# data[].attributes.body
De eerste dag was vooral een introductie dag, betreft de aankomende weken. In de eerste les werd ervoor verteld wat ‘vertragen’ inhoudt & wat je ermee kan. Uit deze korte introductie kwam vooral naar voren dat: alles wat je doet, een betekenis (gevolg) heeft.  Hiervan moet je bewust van zijn. De gevolgen moeten ook opgelost/geaccepteerd worden. Voor het aankomende project gaan we samenwerken met mensen die niet in het marketing vak zitten. Hierbij is het belangrijk dat we gaan vertragen, en hun zo duidelijk mogelijk gaan helpen en ondersteunen.

Als toekomstige marketeer neem ik mee dat het belangrijk is om te vertragen, de wereld wil te snel en dat kan fouten opleveren. Door te vertragen (luisteren naar anderen/ dingen kosten tijd) duurt het project misschien wel langer maar is het uiteindelijke resultaat beter/meer waard. Voor het aankomende project van de speeltuin Hillesluis gaan ik proberen om dit meer toe te passen. Ik ben erg

# data[].attributes.body
De volgende dag kregen wij weer een korte presentatie van Elma. Meerdere keren werd het cirkel model uitgelegd. Hierna moesten wij naar buiten om troep op te ruimen maar ook de wijk te verkennen. Hierbij was het belangrijk dat alles wat ons opviel, goed moesten onthouden. Dit kan namelijk nuttige informatie/ inspiratie geven voor het aankomende project. De wijk was erg rustig, er lag best veel troep maar dat zou in andere wijken ook zo zijn. Speelplekken waren er genoeg voor kinderen, dat was erg prettig om te zien. Er was een lange winkelstraat in de buurt met diverse winkels/eet tentjes van verschillende culturen. Erg leuk om te zien dat er voor ieder wat wil is! Hierna moesten wij een groep maken (Thomas, Elvin, Floor, Fabienne en ik), de groep moest zijn of haar voorkeur doorgeven waar ze graag voor wilde gaan werken. Voordat wij de uitslag kregen moesten wij een filmpje maken waar we drie vragen moesten beantwoorden:

1) Hoe kunnen wij dit project verpesten?

2) Hoe gaan wij met dit project vertragen?

3) Hoe zouden wij dit project tot een succes maken?

Als marketeer neem ik mee dat het belangrijk is om goed onderzoek te doen naar de doelgroep en hun behoeftes en meningen mee te nemen in het project. Het kan zijn dat je ergens vanuit gaat, maar dat het anders blijkt te zijn. De komende weken gaan wij werken voor de speeltuin Hillesluis, uiteindelijk moet het een plekje worden voor de kinderen waar ze kunnen spelen en leren. Hierbij is het belangrijk dat wij niet alleen de kinderen maar ook de ouders, opa’s en oma’s en leerkrachten mee betrekken in het project. Hun kennen de kinderen het beste, wij zijn maar heel kort met de kinderen. Het kan zijn dat ons bepaalde dingen opvallen maar omdat wij maar kort de tijd hebben, niet de belangrijkste punten oppakken. Daarom is het belangrijk als markteer dat je iedereen meeneemt in het proces.

# data[].attributes.body
Woensdag werd er een korte presentatie gehouden over het gebied Rotterdam-Zuid. In deze presentatie werden de diverse wijken voorgelegd en hoe ze deze wijken helpen.  Sommige wijken hebben meer aandacht nodig dan de andere wijken. Hier houden de burgers en de gemeente rekening mee. Er werd een introductie gegeven hoe Rotterdam-Zuid ontstaan is en wat de geschiedenis is van Rotterdam-Zuid. 

Na de presentatie gingen wij als groep langs bij de speeltuin in Hillesluis. De komende weken gaan wij werken voor de speeltuin. Wij kregen een rondleiding door de speeltuin en ondertussen kregen wij informatie vertelt over deze bijzondere plek. De speeltuin heeft een eigen bestuur maar word onderhouden door de gemeente. Deze week of volgende week gaan ze open voor de kinderen. Het is niet zomaar een speeltuin, het is een plek voor kinderen om zich beter te ontwikkelen. De speeltuin wordt onder andere gebruikt voor activiteiten voor ouderen en jongeren. De speeltuin is erg modern, er is een moestuin, boomgaard maar ook speeltoestellen voor kinderen in een rolstoel.

Als marketeer neem ik mee dat het belangrijk is om impact te maken, en niet alles om geld draait. Ik vond het erg inspirerend om te zien dat de speeltuin voor meerdere goede doelen gebruikt wordt, met de focus op people (triple bottom line).  De speeltuin wordt zo duurzaam mogelijk gemaakt, ondertussen focussen de vrijwilligers op de ontwikkeling van kinderen. Dit heeft mij laten inzien dat bepaalde plekken gebruikt kunnen worden om zo mensen te ondersteunen en betere plek te creëren. Dit ga ik zeker toepassen bij mijn toekomstige baan. 

# data[].attributes.body
De dag begon om 10 uur bij de speeltuin van Hillesluis. Hier kregen wij een introductie over de speeltuin van: Anja, Daniel en Cor. Na de introductie gingen wij aan de slag voor de speeltuin Hillesluis. Komende weken gaan wij een veilige plek creëren voor de kinderen waar ze spelend kunnen leren. Om inspiratie op te doen hebben wij diverse activiteiten opgeschreven hoe kinderen kunnen leren en spelen tegelijkertijd. Als groep hadden wij een dag plan geschreven: wij gaan eerst langs basisscholen en daarna terug naar de speeltuin om alles op te schrijven.

Wat mij opviel is dat alle mensen waar wij een gesprek mee hebben gehad in en rond om de wijk erg behulpzaam waren. We zijn langs de Blijvliet en Borgerman school geweest. Bij de Bogerman school hebben wij 2 leerkrachten gesproken. Hun waren super enthousiast over het concept en hebben veel nuttige informatie gekregen. Toen wij als groep op straat liepen zeiden we tegen elkaar: ‘dit gaat niks worden’. Ik ben er bewust van dat mensen meer open staan voor een gesprek dan je in eerste instantie denkt. Buiten verwachting om was het een succes, de mensen waren lief en dat veraste mij enorm. Soms heb je een bepaald beeld van een wijk, maar de wijk is anders dan je verwacht! Ik ben er meer van bewust dat je geen ‘vooroordeel’ moet hebben en meer openminded een opdracht in moet gaan.

# data[].attributes.body
Het was de dag voor de presentatie, de laatste loodjes werden verdeeld en wij gingen met ze alle bespreken wat er nog gedaan moest worden. Ieder groepje ging verder aan zijn opdracht, Elvin en ik waren bezig met het magazine. Helaas kregen wij ook dinsdag posters/flyers doorgestuurd die nog in het magazine geplaats moesten worden. Door deze vertraging konden wij jammer genoeg nog niet beginnen aan de plattegrond van de speeltuin Hillesluis.

Ik ben er bewust van geworden dat je niet van iedereen kan verwachten om net zo enthousiast te zijn als jou. Ook al zeg ik het zelf, ben ik enorm trots op mijn groepje. Wij kunnen ons zelf recht in de spiegel aankijken en zeggen dat wij er alles aan hebben gedaan om het project goed af te ronden. Op het einde heb ik enorm veel moeite gehad met mensen die niks of nauwelijks dingen hebben gedaan. Dat frustreerde mij enorm, omdat ik zelf het project erg leuk vond en mijn best deed. Hierbij heb ik geleerd dat ik meer moet focussen op mensen die net zo enthousiast zijn als mij. Persoonlijk vind ik het lastig om mensen aan te spreken op hun gedrag, ik vermijd liever conflicten. Achteraf had ik dit moeten doen, dit kan natuurlijk op een nette manier. Maar dat vind ik nog lastig.

# data[].attributes.body
Ik ben zelf een stads mens, tijdens het shoppen ging ik een uurtje bij de La Place in Rotterdam stad zitten (vlak bij de Lijnbaan). Met een heerlijke ijskoffie ging ik bij het raam zitten en kijken of mij iets opviel. De drukte viel mij op, terwijl ik later dacht: ‘maar in de stad is het altijd druk’. Ik probeerde aspecten te vinden die mijn in eerste instantie mij niet zouden opvallen. Het duurde even maar toen zag ik het: veel mensen die alleen in de stad liepen hadden oortjes in of waren aan het bellen. Ook kwamen een aantal meiden langs die samen in de stad liepen maar wel hun oortjes in hadden. Het eerste wat in mij naar boven kwam was: dat is toch niet gezellig? De La Place zit voor een tramspoor. Het viel mij op dat veel mensen door de drukte over het tramspoor liepen terwijl er aan de linkerkant een ‘voetpad’ is. Ik gok dat mensen dit soms onbewust deden omdat ze met de stroming van de mensen mee liepen. In de stad waren vooral erg veel tieners, jongvolwassenen en volwassenen. Het viel mij op dat er weinig ouderen langs de La Place liepen, ik vroeg mij af of dit nog steeds door corona komt dat ouderen meer voorzichtig zijn met drukke locaties. Of dat dit puur toeval was. In het eerste half uur vond ik het lastig om mezelf te concentreren wat mij nou echt opviel. Zelf ben ik een koukleum, het viel mij op dat een aantal mannen al een korte broek aan hadden terwijl ik een lange broek en jas aan had. Veel vrouwen hadden nog geen korte broek aan. Ik weet zeker dat ik onbewust veel meer dingen heb gezien, maar dit waren de meest relevante observaties voor mij. In het eerste half uur vond ik het lastig om te concentreren, het laatste halfuur ging dat een stuk beter!

# data[].attributes.body
Door Daniel werden we even bij ons ‘nek’ gegrepen ;). Wij liepen te hard van stapel, afgelopen schooljaar heeft school bij ons zo ingestampt dat we alles snel en duidelijk moeten regelen (praktijk). Daniel heeft ons inlaten zien dat we te hard van stapel liepen, door enthousiasme waren wij aantal punten vergeten. Dit heeft mij laten inzien dat we soms te hard van stapel gaan, ik ben er bewust van dat je meer met elkaar ik gesprek moet gaan. Daardoor gaat het proces minder snel maar het resultaat is beter! (vertragen)

Woensdag ben ik er ook meer van bewust geworden dat je mensen meer voorzichtig moet benaderen. Woensdag ging de speeltuin na eindelijk 1 jaar renoveren open. Totaal waren er 1200 kinderen & ouders. De dag was zeker geslaagd. Tijdens de opening wilde wij in contact komen met de ouders om meer informatie te krijgen over de kinderen en het belangrijkste: Hoe kijken de ouders naar spelend leren? Veel ouders wilde niet met ons te praten, ze liepen soms weg of zeiden gewoon ‘nee’. Dit komt niet omdat ze niet geïnteresseerd zijn maar omdat ze bang/mensenschuw zijn. De ouders die in de wijk van Feijenoord wonen zijn erg voorzichtig. Dit heeft mij laten inzien dat je meer rekening moet houden met anderen, en moet proberen om eerst hun vertrouwen te winnen. Daarna kan je verder in gesprek gaan en vragen stellen die je in eerste instantie wilde vragen.

# data[].attributes.body
Ondanks wij een vrije dag hadden IVM Pinksteren, moest er toch nog het een of ander gebeuren voor het magazine van de speeltuin. Hier zijn Elvin en ik mee bezig geweest om een mooi en vakkundig magazine te maken voor de leerkrachten. Wij hadden samen een huisstijl gemaakt, om zo een geheel te creëren. Aantal studenten gingen de interviews afnemen met de vrijwilligers van Hillesluis en verdere nuttige informatie opzoeken voor in het magazine. De inhoud van de speeltoestellen was al af, daar hadden Floor, Fleur en ik aan gewerkt.

Ik ben er bewust van geworden dat soms dingen anders kunnen lopen dan je had afgesproken. Ik ga geen namen van de studenten benoemen maar er was afgesproken om voor 13:00 alles door te sturen. Helaas werd dit 01:00 s ’nacht, op dit moment lag ik natuurlijk al te slapen en moesten wij de volgende dag hieraan verder. Hierdoor liep onze planning in de knoei en hadden wij te veel vertraging. Nu was het de vraag of wij alles op tijd zouden afkrijgen voor de presentatie van woensdag. Een aantal dingen werden zelf pas de volgende dag verstuurd.

# data[].attributes.body
Wij gingen als groep eerder verzamelen om alles te bespreken, wij kwamen er snel achter dat wij dubbel werk aan het doen waren. Dit is natuurlijk zonde, om meer efficiënt te werken gingen wij met al de groepjes (30 man) om de tafel zitten. Door een bespreking kregen wij meer structuur en kregen elk groepje zijn eigentaak. Groep TEEFF ging focussen op een document waar alle speeltoestellen worden uitgelegd, om zo de leerkrachten te overtuigen en structuur te geven. Door langs diverse scholen te gaan kwam er een behoefte duidelijk naar voren: de leerkrachten willen meer duidelijkheid wat de speeltuin Hillesluis kan bieden. Fleur, Floor en ik zijn hiermee bezig geweest, wij hebben foto’s gemaakt en elk speeltoestel uitgelegd. Daniel heeft ons geadviseerd om in gesprek te gaan met Anja en Wilco, en het document te bespreken. Dit stond voor de volgende dag op de planning. Ik ben er bewust van geworden als je met een grotere groep samenwerkt dat het belangrijk is om eerst alles te bespreken zodat er meer efficiënt wordt gewerkt. Hierdoor komt er meer orde in de chaos. Ik merkte aan mezelf dat ik het lastig vond om met 30 man een bespreking te houden: er werd niet heel goed geluisterd naar elkaar, er werd door elkaar gepraat en ieder heeft natuurlijk zijn eigen mening. Daardoor kreeg niet iedereen zijn of haar zin, dit maakte het af en toe lastig. Nadat wij met ze alle alles hadden besproken ging de samenwerking een stuk beter. Hierna werd er geen dubbelwerk verricht en werd er tussen door meer gecommuniceerd.

# data[].attributes.body
De dag na de opening gingen wij als groep verder aan de hoofd vraag. Fleur, Floor en ik hebben ons bezig gehouden met de inhoud van het boekje. In het boekje werden de speeltoestellen uitgelegd en wat de mogelijkheden zijn in de speeltuin. Leerkrachten uit de omgeving van de speeltuin Hillesluis waren erg enthousiast over de speeltuin. Wel was er een duidelijke behoefte vanuit de leerkrachten: meer duidelijkheid over de speeltuin. Door deze behoefte te vervullen hebben wij gewerkt aan een boekje. In de middag ging Elma de groepjes langs, om te kijken hoe ver wij waren. Elma was best tevreden over ons proces, alleen wilde ze dat wij het meer professioneel gingen aanpakken. Wij als groep moesten proberen om de leerkrachten te triggeren en nieuwsgierig te maken. Na overleg met Elma hebben wij ervoor gekozen om een magazine te maken over de speeltuin.  Hierdoor maken wij het een stuk meer aantrekkelijker voor de leerkrachten om het magazine over de speeltuin te lezen.

Ik ben ervan bewust dat je soms van overtuigd ben dat je op de juiste weg bent, maar andere daar anders naar kijken. Wij dachten met ons boekje dat wij klaar waren, maar Elma vond van niet. Na overleg met Elma gingen we toch last minute een magazine maken. Op deze manier kwamen wij meer professioneel over naar de leerkrachten. Omdat wij alles moesten omgooien werden wij enorm vertraagd, maar word het uiteindelijk resultaat wel een stuk beter. Hier zijn wij donderdag, maandag en dinsdag mee verder gegaan.

# data[].attributes.body
Het was de dag van de presentatie, wij gingen als groep alles netjes klaarzetten. Door een ander groepje waren er thema tafels verzonnen. Ik ging het groepje helpen om de tafels mooi aan te kleden. Sarah en Tobias hebben alles gepresenteerd waar wij de afgelopen weken aan hebben gewerkt en een mooi geheel van gemaakt. Elma kwam langs bij onze presentatie, nadat de leerkrachten weg waren gingen wij met Daniel en Elma een bespreking houden. Elma gaf ons feedback op het magazine, een aantal punten moesten nog aangepast worden. Een aantal taken moesten nog verdeeld worden, Tobias nam goed de leiding om de laatste taakjes te verdelen.

Vooral deze dag ben ik van een aantal punten bewust van geworden. Elma gaf feedback op het magazine, hier was ik het niet altijd mee eens. Ik vond het lastig om hier mee om te gaan. Ik ben ervan bewust geworden dat soms mensen iets van je verwachten terwijl het eigenlijk onmogelijk is om dit voor elkaar te krijgen in zo’n korte tijd (maar het toch ‘moet’). Hierdoor moesten wij omschakelen en kijken wat er nog allemaal mogelijk was. Grotendeels hebben wij alles kunnen afkrijgen in de middag. Ook waren er een aantal aanpassingen niet nuttig/praktisch dus hebben wij daar andere oplossing voor gevonden, of Elma dat goed vindt dat moeten wij nog afwachten. Bij de vorige dag heb ik aangegeven dat ik soms moeite had met een aantal leerlingen. Dat werd deze dag ook weer bevestigd, Tobias had een lijst gemaakt met wat er nog gedaan moest worden. Het lijstje werd opgenoemd en verdeeld, de leerlingen die nog niks/nauwelijks iets hadden gedaan voelde zich niet geroepen om te helpen. 2 Personen wilde uiteindelijk met veel moeite toch nog ‘helpen’, maar grotendeels werden ook de laatste taken verdeeld door de studenten die eigenlijk al alles hadden gedaan. Ik ben er bewust van geworden dat je eigenlijk van sommige leerlingen maar beter niks moet verwachten zodat je ook niet teleurgesteld wordt.

# data[].attributes.body
Rond half 2 hadden wij afgesproken bij de speeltuin Hillesluis. Met Daniel werden de laatste puntjes besproken, het project was afgerond maar het is natuurlijk de bedoeling dat de vrijwilligers zonder ons verder kunnen. We hadden als groep afgesproken om een mail te versturen naar Anja en Cor zodat ze zonder ons verder kunnen. In de mail staat al onze informatie waar wij aan hebben gewerkt en tips hoe de vrijwilligers hiermee verder kunnen. Hierna gingen wij door naar de kerk waar er een korte samenvatting werd gegeven van de afgelopen weken. Het was erg leuk om te zien wat andere groepen hadden gemaakt. Na de livestream zijn wij doorgegaan naar de borrel, waar wij het project maar ook het schooljaar leuk met ze alle hebben afgerond!

Ik ben ervan bewust geworden dat je in een korte tijd veel meer kan dan je denkt. Na een chaotisch begin hebben wij het project mooi afgerond en veel gedaan. Soms moesten wij vertragen waardoor wij uiteindelijk gas bij konden geven als groep. Op het eindresultaat  ben ik toch stiekem een beetje trots op, ik hoop dat de vrijwilligers van de speeltuin Hillesluis nuttige informatie heeft gekregen en verder kunnen met ons project!

# data[].attributes.body
Bij de documentaire White Cube kreeg ik al snel een schuldgevoel, de wereld is oneerlijk verdeeld en dat werd zeker bevestigd met deze mooie documentaire. Renzo Martens is kunstenaar en filmaker en wilde iets moois doen voor de mensen in Congo. Ik schrok enorm van hun lage lonen op de plantages: 28 euro per maand! Renzo Martens wilde zijn kennis delen met de mensen om zo een statement naar buiten te brengen maar ook geld op te halen voor de plantage. Op deze manier konden de mensen hun eigen land terugkopen en hun eigen plantage beginnen. Op dit moment werkte de mensen uit Congo voor Unilever, ze kregen nauwelijks betaald en leefde in slechte omstandigheden. Remco gebruikte zijn kennis over kunst om de mensen iets te leren. Ze konden hun verhalen vertellen via kunst, en hiermee geld ophalen. Er werden diverse kunstwerken gemaakt zoals schilderijen maar ook beelden. Bij deze kunstwerken werden bizarre verhalen verteld waar de mensen de meest verschrikkelijke situaties hebben mee gemaakt (bijvoorbeeld verkrachting). De beelden werden van klei gemaakt en later in gescand, zodat het beeld gemaakt kon worden van chocolade. Cacao en palmolie komt namelijk uit Congo, dit was een sneer naar Unilever om te laten zien wie nou het echte harde werk doet.

Van de documentaire ben ik ervan bewust geworden dat de wereld enorm oneerlijk is verdeeld en dat je veel geluk moet hebben waar je bent geboren. Grote bedrijven zoals Uni Lever maken veel gebruik van mensen op een slechte manier (slechte werk en leefomstandigheden aanbieden). Ik kan mij niet voorstellen dat ik ooit voor zo’n bedrijf ga werken. De documentaire van Remco heeft mij ervan bewust gemaakt dat je met creativiteit veel meer kunt dan je denkt. Je kan de mensen om je heen helpen, een verhaal vertellen en meer gelijkenis creëren. Vooral kunst in zetten voor ‘people’ (triple bottum line) vind ik erg mooi, het draait niet allemaal om geld. Natuurlijk wordt er met de kunstwerken geld mee verdiend, maar dit geld wordt geïnvesteerd om hun eigen grond terug te krijgen waar ze het recht op hebben en de leef en werk omstandigheden beter wordt voor de mensen.