# data[].attributes.headline
Draadmodel met je eigen gekozen voorwerpen....

# data[].attributes.subject
Draadmodel met je eigen gekozen voorwerpen....

# data[].attributes.body
Deze derde workshop gaan we met ijzerdraad aan de slag. Voordat je naar deze workshop komt, verzamel je een aantal voorwerpen/ materialen die je fascineren. Deze moeten niet te groot zijn (maximaal zo groot als je hand).
Ook weer voorbeelden hieronder.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
lent from a private collection 1992 collection

# data[].attributes.attachment_link.title
'Mobile', Alexander Calder, c.1932 | Tate

# data[].attributes.attachment_link.description
'Mobile', Alexander Calder, c.1932 on display at Tate Modern.

# data[].attributes.body
De eerste workshop die jullie klassikaal zullen hebben is buiten...!
We gaan naar aanleiding van inspirerende voorbeelden met onze voeten op de aarde creëren! In de hieronder geplaatste artikelen enkele voorbeelden van landschapskunstenaars.

# data[].attributes.attachment_link.title
Andy Goldsworthy Digital Catalogue: Home

# data[].attributes.attachment_link.description
The Digital Catalogue documents, visually and textually, the first ten years of Andy Goldsworthy's ephemeral, outdoor practice. It replicates Goldsworthy's Slide Cabinet Index, and includes previously unpublished material from Goldsworthy's Sketchbook Diaries.

# data[].attributes.attachment_link.description
James Turrell has been recognized for his artistic and architectural contributions to society all over the world.

# data[].attributes.body
In klei gaan we een 3-dimensionaal beeld maken van een 2-dimensionaal ontwerp. Wederom hieronder enkele voorbeelden van kunstenaars.

# data[].attributes.attachment_link.title
Archief - Keramiekcentrum Tiendschuur Tegelen

# data[].attributes.attachment_link.description
Een museum met historische keramiek én doorlopend exposities met hedendaagse keramische kunst, te vinden op een unieke locatie op landgoed Holtmuhle in Tegelen.

# data[].attributes.body
Vooral bekend van zijn mobiles, maar zie de website hieronder voor meer voorbeelden.

# data[].attributes.body
Tekenen in ijzerdraad!

# data[].attributes.body
Hier een filmpje over de kunstenaar Tingeley waarin zijn veelzijdigheid naar voren komt.

# data[].attributes.attachment_link.title
JEAN TINGUELY - MACHINE SPECTACLE (Mini Documentary)

# data[].attributes.body
De eerste performance in de geschiedenis was waarschijnlijk van Alexander Calder. Hier een film over zijn circus.

# data[].attributes.body
In dit kind centrum hebben ze de omgeving als derde pedagoog!

# data[].attributes.attachment_link.title
Blue House International Infant and Toddler Atelier

# data[].attributes.body
Voor wat meer uitleg, bezoek onderstaande website eens....

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Het sociaal constructivisme: leren als sociaal proces

Het sociaal constructivisme is een moderne leertheorie die ervan uitgaat dat mensen zelf betekenis verlenen aan hun omgeving en dat sociale processen hierbij een prominente rol spelen. Kennis wordt door ieder mens op een eigen wijze geconstrueerd, waarbij men sterk wordt beïnvloed door de reacties en opvattingen in de sociale omgeving.

In de vertaling van het sociaal constructivisme naar de dagelijkse les- of opvoedingspraktijk vormt 'leren als een sociaal proces' het uitgangspunt.

Voor de leesbaarheid van de tekst praten we hier over begeleiders en kinderen. Hiermee worden alle leersituaties bedoeld zoals die te vinden is bij docenten-leerlingen, ouders-kinderen, begeleiders-cliënten etc..

Belangrijke argumenten om kinderen zoveel mogelijk hun eigen leren te laten vormgeven komen voort uit de constructivistische leertheorieën. De centrale aanname van de constructivistische theorie is dat het verwerven van kennis en vaardigheden niet zozeer het gevolg is van een directe overdracht van kennis door de begeleider, maar eerder het resultaat van (constructieve) denkactiviteiten van de kinderen zelf: we leren door nieuwe informatie te verbinden aan wat we al weten (voorkennis).

In de constructivistische opvatting moeten de kinderen de informatie zo ordenen dat die voor hen relevant en bruikbaar is. Het aandeel van de begeleider dient te bestaan uit het scheppen van optimale omstandigheden voor het leerproces. De begeleider stimuleert, biedt een heldere structuur en gaat na of de kinderen de aangeboden informatie ook werkelijk opgenomen hebben.

De interactie- en onderwijsmethodiek Mediërend Leren is gebaseerd op de (sociaal) constructivistische opvattingen over leren. Het leerproces kan gestuurd worden door taken die het kind in de gelegenheid stellen om op een constructivistische wijze kennis en vaardigheden te verwerven en te verwerken.

Bij het vormgeven van taken en lessen zijn er vijf peilers:

1. het kind moet actief zijn: hij moet iets doen om de leerstof te verwerken;

2. het kind moet constructief zijn: hij moet de nieuwe kennis zelf construeren, d.w.z. uitdiepen en verbinden met de aanwezige voorkennis. Op deze manier ontstaat nieuwe kennis;

3. het kind moet doelgericht met de kennis omgaan: het leren levert succeservaringen op als kinderen een (bereikbaar) doel voor ogen hebben;

4. de kinderen moeten samen (coöperatief) bezig zijn met het verwerven en verwerken van kennis en het ontwikkelen van vaardigheden. Leren is een sociaal proces. Elkaar uitleg geven blijkt de resultaten te verbeteren;

5. het kind moet zijn leerproces zelf kunnen reguleren. Sturing kunnen geven aan het eigen leerproces motiveert.

Sociaal constructivisme als antwoord op:

- De beperkte leesvaardigheid van het kind

- Dat de school één van de middelen is om te leren

- Het fragmentarische onderwijs, met weinig transfer mogelijkheden

- Het 'need system' van de mens

- De afnemende schoolprestaties

- De (ernstige) sociaal- emotionele problematieken

Sociaal constructivisme heeft aandacht voor:

- Aanleren van vaardigheden

- Attitude wijziging: samen, construeren, actief, doelgericht, zelfregulerend

Krachtige kenmerken van het Sociaal constructivisme

Het kind heeft invloed op het eigen leerproces

Er wordt aangesloten bij eerder verworven kennis (voorkennis)

Nieuwe kennis is betekenisvol

De motivatie vergroot, omdat de kinderen actief betrokken bij het proces betrokken zijn

Men sluit aan bij het ontwikkelingsniveau en tempo van het kind

Kennis wordt gereedschap en is in andere contexten te gebruiken (transfer)

Het kind ontwikkelt betekenisvolle competenties

Er wordt een hoger leerrendement gehaald

Het kind ontwikkelt zelfreflectie

De begeleider is be-geleider, geen stuurder

De inzet van begeleiders is betekenisvol

Sociaal constructivisme als oplossing?

- Het Sociaal constructivisme gaat ervan uit dat veel wat lerenden leren, actief door henzelf wordt geconstrueerd.

- Een kind koppelt nieuwe kennis aan bestaande voorkennis.

- Kennis en vaardigheden worden daarbij gebonden aan ervaringen in een specifieke context.

- Vervolgens wordt die kennis dan weer toegepast in andere contexten.

- Het Sociaal constructivisme gaat ervan uit dat mensen het niveau van begrijpen op die manier steeds verder verfijnen.

- In de loop van dit proces ondergaat kennis dus een aantal fasen. De vier fasen van de kennisstroom (zie hieronder).

- De zone van de naaste ontwikkeling (van Vygotsky) is de 'crux' van het sociaal constructivisme.

- Vygotsky en zijn sociale cognitie is een belangrijke theorie onder het sociaal constructivisme

Bron: gebaseerd op artikel van TSM onderwijsconsult ea.

Het sociaal constructivisme: leren als sociaal proces
Het sociaal constructivisme is een moderne leertheorie die ervan uitgaat dat mensen zelf betekenis verlenen aan hun omgeving en dat sociale processen hierbij een prominente rol spelen. Kennis wordt door ieder mens op een eigen wijze geconstrueerd, waarbij men sterk wordt beïnvloed door de reacties en opvattingen in de sociale omgeving.In de vertaling van het sociaal constructivisme naar de dagelijkse les- of opvoedingspraktijk vormt 'leren als een sociaal proces' het uitgangspunt. Voor de leesbaarheid van de tekst praten we hier over begeleiders en kinderen. Hiermee worden alle leersituaties bedoeld zoals die te vinden is bij docenten-leerlingen, ouders-kinderen, begeleiders-cliënten etc..

'Leren is een WERKwoord'
Belangrijke argumenten om kinderen zoveel mogelijk hun eigen leren te laten vormgeven komen voort uit de constructivistische leertheorieën. De centrale aanname van de constructivistische theorie is dat het verwerven van kennis en vaardigheden niet zozeer het gevolg is van een directe overdracht van kennis door de begeleider, maar eerder het resultaat van (constructieve) denkactiviteiten van de kinderen zelf: we leren door nieuwe informatie te verbinden aan wat we al weten (voorkennis).

In de constructivistische opvatting moeten de kinderen de informatie zo ordenen dat die voor hen relevant en bruikbaar is. Het aandeel van de begeleider dient te bestaan uit het scheppen van optimale omstandigheden voor het leerproces. De begeleider stimuleert, biedt een heldere structuur en gaat na of de kinderen de aangeboden informatie ook werkelijk opgenomen hebben.

Het interactie- en onderwijsconcept Mediërend Leren is gebaseerd op de (sociaal) constructivistische opvattingen over leren. Het leerproces kan gestuurd worden door taken die het kind in de gelegenheid stellen om op een constructivistische wijze kennis en vaardigheden te verwerven en te verwerken.

Bij het vormgeven van taken en lessen zijn er vijf peilers:

1. het kind moet actief zijn: hij moet iets doen om de leerstof te verwerken;

2. het kind moet constructief zijn: hij moet de nieuwe kennis zelf construeren, d.w.z. uitdiepen en verbinden met de aanwezige voorkennis. Op deze manier ontstaat nieuwe kennis;

3. het kind moet doelgericht met de kennis omgaan: het leren levert succeservaringen op als kinderen een (bereikbaar) doel voor ogen hebben;

4. de kinderen moeten samen (coöperatief) bezig zijn met het verwerven en verwerken van kennis en het ontwikkelen van vaardigheden. Leren is een sociaal proces. Elkaar uitleg geven blijkt de resultaten te verbeteren;

5. het kind moet zijn leerproces zelf kunnen reguleren. Sturing kunnen geven aan het eigen leerproces motiveert.

Sociaal constructivisme als antwoord op:

Het zappende kind- De beperkte leesvaardigheid van het kind

Dat de school één van de middelen is om te leren

Het fragmentarische onderwijs, met weinig transfer mogelijkheden

Het 'need system' van de mens

De afnemende schoolprestaties

De (ernstige) sociaal- emotionele problematieken

Sociaal constructivisme heeft aandacht voor:

Kennis verwerving- Aanleren van vaardigheden

Attitude wijziging: samen, construeren, actief, doelgericht, zelfregulerend

Krachtige kenmerken van het Sociaal constructivisme:

Het kind heeft invloed op het eigen leerproces

Er wordt aangesloten bij eerder verworven kennis (voorkennis)

Nieuwe kennis is betekenisvol

De motivatie vergroot, omdat de kinderen actief betrokken bij het proces betrokken zijn

Men sluit aan bij het ontwikkelingsniveau en tempo van het kind

Kennis wordt gereedschap en is in andere contexten te gebruiken (transfer)

Het kind ontwikkelt betekenisvolle competenties

Er wordt een hoger leerrendement gehaald

Het kind ontwikkelt zelfreflectie

De begeleider is be-geleider, geen stuurder

De inzet van begeleiders is betekenisvol

Sociaal constructivisme als oplossing?

Het Sociaal constructivisme gaat ervan uit dat veel wat lerenden leren, actief door henzelf wordt geconstrueerd.

Een kind koppelt nieuwe kennis aan bestaande voorkennis.

Kennis en vaardigheden worden daarbij gebonden aan ervaringen in een specifieke context.

Vervolgens wordt die kennis dan weer toegepast in andere contexten.

Het Sociaal constructivisme gaat ervan uit dat mensen het niveau van begrijpen op die manier steeds verder verfijnen.

In de loop van dit proces ondergaat kennis dus een aantal fasen.

De vier fasen van de kennisstroom (zie hieronder):

Bron: gebaseerd op artikel van TSM onderwijsconsult ea.
Voor meer informatie over de Zone van de Naaste Ontwikkeling

# data[].attributes.attachment_link.description
Het sociaal constructivisme: leren als sociaal proces Het sociaal constructivisme is een moderne leertheorie die ervan uitgaat dat mensen zelf betekenis verlenen aan hun omgeving en dat sociale processen hierbij een prominente rol spelen. Kennis wordt door ieder mens op een eigen wijze geconstrueerd, waarbij men sterk wordt beïnvloed door de reacties en opvattingen in de sociale omgeving.

# data[].attributes.headline
Een overzicht van de verschillende ontwikkelingen in onderwijs theorieën.

# data[].attributes.subject
Een overzicht van de verschillende ontwikkelingen in onderwijs theorieën.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Als we spreken over onderwijs moeten we het eigenlijk ook hebben over de verschillende onderwijstheorieën die aan de basis van hoe we denken over leren liggen. We leren steeds meer over hoe de hersenen werken en hoe we leren, maar het blijft daarbij nog steeds bij verschillende theorieën.

Deze kijk op leren bepaalt voor een groot deel ook de manier van lesgeven die je als docent hebt. Daarbij doe je dat meestal niet direct bewust vanuit een van deze theorieën, maar je zult zien dat er veel herkenning zal zijn. Door hier bewuster van te zijn kun je als docent ook verder zoeken naar het verbeteren van je eigen lesgeven. Hieronder daarom de belangrijkste onderwijs theorieën, uitgelegd en met voorbeelden.

Behaviorisme

Vanaf het begin van de 20ste eeuw is deze stroming ontstaan. Onder leiding van onder andere Watson en Skinner is de theorie zo goed mogelijk uitgewerkt, waarbij het eigenlijk neer komt op 'oefening baart kunst'. Door te oefenen en te trainen moet de leerling uiteindelijk zonder nadenken een bepaalde handeling uit kunnen voeren. Daarnaast is de externe prikkel belangrijk: al het gedrag komt volgens Watson en Skinner voort op basis van externe prikkels.

Voorbeelden van behaviorisme zijn nu ook nog te zien: het straffen en belonen van leerlingen op basis van zichtbaar gedrag bijvoorbeeld. 'Streepjes zetten' bij een drukke klas of bonuspunten geven aan leerlingen die het huiswerk maken zijn ook voorbeelden van behaviorisme anno nu.

Cognitivisme

Vanaf de jaren 30 komt deze nieuwe stroming op. Hierbij gaat het over wat er in de hersens af speelt, waarbij het vooral gaat over de manier van denken achter de handeling. Het hoofd van een leerling wordt gezien als een 'Black Box', die gevuld kan worden met kennis. Het gaat daarbij ook om het begrijpen wat er in die Black Box gebeurt. Dit ging in tegen de gedachte van het behaviorisme, waarbij de gedachten van de lerende geen rol spelen.

Er zijn ook nu nog veel voorbeelden van cognitivisme te zien in het onderwijs. Met name het stellen van vragen om het denken te bevorderen past hierbij, maar ook het concept van voortbouwen op voorkennis. Ook het geven van feedback op hoe er geleerd wordt past bij het cognitivisme.

Constructivisme

In de jaren 60 ontstaan er weer nieuwe ideeën over leren en onderwijs. Bruner bedenkt dat leren een sociaal proces is en dat het gaat om het beeld dat de lerende maakt van de kennis die aangereikt wordt. Hieruit komen onderwijsvormen als projectgestuurd leren, waarbij leerlingen in groepen zelf op zoek gaan naar het juiste antwoord. Het reflecteren op het geleerde is hierbij ook erg belangrijk.

Het constructivisme, en dan met name het sociaal-constructivisme ligt ook tegenwoordig nog aan de basis van veel 'vernieuwend' onderwijs. Door te werken in groepen en in projecten wordt er geprobeerd om de leerling in staat te stellen zo goed mogelijk te leren. Leren wordt daarbij gezien als een actief proces, waarbij de lerende echt mee moet doen. Dit in tegenstelling tot het behaviorisme en het cognitivisme, waarbij de leerling behoorlijk passief is.

Constructionisme

In 1980 schrijft Seymour Papert het boek 'Mindstorms: Children, Computers and Powerful Ideas', waarmee hij verder gaat op de ideeën van Piaget, waarbij leren gaat om kennis construeren. Maar, zegt Papert, daar moet dan ook echt iets bij gemaakt worden. Leren door te maken en leren om te maken is volgens Papert de manier waarop er echt geleerd wordt.

Tegenwoordig krijgt deze stroming steeds meer aandacht en aanhangers. Het concept van Maker Education is bijvoorbeeld gebouwd op het gedachtegoed van Papert, waarbij leerlingen dingen maken en daarbij nieuwe kennis opdoen. Vaak gebeurt dit ook in projectvorm waarbij samengewerkt moet worden. Het gebruik van computers maakt daarbij dat leerlingen op veel verschillende manieren kunnen maken en leren.

Connectivisme

De bovenstaande theorieën zijn allen gebaseerd op het vergaren van kennis. George Siemens bedacht daarom in 2005 dat leren eigenlijk niet over kennis gaat, maar over netwerken. Kennis is namelijk veranderlijk, en het moet er dus om gaan dat leerlingen leren hoe ze kennis kunnen verkrijgen en kunnen gebruiken. Maar daarbij hoort ook dat het belangrijk is om afstand te kunnen nemen van 'oude' kennis. Nieuw in deze theorie is dat hierbij ook geleerd kan worden tussen niet-menselijke (lees: digitale) structuren.

Het connectivisme is vooral terug te zien in de manier waarop leerlingen buiten school leren. Door verschillende netwerken te gebruiken als YouTube, Wikipedia, en sociale netwerken te gebruiken leren leerlingen ontzettend veel. De taak van de docent is dan vooral om dit leren te begeleiden, en de leerling kritisch te leren kijken naar de informatie de gedeeld wordt.

Dit zijn dus de 5 belangrijkste theorieën over leren, op dit moment. Het interessante hier aan is de verschillende acties die passen bij het gedrag van veel docenten. Je herkent waarschijnlijk direct de collega's die passen bij de verschillende visies van deze manieren van denken over leren. Maar waar sta je zelf?

# data[].attributes.attachment_link.title
Deze onderwijstheorieën moet je kennen - Vernieuwenderwijs

# data[].attributes.attachment_link.description
Als we spreken over onderwijs moeten we het eigenlijk ook hebben over de verschillende onderwijstheorieën die aan de basis van hoe we denken over leren liggen. We leren steeds meer over hoe de hersenen werken en hoe we leren, maar het blijft daarbij nog steeds bij verschillende theorieën.

# data[].attributes.headline
Filmpje met uitleg over het sociaal constructivisme op het Marnix College.

# data[].attributes.subject
Filmpje met uitleg over het sociaal constructivisme op het Marnix College.

# data[].attributes.attachment_link.description
Naast taal en rekenen, besteden we veel aandacht aan de creatieve , muzikale en sociale ontplooiing. Daardoor ontwikkelen vrijeschool kinderen zich gemakkelijker tot zelfstandige mensen, met vertrouwen in zichzelf en respect voor anderen. Deze gedachte is geïnspireerd door de antroposofie van Rudolf Steiner, de grondlegger van de vrijeschool.

# data[].attributes.body
Wil je nog iets meer verdieping, bezoek dan onderstaande website.

# data[].attributes.attachment_link.description
De één is praktisch ingesteld, de ander meer intellectueel en een derde is bijvoorbeeld een sociaal gericht type. Al deze verschillende vermogens worden in de vrijeschool aangesproken, zodat ieder kind zijn eigen kwaliteiten optimaal kan benutten.

# data[].attributes.headline
Ferre Leavers over het sociaal constructivisme...

# data[].attributes.subject
Ferre Leavers over het sociaal constructivisme...

# data[].attributes.body
Een prachtig artikel over betrokkenheid, verbeeldingskracht en creativiteit.

# data[].attributes.headline
‘Autonomie in verbondenheid - Waarde(n)vol onderwijs voor nu en voor de toekomst’: lectorale rede Waarde(n) Vrijeschoolonderwijs

# data[].attributes.subject
‘Autonomie in verbondenheid - Waarde(n)vol onderwijs voor nu en voor de toekomst’: lectorale rede Waarde(n) Vrijeschoolonderwijs

# data[].attributes.body
Een mooi artikel waarin het vrije school onderwijs in een hedendaagse context wordt geplaatst.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
In haar lectorale rede "Autonomie in verbondenheid - Waarde(n)vol onderwijs voor nu en voor de toekomst" schetste dr. Aziza Mayo op 18 november 2015 haar beeld van wat zij waardevol en betekenisvol vindt in het Vrijeschoolonderwijs. Dat beeld is niet af. 'Het is een proces dat steeds weer actief moet worden vormgegeven en ruimte laat bestaan voor dialoog', aldus Aziza Mayo, lector Waarde(n) van Vrijeschoolonderwijs, verbonden aan de Hogeschool Leiden.

In de lectorale rede deelt dr. Mayo haar beeld over de waarden van het Vrijeschoolonderwijs. Dat beeld wil ze onder woorden brengen, er naar kijken en onderzoeken. Ze deelt haar twijfels en worstelingen van haar persoonlijke zoektocht met de aanwezigen. Bij het maken van het beeld, 'Autonomie in verbondenheid', heeft Aziza autonome materialen samen gebracht en hun verbondenheid zichtbaar gemaakt. Werkend aan het beeld wil het maar niet -af- raken. Haar directeur helpt haar door te zeggen dat dat juist de kracht van een beeld is. ' Juist in het niet weten, maar in het zoeken in de dialoog die daaruit voortkomt'.

Vertrouwen
Vertrouwen is daarin het sleutelwoord voor haar: in haarzelf, in het beeld en in de anderen. 'Mijn beeld van autonomie in verbondenheid zie ik als een proces dat je steeds weer actief moet vormgeven, dat nooit af is, en dat imperfecties kent. Ik denk niet dat het daardoor minder waardevol is, omdat juist de imperfecties en het niet-affe, ruimte laten bestaan voor dialoog. De betekenis van mijn beeld zit niet zozeer in het beeld zelf, maar in het gesprek dat het op gang kan gaan brengen. Ik wil dat anderen er iets van kunnen vinden, dat we in gesprek kunnen raken over wat zij er in zien. De betekenis van dit beeld van het Vrijeschoolonderwijs zit in het gesprek dat die dialoog op gang kan gaan brengen'.

'Onderwijsbeelden', zegt Aziza, 'vormen zich altijd in de tijd en zijn opgebouwd uit ervaringen, woorden, boeken, medewerkers van scholen, de minister en wetenschappers. Deze werelden wil de lector in gesprek met elkaar brengen vanuit de centrale vraag: Wat vinden wij goed onderwijs?'

Drie werelden
Aziza brengt drie werelden in beeld. Ten eerste die van Gert Biesta met zijn vraag "Wat is goed onderwijs?". Vervolgens legt ze de drie basisbehoeften van Deci en Ryan voor om tenslotte de wereld van Rudolf Steiner te verbinden aan de voorafgaande visies.

De maatschappelijke waarde van onderwijs in deze tijd lijkt de voorbereiding op volwassenheid te zijn. Aziza vraagt zich daarbij af wat voor de leerlingen waardevol is. 'Is dat het arbeidsproces of het leven in de samenleving'.

De Vrije School biedt een voorbereiding op de wereld. De afgelopen 15 jaren is de slag gemaakt naar de eisen van de samenleving: examens en lesboeken zijn ingevoerd. Er wordt gezegd dat de Vrije Scholen het nu goed doen. Maar: leven we in het Vrijeschoolonderwijs nog wat we waardevol vinden?' Het zijn de hoe en wat, de waarom en de waartoe vragen'. Antwoorden op deze vragen staan centraal in het lectoraat van de Hogeschool Leiden en het brede werkveld.

Onderwijs is meer dan voorbereiden op de arbeidsmarkt. Aziza signaleert een kentering naar een bredere kijk op onderwijs en wijst daarbij ten eerste naar het werk van Gert Biesta met de drie doeldomeinen kwalificatie, socialisatie en vooral subjectivering. Dr. Mayo gaat op dit laatste begrip in. Volwassenwording veronderstelt dat je vanuit uniciteit antwoord kunt geven als er een beroep op je gedaan wordt. Waar het daarbij om gaat is hoe je in de wereld staat en de keuze tussen - wat is wenselijk, maar is dit ook gewenst- kunt maken.

Vervolgens verlegt Mayo in deze lectorale rede de aandacht naar de theorie over de drie basisbehoeften van Deci en Ryan en verbindt deze aan de studie van Gert Biesta: bekwaamheid( kwalificatie), autonomie (subjectivering) en verbondenheid (socialisatie) Wanneer aan deze basisbehoeften is voldaan dan voel je wie je bent en kun je jouw leven vorm geven.

Ook Rudolf Steiner gaat uit van drie uitgangspunten laat Aziza Mayo zien. Het rechtsleven, waarin het gaat om rechtvaardigheid vs. gelijkheid; het cultureel leven met daarin egoïsme vs. vrijheid en het economisch leven met het thema altruïsme vs. Solidariteit. De kern van deze lectorale rede ligt in de vraag hoe de balans te vinden tussen Steiner 's vrijheid, solidariteit en gelijkheid, want dat is immers de basis voor het Vrijeschoolonderwijs en Biesta's subject vorming. Voor beide is het uitgangspunt hetzelfde, nl -jezelf vinden- .

Kindgericht
In het Vrijeschoolonderwijs wordt goed gekeken naar het kind en kindgericht gewerkt. Algemeen geldende ontwikkelingsbehoeften worden onderscheiden die leidend zijn voor de begeleiding van de ontwikkeling van het individuele kind en vorm krijgt in het onderwijs:

1 e fase: bij het jongste kind staat het voelen met jezelf, de ander en de wereld centraal. Door nabootsing (socialisatie) wordt meegedaan met de wereld en ontstaat groei tot zelfinzicht, waardoor je uiteindelijk vanuit authenticiteit vorm kunt geven aan je denken, handelen en voelen in de wereld.

De 2 e fase is de schoolfase, de kwalificatie. Het eigen oordeel, het denken wordt van belang. Wat de leerkracht waardevol vindt, is waardevol voor het kind. Er ontstaat interpreterend inzicht en oordeelkundigheid het begin van subjectvorming, nl. inzicht in het eigen wilsleven, de wereld van - ik-.

In de 3 e fase is de adolescent op weg naar volwassenheid: zelf betekenis geven vanuit innerlijke vrijheid. Keuzes maken vanuit autonomie. Dat is echter niet betekenisvol als het niet verbonden is.

Het Vrijeschoolonderwijs staat voor die verbondenheid met de wereld.

Dialoog
Zo'n beeld van onderwijs is groot. Dat vraagt niet om meer toetsen, maar juist om dialoog en het uitspreken van betekenis van begrippen en woorden.

Het Vrijeschoolonderwijs groeit en biedt een brede vorming, waarin leerlingen worden gezien en nieuwe leraren inzicht in Steiner en zijn kernbegrippen nodig hebben. Aziza formuleert onderwijsbeelden om in de kern weer te geven om welke waarden het uiteindelijk gaat in de school: kwetsbaarheid, vertrouwen, autonomie en verbondenheid. Deze lector spreekt de hoop uit dat in de komende tijd verder gebouwd wordt aan een goed onderwijsbeeld.

Meer informatie
Lees de lectorale rede 'Autonomie in verbondenheid' (pdf, 5,66 MB)
Bekijk de video van de lectorale rede 'Autonomie in verbondenheid'

# data[].attributes.attachment_link.description
In haar lectorale rede "Autonomie in verbondenheid - Waarde(n)vol onderwijs voor nu en voor de toekomst" schetste dr. Aziza Mayo op 18 november 2015 haar beeld van wat zij waardevol en betekenisvol vindt in het Vrijeschoolonderwijs. Dat beeld is niet af.

# data[].attributes.headline
Een (beeld-) verslag van een bezoek aan Reggio Emillia en het onderwijs daar.

# data[].attributes.subject
Een (beeld-) verslag van een bezoek aan Reggio Emillia en het onderwijs daar.

# data[].attributes.body
Vanuit kunst en cultuur onderwijs vormgeven...zo doen ze het in Reggio Emillia.

# data[].attributes.body
Een prachtige samenwerking tussen museum, kunstenaars en scholen met als uitgangspunt de visie van Reggio Emillia..

# data[].attributes.attachment_link.title
Inspiratiebronnen - Over - TOEVAL GEZOCHT

# data[].attributes.attachment_link.description
Stichting TOEVAL GEZOCHT onderzoekt, onderbouwt, ondersteunt en versterkt de rol van kunst en cultuur in het leerproces van jonge kinderen en de rol van jonge kinderen in culturele en kunstinstellingen.

# data[].attributes.body
De leerkracht als begeleider.

# data[].attributes.body
Een filmpje (youtube) waarin duidelijk wordt uitgelegd, en getoond, hoe je de techniek aanpakt.

# data[].attributes.attachment_link.title
Basistechniek natvilten bij de doe-het-zelf-viltpakketjes van Mooi van Zenzovoort

# data[].attributes.body
In dit korte filmpje zie je 10 mythische wezens voorbij komen.

# data[].attributes.body
In een blog staan handige tips om aan kosteloos materiaal te komen om te gebruiken tijdens creatieve momenten met kinderen en/of jongeren.

# data[].attributes.attachment_link.title
Werken met kosteloos materiaal in de kleuterklas