wtedy, kiedy powstał, prowadziłam zajęcia w przedszkolu i zajęcia z własnymi grupami, znalazłam na Internecie pięknego stwora z otwartą paszczą, nakleiłam na pudełko po butach, wycięłam otwór gębowy i tak oto w moim domu zamieszkał the Hungry Om Nom, który lubi naprawdę dużo jeść. Jadł już kształty, litery, cyfry, kolorowe liście, różnego rodzaju flasze z obrazkami, zdjęcia produktów spożywczych (podobnie do Marysi Charliego), a nawet w starszych grupach karty wyrazowe i całe zdania. Do tego Om Nom uczy zadawania pytań i krótkich odpowiedzi.

​Z grupą siadamy w kole i dzieci zaczynają chórem pytać (na początku im trochę pomagam):
- Om Nom, Om Nom, are you hungry?
- Yes, I am. (odpowiadam)
- What do you want to eat? (pytają dzieci po kolei, już pojedynczo)
- I want to eat... an elephant, letter "a", the red leaf, number "three" (odpowiadam w zależności od tematu, a wybrane dziecko wkłada Om Nomowi do paszczy wybrany posiłek).
I tak dalej... Nie zapomnijcie tylko o odpowiednich dźwiękach pożerania - to bardzo ważne!!!

Następnie możecie oddać potwora w ręce ludu, to jest dopiero wielki fun, lud na bank nie zapomni o odgłosach paszczą, gwarantuję ;).

Będąc nauczycielem, szczególnie w klasach 1-3 i w przedszkolu nigdy nie wyrzucaj pudełek po butach ani tych, w których przychodzą paczki, można z nich zrobić dosłownie wszystko co przyda się na lekcje:

lekcja o jedzeniu - kuchenka,

lekcja o ubraniach - pralka, suszarka lub szafa (do tego nie zapominajcie o sznurku i klamerkach do wieszania prania, w czasie lekcji mogą to być małe imitacje ubrań dla lalek, karty obrazkowe

ubraniami lub części naszej garderoby),

cyfry i liczby - winda dla lalek,

godziny - kartonowy zegar,

pisanie listów - skrzynka pocztowa,

czas przeszły - maszyna czasu.

Jeśli uczycie starsze dzieciaki lub młodzież i szykujecie się do przygotowania pokoju zagadek (Escape Room), przydałby Wam się sejf. Tak!!! Ostatnio na YouTube znalazłam tutorial jak z kartonowego pudła zrobić najprawdziwszy sejf, rewelacja.

​A gdybyście chcieli na wesoło nauczyć starsze dzieci lub nastolatków wyrażenia "Whose ... is this?" i dopełniacza saksońskiego, proponuję lekcję, która na długo zostanie im w pamięci. To bardzo proste. Potrzebne Wam będzie 1 kartonowe pudełko po butach przerobione na pralkę oraz kilka lub kilkanaście skarpetek. SKARPETEK WASZYCH UCZNIÓW.

Należy poprosić uczniów o ... (uwaga, uwaga!) zdjęcie jednej skarpetki, ewentualnie jak macie zajęcia po południu możecie poprosić uczniów o przyniesienie świeżych ;P
Następnie wyciągamy skarpety z pudełka lub prosimy ich samych o losowe wyciąganie skarpetek z pralki i zadajemy pytanie "Whose sock is this?", a uczniowie muszą zgadnąć, odpowiadając "It's Maciek's sock", "It's Majka's sock". Sama forma polskich imion i literki "s" już jest śmieszna, a co dopiero jeszcze wyciąganie skarpetek. W każdym wieku jest to świetna zabawa :D
​

Jak już wspominałam, moja córka uczestniczyła ze mną w Zlocie zarówno w zeszłym, jak i w tym roku, być może na nim byliście i nawet pamiętacie jak na salę pełną nauczycieli wkroczyła przed prelekcją pewna dziewczynka w kartonowym pudełku na głowie z wyciętymi oczami i zębami. ;) To właśnie ona. :)
Taka kartonowa maska to również świetny pomysł na zajęcia językowe, każdy wtedy może wcielić się we własną wymyśloną postać, o której będzie opowiadać. Kartonowa maska może służyć także różnym aktywnościom dramowym. Uwielbiam na lekcjach każdego rodzaju zadania typu role-plays, teatrzyki, naśladownictwo dźwięków i gestów. Tak więc zakładając na głowę kartonową maskę uczniowie mogą zamienić się w roboty, potwory, czarnoksiężników, rycerzy, co tylko im się zamarzy. Następnie możemy wymyślić dla nich scenki do odegrania będąc swoją postacią, np. robot może iść do lekarza, ale tylko jako robot, musi mówić jak robot i zachowywać się jak on. Natomiast rycerz może udać się do sklepu, gdzie w sposób rycerski musi zakupić składniki niezbędne na królewską ucztę.

Abstrahując zupełnie od kursu English Play Box, wydawnictwa Nowa Era, w której pracuję, gdzie pudło, BOX jest bohaterem przewodnim kursu, tak naprawdę każdy box może zostać bohaterem Waszej lekcji.
Wystarczy pudełko kartonowe, wyobraźnia i wizja umiejętności językowych, które chcemy rozwinąć w naszych uczniach. Jako, że pomysł opiera się na storytellingu, powinno być to pisanie lub mówienie w oparciu o jakąś strukturę gramatyczną lub zasób słownictwa. Jako przykład opiszę Wam przebieg lekcji z pudełkiem dla nastolatków lub dorosłych na poziomie od B1 wzwyż, będą to zajęcia ćwiczące drugi tryb warunkowy.
Przebieg zajęć z pudłem bohaterem może wyglądać następująco:

na początek odrobinę zabawy gestem, ruchem i ciałem - używając tylko swoich rąk zróbcie uczniom małe kalambury, udawajcie, że niesiecie coś ciężkiego, pchacie to, otwieracie, następnie zadajcie uczniom proste, ale dające wiele kreatywnych możliwości pytanie "What's this?",

kiedy padnie już odpowiedź na pytanie, pokażcie uczniom najzwyklejsze na świecie kartonowe pudełko i poproście ich o wymyślenie w grupach 3-4 osobowych przynajmniej trzech użyć kartonowego pudełka,

puśćcie następnie uczniom krótki filmik o chłopcu, który zaprzyjaźnił się z pudełkiem,

poproś uczniów o notowanie pomysłów chłopca, wspólnie porównajcie jego pomysły z pomysłami grup,

następnie przedstawcie grupie strukturę drugiego trybu warunkowego "If I were..., I'd..." i poproście ich o stworzenie zdań rozpoczynających się od "If I were a cardboard box...",

na zakończenie poproście uczniów o stworzenie krótkiej historii kartonowego pudełka, żeby było zabawiej zróbcie "jigsaw writing", gdzie każdy opisuje fragment historii a następnie uczniowie wymieniają się kartkami odpowiadając po kolei na pytania "when", "what", "what was it doing" "what happened", etc., i tak aż do końca historyjki, koniecznie przeczytajcie później opowiadania na głos, będzie dużo śmiechu. :D

​

Magic box, czyli magiczne kartonowe pudełko powtórzeń to jedno z narzędzi, bez których nie wyobrażam sobie pracy na lekcji i efektywnego systemu powtórkowego. Dzięki magicznemu pudełku nie ma mowy o zasadzie 3 Z: Zaryć, Zdać, Zapomnieć. No way, nie tym razem. a koniec każdych zajęć prosimy uczniów, aby wrzucili do magicznego pudełka karteczkę z tym, co sprawiło im na zajęciach trudność, było nowe lub po prostu warte uwagi. Wśród karteczek mogą być słówka, wyrażenia (tzw. funkcje językowe), zdania do tłumaczenia, struktury gramatyczne do uzupełnienia, etc. W czasie kolejnej lekcji, w kole lub siedząc w ławkach uczniowie losują jedną karteczkę z pudełka, jednak niezwykle istotnym jest, abyście pamiętali o wymieszaniu zawartości przed zajęciami, tak, aby treści nowe mieszały się ze starymi. Uczniowie następnie muszą,
Praca z pudełkiem powtórzeń zapewnia głębokie cofnięcie i efekt tzw. przeuczenia,
a opis jego działania wygląda następująco: n
w zależności od tego co wylosowali, przetłumaczyć zdanie, odpowiedzieć na pytanie, wytłumaczyć strukturę, podać synonim lub tłumaczenie słówka.

Lubicie pytać na ocenę? Ja uwielbiam, ale zawsze staram się, aby przebiegało to w jak najmniej stresującej atmosferze. Mam swój od lat wypracowany system 10 pytań i dziesięciu rysowanych kółek, zamalowując kółka łatwiej mi następnie wyliczyć procent, ale o tym innym razem. Magic box jest też dobrym narzędziem diagnostycznym, wyjmujemy z niego zawartość powtórkową
i wkładamy zakres leksykalno-gramatyczny, który obecnie przerabiamy. W ten sposób żaden uczeń nie będzie mógł już powiedzieć, że "ona mnie nie lubi i się na mnie uparła", sam wylosował swoje pytania, więc jedyne, co może go nie lubić w tej sytuacji to ślepy los ;) Sprytne co?

Magiczne pudełko ma też zastosowanie w klasach młodszych lub na kursach językowych z dziećmi, wtedy jedynie zamiast słownictwa i struktur w pudle lądują flasze, proste karty wyrazowe, obrazki dzieci przedstawiające różne sytuacje. Można na ich podstawie realizować z uczniami wiele gier
i zabaw:

wyścig kart obrazkowych - kto pierwszy dotknie wybranej karty na tablicy

wielka gra planszowa - z kart obrazkowych ułożonych na podłodze z żywymi pionkami w postaci uczniów

wieża z kubeczków i kart obrazkowych

głodny krokodyl - aby przejść na drugi brzeg rzeki musisz stąpać po właściwych kamieniach (czyt. flaszach), i tym podobne.

No dobrze, a teraz przyznam Wam się do czegoś. Mianowicie mój Magic Box jest wiklinowym koszyczkiem, ale ciiiii..., nikomu nie mówcie. :)

To już ósma edycja, choć moja dopiero pierwsza (mam nadzieję, że nie ostatnia), dziewczyny dużo mi pomogły, ale są nie tylko wielkim wsparciem, przede wszystkim są genialnym źródłem wszelkiej inspiracji, zobaczcie sami:

# data[].attributes.attachment_link.description
Udział w akcji #High5_przybijpiątkę z blogującymi anglistkami to dla mnie zaszczyt prawie na miarę spotkania Prezydenta Obamy, serio. Zawsze obserwowałam sobie jedynie z bloku poczynania moich koleżanek, aż tu taka miła niespodzianka - jestem jedną z nich. :) Zaczynajmy więc moje #High5, czyli 5 w 1, ​PIĘĆ ŻYĆ KARTONOWEGO PUDEŁKA.

# data[].attributes.attachment_link.title
5 pomysłów na tekturowe rolki - Angielskie Bajanie

# data[].attributes.attachment_link.description
5in1 - jedna pomoc dydaktyczna, pięć pomysłów! Hello! Cudownie, że jesteś. Razem z 15 blogującymi anglistkami zapraszam cię do odkrywania ósmej edycji akcji High5 - przybij piątkę z blogującymi anglistkami! ...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
5 in 1! Czy jesteście przygotowani na nową dawkę pomysłów w ramach 8 edycji High5! Przybij piątkę z blogującymi anglistkami? Tym razem na 16 blogach znajdziecie wpisy dotyczące "5 pomysłów na wybraną pomoc dydaktyczną". Lubię korzystać z gier oraz materiałów do druku pochodzących z innych blogów. Jednak po wydrukowaniu i zalaminowaniu przychodzi czas na wycinanie. Dom jest cały w ścinkach, ale później te pozostałości zamiast do kosza, trafiają do pudełka i czekają na to by je spożytkować w celach dydaktycznych.
Oto moje pięć pomysłów na ścinki po grach:

Jeśli ścinki podzielimy na małe kwadraciki i napiszemy na nich literki, to mamy szybkie i proste w obsłudze Scrabble do tworzenia wyrazów i zdań.

Ciut większe ścinki przerabiamy na chmurki do wpisywania zdań i dostawiania ich, np. do różnych zdjęć z gazet.

Ścinki tniemy na w miarę równe paseczki i dziurkujemy je na jednej krawędzi, a całość łączymy spinaczem biurowym. Takie oto notesiki wręczamy uczniom. Mogą posłużyć na trudne słowa, które uczniowie wypisują markerem suchościeralnym po lekcji i mogą je wytrzeć dopiero wtedy jak już je zapamiętają. Notesiki można przypiąć do piórnika i nosić ze sobą słowa, tak by nie poumykały.

Czasami w moich ścinkach znajdują się bardzo okazałe resztki, z których wycinam kształty geometryczne. Przystrajam je oczami oraz buźkami i mam świetny materiał do nauki kształtów. Uczniowie chętniej zapamiętują kolorowe postacie. Moje buźki to wobbly eyes oraz naklejki kupione kiedyś w markecie, ale takie naklejki możecie stworzyć wyszukując grafiki, np na .

Pomysłem tym dzieliłam się z Wami już podczas jednej z akcji High5!, ale warto go przypomnieć, gdyż świetnie się sprawdza przy słówkowych powtórkach. Rozdajemy uczniom paseczki, na których zapisują oni wyrazy albo z góry na dół, albo od lewej do prawej. Później tworzymy krzyżówki.

Co sądzisz o takich propozycjach na wykorzystanie ścinków? Jeśli spodobał Ci się mój pomysł lub użyjesz go na zajęciach, to daj znać w komentarzu. Będzie mi bardzo miło otrzymać taki feedback!

Wpis powstał w ramach wspólnej blogerskiej akcji:

# data[].attributes.attachment_link.description
5 in 1! Czy jesteście przygotowani na nową dawkę pomysłów w ramach 8 edycji High5! Przybij piątkę z blogującymi anglistkami? Tym razem na 16 blogach znajdziecie wpisy dotyczące "5 pomysłów na wybraną pomoc dydaktyczną". Lubię korzystać z gier oraz materiałów do druku pochodzących z innych blogów.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kolejne wakacje są już prawie wspomnieniem :( Czas nastawiać się psychicznie (niektórzy również fizycznie) do pracy. Tym razem Każda z blogerek przedstawia 5 pomysłów na rzeczy, które są łatwo dostępne. Ja postanowiłam opisać pomysły na wykorzystanie klocków. Poniżej znajdziecie moje sugestie zarówno dla najmłodszych grup jak i tych starszych :)

Pierwsza propozycja kierowana jest do maluchów. Do zabawy potrzebne będą ... klocki ;) i kolorowe kartki papieru. Wybór modeli klocków zależy od Was. Nie jest istotnym czy użyjecie LEGO czy klocków-pianek/wafli.
Zadanie polega na położeniu klocka w odpowiednim kolorze na kartkę w określony wcześniej kolorze. Na dywanie należy rozłożyć kolorowe kartki A4 (upewnijcie się, że uczniowie znają wszystkie słowa) oraz kosz/pudło/opakowanie z klockami. Nauczyciel wybiera jedno dziecko i mówi:

"Put a red block on the blue piece of paper."
"Take the red block from the blue piece of paper and put it on the green piece of paper."

Zabawa łatwa do przeprowadzenia. Przygotowanie również nie wymaga dużego nakładu czasu. Jest duża szansa, że klocki będą dostępne w sali przedszkolnej, o kolorowe kartki można również poprosić w placówce.

Jeśli nie jesteście w posiadaniu kolorowych kartek, co powiecie na wybudowanie wieży z przedszkolakami? Do tej zabawy będą potrzebne tylko klocki, najlepiej duże, preferowane w rozmiarze XXL. Nauczyciel mówi kolor, dzieci kolejno podchodzą do niego, wybierają właściwy element i stawiają jeden na drugim tworząc tym samym wieżę. Najwięcej zabawy będzie jednak w momencie kiedy budowla runie. Zabawa sprawdza się głownie w młodszych grupach wiekowych.

Kolejny pomysł skierowany jest do troszeczkę starszych uczniów - 6+. W zabawie sprawdzą się najlepiej płaskie klocki (w przedszkolach oraz w sklepach można bez problemu znaleźć klocki-wafle, można również wykorzystać pianki lub kartki papieru). Dzielimy dzieci na grupy, najlepiej 5-osobowe. Każda osoba staje ramię w ramię ze swoimi grupowiczami. Dzieci stają w rzędzie, jeden koło drugiego tak, aby dotykali się ramionami. Między ich ramionami nauczyciel umieści po jednym klocku, tak więc w grupie 5-osobowej powinny zostać użyte 4 elementy. Dookoła sali sa rozwieszone, np. karty obrazkowe. Zadaniem grupy jest podejść do każdej ilustracji i nazwać ją. Uwaga, należy to zrobić tak, aby żaden klocek nie upadł!.Grupa, która nazwie największa ilość obrazków, bez upuszczenia żadnego elementu- wygrywa.

Tym razem pomysł dla starszych uczniów. U mnie sprawdził się w grupach dzieci od 8. roku życia. Każda grupa dostaje zestaw klocków. Wszystkie są takie same. Ja mam zestawy po 20 klocków LEGO w każdym. Dzieci należy podzielić na grupy 4-osobowe. Uczniowie będą musieli ze sobą współpracować. Należy ustalić, kolejność, w jakiej uczniowie będą podchodziły do nauczyciela. Najlepiej jest odliczyć do 4. Nauczyciel buduje figurę z klocków. Nie pokazuje jej grupom. Powinien zakryć ją, np. książką, aby nikt nie mógł zobaczyć stworzonego dzieła.
Celem zabawy jest zbudować przez dzieci takiej samej konstrukcji jaką stworzył nauczyciel.
Organizacja zabawy: Dziec podchodzą pojedynczo do nauczyciela (najpierw "jedynki", następnie "dwójki", "trójki" i "czwórki"). Przy nauczycielu może znajdować się po jednej osobie z grupy. Dzieci starają się zapamiętać jak najwięcej szczegółów, które następnie przekazują grupie. Pozostała trójka buduję konstrukcję, informator natomiast może tylko opisywać. Gdy "wylecą" mu informacje z głowy, do nauczyciela podchodzi kolejny uczeń. Ta sama osoba nie może podejść dwa razy pod rząd. Musi czekać na swoją kolej. Młodsze dzieci będą przekazywały rówieśnikom informacje dotyczące kolorów oraz wielkości klocków. Dla starszych uczniów konstrukcja może być bardziej skomplikowana jak również słownictwo z nią związane, np. będą musieli obliczać ilość wypustek na klockach (podpowiadam, ja zawsze słowa peg ​) .

O klockach Jenga już kiedyś pisałam. Wykorzystałam je podczas zajęć wakacyjnych. Zaopatrzyłam się w kolorowe klocki Jenga Tetris. Na każdym z nich zamieściłam jakieś słowo. Nie był to jednak przypadkowy dobór. Każde ze słów było potrzebne, aby ułożyć odpowiednie zdanie.
Jak przeprowadzić zabawę?
​Nauczyciel pokazuje dzieciom ilustrację, na której znajdują się klocki z wyrazami. W wersji trudniejszej dzieci muszą zapamiętać ułożenie klocków oraz słowa na nich naklejone. Mają na to minutę po czym ich zadaniem jest odtworzyć ilustrację z pamięci. Dla młodszych dzieci, które jednak potrafią czytać, można pokazać ilustrację i, mając ją przed oczami, muszą ułożyć klocki w taki sposób jak na zdjęciu. Na moich zdjęciach klocki leżą, ponieważ tak było mi łatwiej i szybciej zrobić zdjęcie. Dzieci muszą układać model stojący. Poniżej znajdziecie link do opisu zabawy:
https://edytapikulska.weebly.com/blog/playing-with-jenga-tetris

# data[].attributes.attachment_link.description
Kolejne wakacje są już prawie wspomnieniem :( Czas nastawiać się psychicznie (niektórzy również fizycznie) do pracy. Tym razem Każda z blogerek przedstawia 5 pomysłów na rzeczy, które są łatwo dostępne. Ja postanowiłam opisać pomysły na wykorzystanie klocków. Poniżej znajdziecie moje sugestie zarówno dla najmłodszych grup jak i tych starszych :) Pierwsza propozycja kierowana jest do maluchów.