# data[].attributes.headline
นายปฏิภาณ คำพิมูล

# data[].attributes.body
นายปฏิภาณ คำพิมูล
รหัส 630112801108
สาขา รัฐประศาสนศาสตร์ ปี3 หมู่3
เบอร์โทรศัพท์ 0924424758

# data[].attributes.headline
PADLET อาจารย์ผู้สอน ไว้สืบค้นหาข้อมูลเพิ่มเติม

# data[].attributes.subject
PADLET อาจารย์ผู้สอน ไว้สืบค้นหาข้อมูลเพิ่มเติม

# data[].attributes.body
https://padlet.com/sakonpt/2553602-29mp7sjueqp3aoh4/wish/2409080367

# data[].attributes.headline
เค้าโครรายวิชา

# data[].attributes.subject
เค้าโครรายวิชา

# data[].attributes.headline
การติดตาม Youtube รปศ.

# data[].attributes.subject
การติดตาม Youtube รปศ.

# data[].attributes.headline
ยืมหนังสือ50เล่ม

# data[].attributes.subject
ยืมหนังสือ50เล่ม

# data[].attributes.headline
คดีเด็ด7บรรทัด

# data[].attributes.subject
คดีเด็ด7บรรทัด

# data[].attributes.headline
หนังสือตามคำอธิบายรา

# data[].attributes.body
หนังสือตามคำอธิบายรายวิชา

# data[].attributes.headline
เอกสารประกอบการเรียน

# data[].attributes.subject
เอกสารประกอบการเรียน

# data[].attributes.body
https://padlet-uploads.storage.googleapis.com/507777953/6c058d0e173c006d3f0d00f8aa112493/__________________.pdf

# data[].attributes.headline
พระราชบัญญัติระเ

# data[].attributes.body
พระราชบัญญัติระเบียบบริหาราชการแผ่นดิน พ.ศ.2534

พระราชบัญญัติระเบียบบริหาราชการแผ่นดิน(ฉบับที่2) พ.ศ.2535.(2535,มีนาคม 14)
ราชกิจจานุเบกษา, 109(21), 6-7.

พระราชบัญญัติระเบียบบริหาราชการแผ่นดิน(ฉบับที่3) พ.ศ.2536.(2536,กันยายน 6)
ราชกิจจานุเบกษา, 110(127), 1-3.

พระราชบัญญัติระเบียบบริหาราชการแผ่นดิน(ฉบับที่4) พ.ศ.2543.(2543,เมษายน 28)
ราชกิจจานุเบกษา, 117(23ก), 22-25.

พระราชบัญญัติระเบียบบริหาราชการแผ่นดิน(ฉบับที่5) พ.ศ.2545.(2545,ตุลาคม 2)
ราชกิจจานุเบกษา, 119(99ก), 1-13.

พระราชบัญญัติระเบียบบริหาราชการแผ่นดิน(ฉบับที่6) พ.ศ.2546.(2546,ตุลาคม 31)
ราชกิจจานุเบกษา, 120(108ก), 1-2.

พระราชบัญญัติระเบียบบริหาราชการแผ่นดิน(ฉบับที่7) พ.ศ.2550.(2550,กันยายน15)
ราชกิจจานุเบกษา, 124(55ก), 1-10.

พระราชบัญญัติระเบียบบริหาราชการแผ่นดิน(ฉบับที่8) พ.ศ.2553.(2553,ธันวาคม 7)
ราชกิจจานุเบกษา, 127(75ก), 51-53.

# data[].attributes.headline
พระราชบัญญัติจัดตั้ง

# data[].attributes.body
พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542. (2542, ตุลาคม 5).
ราชกิจจานุเบกษา, 116(94ก), 1-40.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่2) พ.ศ.2545. (2545, มีนาคม 31).
ราชกิจจานุเบกษา, 119(29ก), 1-4.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่3) พ.ศ.2548. (2548, กุมภาพันธ์ 8).
ราชกิจจานุเบกษา, 122(14ก), 26-29.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่4) พ.ศ.2550. (2550, สิงหาคม  24).
ราชกิจจานุเบกษา, 124(46ก), 11-13.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่5) พ.ศ.2551. (2551, กุมภาพันธ์ 27).
ราชกิจจานุเบกษา, 125(39ก), 1-3.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่6) พ.ศ.2554. (2554, เมษายน 27).
ราชกิจจานุเบกษา, 128(29ก), 1-4.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่7) พ.ศ.2557. (2557, ธันวาคม 4).
ราชกิจจานุเบกษา, 131(79ก), 4-10.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่8) พ.ศ.2559. (2559, เมษายน 26).
ราชกิจจานุเบกษา, 133(36ก), 1-4.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่9) พ.ศ.2560. (2560, กันยายน 26).
ราชกิจจานุเบกษา, 134(98ก), 5-22.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่10) พ.ศ.2561. (2561, พฤศจิกายน 21).
ราชกิจจานุเบกษา, 135(97ก), 6-16.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่11) พ.ศ.2561. (2561, ธันวาคม 28).
ราชกิจจานุเบกษา, 135(112ก), 8-10.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่12) พ.ศ.2562. (2562, เมษายน 30).
ราชกิจจานุเบกษา, 136(56ก), 247-252.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่13) พ.ศ.2564. (2564, กุมภาพันธ์ 10).
ราชกิจจานุเบกษา, 138(11ก), 10-12.

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่14) พ.ศ.2564. (2564, พฤษภาคม 26).
ราชกิจจานุเบกษา, 138(35ก), 4-6.

# data[].attributes.headline
ความแตกต่างระหว่างหลักการแบ่งอำนาจปกครองกับหลักการกระจายอำนาจปกครอง

# data[].attributes.subject
ความแตกต่างระหว่างหลักการแบ่งอำนาจปกครองกับหลักการกระจายอำนาจปกครอง

# data[].attributes.body
มีข้อแตกต่างกันดังนี้
(๑) ความแตกต่างในด้านเจ้าหน้าที่ขององค์กร กล่าวคือ หลักการแบ่งอำนาจปกครองที่มีการ
แบ่งอำนาจปกครองไปให้ราชการบริหารส่วนภูมิภาคนั้น เจ้าหน้าที่ของราชการบริหารสวนภูมิภาคยัง
คงถือว่าเป็นเจ้าหน้าที่ของราชการบริหารส่วนกลางอยู่ เพราะการแต่งตั้งโยกย้ายต่างก็อยู่ภายใน อำนาจของราชการบริหารส่วนกลาง ส่วนหลักการกระจายอำนาจปกครองนั้น เจ้าหน้าที่ในราชกา
บริหารส่วนท้องถิ่นนั้นได้รับการเลือกตั้งจากคนในท้องถิ่นนั้น ไม่ใช่แต่งตั้งโดยราชการบริหารสวนกลาง
(๒) ความแตกต่างในด้านการควบคุมบังคับบัญชาและการกำกับดูแล กล่าวคือ หลักการ
แบ่งอำนาจปกครองนั้นเป็นการแบ่งอำนาจปกครองบางอย่างจากสวนกลางไปยังส่วนภูมิภาค แต่ยัง
คงถือว่าราชการบริหารส่วนภูมิภาคเป็นส่วนหนึ่งของราชการบริหารส่วนกลางอยู่ ราชการบริหาร
ส่วนกลางจึงมีอำนาจในการ "ควบคุมบังคับบัญชา" ราซการบริหารส่วนภูมิภาคอย่างเต็มที่ ส่วน
หลักการกระจายอำนาจปกครองนั้น ราชการบริหารส่วนท้องถิ่นมีความเป็นอิสระในการปกครอง
ตนเอง ราชการบริหารส่วนกลางมีอำนาจเพียง "กำกับดูแล" ราชการบริหารส่วนท้องถิ่นให้ปฏิบัติการ
ต่าง ๆ ภายใต้ขอบเขตที่กฎหมายกำหนดไว้เท่านั้น
(มานิตย์ จุมปา,2554 : 8 )
ความแตกต่างระหว่างหลักการแบ่งอำนาจปกครองและการกระจายอำนาจปกครอง หมายถึง การกระจายอำนาจภายในรัฐเกี่ยวข้องกับการถ่ายโอนอำนาจหน้าที่เพื่อให้บริการบางอย่างแก่ประชาชนจากบุคคลหรือหน่วยงานของรัฐบาลกลางไปยังคนอื่นที่ใกล้ชิดกับประชาชนที่รับบริการมากกว่าฐานความคิดของการถ่ายโอนอำนาจมี 2 ด้านได้แก่เขตแดนซึ่งเป็นฐานของการกำหนดอำนาจหน้าที่ในระดับร่างตามลำดับชั้นของเขตแดนและความใกล้ชิดระหว่างผู้ให้บริการกับผู้รับบริการและ 2 หน้าที่เป็นการถ่ายโอนอำนาจ ให้แก่หน่วยงานที่ทำหน้าที่เฉพาะ แต่งการแบ่งอำนาจ 1 ระบบตามหน้าที่ระบบนี้ให้ข้าราชการระดับสูงของรัฐที่เป็นตัวแทนในจังหวัดรับผิดชอบการทำหน้าที่เฉพาะรัฐเช่นการศึกษาสุขภาพการพัฒนาอุตสาหกรรมหรือการขยายการเกษตรการประสานงานเกิดขึ้นในระดับรัฐบาลกลางหรือระดับภาคและยังไม่มีตัวแทนทั่วไปของรัฐบาลกลางในระดับอำเภอหรือพื้นที่ ที่รองลงไปจากจังหวัดระบบนี้เน้นการสื่อสารตามแนวตั้งความชำนาญทางเทคนิคการแบ่งอำนาจการตามความชำนาญเฉพาะด้านและการให้บริการรูปแบบเดียวกัน 2  ระบบจังหวัดแบบบูรณาการระบบนี้ให้ตัวแทนของรัฐบาลกลางมีอำนาจมากเช่นผู้ว่าราชการจังหวัดหรือนายอำเภอผู้ว่าราชการจังหวัดรับผิดชอบต่อการปกครองภายในจังหวัดเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการในจังหวัดและหัวหน้าผู้บริหารองค์การปกครองท้องถิ่นการออกแบบดังกล่าวจัดสรรหน้าที่ได้แก่การบริหารในพื้นที่ซึ่งจำกัดความเป็นอิสระของการปกครองส่วนย่อย 3 ระบบจังหวัดที่ไม่ใช่แบบบูรณาการระบบนี้ยึดจังหวัดเป็นเขตแดนแต่ผู้ว่าราชการจังหวัดมีอำนาจน้อยรับผิดชอบการประสานงาน หน่วยงานแต่ไม่ได้เป็นผู้บังคับบัญชาของเจ้าหน้าที่ระดับสูงในเขตจังหวัดสำหรับองค์การปกครองท้องถิ่นก็เช่นกันผู้ว่าราชการจังหวัดทำหน้าที่ให้คำแนะนำแต่ไม่สามารถสั่งการได้ในระบบนี้พยายามใช้ระบบการจัดการแบบเมตริกซ์ ซึ่งใช้การสื่อสารทั้งแนวตั้งและแนวนอน(เรืองวิทย์ เกษสุวรรณ , 2558 : 205)

ความแตกต่างระหว่างการแบ่งอำนาจ และการกระจายอำนาจ
การบริหารราชการส่วนภูมิภาคนี้ ใช้หลักการแบ่งอำนาจ ( Deconcentration) คือการที่รัฐบาลกลางได้
มอบอำนาจในการตัดสินใจสำหรับการปฏิบัติราชการในบางเรื่องให้แก่เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลกลางที่ถูกส่งไปประจำ
ในส่วนภูมิภาค แต่เจ้าหน้าที่ตัวแทนส่วนกลางนั้นยังอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของรัฐบาลกลาง และหลักการแบ่ง
อำนาจต้องใช้ควบคู่กับหลักการรวมศูนย์อำนาจ
(โกวิท วงศ์สุรวัฒน์ , 2556:109)

หลักการแบ่งอำนาจไม่ว่าส่วนกลางจะแบ่งอำนาจหรือมอบอำนาจให้แก่ส่วนภูมิภาคมากน้อยเพียงใด อำนาจที่แท้จริงทั้งหมดยังคงขึ้นอยู่กับส่วนกลาง เพราะการแบ่งอำนาจประชาชนไม่มีโอกาสในการควบคุม กำกับ ตรวจสอบผู้ใช้อำนาจ การควบคุมกำกับและตรวจสอบการใช้อำนาจของระบบบริหารส่วนภูมิภาคเป็นของส่วนกลาง ตรงกันข้ามกับการกระจายอำนาจซึ่งเป็นเรื่องที่ส่วนกลางยินยอมให้ประชาชนในท้องถิ่นมีอำนาจในการปกครองตนเอง ประชาชนมีอำนาจในการกำหนดผู้บริหารของท้องถิ่นโดยตรง โดยผ่านกระบวนการเลือกตั้ง และผู้บริหารท้องถิ่นจะมีหน้าที่ในการนำเสนอปัญหาและความต้องการของประชาชนในท้องถิ่นให้สภาท้องถิ่นเป็นผู้พิจารณาให้สอดคล้องกับความต้องการของประชาชน
(ศิริพร เชาวลิต,2559 : 10)

กล่าวโดยสรุปว่า ความแตกต่างระหว่างหลักการแบ่งอำนาจปกครองกับหลักการกระจายอำนาจปกครอง
•ด้านเจ้าหน้าที่ขององค์กร
•ต้นการควบคุมบังคับบัญชาและการกำกับดูแล

# data[].attributes.headline
 วิธีการกระจายอำนาจปกครอง

# data[].attributes.subject
 วิธีการกระจายอำนาจปกครอง

# data[].attributes.body
สำหรับวิธีการในการกระจายอำนาจปกครองนั้นสามารถทำได้ใน ๒ วิธีการ

(๑) การกระจายอำนาจปกครองทางเขตแดน คือ การกระจายอำนาจปกครองโดยพิจารณาตาม
อาณาเขต มีการมอบอำนาจในการปกครองให้แต่ละพื้นที่ตามอาณาเขต แต่ละเขตมีอำนาจปกครอง
ตนเองภายในเขตนั้น ๆ จะใช้อำนาจนอกเขตไม่ได้ โดยเขตแต่ละเขตมีอิสระในการปกครองตนเอง
มีเจ้าหน้าที่ของท้องถิ่นในแต่ละเขตแยกต่างหากจากราชการบริหารส่วนกลาง
(๒) การกระจายอำนาจปกครองตามกิจการ คือ การมอบอำนาจหน้าที่ในการจัดทำบริการ
สาธารณะบางอย่างให้องค์กรที่จัดตั้งขึ้นเป็นนิติบุคคลเป็นผู้ดำเนินการแทน โดยองค์กรดังกล่าว
มีทรัพย์สิน งบประมาณ และเจ้าหน้าที่เป็นของตนเอง เช่น การมอบอำนาจในการจัดทำบริการ
สาธารณะในการให้บริการไฟฟ้าแก่การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค เพื่อให้บริการไฟฟ้าในส่วนภูมิภาคแก่
ประชาชน  (มานิตย์ จุมปา,2554 : 7 )

วิธีการกระจายอำนาจมีด้วยกัน 3 รูปแบบดังนี้
1. การกระจายอำนาจทางการปกครอง คือ การที่รัฐบาลกลางมอบอำนาจบางส่วนให้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทำหน้าที่ในการบริการสาธารณะหรือไปทำภารกิจในพื้นที่เขตปกครองตามที่กฎหมายกำหนด
2. การกระจายอำนาจทางการเมือง เป็นการกระจายอำนาจที่ให้ความอิสระในการตัดสินใจให้ไปอยู่ระดับล่างหรือระดับรอง มีการแทรกแซงอำนาจจากส่วนกลางน้อย
3. การกระจายอำนาจทางเศรษฐกิจ เป็นการที่รัฐบาลกลางมอบอำนาจบางส่วนให้กับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหรือองค์กรที่อยู่ในระดับเมืองทำหน้าที่ในการตัดสินใจทางเศรษฐกิจทำกิจกรรมทางเศรษฐกิจได้อย่างอิสระในระดับหนึ่ง
(รงค์ บุญสวยขวัญ, 2561 : 73-74)

วิธีการกระจายอำนาจปกครอง หมายถึง การถ่ายโอนอำนาจให้แก่หน่วยงานที่ทำหน้าที่เฉพาะจากฐานความคิดดังกล่าวแบ่งการกระจายอำนาจได้เป็น 3 ประเภทได้แก่ 1 การกระจายอำนาจภายในโครงสร้างทางการเมืองที่เป็นทางการ เช่นรัฐบาลกลางกระจายอำนาจหน้าที่เพิ่มเติมให้กับการปกครองท้องถิ่น เรียกว่าการถ่ายโอนอำนาจ
2 การกระจายอำนาจภายในโครงสร้างทางการบริหารของรัฐบาลหรือกึ่งรัฐเช่นกระทรวงมอบอำนาจให้จังหวัดและอำเภอเรียกว่าการแบ่งอำนาจ
3การกระจายอำนาจจากสถาบันของรัฐไปยังหน่วยงานนอกภาครัฐเช่นการขายสายการบินแห่งชาติให้กับผู้ถือหุ้นเอกชนเรียกว่าการแปรรูป (เรืองวิทย์เกษสุรรณ.2558: 203)

หลักการกระจายอำนาจปกครอง เป็นอีกวิธีการหนึ่งในการจัดการปกครองประเทศที่รัฐมอบอำนาจการปกครองบางส่วนให้กับองค์กรอื่นองค์กรของส่วนกลางจัดทำบริการสาธารณะ (นันทวัฒน์ บรมานันท์, 2560 : 61)
วิธีการกระจายอำนาจปกครอง
ㆍการกระจายอำนาจปกครองทางเขตแดน
· การกระจายอำนาจปกครองตามกิจการ